အခန်း (၄၁-၄၂)
Vol. 5 Ch. 41-42
အခန်း။ ၄၁
“၁၉... ငါတို့ ဘယ်တော့ စတင်ကြမလဲ”
သစ်ပင်ထိပ်ဖျားတွင် နဖူးပေါ်၌ ၂၃ ဟူသော နံပါတ်ထွင်းထားသည့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားသူက ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတက်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ၁၉ က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ဖြေလိုက်၏။
“အလောတကြီး မလုပ်နဲ့ဦး။ သူတို့ရဲ့ စမ်းသပ်ပွဲ ပြီးခါနီးအထိ စောင့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှ ကောင်းကင်ဖြည့်ဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်”
ခဏအကြာတွင် ၁၉ က ဆက်မေးသည်။
“ဒီတစ်ခါ ချန်မိသားစုက လွှတ်လိုက်တဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေရဲ့ နောက်ခံကို စုံစမ်းပြီးပြီလား”
“စုံစမ်းပြီးပါပြီ”
နံပါတ် ၂၃ က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေ၏။
“အစောင့်အရှောက် စုစုပေါင်း သုံးယောက်ပါတယ်။ အစွမ်းအထက်ဆုံးကတော့ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်အနှစ်သာရနယ်ပယ်ကို ရောက်နေတဲ့ ချန်မိသားစုရဲ့ စတုတ္ထတောင်ထိပ်သခင် ချန်ထျန်းချန်ပဲ။ ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်ကတော့ နတ်ဘုရားခရီးသွားနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိတဲ့ မိသားစုအကြီးအကဲတွေပါ”
“အချိန်တန်ရင်တော့ ၁၉... မင်းက ချန်ထျန်းချန်ကို တာဝန်ယူပါ။ ငါနဲ့ ၂၂ က အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်မယ်။ ၂၇ နဲ့ ၂၈ ကတော့ ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်ဖြစ်တဲ့ ချန်ကျောက်ရှန်းကို ဖမ်းဆီးပြီး သူ့ဆီက ဘုရင်မြေပုံကို ထုတ်ယူဖို့ တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်”
“၁၉... မင်း ဘယ်လိုထင်သလဲ”
ခေါင်းဆောင် ၁၉ က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့”
...
...
အချိန်တွေက တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ချန်ကျီရှင်း သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းသက်ခဲ့သည်မှာ တစ်ရက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ရက်အတွင်း ချန်မိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ် တပည့်များကြားမှ တိုက်ပွဲများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ပထမဆုံးနေ့မှာတင် ချန်မိသားစုဝင် လူငယ် ဆယ်ယောက်ထက်မက ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်သွားခဲ့ရသည်။
သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှာ ချန်ကျီရှင်းနှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်ပေ။
“ဝင်္ကပါမျက်စိက ဘယ်မှာလဲ”
ချန်ကျီရှင်းသည် ကောင်းကင်ဖြည့်ဝင်္ကပါ၏ အစွန်းတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းနေရင်း မျက်ခုံးကို တွန့်ကာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ပြီး ဝင်္ကပါမျက်စိ တည်ရှိရာကို အဆက်မပြတ် ရှာဖွေနေသည်။
အမှန်တကယ်ပင် သူသည် ဤစမ်းသပ်ပွဲ၌ ပါဝင်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သူ တောင်ဘက်နယ်စပ်သို့ လာရခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်မှာ တာအိုဆရာ ကျိုဖုန်း၏ ဂူဗိမာန်ကို ရှာဖွေရန်နှင့် နတ်ဘုရားကိုးပါးကျင့်စဉ်ကို ရယူရန်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချန်မိသားစုတွင် မကြာမီ ဖြစ်ပွားတော့မည့် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုကို တားဆီးနိုင်မလားဆိုသည်ကိုလည်း ကြည့်ချင်သေးသည်။
“သခင်လေး... သခင်လေးက ကောင်းကင်ဖြည့်ဝင်္ကပါရဲ့ ဝင်္ကပါမျက်စိကို ရှာပြီး ဘယ်သူမှ မသိအောင် အပြင်ကို ထွက်ချင်နေတာလား”
အေးစက်လှသော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခုက ချန်ကျီရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
“မှန်တာပေါ့”
ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒီ... ဒီဝင်္ကပါက ဝင်္ကပါမဟာဆရာတစ်ယောက် ခင်းကျင်းထားတာပဲ။ ဝင်္ကပါမျက်စိကို ရှာတွေ့ရင်တောင် သခင်လေး ချိုးဖျက်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး”
