အခန်း (၆၀၁-၆၀၂)

အခန်း ၆၀၁ အပြီးတိုင် ချေမှုန်းခြင်း

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးတွင် အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသော တွင်းနက်ကြီးများ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာအတွင်းရှိ သတ္တဝါတိုင်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ဤထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ရပြီး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကုန်ကြသည်။

သတ္တဝါအများစုမှာ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးကြသဖြင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲမရပေ။

အဓိကဂိုဏ်းကြီးများအားလုံးသည် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အစီအရင်များကို လျင်မြန်စွာ ပြင်ဆင်ကြပြီး ကောင်းကင်ကို စောင့်ကြည့်ရန် တန်ခိုးကြီးကျင့်ကြံသူများကို စေလွှတ်လိုက်ကြသည်။

စစ်ခုံရုံး၏ ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှုအရှိန်အဝါသည် မဟာကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော်လည်း စစ်ခုံရုံးမှ မည်သည့်သတ္တဝါမျှ ပေါ်မလာသေးချေ။

လုံချင်းသည် ရှေ့သို့ ခြေနှစ်လှမ်းတိုးပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ မရေမတွက်နိုင်သော တွင်းနက်ကြီးများကို အလွန်တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် သေဆုံးရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်၏။

လုံထန်သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"အဖေ... အဖေ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ"

လုံချင်းက ပြန်မဖြေချေ။

အဓိပတိဂိုဏ်း၏ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်ကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး မျှော်စင်ဘေးပတ်လည်တွင် လူရိပ်များ စတင်ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့မှာ အဓိပတိဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ သို့မဟုတ် လုံမိသားစု၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်ကြသည်။

လုံချင်းသည် ကြိုတင်ကာကွယ်မှု အမိန့်တစ်ခု ပေးပြီးနောက် စကားထပ်မပြောတော့ပေ။ မည်သူမေးမေး သူ ပြန်မဖြေတော့ချေ။

ရဲချန်းသည် ဆရာဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း အလွန် စိတ်ဆင်းရဲနေမိသည်။

ထိုအချိန်၌ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ တွင်းနက်ကြီးများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ အလင်းတန်းများသည် တွင်းနက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မှ မဖြစ်စေဘဲ အချိန်နှင့် နေရာကို ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

အဝေးတစ်နေရာရှိ စကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ခရမ်းရင့်ရောင် အလင်းလမ်းကြောင်းကြီးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ တိုးချဲ့လာနေသည်။ လူရိပ်များသည် ထိုအလင်းလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေကြပြီး ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် တွင်းနက်များ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်နေ၏။ အချို့သော လူရိပ်များသည် တွင်းနက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး အချို့မှာမူ တွင်းနက်များထဲမှ ထွက်လာကြသည်။

ထိုခရမ်းရင့်ရောင် အလင်းလမ်းကြောင်းကြီး၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ခေါင်းကိုးလုံးပါ ရေနဂါးကြီးတစ်ကောင် ဦးဆောင်လာနေပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်လုံးတစ်ခုလုံးကို အနက်ရောင် နဂါးကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ၎င်း၏ လည်ပင်းကိုးခုမှာ တောင်ကြီးများသဖွယ် ရှိနေပြီး နဂါးခေါင်းကိုးလုံးမှ ပြင်းထန်သော အပူလှိုင်းများကို အဆက်မပြတ် မှုတ်ထုတ်နေ၏။

ဤနဂါးကြီးမှာ ၎င်းဖြတ်သန်းသွားသော ဥက္ကာခဲများထက်ပင် ကြီးမားပြီး ဖန်ဆင်းရှင်တောင်ကြီးတစ်လုံး ရွေ့လျားလာသကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

၎င်း၏ နောက်တွင် စစ်ခုံရုံးမှ သတ္တဝါများဖြစ်သော လူသားများ၊ မိစ္ဆာများနှင့် သရဲတစ္ဆေများ တညီတညွတ်တည်း ချီတက်လာကြသည်။

ထိုလူအုပ်ကြီးထဲတွင် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပါလာ၏။ သူသည် ခါးတွင် စည်းနှောင်ထားသော အနီရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်မောင်းများ ကျယ်ဝန်းကာ နုပျိုချောမောသော ရုပ်ရည်ရှိသည်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာ ဆွတ်ဆွတ်ဖြူနေပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှေ့ကို ကြည့်နေ၏။

