အခန်း (၅၇၉-၅၈၀)
Vol. 46 Ch. 579-580
အခန်း ၅၇၉ ကောင်းကင်မျက်လုံး တာအိုစွမ်းရည်၊ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် နတ်ဘုရားကို သတ်ဖြတ်ခြင်း
[ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား (ဟန်ထျန်းရွှေအမတ အလယ်အလတ်အဆင့်) - ၀/၀/၀]
ကုအန်သည် သူ့ရှေ့မှ သက်တမ်းထောက်လှမ်းခြင်း စာသားကို ကြည့်၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။
သတင်းအချက်အလက်ကို ထောက်လှမ်း၍ ရနေခြင်းက ဤကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် အမှန်တကယ် သွေးနှင့်ကိုယ်သား ရှိကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ တန်ဖိုးအားလုံး သုည ဖြစ်နေသည့် အခြေအနေက ဆန်းကြယ်သရဲဘုရင်ကို ပြန်ပြောင်း သတိရသွားစေ၏။
အမတဖြစ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ကိုယ့်သက်တမ်းကို စွမ်းအားတစ်ခုခုထံ ပေးဆပ် စတေးထားရခြင်းများလား။
"မင်း ဘယ်သူလဲ..."
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ အသံသည် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်နေသော မှောင်မိုက်နယ်မြေ အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ သူက ပုဆိန်ကို မြှောက်ထားဆဲ အနေအထားဖြင့် ရှိနေသည်။
ကုအန်က သူ့ရှေ့တွင် ရပ်၍ တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ မဟာကမ္ဘာက သက်ရှိအားလုံးကို ဘလို့ သုတ်သင်ချင်ရတာလဲ... ဒါက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒလား... ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ အလိုဆန္ဒလား ဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်မိတယ်..."
အတိတ်ဘဝ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိစဉ်က ကောင်းကင်နန်းတော်နှင့် ပတ်သက်သော ဒဏ္ဍာရီများကို သူ ကြားခဲ့ဖူးသည်။ ကောင်းကျိုး၊ ဆိုးကျိုး နှစ်မျိုးစလုံး ရှိသော်လည်း ဒဏ္ဍာရီထဲမှ ကောင်းကင်နန်းတော်၏ အဆင့်အတန်းကို ဟွာရှာ လူမျိုးများက အသိအမှတ် ပြုထားကြသည်မှာ ငြင်းမရနိုင်ပေ။
ဤဘဝတွင် ကောင်းကင်နန်းတော်အကြောင်း ကြားရတိုင်း သူ့ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးနေတတ်ပြီး ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများ ရောထွေးနေတတ်၏။ သူလာခဲ့ရာ ကမ္ဘာမြေဆီသို့ ကောင်းကင်နန်းတော်၏ အမည်နာမ ရောက်ရှိနေခြင်းကြောင့် ပြန်သွားနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသလားဟု တွေးမိ၍ ပျော်ရွှင်ရသည်။
စိုးရိမ်ရသည်မှာမူ အကယ်၍ ကောင်းကင်နန်းတော် အမှန်တကယ် တည်ရှိနေပါက "အနောက်သို့ ခရီးသွားခြင်း" နှင့် "နတ်ဘုရားရထူးများ ခန့်အပ်ခြင်း" တို့ကို သူ ရေးသားခဲ့ခြင်းက ကောင်းကင်နန်းတော်ကို တုန်လှုပ်စေမလား ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤခံစားချက်များ ငြိမ်သက်သွားခဲ့၏။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားက ကုအန်ကို ကြည့်၍ မေးလိုက်၏။ "အဲဒါ အရေးကြီးလို့လား..."
"အရမ်း အရေးကြီးတယ်..."
ထိုအဖြေကြောင့် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ထို့နောက် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းကင်တာအိုမှာ ကောင်းကင်စည်းမျဉ်းတွေ ရှိသလို... ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတွေမှာလည်း ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်ခွင့်တွေ ရှိပါတယ်..."
ဤတုံ့ပြန်မှုက သူ့အပေါ် ကုအန်၏ အမြင်ကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။
ဤအချိန်အထိ ကောင်းကင်နန်းတော်၏ ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်းက သူ့သစ္စာစောင့်သိမှုကို သက်သေပြနေပြီး ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာအပေါ်ထားရှိသည့် သဘောထားမှာလည်း သူ့ကိုယ်ပိုင် ခံစားချက်များကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေ၏။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားထက် ပိုမို အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်၏။ ပြိုကျနေသော မှောင်မိုက်နယ်မြေလည်း ပျက်စီးသွားပြီး သူတို့ကို စကြဝဠာထဲသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
တာအိုကာကွယ်ရေး နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ...
ကြီးမားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားက ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို ဝန်းရံထားသည့် ကောင်းကင်တာအို နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ကွဲလွင့်သွားစေပြီး သူ့ရုပ်သွင်အစစ်အမှန် ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူသည် ငွေရောင် သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဦးထုပ်ပေါ်တွင် ငွေနဂါးတစ်ကောင် တပ်ဆင်ထား၏။ ရင်အုပ် တန်ဆာတွင် ချီလင်ပုံ ပါရှိပြီး ပခုံးကာများပေါ်တွင် ဖုန့်ဟွမ်းငှက်များ တောင်ပံဖြန့်နေပုံ ရှိသည်။ ခါးပတ်နီထံမှ ကမ္ဘာ့စွမ်းအား အပိုင်းအစများ ထွက်ပေါ်နေ၏။ သူ့လက်ထဲမှ ကောင်းကင်တာအို နတ်ပုဆိန်သည် ကြီးမားသော ကောင်းကင်စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး တောက်လောင်ကာ ခမ်းနားထည်ဝါနေသည်။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ တည်ကြည်သော မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြသော အမူအရာ ပေါ်လာ၏။
လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ သူ့ထက် မနိမ့်ကျကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ တာအိုကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးတော့ မဟာကမ္ဘာရဲ့ ကပ်ဘေးထဲ ဘာလို့ ဝင်ပါရတာလဲ..." ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားက ကုအန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် မေးလိုက်၏။
အဆုံးအစမဲ့သော အကြောင်းနှင့် အကျိုး လမ်းစဉ်က စကြဝဠာကို လွှမ်းခြုံထားပြီး သူ့အတွက် ထွက်ပြေးစရာ နေရာမရှိသလို ကောင်းကင်တာအိုနှင့် အဆက်အသွယ်ပင် ပြတ်တောက်သွားကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ပြိုင်ဘက်က အကြောင်းနှင့် အကျိုး လမ်းစဉ်တွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်လွန်းလှပေသည်။
ကုအန်က ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ကြယ်တာရာဓား ပေါ်လာပြီး ဓားသွားပေါ်တွင် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော ဓားအလင်းရောင်များ ရစ်ပတ်ထား၏။
အန်ဟောင်သည် ဓားကိုင်ထားသော ကုအန်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ သွေးများ ဆူပွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်နှာမှာ ရဲခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်သည် ကုအန်ကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ အထူးသဖြင့် အန်ဟောင်၏ အမူအရာကို သတိထားမိပြီး ခံစားချက်များ ပိုမို ရောထွေးသွားရသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာရှိ သက်ရှိများသည် ပြင်ပမှ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကို မမြင်နိုင်ကြပေ။ စကြဝဠာ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကိုသာ မြင်တွေ့နေရပြီး ထိုအရာကြောင့် ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။
သက်ရှိအားလုံးမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ဘာဆက်ဖြစ်မည်ကို မသိနိုင်ကြပေ။
ကျိုးပဲ့နေသော ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်တွင် လီယသည် ကျောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း ခက်ခဲစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ဆန်းကြယ်အမတနတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် သူ့ပခုံးပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး စကြဝဠာဘက်သို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လှမ်းကြည့်နေ၏။
လီယသည် ၎င်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း ရင်ထဲမှ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးတစ်ခု လျော့ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။
"တကယ်ပဲ... ဆရာ့အပေါ်ပဲ မူတည်နေတာကိုး... ဆရာက ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ကာကွယ်သူပဲ... ပြိုင်ဘက်ကင်းပါတယ်..."
လီယက စကြဝဠာ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်မိပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် လေးစားအားကျမှုများ ပြည့်နှက်သွား၏။
ထိုသို့ တွေးမိလိုက်ချိန်မှာပင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက်က စကြဝဠာ ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လင်းလက်သွားစေသဖြင့် လီယ အလိုအလျောက် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်မိသည်။
စကြဝဠာ လေဟာနယ်ထဲတွင် ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် နေရာတွင် တောင့်တင်းနေပြီး သူ့နောက်မှ အမှောင်ထုသည် ဓားအလင်းတန်းကြောင့် နှစ်ခြမ်းကွဲသွား၏။ သူက ကောင်းကင်တာအို နတ်ပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသည်။
သူက ကုအန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ကုအန်ကမူ ဓားဝှေ့ယမ်းလိုက်သော ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်၏။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားသွေးများ စိမ့်ထွက်လာရာ သူ့အခြေအနေမှာ အန်ဟောင်နှင့် အတော်လေး တူညီနေသည်။
"မြန်လိုက်တာ..."
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်သည် ကုအန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ ကုအန် ဓားကို မည်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်ကို သူ သေချာ မမြင်လိုက်ရပေ။
အန်ဟောင်၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ထိုမျှ မနက်ရှိုင်းသော်လည်း သူ့ဆရာက ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ အရှိန်အဝါကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ အကြည့်များ စူးရှလာပြီး ရုတ်တရက် ခုန်တက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်း ဆိုသလိုပင် ပိုမို အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး စကြဝဠာထဲတွင် ကြီးမားသော အလင်းပင်လယ်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် ထိုအလင်းပင်လယ်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မကြာမီ အလင်းပင်လယ်ထဲတွင် ကြီးမားသော မျက်လုံးကြီး တစ်လုံး ပေါ်လာ၏။
ထိုမျက်လုံးကြီး ပွင့်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် စကြဝဠာ၏ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော မျက်လုံးပေါင်းများစွာ ပေါ်လာပြီး ကုအန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို ထူထပ်စွာ ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ ထိုမျက်လုံးများ အားလုံးက သူတို့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြ၏။
အဝေးတစ်နေရာမှ အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။
"ကောင်းကင်မျက်လုံး တာအိုစွမ်းရည်... သူက ဒီလို မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကိုတောင် တတ်မြောက်ထားတာလား..."
အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူသည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကြောင့် အံ့သြရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်တော့ပေ။ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို လျှော့တွက်မိနေဆဲ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။
သူ့အကြည့်များက ကုအန်ထံသို့ မရည်ရွယ်ဘဲ ရောက်ရှိသွားသည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ကုအန်၏ မျက်နှာအစစ်ကို သူ မမြင်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေ၏။ တစ်ဖက်လူက အစွမ်းထက်သော နည်းလမ်းတစ်ခုခု သုံး၍ အာရုံခံမှုကို ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
သို့သော် ကုအန်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ရှိပြီး ယခင်က တွေ့ဖူးသလို ခံစားနေရ၏။
မည်မျှပင် စဉ်းစားစေကာမူ သူ ပြန်လည် မမှတ်မိနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။
သူ့မှတ်ဉာဏ် ညံ့ဖျင်းသည်ဟု သူ မထင်ပေ။ တစ်ဖက်လူက အကြောင်းနှင့် အကျိုး စွမ်းအားကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားက သူ့ကို အံ့သြစေခဲ့သလို ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ဖြစ်တည်မှုကလည်း သူ့ကို သိချင်စိတ်နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
"ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်မှာ ငါ့ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးအောင် ဖိအားပေးနိုင်တဲ့ ပထမဆုံးလူက မင်းပဲ... ကောင်းကင်တာအိုကို ဆန့်ကျင်တဲ့သူတွေ ပြာကျသွားစေရမယ်..."
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ အသံသည် အာဏာစက် ပြင်းပြင်းဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။
တစ်ခဏချင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်မျက်လုံးများ ကြယ်တာရာကောင်းကင်တွင် ပွင့်လာပြီး ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ကုအန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၊ အန်ဟောင်နှင့် အောက်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံကာကွယ်လိုက်၏။
စကြဝဠာကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ လိမ်တွန့်လာပြီး အဝေးမှ ဥက္ကာခဲများ မီးတောက်ကြီးများ အဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားကြသလို အချို့မှာလည်း ခဲသွားကြသည်။
"ကောင်းကင်မျက်လုံး တာအိုစွမ်းရည်က ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ စွမ်းအားကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ပြီး မဟာတာအို သုံးထောင်ရဲ့ အကူအညီကို ရယူနိုင်တယ်... ဒီစွမ်းရည်က မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကိုတောင် ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်..." ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်နေ၏။
အန်ဟောင်သည် အဝေးတွင် နက်ဗျူလာ ကြယ်တာရာပင်လယ်များ ပေါ်လာပြီး စကြဝဠာ လေဟာနယ်ကို ဖျက်ဆီးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ့ရှေ့မှ အရာအားလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ခေါင်းပင် မူးဝေလာ၏။
မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေပြီး ယခင်က မကြုံဖူးသော ထူးဆန်းသည့် ခံစားမှုမျိုး ဖြစ်နေသည်။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်က ကုအန်ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းကင်မျက်လုံး တာအိုစွမ်းရည်ကို သုံးလိုက်တာနဲ့ မင်းက မဟာတာအို သုံးထောင်ကို ရန်စလိုက်သလို ဖြစ်နေပြီ... မင်း မလုပ်နိုင်..."
သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ကုအန်က ဓားကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ငွေပြာရောင် ဓားအရိပ်တစ်ခု လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြစ်နေသော စကြဝဠာကို ဖြတ်သန်းသွား၏။
ဤဓားအရိပ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဥက္ကာခဲများ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ ကြယ်တာရာ တိမ်တိုက်များ၊ နေနှင့် လတို့သည် အရေးမပါသော အရာများ ဖြစ်သွားကြသည်။
ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကောင်းကင်မျက်လုံးများ လုံးဝ ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရ၏။ အထက်ရှိ ကောင်းကင်အလင်းပင်လယ်ကြီးလည်း ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။ သူ့ငွေရောင် သံချပ်ကာ ကွဲအက်နေပြီး သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ပြနေ၏။ သူ့ဦးထုပ်မှာ လွင့်စဉ်သွားပြီး ဆံပင်နက်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။
ဒါ...
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကုအန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ကုအန်သည် သူ့ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဘယ်လက်က ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ ဆံပင်ရှည်များကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲကိုင်ကာ ဓားကို မြှောက်၍ ပိုင်းချလိုက်၏။
ဓားအလင်းရောင်က စကြဝဠာကို လင်းလက်သွားစေပြီး မဟာကမ္ဘာ ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာငယ်လေးများကို အလင်းပေးလိုက်သည်။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၊ အန်ဟောင်၊ အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူနှင့် အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော မဟာစွမ်းအားရှင် ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး မျက်တောင်ခတ်လိုက်ကြ၏။ သူတို့ မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ စကြဝဠာကို လွှမ်းခြုံထားသော ကောင်းကင်တာအို ဖိအားများ ပျက်ပြယ်စ ပြုလာသည်ကို တွေ့လိုက်ကြရသည်။
သူတို့အားလုံး နေရာတစ်နေရာတည်းကို ကြည့်လိုက်ကြရာ ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု လေဟာနယ်ထဲတွင် မျောလွင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုပုံရိပ်သည် လက်တစ်ဖက်တွင် ဓားကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်တွင် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ ခေါင်းပြတ်ကို ကိုင်ထားခဲ့သည်။
ထိုပုံရိပ်၏ နောက်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော အပြာရောင် ဓားအရိပ်ကြီး ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး စကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာအထိ ပျံ့နှံ့နေ၏။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ နတ်ဘုရားသွေးများ ကျဆင်းလာပြီး လေဟာနယ်ကို လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။ ဥက္ကာခဲများမှာ သွေးစက်များကြောင့် ထွင်းဖောက်ခံလိုက်ရပြီး နတ်ဘုရားသွေး အများအပြားမှာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာထဲသို့ ကျဆင်းကာ သေမျိုးကမ္ဘာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်သည် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
အန်ဟောင်လည်း တုန်လှုပ်နေ၏။ သူ့ဆရာ သန်မာမှန်း သိထားသော်လည်း ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် အသွင်ကို ပြသခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုမျှ စွမ်းအားကြီးသော ဖြစ်တည်မှုက သူ့ဆရာ့ရှေ့တွင် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ...။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်က ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်ကထက်ပင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသေး၏။
ထိုအချိန်တွင် ကုအန်၏ လက်ထဲရှိ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ ခေါင်းပြတ်မှာ မျက်လုံးပွင့်လျက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ကုအန်ကို ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် မော့ကြည့်နေသည်။
"မင်း... မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းက တကယ်တမ်း ဘယ်သူလဲ..."
