အခန်း (၃၁၃-၃၁၄)

အခန်း ၃၁၃ - ရတနာသုံးပါးစလုံး ထွက်ပေါ်လာခြင်း

နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် လင်ချွမ်ဆီသို့ အမြောက်ကျည်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာခဲ့​၏။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် လေပြင်းများ ဝေ့ဝဲနေပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ စုစည်းနေသည်။

အကယ်၍ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်ပါက လင်ချွမ်​၏ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့်ပင် အထိနာသွားနိုင်သည်။

လင်ချွမ်သည် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် ကြံစည်နေစဉ်မှာပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး ဝေဝါးသွားသည်ဟု သူရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ​၏။

ဖော်ပြမရနိုင်သော လှိုင်းလုံးတစ်ခုသည် အပြင်ဘက်သို့ ဂယက်ထလာပြီး သူ့၏လှုပ်ရှားမှုကို ကန့်သတ်ကာ ထွက်ပြေး၍မရအောင် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

"ဒါက နန်းတွင်းနယ်ပယ် ပဲ"

လင်ချွမ်သည် အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ဤကဲ့သို့ နယ်ပယ်ဖြင့် ကန့်သတ်ခြင်းမှာ သူတို့ကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် အချိန်အကြာကြီး မထိရောက်သော်လည်း စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှတော့ တားဆီးထားနိုင်သည်။

ကျွမ်းကျင်သူအချင်းချင်း တိုက်ပွဲတွင် စက္ကန့်တိုင်းသည် အဖိုးတန်လှ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ကျဆုံးသွားနိုင်သည်။

ခုနက တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် လင်ချွမ်​၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ မသန်မာဟု တွက်ဆလိုက်ပုံရသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း။

၎င်း​၏ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ဝတ်ဆင်ထားသော သံချပ်ကာကြောင့် လင်ချွမ်အနေဖြင့် ရေခဲကျောက်ဓားကို အသုံးပြုလျှင်ပင် သူ့ကို ချက်ချင်းသတ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

အကယ်၍ မပေါ့ဆပါက ရန်သူသည် မိမိအနီးသို့ ကပ်လာနိုင်သည်။

လင်ချွမ်သည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရာတွင် သန်မာပြီး သာမန်သိုင်းဘုရင်များထက် ကြံ့ခိုင်သော်လည်း ရန်သူမှာမူ ကြွက်သားများ ဖောင်းကားလာပြီး လေထုကိုပင် တုန်ခါစေနိုင်သည့် အင်အားကို ထုတ်ဖော်နေပြီဖြစ်သည်။

အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ပညာရှိရာမကျပေ။

အတွေးတစ်ခုသည် လင်ချွမ်​၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အကြံတစ်ခု ရရှိသွားသည်။

သူသည် လေထဲတွင် လက်ဖဝါးကို စက်ဝိုင်းပုံစံ လှည့်လိုက်ရာ ယင်-ယန် ငါးတစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်နှင့်အတူ ထိုက်ချီ ကြိတ်ဆုံဝိုင်းကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်လာ​၏။

နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် ထိုစက်ဝိုင်းထဲသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်လာသော်လည်း လင်ချွမ်က လက်ကောက်ဝတ်ကို အသာလေး ခါယမ်းကာ အရှိန်ကို ဘေးသို့ လွှဲထုတ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် မှင်သက်သွားပြီး ဘေးသို့ လွင့်ထွက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

အထူးစီရင်ချက်ဖြင့် အားဖြည့်ထားသော မြေပြင်သည် အလွန်ခိုင်မာသော်လည်း ထိုသို့ ပြုတ်ကျသည့် အရှိန်ကြောင့်ပင် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်မှာ အတော်လေး ဒဏ်ရာရသွားသည်။

သူသည် မြေကျင်းထဲမှ ပြန်တွားထွက်လာစဉ် မျက်လုံးများ သွေးတက်လာပြီး အတွေးများ ပိုမိုကြမ်းတမ်းလာ​၏။

