အခန်း (၃၁၅-၃၁၆)

အခန်း ၃၁၅ - ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့

ကျယ်ပြောလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်၏ နေရာအနှံ့အပြားသို့ တိကျစွာ ဖြတ်သန်းသွား​၏။

နန်းတော်ကိုယ်ရံတော်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သေဆုံးသွားသည်မှာ မကြာသေးဘဲ တောင့်တင်းခြင်း မရှိသေးပေ။

ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းချုပ်မရဘဲ တုန်ရင်လာသည်။

ကျန်ရှိနေသော မှတ်ဉာဏ်များသည် လင်ချွမ်​၏ ရှေ့တွင် ရုပ်ရှင်ပြသကဲ့သို့ ထင်ရှားပြတ်သားစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း လင်ချွမ်​၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လေးလံသွားရသည်။

နန်းတော်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်၍ မှတ်ဉာဏ်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ပိုင်ရှင်သေဆုံးသွားသဖြင့် ထိုမှတ်ဉာဏ်များသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်ပျက်စီးနေပြီ။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ပုံရိပ်အတော်များများမှာ မှေးမှိန်သွားပြီး မှောင်မိုက်ခြင်းထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်သွားသည်။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက တန်ဖိုးရှိသော အချက်အလက်များကို ရရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် အလျင်အမြန်ပင် ရှာဖွေကြည့်ရှုတော့သည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ဖြူဖတ်ဖြူလျော် ဖြစ်လာခဲ့​၏။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိသူ၏ ဝိညာဉ်မှတ်ဉာဏ်ကို ဖတ်ရှုခြင်းမှာ သူ့အတွက် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေသည်။

ယခင်က ဟူလာ၏ ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခြေအနေမှာ လုံးဝကွဲပြားသည်။

ပထမအချက်မှာ ဟူလာသည် အသက်ရှင်နေသူဖြစ်သဖြင့် မှတ်ဉာဏ်များမှာ ပြည့်စုံကြည်လင်ခြင်း။

ယခု နန်းတော်ကိုယ်ရံတော်ကြီးကဲ့သို့ ပျက်စီးနေသော ပုံရိပ်များမဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ဟူလာ​၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်အားနည်းသဖြင့် လင်ချွမ်အတွက် သမုဒ္ဒရာထဲမှ ရေတစ်စက်ကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပြီး စွမ်းအားသုံးစွဲမှုမှာ မပြောပလောက်ပေ။

သို့သော် ယခု နန်းတော်ကိုယ်ရံတော်ကြီးမှာ သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ထိုမျှ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်ကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် အချိန်တိုအတွင်း တန်ဖိုးရှိသောအရာကို ရှာဖွေရန်မှာ ကောက်ရိုးပုံထဲ အပ်ရှာသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှ​၏။

ခေတ္တအကြာတွင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အေးစက်သွားပြီး ဝိညာဉ်ချုပ်ငြိမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ်မှာလည်း အလိုအလျောက် ရပ်တန့်သွားသည်။

သီအိုရီအရ အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပြီးသော ပညာရှင်များသည် ခန္ဓာကိုယ်ပျက်စီးသွားသော်လည်း ဝိညာဉ်ပုံစံဖြင့် ဆက်ရှိနေနိုင်သော်လည်း၊ ကံဆိုးစွာပင် နန်းတော်ကိုယ်ရံတော်ကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အတော်များများကို လင်ချွမ်က တိုက်ပွဲအတွင်း ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသည်မှာ အသုံးမဝင်သော အပိုင်းအစများသာ ဖြစ်သောကြောင့် ရှာဖွေချိန်မှာ အလွန်တိုတောင်းသွားခြင်းပင်။

လေပူများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့လာပြီး သွေးရောင်ပြန်လွှမ်းလာသည်။

ဝိညာဉ်ရှာဖွေပြီးနောက် သူသိလိုသောအချက်ကို ကံကောင်းထောက်မစွာ သိရှိခဲ့ရသည်။

လွန်ခဲ့သော ခေတ္တခဏက နန်းတော်ကိုယ်ရံတော်ကြီးသည် အထူးအဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့​၏။