သူ၏ အမည်မှာ ဖန်းရွှမ်ဖြစ်ပြီး မူလဘူတနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတအဆင့်ရှိသော စစ်ခုံရုံး၏ ကျော်ကြားသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် မြင်တွေ့နေရသော မြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။ နှစ်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီ အသက်ရှင်လာခဲ့သော်လည်း စစ်ခုံရုံးက ဤမျှကြီးမားသော စစ်အင်အားကို စုစည်းသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘေးပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်များ ထုတ်လွှတ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများကြောင့် သူ စိမ်းသက်နေမိသည်။ ဤလူများမှာ စစ်ခုံရုံးမှ ဟုတ်ပါလေစဟုပင် သံသယဝင်မိ၏။

သူ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း သိန်းဂဏန်းသာ ရှိသေးသော်လည်း စစ်ခုံရုံးက ဤမျှ တိုးတက်သွားပြီလော...

"မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်လောက်ကို ကျူးကျော်ဖို့အတွက် ဒီလောက် လူအများကြီး လွှတ်ဖို့ လိုလို့လား..."

"သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်က အဲဒီ မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်မှာ ကျဆုံးသွားလို့ အခုလို အကြီးအကျယ် စစ်ချီလာတာလို့ ကြားတယ်..."

"ဘာ... သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ကျဆုံးသွားတာလား... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... သူက ရှေးဟောင်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးလေ"

"ငါတို့ သွားနေတာ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာ... အဲဒီ မဟာကမ္ဘာက အခုမှ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းထားတာ... ကမ္ဘာကြီးက ငါတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိပေမယ့် အဲဒီထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ရှိတယ်... ပြီးတော့ သူက လုံမျိုးနွယ်ကို ထောက်ပံ့ပေးနေတာဆိုတော့ စစ်ခုံရုံးကို စိန်ခေါ်နေတာပဲ..."

"လုံမျိုးနွယ် ဟုတ်လား... သူတို့ မျိုးသုဉ်းမသွားသေးဘူးလား..."

ဘေးပတ်လည်မှ ဆွေးနွေးသံများကို နားထောင်ရင်း ဖန်းရွှမ်၏ စိတ်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။

သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ သင်ကြားမူကို သွားရောက်နာယူစဉ်က တစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဖူးသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားမှာ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်လောက်အောင် နက်နဲလှပြီး စစ်ခုံရုံးမှ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များပင်လျှင် သူ့ကို အလွန် လေးစားကြသည်။

အဲဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတောင် ကျဆုံးသွားတာလား...

ဖန်းရွှမ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာသည်။ လူအင်အား များပြားသော်လည်း စစ်ခုံရုံးက အင်အားပိုထုတ်လေလေ ဤတိုက်ပွဲက ပို၍ အန္တရာယ်များလေလေဟု သူ ခံစားရ၏။

စစ်ခုံရုံး အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားမှာ သူ စိတ်ကူး၍ရသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက သူ့ထက် ပိုမို မြင်နိုင်သည်မှာ သေချာသည်။

မသိနားမလည်သော မဟာတိုက်ပွဲကြီးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ၏ လုံခြုံရေးကို မည်သို့ အာမခံနိုင်မည်နည်း။

ဖန်းရွှမ် အတွေးများ ရှုပ်ထွေးနေစဉ်မှာပင် ရှေ့ရှိ တွင်းနက်အချို့မှ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာ၏ ကျင့်ကြံသူများ ပျံထွက်လာကြသည်။ အဆုံးအစမရှိသော စစ်ခုံရုံး၏ အလင်းလမ်းကြောင်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံး လန့်ဖျပ်သွားကြ၏။

သူတို့ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် အနီးနားရှိ စစ်ခုံရုံးမှ သတ္တဝါများက လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

မဟာတိုက်ပွဲကြီး တရားဝင် စတင်လေပြီ။

လွတ်ငြိမ်းရာအမတအဆင့်အောက်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားကြသည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ပိုမြင့်သူများမှာမူ တွင်းနက်များထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဝင်ရောက်ပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာသို့ ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ၌ တပည့်များအားလုံးသည် ကုအန်၏ ခြံဝင်းထဲတွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီး အထက် ကောင်းကင်ယံမှ ဖြစ်ရပ်ဆန်းများကို စူးစမ်းနေကြသည်။

