အခန်း (၅၇၅-၅၇၆)

အခန်း ၅၇၅ အမတနန်းတော်၏ ရတနာများ

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအိုအသီးနှင့် ကောင်းကင်တာအို ရွှေအမြုတေတို့၏ စွမ်းအားချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသည် ကမ္ဘာလောကကို တုန်လှုပ်စေရုံသာမက စကြဝဠာအတွင်းရှိ အခြားသော မဟာကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးများကိုပါ သက်ရောက်မှု ရှိစေခဲ့သည်။ ၎င်းက ဘေးအန္တရာယ်ကို စကြဝဠာဆိုင်ရာ ကပ်ဘေးတစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်၏။

အသံမဲ့ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ အတွင်းမှ တာအိုမြူခိုးများမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာပြီး နက်ဗျူလာ အပိုင်းအစများ ကွဲလွင့်သွားကာ အသစ်များ မွေးဖွားလာကြသည်။

အမှောင်ထုထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော စကြဝဠာ သားရဲကြီးများသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ထွက်ပြေးနေကြရာ ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီး အတွင်း၌ ပရမ်းပတာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

အဓိပတိဂိုဏ်း၊ တတိယဆေးတောင်ကြား၏ အစွန်အဖျား တောင်တန်းများပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။

လုံချင်း၊ လုံကျွင်းနှင့် ကျူးရှင်း တို့သည် ယှဉ်တွဲ ရပ်နေကြပြီး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို လှမ်းကြည့်နေကြ၏။ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။

ကျူးရှင်းက လုံကျွင်းကို ကြည့်၍ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။ "စီနီယာ... ဒီအခြေအနေကို မြင်အောင်ကြည့်နိုင်ရဲ့လား"

အဝေးတစ်နေရာမှ စွမ်းအားကြီးမားသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု နိုးထလာပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် တိုးပွားနေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါလည်း မမြင်နိုင်ဘူး... အခု ဖြစ်ပျက်နေတာတွေက ငါကြိုမြင်ခဲ့တဲ့ အနာဂတ်နဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားနေတယ်..." လုံကျွင်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းနေသည်။

လုံချင်းသည် လုံကျွင်း၏ မျက်နှာထားကို ဘေးတစောင်းမှ မြင်လိုက်ရပြီး ဤဘိုးဘေး၏ မငြိမ်မသက်မှုနှင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူ၏ ဘိုးဘေး မျက်နှာပေါ်တွင် ဤကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်၏။

သူ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးလာသည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို အန်ဟောင်... ကျူရှီး..."

လုံချင်းက ထိုနာမည် နှစ်ခုကို စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်မိ၏။ နှစ်ယောက်စလုံးက သူ့ဂိုဏ်းတူ မောင်နှမများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျူရှီးသည် မြင့်မြတ်ခုံရုံး သခင် ဝင်စားသူ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကြားတွင် သံယောဇဉ် ရှိခဲ့ကြရာ သူ မည်သို့ စိတ်မထိခိုက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

သူသည် ဆရာသခင်၏ အချစ်ဆုံး တပည့် မဟုတ်ခဲ့ကြောင်း အမှန်တကယ် နားလည်လိုက်ရသည်။

အန်ဟောင်နှင့် ကျူရှီးတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အပြောင်းအလဲများကို လွှမ်းမိုးနိုင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူကမူ ဆေးတောင်ကြား အတွင်း၌ ပုန်းအောင်း၍ နက်နဲခက်ခဲလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ကျင့်ကြံနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းရည်များကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန် အချိန်မည်မျှ ယူရဦးမည်ကိုလည်း မသိနိုင်ချေ။

သက်ရှိအားလုံးသည် တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရပြီး အရာအားလုံး အရောင်အသွေး ပျောက်ဆုံးသွားသည်။ သေမျိုးဝိညာဉ်များပင်လျှင် လျင်မြန်စွာ အားကောင်းလာသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကို ခံစားနေကြရသော်လည်း အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ထိုအရာက သေမျိုးဝိညာဉ်များကို ပျက်စီးသွားစေခြင်း မရှိပေ။

စကြဝဠာ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ၏ ဗဟိုချက်တွင် ပြင်းထန်သော အလင်းထုကြီး တစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုအလင်းထုက မြင့်တက်လာနေ၏။