သူ၏ စွမ်းရည်များကို အလဟဿဖြစ်စေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ၎င်းမှတစ်ဆင့် သူသည် ကာကွယ်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်အဆင့် တိုက်ခိုက်မှုကို အဆုံးအဖြတ် အခိုက်အတန့်၌ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ပြီး အသက်ရှင်ခဲ့ခြင်း။

ထိုအဆောင်လက်ဖွဲ့မှာ လင်ချွမ် ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်းပင်။

၎င်းသည် အချိန်တိုအတွင်း အလွန်ခိုင်မာသော ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒုက္ခ နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် အသက်ရှင်စေနိုင်သည်။

၎င်းမှာ လင်ချွမ် လိုအပ်နေသော အရာပင်။

မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ပုံရိပ်များအရ နန်းတော်တွင် ထိုကဲ့သို့သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ သုံးခုရှိသည်။

တစ်ခုကို ဟယ်လန်ဘုရင် အား ပေးထားပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ယခုပင် ကုန်ဆုံးသွားပြီ။

ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုမှာ နန်းတော်နောက်ဘက်ရှိ ပူဇော်ရာခန်းမတွင် ရှိနေသည်။

လင်ချွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး နန်းတော်ရှိရာဘက်သို့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

နန်းတော်ကိုယ်ရံတော်ကြီး မသေဆုံးမီ ကျန်ရှိခဲ့သော အတွေးများဖြစ်၍ သူ၏ စိတ်စွဲလမ်းမှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ် စတင်သည်နှင့် လင်ချွမ် ချက်ချင်း သိရှိခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုမှတစ်ဆင့် တစ်ဖက်လူ၏ တွေးထင်ချက်ကိုလည်း သူသိလိုက်ရသည်။

လူတိုင်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သိုင်းဘုရင်

အဆင့် တိုက်ပွဲနှစ်ခုကို ဆက်တိုက် ဆင်နွှဲခဲ့ရသဖြင့် လင်ချွမ်​၏ အင်အားမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းနေပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နောက်ထပ် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ပေါ်လာပါက သူရှုံးနိမ့်ပြီး ထွက်ပြေးရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။

သို့သော် ဤဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့မှာ သူ သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် အလွန်ပင် အသုံးဝင်လှသည်။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် ဤအရာကို ရအောင်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤခန်းမမှာ နန်းတော်အတွင်း၌ ရှိနေ​၏။

အကယ်၍ သူကိုယ်တိုင် သွားရောက်လုယူပါက တစ်ဖက်လူကို သတိကြီးစွာထားရန် လှုံ့ဆော်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်လူက သူသည် နန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်သည်ဟု အထင်မှားသွားပါက ယခုကဲ့သို့ သည်းခံနေမည်မဟုတ်ဘဲ ဟယါလန်နန်းတော်ရှိ သိုင်းပညာရှင်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

"ဟူး..."

သူသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သူသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဓားအရှိန်အဝါမှာ သက်တံကဲ့သို့ ကောင်းကင်ထဲသို့ ထိုးဖောက်သွားပြီး ဝဲဂယက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

၎င်းမှာ ဓားနတ်ဘုရားအား ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားရန် ပေးပို့သော အချက်ပြမှုပင်။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် နန်းတော်နောက်ဘက်သို့ ပတ်သွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာနေပြီး သိုင်းနတ်ဘုရားပညာရှင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး ကျင့်စဉ်ကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းထားသည်။

လင်ချွမ်​၏ အစီအစဉ်မှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တစ်ဖက်လူနှင့် လုံးထွေးတိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူ ပေါ်လာသည်ဖြစ်စေ၊ မပေါ်လာသည်ဖြစ်စေ ပူဇော်ရာခန်းမသို့ အမြန်ဆုံးသွားကာ ပစ္စည်းကို ယူပြီး ချက်ချင်းထွက်ခွာရန်ဖြစ်သည်။

...

နန်းတော်အတွင်း၌...