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားက တုန်ယင်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။ သူ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံး တာအိုစွမ်းရည်က ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်ကို သူ လက်မခံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။
ပုံရိပ်တစ်ခု သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာ၏။
ဓားတာအို ပါရမီဖြင့် သူ့ကို နက်ရှိုင်းစွာ အထင်ကြီးစေခဲ့သော ထိုလူသာ ကြီးထွားလာခွင့် ရခဲ့မည် ဆိုလျှင် သူ့ရှေ့မှ လူ၏ အဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်မည်လော...။
ကုအန်က သူ့ကို မျက်နှာသေဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် 'စကြဝဠာကို လက်ဝါးထဲထည့်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်' ကို အသုံးပြုကာ ခေါင်းပြတ်ကို လက်ဝါးထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်ရာ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ထိုသို့ လုပ်ပြီးနောက် ကုအန်က နောက်သို့ လှည့်ကာ စကြဝဠာကို ကြည့်လိုက်၏။
သူ၏ ဓားက ကောင်းကင်မျက်လုံး တာအိုစွမ်းရည်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သော်လည်း စကြဝဠာကြီး ပြိုလဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းက သူ ကြိုတင် တွက်ချက်ထားခဲ့သော အနာဂတ်ဆီသို့ ဦးတည်ရွေ့လျားနေပုံ ရ၏။
သူ စွမ်းအားကြီးသော်လည်း မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်၏ တာအိုစည်းမျဉ်းများကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်သည် သူ့အပိုင် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
စကြဝဠာ ပြိုလဲရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ကောင်းကင်မျက်လုံး တာအိုစွမ်းရည်ကြောင့် သက်သက် မဟုတ်ဘဲ အခြားအကြောင်းရင်းများလည်း ရှိနေကြောင်း ကုအန် ခံစားလိုက်ရ၏။
သူက အဝေးရှိ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်သည်လည်း သူ့ကို ပြန်ကြည့်နေပြီး မျက်နှာထားမှာ ရေကန်နက်ကြီးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေ၏။
အန်ဟောင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စကြဝဠာကြီး ပြိုလဲနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ရာ နေရာအနှံ့ အန္တရာယ်နှင့် တင်းမာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒါ ဖြစ်နိုင်တာက..."
အန်ဟောင် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်ပုံရပြီး မျက်နှာအမူအရာ ပျက်ယွင်းသွား၏။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်က သူ့ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်လာပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အရင်က ငါ ကမ္ဘာ့စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူလိုက်လို့ ဒီမဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ရဲ့ တာအိုစည်းမျဉ်း တည်ငြိမ်မှု ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ... အဲဒါအပြင် ကောင်းကင်မျက်လုံး တာအိုစွမ်းရည်ရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုပါ ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ ဒီမဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်က ပျက်သုဉ်းတော့မှာ..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အန်ဟောင်သည် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ "ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ... ခင်ဗျား သက်ရှိအားလုံးကို သနားစိတ် နည်းနည်းလေးမှ မရှိတော့ဘူးလား..."
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်က ခေါင်းလှည့်ကာ အဝေးမှ ကုအန်၏ ပုံရိပ်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "အရင်ကတော့ ငါ့မှာ မရှိခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ခုနက သူက ကောင်းကင်မျက်လုံး တာအိုစွမ်းရည်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုအောက်ကနေ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အသီးသီးက သက်ရှိတွေကို ကာကွယ်ပေးလိုက်တာ မြင်တော့ ငါ တစ်ခုခု လုပ်သင့်တယ်လို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်..."
"မင်းအပေါ် သူ ပြုစုပျိုးထောင် သင်ကြားပေးခဲ့တာတွေအတွက် ငါ ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပါပဲ..."
စကားဆုံးသည်နှင့် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်ထံမှ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်တာအို ရွှေအမြုတေနှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအိုအသီးတို့သည် သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှ ပျံထွက်လာကာ ပခုံးနှစ်ဖက်ပေါ်တွင် ဝဲပျံနေကြ၏။
"ငါ ဒီမဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို နည်းလမ်းသစ်တစ်ခုနဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားစေပြီး အတိတ်က အကြောင်းနှင့် အကျိုးတွေကို ဆေးကြောပစ်မယ်... ဒါမှ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား သေဆုံးမှုကို ကောင်းကင်နန်းတော်က လိုက်မစုံစမ်းတော့မှာ... ဒါဆို သူလည်း ဒီမှာ စိတ်ချလက်ချ နေနိုင်ပြီပေါ့..."