ထိုအလင်းထု အတွင်း၌ ပုံရိပ်နှစ်ခု တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ကျူရှီးနှင့် အန်ဟောင်တို့ ဖြစ်ကြ၏။

ကျူရှီး၏ ဓမ္မရုပ်သွင်သည် အမြင့်ပေ တစ်သောင်းခန့်အထိ ကျုံ့သွားပြီး သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်နေသော အန်ဟောင်ကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားလိုက်၏။ အန်ဟောင်၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ရံဖန်ရံခါ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် စုစည်းလာသည်။

နှစ်ယောက်စလုံးက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေကြသော်လည်း ကျူရှီး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အန်ဟောင်ထက် များစွာ သာလွန်နေသဖြင့် စွမ်းအား ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။

"နင်က ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး... လက်လျော့လိုက်ပါ"

ကျူရှီးက အန်ဟောင်ကို ငုံ့ကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။ သူမ၏ အေးစက်သော အသံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသော်လည်း သူမ၏ ဓမ္မရုပ်သွင်မှာ မန္တန် ရွတ်ဆိုခြင်းကို ရပ်တန့်မသွားပေ။

အန်ဟောင်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ အံ့ကို တင်းတင်းစေ့၍ ကြံ့ကြံ့ခံနေသည်။ သွေးစွန်းနေသော သူ့ဆံပင်ဖြူများမှာ ရူးသွပ်နေသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေ၏။

ရွှေရောင် လမ်းကြောင်းများက သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာပြီး မကြာမီ မျက်လုံးတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်တာအို ရွှေအမြုတေ အတွင်းမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျက်လုံးကြီး ဖြစ်ပေသည်။

ထိုမျက်လုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျူရှီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ထိုအခိုက်၌ ကျူရှီး၏ နောက်ကျောဘက်မှ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး အန်ဟောင်ထံသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်သွားကြသည်။

သူမ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။

သူမ၏ စွမ်းအားများ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး အန်ဟောင်ထံသို့ စီးဆင်းသွားကြောင်း သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ သင်ပေးထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များက သူမကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအိုအသီး၏ ဝါးမြိုခြင်း မခံရအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်သော်လည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအိုအသီး၏ စွမ်းအားများ ထွက်ခွာသွားခြင်းကိုမူ မတားဆီးနိုင်ပေ။

"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ..."

ကျူရှီးသည် မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကြုတ်လိုက်ပြီး အန်ဟောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအိုအသီး၏ စွမ်းအားများ အန်ဟောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ သူသည် သွေးပိုးကောင် တစ်ကောင်အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကွေးညွှတ်နေသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝေဝါးစွာ မြင်နေရ၏။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအိုအသီး၏ စွမ်းအားများသာ မကဘဲ ကောင်းကင်တာအို ရွှေအမြုတေ၏ စွမ်းအားများသည်လည်း အန်ဟောင်ကို အငှားလိုက်ခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သော နည်းလမ်းဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။

အန်ဟောင်သည် အခြားတစ်ယောက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

တချိန်တည်းမှာပင် လျှို့ဝှက်စွာ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားနေသော ကုအန်သည် အန်ဟောင်၏ ကံကြမ္မာမှာ ဝေဝါးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လန့်သွားပြီး စောစီးစွာ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်သင့်၊ မသင့် တုံ့ဆိုင်းသွား၏။

သို့သော် သူ စောစီးစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ပါက မဟာကမ္ဘာသခင်သည် လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ဦးမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာသခင်၏ ဆန္ဒ ကျန်ရှိနေပြီး သက်ရှိအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နိုင်နေပါက ၎င်းသည် ကုအန်အတွက်လည်း အန္တရာယ် ရှိပေသည်။

သူ သက်တမ်း ခိုးယူနိုင်သည့် အစွမ်း ရှိကြောင်း မည်သူ့ကိုမျှ အသိပေး၍ မဖြစ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ စောင့်ဆိုင်းရပေမည်။