ကုအန်က စကားများများမပြောဘဲ သူ၏ ဝတ်ရုံလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရတနာသွန်းလုပ်သည့် ဖိုခနောက်အထက်ရှိ အပြာရောင်မီးခိုးများ လျင်မြန်စွာ စုစည်းသွားပြီး မှန်ကြီးတစ်ချပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ စစ်ခုံရုံး၏ အလင်းလမ်းကြောင်းကြီးကို ထင်ဟပ်ပြသလိုက်သည်။

အန်ရှင်း၊ ရှန်ကျန်း၊ ထျန်းယောင်အာ နှင့် သွေးကျဉ်းထောင်သူတော်စင်တို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ အားလုံး မှင်သက်သွားကြ၏။

စကြဝဠာဖြတ်ကျော်လာသည့် စစ်ခုံရုံး အလင်းလမ်းကြောင်းကြီးပေါ်တွင် လူအုပ်ကြီးမှာ ဒီရေအလား တိုးဝင်လာနေပြီး တောင်ကြီးများသဖွယ် ကြီးမားသော သတ္တဝါများမှာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

စစ်ခုံရုံး အလင်းလမ်းကြောင်းကြီး၏ အဆုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိပ်ကြီးတစ်ခုက နက်ရှိုင်းသော အမှောင်ထုထဲ၌ ပေါ်ထွက်နေပြီး အပေါ်ပိုင်းကိုသာ မြင်ရကာ ဤကြီးမားသော အလင်းလမ်းကြောင်းကြီးကို တစ်ကိုယ်တည်း သယ်ဆောင်လာသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

ထိုအရိပ်ကြီး၏ လက်ထဲရှိ စစ်ခုံရုံး အလင်းလမ်းကြောင်းကြီးမှာ ဓားတစ်ချောင်း ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် မြင်ရသူတိုင်း၏ မျက်လုံးများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ထျန်းယောင်အာ က မနေနိုင်ဘဲ ကုအန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "ဆရာ... သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ..."

အခြားသူများလည်း ကုအန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် စကားများတတ်သော သွေးကျဉ်းထောင်သူတော်စင်နှင့် လုရှန်တို့လည်း မှင်သက်နေကြပြီး ဤမျှကြီးမားသော အင်အားကို ရင်ဆိုင်ရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများသာ ခံစားနေရသည်။

ကုအန်က "ဒါက စစ်ခုံရုံးပဲ... မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ရဲ့ အပြင်ဘက်က လာတဲ့ အင်အားစုတစ်ခုလေ..."

အန်ရှင်းက ထပ်မေးလိုက်၏။ "သူတို့ ဘာလို့ လာတာလဲ..."

အခြားသူများလည်း နားမလည်နိုင်ဘဲ ကုအန်၏ ရှင်းပြချက်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

ကုအန်က ဖုံးကွယ်မထားဘဲ လုံမျိုးနွယ်နှင့် စစ်ခုံရုံးတို့ကြားမှ အငြိုးအတေးများကို ဖွင့်ဟပြောပြလိုက်သည်။

"ဒီအငြိုးက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်သောင်းတုန်းက သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးလည်း လုံမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို လိုက်ရှာဖို့ ရောက်လာဖူးတယ်..." ကုအန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ချွမ်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်၏။

"သူများအသိုက်ကို ဖျက်ဆီးပြီး မျိုးပါဖြုတ်ပစ်ချင်နေတာ... ဒီစစ်ခုံရုံးသခင်က လူကောင်းတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး... ကြည့်ရတာ သူတို့က ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာကိုပါ သိမ်းပိုက်ချင်နေပုံရတယ်..."

အခြားသူများလည်း စစ်ခုံရုံးကို ဝိုင်းဝန်းဆဲဆိုကြသည်။

အန်ရှင်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။ သူမက ကုအန်ကို ကြည့်ပြီး တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်၏။

"ဆရာ... ဆရာက လုံချင်းကို လုံမျိုးနွယ်အမည် ပေးခဲ့တယ်ဆိုတော့... ဖြစ်နိုင်မလား"

ထိုစကားထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ကုအန် ကိုယ်တိုင် လက်ခံထားသော တပည့်ဖြစ်သည့် လုံချင်းကို သူတို့အားလုံး သိကြသည်။

လုံချင်းသည် ကြီးမားသော အကြောင်းနှင့်အကျိုးကို သယ်ဆောင်ထားသဖြင့် ကုအန်က သူ့ကို ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းညွှန်ပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ဖူးကြောင်း အန်ရှင်း မှတ်မိနေသေးသည်။

ကုအန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဟုတ်တယ်... လုံချင်းက လုံမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်ပဲ..."