သူ၏ အတွင်းအားများ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လေထဲသို့ ပြင်းထန်သော လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ထိုအားအရှိန်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြန်သည်။

"သူထုတ်ဖော်နိုင်တဲ့ အင်အားက ကန့်သတ်ချက်ရှိနေတာပဲ"

"စွမ်းအားရဲ့ ပေးဆပ်မှုအနေနဲ့ သူဟာ သတိလက်လွတ်ဖြစ်ပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ ရူးသွပ်နေတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်"

လင်ချွမ်သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် ရန်သူ၏ ဘေးဘက်တွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး ပြင်းထန်သော လက်ဖဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

လောလောဆယ်တွင် အင်အားသုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ ထုတ်နိုင်သော်လည်း လင်ချွမ်​၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သတ်ရန်မဟုတ်ဘဲ ရန်သူကို နောက်ဆုတ်စေရန်သာ ဖြစ်သဖြင့် ထိုအင်အားမှာ လုံလောက်လှ​၏။

မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်ကြောင့် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် ကောင်းကင်ပေါ်မှ မြေပြင်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ကျဆင်းသွားသည်။

လင်ချွမ်​၏ ဓားဦးသည် အောက်သို့ စိုက်ကျနေပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။

ဓားစွမ်းအင်များသည် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ အောက်သို့ စီးကျသွားပြီး ရန်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွက်ကာ ဒဏ်ရာများ ရရှိစေခဲ့သည်။

နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ရူးသွပ်နေသည့် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည်ပင် ဗီဇအရ ခုခံရန် ပြင်ဆင်လိုက်​၏။

သူသည် လက်မောင်းများကို မြှောက်၍ နှလုံးနှင့် ဦးခေါင်းကို ကာကွယ်ကာ တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ရန် အင်အားစုဆောင်းနေသည်။

လင်ချွမ်သည် ထိုသို့ဖြစ်လာမည်ကို သိနှင့်ပြီးသား။

ဤဓားစွမ်းအင်များမှာ ရန်သူကို ဖိနှိပ်ရန်သာဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

ဤသို့ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ နောက်လာမည့် အစီအစဉ်အတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းသာ။

ရန်သူ ဖိနှိပ်ခံထားရစဉ်မှာပင် လင်ချွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းအားများကို သွေးကြောများထဲတွင် လှည့်ပတ်စေလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းရေး သံမှိုလေးချောင်းသည် ခရမ်းရောင် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ တောက်ပလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝါရောင်ပိတ်စလိပ်နှင့် သံပြားနက်ကြီးတို့သည်လည်း အထူးဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လာကြ​၏။

သူ၏ အတွင်းအားနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ဒီရေကဲ့သို့ တိုးထွက်လာပြီး ရတနာသုံးပါးထဲသို့ အရှိန်အဝါပြင်းစွာ စီးဝင်သွားသည်။

ဤရတနာသုံးပါး၏ ပေါင်းစပ်အားမှာ နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော် အသုံးပြုထားသော အထူးကတ်ပြားများထက်ပင် သာလွန်နေသည်။

"ဟူး..."

လင်ချွမ်သည် လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူလျော့သွားသည်။

ရတနာသုံးပါးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုရခြင်းမှာ သူ့အတွက် အတော်လေး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေ​၏။

သာမန်လူဆိုလျှင် စိတ်ဓာတ်ပြိုလဲသွားနိုင်လောက်သော အခြေအနေဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ရှဲခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ငြိမ်းလုနီးပါးဖြစ်နေသော နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်၏ ဝိညာဉ်မီးလျှံသည် ရုတ်တရက် ပြန်လည်တောက်လောင်လာသည်။

ဖျော့တော့သော အဖြူရောင်မီးလျှံတစ်ခုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ့အသက်ကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်း။

လေထဲတွင် မန္တန်စာရွက်များ လောင်ကျွမ်းသွားသည့် ပြာစများကို လင်ချွမ် သတိထားမိလိုက်သည်။

