အခန်း (၁၆၀၇-၁၆၀၈)

အခန်း ၁၆၀၇ - ဇာတ်လမ်းခွဲ (ဝိညာဉ်ခေါ်ခြင်း အပိုင်း - ၁)

တာယွမ်မြို့။

လွန်ခဲ့သော အနှစ်ခြောက်ဆယ်က တည်ဆောက်ခဲ့သော တိုက်ဖိန်မြို့သစ်သည် ယခုအခါ အတိတ်အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသော ရှေးဟောင်းမြို့ တစ်မြို့ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အရောင်လွင့်နေသော နံရံများနှင့် ချိုင့်ခွက်နေသော အုတ်ပြာလမ်းငယ်လေးများက ဒီမြို့လေး၏ အရင်က စည်ကားခဲ့မှုကို သက်သေပြနေသည်။

သို့သော် အချိန်တွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအခါ ဒီမြို့လေးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ခြောက်ကပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မြို့လေးထဲတွင် အသက်ကြီးသော နေထိုင်သူ အချို့သာ အမြဲတမ်း နေထိုင်ကြတော့ပြီး လူအများစုမှာ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ဒီနေရာမှ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ခရီးသွားရာသီ ရောက်မှသာ အခြားဒေသမှ ခရီးသွား အချို့ လာရောက် လည်ပတ်ကြတော့သည်။

တိုက်ဖိန်မြို့လေးထဲတွင် ဘိုးဘွားဗိမာန် တစ်ခု ရှိသည်။

နှစ်အတော်ကြာ သွားသော်လည်း ဒီနေရာကို ပြင်ပလူများ ဝင်ရောက်ခွင့် တားမြစ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ညဘက်တွင် ဘိုးဘွားဗိမာန်ထဲ၌ လူတစ်ယောက်မှ မရှိဘဲ ခြောက်ကပ်နေသော်လည်း ဒီနေရာကို အနှစ်ခြောက်ဆယ်လုံးလုံး လူတစ်ယောက်က အမြဲ ပြုစုစောင့်ရှောက်နေခဲ့သဖြင့် ပျက်စီးဟောင်းနွမ်းနေသည့် လက္ခဏာ လုံးဝ မရှိပေ။

ဒီနေ့လည်း ဘိုးဘွားဗိမာန်ထဲတွင် အရင်ကလိုပင် အမွှေးတိုင်များ ထွန်းညှိထားပြီး လေထုထဲတွင် သင်းပျံ့သော နံ့သာနံ့လေးများ ပျံ့နှံ့နေသည်။

ယခုအခါ အသက် ငါးဆယ်ခန့် အရွယ် ဟောင်းနွမ်းနေသော ပန်းပွင့်ပုံ အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီး တစ်ဦးသည် ဘိုးဘွားကမ္ပည်းပြားများရှေ့တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ သူမသည် ကမ္ပည်းပြားများပေါ်ရှိ နာမည် တစ်ခုချင်းစီကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများ ရှိနေပြီး အတိတ်က ကိစ္စရပ်များကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေပုံရသည်။

သူမက ဟဲယင်အာ ဖြစ်သည်။

တိုက်ဖိန်ရှေးဟောင်းမြို့၏ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သူ…….

နောက်ဆုံးမျိုးဆက် ဝိညာဉ်ခေါ်သူလည်း ဖြစ်သည်။

"မျိုးဆက်သစ် သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ ပြန်လည် နိုးထလာပြီ ပုံမှန်ဆိုရင် ငါက တိုက်ဖိန်ရှေးဟောင်းမြို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ခေါ်သူ အနေနဲ့ အခုအချိန်မှာ မျိုးဆက်သစ် တစ္ဆေဆရာတွေကို စတင် ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး တစ္ဆေလမ်းကို ပြန်ဖွင့်ကာ တိုက်ဖိန်ရှေးဟောင်းမြို့ကို ပြန်လည် ကြီးမားအောင် လုပ်ရမှာ... ပြီးတော့ ငါ့နေရာကို ဆက်ခံမယ့် ပဉ္စမမြောက် ဝိညာဉ်ခေါ်သူ ဖြစ်လာမယ့် သင့်တော်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုတောင် ရှာရဦးမှာ"

ဟဲယင်အာ ယခုအခါ သက်ပြင်းတိုးတိုး ချလိုက်သည်။

"အဲဒီအတွက် ငါ အစီအစဉ်တွေ အများကြီး၊ ပြင်ဆင်မှုတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့ပြီး စတင် လှုပ်ရှားဖို့တောင် ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ မလိုအပ်တော့ပါဘူး"

"ယန်ကျန့် အသက်ရှင်နေသေးတယ် သူက ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ဖြစ်တည်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို အပြီးတိုင် အဆုံးသတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိနေပြီ တိုက်ဖိန်ရှေးဟောင်းမြို့ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ခေါ်သူ အနေနဲ့ ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်တာပဲ ကောင်းပါတယ် ဒီနေရာကို သာမန် မြို့လေး တစ်မြို့ ဖြစ်ခွင့် ပေးလိုက်ပါ ကံဆိုးစေတဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကို ဆက်လက် လက်ဆင့်ကမ်းနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး"

အချိန်အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် ဟဲယင်အာသည် ရင်ထဲတွင် ခက်ခဲစွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

သူမသည် အနှစ်ခြောက်ဆယ်လုံးလုံး ကြိုးစားခဲ့သော လုပ်ငန်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသော ခေတ်ကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံယူကာ ဝိညာဉ်ခေါ်သူ ဆိုသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို သဘာဝလွန်လောကတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပေါ်လာခွင့် မပေးတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ခေါ်သူ မရှိတော့ရင် ဒီဘိုးဘွားဗိမာန်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားစရာ မလိုတော့ဘူး"