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လူတိုင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏

သွေးကျဉ်းထောင်သူတော်စင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ဆရာ... ဆရာ ဝင်ပါမှာလား..."

အခြားသူများလည်း စိတ်အားထက်သန်သွားကြသည်။

သူတို့သည် သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေတွင် ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံခဲ့ကြသည်။ အဆင့်မြင့်လေလေ ကုအန်၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားကို ပိုမို လေးစားလေလေ ဖြစ်သည်။

ကုအန် မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို သူတို့ အမြဲ သိချင်ခဲ့ကြသည်။ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော စစ်ခုံရုံးက ကုအန်ကို သူ၏ အစွမ်းအကုန် ထုတ်ပြစေနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

"ဒါက သူ့ကံတရားပဲ... ငါက ဘာလို့ ဝင်ပါရမှာလဲ... သူ့ကို မွေးစားခဲ့တာကတည်းက ငါ စွန့်စားမှုကြီးတစ်ခု လုပ်ခဲ့ပြီးသားပါ..." ကုအန်က ခေါင်းခါလျက် ရယ်မောပြောဆိုလိုက်သည်။

အခြားသူများက မယုံကြည်ကြပေ။ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကုအန်သည် သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးသကဲ့သို့ လုံချင်းကိုလည်း သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးမည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။

ကျန်းရှီက ညည်းတွားလိုက်၏။

"ဒီလို မဟာတိုက်ပွဲကြီးမှာ ပါဝင်နိုင်ဖို့ ငါ ဘယ်နှစ်နှစ်လောက် ကျင့်ကြံရဦးမလဲ မသိဘူး"

မှန်ထဲတွင် တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းများ ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာမှ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ တွင်းနက်များထဲမှ ထွက်လာကြပြီး စစ်ခုံရုံး၏ ချီတက်မှုကို ပိတ်ဆို့ထားကြ၏။

ယနေ့ခေတ် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာသည် ယခင်ခေတ်က ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် စုစည်းညီညွတ်သော အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

လုရှန်၊ ချန်ချွမ်နှင့် အခြားသူများသည် တွင်းနက်များထဲမှ ထွက်လာသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် မိစ္ဆာများကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ သွေးများ ဆူပွက်လာကြသည်။

ကုအန်သည် ချက်ချင်း ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်သေးပေ။ ဤကပ်ဘေးသည် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ရှိ သတ္တဝါများကို အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေကို ခံစားစေနိုင်သဖြင့် ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခုအဖြစ် သူ ရှုမြင်သည်။

ထို့အပြင် ဤအကြောင်းနှင့်အကျိုးကို လုံမိသားစုကိုယ်တိုင် အဆုံးသတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ကုအန်သည် လုံမိသားစုနှင့် လူသိရှင်ကြား ပတ်သက်ရန် ဆန္ဒမရှိသဖြင့် လုံချင်း အခြေအနေ မဟန်တော့မှသာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် လုံချင်းသည် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ပြီး တွင်းနက်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ကိူးရှင်းက သူ့ထံသို့ အသံလွှင့်ပြီး "ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ... ဒီလို စစ်ခုံရုံးမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရရင် မင်းမှာ နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး"

လုံချင်းက ပြန်မပြောသလို နောက်လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။

ကျူးရှင်းသည် မျှော်စင်ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လုံချင်းနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲတိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိမမွေးနိုင်ခဲ့ပေ။

စစ်ခုံရုံး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ယခု စစ်ခုံရုံး ထုတ်ပြလိုက်သော အင်အားမှာ သူ သိထားသည်ထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

စစ်ခုံရုံးသည် လုံမျိုးနွယ်ကို အပြီးတိုင် ချေမှုန်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာမှာပင် အပြီးသတ် ချေမှုန်းတော့မည် ဖြစ်သည်။

လုံချင်း၏ ပုံရိပ် တွင်းနက်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လုံယာက လုံထန်ကို စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... အဖေ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ... ကျွန်မတို့ သူ့ကို ကူညီသင့်တယ် မဟုတ်လား..."