ရန်သူသည် ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ မန္တန်များကို အသုံးပြုနေသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ လင်ချွမ်သည် နှမြောတသဖြစ်သွားမိသည်။

အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့ အဖိုးတန်ရတနာရှိမှန်း သိလျှင် သူ ဤမျှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

လင်ချွမ်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တည်ကြည်သော မျက်နှာထား၊ အေးစက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒီမန္တန်စာရွက်ကို မင်း ဘယ်က ရတာလဲ"

အခန်း ၃၁၄ - လမ်းစများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခြင်း

ထိုအချိန်တွင် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် သတိပြန်လည်လာခဲ့သည်။

သူသည် ခုနကပင် စိတ်လွတ်သွားခဲ့ပြီး အတွေးအခေါ်များမှာလည်း ကြမ်းတမ်းခက်ထန်နေခဲ့​၏။

၎င်းမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် အထူးနည်းစနစ်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ယခင်ကတ်ပြားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးမြင့်လာမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သူသည် ပိတ်မိနေသော ခံစားချက်များကို ဗီဇအရ ထုတ်ဖော်ရန် ကြိုးစားခဲ့ရာမှ ခုနက မြင်ကွင်းသို့ ဆိုက်ရောက်ခဲ့ရခြင်း။

ယခုအခါ စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာမှုကြောင့် သူ၏ဝိညာဉ်မှာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားပြီး စွမ်းအားအများစုမှာလည်း ပျက်စီးသွားကာ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုအချက်ကပင် ဝိညာဉ်ကို ကြည်လင်ပြတ်သားမှု ပြန်လည်ရရှိစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်က မေးမြန်းလိုက်သောအခါ သူသည် အလိုလိုနေရင်း အဖြေပေးရန် ကြိုးစားမိသွားသည်။

သို့သော် စကားမပြောမီလေးတွင် သူသည် တွန့်ဆုတ်သွားပြီး ထိုအကြံကို လက်လျှော့လိုက်​၏။

ရန်သူကို ဘာကြောင့် ပြောပြရမှာလဲ။

ဤသို့တွေးလိုက်ရင်း နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

သူ၏ ထိုလုပ်ရပ်က မိမိကိုယ်ကိုယ် လမ်းပိတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ကို သူကိုယ်တိုင် မသိခဲ့ပေ။

လင်ချွမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူ၏ နယ်ပယ်ကို အပြင်သို့ ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသော ဝဲဂယက်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်းဝဲဂယက်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးထွက်လာပြီး နန်းတွင်းအခြံအရံကို ထပ်မံဝါးမြိုလိုက်ပြန်​၏။

တစ်ဖက်လူက ပြန်ဖြေရန် ဆန္ဒမရှိသည့်အတွက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုတော့ပေ။

အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင် တစ်ဖက်လူကို ဖမ်းဆီးပြီးမှ 'ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ်' ကို အသုံးပြု၍ အနည်းငယ် အားစိုက်ထုတ်လိုက်ရုံသာ ရှိတော့​၏။

ဤသို့တွေးကာ လင်ချွမ်သည် သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများ ပါဝင်သည့် တိုက်ခိုက်မှုအမျိုးမျိုးသည် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အောက်သို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

ပြင်းထန်လှသော မုန်တိုင်းသဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် နန်းတွင်းအခြံအရံသည် နောက်ဆုံး၌ အမှန်တရားကို နားလည်သွားပြီး နောင်တရမိသွားသည်။

သို့သော် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ဖျက်ဆီးခြင်းလှိုင်းလုံးများကြားတွင် သူသည် စကားပြောရန်ပင် အင်အားမရှိတော့ပေ။

အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရုန်းကန်ခြင်းဖြင့်သာ အသက်ရှင်နိုင်မည်။