ဟယ်လန်ဘုရင်သည် ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ရှေ့သို့ အနည်းငယ်ကိုင်းကာ စားပွဲပေါ်၌ လက်တင်ထားသည်။

သူသည် လက်ချောင်းများကို ယှက်လျက် ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် တင်ထားပြီး ရှေ့မှ ဘိုးဘေးကို စိုက်ကြည့်နေ​၏။

လင်ချွမ် ရောက်လာသည်နှင့် သူသည် အရိပ်လူသားကို သွားရောက်ကူညီရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်က ဘိုးဘေးနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို စတင်ခဲ့သည်။

သို့သော် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ အရိပ်လူသားသည် ခန်းမထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် နဂိုနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

ထို့နောက် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ပလ္လင်၏ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။

ဟယ်လန်ဘုရင်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် "ဘိုးဘေး" ဟု ဟစ်အော်ကာ ကြိုဆိုရန် သွားခဲ့သည်။

"ဘိုးဘေး... အရှင် နိုးလာပြီပဲ"

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဖိုးအိုက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မျက်နှာတွင် အကူအညီမဲ့နေသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

"အပြင်မှာ ဒီလောက် ဆူညံနေတာ ငါဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆက်ပြီး တရားကျင့်နေလို့ ရမှာလဲ"

ထိုအခါ ဘုရင်၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး... အပြင်ကနေ အစွမ်းထက်တဲ့ အရှေ့တိုင်းသားတစ်ယောက် ရောက်လာပြီး နန်းတော်အပြင်ဘက်ကို ရောက်နေပါပြီ"

"နန်းတော်ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်ချုပ်ကြီးလည်း ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ဖို့ သွားနေပါတယ်"

"အကယ်၍ အရှင်တို့ နှစ်ယောက်သာ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် အဲ့ဒီလူကတော့ ရှုံးမှာ သေချာပါတယ်..."

စကားမဆုံးမီမှာပင် အဖိုးအိုက ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါလိုက်သည်။

အမြဲတမ်း သဘောကောင်းပြီး နိုင်ငံရေးတွင် မပါဝင်ခဲ့သော သူ၏မျက်နှာမှာ ယခုအခါ တည်ကြည်လေးနက်နေ​၏။

"ဒါက မသင့်တော်ဘူး"

သူသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းရင် သူ့ကို ဆုတ်ခွာအောင် လုပ်နိုင်တာ သေချာပေမဲ့ သူ့ကို သတ်နိုင်ဖို့တော့ အာမမခံနိုင်ဘူး"

"ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့သူက အာဃာတထားပြီး ကလဲ့စားချေမယ်ဆိုရင် လပိုင်းအတွင်းမှာပဲ နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ပျက်စီးသွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်"

"မင်းက ပလ္လင်ကို လိုချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် သိက္ခာကိုပဲ လိုချင်တာလား"

"ဒါပေမဲ့..."

ဟယ်လန်ဘုရင်က တစ်ခုခု ထပ်ပြောချင်သေးသော်လည်း ထပ်မံ အဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

"ငါ အထင်မမှားဘူးဆိုရင် မင်း ဒီလူသူကင်းမဲ့တဲ့ဒေသကနေ ထွက်ပေါက်တစ်ခု ရှာတွေ့ထားပြီး အရှေ့တိုင်းကို ရောက်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ဟယ်လန်ဘုရင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြေလိုက်ပြီးမှ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လင်ချွမ် တိုက်ခိုက်ရသည့် အကြောင်းရင်းအမှန်ကို သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခြင်း။

ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စမှာ မသင့်တော်တော့ပေ။

"ဒါပေမဲ့..."

ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက် ဘုရင်သည် သူ၏ ဘိုးဘေးပင်လျှင် နောက်ဆုတ်နေသည်ကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး လင်ချွမ်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

တစ်ဖက်လူသည် ပူဇော်ရာခန်းမသို့ ဦးတည်နေသည်ကို သူတို့ သိလိုက်ရသောအခါ ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဖိုးအိုပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရတော့သည်။

အခန်း ၃၁၆ - အကွက်နှစ်ကွက်

အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်တိုက်နှင့် မြူနှင်းများ ကင်းစင်သွားပြီးနောက် လင်းလက်တောက်ပနေသော မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုစဉ် ဟယ်လန်နန်းတော်ဘက်မှ လူရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းကာ နောက်ဘက်ရှိ ပူဇော်ရာခန်းမဆောင်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာခဲ့​၏။