လုံထန် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဟိန်းထွက်နေသော အသံတစ်သံ မဟာကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

"လုံမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်... မင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီပဲ... မင်းက လုံမျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးစည်းကို အရှက်မခွဲခဲ့ဘူးဆိုတာ သေချာသွားပြီ"

အခန်း ၆၀၂ ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေသော ဓမ္မရုပ်သွင်

ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော အသံကြောင့် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သက်ရှိအားလုံး ထိုအသံကို ကြားရုံဖြင့် ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားကြသည်။ မည်သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက ဤမျှ ကြီးမားသော အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သနည်းဟု သူတို့ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ကြချေ။

ကျူးရှင်း သည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည့် အမူအရာဖြင့် "ဆရာ..." ဟု တီးတိုးရေရွတ်လိုက်မိသည်။

စစ်ခုံရုံး၏ အရှင်သခင်သည် လုံချင်းကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်သာမက ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာ၏ အစောင့်အရှောက်ကိုပါ ရင်ဆိုင်ရန် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကို အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

ဆရာဖြစ်သူက ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကိုပင် ချေမှုန်းနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့် အခြေအနေကို တွေးမိသောအခါ သူ၏ ခံစားချက်များမှာ ရှုပ်ထွေးသွား၏။

ထို့အပြင် စစ်ခုံရုံး၏ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်များကို တွေးမိသောအခါ မကြုံစဖူး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ပြာကျသွားမည်ကို သူ ကြောက်ရွံ့မိသည်။

သူသည် အဝေးမှ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေကြသော သူ၏ တပည့်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အဓိပတိဂိုဏ်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ဤနေရာကို သံယောဇဉ်တွယ်မိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့် သံယောဇဉ်ကမျှ အသက်ထက် ပိုမို တန်ဖိုးမရှိပေ။

သူသည် စစ်ခုံရုံးကို စွန့်ခွာခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ ထွက်ပြေးရန်သာ ရှိတော့သည်။

သူ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး မျှော်စင်ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လုံထန်၊ လုံယာနှင့် အခြားသော ကျင့်ကြံသူများသည် သူ ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြချေ။ သူသည် လုံချင်းကို ကူညီရန် သွားသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသဖြင့် သိပ်ပြီး အလေးမထားမိကြပေ။

ကောင်းကင်ထောက်ပံ့သူဘိုးဘေးသည် ရဲချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ အသံက ရဲချန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

"စစ်ခုံရုံးထဲမှာ ငါ မယှဉ်နိုင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ကျူးကျော်မှုမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရရင် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာအနေနဲ့ နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး... ကျုးရှင်းတောင် ထွက်ပြေးသွားပြီဆိုတော့ မင်းလည်း ထွက်သွားသင့်တယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရဲချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အထက် ကောင်းကင်ယံရှိ တွင်းနက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ကမ္ဘာ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ပိုင်ရှန့်သည် သစ်တောထဲမှ ထွက်လာပြီး တောင်ကုန်းပေါ်တွင် ရပ်လျက် ကောင်းကင်ယံမှ အံ့သြဖွယ် ဖြစ်ရပ်ဆန်းကို မော့ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်ချိုးနေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ဤသည်မှာ သူ၏ ဘဝတွင် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် သူ၏ နားလည်မှုကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သော ဖြစ်ရပ်ပင်။

စုကျင်းသည် သူ၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း အတူတူပင် တုန်လှုပ်နေမိသည်။

ပိုင်ရှန့်က သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာဖြစ်ရပ်ဆန်းလဲ... ခုနက စကားပြောလိုက်တဲ့လူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘယ်လောက်တောင် မြင့်မားနေလို့လဲ... ပြီးတော့ လုံမျိုးနွယ်ဆိုတာက ဘယ်သူတွေလဲ..."

စုကျင်းက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ငါလည်း မသေချာဘူး... သူ့ရဲ့ အဆင့်ကိုတောင် ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး... မင်းကြည့်... ငါက နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းကျော် အသက်ရှင်ခဲ့ပြီးပြီ... နန်းတွင်းမင်းဆက်မှာတော့ ဩဇာညောင်းကောင်း ညောင်းနိုင်ပေမယ့် မဟာကမ္ဘာကြီးရဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ ကြည့်ရင် ငါက သာမန် ဇာတ်ကောင်လေး တစ်ကောင်ပဲ... တန်ခိုးရှင် တော်တော်များများအတွက်တော့ ငါ့ကို သတ်ရတာက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို သတ်ရတာလောက်ပဲ လွယ်ကူမှာ..."

"လုံမျိုးနွယ်အကြောင်းကိုလည်း ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... မဟာကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြောင်း ငါ သိထားတာက မင်း ထင်သလောက် မကျယ်ပြန့်ဘူး..."