အခန်း ၅၈၀ မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို ပုံစံသစ် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အန်ဟောင်၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွား၏။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင် ဘာလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ကို သူ နားလည်လိုက်သဖြင့် သဘောတူ၍လည်း မရ၊ တားဆီး၍လည်း မရနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်က သက်ရှိအားလုံးကို ကယ်တင်ရန် သူ့ကိုယ်သူ စတေးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သားတစ်ယောက် အနေဖြင့် အန်ဟောင် သဘောမတူနိုင်သော်လည်း သက်ရှိအားလုံး၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို လစ်လျူရှုကာ သူ့ကို တားဆီးရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်သည် ကုအန်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်၏။ သူ့ပခုံးပေါ်ရှိ ကောင်းကင်တာအို ရွှေအမြုတေမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအိုအသီးသည် အထက်သို့ ပျံတက်သွားကာ အားကောင်းသော သက်စောင့်စွမ်းအားများကို ကိုယ်စားပြုသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပွင့်အာလာသည်။
အန်ဟောင်သည် ကောင်းကင်တာအို ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များဖြင့် ဆေးကြောသန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူ့ဒဏ်ရာများ လျင်မြန်စွာ သက်သာပျောက်ကင်းသွား၏။
သူသည် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ အံကြိတ်၍ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသော ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေမိသည်။ ကုအန် ထိုမြင်ကွင်းကို အဝေးမှ ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမိ၏။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်က သူ့ကို သတိထားမိသွားကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိသဖြင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်နှင့် အန်ဟောင်တို့၏ ပတ်သက်မှုကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင်ကို တိုက်ခိုက်၍ မရပေ။
ယခုအခါ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်က မဟာကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရှိ သက်ရှိများကို ကာကွယ်ရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းသည် ကုအန်အတွက်လည်း ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာ၏။
"ငါက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာမှာ မွေးဖွားလာခဲ့တာ ဆိုတော့ မင်းအပေါ် ကျေးဇူးကြွေး ရှိပါတယ်... နောင်အနာဂတ်မှာ အခွင့်အရေး ရှိခဲ့ရင် မင်း ပြန်လည်မွေးဖွားလာနိုင်အောင် ငါ ကူညီပေးပါမယ်..."
ဤသည်မှာ ကုအန် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သော အရာဖြစ်သည်။ သူ ဆက်လက် တွေးတောမနေတော့ဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဖန်တီးမှုကို ဂရုတစိုက် အာရုံခံရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။
သူသည်လည်း မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် ထိုသို့ ပြုလုပ်လျှင်ပင် ကိုယ်ပိုင် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ထဲမှ သက်တမ်းကို ရယူ၍ မရနိုင်သဖြင့် ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ပိုင် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင် အတွင်းမှ သက်တမ်းကို ယူခြင်းသည် ကိုယ့်မှော်စွမ်းအားကို ကိုယ်ပြန်စားသုံးခြင်းနှင့် တူညီနေပြီး စွမ်းအား တိုးတက်လာမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်လျှင်ပင် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ ဖန်တီးမှုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းဖြင့် သူ၏ တာအိုအပေါ် နားလည်မှုကို တိုးမြှင့်နိုင်ပေသည်။
ဤသည်မှာ ရှားပါးသော အခွင့်အရေး ဖြစ်ပြီး မူလဘူတရွှေအမတ တစ်ပါး၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့်လွှတ်မှုကြောင့် ရရှိလာသော အခွင့်အရေး ဖြစ်၏။
သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ လိမ်တွန့်နေသော စကြဝဠာ လေဟာနယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာရှိ သက်ရှိများသည် သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ၏ လွှမ်းခြုံမှုကို ပထမဆုံး ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ချီစွမ်းအားများ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာကြ၏။ စကြဝဠာ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင် မြင်ကွင်းအစား ကောင်းကင်အမိုးခုံးသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ပုံပေါ်လာသည်။
အရာအားလုံး ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်၌ အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူသည် မျှော်လင့်မထားဘဲ ကုအန်ထံသို့ ပျံသန်းလာ၏။
အတိတ်က ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုသာ မရှိလျှင် ကုအန် သူ့ကို အနားကပ်ခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်ခရမ်းရောင် သူတော်စင် တာအိုခန္ဓာ၏ ဆန်းကြယ်မှုကြောင့် အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ ကုအန်ရှေ့ ရောက်လာသည့်တိုင် သူ့ရုပ်သွင်အစစ်ကို မမြင်နိုင်သေးချေ။
ဝေဝါးနေသော ကုအန်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တာအိုမိတ်ဆွေ... ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို သတ်လိုက်တာက ခင်ဗျား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေ ရှာလိုက်တာပဲ... အမတနတ်ဘုရားတိုင်းက ကောင်းကင်တာအိုမှာ ရာထူးတစ်ခုစီ ရှိကြတယ်... သူတို့ ကျဆုံးသွားတာနဲ့ ကောင်းကင်နန်းတော်က သေချာပေါက် သိရှိမှာပါ... ခင်ဗျားက ဒီမဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို အကြောင်းနှင့် အကျိုး စွမ်းအားသုံးပြီး သီးခြားခွဲထုတ်ထားရင်တောင် ကောင်းကင်နန်းတော်က စုံစမ်းချင်တယ် ဆိုရင် ခင်ဗျားကို ရှာတွေ့ဖို့က အချိန်တခုပါပဲ... ကောင်းကင်နန်းတော်မှာ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားထက် စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိတယ်... ကောင်းကင်နန်းတော်က အမတ နတ်ဘုရားတွေအတွက် သူတို့ရဲ့ အာဏာစက်ထက် အရေးကြီးတာ ဘာမှ မရှိဘူး..."
ကုအန်က အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူကို ငုံ့ကြည့်ပြီး မေးလိုက်၏။ "ဒါဆို မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ..."
အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "တာအိုမိတ်ဆွေသာ ကောင်းကင်နန်းတော်က သတိမထားမိခင် ကောင်းကင်တာအို အမတရာထူး တစ်ခု ရယူနိုင်မယ် ဆိုရင်... ခင်ဗျားရဲ့ တာအိုကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆို အပြစ်ပေးခံရရင်တောင် ဆုံးရှုံးမှု ကြီးမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
"ကောင်းကင်တာအို အမတရာထူးက လွယ်လွယ်လေး ရနိုင်လို့လား..."
"အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရရင်... ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ ကောင်းကင်တာအို အမတရာထူးအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိပါတယ်..."
"မလိုပါဘူး... မင်း သွားလို့ရပြီ... မင်း ရှိနေတာက ငါ့အတွက်ရော ဒီမဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်အတွက်ပါ ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုပဲ..."
ကုအန်၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိ၏။ သူ ချက်ချင်း ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။ သိပ်မဝေးခင်မှာပင် သူ့ဝိညာဉ် ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ဤနယ်ပယ်မှ ထွက်ပြေးရန်အတွက် အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ၏ နည်းလမ်းမှာ မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကုအန် သိပ်ပြီး ခံစားမနေပေ။ သူ အန်ဟောင်ဘက်သို့ အကြည့်ရွှေ့လိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင်သည် မဟာကမ္ဘာ၏ တာအိုစည်းမျဉ်းများကို ပြန်လည် တည်ဆောက်နေရင်း အန်ဟောင်အား သူ့တာအိုအမွေအနှစ်ကို ပေးအပ်ရန် ကိုယ်ကျိုးစီးပွား အနည်းငယ် ထည့်သွင်းထား၏။ ၎င်းက အန်ဟောင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တိုက်ရိုက် မြင့်တက်မသွားစေသော်လည်း အန်ဟောင်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ရန် အထောက်အကူ ပြုမည် ဖြစ်သည်။
ကုအန် ဝင်မစွက်ဖက်သလို ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ လှည့်ကွက်များကိုလည်း မကြောက်ရွံ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ အကြောင်းနှင့် အကျိုး တရားများ ပျောက်ကွယ်နေသည်မှာ ဟန်ဆောင်မှု မဟုတ်ကြောင်း သူ အာရုံခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
သို့သော် ကုအန် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိ၏။ သူ့အကြည့်များက စကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်၏ စည်းမျဉ်းများကို ပြန်လည် တည်ဆောက်နေစဉ် တာအိုနှင့်အတူ ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာလည်း လေဟာနယ်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဤအချက်က ကောင်းကင်တာအိုနှင့် မဟာတာအိုတို့ကြား ဆက်နွယ်မှုကို ကုအန် သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာစေ၏။
ကောင်းကင်တာအိုသည် မဟာတာအိုထက် အားနည်းသည်၊ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်တာအိုသည် မဟာတာအိုကို အခြေခံပြီး မွေးဖွားလာသည်ဟု သူ အမြဲ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ယခုကြည့်ရသည်မှာ ကောင်းကင်တာအိုသည်လည်း မဟာတာအိုလောက် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း မရှိနေပုံရသည်။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ ပုံရိပ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အန်ဟောင်၏ ဒဏ်ရာများလည်း အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းလာ၏။
အန်ဟောင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
"ဒါတွေ အကုန်လုံးက ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားရဲ့ လက်ချက် မဟုတ်ဘဲ သူက ဒီအချိန်ကျမှ ဝင်ပါဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာများလား..." အန်ဟောင် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိ၏။
ထို့နောက် သူ့အကြည့်များ ကုအန်ထံ ကျရောက်သွားသည်။
ကုအန်က သူ့အကြည့်ကို ခံစားမိပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
သူတို့ မျက်လုံးချင်း ဆုံမိကြသည်။ အန်ဟောင်၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အဓိပ္ပာယ်ကို ကုအန် နားလည်လိုက်၏။
အန်ဟောင်သည် ကုအန်၏ မျက်နှာထားကို သေချာ မမြင်ရသော်လည်း ကုအန်၏ ကြည့်ရှုခြင်းကို ခံရသည့်အခါ စိတ်အေးချမ်းသွားပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဒီအချိန်ကို သူ စောင့်မျှော်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား...
"မင်း သေချာ စဉ်းစားသင့်တယ်နော်... မင်း ကယ်တင်လိုက်တဲ့ သက်ရှိတွေက တနေ့ကျရင် သေကြမှာပဲ... မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကလည်း အချိန်တန်ရင် ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားမှာပါ..." ကုအန်၏ အသံ အန်ဟောင်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
အန်ဟောင်က ပြုံး၍ ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ဆရာ... ဆရာ ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ သက်ရှိတွေထဲက ဘယ်နှယောက် အသက်ရှင်နေသေးလို့လဲ... သူတို့တွေလည်း တနေ့ သေကြရမှာပဲလေ... ဒါပေမဲ့ ဆရာ ကယ်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား..."
ကုအန်က မေးလိုက်၏။ "အန်ရှင်းကို မင်း လက်လွှတ်နိုင်လို့လား... မင်းရဲ့ ဇနီး၊ မင်းရဲ့ သားသမီးတွေရော... သံယောဇဉ်တွေ အကုန်လုံး တကယ် ဖြတ်တောက်နိုင်ရဲ့လား..."
