သဘာဝဘေးအန္တရာယ်အဆင့် နတ်ဆိုးဝိညာဉ် (အပိုင်း ၂)
Vol. 30 Ch. 411
ကုယန်၏ စကားအဆုံးတွင် ကုချင်းဖန်သည် ရုတ်တရက် လက်ဝါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လောင်မြိုက်နေသော နေမင်းကဲ့သို့ နက်နဲသော စွမ်းအင်များသည် တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။ ထိုခဏချင်းမှာပင် ကုယန်၏ နားထဲ၌ စူးရှတုန်ရင်ဖွယ် အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ။
သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင် လက်ဝါးရာသည် လွင့်ပျံနေသော အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ခဏတာအတွင်းမှာပင် လက်ဝါးရာအားလုံးသည် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကုယန်ကို အမြဲတစေ တွယ်ကပ်ကာ သူ၏ စွမ်းအင်များကို ဝါးမျိုရန် ကြိုးစားနေသော အေးစက်သော အငွေ့အသက်များလည်း ပျောက်ဆုံးသွားလေသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖေ"
ကုယန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြေလျော့သွားတော့သည်။
သူ့အတွက်မူ ထိုလက်ဝါးရာမှာ အရိုးထဲထိ စွဲကပ်နေသော အနာဆိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အချိန်မရွေး သူ့အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ မြင့်မားသော ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့် နတ်ဖီးနစ်မျှော်စင်၏ အကာအကွယ်သာ မရှိပါက သူသည် ထိုစွမ်းအား၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ အခြားသော တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူသာဆိုလျှင် ယခုအချိန်တွင် ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။
ကုချင်းဖန်အတွက်မူ ကုယန်ပေါ်ရှိ ထိုနတ်ဆိုးစွမ်းအားကို ဖယ်ရှားပေးခြင်းမှာ အလွန်လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
သူ၏ မကြာသေးမီက တိုးတက်မှုများ မရှိခဲ့လျှင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ သူ့အတွက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု မဟုတ်ပေ။
"ဒီနတ်ဆိုးစွမ်းအားရဲ့ မူလအစက မင်းထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူး။ အရင်တုန်းက ကိုးပြည်နယ်မှာ သောင်းကျန်းခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအားတွေက ဘာမှမဟုတ်သေးဘူး။ တကယ်တမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေကိုဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင်တောင် ရင်ဆိုင်ဖို့ ယုံကြည်ချက်အပြည့် မရှိဘူး"
ကုယန်၏ အကျပ်အတည်းကို အသာတကြည် ဖြေရှင်းပေးပြီးနောက် ကုချင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ စကားကြောင့် ကုယန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သို့သော် ကုယန် စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် ကုချင်းဖန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့..."
"ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်းက နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကတော့ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါက သဘာဝဘေးအန္တရာယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို မရောက်သရွေ့တော့ ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"
ကုချင်းဖန်က ဤနေရာတွင် ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီလို နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို လျှော့တွက်လို့မရဘူး။ ငါကိုယ်တိုင် သွားရောက် ကိုင်တွယ်မယ်။ ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်မချင်း မလိုအပ်ဘဲ အသေအပျောက် မရှိစေဖို့ ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်းထဲကို ဘယ်သူမှ ပေးမဝင်နဲ့ဦး"
"ကျွန်တော် ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်းကနေ ယာယီဆုတ်ခွာဖို့ အမိန့်ပေးထားပြီးပါပြီ"
ကုယန်၏ မျက်နှာမှာ ပြေလျော့သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်းရှိ နတ်ဆိုးစွမ်းအား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သိရှိထားသဖြင့် ကုယန်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားမှုများကို စွန့်လွှတ်ရလျှင်ပင် စောစီးစွာ ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
စစ်တပ်ရှိနေသရွေ့ ဆုံးရှုံးသွားသည်များကို နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် အထူးချွန်ဆုံး တပ်ဖွဲ့ဝင်များအားလုံးသာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ လက်ချက်ဖြင့် သုတ်သင်ခံလိုက်ရပါက ၎င်းသည် သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်အတွက် မတွေးဝံ့စရာ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ကုယန်သည် ထိုကဲ့သို့သော စွန့်လွှတ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း နားလည်သည်။
ယခုအခါ ကုချင်းဖန်ကိုယ်တိုင် အရေးယူဆောင်ရွက်မည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကုယန်မှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားတော့သည်။
သူ၏ အဖေသာ ပါဝင်ပတ်သက်မည်ဆိုလျှင် ပြဿနာမှာ ပြင်းထန်လိမ့်မည် မဟုတ်တော့ပေ။
...
