အခန်း (၃၀၉-၃၁၀)

အခန်း ၃၀၉ - ဆိုဖီတဲလ် အယ်လ်

လူတိုင်း သံသယနှင့် မရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေစဉ်မှာပင်...

အဝေးတစ်နေရာရှိ ဆိုဖီတဲလ်မိသားစု၏ ရတနာတိုက်ရှိရာဘက်မှ ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခု ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြန်​၏။

"အခု... ဘာတွေ ထပ်ဖြစ်နေတာလဲ"

ထိုခဏ၌ အင်အားကြီးမိသားစုများမှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အများအပြား၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤနေရာရှိ အခြေအနေမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးနေပြီး ၎င်းတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်။

နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်ပညာရှင်သည် ခက်ထန်သောမျက်နှာထားဖြင့် လူတိုင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အိုမင်းသောမျက်နှာပေါ်တွင် ပူလောင်မှုကို ခံစားလိုက်ရ​၏။

အကယ်၍ သူသာ ခုနက အမြန်မရှောင်ထွက်ခဲ့ပါက ထိုနေရာမှာပင် သေဆုံးသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤမျိုးဆက်သစ်လူငယ်များနှင့် ယခုလိုဆုံတွေ့ရသည်မှာ တကယ်ပင် ရှက်စရာကောင်းလှသည်။

ထိုသို့တွေးတောရင်း သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ "မင်းတို့ ဘာမှ မမြင်ခဲ့ဘူး" ဟု ပြောဆိုပြီး နန်းတော်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့​၏။

လမ်းခရီးတွင် နန်းတွင်းအစေခံများသည် ဓားစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာရာအရပ်၌ လူအချို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော်လည်း သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လျစ်လျူရှုရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

...

ဆိုဖီတဲလ် အယ်လ်သည် တရားကျင့်ကြံရင်း သီးသန့်အောင်းနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်​၏။

အပြင်လောကမှ အသံများကို သူကြားနေရသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ သီးသန့်နေထိုင်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အာရုံချောက်ခြားမှုဟုသာ မှတ်ယူကာ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုအာရုံချောက်ခြားမှုများသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အနီးနားရှိ ရတနာတိုက်မှ ဓားစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် အယ်လ်သည် အပြည့်အဝ နိုးကြားလာကာ သူ၏ကျင့်ကြံရာနေရာမှ ထွက်လာခဲ့​၏။

သူ အပြင်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အဝေးက ကောင်းကင်ယံတွင် လူငါးဦး တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

တစ်ဦးမှာ ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျန်လေးဦးမှာ ပုံစံအမျိုးမျိုး ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

ထိုလေးဦးမှာ မိသားစု၏ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးနှင့် အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်သို့ စတင်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူမှတ်မိလိုက်သည်။

၎င်းတို့လေးဦးမှာ တစ်ဖက်လူတစ်ယောက်တည်းကိုပင် မယှဉ်နိုင်ဘဲ အရေးနိမ့်နေကြခြင်း။

တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည်လည်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်။

သို့သော် သူ၏အင်အားမှာ အဆင့်တူများထဲတွင် အလွန်ထူးချွန်လှသည်။

အယ်လ်သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူ၏အကြီးအကဲများကို ကူညီရန် ကောင်းကင်သို့ ချက်ချင်းပျံတက်သွားသည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် တစ်ဖက်လူ၏ အကြည့်က သူ့ထံသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာသည်ကိုတွေ့ပြီး သူ ထိတ်လန့်သွား​၏။

ထို့နောက် ထူးဆန်းသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

အယ်လ် ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိမီမှာပင် ထိုလူက ကျန်လေးဦးကို ခါချလိုက်ပြီး သူမထံသို့ တည့်တည့်ဦးတည်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလူသည် သူ၏လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ဓားကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ ထိုးနှက်လိုက်​၏။

မီတာအတော်ကြာ ကျယ်ပြန့်သော ကြီးမားသည့် ဓားအော်ရာသည် လေထုကို ချက်ချင်း ထိုးဖောက်သွားသည်။

ယင်း၌ ပါရှိသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒကို ခံစားမိသောကြောင့် အယ်လ်၏ မျက်နှာရိပ် ပြောင်းလဲသွားကာ လေထဲတွင် လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