ပိုင်ရှန့်က မနေနိုင်ဘဲ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ထက်မြင့်တဲ့ ကောင်းကင် ရှိတယ်ဆိုတာ တကယ် အမှန်ပဲ... တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကြားက သက်ရှိအားလုံး ကြားနိုင်လောက်တဲ့ အသံမျိုး ငါ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ဒီဘဝက နေရကျိုးနပ်ပါပြီ..."

စုကျင်းက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းက အမြဲတမ်း သေတမ်းစာ မှာနေသလို ပြောနေတာပဲ... ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံပြီး အသက်ရှည်ရှည်နေဖို့ မစဉ်းစားနိုင်ဘူးလား..."

"ဒီလောကမှာ တကယ်ပဲ မသေနိုင်တဲ့အရာ ရှိလို့လား... မင်းပြောသလို အမတဖြစ်သွားရင်တောင် အဆုံးသတ် ရှိနေတာပဲလေ..."

"ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... မင်း ကြိုးစားရမှာပဲ..."

သူတို့နှစ်ဦး အငြင်းအခုံ ဖြစ်နေကြသော်လည်း ဤအရာသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားမည့် ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သတိမထားမိကြချေ။

ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီးထဲတွင် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော တွင်းနက်များစွာသည် အာကာသတစ်လျှောက် နေရာယူထားပြီး အချိန်နှင့် နေရာကို ဆက်သွယ်ပေးသော လမ်းကြောင်းများသဖွယ် ဖြစ်နေ၏။ ထိုတွင်းနက်များထဲမှ ပုံရိပ်များစွာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ဖန်းရွှမ်သည် စစ်ခုံရုံး အလင်းလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းရင်း ရှေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် မဟာတိုက်ပွဲကြီးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ပြသနေ၏။ ပိုမိုများပြားသော ပုံရိပ်များက စစ်ခုံရုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း စစ်ခုံရုံးတပ်ဖွဲ့များ၏ ချီတက်မှုကို နှေးကွေးအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြပေ။

ဖန်းရွှမ်သည် တိုက်ခိုက်ရန် အလျင်လိုခြင်း မရှိချေ။ ဤအခြေအနေတွင် သူသည် အနည်းဆုံးသာ ပါဝင်ရန် စီစဉ်ထားပြီး အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များ မပေါ်လာသေးသဖြင့် သူ လှုပ်ရှားရဲခြင်း မရှိပေ။

"ငါက လုံမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက် လုံချင်းပဲ... ဒီအကြောင်းနှင့်အကျိုးကို ငါပဲ ခံယူရမှာပေါ့..."

လုံချင်း၏ အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အစွမ်းကုန် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီးထဲတွင် အားနည်းနေ၏။

ဖန်းရွှမ်သည် လုံချင်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရပြီး "လုံမျိုးနွယ်" ဟူသော စကားလုံးကြောင့် လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်တော့ချေ။

တိုက်ပွဲဝင်နေသူများထက် ပိုမို ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး တိုက်ပွဲဝင်နေသည့် သက်ရှိအားလုံးကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာမှ အာကာပြင်တာအိုအမတတစ်ပါးသည် ဤကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ ထိတ်လန့်သွား၏။

သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျယ်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်ရာလမ်းကြောင်းအတိုင်း စစ်ခုံရုံး အလင်းလမ်းကြောင်း နောက်ဘက်ရှိ အမှောင်ထုထဲတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာသည်။

သို့သော် ဖန်းရွှမ်၏ အကြည့်က လုံချင်း၏ အသံ လာရာဘက်သို့ ရောက်နေ၏။

လုံချင်းသည် တွင်းနက်တစ်ခုထဲမှ ထွက်လာပြီး ညာဘက်လက်ကို ရင်ဘတ်နားသို့ မြှောက်ကာ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ပူးထားလိုက်သည်။ သူသည် လေထဲတွင် ပေါ့ပါးစွာ ရွေ့လျားရင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်နေ၏။

မီးခိုးရောင် မြူခိုးတန်းများ သူ၏ ကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘေးပတ်လည်တွင် ပုံရိပ်များအဖြစ် စုစည်းသွားကြသည်။

ထို့အပြင် ဘေးပတ်လည်ရှိ စကြဝဠာဟင်းလင်းပြင်ကြီး တွန့်လိမ်သွားပြီး မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာကာ လူပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် ဆက်လက် ဖြစ်တည်လာကြသည်။