"ဆရာ သူတို့အတွက် စီစဉ်ပေးပြီးပြီ မဟုတ်လား... ကျွန်တော် အားနာရတဲ့ တစ်ယောက်တည်းသောသူက ဆရာပါပဲ... နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းနီးပါး အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး ဆရာ့ကျေးဇူးကို တခါမှ မဆပ်ဖူးဘူး... စိတ်ပူစရာတွေပဲ ပေးခဲ့မိတယ်"
အန်ဟောင်သည် အပြစ်ရှိစိတ်များဖြင့် ကုအန်ကို ပြောလိုက်သည်။
တကယ်တမ်းတော့ ဒါက ရိုးရှင်းသော ကိစ္စလေးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဘာမှ ဒုက္ခမရောက်ပါဘူးဟု ကုအန် ပြောချင်သော်လည်း အန်ဟောင်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း သူ ဘာပဲပြောပြော အန်ဟောင်၏ ရွေးချယ်မှုကို ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ယခုအချိန်တွင် ကုအန်သည် သန်မာသော်လည်း လုံလောက်အောင် မသန်မာသေးပေ။ အနည်းဆုံးတော့ မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို ကောင်းကင်တာအို လက်ထဲမှ လွတ်မြောက်စေရန်၊ သို့မဟုတ် သူနေထိုင်သော ကမ္ဘာကို သူ့စိတ်တိုင်းကျ ဖွံ့ဖြိုးလာစေရန် လုံလောက်သော စွမ်းအား မရှိသေးချေ။
သို့သော် အန်ဟောင်က ဤတာဝန်ကို ယူလိုက်သည်ကို မြင်ရသဖြင့် ကုအန် စိတ်သက်သာရာ ရသွား၏။
သူက ရလဒ်ကို မပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း အန်ဟောင်အတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ချန်ထားပေးနိုင်သည်။
ကုအန် လှည့်ထွက်သွားပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွား၏။
နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ အများအပြား ဖြတ်သန်းသွားပြီး အန်ဟောင်ကို တွေ့ရှိသော်လည်း မည်သူမှ အနားမကပ်ရဲကြပေ။
ယခင်က တိုက်ပွဲသည် သူတို့ကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်လိုက်ရသော်လည်း ထာဝရအန္တိမဓားနတ်ဘုရား၏ ဓားအရိပ်နှင့် ခမ်းနားထည်ဝါသော ကောင်းကင်မျက်လုံး တာအိုစွမ်းရည်တို့က သူတို့ကို ကြက်သီးထသွားစေ၏။
အာကာပြင်တာအိုအမတ နှင့် မူလဘူတနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ တို့ပင်လျှင် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အချိန်မရွေး ပျက်စီးသွားနိုင်သည်ဟု ခံစားမိကြပေလိမ့်မည်။
အန်ဟောင်သည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သံယောဇဉ် တွယ်တာသော အကြည့်များဖြင့် လက်မောင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်၏။
"ဧကရာဇ်ယန်ရှင်း... ခင်ဗျား မပြီးပြတ်ခဲ့တဲ့ တာဝန်ကို ကျွန်တော် ဆက်လုပ်ပါ့မယ်"
သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။
အန်ရှင်း၊ ထျန်းယောင်အာ၊ ချန်ချွမ်းနှင့် အခြားသူများသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ စွမ်းအား စုပ်ယူခြင်းကို မခံခဲ့ရဘဲ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို အမြဲမပြတ် ဆွေးနွေးနေကြ၏။
ကုအန်သည် အန်ရှင်း၏ ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူ ရောက်လာသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးက သူ့နားသို့ ချက်ချင်း စုဝေးရောက်ရှိလာကြ၏။
"ဆရာ... ဆရာ ဝင်တိုက်ခဲ့တာလား"
"ခုနက ဓားစိတ်ဆန္ဒက ထာဝရအန္တိမဓားနတ်ဘုရား မဟုတ်လား"
"ဆရာ... ပြင်ပကောင်းကင်က အခြေအနေ ဘယ်လို ရှိလဲ..."
"အန်ဟောင်နဲ့ ကျူရှီး ဘယ်သူနိုင်ပြီး ဘယ်သူရှုံးသွားလဲ..."
"စောစောက စကားပြောနေတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ... လေသံက အရမ်း မာန်တက်နေတာပဲ... သူ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ဘယ်လောက်မြင့်လဲ မသိဘူး..."
သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ၏ အကာအကွယ်ကြောင့် ပြင်ပကမ္ဘာမှ ဖိနှိပ်မှုများကို အမှန်တကယ် မခံစားခဲ့ရသဖြင့် လူတိုင်းက စပ်စုချင်စိတ်၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် မေးခွန်းများ မေးမြန်းနေကြသည်။
ကုအန်က ကောင်းကင်အမိုးခုံးကို မော့ကြည့်လိုက်၏။ "ဒီနေ့ကစပြီး အဲဒီနှစ်ယောက်ကို မင်းတို့ ဘယ်တော့မှ မြင်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ချက်ချင်း ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရ၏။ သူတို့အားလုံး အန်ရှင်းကို အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်မိကြသည်။
ကျူရှီးနှင့် သူတို့ မရင်းနှီးသော်လည်း အန်ရှင်းနှင့် အန်ဟောင်သည် မောင်နှမကဲ့သို့ ရင်းနှီးကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။
အန်ရှင်းလည်း မှင်သက်သွားသော်လည်း စိတ်ဓာတ်ကျသွားခြင်း မရှိဘဲ ကုအန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ "ဆရာ... သူ့ကို တွေ့ခဲ့လား..."
"အင်း..."
"ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပါပဲ"
အန်ရှင်းက အလွန် တည်ငြိမ်နေသဖြင့် ကုအန် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူက အခြားသူများဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။ "ခေတ်သစ်တစ်ခု ရောက်လာတော့မယ်... စကြဝဠာကြီးက အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြန့်လာလိမ့်မယ်... ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့က မဟာကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထဲမှာ နေထိုင်ရမှာ မဟုတ်တော့ဘဲ မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ထဲမှာ နေထိုင်ရတော့မှာ..."
မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်...
လူတိုင်း အံ့သြသွားကြ၏။ ကုအန်၏ စကားကို သူတို့ ယုံကြည်ကြသဖြင့် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်၏ ကျယ်ပြန့်မှုကို စတင် စိတ်ကူးယဉ်နေကြသည်။
အန်ရှန့်ထျန်သည်လည်း အနည်းငယ် တွေဝေနေ၏။ အန်ဟောင်နှင့် အကြောင်းအကျိုး ဖြတ်တောက်ထားသော်လည်း အန်ဟောင်နှင့် ပြန်ဆုံတွေ့ရရန် သူ အမြဲ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
တကယ်ပဲ နောက်နောင် ဘယ်တော့မှ ပြန်မတွေ့ရတော့ဘူးလား...
"ကြည့်လိုက်..."
ထျန်းချင်း က ကောင်းကင်ကို ညွှန်ပြ၍ အော်ဟစ်လိုက်၏။ လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ကောင်းကင်တွင် နေမင်းတစ်စင်း ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထျန်းယောင်အာက ကုအန်ကို မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်သော တုန်ခါမှု လှိုင်းတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး လူတိုင်းကို မှင်သက်သွားစေ၏။
မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လူတိုင်း နေရာတွင် တောင့်တင်းနေကြရာ ကုအန် တစ်ယောက်သာ လှုပ်ရှားနိုင်တော့သည်။
ကုအန် မော့ကြည့်လိုက်ရာ မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်နေသော အန်ဟောင်၏ ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အန်ဟောင်သည် သူ့ဖခင် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင် ကဲ့သို့သော လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်သည် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်၏ တာအိုစည်းမျဉ်းများကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး၊ အန်ဟောင်သည် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်နေသော မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို ပြန်လည် စုစည်းရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
အန်ဟောင်သည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၏ တာအိုကို ရရှိထားသဖြင့် ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်၏ ထိန်းချုပ်သူ ဖြစ်လာပြီး သက်ရှိအားလုံး ကောင်းကင်တာအို ချမှတ်ထားသော ကပ်ဘေးများကို အမြန် ကျော်လွှားနိုင်စေရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ယခု ကပ်ဘေးတွင် ကျူရှီးသည် အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ၏ အကူအညီဖြင့် စကြဝဠာ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင်နှင့် အန်ဟောင်တို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျဆုံးခဲ့ရ၏။
တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် အနိုင်ရသူ မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ကံကြမ္မာ၏ ပြောင်းလဲတတ်သော သဘောသဘာဝကို ကုအန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသော်လည်း အသစ်စက်စက် ပေါ်ထွက်လာမည့် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို မျှော်လင့်နေမိ၏။
မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ဤကပ်ဘေးသည် သူ့ဘဝ၏ မှတ်တိုင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူ ပိုမို သန်မာလာရန် ဆက်လက် ကြိုးစားရပေမည်။ တစ်နေ့တွင် သူ ပုန်းအောင်းနေ၍ မရတော့ဘဲ ကောင်းကင်နန်းတော်၏ အာဏာစက်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟု သူ့ပင်ကိုယ်အာရုံက ပြောပြနေသည်။
ထိုနေ့ ရောက်လာသောအခါ သူ အလျှော့ပေးပြီး အမတအဖြစ်သို့ တက်လှမ်းမလား၊ သို့မဟုတ် အခြား အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်မလား ဆိုသည်မှာ သူ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မည်မျှ မြင့်မားနေသလဲ ဆိုသည့်အပေါ် မူတည်ပေလိမ့်မည်။
ကုအန်သည် သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းပြီး သူ့ဆောင်တော်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။
မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသော လူအုပ်ကြီး အတွက်မူ ပြဿနာ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ကုအန်သည် အန်ဟောင်၏ စွမ်းအားများကို သက်တမ်းနယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးလိုက်ပြီး သက်ရှိအားလုံး ကဲ့သို့ပင် လာမည့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အပြောင်းအလဲများကို လျင်မြန်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်စေရန် ခွင့်ပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ ပြန်နိုးလာသောအခါ အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်ဟုသာ ထင်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။
ရုတ်တရက် ကုအန် နေရာတစ်နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အံ့သြသံ ပါဝင်နေ၏။
စကြဝဠာရှိ အရာအားလုံး အန်ဟောင်၏ စွမ်းအားအောက်တွင် ရှိနေသော်လည်း ရှန်ကျန်းကမူ သက်ရောက်မှု မရှိဘဲ သူမ၏ အိမ်တွင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပန်းချီဆွဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ရှန်ကျန်းထံမှ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ကုအန် ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းကို သူ တွက်ချက်၍ မရနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေ၏။
ဤအချက်က သူ့ကို ပို၍ စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ရှန်ကျန်းက ဘယ်လို မဟာတာအို လမ်းစဉ်ထဲ ဝင်ရောက်သွားတာလဲ...
ကုအန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အရာအားလုံးကို အရောင်ကင်းမဲ့သွားစေသည့် အားကောင်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး ကုအန်နှင့် ဖြစ်တည်မှု အားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွား၏။