မည်သူကမျှ တွန်းအားပေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့သည့် လမ်းဖြစ်၍ အန်ဟောင်အနေဖြင့် ထိုရွေးချယ်မှုအတွက် ပေးဆပ်ရမည်မှာ တရားမျှတမှု ရှိပါသည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား လှုပ်ရှားလာသည်ကို ကုအန် မြင်လိုက်ရ၏။ သူက ရင်းနှီးနေသော ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်၍ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ့နောက်တွင် မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်ထု တစ်ခု လိုက်ပါလာပြီး ၎င်း၏ အနှစ်သာရမှာ အဓိပတိ နတ်ဆိုးဘုံမှ မိစ္ဆာဆိုးများနှင့် တူညီနေ၏။ အထူးသဖြင့် အဓိပတိ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် ဆင်တူနေသည်။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ကုအန်သည် အကြောင်းနှင့် အကျိုးကို ထိုးထွင်းသိမြင်သွား၏။

အဓိပတိ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် အဓိပတိ နတ်ဆိုးဘုံကို တည်ထောင်ခဲ့သော ရှေးဟောင်း ဖြစ်တည်မှု ဖြစ်သည်။ အဓိပတိ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် သူ၏ တပည့်သာ ဖြစ်ပြီး သူ့ကိုယ်စား အဓိပတိ နတ်ဆိုးဘုံကို စီမံခန့်ခွဲပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အမြဲတမ်း အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သဖြင့် အဓိပတိ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှလွဲ၍ အဓိပတိ နတ်ဆိုးဘုံရှိ မည်သူကမျှ သူ့အကြောင်း မသိကြပေ။

တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အဓိပတိ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားက ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေ၏။ သူ့မျက်လုံးများက ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင် တစ်ယောက်တည်း အပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင် ပြန်လည် အသက်ဝင်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသဖြင့် သူ လျှောက်လှမ်းနေသော ခြေလှမ်းများမှာ မမြန်ဆန်လှပေ။

မကြာမီ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအိုအသီး၏ စွမ်းအား ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် ကျူရှီး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ရုတ်ခြည်း ကျဆင်းသွားပြီး အာကာပြင်တာအိုအမတအဆင့်သို့ ပြုတ်ကျသွား၏။ သူမ ပါးစပ်ထဲမှ သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်မိပြီး မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။

သူမ ရှေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အန်ဟောင် အသွင်ပြောင်းသွားသော သွေးပိုးကောင်သည် အမြင့်ပေ တစ်သိန်းကျော်အထိ ကြီးထွားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာလည်း ဧရာမ ပမာဏ ဖြစ်လာကာ ကွေးညွှတ်နေဆဲပင် ရှိသေး၏။

သွေးပိုးကောင် အတွင်းမှ နက်ရှိုင်းသော အသက်ရှူသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေးအကျဆုံးသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါး နိုးထတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

"မင်း ထွက်မသွားသေးဘူးလား..."

အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ၏ အသံသည် ကျူရှီး၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။ သူမ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူက သူမဘေးတွင် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖျော့တော့သော ငွေရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ဝတ်ရုံများ တလွင့်လွင့်နှင့် အမတစွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေသည်။

ကျူရှီးက ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ထွက်သွားရမယ်... ဘယ်ကို သွားရမှာလဲ... နယ်နိမိတ်တံခါးဆီကိုလား..."

အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ငါ သူ့ကို လျှော့တွက်ခဲ့မိတယ်... ငါလည်း သူ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုထဲ ပါသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... မင်း ထွက်သွားနိုင်အောင် ငါ ကူညီပေးမယ်... မင်းရဲ့ ပါရမီတွေက ဒီနေရာမှာ မြှုပ်နှံခံလိုက်ရဖို့ မသင့်တော်ဘူး..."

ကျူရှီးက လှောင်ပြောင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ၏ ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး လှည့်၍ သူမဘက်သို့ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

သူ့လက်ဖဝါး ရိုက်ချက်မှာ အလွန် လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် အာကာပြင်တာအိုအမတအဆင့် ရှိသော ကျူရှီးပင်လျှင် အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်လိုက်ပေ။

အဝေးမှ ရိုက်လိုက်သော လက်ဖဝါးလေအဟုန် ထိမှန်သွားပြီး ကျူရှီး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။ သူမ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ငွေဖြူရောင် အလင်းတံခါးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမသည် ထိုအထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြုတ်ကျသွားကာ အလင်းတံခါးမှာ ရုတ်ခြည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။

အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားပြီး ဝိညာဉ်သာလျှင် လေဟာနယ်ထဲ၌ ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မောပန်းနွမ်းနယ်သော အမူအရာ ပေါ်နေသည်။

သူက ဧရာမ သွေးပိုးကောင်ကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့အကြည့်များ ရှုပ်ထွေးနေ၏။

"ငါ့တပည့်... မင်းက ဘာလို့ ဆရာ့ကို ဖုံးကွယ်ထားရတာလဲ... အတိတ်တုန်းက ဖြစ်ခဲ့တာတွေက တကယ်ပဲ မင်းအမှား ဖြစ်နိုင်မလား..." အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူက တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်... မင်းက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နန်းတော်က ပေးအပ်တဲ့ ကောင်းကင်တာအို အမတရာထူးကို ရရှိခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းက ငြင်းပယ်ခဲ့ရုံသာမက အမတအရာရှိတွေကိုပါ ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး သက်ရှိအားလုံးကို စတေးခဲ့တယ်... အခု မင်း နောက်ထပ် အပြစ်တွေ ကျူးလွန်ချင်သေးတာလား..."

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ အသံသည် စကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး စကြဝဠာအတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံး၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင် ဆိုသော အမည်က သက်ရှိအားလုံးကို အမှတ်ရသွားစေသည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ "မင်းကရော... ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား... ငါ မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို မတည်ထောင်ခဲ့ရင် မင်းရဲ့ နတ်ဘုရား ရာထူးက ဘယ်ကနေ ရမှာလဲ... သက်ရှိအားလုံးကို စတေးဖို့ မင်း ငါ့ကို တွန်းအားပေးခဲ့တာလေ... မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေမှာ မင်း ထိန်းသိမ်းထားပြီး ကောင်းကင်တာအို ပြန်လည်ပြုပြင်လို့ မရအောင် လုပ်ထားခဲ့တယ်... မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ကောင်းကင်စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ပြီးသားပါ... မင်း ဘာကို လိုက်ရှာနေလဲ ဆိုတာ ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား..."

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်...

သူ့အသံက အန်ဟောင်နှင့် တူသော်လည်း ပို၍ ခမ်းနားထည်ဝါ၏။

သူတို့၏ အပြန်အလှန် ပြောစကားများကို နားထောင်ရင်း အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။ မယုံကြည်နိုင်စရာ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သကဲ့သို့ ဧရာမ သွေးပိုးကောင်ကြီးကို မော့ကြည့်ပြီး မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက မင်း ငါ့နောက်လိုက်ပြီး အမတနန်းတော်ဆီ လာတုန်းက... အဲဒီ အန္တိမ ရတနာကို တကယ်ပဲ ခိုးယူခဲ့တာလား..."

ဧရာမ သွေးပိုးကောင်ကြီးက နောက်ထပ် အသံမပြုတော့သလို ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကလည်း စကား ဆက်မပြောတော့ပေ။

စကားပြောဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ ကြီးမားလှသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြီးက နီးကပ်လာနေ၏။

အခန်းထဲတွင် ရှိနေသော ကုအန်သည် ထိုနှစ်ယောက်၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနှင့် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်တို့ကြားတွင် မည်သို့သော ပတ်သက်မှု ရှိသနည်း... သူတို့ ပြောနေသော ရတနာများက ဘာများ ဖြစ်မလဲ...။

ဘုန်း...။

ကောင်းကင်ကို ခွဲခြားမတတ် ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ဧရာမ သွေးပိုးကောင်ကြီး ပေါက်ကွဲသွားသဖြင့် စကြဝဠာကြီး တုန်ခါသွား၏။ သွေးလေပြင်းများက စကြဝဠာ၏ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ တိုက်ခတ်သွားပြီး မိုးထိအောင် မြင့်မားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ အန်ဟောင် ဖြစ်သော်လည်း ယခင်ကထက် ပိုမို ကြံ့ခိုင်သန်မာနေ၏။

သူ့အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းနေပြီး ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် မျက်လုံးတစ်လုံး ပေါက်ရောက်နေသည်။ ခါးတွင် နဂါးနက်တစ်ကောင် ရစ်ပတ်ထားပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမည်းရောင် ချီစွမ်းအင်များက အောက်ခြေတွင် လှိုင်းထနေကာ သူ့ကို ဝန်းရံထား၏။ သူ့ဆံပင်ဖြူများက ရိုင်းစိုင်းစွာ လွင့်ပျံနေပြီး အန်ဟောင်နှင့် ထပ်တူကျသော မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။