သူ၏ နယ်ပယ်မှာ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ကြေမွသွားပြီး ချေမှုန်းဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားပြီး ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို မနည်းရှောင်တိမ်းပြီးနောက် ထွက်ပြေးလိုစိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ အပြင်သို့ အတင်းအဓမ္မ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် တတိယမြောက်ကတ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် အသက်ရှင်ရန်အတွက် သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှ ဝှက်ဖဲအားလုံးကို ထုတ်သုံးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်း။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏ဘေးမှ ရုတ်တရက် ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

ထိုသူသည် အလွန်အမင်း ထွားကြိုင်းသူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။

မျက်နှာကို မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ထူးခြားသော သံချပ်ကာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

၎င်းအပေါ်တွင် လက်ညှိုးခန့် အထူရှိသော စူးချွန်များ ရှိနေသည်။

လူသားမဟုတ်သော ခံစားချက်၊ သို့သော် ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော အရည်အသွေးမျိုးသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"ရုပ်သေး"

ထိုစကားလုံးသည် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် စိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှုများ ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အလွန်အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်များက သူ့ကို ထွက်ပြေးရန် တွန်းအားပေးနေသည်။

သို့သော် ဤအကွာအဝေးတွင်မူ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလျှင်ပင် နောက်ကျသွားပြီ။

သတ္တိနည်းသောသူသည် ငတ်မွတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ရဲရင့်သောသူသည်သာ စားသောက်ခွင့်ရမည်။

ဤသို့တွေးကာ နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် အံကြိတ်ကာ ထိုရုပ်သေးဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

သူ၏ ကျန်ရှိသမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ထဲသို့ တိုက်ခိုက်ရန် လှိုင်းလုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

၎င်းသည် ရုပ်သေးတစ်ခုဖြစ်သည့်အတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုမှာ အလွန်တိုတောင်းရမည်။

တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုကို အမြန်ဆုံး ဖျက်ဆီးနိုင်သရွေ့ သူသည် ၎င်းကို သိမ်းပိုက်နိုင်​၏။

ဤနည်းဖြင့် အများဆုံး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ခံလိုက်ရုံနှင့် ရုပ်သေးကို လက်ရဖမ်းဆီးနိုင်မည်။

ကံကောင်းလျှင် ရန်သူကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် လက်နက်အဖြစ်ပင် အသုံးပြုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအတွေးမှာ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

အသက်ရှင်လိုစိတ်ကြောင့် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အတွေးထက်ပင် ပို၍မြန်ဆန်နေသည်။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ကာထားပြီး ရုပ်သေးအနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ရိုက်ခတ်မှုများကို ခံလိုက်ရ​၏။

လက်သီးချက်၏ ပြင်းအားမှာ အမြောက်ဆန်တစ်ခုထက်ပင် သာလွန်နေသည်။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ တစစီ ကြေမွသွားသည်။

လွင့်စင်လာသော စွမ်းအားများကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကွဲအက်ရာများ ပေါ်လာသည်။

နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

"တောက်၊ ဒီရုပ်သေးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းနေရတာလဲ"

ထိုအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အရိုးကျိုးသံများ၊ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ အောင့်တက်လာသော နာကျင်မှုများ။

အရာအားလုံးသည် စိတ်ထဲတွင် ရောယှက်နေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သွေးနှင့် အသက်စွမ်းအား ချီ တို့သည် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော စွမ်းအားများကြောင့် လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးနေပြီဖြစ်​၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်အဆင့် တိုက်ခိုက်မှုမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ပိတ်ဆို့ခြင်းခံလိုက်ရသည်။

မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်၊ အမှောင်ထုနှင့် ကြယ်အလင်းတန်းများကြားတွင် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် 'ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်' တစ်ခု၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို မြင်လိုက်ရသလိုပင်။

၎င်းမှာ အဘယ်နည်း။

ထိုအတွေး ပေါ်လာရုံရှိသေး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာသည်။

နားထဲတွင် ကြားနေရသော ဝူဝူသံမှာ နန်းတွင်းအခြံအရံ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေတိုးသံဖြစ်သည်။