ချင်းအာသည် သူမ၏ အတွေ့အကြုံအရ ဤ ကောင်းကင်ဖြည့်ဝင်္ကပါမှာ အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်အနှစ်သာရနယ်ပယ်ရှိ ဝင်္ကပါတာအို မဟာဆရာတစ်ဦး၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ချန်ကျီရှင်းအနေဖြင့် ဝင်္ကပါမျက်စိကို ရှာတွေ့နိုင်ရန်ပင် ခဲယဉ်းလှသလို မည်သူမျှမသိအောင် တိတ်တဆိတ် ချိုးဖျက်ကာ ထွက်ခွာသွားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မယုံကြည်နိုင်ပေ။
“စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့”
ချန်ကျီရှင်းက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ... ကျွန်မလည်း ဝင်္ကပါအတတ်ပညာကို အနည်းငယ် သိထားတာဆိုတော့ အချိန်တန်ရင် သခင်လေး ချိုးဖျက်နိုင်ဖို့ နည်းလမ်း ဝိုင်းစဉ်းစားပေးပါ့မယ်”
ချင်းအာက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သိချင်စိတ်ဖြင့် ဆက်မေးလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ သခင်လေး... ဘာဖြစ်လို့ စမ်းသပ်ပွဲပြီးတဲ့အထိ မစောင့်ဘဲ အခုမှ ထွက်သွားချင်ရတာလဲ စမ်းသပ်ပွဲပြီးရင် ဝင်္ကပါက အလိုလို ပွင့်သွားမှာဆိုတော့ ပိုပြီး မလွယ်ကူဘူးလား”
ချန်ကျီရှင်းက ပြန်မဖြေဘဲ ဝေးကွာလှသော ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နားထားသည့် ပျံသန်းနိုင်သော သင်္ဘောကြီးကိုသာ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။
အကယ်၍ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်သာ မမှားခဲ့လျှင် ဤစမ်းသပ်ပွဲသည် ချန်မိသားစုတစ်ခုလုံး ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးခြင်း၏ အချိုးအကွေ့တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ချန်မိသားစု၏ စတုတ္ထတောင်ထိပ်သခင် ချန်ထျန်းချန်သည် ဤစမ်းသပ်ပွဲအတွင်း တောင်ဘက်နယ်စပ်၌ပင် ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏အရိုးများကိုပင် ပြန်ရှာတွေ့လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
ချန်မိသားစု၏ နဂါးသားတော် ချန်ကျောက်ရှန်းမှာမူ သူ၏ ဘုရင်မြေပုံအလုခံရပြီး တစ်
ညတွင်းချင်းပင် ဒုက္ခိတဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုလုပ်ရပ်ကို ပင့်ကူအိမ်ဟု ခေါ်သော အဖွဲ့အစည်းက လုပ်ဆောင်ခြင်းပင်။
ချန်ကျီရှင်းအတွက်မူ ချန်ကျောက်ရှန်း၏ ကံကြမ္မာမှာ သူ့အတွက် အရေးမကြီးပေ။
ဤဘဝတွင် သူကိုယ်တိုင် ရှေးဟောင်းပုံစံကိုးမျိုး ပါရမီကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး သူ၏ဖခင် ချန်ထျန်းလျန်မှာလည်း တောင်ပင်လယ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် မဟာကျင့်ကြံခြင်းဇာတ်ကြောင်းဟောင်းထဲကကဲ့သို့ သူ၏မိသားစုမှာ ချန်ထျန်းရှုံ၏ လက်အောက်တွင် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ နိဂုံးချုပ်ရမည့် ကံကြမ္မာမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ မွေးဖွားစဉ်ကတည်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခက်အခဲများ၊ ချန်ထျန်းရှုံက သူ၏ဖခင်အပေါ် တမင်တကာ ပိတ်ပင်တားဆီးမှုများ၊ မိသားစု အရင်းအမြစ်များကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ဖခင်မှာ တောင်ပင်လယ်သို့ အသက်စွန့်သွားခဲ့ရခြင်းများကို ပြန်တွေးမိတိုင်း ထိုသားအဖနှစ်ဦးအပေါ် သူသည် စေတနာ အနည်းငယ်မျှပင် မရှိချေ။
အထူးသဖြင့် ယခုအခါတွင် ချန်ကျောက်ရှန်းက သူ၏စွမ်းအားကို မြင်ချင်သည်ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုနေခြင်းမှာလည်း လူအများရှေ့တွင် သူ့ကို ခြေဖဝါးအောက်၌ နင်းခြေရန်အတွက် တရားဝင် အကြောင်းပြချက် ရှာနေခြင်းသာ။
ထိုမိုက်မဲလှသော လုရင်ဆိုသည့် မိန်းကလေးမှာလည်း ချန်ကျောက်ရှန်း၏ဘေးတွင် အမြဲရှိနေပြီး ဤမိသားစုတွင်း စမ်းသပ်ပွဲသို့ပင် လိုက်ပါလာနိုင်ခြင်းမှာ ချန်ကျောက်ရှန်းက သူမကို တကယ် စိတ်ဝင်စား၍ မဟုတ်ပေ။
ချန်ကျောက်ရှန်း လုပ်သမျှ အရာအားလုံးမှာ သူ့ကို မြှောက်ပင့်ရန်၊ စိန်ခေါ်ရန်နှင့် သူ ဒေါသတကြီး တုန့်ပြန်လာစေရန်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ ချန်ကျောက်ရှန်းက စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် သူ့ကို တရားဝင် နင်းခြေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“စိတ်ထားသေးသိမ်ပြီး မနာလိုဝန်တိုစိတ်ကြီးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟန်ဆောင်ကောင်းလွန်းတော့ လူအများရှေ့မှာတော့ သိက္ခာကို ထိန်းချင်သေးတယ်။ ကိုယ့်မိသားစုဝင်ကို နှိပ်ကွပ်တယ်ဆိုတဲ့ နာမည်ဆိုးလည်း မခံချင်ဘူး။ မကောင်းတာလည်း လုပ်ချင်တယ်။ နာမည်ကောင်းလည်း ရချင်နေတာပဲ”