နယ်ပယ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ထက်မြက်သည်။

ပြိုင်ဘက်၏ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် သူသည် မယှဉ်နိုင်ကြောင်း အယ်လ် သိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် တိုက်ရိုက်ရင်မဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်​၏။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်မှာ အရိပ်ပမာ နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာရာ သူ၏ အားသာချက်များကို အသုံးမချနိုင်ရုံသာမက လျင်မြန်စွာပင် ဖိအားပေးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အခြားအကြီးအကဲများသည်လည်း ဇဝေဇဝါဖြစ်နေကြသော်လည်း ဖိအားများမှာ အခြားတစ်နေရာသို့ ရောက်သွားသည်ကို သတိပြုမိကြ​၏။

၎င်းတို့မှာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားကြပြီး ဓားနတ်ဘုရားနောက်သို့ လိုက်ပါကာ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် နှစ်ဦးသား အပြန်အလှန် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြရာ ၎င်းတို့၏ အလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ဟိုဒီ လွင့်ပျံနေသည်။

ကြာရှည်စွာ ရုန်းကန်ပြီးနောက် အသေအလဲ ဓားချက်တစ်ခုကို ရှောင်တိမ်းပြီးသည့်တိုင် အယ်လ်သည် စတင်ထိတ်လန့်လာ​၏။

ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် သူ့အပေါ် ရန်ငြိုးရှိသကဲ့သို့ အကြိမ်တိုင်းတွင် ရက်စက်လွန်းလှသည်။

ထိုရန်ငြိုး၏ အရင်းအမြစ်ကို သူမသိသော်လည်း အဖြေတစ်ခုခုကို အမြန်မရှာဖွေနိုင်ပါက ဤနေရာတွင် သေဆုံးရတော့မည်ကို သူစိုးရိမ်လာသည်။

အယ်လ်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏နယ်ပယ်ဖြင့် ဝန်းရံကာ အခြားအရပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်လိုက်သည်။

သူ၏ အာရုံခံစားမှုအရ ထိုနေရာတွင် အင်အားကြီးမားသော အငွေ့အသက်အချို့ ရှိနေပုံရ​၏။

ထိုအထဲတွင် အနှိုင်းမဲ့ကျွမ်းကျင်မှု၏ အငွေ့အသက်လည်း ပါဝင်သည်။

အယ်လ် အဝေးသို့ မရောက်မီမှာပင် ထိုအင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်သည် အခြားတစ်ဖက်သို့ ဦးတည်သွားကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

ခဏတာမျှ သူ စိတ်ပျက်စွာ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် ဤလမ်းအတိုင်းသာ အရင်ထွက်ပြေးရတော့​၏။

ဓားနတ်ဘုရားသည် အယ်လ်ကို မဆုတ်မနစ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရင်း ဆိုဖီတဲလ်မိသားစုမှ အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များ နယ်စပ်တွင် ရင်ဆိုင်နေကြသော နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

အထွတ်အထိပ်ရောက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ပထမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်သော်လည်း ထိုသို့သောသူများ အရေအတွက် များပြားလာပါက သူ့အတွက် ပြဿနာကြီးဖြစ်လာနိုင်မည်။

သတိမထားပါက တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ယခုမူ သူ၏နောက်တွင် အဆင့်တူကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးရှိနေပြီး ရှေ့တွင် အင်အားကြီးသူ ၄၀ နီးပါး ရှိနေသည်။

အကယ်၍ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်သွားပါက သူ ကိုင်တွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့တွေးတောရင်း ဓားနတ်ဘုရားသည် လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား စွန့်လွှတ်လိုက်​၏။

သူက ခေါင်းကိုလှည့်ကာ ကောင်းကင်သို့ ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်ပြီး ထူးခြားသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူနှင့် လင်ချွမ်တို့အကြား သဘောတူညီချက်ပင်။

ဤဓားစွမ်းအင် ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ အယ်လ်ကို ရှာတွေ့ပြီဖြစ်ကြောင်း အချက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။

အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ပါက လင်ချွမ်သည် ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာမည်။

ဤတစ်ဖက်တွင်မူ...