သူသည် အန်ဟောင် ဖြစ်သလို ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အနားသို့ တိုးကပ်လာနေသော ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ် ထင်ဟပ်နေ၏။ စကြဝဠာကို ခြားနားထားသော သူတို့နှစ်ယောက်သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်သာ မြင်တွေ့နေကြပြီး ကံကြမ္မာ သတ်မှတ်ထားသော ပဋိပက္ခ အတွင်းသို့ သက်ဆင်းနေကြသည်။

"ဆရာ... ဒီကို မလာသင့်ဘူး... ပြန်တော့... ဒီကိစ္စ ဘာမှ မသိသလို ဟန်ဆောင်နေလိုက်ပါ... သူပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်... အသက်ရှင်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သေတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်... ဆက်ပြီး လိုက်မစုံစမ်းပါနဲ့တော့..."

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အခြားသူများ ကြားသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ သူ့အသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

အခန်း ၅၇၆ ကုအန်နှင့် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ အထင်းသား ပေါ်လာ၏။

"မင်း ဘာလို့ ဒီအချိန်မှ မွေးဖွားလာဖို့ ရွေးချယ်ရတာလဲ..."

အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ ပုံရိပ်ကို မော့ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။ ယခုအချိန်သည် သေးနုပ်သော တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်နေရမည့်အချိန် မဟုတ်မှန်း သိသဖြင့် သူ၏ ဒေါသကို အောင့်အီး သည်းခံထားလိုက်၏။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်သည် ပြန်မဖြေဘဲ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုအချိန်၌ပင် စကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်တာအို နတ်ပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ဖြစ်ပြီး တာအို ဥပဒေသများကို နင်းချေ၍ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း စကြဝဠာ အာကာသတစ်လျှောက် ဂယက်လှိုင်းများ ပျံ့နှံ့သွား၏။

သူ၏ ခြေလှမ်းများအောက်တွင် စကြဝဠာကြီးသည် မတည်မြဲသော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အချိန်မရွေး ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်အလား ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်က ပြန်လှည့်လာပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို ပြန်လည် အာရုံစိုက်လိုက်၏။ သူသည် ညာဘက်လက်ကို မြှောက်၍ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ ရွှေရောင်မီးတောက်များ အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး လျင်မြန်စွာ စုစည်းကာ ဒယ်အိုးကြီး တစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုဒယ်အိုးကြီးသည် အဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထက်ပင် ကြီးမားသွား၏။

ဒယ်အိုးကြီး၏ အထက်တွင် ကြယ်တာရာများ ပြန့်ကျဲနေသော ဝဲဂယက်တစ်ခု ရှိနေပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် လှပနေသည်။ ၎င်းသည် ဆွဲဆောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အဆန်းကြယ်ဆုံး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုနှင့် တူနေ၏။

ဒယ်အိုးကြီး ပေါ်လာသည့် ခဏ၌ပင် သက်ရှိအားလုံးသည် သူတို့၏ ခွန်အားများ စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရ၏။

မရေမတွက်နိုင်သော သူများမှာ မြေကြီးပေါ်သို့ အားကုန်ခမ်း၍ လဲကျသွားကြပြီး ပျံသန်းနေကြသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် မိစ္ဆာများသည်လည်း သမုဒ္ဒရာများနှင့် တောင်ကြားများထဲသို့ ပြုတ်ကျကုန်ကြသည်။

တစ်ခဏချင်းတွင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွား၏။

ကျန်းချုံးသည် နန်းတော်တံခါးဝ အပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း လှေကားထစ်များပေါ်တွင် အားနည်းစွာ လဲလျောင်းနေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အမူအရာ ပေါ်နေ၏။

သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ချီစွမ်းအားများ တစ်ခဏချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ဘုရားစိတ်အာရုံပင်လျှင် အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းနီးပါး စုဆောင်းလာခဲ့သော သူမ၏ တာအိုကျင့်ကြံမှုများသည် ဤသို့ ဖြစ်သွားရသည်လား။