ချန်ကျီရှင်းက စိတ်ထဲမှနေ၍ လှောင်ပြောင်စွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။
ခေါင်းကိုခါယမ်းရင်း ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏အတွေးများကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် စုစည်းလိုက်သည်။
ချန်ကျောက်ရှန်းဆိုသည်မှာ သူ့အတွက်တော့ ဇာတ်ပို့ရုပ်ကောင်လေးမျှသာ။ အကယ်၍ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူလွတ်မြောက်သွားခဲ့လျှင်တောင် ချန်ကျီရှင်းအနေဖြင့် သူ့ကိုထိုက်တန်သော လက်တုံ့ပြန်မှုမျိုး ပေးရန်အတွက် ကိုယ်တိုင်လိုက်လံရှာဖွေမည်သာ ဖြစ်သည်။
ဒီကောင် ငါ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးနေခဲ့တာ ဒီလောက်ဆို လုံလောက်နေပြီ။
ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ စိတ်နှလုံးကို ကျင့်ကြံခြင်းပင်။
ကိုယ့်ရဲ့ အတွေးတွေက ပိတ်ဆို့နေမယ်ဆိုရင် စိတ်နှလုံးကို ဘယ်လိုလုပ် သန့်စင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်မှာလဲ။
ချန်ထျန်းချန်သည် ချန်မိသားစုအတွင်း၌ ချန်ကျီရှင်း၏ မိသားစုအပေါ် တကယ်တမ်း စိတ်ရင်းဖြင့် ဂရုစိုက်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူဖြစ်သည်။ ယခင်ဘဝ မဟာကျင့်ကြံခြင်းဇာတ်လမ်းကြောင်းထဲ၌ပင် ချန်ကျီရှင်း၏ မှောင်မိုက်လှသော ကလေးဘဝ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအတွင်း နွေးထွေးမှုပေးခဲ့သူ အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
ချန်ထျန်းချန်၏ နိဂုံးမှာ ဤနေရာတွင် ရက်ရက်စက်စက် သေဆုံးရခြင်းမျိုး မဖြစ်သင့်ပေ။ ဤအရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲနိုင်ရန်မှာ ချန်ကျီရှင်းအနေဖြင့် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာရန်သာ ရှိပြီး ဤရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘေးအန္တရာယ်ကြီး၏ အဖြေညှိကိန်းအဖြစ် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြောင်းလဲပစ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။
အချိန်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွား၏။
ချန်ကျီရှင်းသည် ဤအကြောင်းများကို တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေရင်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ဖြည့်ဝင်္ကပါ၏ အဓိကဗဟိုချက်ကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် ချန်ကျီရှင်း၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။
“တွေ့ပြီ”
သူ၏ မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဧရာမ အပြာရောင် ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကို မော့ကြည့်
လိုက်သည်။
သူ ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်မှာ ကောင်းကင်ဖြည့်ဝင်္ကပါ၏ ဗဟိုချက်မှာ ထိုအပြာရောင် ကျောက်တုံးကြီး၏ အောက်တွင် မြှုပ်နှံထားခြင်းပင်။
ထိုအပြာရောင် ကျောက်တုံးကြီး၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အသက် ၂၀ ခန့်ရှိသော လူငယ်နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တင်းမာစွာ ရင်ဆိုင်နေကြသည်။ တစ်ဦးက ကွင်းပါသော ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာ လခြမ်းပုံ ပုဆိန်ကို ကိုင်ထားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးစွန်းနေပြီး အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်ထားကြပုံပင်။
“ဘယ်သူလဲ”
“ဟင် တတိယသခင်လေး”
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုချန်မိသားစုဝင် နှစ်ဦးမှာ ခေါင်းကိုတစ်ပြိုင်နက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ချန်ကျီရှင်းမှာ မျက်ခုံးအသာပင့်လိုက်မိသည်။
ဝင်္ကပါရဲ့ ဗဟိုချက်နေရာမှာမှ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သတ်ပုတ်နေကြလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
“တတိယသခင်လေး အချိန်ကိုက်ရောက်လာတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ပေါင်းပြီး ဒီကောင့်ကို အမြန်နှိမ်နင်းကြရအောင် သူ့ဆီမှာ လက်ပတ် အနည်းဆုံး ခြောက်ခုရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ခွဲယူကြတာပေါ့”
ကွင်းပါသော ဓားရှည်ကို ကိုင်ထားသည့် လူငယ်က မျက်နှာဝင်းပသွားပြီး ဝမ်းသာအားရ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ချန်ကျီရှင်း အနားသို့ ကပ်လာ၏။