ပိုမိုများပြားသော အကြည့်များက လုံချင်းအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော်လည်း စစ်ခုံရုံးဘက်မှ မည်သူမျှ သူ့ကို တိုက်ရိုက် မတိုက်ခိုက်ကြသေးပေ။

ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မရုပ်သွင်ကို ထုတ်ဖော်နေသော လုံချင်းသည် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ချီလင်ခေါင်းဆောင်း ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာရှိသည့် အနက်ရောင်ဝတ် တာအိုဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် စစ်ခုံရုံး အလင်းလမ်းကြောင်း၏ နောက်ဘက်တွင် တံလျှပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်မျောနေပြီး အောက်ပိုင်းမှာ ဝိုးတဝါးဖြစ်နေကာ အပေါ်ပိုင်းကိုသာ ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရသည်။

သူသည် ကျူးရှင်း၏ ဆရာဖြစ်ပြီး လက်ရှိ စစ်ခုံရုံး၏ အရှင်သခင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဘွဲ့နာမမှာ ကျူး ကောင်းကင်အရှင် ဖြစ်၏။

ကျူး ကောင်းကင်အရှင်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် စကြဝဠာထဲရှိ အရာအားလုံးမှာ သူ၏ ရှေ့တွင် သေးငယ်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သူ့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ သူသည် စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းခဲ့သော ဖန်ဆင်းရှင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ကျူး ကောင်းကင်အရှင် အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လုံချင်းမှလွဲ၍ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာဘက်မှ လူတိုင်း ရဲရင့်မှုနှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပျောက်ဆုံးကုန်ကြသည်။

ကျူး ကောင်းကင်အရှင်သည် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းလိုက်ရုံဖြင့် လုံချင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် လုံချင်း၏ နောက်တွင် စုစည်းနေသော ဓမ္မရုပ်သွင်များကို လျစ်လျူရှုထားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က ပုဂ္ဂိုလ် မထွက်လာသေးဘူးလား... လုံမျိုးနွယ်ကို လက်လျှော့လိုက်ပြီလား..."

ဤမေးခွန်းသည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေအတွင်းတွင် အန်ရှင်းနှင့် အခြားသူများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကုအန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ယန်ဟုန်ဓားကို ကိုင်ထားသော ကုအန်က "ဘာလို့ ငါ့ကို ကြည့်နေကြတာလဲ... ချင်းအာရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေက ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး... ဒီကိစ္စကို သူတစ်ယောက်တည်း ဖြေရှင်းနိုင်ကောင်း ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ..."

ထိုသို့ပြောရင်း သူသည် ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဘယ်လက်ဖြင့် ဓားသွားကို ပင့်မကာ ဓားထိပ်ဖျားကို ရတနာသွန်းလုပ်သည့် မီးဖိုအထက်ရှိ မှန်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မှန်ထဲရှိ ကျူး ကောင်းကင်အရှင်ကို ချိန်ရွယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း မှန်ထဲမှ မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

ကမ္ဘာကြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သက်ရှိအားလုံးသည် အခြားအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေကြသော်လည်း ထိုအသံမှာ ဘယ်တော့မှ ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

စကြဝဠာဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လုံချင်း၏ နောက်မှ ဓမ္မရုပ်သွင် အရေအတွက် များပြားလာသည်နှင့်အမျှ စစ်ခုံရုံးမှ တန်ခိုးရှင်များ၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲလာသည်။

အသက်ရှူချိန် ဆယ်ချက်မပြည့်မီမှာပင် လုံချင်းကို ဝန်းရံထားသော ဓမ္မရုပ်သွင် အရေအတွက်မှာ တစ်သောင်းကျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပေပေါင်း သောင်းချီ မြင့်မားသော ဓမ္မရုပ်သွင်တစ်ခုသည် စကြဝဠာကို မထီမဲ့မြင်ပြုသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများနှင့် စစ်ခုံရုံး စစ်သည်များအားလုံး အလိုအလျောက် ငေးကြည့်မိသွားကြသည်။

"လုံယွီ..."