သူမ ဘာကြုံတွေ့နေရသလဲ ဆိုတာကို နားမလည်နိုင်သလို ဤအဖြစ်အပျက်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လို ဖြစ်တည်မှုမျိုး ရှိနေသလဲ ဆိုတာကိုလည်း တွေးတော၍ မရနိုင်ပေ။

ရုတ်တရက် သူမဘေးတွင် အခြားခြေထောက်တစ်စုံ ရောက်လာသည်ကို ဘေးတစောင်း မြင်လိုက်ရ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျယ်သွားပြီး မော့ကြည့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ လက်မောင်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ အဆုံးအစမဲ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး သူမ၏ ခွန်အားများကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးလိုက်၏။

ဤစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်နှင့် ကျန်းချုံးသည် ထိုလူကို ကြည့်စရာပင် မလိုဘဲ ချက်ချင်း စိတ်လျှော့လိုက်မိသည်။

သူမ ပြုံး၍ မော့ကြည့်လိုက်၏။

"တကယ်ပဲ ရှင်ကိုး..." ကျန်းချုံးက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ တစ်ဖက်သတ် ဆွဲလမ်းနေသည့်ပုံ ပေါက်နေ၏။

ကုအန်က သူမကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေ ဘာလို့ ပျောက်သွားလဲ သိလား..."

ကျန်းချုံးက သူ့ကို မှီတွယ်လိုက်ပြီး "ဘာလို့လဲ..." ဟု မေးလိုက်၏။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းကျင့်ကြံထားတဲ့ စွမ်းအားတွေရော၊ မင်းကိုယ်တိုင်ရောက မဟာကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရဲ့ ဖန်တီးမှု သက်ရှိတွေ ဖြစ်နေလို့ပဲ... မဟာကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက မင်းဆီကနေ အရာအားလုံးကို ပြန်ယူချင်တယ် ဆိုရင် လက်ဖဝါး တစ်ဖက် လှန်လိုက်သလို လွယ်လွယ်လေးပဲ..." ကုအန်က သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အထိအတွေ့ကို ခံစားရင်း အားနာပြုံး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် ဒီလူက အခွင့်အရေး ယူနေသေးတာပဲ...

ဤသည်ကို ကြားတော့ ကျန်းချုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ကာ မေးလိုက်၏။ "မဟာကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး... အခု မဟာကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက ငါတို့ကို အပြစ်ပေးနေတာလား... ငါတို့ ဘာအမှား လုပ်မိလို့လဲ..."

"မှန်တယ်... မင်း ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မဟာကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက မင်းထင်သလို မဟုတ်ဘူး... တကယ်တမ်းကျတော့ လူတစ်ယောက်ပဲ... ပိုတိကျအောင် ပြောရရင် သူ ဖန်တီးထားတဲ့ မင်းတို့လို သက်ရှိတွေကြောင့် ခံစားချက် ယိမ်းယိုင်မှာ မဟုတ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ..."

ကုအန်၏ အဖြေက ကျန်းချုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးလှလှလေးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ကုအန် ပြောသည့် စကား ဖြစ်သောကြောင့် သူမ ယုံကြည်လိုက်သည်။

ယုံကြည်လိုက်သည့် အတွက်ကြောင့် သူမ၏ အသိအမြင်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤကမ္ဘာလောကကြီးသည် ယုတ္တိမရှိဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ကုအန်က ကျန်းချုံးကို မဟာကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အမှန်တရားအကြောင်း ရှင်းပြနေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့အရပ်အမောင်းမှာ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်ထက် မနိမ့်ကျတော့ပေ။

ဤစွမ်းအားကြီးသော ဖြစ်တည်မှု နှစ်ခု၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာသည် ခြေနင်းတုံး တစ်ခုအဆင့်သာ ရှိတော့ပြီး မဟာကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုများ မရှိတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် ကောင်းကင်တာအို နတ်ပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သော ကောင်းကင်အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ လက်ထဲမှ ခရမ်းချီဖန်ဆင်းခြင်း ဒယ်စောက်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ခရမ်းချီ ဖန်ဆင်းခြင်း ဒယ်စောက်ကြီး... မင်းနဲ့ အတူရှိနေတာက သူ့ကို တန်ဖိုးမဲ့စေတာပဲ... ဒီနေ့တော့ သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ပြခွင့်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်..."