“မင်း လျှောက်ပြောမနေနဲ့ တတိယသခင်လေး သူ့ကိုမယုံနဲ့ သူ ကျွန်တော့်ကိုလည်း အဲဒီလိုပဲ အကွက်ဆင်ပြီး နောက်ကျောကို ဓားနဲ့ထိုးခဲ့တာ ကျွန်တော်သာ လျင်မြန်လို့ သီသီလေး လွတ်သွားတာ”
လခြမ်းပုံ ပုဆိန်ကို ကိုင်ထားသည့် လူငယ်ကလည်း အလောတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည်လည်း ပျာပျာသလဲဖြင့် ချန်ကျီရှင်းထံသို့ ပြေးလာရင်း ချန်ကျီရှင်းက ဓားရှည်ကိုင်ထားသည့် လူငယ်နှင့် ပူးပေါင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့် ပုံစံမျိုး ဖမ်းထားသည်။
နီးလာပြီ။
ပိုနီးလာပြီ။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုနှစ်ဦးမှာ ဘယ်နှင့်ညာမှ ချန်ကျီရှင်း၏ အနားသို့ ကပ်လာကြပြီး တစ်လံခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ချန်ကျီရှင်းက အေးအေးလူလူပင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုနှစ်ဦးမှာ တိတ်တဆိတ် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြ၏။
“ချန်မိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ဆိုတာ ဒီလောက်ပဲလား ဟားဟားဟား”
“နောက်ထပ် ငတုံးတစ်ယောက်တော့ ငါတို့အကွက်ထဲ တိုးလာပြန်ပြီ သူ့ကို အရင်ဆုံး အပြတ်ရှင်းကြစို့”
ရုတ်တရက် ထိုနှစ်ဦးမှာ အော်ဟစ်ကာ ရယ်မောလိုက်ကြပြီး ဓားနှင့် ပုဆိန်ကို ချန်ကျီရှင်းထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွှဲရိုက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးထံမှ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ဝုန်း…
သို့သော် ထိုသူနှစ်ဦး၏ ရယ်မောသံမှာ ဆုံးအောင်ပင် မထွက်လိုက်ရချေ။ ဖြူစင်သွယ်လျသော လက်နှစ်ဖက်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် ခုန်တက်လာသော ထိုသူနှစ်ဦး၏ လည်ပင်းကို ကြက်ကလေးများအလား ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
“အာ...”
သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျသွားပြီး ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောနေသော မျက်နှာများမှာ တစ်ခဏချင်း ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်သွားကာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ။
“ဒီလောကမှာ ဘာဖြစ်လို့ လူတွေက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဉာဏ်ကောင်းလှပြီဆိုပြီး သာယာနေကြတာလဲ မသိဘူး”
အေးစက်တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ကျီရှင်းသည် သူတို့၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ခေါင်းကို အသာမော့ကာ ထိုသူနှစ်ဦး၏ ခေါင်းချင်းကို အလယ်တွင် အရှိန်ဖြင့် ဆောင့်လိုက်သည်။
ဒုန်း…
ခဏချင်းမှာပင် ထိုနှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ခေါင်းမှာ သံမဏိတံတိုင်းကြီးကို ဆောင့်မိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုနှင့်အတူ သတိလစ်သွားကြတော့သည်။ ချန်ကျီရှင်းသည် သတိလစ်သွားသော ထိုခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုကို အနီးရှိ သစ်ပင်ကြီး၏ သစ်ကိုင်းခွကြားသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့လက်ထဲက လက်ပတ်တွေကို ချွတ်ပြီး သူတို့ကိုယ်ပေါ်သို့ ပြန်ပစ်တင်ပေးလိုက်၏။
ဤအရာအားလုံး ပြီးသွားသောအခါမှ ချန်ကျီရှင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ အပြာရောင် ကျောက်တုံးကြီးကို ဘေးသို့ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချန်ကျီရှင်းသည် အပြာရောင် ကျောက်တုံးကြီး ဖိထားသော အောက်ခြေမြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်မှာ စူးရှသွားတော့သည်။
“ဟင်”
ချန်ကျီရှင်းက မျက်ခုံးအစုံကို ပင့်လိုက်မိပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင်လေးများ ပေါ်လာတော့သည်။
အခန်း။ ၄၂
အပြာရောင် ကျောက်တုံးကြီး ဖိနှိပ်ထားသော နေရာတွင်မူ လက်ဖဝါးခန့်သာရှိသည့် အဝါရောင် အလံငယ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ အလံ၏ မျက်နှာပြင်ထက်တွင်မူ တစ္ဆေခြောက်သည့် သင်္ကေတများအလား အလွန်ရှုပ်ထွေးလှသော ဝင်္ကပါအစီရင်ပုံစံများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်လျက်ရှိသည်။
“တွေ့ပြီ”
ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝင်းလက်သွားတော့သည်။ ယခု သူလုပ်ဆောင်ရမည်မှာ အဆိုပါအလံပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသည့် ဝင်္ကပါအစီအရင်ထဲမှ ဗဟိုချက် တစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး ကောင်းကင်ဖြည့်ဝင်္ကပါ အတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ထိုအချက်ကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲပစ်ရန်ပင်။