လင်ချွမ်သည် ဆိုဖီတဲလ် ဘိုးဘေး၏ နှလုံးသားကို ဓားဖြင့်ထိုးဖောက်ကာ ကောင်းကင်ယံ၌ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

အသားစများ လွင့်စင်ကျလာခြင်းနှင့် ပုပ်စပ်နံစော်သော အနံ့အသက်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် စဉ်းစားစရာတစ်ခု ပေါ်လာ​၏။

လေ့လာတွေ့ရှိချက်များအရ လင်ချွမ်က ထိုသေမင်းတမန်အင်အား၏ အရင်းအမြစ်မှာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုခုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အထူးကိရိယာ သို့မဟုတ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်​၏။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုအခါ ပုပ်သိုးသွားပြီး နံစော်သော ရွှံ့နွံပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

တန်ဖိုးရှိသော အရာတစ်ခုမျှ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ထိုထူးခြားသော မီးအိမ်မှလွဲ၍ အခြား အကြွင်းအကျန်များ မရှိတော့ချေ။

လင်ချွမ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ လက်ကိုမြှောက်၍ သူ၏အတွင်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်​၏။

ထိုအတွင်းအားများသည် ကြီးမားသော လက်ဝါးကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မီးအိမ်နှင့် တုတ်တိုကို အတူတကွ ချည်နှောင်၍ ဆွဲယူလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းရေး သံမှို လေးချောင်းကို ကောက်ယူကာ ခါးပတ်ကြားထဲသို့ အသာအယာ ထိုးထည့်လိုက်ပြီးနောက် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော် ပြုတ်ကျသွားသည့် နေရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အင်အားကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ ထိုနန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်မှာ မြေအောက်မှ တစ်နည်းနည်းဖြင့် လွတ်မြောက်သွားကြောင်း လင်ချွမ် အံ့သြစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူက စကားမဆိုနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်ကာ ဓားနတ်ဘုရားရှိရာ အရပ်သို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းသွားတော့​၏။

...

လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက်...

ဓားနတ်ဘုရားသည် လူအုပ်ကြီး၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရသော်လည်း သူ၏ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံမှုနှင့် ခွန်အားကြောင့် အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် အရေးမနိမ့်ခဲ့ပေ။

လင်ချွမ် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အဝေးရှိ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

စကားများများ ပြောစရာမလိုဘဲ လင်ချွမ်က သူဆိုလိုသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။

ဤလမ်းကြောင်းနှစ်ခုအနက် တစ်ခုမှာ နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော် ထွက်ပြေးသွားသော လမ်းကြောင်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ၎င်းတို့ သွားရမည့် ပန်းတိုင်။

လင်ချွမ်သည် ချက်ချင်းလိုက်လံ သတ်ဖြတ်ရန် မလောခဲ့ပေ။

ဤစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွင် အခက်ခဲဆုံးအပိုင်းမှာ တစ်ဖက်လူ ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာကို ရှာဖွေရန်။

ယခုအခါ အယ်လ်၏ တည်နေရာကို သိရှိရပြီဖြစ်သဖြင့် ဤကိစ္စမှာ အလွန်လွယ်ကူသွားပြီ။

လင်ချွမ်က ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏အတွင်း၌ သတ်ဖြတ်လိုသောစိတ်များ မြင့်တက်လာသည်။

သူ၏ လက်ချောင်းကို တစ်ချက်ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် မမြင်နိုင်သော အတွင်းအားများ တိုးထွက်လာသည်။

သူ၏ နယ်ပယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး ဆိုဖီတဲလ်မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူအများအပြားကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ရတနာတိုက်ကို စောင့်ကြပ်နေသည့် အထွတ်အထိပ်ကျွမ်းကျင်သူမှလွဲ၍ ကျန်လူတိုင်းမှာ လေထဲတွင် ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရ​၏။

ဝိညာဉ်အင်အားများ ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး ထိုလူများကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးလိုက်သည်။

လင်ချွမ်​၏ လက်ကို အနည်းငယ် ဆုပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း အသက်မဲ့သွားတော့သည်။

အခန်း ၃၁၀ - အမြုတေ အဖျက်ဆီးခံရခြင်း

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကျွမ်းကျင်သူ အယောက်နှစ်ဆယ်နီးပါး နေရာတင် သေဆုံးသွားခဲ့​၏။