ထိုအချိန်၌ပင် နန်းတော်မဟာရင်ပြင်အောက်ဘက်မှ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထောင့်ဖြတ်အတိုင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးတက်လာသည်။

၎င်းသည် အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုလူရိပ်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"လာကြပြီပဲ"

လင်ချွမ်၏ နှလုံးခုန်သံ မြန်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားသည်။

သူ၏ လက်ယာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ဓားအသိစိတ်များသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် စုစည်းသွားသည်။

ကောင်းကင်ယံ၌ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဓားအရိပ်များ ချက်ချင်းပေါ်လာပြီးနောက် အမှတ်တစ်ခုတည်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစည်းသွား​၏။

ရှည်လျားသောဓားသည် ကောင်းကင်ကို ဝှေ့ယမ်းဖြတ်သန်းသွားရာ ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်မှာ နဂါးတစ်ကောင် ပျံတက်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဓားဖြင့် ထိုးချလိုက်သောအခါ ဓားစွမ်းအင်များသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာမသွားဘဲ ဓားဦးဖျားတွင်သာ ကပ်ငြိနေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချွမ်၏ အရှိန်အဝါများ မြင့်တက်လာပြီး နဂါးအရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အောက်ဘက်မှ တက်လာသော ဓားအလင်းတန်းနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသည်။

ခဏချင်းမှာပင် နယ်ဗျူလာကြယ်စုတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းတန်းများသည် ထိတွေ့မိသည့် အမှတ်မှ ပွင့်ထွက်လာ​၏။

စက်ဝိုင်းပုံစံ လေလှိုင်းကြီးသည် ကောင်းကင်တစ်ခွင်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး တိမ်တိုက်များအထက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် အတွင်း၌ရှိနေသော လင်ချွမ်မှာ အနာအဆာမရှိဘဲ ရပ်နေဆဲပင်။

သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နဂါးပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ဝန်းရံကာကွယ်ထားသော အတွင်းအားများမှာမူ ခုနက ထိတွေ့မှုကြောင့် ပုံပျက်သွားခဲ့ပြီး လေထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအိုသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်။

သူသည် လင်ချွမ်နှင့် ရန်သူမဖြစ်လိုသဖြင့် ပသူ့အစွမ်းများကိုပင် အသုံးမပြုပဲ အကြိမ်ကြိမ် အလျှော့ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် လင်ချွမ်သည် မောက်မာလွန်းလှပြီး တော်ဝင်ရတနာများကိုပင် လက်လှမ်းရန် ကြိုးစားလာသည်။

ဤသို့ အခွင့်အရေးကို အလွဲသုံးစားလုပ်လာခြင်းက သူ့ကို ဒေါသထွက်စေ​၏။

သို့သော် လက်တွေ့မှာမူ သူခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်။

လင်ချွမ်သည် ရှေ့ကတိုက်ပွဲများတွင် စွမ်းအင်များစွာ အသုံးပြုခဲ့ရသော်လည်း အင်အားအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ဤစမ်းသပ်တိုက်ခိုက်မှု၏ ရလဒ်ကြောင့် မီးခိုးရောင်ဝတ် အဖိုးအိုသည် နောက်ဆုတ်လိုစိတ် တစ်ဖန် ပြန်ပေါ်လာပြန်သည်။

စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာထက် အင်အားကြီးသူတစ်ဦးနှင့် ရန်ငြိုးမဖွဲ့မိစေရန်က ပို၍ အရေးကြီးသည်မဟုတ်ပါလား။

ထို့ပြင် ယခုအခါ သူတို့သည် နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုနေကြသည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ မီးခိုးရောင်ဝတ် အဖိုးအိုက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီလူက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်တယ်"

"အခုလို အခြေအနေမှာတောင် ငါ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက် မရှိဘူး"

နုပျိုသော်လည်း ရင့်ကျက်သော ဘုရင်ငယ်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရ​၏။

အဖိုးအိုက သက်ပြင်းချကာ ဆက်ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ၊ နောက်တစ်ကြိမ်လောက် ထပ်စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့"

"သူသာ ထိခိုက်မှုမရှိသေးဘူးဆိုရင် ပူဇော်ရာခန်းမထဲက သူလိုချင်တာမှန်သမျှ ယူပါစေတော့"