“သခင်လေး... ကျွန်မကို လွှတ်ထားလိုက်ပါ”
ဓားနတ်ဘုရားနဲ့အတူ ခရီးသွားခဲ့တုန်းက ဝင်္ကပါတွေအများကြီးကို ကျွန်မ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒီပညာရပ်မှာ ဆရာတစ်ဆူ မဟုတ်သေးပေမဲ့... ဒီဝင်္ကပါကိုတော့ ကျွန်မရဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။
ချင်းအာ၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ချန်ကျီရှင်း၏ နောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ရှိပြီဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ အသုံးဝင်မှုကိုလည်း သက်သေပြလိုနေခြင်းပင်။
“ကောင်းပြီလေ”
ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းကိုအသာညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဝင်္ကပါပုံစံကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားဓား ချင်းကျစ်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင်မူ ဓားဝိညာဉ် ချင်းအာသည် ဝင်္ကပါပုံစံကို အသေးစိတ် စတင်စစ်ဆေးနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဓားနတ်ဘုရား သင်ကြားပြသပေးခဲ့ဖူးသော ဝင်္ကပါအတတ်ပညာများကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေမိသည်။
“ဝင်္ကပါအတတ်ပညာမှာ အစိတ်အပိုင်း သုံးခုရှိတယ်... ဝင်္ကပါအလံ၊ ဝင်္ကပါပုံစံ နဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံမြေပုံ တို့ပဲ”
“ဝင်္ကပါတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး အလံအဖြစ် အသုံးပြုမယ့် အရာဝတ္ထုကို ရှာဖွေရမယ်။ ပြီးရင် အဲဒီအလံပေါ်မှာ ဝင်္ကပါပုံစံကို ရေးဆွဲရမယ်။ အဲဒီပုံစံထဲက ဗဟိုချက်တွေကို တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်ပေးပြီး မြေပုံတစ်ခု ဖြစ်လာစေရမယ်”
“နောက်ဆုံးမှာတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ထည့်သွင်းပြီး အသက်သွင်းရတာပဲ”
ဓားဝိညာဉ် ချင်းအာသည် သူမဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း ဝင်္ကပါမြေပုံပေါ်တွင် အကြည့်များကို အဆက်မပြတ် ရွှေ့လျားနေသည်။
“မဟာတာအိုမှာ ငါးဆယ်ရှိရင်... ကောင်းကင်ဘုံက လေးဆယ့်ကိုးခုကို ဖော်ဆောင်တယ်”
“လွတ်ထွက်သွားတဲ့ တစ်ခုကတော့ အသက်ဆက်လမ်းပဲ”
“ဒီလောကမှာ အရာအားလုံးအတွက် ထွက်ပေါက်ရှိတယ်။ ဘာမှ ပြည့်စုံလွန်းတာမျိုး မရှိဘူး။ ဝင်္ကပါတွေကလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ။ ဒါပေမဲ့... ဒီဝင်္ကပါရဲ့ ထွက်ပေါက်က ဘယ်မှာပါလိမ့်”
အချိန်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ဓားဝိညာဉ် ချင်းအာသည် ခပ်စိပ်စိပ်လေး ရေးဆွဲထားသော ဝင်္ကပါပုံစံများကို ကြည့်ရှုရင်း ကြည့်ရှုရင်းနှင့် မျက်စိများ ပြာလာကာ ခေါင်းပါ မူးဝေလာသည်။ အဆိုပါ ပုံစံများမှာ သူမအတွက်မူ နားမလည်နိုင်သော နတ်ဘုရားကျမ်းစာကြီးကို ဖတ်ရှုနေရသကဲ့သို့ပင်။
“သခင်လေး... ဟို... ကျွန်မကို အချိန်နည်းနည်းလောက် ထပ်ပေးပါဦး။ ကျွန်မ သေချာပေါက် ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ... ကျွန်မကို ယုံကြည်လိုက်ပါ...”
ဓားဝိညာဉ် ချင်းအာသည် အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင်
“ဟင်...”
ချင်းအာသည် မျက်လုံးထောင့်မှ ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်မှာ အလံငယ်လေးကို အေးအေးလူလူ ကြည့်ရှုနေသော ချန်ကျီရှင်းသည် ရုတ်တရက် ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်ပြီး ဝင်္ကပါပုံစံပေါ်မှ ဗဟိုချက် တစ်ခုကို လက်ဖြင့် ဖိနှိပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်းပင်။
“သခင်လေး... အဲဒါကို မလုပ်ပါနဲ့ဦး။ အဲဒါက ဝင်္ကပါထဲကို ကျူးကျော်သူ ရောက်ရှိနေပြီဆိုတဲ့ အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်သွားစေပြီး ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာပါလိမ့်မယ်”
ဓားဝိညာဉ် ချင်းအာပင် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားရသည်။ သို့သော် သူမ၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ချောင်းထိပ်မှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝင်္ကပါပုံစံပေါ်မှ ဗဟိုချက်ကို ထိတွေ့လိုက်သည်။
“ဂွပ်...”