ချင်ယွန်းပြည်နယ်။
ထျန်းရုန်တောင်ကြား ရှေ့တွင်။
စစ်တပ်ကို စခန်းချထားသည်။
အထူးချွန်ဆုံး တပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်သန်းကျော်သည် ဤနေရာတွင် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။
ထျန်းရုန်တောင်ကြားသည် ချင်ယွန်းပြည်နယ်နှင့် ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်းအကြား ပထမဆုံးသော ကာကွယ်ရေးစည်းဖြစ်သဖြင့် ၎င်းသည် အရေးအကြီးဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်းမှ ထွက်ပေါ်လာပါက ထျန်းရုန်တောင်ကြားသည် ပထမဆုံး ရိုက်ခတ်မှုကို ခံရမည့်နေရာ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ထျန်းရုန်တောင်ကြား ကျဆုံးသွားပါက ၎င်းသည် တာထုန်ခရိုင်ကိုသာမက ကွမ်းယန်ပြည်နယ်နှင့် ချင်ယွန်းပြည်နယ်၏ အခြားသော ဧရိယာများကိုပါ ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သေကျေဒဏ်ရာရမှုမှာ ရေတွက်၍ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် စစ်တပ်သည် ဤနေရာတွင် စခန်းချကာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ် ပေါ်လာပါက သေသည်အထိ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"အဘိုးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
ထျန်းရုန်တောင်ကြားတွင် စစ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ကုရှန်အန်းသည် သူ၏ရှေ့ရှိ လူကို ရိုသေစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ကုချင်းဖန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် တွေ့ရခဲသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
"နှစ်အနည်းငယ် ကြာသွားပြီပဲ၊ မင်း တော်တော်လေး ရင့်ကျက်လာတယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကလည်း တိုးတက်လာတာပဲ။ မကြာခင်မှာ သိုင်းသခင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တော့မယ် ထင်တယ်"
သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ကုရှန်အန်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုရင့်ကျက် တည်ငြိမ်လာပြီး သိုင်းဆရာအဆင့်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ လက်ရှိအသက် နှစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်နှင့် သိုင်းအရှင်အဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းသို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ ကိုးပြည်နယ်အတွင်းတွင် ချီးကျူးစရာပင် ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သော သီးခြားနယ်မြေ တွင်ပင် ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ အသက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူသည် အသက်တစ်ရာမပြည့်ခင်မှာပင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည့် အလားအလာရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
အသက်တစ်ရာမတိုင်မီ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ သူသည် နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သော သီးခြားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများကို အစွမ်းထက်သူများဟု သတ်မှတ်သော်လည်း ၎င်းကို နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း အောင်မြင်သူမှာ ရှားပါးလှသည်။
ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ သုံးထောင်မှ ငါးထောင်ခန့်အထိ ကြာမြင့်နိုင်သလို အချို့မှာမူ တစ်သက်လုံး တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။
ထို့ကြောင့် ကုရှန်အန်း၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ မဆိုးလှဟု ဆိုရမည်။
သို့သော် သူ၏အဖေနှင့် ဦးလေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူသည် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။
ကုယန်၊ ကုရွှမ်းနှင့် ကုရှို့တို့ အားလုံးသည် တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြပြီး ကုရှို့မှာမူ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်၏ သတ္တမအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ထိုအချက်ကို ကြည့်လျှင် ကုရှို့သည် အသက် လေးဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးသည်။
ဤအသက်အရွယ်နှင့် တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။
ထိပ်သီးပါရမီရှင်များပင်လျှင် နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာအတွင်း တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းကို စံနှုန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာမတိုင်မီ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများကို ထိပ်သီးပါရမီရှင်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိပ်သီးပါရမီရှင်ဟူသော စကားလုံးမှာ ကျယ်ပြန့်လှသည်။ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအချို့သည် တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကိုးဆင့်ရှိသူကို ခက်ခဲစွာ တိုက်ခိုက်နေရချိန်တွင် အချို့မှာမူ မဟာသူတော်စင်ကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာအတွင်း တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ ထိပ်သီးပါရမီရှင် ဖြစ်လာရန် အခြေခံအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။