ဟဲယင်အာ ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် ကမ္ပည်းပြား တစ်ခုစီ၏ အောက်တွင် အချိန်အကြာကြီး သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော အမွေအနှစ် ပစ္စည်းများ အားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဒီအမွေအနှစ် ပစ္စည်းများကို ဝိညာဉ်ခေါ်သူများ၏ အခြေခံ အင်အား အနေဖြင့် မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီး တစ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုကြောက်စရာကောင်းသော တစ္ဆေများကို တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ ဒီအမွေအနှစ် ပစ္စည်းများ အားလုံး တန်ဖိုး မရှိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အပြင်ဘက်တွင် တစ္ဆေများ သောင်းကျန်းနေခြင်း မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သေသွားတဲ့ လူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကို နှောင့်ယှက်တာက ကောင်းတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပေမဲ့ ဒီနေ့မှာ သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီး အဆုံးသတ်သွားပြီ ဆိုတာကို သူတို့ကို သိခွင့်ပေးသင့်တယ် သူတို့ လုံးဝ အနားယူလို့ ရသွားပြီ ဆိုတာကိုပေါ့"

ဟဲယင်အာသည် မျက်စိရှေ့ရှိ ဟောင်းနွမ်းနေသော ပစ္စည်းပုံကြီးကို ကြည့်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြတ်သားသွားကာ အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဝိညာဉ်ခေါ်သူ၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။

အမွေအနှစ် ပစ္စည်းများကို ကြားခံ အဖြစ် အသုံးပြုကာ သေဆုံးသွားသူများ၏ ဝိညာဉ်များကို လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် ခဏတာ နေထိုင်ရန် ခေါ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသော ဝိညာဉ်များသည် သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ အားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဝိညာဉ်ခေါ်သူကို သဘာဝလွန် အန္တရာယ် အမျိုးမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကူညီပေးနိုင်သည်။

သို့သော် ခေါ်ယူထားသော ဝိညာဉ်များသည် သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က မှတ်ဉာဏ်များကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် မသေချာမှု အများအပြားလည်း ရှိနေသည်။ နိုးထလာသော ဝိညာဉ်များသည် ဝိညာဉ်ခေါ်သူကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်လာနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေလည်း ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ခေါ်ခြင်းမှာ အလွန် အန္တရာယ်များသော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဟဲယင်အာသည် အမွေအနှစ် ပစ္စည်းများကို ထိတွေ့လိုက်ချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ထူးဆန်းသော မြူဖြူများ စတင် ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။

ဝိညာဉ်ခေါ်ခြင်း၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားက ဒီဘိုးဘွားဗိမာန်ကို သက်ရောက်မှု ပေးနေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ထိုရင်းနှီးသော အေးစက်သည့် အငွေ့အသက်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပျံ့နှံ့လာပြန်သည်။

"ဒီတစ်ခါ ခေါ်လိုက်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ် သူတို့ အကုန်လုံးက သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာတွေချည်းပဲ တစ်ခုခု လွဲချော်သွားရင် ငါပါ အသတ်ခံရနိုင်တယ်"

ဟဲယင်အာ ယခုအခါ မနေနိုင်ဘဲ ဖြည်းညှင်းစွာ အနောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး မြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နေရာမှ တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေး နေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

မကြာမီ ဟဲယင်အာသည် ဘိုးဘွားဗိမာန် တံခါးဝအထိ ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုထူထပ်သော မြူများထဲတွင် အေးစက်ပြီး ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်အချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ ပြန်နိုးလာမယ့် အချိန် ရှိဦးမယ်လို့ မထင်ထားဘူး ဒီလို သဘာဝလွန်စွမ်းအားက တိုက်ဖိန်ရှေးဟောင်းမြို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ခေါ်သူပဲ ဖြစ်ရမယ်"

အက်ကွဲပြီး အသက်မဲ့နေသော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က သေဆုံးသွားသော တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက် ပြန်လည် နိုးထလာကြောင်း ပြသနေသည်။

"လိုချန်း မင်းအသံကို မကြားရတာ ကြာပြီ ဒီတစ်ခါ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ ဝိညာဉ်ခေါ်သူက ငါတို့ အဘိုးကြီးတွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါ်လိုက်ပါလား"

နောက်ထပ် အိုမင်းသော်လည်း အေးစက်သော အသံတစ်ခုက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

မြူဖြူများထဲမှ မျက်နှာပေါ်တွင် အလောင်းကွက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်နေသော အဘိုးကြီး တစ်ဦး ထွက်လာသည်။ သူ၏ နာမည်မှာ လိုဝမ်စုန်း ဖြစ်ပြီး အရင်က တစ္ဆေစာတိုက်၏ ပထမဆုံး မန်နေဂျာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

"ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တခြား တစ္ဆေတွေ ရှိနေတာကို ငါ မတွေ့ရဘူး ဝိညာဉ်ခေါ်သူက အမွေအနှစ် ပစ္စည်းတွေကို လျှောက်သုံးနေတာလား ငါတို့ သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က ချန်ထားခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ် ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုံးပစ်လိုက်တာက အသိဉာဏ် ရှိတဲ့ လုပ်ရပ် မဟုတ်ဘူး အဟွတ် အဟွတ်"

ချောင်းဆိုးသံ တိုးတိုးလေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခါးကုန်းကုန်း အဘွားအို တစ်ဦးသည် ဟောင်းနွမ်းနေသော ဝါးခြင်းတောင်းလေး တစ်လုံးကို ဆွဲကာ မြူဖြူများထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာသည်။

"မုန်ရှောင်တုံးလား တကယ် စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ငါတို့ သေသွားတာ ဒီလောက် ကြာပြီကို ပြန်ဆုံရမယ့် အချိန် ရှိသေးတယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

ထို့နောက် သာယာသော ရယ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်တန်းများကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော အမျိုးသမီး တစ္ဆေ တစ်ကောင်လို လူကို အကြောင်းရင်း မရှိဘဲ ကျောချမ်းသွားစေသည်။