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဝင်္ကပါပုံစံတစ်ခုလုံးက စတင်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။ ချန်ကျီရှင်း၏ ရှေ့မှ ဟင်းလင်းပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ပုံရိပ်များမှာလည်း ဝေဝါးလာသည်။ မျက်မြင်မတွေ့နိုင်သော တံခါးတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်ဟလာပြီး ကောင်းကင်ဖြည့်ဝင်္ကပါ အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ပြီးပြီ”
ချန်ကျီရှင်းက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရင်း စိတ်သက်သာရာရသော လေသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“တော်သေးတာပေါ့... ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက ဝင်္ကပါအခြေခံစာအုပ်အချို့ ဖတ်ရှုဖူးလို့ပဲ”
“...”
ဓားဝိညာဉ် ချင်းအာ၏ ပါးစပ်မှာမူ အံ့ဩလွန်း၍ ဟပွင့်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးလည်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။
ပြီးသွားပြီလား။ ဒီလိုလေးထိရုံနဲ့…..
သူမသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော အကြည့်များဖြင့် ချန်ကျီရှင်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ဝင်္ကပါမဟာဆရာကြီးကိုယ်တိုင် ခင်းကျင်းထားတဲ့ ဝင်္ကပါရဲ့ထွက်ပေါက်ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ ရှာတွေ့သွားတယ် ဟုတ်လား။ ငယ်ငယ်က အခြေခံစာအုပ်လေး အချို့ဖတ်ဖူးရုံနဲ့ ဒါမျိုးက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ မယုံနိုင်စရာပဲ... တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
ချန်ကျီရှင်းက ဓားဝိညာဉ် ချင်းအာ၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိပြီး နားမလည်နိုင်သလို မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ ခဏလောက် အေးအေးဆေးဆေး နေချင်လို့ပါ”
ဓားဝိညာဉ် ချင်းအာမှာ စကားများ ဆွံ့အသွားပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက အမှန်တကယ် အသုံးမကျပါလားဟု တွေးတောမိကာ သူမရင်ထဲတွင် ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားရသည်။ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဓားဝိညာဉ် တစ်ဦးအနေဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိမ်ငယ်စိတ် ဝင်သွားရှာတော့သည်။
“သွားကြစို့”
ချန်ကျီရှင်းကမူ ဘာမျှ အလေးအနက်မစဉ်းစားဘဲ အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ကာ ကောင်းကင်ဖြည့်ဝင်္ကပါအတွင်းမှ လှမ်းထွက်လိုက်တော့သည်။ ချန်ကျီရှင်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင် အဆိုပါ မျက်မြင်မတွေ့နိုင်သော တံခါးမှာ ဘာမျှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ပြန်လည်ပိတ်ဆို့သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရှေ့ဘက်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေ၏ အစွန်အဖျား မြောက်ဘက်ဒေသရှိ နတ်ဘုရားတောင်တန်းတွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး နှင်းများကျဆင်းနေပြီး အရိုးကွဲမတတ် အေးစက်လှသည်။ ကြည့်လိုက်လေရာရာတွင် ကောင်းကင်ထိအောင် မြင့်မားလှသော အဖြူရောင် ရေခဲမြစ်ကြီးများသာ ရှိနေပြီး ငှက်ကလေးများပင် ဖြတ်သန်းပျံသန်းရန် ခဲယဉ်းလှသည်။
ဤနေရာသည် အေးခဲနေသော ကုန်းပြင်မြင့်နှင့်အတူ အရှေ့ဘက်နယ်မြေ၏ တားမြစ်နယ်မြေ အဖြစ် လူသိများသည်။ အေးခဲနေသော ကုန်းပြင်မြင့်ကို နှင်းနတ်သမီးများ ရှိနေသောကြောင့် တားမြစ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားတောင်တန်းကိုမူ အကြီးကျယ်ဆုံးသော မသေမျိုးတာအို အနွယ်အဆင့် (၃) ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် နတ်ဘုရားသူတော်စင်နန်းတော်တည်ရှိရာ ဖြစ်သောကြောင့် တားမြစ်ထားခြင်းပင်။
နတ်ဘုရားသူတော်စင်နန်းတော်တွင် နန်းဆောင် ၃ ခု၊ မျှော်စင် ၉ ခုနှင့် ခန်းမဆောင် ၇၂ ခု ရှိသည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ ၇၂ ခုသော ခန်းမဆောင်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် အကြီးအကဲ ဟွေ့ရှင်းသီတင်းသုံးရာ ဟွေ့ရှင်းခန်းမအတွင်း၌...