"အကယ်၍ သူက အတောမသတ် လောဘကြီးနေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ တော်ဝင်ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် တိုက်ခိုက်ရုံပဲ ရှိတော့မယ်"

ဤစကားများသည် ဘုရင်ငယ်၏ နားထဲတွင် ခါးသီးနေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ အဖိုးအို၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်ပျက်ရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား​၏။

သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော အာရုံစူးစိုက်မှုများ ပေါ်လာသည်။

ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ရုတ်တရက် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး လွှမ်းမိုးထားသော ဖိအားကြီးတစ်ခု ရုတ်ချည်း ကျရောက်လာသည်။

ဤအရှိန်အဝါသည် ခန်းမဆောင်၏ အမိုးကို ဖောက်ထွက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်တည့်ထိုးတက်သွားပြီး အဖိုးအိုနှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူသော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

ထိုပုံရိပ်သည် လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေပြီး အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ သူ၏ လက်ယာဘက်လက်ညှိုးကို ရှေ့သို့ ညွှန်လိုက်သည်။

ထိုလှုပ်ရှားမှု စတင်သည်နှင့် လက်ညှိုးသည် ကြီးမားလာပြီး မယုံနိုင်လောက်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပျံထွက်သွားသည်။

လက်ညှိုး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြိုကွဲသွားပြီး ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများအဖြစ် ထိုလက်ညှိုးအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားကာ ၎င်းကို ပိုမိုခိုင်မာတောင့်တင်းစေသည်။

ထိုနေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါ သို့မဟုတ် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ မရှိတော့ဘဲ စွမ်းအင်အားလုံးသည် ထိုလက်ညှိုးထဲတွင်သာ ကိန်းအောင်းနေ​၏။

ဤအကွက်သည် ရိုးရှင်းပုံရသော်လည်း လင်းချွမ်မှာမူ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားသည်။

သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအင်များကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်သည်။ လောင်ကုန်းအပ်စိုက်မှတ်အတွင်းရှိ ရှေးဦးမူလစွမ်းအင်များသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပွင့်ထွက်လာပြီး ရေခဲကျောက်ဓားအတွင်းသို့ အကုန်အစင် စီးဝင်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ဓားသွားသည် အလိုအလျောက် တုန်ခါလာပြီး ဓားချင်းထိတွေ့သံများ ကောင်းကင်တစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သူ၏ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အားလုံးမှာ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လင်ချွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရ​၏။

သူ၏ အကြည့်များသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဓားကို ကိုင်ထားသော လက်မောင်းကို အနည်းငယ် တုန်ခါကာ ကောင်းကင်ကို အလျားလိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် တောက်ပသော အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်းသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ထို့နောက် ဖြူလွလွ မြူနှင်းများ တက်လာပြီး ဓားအလင်းနောက်သို့ လိုက်ပါကာ ကောင်းကင်တွင် ပွင့်အံသွားသည်။

လျင်မြန်ပြီး တောက်ပလှသော ဓားချက်သည် လေထဲရှိ လက်ညှိုးပုံရိပ်နှင့် ထိတွေ့မိရာ ရေလှိုင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထက်မြက်သော လေဓားသွားများသည် လိမ်ယှက်ကာ အပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခု ဆုံတွေ့ရာ နေရာမှာ ပြိုကွဲသွားပြီး အနက်ရောင် ဟာလာဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ​၏။

အက်ကြောင်းများစွာနှင့် ဝါကျင်ကျင် လျှပ်စီးတန်းများက ထိုနေရာရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အခြေအနေကို သက်သေပြနေကြသည်။

ရှေးဦးမူလစွမ်းအင်၏ စွမ်းပကားသည် ထိုဓားချက်နှင့်အတူ အစွမ်းကုန် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျယ်ပြောလှသော ဓားစွမ်းအင်များသည် စီးဆင်းနေသော မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ပင်။

ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ၎င်းသည် လက်ညှိုး၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်မှ ခွဲထုတ်လိုက်သည်။