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်က ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း ပိုသန်မာလာတာပဲ"

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားက ကောင်းကင်တာအို နတ်ပုဆိန်ကို မြှောက်၍ သူ့ကို ချိန်ရွယ်လိုက်၏။ "မင်းကို သတ်ပြီး မင်းရဲ့ မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို ဖျက်ဆီးပြီးသွားရင်... ငါက ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် ဆိုတဲ့ အထောက်အထားကို စွန့်လွှတ်ပြီး အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားတွေကြားမှာ ပိုမြင့်တဲ့ ရာထူးကို တက်လှမ်းတော့မှာ"

"ဟမ့်... အဲဒီတုန်းက မင်းသာ ငါ့ကို ချောင်းမြောင်း မတိုက်ခိုက်ခဲ့ရင် ရလဒ်က မသေချာသေးဘူးကွ..."

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ အသံဆုံးသည်နှင့် ခရမ်းချီ ဖန်ဆင်းခြင်း ဒယ်စောက်ကြီးဆီမှ ကြီးမားသော ချီပင်လယ်ကြီး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ငွေရောင် ကြယ်တာရာ ပင်လယ်ကြီးသည် ရုတ်ခြည်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွား၏။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ အရှိန်အဝါသည် အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာ၏။ သူသည် ထိုမဟာကမ္ဘာကြီးများ၏ စွမ်းအားများ အပါအဝင် စကြဝဠာရှိ အရာအားလုံး၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကမူ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိသေးပေ။

အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ၏ ဝိညာဉ်သည် အဝေးတွင် မျောလွင့်နေပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင် အပေါ် လုံးဝ အထင်အမြင်သေးနေကြောင်း သူ ပြောနိုင်၏။

"သူ ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား..." အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသည်။

သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင် ကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ အထင်အမြင်သေးမှုကို ခံစားနေရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ အတွင်းပိုင်း၊ မှောင်မိုက်သော နေရာတစ်ခု၌ အန်ဟောင်သည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး နှစ်ယောက်စလုံး ရှေ့ကို ကြည့်နေကြ၏။ ကိုက်တစ်ရာခန့် အကွာတွင် အလင်းဖန်သားပြင် တစ်ခု ရှိနေပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်ကို ပြသနေသည်။

မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို ကြည့်ရင်း ရှုပ်ပွနေသော အန်ဟောင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာသည်။

သူက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင်ဘက်သို့ လှည့်၍ မေးလိုက်၏။ "ခင်ဗျား ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား..."

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်သည် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အန်ဟောင်နှင့် အလွန် တူညီသော်လည်း မျက်နှာတွင် ပို၍ ရင့်ကျက်သော အသွင်ရှိသည်။

"ငါ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားရုံပဲ ရှိတာပေါ့... ဒါ့အပြင် ငါ့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာမှ မရှိတာ..." ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်က ပြန်ဖြေလိုက်ရာ အန်ဟောင်၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်က အန်ဟောင်ဘက်သို့ လှည့်၍ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "သိပ် မပူပါနဲ့... ငါ့အရည်အချင်းနဲ့ ဆိုရင် သူ့ကို မနိုင်ရင်တောင် မင်းကို ဘေးကင်းရာ ပို့ပေးဖို့က မခဲယဉ်းပါဘူး..."

အန်ဟောင် မပျော်ရွှင်ပေ။ သူက မေးလိုက်၏။ "ခင်ဗျား... ဘာလို့ ကျွန်တော့်အပေါ် ဒီလို ဆက်ဆံရတာလဲ..."

သူ့စိတ်ထဲတွင် သံသယတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း အသံထွက်၍ မမေးရဲပေ။

"မင်း ထင်တာ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ လုံးဝကြီး မှန်တာတော့ မဟုတ်ဘူး... မင်းကို ငါ့သားလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပေမဲ့ မင်းနားလည်တဲ့ မွေးဖွားခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး... မင်းက ငါ့ကိုယ်ပိုင် တာအိုကနေ သန္ဓေတည်လာတာ... မင်းကို အခုနေရာမှာ မွေးဖွားလာအောင် ငါ ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ... ငါ့ရဲ့ မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ထဲမှာ ရှိနေသရွေ့ မင်းကို အင်မော်တယ် ဖြစ်အောင်တောင် ငါ ထားပေးလို့ ရတယ်... ငါ မင်းကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ"