အတွင်းစည်းဂိုဏ်း

"ရှေးဟောင်းကာလ"

"ထိုက်ရိ နတ်ဘုရားမင်းဆက် —"

ကုမိသားစုစံအိမ်အတွင်း၌ ကုယန်သည် လူလွှတ်၍ ကုချင်းဖန်ထံ ဤသတင်းကို အကြောင်းကြားပြီး ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့ ကုချင်းဖန်သည် လျို့ဝှက်အစောင့်အရှောက်တပ်များထံမှ ဤအကြောင်းကို သိရှိပြီးသားပင်။

လောကကြီးတွင် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်စပြုနေပြီ။

၎င်းသည် ကြီးကျယ်သော တိုက်ပွဲများရှိသည့် သာယာဝပြောသော ခေတ်ကာလ ၏ အစပျိုးနိဒါန်းဟု ထင်ရသည်။

သို့သော်လည်း ကုချင်းဖန်၏ အတွေးများက ထိုအရာပေါ်တွင် မရှိသေးပေ။

သူ၏ရှေ့တွင် ကုမိသားစုစံအိမ်မှ တပည့် ခြောက်ဦးသည် ရိုသေစွာ ရပ်နေကြသည်။

တပည့် ခြောက်ဦး။

သုံးဦးမှာ အတွင်းခန်းမမှဖြစ်ပြီး ကျန်သုံးဦးမှာ ပြင်ပခန်းမမှ ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၊ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းနဲ့ အစီရင်ခံအတတ်ပညာဆိုတဲ့ လမ်းစဉ်သုံးခုမှာ ပထမအဆင့် ကို ရောက်ရှိနေပြီလို့ ငါကြားတယ်"

ကုချင်းဖန်က သူတို့ကို ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းကို ဒီနေရာမှာတင် သက်သေပြဖို့ အခွင့်အရေးပေးမယ်။ မင်းတို့ ပြောသလို အမှန်တကယ် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ အတည်ပြုနိုင်ရင် မင်းတို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ရှိလိမ့်မယ်"

"တပည့်များ နာခံပါ့မယ်"

ကုချင်းဖန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ထိုခြောက်ဦးလုံး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

ချက်ချင်းပင်။

ကုချင်းဖန်သည် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအားလုံးကို ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပြီး ထိုခြောက်ဦးကို စတင် သရုပ်ပြခိုင်းလိုက်သည်။

သူတို့ စတင်လုပ်ဆောင်ကြစဉ် ကုချင်းဖန်က သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေပြီး တစ်ယောက်အပေါ်တွင် အကြည့်က ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုသူသည် လက်ရှိတွင် အစီရင်ခံအတတ်ပညာကို သရုပ်ပြနေသူ ဖြစ်သည်။

အစီရင်ခံအတတ်ပညာ ဆိုသည်မှာ။

အခြေခံအားဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို ဆက်သွယ်ခြင်း၊ အတိုင်းမရှိသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ကြယ်တာရာများကို ရွှေ့ပြောင်းကာ ကံကြမ္မာကိုပင် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အစီရင်ခံအတတ်ပညာသည် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအပေါ် ပိုမိုအလေးထားသည်။

"အစီရင်ခံအတတ်မှာ ကျွမ်းကျင်တယ်၊ ရိုးရိုး ပထမအဆင့် အစီရင်ခံဆရာကြီး တစ်ယောက်တင် မကဘူး၊ ဒီကောင်လေးက ဒုတိယအဆင့်ရဲ့ အစပျိုးမှုကိုတောင် အနည်းငယ် ထိတွေ့နေပြီပဲ"

ကုချင်းဖန်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်ပြီး ထိုသူ၏ အချက်အလက်များက သူ၏ ဉာဏ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ကုချန်အန်း သည် အတွင်းခန်းမ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မူလက ကုမိသားစုစံအိမ်မှ မွေးစားထားသော မိဘမဲ့တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အသက် သုံးဆယ်ဝန်းကျင်သာ ရှိသေးသည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ရာ သူ၏ ပါရမီမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်လှသည်။

ထိပ်တန်းအဆင့် မဟုတ်သော်လည်း သာမန်လူတစ်ဦးအတွက်မူ ဤပါရမီမှာ လုံးဝ မဆိုးလှပေ။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်သွားကြသည်။

ကုချင်းဖန်က သူ၏ရှေ့မှ ခြောက်ဦးကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး အောင်မြင်ပါတယ်။ လမ်းစဉ်သုံးခုမှာ မင်းတို့မှာ အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ ပါရမီတွေ ရှိကြတာပဲ"

ဤသို့ပြောရင်း ကုချင်းဖန်က ခေတ္တရပ်ကာ တစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ကုချန်အန်း"

"တပည့် ရှိပါတယ်"

ကုချန်အန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

ကုချင်းဖန်က သူ့ကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည် "အစီရင်ခံအတတ်ပညာမှာ မင်းရဲ့ ပါရမီက မဆိုးဘူး။ ငါ့ရဲ့ တပည့်အဖြစ် ခံယူဖို့ မင်းဆန္ဒရှိရဲ့လား"

"တပည့် ဆန္ဒရှိပါတယ် —"

ကုချန်အန်းမှာ အစပိုင်းတွင် မှင်တက်သွားပြီးနောက် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားကာ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်လာပြီး စကားပြောရာတွင်ပင် အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ ဖြစ်သွားသည်။

ကျန်ငါးဦးမှာမူ ကုချန်အန်းကို အားကျသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

စံအိမ်သခင်၏ တပည့်အရင်း။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များတစ်လျှောက် ကုချင်းဖန်သည် တပည့်အရင်း လုံးဝ မယူခဲ့ကြောင်း အားလုံး သိကြသည်။

အများဆုံးမှာ တစ်ခါတရံ လမ်းညွှန်မှုပေးခြင်းသာ ရှိခဲ့သည်။

ယခုအခါ ကုချန်အန်းသည် ကုချင်းဖန်၏ တပည့်ဖြစ်လာခြင်းမှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကုချင်းဖန်သည် ယခုအခါ ကိုးပြည်နယ်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သော နယ်မြေရှိ ကျင့်ကြံသူများစွာကပင် "ဓမ္မဆုတ်ယုတ်သောခေတ်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးသူ" ဟု ချီးကျူးခံရသူ ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သော နယ်မြေတစ်ခုမှ ပြောကြားချက်အရ၊ ကြီးကျယ်သော တိုက်ပွဲများရှိသည့် သာယာဝပြောသော ခေတ်ရောက်လာလျှင် ဤလူသည် မဟာဧကရာဇ်နေရာကိုပင် ရည်မှန်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ဆရာ၏ လက်အောက်တွင် သင်ယူရခြင်းမှာ နောင်အနာဂတ် အောင်မြင်မှုများက အတိုင်းအဆမရှိပေ။

ထို့နောက် ကျန်ငါးဦးသည်လည်း နောက်ထပ် ကုချန်အန်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကုချင်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ အကြည့်များကို သတိပြုမိသော်လည်း ကုချင်းဖန်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း လမ်းစဉ်တွေမှာတော့ ငါက မကျွမ်းကျင်ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ ငါ့ကို ဆရာအဖြစ် ခံယူမယ်ဆိုရင် အဆုံးမှာ မင်းတို့ရဲ့ ပါရမီတွေကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လိမ့်မယ်"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထိုငါးဦး၏ မျက်နှာများမှာ သိသိသာသာ ညှိုးငယ်သွားကြသည်။

"ဒါပေမဲ့ —"

"ငါ မင်းတို့ကို ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်သောမြေဆီ ခေါ်သွားပြီး အဲဒီမှာ တပည့်အဖြစ် ဝင်ခိုင်းမယ်"

"မင်းတို့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ပါရမီတွေနဲ့ဆိုရင် ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်သောမြေမှာ ပိုမြင့်မားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရနိုင်လိမ့်မယ်"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်သောမြေမှာ ဆက်နေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကုမိသားစုစံအိမ်ကို ပြန်လာမလားဆိုတာကတော့ မင်းတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ"

ဒါက ကုချင်းဖန် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ချမှတ်ထားသော အစီအစဉ် ဖြစ်သည်။

သူပြောသကဲ့သို့ပင် သူသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းတွင် မကျွမ်းကျင်သဖြင့် ပါရမီရှင်များကို ဖိနှိပ်ထားမည့်အစား ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်သောမြေသို့ ပို့ပေးလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ထိုတပည့်များကို ပို့လိုက်ခြင်းကြောင့် အားလုံး ပြန်လာချင်မှ ပြန်လာကြမည်ဖြစ်သော်လည်း တစ်ယောက် သို့မဟုတ် နှစ်ယောက် ပြန်လာလျှင်ပင် ကုမိသားစုစံအိမ်အတွက် အမြတ်ထွက်ပေသည်။

လက်တွေ့မှာလည်း ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်သောမြေတွင် တပည့်များစွာမှာ အင်အားစုအသီးသီးမှ လာကြသူများဖြစ်ရာ ဆက်ဆံရေးများက ရှုပ်ထွေးလှသည်။

ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်သောမြေကလည်း ဒါကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူတို့ လိုချင်သည်မှာ ပါရမီအမှန်တကယ် ရှိသူများကို စစ်ထုတ်ပြီး သူတို့အပေါ် သစ္စာရှိမည့်သူများကို ချန်ထားရစ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန်သည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်သောမြေ" ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုငါးဦး၏ စိတ်ပျက်မှုများမှာ များစွာ လျော့ပါးသွားသည်။

အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေ၏ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သော နယ်မြေတစ်ခုအနေဖြင့် ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်သောမြေ၏ ကျော်ကြားမှုကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိကြသည်။

ထို့အပြင် ကုမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် တစ်ဦးသည်လည်း ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်သောမြေသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုက်ရွှီသားတော် ကိုးဦး ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်ဟု ကုမိသားစုစံအိမ်အတွင်း သတင်းများ ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကုချင်းဖန် စကားပြောအပြီးတွင် ထိုငါးဦးသည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရိုသေစွာ ပြောလိုက်ကြသည် "တပည့်များ စံအိမ်သခင်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို နာခံပါ့မယ်"

နောက်နေ့တွင်။

ကုချင်းဖန်သည် ထိုငါးဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကုမိသားစုစံအိမ်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူသည် နေရာအကူးအပြောင်းအခင်းအကျင်း သို့မဟုတ် အခြားသော တန်ဖိုးကြီးရတနာများကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူ၏ နတ်ဘုရားရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တိမ်တိုက်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ဖန်တီးလိုက်ပြီး ထိုငါးဦးနှင့်အတူ ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်သောမြေဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် အောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်ကို ငေးကြည့်ရင်း လူငယ်ငါးဦးလုံးသည် သူတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်အံ့သြနေကြပြီး ကုချင်းဖန်အပေါ် လေးစားမှုမှာ ပို၍ပင် လေးနက်လာခဲ့တော့သည်။