မြူဖြူများထဲတွင် အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားပြီး ရင်ဖုံးအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပပြီး ငယ်ရွယ်နုပျိုသော ထူးဆန်းသည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျန်းယိုဟုန်လား နင့်ကို တကယ် အားကျတာပဲ ငါ့ထက် စောပြီး သေသွားတော့ အခု ဝိညာဉ် ပြန်နိုးလာတာတောင် အရင်ကလိုပဲ ငယ်ရွယ်နေတုန်းပဲ"

မုန်ရှောင်တုံး ပြောပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ အစ်ကိုကြီးကိုတော့ မတွေ့ရဘူး ဝိညာဉ်ခေါ်သူ ဖြစ်ရင်တောင် သူ့ကို ခေါ်လို့ မရဘူး"

"လိုချန်း၊ လိုဝမ်စုန်း၊ မုန်ရှောင်တုံး၊ ကျန်းယိုဟုန်... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ဘာအကြောင်းကြောင့် ငါတို့ ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းတွေကို ပြန်ဆုံခိုင်းရတာလဲ ဆိုတာကို ငါ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိပြီ"

မြူများထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခု ထပ်ပေါ်လာပြန်ပြီး အရေပြား ခြောက်သွေ့နေသော မျက်မမြင် အဘိုးကြီး တစ်ဦးသည် ယခုအခါ ပြုံးလျက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ နာမည်မှာ ကျန်းပိုင်ဟွာ ဖြစ်ပြီး သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က နောက်ဆုံး သေဆုံးသွားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

"ကျန်းပိုင်ဟွာ မင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ဒီအချိန်မှာ ငါလည်း အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားပြီ မင်း ပါးစပ်က အမြဲပြောနေတဲ့ သောင်းဂဏန်းမှာ တစ်ယောက်မှ မရှိတဲ့ ထူးခြားတဲ့သူ ပေါ်လာပြီ ဖြစ်ရမယ်"

အရပ်ရှည်ပြီး မည်းနက်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အရိပ်များက ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အသက်ရှူကျပ်စေသော ဖိအားကို ပေးစွမ်းသည်။

ဒီလူမှာ လီချင့်ကျိ ဖြစ်ပြီး အရင်က သဘာဝလွန်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။

ဒီလူ ပေါ်လာခြင်းက အရင် သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ အဖွဲ့ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ကျန်းတုံး၏ ထူးခြားမှုကြောင့်သာ အမွေအနှစ် ပစ္စည်းများ ကျန်ရစ်ခဲ့လျှင်တောင် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ခေါ်ယူ၍ မရနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သောင်းဂဏန်းမှာ တစ်ယောက်မှ မရှိတဲ့ ထူးခြားတဲ့သူ ဟုတ်လား ဘယ်သူလဲ ငါ စောစောက တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ကီလိုမီတာ တစ်ရာကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးပြီ တံခါးဝက ဝိညာဉ်ခေါ်သူကလွဲရင် တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး တစ္ဆေ တစ်ကောင်တောင် မတွေ့ရဘူး ဝိညာဉ်ခေါ်သူက အဲဒီ ထူးခြားတဲ့သူလို့တော့ မပြောနဲ့နော် သူက မဆိုးပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ခံယူဖို့တော့ အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးဘူး"

လိုဝမ်စုန်း မျက်လုံး အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားပြီး အလောင်းကွက်များ ပြည့်နှက်နေသော လက်ချောင်းများက ပေါင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါက်နေသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ရှိသည့် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပုံရသည်။

"စိတ်အေးအေး ထားပါ လိုဝမ်စုန်း စကား နည်းနည်းလောက် မတည့်တာနဲ့ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ မစဉ်းစားပါနဲ့ မင်းက ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို အတည်ပြုပြီးပြီ ဆိုမှတော့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ မရှိတဲ့ သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးက အကြီးမားဆုံး ပုံမှန်မဟုတ်မှု ဆိုတာကို မင်း သိသင့်တယ်"

လီချင့်ကျိက ပြောလိုက်သည်။

"ဆိုလိုတာက ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ တစ္ဆေတွေ မရှိတာ မဟုတ်ဘူး တစ္ဆေတွေကို တစ်ယောက်ယောက်က ရှင်းလင်းလိုက်လို့ အပြင်မှာ ဒီလောက် ငြိမ်းချမ်းနေတာပေါ့"

သင်္ချိုင်းမြေပိုင်ရှင် လိုချန်း၏ အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် တံခါးဝရှိ ဟဲယင်အာအပေါ်၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဘယ်သူလဲ ဘယ်သူက သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်လိုက်နိုင်တာလဲ"

ဒီအချိန်တွင် ကျန်းပိုင်ဟွာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ သူ တစ်သက်လုံး စောင့်မျှော်နေခဲ့သော ကိစ္စက ဒီနေ့မှာ တကယ်ပဲ အောင်မြင်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဘေးရှိ ကျန်းယိုဟုန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မုန်ရှောင်တုံး၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားပြီး ဟဲယင်အာကို လေးနက်စွာ ကြည့်နေသည်။

သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ ခြောက်ယောက်စလုံး ယခုအခါ ထိုအဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ဟဲယင်အာသည် လောကဓံ အတက်အကျ အများအပြားကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ရင်ထဲတွင် ဖိအား အလွန် ကြီးမားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ အားလုံးက သဘာဝလွန်လောကရဲ့ လူဟောင်းတွေပါ ကိစ္စ အတော်များများကို ကျွန်မ အများကြီး ရှင်းပြနေစရာ မလိုပါဘူး ပြီးတော့ ကျွန်မ ခင်ဗျားတို့ကို ဘာလို့ ခေါ်လိုက်လဲ ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ခင်ဗျားတို့ ခန့်မှန်းမိလောက်ပါပြီ"

"သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးက လုံးဝ အဆုံးသတ်သွားပါပြီ နောက်ပိုင်း တိုက်ဖိန်ရှေးဟောင်းမြို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ခေါ်သူလည်း လိုအပ်တော့မှာ မဟုတ်သလို ခင်ဗျားတို့လို ဝိညာဉ်တွေ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ပြန်ပေါ်လာဖို့လည်း လိုအပ်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး ဒါကြောင့် ဒါက ကျွန်မရဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဝိညာဉ်ခေါ်ခြင်းပါပဲ ခင်ဗျားတို့ကို ဒီလှပတဲ့ အနာဂတ်လေးကို မြင်စေချင်လို့ပါ"

"သေချာတာပေါ့ သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်လိုက်တဲ့ သူကတော့ ကျွန်မ မဟုတ်ပါဘူး"

"သူ ဘယ်မှာလဲ ဝိညာဉ်ခေါ်ထားတဲ့ အချိန် ကျန်သေးတယ် ငါ့စွမ်းရည်နဲ့ ဆိုရင် သူ့ကို သွားတွေ့ဖို့ အချိန်မီပါသေးတယ်"

ကျန်းပိုင်ဟွာ ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

လိုဝမ်စုန်း မျက်လုံး အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားသည်။

"အရမ်း ဝေးရင်တော့ မဖြစ်ဘူး ငါက အဲဒီ လူငယ်လေးကို စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ အချိန် နည်းနည်းလောက် ချန်ထားချင်သေးတယ်"

"လိုဝမ်စုန်း တော်ပါတော့ သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်နိုင်တဲ့ သူဆိုတာ သေချာပေါက် ငါတို့ အထဲက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ကျော်လွန်နေလောက်ပြီ သူ့ကို စမ်းသပ်ချင်တယ် ဆိုရင်တောင် မင်းမှာ အရည်အချင်း ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

လိုချန်းက အသက်မဲ့သော မျက်နှာဖြင့် အားနာမနေဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဒါဆို... လူက ဘယ်မှာလဲ"

မုန်ရှောင်တုံးက မေးလိုက်သည်။

ဟဲယင်အာက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေပါတယ်"

ဒီစကား ထွက်လာသည်နှင့် သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ ခြောက်ယောက်စလုံး ချက်ချင်း ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထပ်မံ အကဲခတ်လိုက်ကြသည်။

"ဒီလိုကိုး သူ့ကို မြင်ဖို့ ကြားခံ တစ်ခု လိုအပ်တာလား"

လီချင့်ကျိ လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားပြီး အသံနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ပြော ကြားခံက ဘာလဲ"

"နာမည် တစ်ခုပါ သဘာဝလွန်စွမ်းအား ပေါ်လာပြီး လူတစ်ယောက်ယောက်က အဲဒီ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ သူ သေချာပေါက် ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မယ်"

ဟဲယင်အာ ယခုအခါ သတင်းစာ တစ်စောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သတင်းစာက လွန်ခဲ့သော သုံးလက ဖြစ်ပြီး ဟယ်ဖုန်း ဆိုသော သတင်းထောက် တစ်ယောက်က ကိုယ်ပိုင် ထုတ်ဝေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဟယ်ဖုန်း ဆိုသော သတင်းထောက်မှာ ဒီကိစ္စကြောင့် ဖမ်းဆီး စစ်ဆေးခံခဲ့ရသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ပြန်လွတ်လာခဲ့သည်ဟု ကြားရသည်။

သတင်းစာမှာ တစ်မျက်နှာတည်း ရှိပြီး ဒီကမ္ဘာပေါ်တွင် တစ္ဆေ ရှိကြောင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ အကြောင်းကို ရေးသားထားသည်။

သို့သော် သတင်းစာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် စာလုံးကြီး နှစ်လုံး ရေးထားပြီး ထိုစာလုံး နှစ်လုံးမှာ သတင်းစာ၏ တစ်ဝက်နီးပါးကို နေရာယူထားသည်။

"ဒီနာမည်က ကြားခံလား"

မုန်ရှောင်တုံး သတင်းစာကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုနာမည်ကို မှတ်မိနေပုံရသည်။

လိုဝမ်စုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းပိုင်ဟွာ သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်နိုင်တဲ့ ဒီလူကို ငါ ပထမဆုံး အနေနဲ့ မြင်တွေ့ခွင့်ပြုပါ"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ထိုနာမည်ကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"နတ်ဘုရား ယန်ကျန့်"

သတ်မှတ်ချက်များ ပြည့်စုံနေသည့် အခြေအနေတွင် ဒီစာလုံး နှစ်လုံးမှာ သဘာဝလွန်လောက၏ တားမြစ်ချက် တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ထိုနာမည်ကို ခေါ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် ဒီတိုက်ဖိန်ရှေးဟောင်းမြို့၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ချက်ချင်း အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

မူလက ညဘက် ကောင်းကင်ယံမှာ ရုတ်တရက် စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းထဲတွင် ကောင်းကင်သို့ ဦးတည်နေသော လှေကားထစ်များ ပေါ်လာသည်။

ထိုလှေကားထစ်များမှာ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပနေပြီး ထိုလှေကားထစ်များ၏ အဆုံးတွင် စိုက်ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲလောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခု မတ်မတ် ရပ်နေသည်။

ထိုပုံရိပ်ကို သာမန်လူများ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ဘဲ ထိုပုံရိပ်သည် အနီရောင် လှံရှည် တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ နဖူးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံး တစ်လုံး ရှိနေသည်ကိုသာ ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့ရသည်။

ထို့အပြင် ထိုလူရိပ် ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ တိုက်ဖိန်ရှေးဟောင်းမြို့ တစ်ခုလုံး မီးတောက်များ လွှမ်းခြုံသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များက ညဘက် အိပ်မောကျနေသော သာမန်လူများကို မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မဖြစ်စေသော်လည်း ထိုမီးပင်လယ်ထဲတွင်တော့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေပုံရိပ်များစွာကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ထိုတစ္ဆေများသည် မီးတောက်များထဲတွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြကာ ငရဲပြည် တစ်ခုနှင့်ပင် တူနေသည်။

သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ ခြောက်ယောက်စလုံး ယခုအခါ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားကြပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ကောင်းကင်ယံရှိ မကြည့်ဝံ့လောက်အောင် နတ်ဘုရား တစ်ပါးနှင့် တူနေသော ထိုပုံရိပ်ကိုသာ မော့ကြည့်နေကြသည်။

သဘာဝလွန်လောက၏ လူဟောင်းများ အနေဖြင့် ကောင်းကင်ယံက သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည် ဆိုသော ထိုလူ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းသလဲ ဆိုတာကို သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိကြသည်။

သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်လေလေ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ပို၍ လှုပ်ရှားလာလေလေ ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ ခြောက်ယောက် ပေါင်းပြီး သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်နိုင်တဲ့ သောင်းဂဏန်းမှာ တစ်ယောက်မှ မရှိတဲ့ အဲဒီ ထူးခြားတဲ့သူကို စမ်းသပ်ကြည့်လို့ ရမလား"

လိုဝမ်စုန်း မျက်လုံး အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားပြီး အကောင်အထည်ဖော်ချင်စိတ်များ ပြင်းပြနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အခြားသူများ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အားလုံး စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။

တကယ်လို့ သူတို့ ခြောက်ယောက် ပေါင်းတာတောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အနာဂတ်က တကယ်ကို တောက်ပနေပြီ ဆိုတာ သေချာသွားပြီ။

အခန်း ၁၆၀၈ - ဇာတ်လမ်းခွဲ (ဝိညာဉ်ခေါ်ခြင်း အပိုင်း - ၂)

ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းကြောင့် ဒီကမ္ဘာပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသော ဝိညာဉ်များသည် အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာကြီးများသည် နောက်ဆုံး သတိရနေချိန်တွင် သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုသော ထိုလူကို တွေ့မြင်ချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက်ကို နားလည်ရန် အမြန်ဆုံး နည်းလမ်းမှာ တိုက်ခိုက် စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သဘာဝလွန် တိုက်ပွဲ တစ်ကြိမ် ဆင်နွှဲလိုက်ရုံဖြင့် ဒီလူ၏ အရည်အချင်းကို သူတို့ ချက်ချင်း သိရှိနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် လိုဝမ်စုန်း၏ စကားမှာ မမှားပေ။

သူတို့ အားလုံးသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်းထဲမှ ပုံရိပ်ကို စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အေးစက်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာနေသည်။

"တကယ်ကြီး တိုက်တော့မလို့လား"

ဟဲယင်အာ၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဒီအခြေအနေကို သူမ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူထားမှုကို ဖျက်သိမ်းပြီး အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်ပစ်မှသာ ရမည်။

သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ရန် မလိုအပ်ပုံရသည်။

ဒီလူကြီးတွေက ယန်ကျန့်ကို သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သွားတာ မဟုတ်ဘဲ ယန်ကျန့်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို သိချင်ရုံ သက်သက်ပဲလေ။

ဒီလို တွေးမိပြီးနောက် ဟဲယင်အာသည် နောက်သို့ ထပ်မံ ဆုတ်သွားကာ ဒီတိုက်ပွဲထဲသို့ မတော်တဆ ပါသွားမည်ကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားလိုက်သည်။

"အချိန် သိပ်မရှိဘူး ငါ အရင် စလိုက်မယ်"

လိုဝမ်စုန်းသည် ဘိုးဘွားဗိမာန်ထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာသည်။

သူ ထွက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားပြီး မီးငြိမ်းတော့မည့် တစ္ဆေစာတိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တစ္ဆေမီးများ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး လိုဝမ်စုန်းကို ဝါးမြိုကာ မရေမတွက်နိုင်သော တစ္ဆေများ ပိတ်လှောင်ထားသည့် ငရဲပြည်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် လောင်ကျွမ်းနေသော တစ္ဆေမီးများမှာ သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေကြောင့် အတင်းအကျပ် တားဆီးခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဒီလို ဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင် ထိုမီးလောင်နေသော ငရဲပြည်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်လာဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒီအပူရှိန်က တစ္ဆေဆရာတွေကို အရှင်လတ်လတ် ကင်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး လိုဝမ်စုန်းလို အဆင့်ရှိတဲ့ တစ္ဆေဆရာတောင် ခံနိုင်ရည် ရှိဖို့ မလွယ်ကူပေ။

"ဒီတစ္ဆေမီးက သိပ်မကြောက်စရာ မကောင်းပေမဲ့ တစ္ဆေ အမြောက်အမြားကို လောင်စာ အဖြစ် အသုံးပြုထားတော့ အရမ်းကို ကြောက်စရာ ကောင်းလာတယ် တကယ်ပဲ သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်နိုင်တဲ့သူက အထင်သေးလို့ မရဘူး မင်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့ သူ့ကို စမ်းသပ်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး ငါတို့ အတူတူ တိုက်ခိုက်မှ ရမယ်"

လိုချန်း၏ အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူလည်း ဘိုးဘွားဗိမာန်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ ထွက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေကြီးပေါ်တွင် ထူထဲသော သင်္ချိုင်းမြေများ အလွှာလိုက် ဖုံးလွှမ်းလာတော့သည်။

သင်္ချိုင်းမြေများက လိုဝမ်စုန်း၏ တစ္ဆေနယ်မြေနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး အချင်းချင်း၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ ထပ်ပေါင်းသွားကာ တစ္ဆေ အမြောက်အမြားကို မြှုပ်နှံနိုင်စွမ်း ရှိသော အမှောင် သင်္ချိုင်းမြေကြီး တစ်ခု အဖြစ် ဖန်တီးလိုက်သည်။

