← Chapters

အခန်း (၃၀၅-၃၀၆)

Vol. 31 Ch. 305-306

အခန်း (၃၀၅-၃၀၆)

Vol. 31 Ch. 305-306

အခန်း ၃၀၅ - စစ်နတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်ယောင်

ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းသံမှိုများ ရှိနေခြင်းကြောင့် လင်ချွမ်သည် သူ၏ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ထိရောက်ရန် ခက်ခဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပင်လယ်ဝဲဂယက်ကို ဘယ်သောအခါမှ အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

၎င်းကို သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ် အဆုံးအဖြတ်ပေးရမည့် အရေးကြီးသော အချိန်၌သာ အသုံးပြုရန် သူတို့ စီစဉ်ထားကြသည်။

လင်ချွမ်နှင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် တိုက်ခိုက်မိကြပြီး နှစ်ဦးသား ပြိုင်တူ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အတွင်းအားစီးကြောင်းများမှာ ဟိန်းဟောက်နေသော လေမုန်တိုင်းနှင့်အတူ ပွင့်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှံရှည်ကို ကိုင်စွဲထားသည့် ထိုပုံရိပ်မှာ လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော စစ်နတ်ဘုရား တစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ဝမ်မိသားစုသည် ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ပုံရိပ်ယောင်ကို ဖော်ဆောင်နိုင်ရန် အင်အားများစွာ စိုက်ထုတ်ခဲ့ရသည်မှာ ထင်ရှားလှ​၏။

ထို့နောက်တွင် သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း မျက်လုံးထဲ၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဒါက တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ အမြင့်ဆုံး နည်းဗျူဟာပဲ၊ စစ်နတ်ဘုရားရဲ့ ပုံရိပ်ယောင် ပဲ"

အောက်ဘက်တွင် ကြည့်နေကြသော အခြေအနေကို နားလည်သူများက ထိုကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပေါ်လာသော နည်းစနစ်ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

အနားရှိ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူက နားမလည်ဘဲ ကြောင်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အမြန်ပင် ရှင်းပြလေ​၏။

"ဒီပညာက တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ပဲ၊ အရမ်းကို အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ရှိတယ်"

"သက်ဆိုင်ရာ အတွင်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပြီး စိတ်အာရုံ အပိုင်းအစတစ်ခုကို အဲဒီထဲမှာ ထည့်သွင်းလိုက်ရုံနဲ့ စစ်မြေပြင်က အခြေအနေတွေကို အလိုအလျောက် ထိန်းချုပ် တုံ့ပြန်နိုင်တာ"

"ဒီပုံရိပ်ယောင်မှာ အသိဉာဏ် အကန့်အသတ် ရှိပေမဲ့ တုံ့ပြန်မှုအချို့ကိုတော့ လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်"

"ဒါ့အပြင် အရှင်သခင်က တိုက်ရိုက်လည်း ထိန်းချုပ်လို့ရတယ်၊ တစ်ခါ အသက်သွင်းလိုက်ပြီဆိုရင် အစွမ်းထက်တဲ့ အသင်းဖော်တစ်ယောက် ရလိုက်သလိုပဲ"

"ဒီကောင်တော့ တကယ့် ဒုက္ခနဲ့ တွေ့ပြီ"

အောက်ဘက်မှ ပြောဆိုနေကြသော စကားသံများသည် လေပြည်နှင့်အတူ လင်ချွမ်​၏ နားထဲသို့ စီးဝင်လာ​၏။

သူသည် ထိုစကားများကို ဝန်ခံခြင်းလည်း မပြု၊ ငြင်းဆိုခြင်းလည်း မလုပ်ဘဲ ခေါင်းကိုသာ အနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။

ထိုစစ်နတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်၏ စွမ်းအားမှာ တော်ဝင်ဝတ်ပြုသူများအကြား ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်စေသည်ဆိုကတည်းက မသေးလှသည်မှာ သေချာသည်။

အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ စကားများမှတစ်ဆင့် လင်းချွမ်းသည် အခြေအနေ၏ ပြင်းထန်မှုကို သဘာဝကျကျ နားလည်လိုက်​၏။