သတိပြန်ဝင်လာသော ထိုအချိန်ကျမှသာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူ နားလည်လိုက်တော့သည်။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်လုံး ကျိုးသွားခဲ့ပြီ။

အကယ်၍ အတွင်းခံ သံချပ်ကာသာ မကာကွယ်ပေးထားပါက သူသည် ဒဏ်ရာရရုံတင်မကဘဲ ရင်ဘတ်ပါ အဖောက်ခံလိုက်ရမည်။

ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြု၍ နောက်ဆုံးကြိုးစားအားထုတ်မှုမှာလည်း ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။

ရုပ်သေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်နှင့်သက်ဆိုင်သော ထူးခြားသည့် မှော်လက်နက်တစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ"

"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရုပ်သေးမျိုးရှိနေရတာလဲ"

"ရတနာတွေကလည်း ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ"

ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုများက သူ့ကို ဝါးမြိုသွားသည်။

သို့သော် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အတင်းအဓမ္မ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်း မပြုနိုင်မီမှာပင် ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ အော်ဟစ်သံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့​၏။

ရင်ဘတ်အတွင်းမှ အေးစက်စက် ခံစားချက်နှင့်အတူ တောက်ပနေသော ဓားဦးဖျားသည် သူ့ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီ။

ပျက်စီးနေသော သံချပ်ကာ အနားသတ်များမှတစ်ဆင့် အေးစက်စက် ခံစားချက်သည် အတွင်းရော အပြင်ပါ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အဆုံးမရှိသော အအေးဓာတ်သည် ကလီစာများကို အေးခဲစေပြီး သွေးကြောများကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ အသားနှင့် သွေး၊ ဆဲလ်များ အားလုံးမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပျက်စီးသွားသည်။

ဘဝသည် ထိုနေရာမှာပင် နိမိတ်ဆုံးသွားပြီး သေမင်း၏ အေးစက်သော အရိပ်အယောင်က အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဝေဝါးနေသော အခြေအနေတွင် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် သေမင်း၏ စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကံမကောင်းစွာပင် ဤစွမ်းအားမှာ ဆိုဖီတဲလ်ကိုယ်တိုင် အသုံးပြုနိုင်သည့် အရာမဟုတ်ဘဲ တိတ်တဆိတ်နှင့် ညင်သာစွာ ပျံ့နှံ့သွားခြင်းသာ။

ထိုအခိုက်အတန့်ကျမှသာ နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် သူ၏အချိန်ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မကျေမနပ် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူသည် လင်ချွမ်နှင့် နန်းတော်ကို ရန်ငြိုးတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

အပြင်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ကြည့်လိုက်မှသာ သူသည် ပြဿနာကို နားလည်သွားသည်။

နန်းတော်သည် လင်ချွမ်​၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ဖက်လူက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ့ကို စွန့်ပစ်လိုက်ခြင်းသာ။

ဤအပြင်လူသည် နန်းတွင်းမိသားစု၏ တကယ့်အင်အားကို မသိပေ။

သူသေဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သတိကြီးစွာဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အခြားအကြောင်းပြချက်ဖြင့်ဖြစ်စေ တစ်ဖက်လူသည် ဤကမ္ဘာမှ သေချာပေါက် ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူ့ကို စွန့်ပစ်လိုက်ခြင်းပင်။

သို့သော် ဖြစ်ပျက်သမျှကို နားလည်ချိန်တွင် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

အကယ်၍ သူသည် တိုက်ပွဲအစကတည်းက ဤပြဿနာကို ရိပ်မိပြီး ထွက်ပြေးရန်သာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့လျှင် လင်ချွမ်ပင် သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

နာကျည်းမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝမ်းနည်းမှုများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုခဏ၌ နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်သည် အသက်ဓာတ် လုံးဝကင်းမဲ့သွားတော့သည်။

လင်ချွမ်သည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ သူ၏ဘေးသို့ ချက်ချင်းခုန်ပျံသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

'ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ်' စတင်လိုက်ပြီ။