ခုတ်ပိုင်းနေစဉ်အတွင်း မျက်နှာပြင်မှာ တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်နေသော်လည်း ရှေ့သို့ တိုးဝင်မှုက ရပ်တန့်မသွားပေ။

အသံများအားလုံးမှာ ပြိုကွဲနေသော ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ စုပ်ယူခြင်းခံလိုက်ရသဖြင့် အဝေး၌ရှိနေသူများပင် နားအူခြင်း မဖြစ်ခဲ့ကြချေ။

သို့သော် မည်သည့်ဘက်က အသာစီးရသည်ကိုမူ မသိနိုင်သေးပေ။

ရုတ်တရက် မီးခိုးရောင်ဝတ် အဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့​၏။

ထိုအချိန်၌ပင် ဝိညာဉ်လက်ညှိုး၏ နောက်ကွယ်တွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထို့နောက် လက်ညှိုးမှာ အလယ်မှ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ကြွင်းကျန်နေသော အဖြူရောင် အလင်းစလေးသည် နန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည်ကာ ကွေးညွှတ်ပျံဆင်းသွားသည်။

၎င်းသည် ကြီးမားသော ဓားအရှိန်အဝါထဲမှ အလင်းစလေးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်ကြောင့် နန်းတော်အတွင်းရှိ ကျွမ်းကျင်သူများမှာ ကြောက်လန့်တုန်ရင်သွားကြသည်။

ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်သော ဘုရင်မှာမူ စစ်ကြေညာစဉ်ကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှု မရှိတော့ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရင်နေပြီး အသက်ရှူရကျပ်သလို ခံစားနေရ​၏။

အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် သူသည် မီးခိုးရောင်ဝတ် အဖိုးအိုကို အကူအညီတောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ ဓားစွမ်းအင်မှ ဖိအားများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဘိုးဘေး..."

ဘုရင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ဓားအလင်းတန်းကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းဆုံးဖြတ်ချက်ရဲ့ တန်ဖိုးပဲ၊ ဒါကို ကောင်းကောင်း မှတ်ထားသင့်တယ်"

လျှော်တေဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအိုက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေလျက် သူ၏ လက်ယာဘက်လက်ကို ရှေ့ရှိ လေဟာနယ်သို့ ဆန့်ထုတ်ကာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်​၏။

ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားတစ်ခု လေထဲတွင် စုစည်းသွားပြီး ထိုဓားအလင်းတန်းကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ခြေမွှပစ်လိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုကြောင့် ဓားသွားမှာ ပျက်စီးသွားပြီး အပေါ်ယံကြည့်လျှင် အဖိုးအို၏ အစွမ်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ လင်ချွမ်မှာမူ တစ်ကွက်သာ အသုံးပြုခဲ့ရခြင်း။

အင်အားကွာခြားချက်မှာ သိသာထင်ရှားလှ​၏။

ဟယ်လန်ဘုရင်သည် ထပ်မံ စကားမဆိုတော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ အောက်တွင် ဒူးထောက်နေရသော အရိပ်လူသားသည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ထွက်ခွာခွင့်တောင်းကာ ထသွားသည်။

အဖိုးအိုမှာမူ သူ့ကို လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ခန်းမဝင်ပေါက်တွင် ရပ်ကာ ကောင်းကင်ကိုသာ ငေးကြည့်နေခဲ့ကြ​၏။

အင်အားကြီးသူ နှစ်ဦးကြားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ညှိနှိုင်းမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လင်ချွမ်သည် တစ်ဖက်လူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို အာရုံခံမိသောအခါမှ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ခုနက အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုမှတစ်ဆင့် သူ၏ ရန်သူသည် သူ့ကို ထပ်မံတားဆီးတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ပြီ။

သို့သော် ဤသည်မှာ ပူဇော်ရာခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများအတွက်သာ အကန့်အသတ်ရှိနိုင်သည်။

အကယ်၍ သူသာ လောဘကြီးပြီး မဆင်မခြင် ပြုမူမည်ဆိုပါက တစ်ဖက်လူ၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို မလွဲမသွေ ခံရမည်။

လင်ချွမ်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ဝေးကွာသော ခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အင်အားဖြင့် တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းရှိ ပစ္စည်းအားလုံး၏ မူလပုံသဏ္ဌာန်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။