သို့သော် ဤအရာတစ်ခုတည်းဖြင့် သူ့ကို သတ်နိုင်ရန်မှာမူ မလွယ်ကူလှပေ။

သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ် ဖြင့်သာ သူ ထွက်ပြေးချင်ပါက မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

စတိုက်ကတည်းက ဤတိုက်ပွဲသည် သူ့အတွက် မရှုံးနိမ့်နိုင်သော အသာစီးရမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီးသားပင်။

ပြိုင်ဘက်မှာ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ပါက၊ သူ အဝင်အထွက် လုပ်နေသည်ကို မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်။

ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဂယက်လှိုင်းများ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားလေ​၏။

ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏချင်းမှာပင် မမြင်ရသော အကာအကွယ် အတားအဆီးတစ်ခုမှာ အလိုအလျောက် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားသည်။

၎င်းမှာ ဆိုဖီတဲလ်မိသားစုက ချမှတ်ထားသော အကာအကွယ် ဖြစ်သည်။

မိသားစုအတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို ပြင်ပလူများ မသိစေရန် ဝှိုက် မိသားစု ခေါင်းဆောင်သည် လင်းချွမ်း ပထမဆုံး ပေါ်လာကတည်းက ပိတ်ဆို့ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်း။

၎င်းတို့ မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ မှော်ဝင်ပစ္စည်းများ၏ အကူအညီဖြင့် ဤနယ်မြေကို အောင်မြင်စွာ သီးခြားခွဲထုတ်ထားနိုင်ခဲ့​၏။

၎င်းသည် အနံ့အသက် အမျိုးမျိုးကို အပြင်သို့ မထွက်စေရန်နှင့် ပြင်ပလောက၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံမှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည့် ဝှိုက်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲအနေဖြင့် ဤအတားအဆီးမှာ အစွမ်းထက်သူများ၏ စူးစမ်းမှုကို တားဆီးရန် မလုံလောက်မှန်း သိထားပြီးသား။

အနည်းဆုံးတော့ အစွမ်းနည်းသော လူများ၏ အကြည့်ကို ပိတ်ပင်ထားနိုင်သဖြင့် အရှက်ရစရာ မဖြစ်တော့ပေ။

သို့သော် ယခု တော်ဝင်နန်းတွင်းမှ အသုံးပြုလိုက်သော ကိုယ်ခံပညာမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် အကာအကွယ် အတားအဆီးမှာ ပျက်စီးသွားသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် တော်ဝင်မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ အကြည့်များသည် ကောင်းကင်ယံရှိ ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာတော့​၏။

"ဒုက္ခပဲ၊ ဒါက တကယ်ကို အရှက်ရစရာပဲ"

မိသားစု ခေါင်းဆောင် ဝှိုက်သည် လက်ရှိ အခြေအနေမှာ အန္တရာယ်အရှိဆုံး အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သက်ပြင်းချရင်း နားလည်လိုက်သည်။

ထိုအန္တရာယ်မှာ ကဏ္ဍသုံးရပ်မှ လာခြင်း။

အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်မှာ လင်ချွမ်ဆီမှ လာသော အကျပ်အတည်း။

ဒုတိယမှာ မိသားစု ဘဏ္ဍာတိုက် အခိုးခံရခြင်းပင်။

တတိယအချက်မှာ တော်ဝင်မြို့တော်အတွင်းရှိ အစွမ်းထက် မိသားစုများ၏ လောဘဇောများ ဖြစ်သည်။

မိသားစု တစ်ခါ ပျက်စီးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ၎င်းကို စောင့်ကြည့်နေကြသူများသည် အခွင့်ကောင်းယူကာ ဝိုင်းဝန်း အစိပ်စိပ် အမြွှာမြွှာ ခွဲဝေယူကြမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

ဤကဲ့သို့သော အကျပ်အတည်းများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ဆိုဖီတဲလ် မိသားစုမှာ ယခုအခါ မနိုင်မနင်း ဖြစ်နေပြီး ပြိုကွဲမှုကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။