အမှောင် သင်္ချိုင်းမြေကြီး ထွက်ပေါ်လာမှသာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်ကို အေးစက်သော အငွေ့အသက်များဖြင့် ချေဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့က သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က အခြေအနေမျိုး မဟုတ်သဖြင့် အချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်ရမည် ဖြစ်ကာ အချိန်ဆွဲနေ၍ မရပေ။ မဟုတ်လျှင် ဝိညာဉ်ခေါ်ထားသည့် အချိန် ပြည့်သွားပါက သူတို့၏ ဒီတစ်ကြိမ် ပြန်လည် နိုးထလာခွင့်ကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမည်။

လိုဝမ်စုန်း မျက်လုံး အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ထိုပုံရိပ်ကိုသာ ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေသည်။

တိုက်ဖိန်မြို့လေး တစ်မြို့လုံးရှိ တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များ ယခုအခါ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်တိုင်း၏ အနောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေပုံရိပ် တစ်ခုစီ လှည့်လည်သွားလာနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုပုံရိပ်များမှာ ယခုအခါ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေပြီး ရှေ့ရှိ တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို အတင်းအကျပ် ဖွင့်ကာ အမည်မသိ သဘာဝလွန်နယ်မြေ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှနေ၍ လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

"ဒေါက် ဒေါက်ဒေါက်"

လေးလံပြီး ဖိနှိပ်ထားသော တံခါးခေါက်သံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ထို့နောက် ထိုသို့သော တံခါးခေါက်သံများ တဖြည်းဖြည်း များပြားလာပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ဘိုးဘွားဗိမာန် အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ပြည့်နှက်နေသော တံခါးခေါက်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သေချာပေါက် သေစေနိုင်သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားများက အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"လိုဝမ်စုန်းက တကယ် အတည်ပေါက် လုပ်နေပြီ သူ ဒီလောက် လေးလေးနက်နက် လုပ်တာကို မြင်ရခဲတယ်"

ဘိုးဘွားဗိမာန်ထဲရှိ မုန်ရှောင်တုံး မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

ဘေးရှိ ကျန်းယိုဟုန် သာယာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ခေတ်တုန်းက သဘာဝလွန်လောကမှာ လိုဝမ်စုန်း အစွမ်းကုန် သုံးပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ထိုက်တန်တဲ့ တစ္ဆေဆရာက လက်ချိုးရေလို့ ရတယ်လေ အလွယ်တကူ ပြန်နိုးလာတဲ့ အချိန်မှာ သူ့အကျင့်အရ ဒီအခွင့်အရေးကို လွတ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ တစ်ဖက်လူက သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို တစ်ယောက်တည်း အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ နာမည်ကြီးနေတဲ့သူလေ တကယ်လို့ လူငယ်လေးကို ဆုံးမတဲ့ သဘောမျိုးနဲ့ပဲ တိုက်ခိုက်မယ် ဆိုရင် သူ့မျက်နှာ အိုးမည်းသုတ်ခံရမှာ သေချာတယ်"

"နောက်ပြီး တကယ်လို့ တစ်ဖက်လူက လိုဝမ်စုန်းနဲ့ လိုချန်း နှစ်ယောက်ပေါင်းတာကိုတောင် မနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါတို့ ခေါင်းပေါ်မှာ နတ်ဘုရား တစ်ပါးလို ဟန်ဆောင်နေဖို့ ဘယ်လိုလုပ် အရည်အချင်း ရှိမှာလဲ"

"ဟုတ်တယ်"

အရပ်ရှည်သော ပုံရိပ်ကြီး တစ်ခု ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာပြီး လီချင့်ကျိက အသံနှိမ့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ငါတို့လည်း ဒီနေရာမှာ ရပ်ပြီး ပွဲကြည့်မနေနဲ့တော့ အချိန်မရွေး ဝင်တိုက်ဖို့ အဆင်သင့် ပြင်ထားကြ သူတို့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်က ဘယ်နေရာမှာ ရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင် သူ တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် ငါတို့ အားလုံး ပေါင်းတိုက်ဖို့ အရည်အချင်း ရှိမရှိ ဆိုတာကို ငါလည်း သိချင်တယ်"

ကျန်းယိုဟုန် လှောင်ပြောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ့အမြင်တော့ သူက နင်တို့ ငါးယောက် ပေါင်းတိုက်တာနဲ့တင် လုံလောက်ပါတယ် တကယ်လို့ ငါပါ ဝင်တိုက်လိုက်ရင် ဒီလူငယ်လေးကို မတော်တဆ သတ်မိသွားမှာတောင် စိုးရိမ်ရသေးတယ်"

"နင့်ရဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအား ထပ်ပေါင်းတဲ့ အရှိန်က အရမ်း နှေးတယ် ဝိညာဉ်ခေါ်ထားတဲ့ အချိန်က နင့်ကို အဲဒီလို လုပ်ဖို့ အချိန်လောက်မှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ အရမ်းလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲမနေနဲ့ ငါတို့ အဘိုးကြီးတွေကို သူ နိုင်မနိုင် ဆိုတာ မကြာခင် အဖြေထွက်လာတော့မှာပါ"

ကျန်းပိုင်ဟွာ ယခုအခါ ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ယံရှိ ထိုပုံရိပ်ကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ သူ၏ မျက်လုံးများက ကန်းနေပြီ ဖြစ်ရာ အပြင်ဘက် ကမ္ဘာကြီးကို မမြင်ရတော့ပေ။ သူသည် ထိုပုံရိပ် ရှိနေသည်ကို ခံစားရုံသာ ခံစားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ စကားပြောနေစဉ် အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုများ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များ ဆက်တိုက် ပွင့်ထွက်သွားသော အသံများနှင့်အတူ လိုဝမ်စုန်း၏ သေချာပေါက် သေစေနိုင်သော သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ယခုအခါ အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်တွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံထားသော ကောင်းကင်ယံသည် ချက်ချင်း မှေးမှိန်သွားပြီး ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော လှေကားထစ်များမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန်စွမ်းအား တစ်ခု၏ တိုက်စားမှုကြောင့် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံကို အေးစက်သော အမှောင်ထုက နောက်တစ်ကြိမ် လွှမ်းခြုံသွားပြန်သည်။

နေ့နှင့်ည အကူးအပြောင်းက ဒီအချိန်မှာ ပြီးဆုံးသွားသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ခေါ်ယူခံထားရသော ထိုပုံရိပ်မှာ လေထဲတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်များ၏ အထောက်အပံ့ မရှိတော့သဖြင့် ထိုပုံရိပ်မှာ အရင်ကလောက် အံ့ဩဖွယ်ရာ မကောင်းတော့ဘဲ အနည်းငယ် အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာသည်။ ထိုမျက်လုံး တစ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်မှာလည်း ရွှေရောင် မဟုတ်တော့ဘဲ သွေးနီရောင်များ ဖြစ်လာသည်။

သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံထားသော အမှောင်ထုနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားတော့သည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ တိုက်မိခြင်း၏ ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အမှောင်ထုက အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုသွားပြီး သေချာပေါက် သေစေနိုင်သော သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုက ထိုလူရိပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ ခုလေးတင် ထွက်ပေါ်လာသော အနီရောင် အလင်းတန်းမှာ ဒီအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"အောင်မြင်ပြီလား"

လိုချန်း၏ အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သဲလွန်စ တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေပုံရသည်။

လိုဝမ်စုန်း စကားမပြောဘဲ အလောင်းကွက်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာကြီးမှာ အလွန် လေးနက်နေသည်။

သူ၏ အမူအရာက လူတိုင်းကို ရလဒ် ပြောပြနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အမှောင်ထုထဲတွင် အနီရောင် အလင်းတန်းလေး တစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒီအနီရောင် အလင်းတန်းလေးသည် အဆုံးအစမရှိသော အမှောင်ထုကြီး ရှေ့တွင် လေပြင်းထဲက မီးပွင့်လေး တစ်ခုလို အချိန်မရွေး ငြိမ်းသွားနိုင်မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

သို့သော် ဒီအနီရောင် အလင်းတန်းလေးက အလွန် ခိုင်မာလှပြီး သေချာပေါက် သေစေနိုင်သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ပဲ ကြောက်စရာ ကောင်းနေပါစေ သူ့ကို မငြိမ်းသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

တကယ်လို့ သေချာပေါက် သေစေနိုင်တဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားက တစ်ဖက်လူကို သေချာပေါက် မသေစေနိုင်ဘူး ဆိုရင် ဒါက လိုဝမ်စုန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု ကျရှုံးသွားပြီ ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ။

သတိဝင်လာသော လိုချန်း ချက်ချင်း ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

အမှောင်ထုထဲမှ ထိုအနီရောင် အလင်းတန်းလေး ထပ်မံ ငြိမ်းသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သင်္ချိုင်းမြေများ လှုပ်ရှားလာကာ သူ့ကို တိုက်ရိုက် မြှုပ်နှံလိုက်သည်။

ထို့အပြင် သင်္ချိုင်းမြေများ တွန့်လိမ်နေပြီး တစ်လွှာပြီး တစ်လွှာ ထပ်ပေါင်းသွားကာ အောက်ခြေမရှိသော ချောက်နက်ကြီးထဲသို့ ဆွဲသွင်းတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

"မြှုပ်လို့ ရမလား"

လိုချန်း ယခုအခါ ရင်ထဲတွင် မသေချာတော့ပေ။

သူ တစ်သက်လုံး တစ္ဆေတွေ အများကြီးကို မြှုပ်နှံခဲ့ဖူးပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ တစ်ဖက်လူကို သူ့ရဲ့ သင်္ချိုင်းမြေထဲမှာ ချန်ထားနိုင်မယ်လို့ အရင်ကလောက် ယုံကြည်မှု မရှိတော့ဘူး။

ထိုအနီရောင် အလင်းတန်းလေးက မျှော်လင့်ချက် မီးတောက်လေး တစ်ခုလိုပါပဲ၊ အမှောင်ထုကလည်း ဝါးမြိုလို့ မရသလို သင်္ချိုင်းမြေကလည်း မြှုပ်နှံလို့ မရပါဘူး။

သေးငယ်ပေမဲ့ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်ပါတယ်။

မကြာမီ အနီရောင် အလင်းတန်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပေါ်လာပြန်သည်။

ထိုအနီရောင် အလင်းတန်းထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခုက လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် လျှောက်လာနေသည်။

အေးစက်သော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"တကယ်လို့ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်ခြောက်ဆယ်က မင်းတို့ ပြန်နိုးလာတာ ဆိုရင် ငါ မင်းတို့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်းတို့က ငါ့ကို စမ်းသပ်ချင်နေတုန်းပဲ ဆိုတော့ အခြေအနေကို နားမလည်တာပဲ"

"အခု ဝင်တိုက်တာ လိုချန်းနဲ့ လိုဝမ်စုန်း နှစ်ယောက်တည်း ဆိုတာကို အသာထားဦး သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က မင်းတို့ ခုနစ်ယောက်စလုံး ပေါင်းတိုက်ရင်တောင် ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါက တစ္ဆေဆရာတွေရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ပြီး အရင်က ဘယ်သူမှ မသွားဖူးသေးတဲ့ လမ်းကြောင်း အသစ် တစ်ခုကို ဖောက်ထွက်လာခဲ့တာ"

"ဒီလို ဆိုမှတော့ သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ လူမှာ ဘယ်လို သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ ရှိလဲဆိုတာ ငါတို့ အဘိုးကြီးတွေကို ပြပါဦး"

လိုဝမ်စုန်း မျက်လုံး အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စကား အဆုံးတွင် ကျန်းယိုဟုန်၊ မုန်ရှောင်တုံး၊ ကျန်းပိုင်ဟွာနှင့် လီချင့်ကျိတို့ လေးယောက်စလုံး ဘိုးဘွားဗိမာန်ထဲမှ ထွက်လာကြသည်။