ပုံမှန်အားဖြင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေလေ့ရှိသော ဟွေ့ရှင်းခန်းမသည် ယနေ့တွင်မူ ထူးထူးခြားခြား စည်ကားနေသည်။
“မင်း... မင်းပြောတာက တစ်ယောက်ယောက်က ဒီကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်းအတတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ပိုကောင်းအောင် ပြင်ဆင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားတယ် ဟုတ်လား”
ခါးကုန်းကုန်း ဆံပင်ငွေရောင်နှင့် အဘွားအိုတစ်ဦးမှာ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ရုပ်ရည်ကိုလည်း လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမသည် မိုချင်းယွီကို သံသယဖြစ်ဖွယ် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
သူမသည် ကျင့်စဉ်အတတ်ပညာများ သုတေသနပြုရာတွင် သူမကိုယ်သူမ အလွန်ဂုဏ်ယူထားသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အစွမ်းအထက်ဆုံး မဟုတ်လျှင်တောင် ဤခေတ်ကာလ၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်များထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်သည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။ ဤလောကတွင် သူမ၏ ကျင့်စဉ်ကို ပိုကောင်းအောင် ပြင်နိုင်သူမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ပင် ရနိုင်သည်။
သို့သော် တစ်စုံတစ်ဦးက ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်းအတတ်ကို တစ်ခါတည်းကြည့်ရုံဖြင့် ပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့တာကို သူမ မယုံကြည်နိုင်ပေ။
“မှန်ပါတယ်... သူက လမ်းကြောင်းအသစ်တစ်ခုကိုတောင် ဖောက်ပြီး ပြင်ဆင်ပေးခဲ့တာပါရှင်”
သူမ၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှအပများကို ပြန်လည်ရရှိထားသော သူတော်စင်မလေး မိုချင်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ဟွန်း... ငါ့ရဲ့ကျင့်စဉ်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောင်းလဲတာက အပိုအလုပ်တွေ လုပ်နေတာပဲ ဖြစ်မှာပါ”
အကြီးအကဲ ဟွေ့ရှင်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်လို့ မင်းသမီးလေးကသာ လမ်းညွှန်မြေပုံကို ထုတ်ပြမယ်ဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ကျင့်စဉ်ကို ဘယ်သူကများ ပြင်ထားလဲဆိုတာ ငါ တစ်ချက်လောက် ကြည့်ချင်သေးတယ်”
မိုချင်းယွီက ပြုံးလျက် ခေါင်းခါပြကာ “အလောတကြီး မလုပ်ပါနဲ့ဦး။ အရင်ဆုံး အတည်ပြုရအောင်... ကျွန်မတို့ အရင်က လုပ်ထားတဲ့ ကတိက အတည်ဖြစ်သေးရဲ့လား တကယ်လို့ ကျွန်မက ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်းအတတ်ကို ပိုကောင်းအောင် ပြင်ပေးနိုင်တဲ့သူကို ရှာပေးနိုင်ခဲ့ရင်... ကျွန်မ တောင်းဆိုတာ တစ်ခုကို အဘွား ဖြည့်ဆည်းပေးရမယ်နော်”
“အေးပါ... အေးပါ။ မင်းကတော့ ဒီအဘွားကြီးကို အမြဲတမ်း အကွက်ဆင်နေတာပဲ” အကြီးအကဲ ဟွေ့ရှင်းက မတတ်သာသလို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
မိုချင်းယွီသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ညာလက်ကို မှောက်လိုက်ရာ ချန်ကျီရှင်း ရေးဆွဲပေးလိုက်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား လမ်းညွှန်မြေပုံ လေးမှာ သူမ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။
အကြီးအကဲ ဟွေ့ရှင်းသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအား လမ်းညွှန်မြေပုံကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် လှမ်းယူလိုက်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှု သိပ်မရှိလှသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီလမ်းညွှန်မြေပုံက... ဆွဲထားတာကတော့ တကယ့်ကို စုတ်ပြတ်သတ်နေတာပဲ။ အရုပ်ဆိုးလိုက်တာလည်း လွန်ရော လက်ရာကလည်း စည်းကမ်းမရှိလိုက်တာ”
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အကြီးအကဲ ဟွေ့ရှင်းသည် မျက်ခုံးကို တွန့်လိုက်မိသည်။ လမ်းညွှန်မြေပုံတစ်ခုလုံးမှာ သူမ ကျင့်သားရနေကျ သပ်ရပ်မှုမျိုး မရှိဘဲ အလွန်ပင် ပေါ့ပေါ့တန်တန် ရေးဆွဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မိုချင်းယွီကသာ အလေးအနက် ပြောမထားပါက သူမအနေဖြင့် ဤမြေပုံကို ဘေးသို့ ပစ်ထုတ်လိုက်မိမည်မှာ အသေအချာပင်။