ဤအချက်ကို သိရှိသွားချိန်တွင် သူသည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အိုမင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် မိသားစု ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ တာဝန်ကို သတိရကာ သူသည် စိတ်ကို အမြန်ပင် တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး အမိန့်များကို ချက်ချင်း ထုတ်ပြန်လိုက်​၏။

"မိသားစုထဲက ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူတွေ အားလုံး ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို တားကြ"

"တခြား မိသားစုက လူတွေ လာစုံစမ်းတာတွေ့ရင်၊ တော်ဝင်မိသားစုဝင်တွေကလွဲလို့ ကျန်တဲ့သူတွေကို မညှာမတာ သတ်ပစ်လိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

"ဒုတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေကတော့ မိသားစုက ရတနာတွေကို ယူပြီး ဘဏ္ဍာတိုက်မှာ ကျူးကျော်သူကို ချောင်းမြောင်းသတ်ဖြတ်ဖို့ သွားကြ"

"ငါတို့က အင်အားမမျှရင်တောင် သူ့ကို မလွတ်သွားအောင် တွယ်ကပ်ထားရမယ်"

"ဘိုးဘေးကြီး လက်အားတဲ့အထိ အချိန်ဆွဲထားရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ဤနေရာတွင် မိသားစု ခေါင်းဆောင် ဝှိုက်၏ မျက်လုံးများထဲ၌ လေးလံသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကျန်တာကတော့ ကံတရားအတိုင်းပဲပေါ့"

အစွမ်းထက်သူ အများအပြားက တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီးနောက် ဝှိုက်နှင့်အတူ မိသားစု နယ်မြေ၏ အစွန်းဘက်သို့ ပျံသန်းသွားကြကာ မြို့အတွင်းရှိ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ စူးစမ်းမှုကို ဟန့်တားရန် ထွက်ခွာသွားကြ​၏။

ကောင်းကင်ယံရှိ ဧရာမ စစ်နတ်ဘုရား ပုံရိပ်

ယောင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း လင်ချွမ်မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိသည့်အပြင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုပင် ခံစားနေရသည်။

အတွင်းအားများမှာ သက်ဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ် လမ်းကြောင်းအတိုင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာသည်။

မကြာမီမှာပင် ဧရာမ ပန်းငုံကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံ၌ ပေါ်ထွက်လာ​၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်ချွမ်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒြပ်စင်ငါးပါး မူလသို့ ပြန်ခြင်း"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ တိုက်ခတ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်လေညင်း အစိပ်အမွှာများသည် ရောယှက်သွားပြီး ပွင့်ချပ်များ၏ ဝတ်ဆံများ ဖြစ်လာ​၏။

နက်ရှိုင်းပြီး ရဲတင်းသော အနက်အဓိပ္ပာယ်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ဧရာမ လေဝဲကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

ပန်းငုံကြီး လည်ပတ်နေစဉ်တွင် ဤစွမ်းအားမှာ ပိုမို ပြန့်ကားလာပြီး မီတာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော လေဝဲကြီးအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းသည် စစ်နတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တည်ကာ ကောင်းကင်ပြင်ကြီးကို နှစ်ပိုင်းခွဲထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘိုးဘေး ဆိုဖီတဲလ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အသားနှင့် သွေးများမှာ ပိုမို၍ စေးကပ်လာ​၏။

ပုပ်သိုးနေသော အသားအချို့မှာ သူ၏ လက်မောင်းတွင် တွယ်ကပ်နေပြီးနောက် ဆက်တိုက် ကွာကျလာကာ မည်းနက်သော အသားလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

ဤအရာကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် လူကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

ပျို့အန်ချင်စိတ်များမှာ ဗိုက်ထဲမှ တက်လာပြီး အာရုံခံစားမှုများကို အဆက်မပြတ် နှိုးဆော်နေ​၏။

ဤအချိန်တွင် ဝှိုက်မိသားစုနှင့် အခြားသူများ ပြန့်ကျဲသွားကြသောကြောင့် အထွတ်အထိပ် အဆင့်တွင် ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးမှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော သူများမှာ အစွမ်းနည်းသော သာမန် မျိုးနွယ်စုဝင်များသာ ဖြစ်သည်။