ပါရမီ ပိုမိုအားကောင်းလေလေ၊ တိုးတက်မှု ပိုမြန်လေလေ ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ အချို့သူများသည် ထူးခြားသော အခွင့်အရေးများ ရရှိသဖြင့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုများကို ရရှိနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် သဘာဝပါရမီကြောင့်ဖြစ်စေ၊ အခြားသော အခွင့်အရေးများကြောင့်ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစများပင် ဖြစ်သည်။
ကုယန်တို့ကဲ့သို့ တောက်ပသော စံနမူနာများသာ မရှိပါက ကုရှန်အန်းမှာ အတော်လေး ထင်ရှားနေပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခုမူ သူသည် အသင့်အတင့်သာ ရှိသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။
ကုချင်းဖန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကုရှန်အန်းမှာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ ပုံမှန်တည်ငြိမ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
"အဘိုးရဲ့ အနားမှာ အလုပ်အကျွေးမပြုရတာလည်း တော်တော်ကြာပြီနော် အဘိုး"
ကုချင်းဖန်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ကာ "ကောင်းပြီ၊ အချိန်ရရင် ကုမိသားစုစံအိမ်ကို ပြန်လာပြီး ခဏလောက် နေနိုင်ပါတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင် အပြောင်းအလဲက မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အတွက် အကျိုးရှိစေလိမ့်မယ်"
"နားလည်ပါပြီ"
ကုရှန်အန်း၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဤစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ ကောင်းကောင်းနားလည်သည်။
ယခုခေတ်တွင် ကုမိသားစုစံအိမ်သို့ မည်သူမဆို အလွယ်တကူ ဝင်၍မရသလို ကုချင်းဖန်သည်လည်း မကြာခဏဆိုသလို တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေလေ့ရှိသည်။ ထိုနေရာသို့ သွားလျှင်ပင် သူ့ကို တွေ့ရဖို့ မသေချာပေ။
ယခုကဲ့သို့ ကုချင်းဖန်၏ ကိုယ်တိုင်ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိခြင်းမှာ ကုရှန်အန်းအတွက် ကြီးမားသော ဂုဏ်ယူမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသည် ကုချင်းဖန်ထံမှ လမ်းညွှန်မှု ရရှိနိုင်ပါက သိုင်းသခင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ပိုမိုလွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု ကုရှန်အန်း ယုံကြည်နေသည်။
ယနေ့ခေတ် ကိုးပြည်နယ်တွင် သိုင်းဆရာ ဖြစ်ရခြင်းမှာ ဘာမှမဟုတ်တော့သလို သိုင်းသခင် ဖြစ်ခြင်းကလည်း အရေးပါမှု သိပ်မရှိတော့ပေ။
နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိမှသာ တကယ့်အစွမ်းထက်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ မလွယ်ကူကြောင်း ကုရှန်အန်း သိရှိသော်လည်း သိုင်းသခင်အဆင့်သို့ မြန်မြန်ရောက်ရှိခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင်။
ကုချင်းဖန်၏ အကြည့်သည် ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်းဆီသို့ ကျရောက်သွားရာ ထိုနေရာတွင် အနက်ရောင် မြူခိုးများက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အရာအားလုံးကို အေးစက်သော သေခြင်းတရား အလွှာတစ်ခုဖြင့် ပတ်ရံထားလေသည်။
ကုချင်းဖန်၏ မျက်လုံးများက အနက်ရောင်မြူခိုးများကို ဖောက်ထွင်း၍ အတွင်းပိုင်း မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ် မြူခိုးများမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ရုတ်တရက် နီရဲသော မျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်လာခဲ့သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်။
သူတို့၏ မျက်လုံးချင်း ဆုံမိသွားကြသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အကယ်၍ သာမန်ကျင့်ကြံသူသာဆိုလျှင် ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူတို့၏ စိတ်အစဉ်မှာ ရှုပ်ထွေးညစ်နွမ်းသွားပြီး စိတ်ဝေဒနာ ခံစားရခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ရူးသွပ်သွားကာ နတ်ဆိုးလမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
သို့သော်။
ဤမျှလောက်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကုချင်းဖန်ကို လုံးဝ မတုန်လှုပ်စေနိုင်ပေ။
ကုချင်းဖန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး ထိုရှုပ်ထွေးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ကာ အနက်ရောင် မြူခိုးများထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားရာ မြူခိုးများမှာ လိပ်တက်သွားပြီး ပြိုကွဲတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပြလာတော့သည်။