သို့သော် အကြီးအကဲ ဟွေ့ရှင်းသည် စိတ်ကိုအသာအယာ လျှော့ချလိုက်ပြီး အနီးကပ် သေချာကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ ကြည့်လေလေ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အထင်သေးသော အမူအရာများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေလေ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်လာ၏။
“အကြီးအကဲ ဟွေ့ရှင်း... ဘယ်လိုနေလဲဟင်”
မိုချင်းယွီက နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးတွင် အပြုံးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲလျက် မေးလိုက်သည်။
“ဒါ... ဒါက အတန်အသင့်တော့ တန်ဖိုးရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ မဟုတ်သေးပါဘူး။ အင်း... ခဏနေမှ ငါ ဆက်ပြောမယ်။ အခုတော့ ဒီအဘွားကြီးကို အဆုံးထိ အရင်ကြည့်ခွင့်ပေးဦး”
အကြီးအကဲ ဟွေ့ရှင်းသည် မဝန်ခံချင် ဝန်ခံချင်ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ အသေအချာ လေ့လာနေပြန်သည်။ သူမ ကြည့်နေရင်းနှင့်ပင် သူမ၏ တည်ကြည်သော မျက်နှာပေးမှာ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်သော အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အသက်ရှူသံများပင် ပြင်းထန်လာတော့သည်။
ပို၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာလေလေ သူမ၏ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှုမှာ စွဲလန်းနှစ်သက်မှုအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပြူးကျကာ အရောင်တောက်လာတော့သည်။
ခေတ္တအကြာတွင် သူမသည် ပြင်ပလောကကြီးကိုပင် မေ့လျော့ကာ လမ်းညွှန်မြေပုံထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား စိတ်ရောက်သွားပုံပင်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာ တုန်ယင်နေပြီး ရံဖန်ရံခါတွင်လည်း အံ့သြလွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် မှားသွားတတ်သည်။
“ရှောက်ဆန်းအပ်စိုက်မှတ်မှာ တကယ်ပဲ ပြဿနာရှိနေခဲ့တာလား”
“ဟင် ရှောက်ဆန်း အပ်စိုက်မှတ်နေရာမှာ ချီချုန်းအပ်စိုက်မှတ်နဲ့ အစားထိုးလိုက်တာလား... တကယ်ပဲ ဒီလိုမျိုး လုပ်လို့ရတာလား”
“မယုံနိုင်စရာပဲ... တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ”
“ဒီ... ဒီ... ဒီအချက်အချာကို ပြောင်းလဲလိုက်တာက အရမ်းကို ရဲတင်းလွန်းရာ မရောက်ဘူးလား”
“အစွန်းရောက် ယင်နဲ့ အစွန်းရောက် ယန်လမ်းညွှန်မြေပုံ နှစ်ခုကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်တာလား။ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တာလား”
“ထိုက်ယီအပ်စိုက်မှတ်နေရာမှာ လင်ရွှီအပ်စိုက်မှတ်နဲ့ အစားထိုးလိုက်တာလား။ ဟုတ်တယ် ငါ ဘာလို့ အဲဒါကို မတွေးမိခဲ့တာလဲ”
“ဒါ... ဒါက... တကယ့်ကို ပါရမီထူးလွန်းတာပဲ”
“ဒါက တကယ်ရော အလုပ်ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား ငါ... ငါ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်တော့ဘူး”
“တကယ်ကို ဖော်ပြလို့မရအောင် အံ့သြစရာကောင်းလိုက်တာ”
“ဘုရားရေ... ယန်ချီအပ်စိုက်မှတ်ကို ချင်းလင်ယွမ်အပ်စိုက်မှတ်နဲ့ တိုက်ရိုက်အစားထိုးဖို့ ဘယ်သူကများ တွေးမိခဲ့တာပါလိမ့်”
တစ်နာရီတိတိ ကုန်လွန်သွားသည်။ အကြီးအကဲ ဟွေ့ရှင်းမှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မျက်ခုံးကို တွန့်ကာ စဉ်းစားနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ အံ့သြလွန်းသဖြင့် စားပွဲကို ရိုက်ကာ အော်ဟစ်မိတတ်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
မိုချင်းယွီမှာ ဘေးမှကြည့်နေရင်း ဘာဆက်ဖြစ်မလဲဆိုသည်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ဘဲ စိတ်ပူနေရချိန်တွင် အကြီးအကဲ ဟွေ့ရှင်းသည် လမ်းညွှန်မြေပုံကို လေ့လာခြင်း အဆုံးသတ်သွားပြီး မိုချင်းယွီကို ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ မည်သူမျှ သတိမထားမိခင်မှာပင် သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲနေပြီး မျက်နှာမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီမြန်းနေတော့သည်။
“မင်း... မင်းသမီးလေး... ဒါက... ဒါက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ လက်ရာပဲ ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်ရဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်းတွေကို လုယူထားတဲ့ အပြိုင်အဆိုင်မရှိ အထွတ်အထိပ် လက်ရာမွန်ကြီးပဲ”
အကြီးအကဲ ဟွေ့ရှင်းမှာ ထိုမြေပုံထဲတွင် လုံးလုံးလျားလျား စွဲလန်းသွားပုံရပြီး သူမ၏ အသံမှာလည်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ချေ။