သေခြင်းတရား၏ အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့လာသည်ကို ခံစားရပြီးနောက် အန်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားကြရကာ သူတို့သည် တိုက်ပွဲ၏ ကြားညှပ်မခံရစေရန် အမြန်ပင် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ဤထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လင်းချွမ်းပင် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်မိပြီး အလွန်အမင်း ပျို့အန်ချင်စိတ် ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ဤထူးဆန်းသော စွမ်းအားသည် သူ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကိုလည်း ပို၍ နှိုးဆွပေးလိုက်​၏။

သေခြင်းတရားဆိုသည်မှာ အချိန်ကုန်ဆုံးသွားခြင်းမျှသာ မဟုတ်လော။

အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားမျိုး ရှိနေရသနည်း။

ဤသို့ တွေးမိသော်လည်း လင်ချွမ်​၏ လက်များမှာ ထိုအသားလုံးကြီးနှင့် စစ်နတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အမြန်ပင် လှုပ်ရှားနေသည်။

'ဒြပ်စင်ငါးပါး မူလသို့ ပေါင်းစည်းခြင်း'လွှမ်းခြုံထားသော နယ်မြေမှာ ပိုမို ကျယ်ဝန်းလာသည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ရှိ သွေးကြောများအတွင်းတွင် 'သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်းလက်ဝါး' နည်းစနစ်ကို တိတ်တဆိတ် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်​၏။

စွမ်းအား လှိုင်းတစ်ခုပြီးတစ်ခုမှာ အဆက်မပြတ် တည်ဆောက်နေသည်။

ဤကာလအတွင်း မကြာခဏ လေ့ကျင့်မှုနှင့် တိုက်ပွဲများကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ လင်ချွမ်​၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သိမ်မွေ့စွာ ထပ်မံ တိုးတက်လာခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း ယခုအခါ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်အတွင်း သိုလှောင်နိုင်သော လှိုင်းအရေအတွက်မှာ လေးခုအထိ ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၃၀၆ - အသားနှင့်သွေးလုံး

နောက်ထပ် အလွှာတစ်ခု ထပ်တိုးရုံမျှဖြင့် စွမ်းအင်လှိုင်းနှင့် အစွမ်းမှာ နှစ်ဆနီးပါး မြင့်တက်လာခဲ့​၏။

အကယ်၍ မူလအစွမ်းရနှင့်သာ ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ငါးထပ်ဆင့်လှိုင်း ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်သီး 'သိုင်းဘုရင်' တစ်ဦးပင်လျှင် တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ရန် ဝံ့ရဲမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရှေ့မှ အဆင့်နိမ့် သိုင်းဧကရာဇ်နှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် လင်ချွမ်သည် ထိုအစွမ်းများကို အသုံးချရန်ပင် မလိုခဲ့ချေ။

ဧရာမ ပုဆိန်ရိပ်ကြီးသည် လေပွေထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

သို့သော် ဧရာမ ပွင့်ဖတ်ကြီးများနှင့် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ အရှိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေပြင်းများ ဝေ့ယမ်းနေပြီး လင်ချွမ်မှ တမင်တကာ ထိန်းချုပ်ခြင်းမပြုဘဲနှင့်ပင် ပုဆိန်ရိပ်၏ အရှိန်ကို အဆက်မပြတ် အားပျော့သွားစေ​၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်... ဘိုးဘေး ဆိုဖီတဲလ် ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော သေခြင်းတရားစွမ်းအင် အချို့မှာ လေပွေကြောင့် လင်ချွမ်ကို မထိခိုက်နိုင်ရုံသာမက လင်းချွမ်း၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် အပြင်ဘက်အလွှာတွင် အကာအကွယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အရိပ်ထဲတွင် ရှိနေသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း တိတ်တဆိတ် တိုက်စားခံလိုက်ရ​၏။