စောစောက တိုက်ခိုက်မှု ရလဒ်က အလွန် ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ လိုချန်းနှင့် လိုဝမ်စုန်း နှစ်ယောက်စလုံး ရှုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါတင် မကသေးဘူး တစ်ဖက်လူရဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကိုတောင် စမ်းသပ်လို့ မရခဲ့ဘူး။

ကွာဟချက်က ထင်ထားတာထက် ပိုကြီးမားနေပုံရတယ်။

တကယ်လို့ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာကို နည်းနည်းလောက် ပြန်ဆယ်ချင်တယ် ဆိုရင် ခြောက်ယောက် ပေါင်းတိုက်မှ ရမယ် ပြီးတော့ ပေါ့ဆလို့လည်း မရဘူး။

"မင်းတို့ ကြည့်ချင်တယ် ဆိုရင်လည်း ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့ ဒီခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်လိုက်တဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားနဲ့ မင်းတို့ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က လူကြီးတွေကို လမ်းဖြောင့်အောင် ပို့ပေးလိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် ယခုအခါ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အနီရောင် အလင်းတန်းထဲတွင် ပေါ်လွင်လာသည်။

"ဒီလိုကိုး စောစောက တိုက်ခိုက်မှုတွေက ဘာလို့ မင်းအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိတာလဲဆိုတာ နားလည်ပြီ မင်းက ပစ္စုပ္ပန်မှာ မရှိဘူးကိုး"

လိုချန်း ယခုအခါ အကြမ်းဖျင်း ရိပ်မိသွားသည်။ သူ၏ သင်္ချိုင်းမြေက ပစ္စုပ္ပန်ကိုပဲ မြှုပ်နှံနိုင်ပြီး အတိတ်နဲ့ အနာဂတ်ကို မမြှုပ်နှံနိုင်ဘူးလေ။

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါက အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် အားလုံးမှာ ရှိတယ်"

ထို့နောက် သူ၏ အသံက ဒီမြို့လေး၏ ကောင်းကင်ယံတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အသံထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပဲ့တင်သံများ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

"ငါ ဆိုတယ် မျက်စိရှေ့က အမှောင်ထု သေချာပေါက် လွင့်စင်သွားရမယ်"

"ဒါ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ ထပ်ပေါင်းတာပဲ"

လိုဝမ်စုန်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းသွားပြီး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဒီလို သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ ထပ်ပေါင်းတဲ့ အရှိန်က အရမ်းကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာတင် ပြီးသွားသလိုပဲ မျက်စိရှေ့က လူက တကယ်ပဲ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် အားလုံးမှာ ရှိနေသလိုပဲ။

စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့တင် မြို့လေးကို ဖုံးလွှမ်းထားတဲ့ အမှောင်ထုကြီး ချက်ချင်း ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ခုခံလို့ မရတော့ဘူး။

"ငါ ဆိုတယ် မျက်စိရှေ့က သင်္ချိုင်းမြေ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေရမယ်"

ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော အသံက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပေါ်လာပြန်သည်။

နတ်ဘုရား တစ်ပါး အမိန့်ပေးနေသလိုပဲ ဘယ်သူမှ မလွန်ဆန်ရဲဘူး။

လိုဝမ်စုန်း ယခုအခါ လက်ဝါး အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် ထိတ်လန့်သွားသည်။

မျက်စိရှေ့က အခြေအနေကို သူ့ထက် ပိုသိတဲ့သူ မရှိဘူးလေ။

ဒီလူ စကားပြောလိုက်တာက တစ္ဆေကို ဆုတောင်းနေသလိုပဲ သဘာဝလွန်စွမ်းအားနဲ့ လက်တွေ့ကမ္ဘာကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဆန္ဒ အားလုံးကို အကောင်အထည်ဖော်နေတာပဲ မူလက ဒီလို သဘာဝလွန်စွမ်းအားက သာမန် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိပေမဲ့ အခုလို အကြိမ်ရေ ဘယ်လောက်မှန်း မသိတဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ ထပ်ပေါင်းလိုက်တော့ ဒီလို ဆုတောင်းတဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားက ပုံပြင်တွေထဲကလို ရွှေစကား ငွေစကား ဖြစ်သွားပြီ။

ပြီးတော့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားရဲ့ ပေးဆပ်ရမှုတွေကိုတောင် လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီ။

"ဒီလိုလူကို ငါတို့ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

မုန်ရှောင်တုံး ယခုအခါ နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူမ ဝင်မတိုက်တော့ပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက အတိတ်မှာ ရှိနေနိုင်ပေမဲ့ ဒီလူရဲ့ အတိတ်ကို ပိတ်ဆို့ဖို့တော့ သူမ မလုပ်နိုင်ဘူး ဆိုတာကို သူမ သိလို့ပဲ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလူရဲ့ အတိတ်က သူမထက် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းနေလို့ပဲ။

"ဝင်တိုက်ဖို့ မလိုတော့ပါဘူး တကယ်လို့ ငါသာ အကောင်းဆုံး အခြေအနေကို ပြန်ရောက်နေရင်တောင် သူနဲ့ ဝင်တိုက်ရင် ချက်ချင်း ပြီးသွားမှာပဲ"

လီချင့်ကျိကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူ ကိုယ်တိုင် မယှဉ်နိုင်ဘူး ဆိုတာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အရာအားလုံးကို မြှုပ်နှံထားသော သင်္ချိုင်းမြေများ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တိုက်ဖိန်မြို့လေး အရင်ပုံစံ ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ဘာမှ မပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားသည်။

"သူ့ကို စမ်းသပ်ချင်ရင် ကျန်းတုံး လာမှပဲ ရလိမ့်မယ်"

ကျန်းပိုင်ဟွာ အသံနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

(ဒီအခန်း ပြီးပါပြီ)