သူတို့၏ ဝိညာဉ်များပါ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရ၏။

ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကြောင့် အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော နိုင်ငံခြားသား ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ဘေးဒုက္ခမကူးစက်စေရန် အစွမ်းကုန် ထွက်ပြေးကြလေတော့သည်။

ဤသည်တို့ကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လင်ချွမ်

သည် အယ်လ် ထွက်ပြေးသွားရာ လမ်းကြောင်းသို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏အတွင်းအား အစွမ်းနှင့် နယ်ပယ်၏ အားသာချက်ကို အသုံးချကာ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း အယ်လ်ကို မှီသွားခဲ့သည်။

အယ်လ်သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန်အတွက် သူ၏ခြေရာလက်ရာများကို ဖျောက်ဖျက်ရန် ဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းလမ်း ၇ မျိုးကို အသုံးပြုထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ထောက်လှမ်းမှုကို ခံရသောအခါ ထိုနည်းလမ်းများမှာ လုံးဝအရာမထင်တော့ပေ။

ဤသို့ အထူးနည်းလမ်းများဖြင့် ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ ခွေးတစ်ကောင်၏ နှာခေါင်းရှေ့တွင် အနံ့ဆိုးကို ရေမွှေးဖြင့် ဖုံးရန်ကြိုးစားသကဲ့သို့ပင်။

တစ်ယောက်က သိုင်းဘုရင်အဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်မှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦးက အဘယ်ကြောင့် သူကဲ့သို့ အမည်မသိလူတစ်ယောက်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေရသနည်း။

အယ်လ်မှာ ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်နေရပြီး အကြောင်းရင်းကိုလည်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေရ​၏။

သို့သော် သူသည် မရပ်တန့်ရဲပေ၊ စိတ်ကူးရုံမျှဖြင့် မိမိကို ချေမှုန်းနိုင်သော ထိုအစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များထံတွင်လည်း အသက်ကို ပုံမအပ်ဝံ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဆက်လက်ထွက်ပြေးရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူလှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် လူတစ်ယောက်သည် သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုလူက ခေါင်းစွပ်ကို ချွတ်လိုက်သောအခါ အရှေ့တိုင်းသား မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

"မင်း... မင်းက..."

ထိုခဏ၌ အယ်လ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤအဆင့်သို့ ရောက်လာသောအခါ သူသည် အန္တရာယ်၏ အရင်းအမြစ်ကို သဘာဝကျကျ နားလည်သွားခဲ့ပြီ။

အနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူမြင်ဖူးခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသော အရှေ့တိုင်းသားမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဖြစ်ရပ်တွင် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က သူသည် မိသားစုနှင့် တော်ဝင်မိသားစု၏ အမိန့်အရ အရှေ့တိုင်းသို့ သွားရောက်ခဲ့​၏။

သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဂိုဏ်းများကို သိမ်းပိုက်ရန်နှင့် အာဏာချဲ့ထွင်ရန်အတွက် အခြေစိုက်စခန်းများ တည်ဆောက်ရန်။

ထိုအချိန်တွင် အယ်လ်သည် ဝတ်စုံနက်ဝတ်ထားသော လူ၏အမိန့်အရ ခါဝါရှူးဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ဟု ဆိုသူကို ခိုးယူတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသမီး မသေဆုံးသော်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး အင်အားများစွာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် အစီရင်ခံရန်နှင့် အချက်အလက်များ လွှဲပြောင်းရန်အတွက် မိခင်နိုင်ငံ သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ တစ်ဖက်လူက တံခါးဝအထိ လိုက်လာခဲ့ပြီ။

ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် အဲလ်သည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

သူသည် ဝေဟင်အလယ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး လေဟာနယ်ကို ဦးခေါင်းဖြင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ တိုက်၍ ဦးချလေတော့​၏။

သူ၏ရှေ့တွင် ဘာမှမရှိသော်လည်း ထိုသို့ဦးချလိုက်ခြင်းမှာ ကျယ်လောင်သော မြည်ဟီးသံကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းကြီးကို ကျောက်တိုင်နှင့် ထုလိုက်သကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အဲလ်သည် အကြိမ်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်မျှ ဤသို့ ဦးချခဲ့သည်။