၎င်းကိုမြင်သော် လင်ချွမ်​၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ညာဘက်လက်တွင် ရေခဲကျောက်ဓား ပေါ်လာပြီး ဓားသွားမှာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားစွမ်းအင်မှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး ဘေးတစ်ဖက်စီသို့ တစ်ပြိုင်နက် ထိုးဖောက်သွား​၏။

တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။

သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် စစ်နတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်၏ မျက်လုံးများမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းနှစ်ခု ပွင့်ထွက်လာပြီး ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ကာ အပြန်အလှန် ပျက်ပြယ်သွားစေသည်။

သို့သော် အခြားတစ်ဖက်မှ ဘိုးဘေး ဆိုဖီတဲလ်မှာမူ သိသိသာသာ ရုန်းကန်နေရ​၏။

ခေါင်းတလား၏ အကာအကွယ်မရှိတော့သဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုထိခိုက်လွယ်လာသည်။

ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင် 'ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းသံမှို' ကြောင့် အခြေအနေမဆိုးသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းတွင်မူ အားနည်းချက်မှာ ထင်ရှားနေလေ​၏။

တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေပြီး နဂိုကပင် နည်းပါးလှသော အသားနှင့်သွေးများကို ပို၍ပင် လျော့နည်းသွားစေသည်။

အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် ဆိုဖီတဲလ်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ ရှေ့မှ ဖန်တီးထားသော အသားနှင့်သွေးလုံးကြီးဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ရသည်။

မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် သေခြင်းတရားစွမ်းအင်များ တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားအလင်းမှာ အမှောင်ထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွား​၏။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း စွမ်းအင်အားလုံး ခြေရာလက်ရာမရှိ ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ ဓားစွမ်းအင်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားမိသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤအသားနှင့်သွေးလုံး၏ အစွမ်းကို လျှော့တွက်၍မရပေ။

'ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း' မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်ပန်းသည်ပင် သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရန် မလုံလောက်နိုင်ချေ။

၎င်းကို သဘောပေါက်မိသောအခါ လင်ချွမ်သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ 'မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး ကျင့်စဉ်' ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်စေလိုက်သည်။

အတွင်းအားစီးကြောင်းများသည် သွေးကြောများအတွင်း ဟိန်းဟောက်၍ လည်ပတ်နေလေ​၏။

ပြင်းထန်သော ပင်လယ်၏ စတုတ္ထလှိုင်းသည် အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ပေါက်ကွဲထွက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

ထိုအချိန်တွင် ဘိုးဘေး ဆိုဖီတဲလ်သည်လည်း သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးသွားဟန်ရှိသည်။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အားစိုက်ကာ အသားနှင့်သွေးလုံးကြီးကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ အသားလုံးကြီး လွင့်ထွက်သွားသည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါးစွမ်းအင်များ လေဟာနယ်အတွင်း ပျံ့နှံ့သွား​၏။

ထို ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အသားပုံကြီးသည် လွင့်ထွက်သွားစဉ် ရွှံ့နွံများကဲ့သို့ ချက်ချင်း ပြန့်ကားသွားပြီး လင်ချွမ်ဆီသို့ အုပ်မိုးတိုက်ခိုက်လာသည်။

အပေါ်ယံကြည့်လျှင် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မရှိသယောင် ထင်ရသော်လည်း ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဧရာမ ပွင့်ဖတ်ကြီးနှင့် နီးကပ်လာသောအခါ အရှိန်ရုတ်တရက် နှေးသွားသည်။

သို့သော် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသော်လည်း ထိုအသားစများမှာ အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသည်ကို မြင်သူတိုင်း ၎င်းသည် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှံ့ကဲ့သို့ အသားစများသည် တစ်စစီ ကွဲထွက်မသွားဘဲ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေ​၏။

၎င်းသည် အာကာသမှ လွင့်စင်လာသော ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ မျက်နှာပြင်မှ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်နေပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် ပုပ်စော်နံသော အနံ့ဆိုးကြီးလည်း လွင့်ပျံ့လာသည်။

လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားပြီး ဤထူးဆန်းသော နည်းလမ်းကြောင့် ထပ်မံအံ့အားသင့်ရပြန်သည်။

သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူ၏အတွင်းအားများကို 'ရွှေပုံဆောင်လက်စွပ်' အတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာပြီး အဖြူရောင် အလင်းပင်လယ်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အဖြူရောင် အလင်းဒိုင်းတစ်ခုက ထိုနေရာကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ခုံးပုံသဏ္ဌာန် အကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ​၏။

၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးမှာ ဝိညာဉ်ပန်း၏ အတိုင်းအတာအတွင်း ရှိနေသော်လည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပဋိပက္ခမရှိပေ။

မမြင်ရသော လေပြင်းများသည် မြင်နိုင်သော အားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အကာအကွယ်ဒိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သဖြင့် ဒိုင်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ ချိုင့်ဝင်သွားသည်။

သို့သော် လင်ချွမ်သည် တည်ငြိမ်နေဆဲ။

လက်ရှိ အနံ့ဆိုးထက် ပို၍ ဒုက္ခပေးသည်မှာ ထို အသားနှင့်သွေးပုံကြီးဖြစ်သည်။

၎င်း၏ တိုက်စားနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်အားကောင်းပြီး ပုဆိန်ရိပ်၏ အရှိန်ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ 'နယ်ပယ်' ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို ရှေ့တည့်တည့်တွင် ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ခဲ့​၏။

သာမန် 'နယ်ပယ်' တစ်ခုသည် သိုင်းဧကရာဇ်

အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးကို မတားဆီးနိုင်သော်လည်း လင်ချွမ်​၏ နယ်ပယ်မှာမူ ထိုအမျိုးအစားထဲတွင် မပါဝင်ပေ။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုသူနှစ်ဦး ရရှိထားသော အသာစီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အားနည်းချက်ရှိသော အနေအထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

နယ်ပယ်၏ ဖိနှိပ်မှုနှင့် တိတ်တဆိတ် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ပုံရိပ်ယောင်မှာ မှေးမှိန်သွား​၏။

၎င်းကိုမြင်သော် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

သူသည် လေထဲမှ တုတ်တို တစ်ချောင်းကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ထိုတုတ်တိုမှာ တစ်မီတာခန့်သာ ရှည်ပြီး စိမ်းနုရောင်ပေါ်တွင် အပြာနုရောင် ပန်းနွယ်များ ပါရှိကာ အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် လှပလွန်းလှ​၏။

သူသည် တုတ်တိုကို ကိုင်ကာ အတွင်းအားများကို ဆက်တိုက် ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်မှ မှေးမှိန်နေသော ပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာ ပြန်လည် အသက်ဝင်လာသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းကိုင်ဆောင်ထားသည်မှာ စစ်ပုဆိန်မဟုတ်တော့ဘဲ ပုံစံတူ တုတ်တိုတစ်ချောင်းသာ ဖြစ်​၏။

ထိုအချိန်တွင် ဘိုးဘေးကြီး ဆိုဖီတဲလ်သည်လည်း အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ရှိသည်။

သူသည် သေခြင်းတရားစွမ်းအင်များကို လည်ပတ်စေပြီး မူလအစွမ်းနှင့် ဆင်တူသော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ခေါင်းတလားထဲမှ မြှုပ်နှံပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် တူသော အရာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်​၏။

၎င်းသည် ကြာပန်းပုံသဏ္ဌာန် မျက်နှာပြင်နှင့် အလယ်တွင် မည်းနက်သော မီးစာပါရှိသည့် ဆီမီးခွက်တစ်ခုနှင့် တူသည်။

လက်ဖဝါးဖြင့် အသာအယာ ပွတ်တိုက်လိုက်ရုံနှင့် မီးစာမှာ ချက်ချင်း လင်းတောက်လာသည်။

မင်ရည်ကဲ့သို့ အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာကို ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းသွားစေသည်။

၎င်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆိုဖီတဲလ်​၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် အနက်ရောင်အလင်းမှာ ရုတ်တရက် ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။

၎င်းသည် ငရဲပြည်နှင့် ဆက်သွယ်ထားသကဲ့သို့ အေးစိမ့်သော ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေခြင်း။

All Chapters