ကျူး ကောင်းကင်အရှင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သူ၏ အသံဆုံးသည်နှင့် ပုံရိပ်များ ပြန့်ကျဲသွားပြီး လုံချင်းနှင့် သူ၏ ဓမ္မရုပ်သွင်များကို လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ ပုံရိပ်တစ်ခုစီတိုင်းသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကြီးမားသော အရှိန်အဝါများဖြင့် လုံချင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြ၏။

ကျူး ကောင်းကင်အရှင်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံလိုက်ရသော ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများမှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ အဝေးမှ ကျင့်ကြံသူများသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ကြပြီး စစ်ကူအဖြစ် တွင်းနက်များထဲမှ ထွက်လာသူများလည်း ရပ်တန့်သွားကာ လုံချင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။

လုံချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်သော ဓမ္မရုပ်သွင်များမှာ တစ်ခုစီတိုင်း တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေပြီး စကြဝဠာထဲတွင် တောက်ပသော နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားကြသည်။

စစ်ခုံရုံးမှ တန်ခိုးရှင် တစ်ဒါဇင်ခန့်သည် ဘေးပတ်လည်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မရုပ်သွင်မှ ထုတ်လွှတ်သော ပြင်းထန်သည့် အလင်းရောင်ကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် နားလည်ရခက်သော အစီအရင်တစ်ခုကို ပြုလုပ်နေကြသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"သိပ်ကို ကြွယ်ဝတဲ့ ကံတရားစွမ်းအားပါလား..."

"ဒီလောက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဓမ္မရုပ်သွင်အများကြီး ဆင့်ခေါ်နိုင်တာ လုံမျိုးနွယ်က တကယ်ပဲ ထူးခြားတာပဲ..."

"ဒီလောက်ပဲ ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ လက်တွဲတိုက်ခိုက်စရာတောင် မလိုပါဘူး..."

"သူ့နောက်ကွယ်က ပုဂ္ဂိုလ်က ထွက်ပြေးသွားပြီ ဖြစ်လောက်တယ်... ဘယ်သူမှ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ကံတရားကို မခံနိုင်ကြဘူးလေ..."

"ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းရည်က သွေးစည်းကံတရားကို အသုံးပြုထားပုံရတယ်..."

စစ်ခုံရုံး တန်ခိုးရှင်များသည် အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြပြီး လုံချင်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားကြသည်။

အဝေးမှ ကျူး ကောင်းကင်အရှင်သည်လည်း ထိုနည်းတူပင်။ လုံချင်း၏ နောက်ကွယ်မှ အရာကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းလား၊ လုံချင်းကိုယ်တိုင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းလားဆိုသည်ကိုမူ မသေချာပေ။

ဘေးပတ်လည်မှ အသံများကို နားထောင်ရင်း လုံချင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး မျက်နှာပြင်များ အက်ကွဲလာကာ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာ၏။

သူ၏ ဘေးပတ်လည်မှ မီးခိုးရောင် အရှိန်အဝါသည် ရုတ်တရက် သွေးရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဧရာမ လူကြီးတစ်ဦး သူ၏ နောက်တွင် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး ကျူး ကောင်းကင်အရှင်က လုံယွီဟု ခေါ်သော ဓမ္မရုပ်သွင်ထက်ပင် ကျော်လွန်သွား၏။

ထိုဓမ္မရုပ်သွင် ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျူး ကောင်းကင်အရှင်၏ မျက်ဝန်းများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သူ့ကို သတ်လိုက်..."

ကျူး ကောင်းကင်အရှင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး စကားဆုံးသည်နှင့် လုံချင်းကို ဝိုင်းရံထားသော စစ်ခုံရုံး တန်ခိုးရှင်များအားလုံး မိုးကြိုးပစ်ချသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ကျရောက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြောင့် လုံချင်းမှာ အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူ မသေသေးပေ။

သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ပေတစ်သိန်း မြင့်မားသော သွေးရောင်ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လှံရှည်ကို ကိုင်လျက် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဝင်ရောက်လာသော အစွမ်းထက် ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများကို ကာကွယ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤသွေးရောင်ပုံရိပ်ကြီးမှာ သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို မမြင်ရသော်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး မာန်ဝံ့သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူ ပေါ်လာသည်နှင့် စစ်ခုံရုံးမှ လူတိုင်း တင်းမာသွားကြသည်။

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ဖန်းရွှမ်၏ မျက်ဝန်းများ တုန်ရီနေပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်မှု မုန်တိုင်းတစ်ခု၏ ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မဟာကမ္ဘာမှ ကျင့်ကြံသူများလည်း အလားတူပင် မှင်သက်နေကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မဟာကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအတွင်း၌ပင် သက်ရှိအားလုံးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်မားစွာ ထိုးတက်နေသော သွေးရောင်ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။