ထို့နောက်မှ သူ၏ သွေးချင်းချင်းနီနေသော ဦးခေါင်းကို မော့ကာ လင်ချွမ်ကို တောင်းပန်တိုးလျှိုးလေသည်။

"သခင်ကြီး... ဒီတာဝန်တွေက မိသားစုက ခိုင်းတာပါ"

"ကျွန်တော် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရတာပါ"

"ဒါတွေအားလုံးက တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ အထက်လူကြီးတွေရဲ့ အမှားပါ"

"ကျွန်တော့်ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် ဘာမှ ထူးလာမှာမဟုတ်ပါဘူး"

သူသည် သူ၏ညာလက်ဖြင့် စွမ်းအားတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းများက သူ့အား ဝန်းရံသွားသည်။

လင်ချွမ်သည် မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်​၏။

“မင်း လင်ယန်ရွှယ်ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ခိုးယူတိုက်ခိုက်မှုက သူမရဲ့ အမြုတေကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့တာ"

“ငါ မင်းကို အခုမသတ်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီခံစားချက်မျိုးကို မင်းကိုယ်တိုင် ခံစားစေရမယ်"

သူပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ၏ညာလက်ကို ရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင်များက နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါသွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဲလ်၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ဂယက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုစွမ်းအားသည် လင်ချွမ်၏ မျက်လုံးများထဲသို့ လျှို့ဝှက်သော အင်အားဖြင့် တိုးဝင်သွားပြီး သူ့ကို ခဏတာ မိန်းမောသွားစေ​၏။

လင်ချွမ်၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူးဆန်းသော နယ်မြေတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးမှာ အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန်မဟုတ်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

လင်ချွမ်သည် ခါးသီးသော အမူအရာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်​၏။

ယခုလေးတင် တိုက်ခိုက်လိုက်မှုမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ လက္ခဏာရပ်တစ်ခုသာ။

သူသည် ထိုစွမ်းအားကို အထူးနည်းလမ်းဖြင့် လှုံ့ဆော်ပြီး မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်ကာ အခြားသူများ၏ စိတ်နှလုံးထဲသို့ ရောင်ပြန်ဟပ်စေခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တစ်ဖက်လူကို ထုံထိုင်းရပ်တန့်သွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေသည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအတွက် ကလေးကစားစရာမျှသာ။

လင်ချွမ်၏ စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ထိုဟင်းလင်းပြင်မှာ ရုတ်တရက် ဂယက်ထသွားသည်။

လေထုမှာ အပူချိန်တစ်ခုအထိ မြင့်တက်လာသကဲ့သို့ သူ၏ရှေ့မှ လေဟာနယ်မှာ ပုံပျက်ရှုံ့တွသွားသည်။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ဆယ်စက္ကန့်ပင် မပြည့်ခဲ့ပေ။

လင်ချွမ်သည် လမ်းတစ်လမ်းစာမျှသာ ပြေးပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

နယ်ပယ်က လွှမ်းခြုံထားပြီး ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်​၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လင်ချွမ်သည် တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ကျောတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

အေးစက်လှသော ဓားစွမ်းအင်သည် အမြုတေဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အယ်လ် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကာအကွယ် အတွင်းအားမှာ တိုဖူးကဲ့သို့ပင် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး အသားကို လွယ်ကူစွာ ဖောက်ထွက်ကာ အမြုတေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

အနည်းငယ်မျှ မွှေနှောက်လိုက်ရုံဖြင့် အတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းသွားခဲ့လေတော့သည်။

ထို့နောက် အယ်လ်သည် မျက်ဖြူလန်ကာ နာကျင်မှုကြောင့် နေရာတင် သတိမေ့သွားခဲ့​၏။

အမြုတေပျက်စီးသွားခြင်းမှ ရရှိသော နာကျင်မှုမှာ မည်သည့်အရာနှင့်မျှ နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။

ပို၍ ခံရခက်သည်မှာ အနာဂတ်အတွက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း။

ဒါဟာ လင်ချွမ် သူ့ကို ခံစားစေချင်တဲ့ အရာပင်။

ထိုနေ့က သူသည် လင်ယန်ရွှယ်ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူမကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိစေခဲ့သည်။

ယခုမူ သူသည် ထိုဒဏ်ရာမျိုးကိုပင် ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်း။

တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ တစ်ယောက်က အောင်မြင်ခဲ့ပြီး နောက်တစ်ယောက်မှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း။

ဤလူကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်ပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် ပြန်လှည့်လာကာ တော်ဝင်မိသားစု၏ နောက်လိုက် ထွက်ပြေးသွားရာ လမ်းကြောင်းသို့ လိုက်လံရှာဖွေလေတော့သည်။

တော်ဝင်မိသားစုနှင့် သူ၏ကြားတွင် ရှင်းစရာစာရင်းရှိပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ အကြောင်းပြချက် နောက်တစ်ခု ထပ်တိုးလာခဲ့ပြီ။

...

"ဘာ၊ ဘိုးဘေးဆိုဖီတဲလ် သေသွားပြီ ဟုတ်လား"

အောက်ခြေမှ အစီရင်ခံစာကို ကြားရသောအခါ ဟယ်လန်ဘုရင်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး ပလ္လင်ပေါ်မှ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်နေတော့​၏။

မကြာမီ ဘုရင်သည် ခေါင်းကို ရုတ်တရက်လှည့်ကာ အောက်တွင် ဒူးထောက်နေသူကို ကြည့်၍ လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကိုယ်ရံတော်ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ"

"သူ အခု ဘယ်မှာလဲ"

"အရှင်မင်းကြီး... ကိုယ်ရံတော်ဟာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး အခုတော့ နန်းဆောင်မှာ နားနေပါတယ်"

"ဟူး"

ဟယ်လန်ဘုရင်သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

အကယ်၍ တော်ဝင်မိသားစု၏ ကျွမ်းကျင်သူပါ ထိုတိုက်ပွဲတွင် အသတ်ခံရပါက အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည်။

တော်ဝင်မိသားစုသည် အစွမ်းထက်ပြီး ကျွမ်းကျင်သော လက်အောက်ငယ်သားများစွာ ရှိသော်လည်း သိုင်းဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသော စစ်မှန်သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်မှာ နှစ်ဦးသာ ရှိသည်။

တစ်ဦးမှာ လာရောက်နေထိုင်သော နန်းတွင်း ကိုယ်ရံတော်ကျွမ်းကျင်သူ။

ယခင်ဘုရင်သည် သူ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့် အာဏာကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို တော်ဝင်မိသားစုတွင် ဆက်လက်ရှိနေစေရန် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဦးမှာမူ လောလောဆယ်တွင် တရားကျင့်ကြံနေသော တော်ဝင်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးပင်။

အကယ်၍ ထိုအကြီးအကဲပါ ဤတိုက်ပွဲအတွင်း သေဆုံးခဲ့ပါက အမှန်တကယ် ဒုက္ခရောက်ပေတော့မည်။

ထိုအချိန်တွင် အကယ်၍ ထိုအမည်မသိ ကျွမ်းကျင်သူက ဒေါသထွက်ကာ နန်းတော်သို့ လာရောက်တိုက်ခိုက်လျှင် ဘိုးဘေးတစ်ဦးတည်းနှင့်ပင် ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ဟယ်လန်ဘုရင်၏ မျက်နှာတွင် နာကျည်းမှုများ ပေါ်လာပြီး ဆိုဖီတဲလ်မျိုးနွယ်စုကို ကျိန်ဆဲလေတော့သည်။

"ဒီကောင်တွေက ဘယ်လိုမျိုး ဘီလူးသတ္တဝါတစ်ကောင်ကို သွားဆွလာကြတာလဲ"

"တောက်၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့်၊ သိုင်းဘုရင် နယ်ပယ်..."

စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ဟယ်လန်ဘုရင်၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အမူအရာဖြင့် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"ဒီဘီလူးက တခြားတိုင်းပြည်တစ်ခုခုက လွှတ်လိုက်တဲ့ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်နိုင်မလား"

"အထူးသဖြင့် အိုလေး တိုင်းပြည်ကပေါ့"

"ဆိုဖီတဲလ် မိသားစုကို တိုက်ခိုက်တာဟာ အကြောင်းပြချက် သက်သက်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ငါတို့ရဲ့ အင်အားကို လျှော့ချဖို့ လုပ်တာ"

"မဟုတ်ရင် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေကြားထဲမှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့လူက ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှာလဲ"