အခန်း (၃၁၇-၃၁၈)

အခန်း ၃၁၇ - ရာထူးတိုးမြှင့်ရန် အခွင့်အရေး

ရှေးဟောင်းစာအုပ်၏ စာမျက်နှာများ ပွင့်လာပြီးနောက် အနည်းငယ် ဝါကျင်ကျင်ဖြစ်နေသော အဆောင်လက်ဖွဲ့စာရွက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်ချွမ်သည် ၎င်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် လက်ချောင်းများဖြင့် ကျောဘက်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ကြည့်ရာ ထူးခြားဆန်းပြားသော ခံစားချက်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ​၏။

ဤအဆောင်လက်ဖွဲ့၏ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းမှာ အတော်ပင် ထူးခြားလှသည်။

ညှစ်ကြည့်လိုက်လျှင် အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ကြံ့ခိုင်ကျစ်လျစ်မှု ရှိနေသည်။

အတွင်းအားကို အသုံးမပြုဘဲ လင်ချွမ်​၏ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့်ပင် ၎င်းကို ဆုတ်ဖြဲရန် ခဲယဉ်းလှ​၏။

သို့သော် အတွင်းအား အနည်းငယ် ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ၎င်းမှာ အလွယ်တကူ လောင်ကျွမ်းသွားနိုင်သည်။

လင်ချွမ်သည် တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးမိပြီးနောက် လက်ဖွဲ့ကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လှန်ကြည့်လိုက်သည်။

သေချာစွာ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးရာတွင် လက်ဖွဲ့၏ အရှေ့မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ အလွန်လျှို့ဝှက်နက်နဲသော သင်္ကေတတစ်ခုကို ရေးဆွဲထားသည်။

မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာပင် ဤလက်ဖွဲ့၏ မျက်နှာပြင်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ဖြာထွက်နေသည်။

ဂါထာသင်္ကေတများကို ရေးဆွဲထားသော အစင်းကြောင်းများသည် ဝေဝါးသော ပုံရိပ်ယောင်များကြားတွင် ဖုံးကွယ်နေ​၏။

လင်ချွမ်​၏ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့်ပင် ထိုအစင်းကြောင်းများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှ​၏။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ဦးက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဖတ်ကြည့်လျှင်သော်လည်းကောင်း၊ အာရုံစိုက်၍ စူးစိုက်ကြည့်လျှင်သော်လည်းကောင်း စိတ်ထဲတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားရလိမ့်မည်။

၎င်း၏ ဘေးဘက်တွင် ရှေးဟောင်းစာလုံးပေါင်း ရှစ်ဆယ့်တစ်လုံးနှင့် အထူးပုံစံများကို ထွင်းထုထားသည်။

အချို့သော ရှုထောင့်များမှ ကြည့်လျှင် ၎င်းတို့သည် စီရင်ထုံးများအတွင်းရှိ အစီရင် ပုံစံများနှင့် ဆင်တူနေသည်။

"အော်... ဒါကြောင့်ကိုး"

လင်ချွမ်သည် ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံ ရသည်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့ဆိုသည်မှာ စာလုံးများ၊ မင်နှင့် သက်ဆိုင်ရာ သယ်ဆောင်ပေးသည့်အရာ (ဆိုလိုသည်မှာ လက်ဖွဲ့စာရွက်) မျှသာ။

သာမန်လက်ဖွဲ့များသည် အထူးရှေးဟောင်း စာလုံးများအတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ၎င်းတို့၏ စွမ်းပကားကို ပြသကြသည်။

၎င်း၏ အနှစ်သာရမှာ ဂါထာသင်္ကေတများပင်။

အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်သော လက်ဖွဲ့ဆရာတစ်ဦးသည် စစ်မှန်သော ပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

သူသည် လက်ဖွဲ့များကို ထွင်းထုသည့် ဖြစ်စဉ်တွင် သူ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ဆန္ဒကို စုတ်တံနှင့် မင်တို့မှတစ်ဆင့် ဖော်ပြပြီး လက်ဖွဲ့စာရွက်ပေါ်တွင် ခေတ္တထိန်းသိမ်းထားခြင်း။

၎င်း၏ အဓိက အနှစ်သာရမှာ စိတ်ဝိညာဉ်၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုပင် ဖြစ်​၏။

ပို၍ နက်နဲစွာ ပြောရလျှင် လက်ဖွဲ့များ၌ အမှန်တကယ် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အရာမှာ 'လက်ဖွဲ့' ကိုယ်တိုင်ပင်။

၎င်းသည် အလွန်ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှုနှင့် ဆန္ဒကို သယ်ဆောင်ထားပြီး အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမှတ်အသားကို ထွင်းထုထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်က အနီးကပ်ကြည့်သောအခါ အစင်းကြောင်းများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရခြင်း။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ စီရင်ထုံးများနှင့် လက်ဖွဲ့များသည် တူညီသော အချက်အချို့ ရှိနေခြင်းပင်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် လက်ဖွဲ့ကို ချထားလိုက်ကာ ကျောက်သားပေါ်တွင် မှီလျက် အတွေးနက်နေတော့သည်။

နန်းတော်တွင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး ပူဇော်ရာခန်းမရှိ ရတနာများကို ရရှိခဲ့သည်မှာ ရက်

အနည်းငယ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။

ယခုအခါ နန်းမြို့တော်အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ဆိုဖီတဲလ်မိသားစု ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းသွားခြင်းကြောင့်။

မိသားစုအကြီးအကဲ ဆိုဖီတဲလ် သေဆုံးသွားပြီး ပညာရှင်တစ်စု သတ်ဖြတ်ခံရပြီးနောက်တွင် တစ်ခါက ကြီးကျယ်ခမ်းနားခဲ့သော ဆိုဖီတဲလ် မိသားစု၌ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုအင်အားသည် မျိုးပြုတ်သွားရန် မလုံလောက်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ထိပ်တန်းမိသားစုများစာရင်းမှ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီး ပထမတန်းစား အင်အားစုများ၏ အောက်ဆုံးအဆင့်သို့ လုံးဝ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြ​၏။

တော်ဝင်မိသားစုသည်လည်း သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိသော ထောက်တိုင်တစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားခြင်းကြောင့် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ယခုရက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့သည် အခြားသူများ၏ ကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် သို့မဟုတ် အခြေအနေကို ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းညှိရန် အချိန်မရနိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့် တော်ဝင်မိသားစု လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ နှစ်သိမ့်မှုပေးရုံသာ။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဝံပုလွေများ ဝိုင်းရံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဆိုဖီတဲလ် မိသားစုသည် အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ခွဲဝေမခံရသေးသော်လည်း အင်အားအများစုမှာ ဝါးမြိုခြင်း ခံနေရပြီ။

သို့သော် ဟယ်လန်ပြည်တွင်းမှ အခြေအနေများသည် လင်ချွမ်နှင့် ဘာမျှမသက်ဆိုင်ပေ။

သူသည် ယခုအခါ နန်းမြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ဝေးလံခေါင်သီသော တောင်တန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်​၏။

ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ သူသည် မင်မင်းဆက် နယ်မြေသို့ မပြန်သေးသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဓားနတ်ဘုရားသည် ကျင့်ကြံမှု အတားအဆီးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့်ပင်။

ယခင်တိုက်ပွဲများတွင် ဓားနတ်ဘုရားသည် အတွေ့အကြုံများစွာ ရရှိခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အနောက်တိုင်း ပညာရှင်များ၏ မတူညီသော နည်းစနစ်များက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အားနည်းချက်များကို သိရှိလာစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အဆင့်တက်လှမ်းရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း။

ဆွေးနွေးပြီးနောက် နှစ်ဦးသားသည် ဤနေရာတွင် ခေတ္တနေထိုင်ရန်နှင့် ဓားနတ်ဘုရား အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်ပြီးမှသာ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်တန်းအတွင်း၌ ဓားနတ်ဘုရားသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားစွမ်းအင်များက ဝိုင်းရံထားပြီး သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဓားသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ဖိအားပေးနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် တောင်အတွင်းပိုင်း၌ ပျံ့နှံ့နေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အတွင်းအားများသည် အဆက်မပြတ် စုစည်းလာပြီး အထူးအမှတ်တစ်ခုသို့ ဖိသိပ်လိုက်သောအခါ ကျင့်ကြံမှု၏ အကန့်အသတ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားလေ​၏။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ရုတ်တရက် အပြင်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် အချိန်အတော်ကြာ ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားများသည် သူ၏ သွေးကြောများအတွင်း စီးဆင်းလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ဟိန်းဟောက်နေသော မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေသည်။

ဓားနတ်ဘုရား၏ အကြည့်မှာ တည်ကြည်နေပြီး သူ၏ ဝမ်းသာမှုကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အဆင့်တက်လှမ်းမှု မပျက်ပြားစေရန် ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရင်း သူသည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွား​၏။

နောက်ဆုံးတွင် လင်ချွမ် ရက်အနည်းငယ်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးတက်သွားပြီး ၎င်း၏ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်များသည် တောင်တန်းများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

၎င်းသည် တောင်ကုန်း တောင်ပြင်များမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်မှ တိမ်တိုက်များကိုပင် လွင့်စင်သွားစေကာ အဆင့်တက်လှမ်းမှု အောင်မြင်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်​၏။

ဤကာလအတွင်း စုဆောင်းထားသော ဗဟုသုတနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများအပြင် အဆင့်မတက်မီ လင်ချွမ်ပေးခဲ့သော ဆေးလုံးများကြောင့် ဓားနတ်ဘုရား၏ ကျင့်ကြံမှုသည် နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ။

သူသည် ယခုအခါ သူ၏ အစွမ်းအစ အမြင့်ဆုံးအဆင့်နှင့် မဝေးတော့ပေ။

"ဟား ဟား"

ထိုရယ်သံသည် ကောင်းကင်ကိုပင် တုန်ခါသွားစေသည်။

မီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော်လည်း လင်ချွမ်သည် ထိုရယ်သံအတွင်းရှိ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံရလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းဆေးလုံးတစ်ဆုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲ တိုက်ရိုက်ထည့်လိုက်လေ​၏။

ထို့နောက် ၎င်းကို အလျင်အမြန် မျိုချကာ စတင်သန့်စင်လိုက်သည်။

ဆေးလုံးသည် လျင်မြန်စွာ ပျော်ဝင်သွားပြီး လင်ချွမ်​၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အားကောင်းသော စွမ်းအားများအဖြစ် စီးဝင်သွားသည်။

၎င်းသည် သူ၏ ကြွက်သားနှင့် အရိုးများကို အားဖြည့်ပေးပြီး ခွန်အားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသည်။

ဆေး၏ အာနိသင်များ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ လင်ချွမ်သည် ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့သော ခဏတာ စိတ်ကူးစိတ်သန်းကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့​၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ အရှိန်အဝါများသည် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး ကျင့်ကြံမှု အဟန့်အတားများ လျော့ရဲလာသည့် လက္ခဏာပင် ပြသလာသည်။

လင်ချွမ်သည် ယခင်ကတည်းက ရာထူးတိုးမြှင့်

ရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ၎င်းကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

ယခုအခါ ဓားနတ်ဘုရား အဆင့်တက်သွားသည်ကို အဝေးမှ ကြည့်နေရင်း သူသည်လည်း လှုံ့ဆော်မှုခံရပြီး အဆင့်တက်ရန် အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ။

ယခု လိုအပ်သည်မှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုပင်။

အောက်ဘက်မှ တိုးဝင်လာသော အေးစိမ့်သည့် အရှိန်အဝါကို အာရုံရလိုက်သောအခါ ဓားနတ်ဘုရား၏ ရယ်သံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် လင်ချွမ်က သူ၏ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်လာသည်ကို အံ့အားသင့်ဖွယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ပထမတွင် သူသည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ အခက်အခဲရှိစွာ ရှောင်တိမ်းနေခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် လင်ချွမ်​၏ အရှိန်အဝါအတွင်းရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို သူ သတိထားမိသွားသည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာမှုနှင့် စိုးရိမ်မှု နှစ်မျိုးလုံး ပေါ်လာခဲ့​၏။

သူသည် ဆေးလုံးအချို့ကို ဆက်တိုက် မျိုချလိုက်ပြီး လင်ချွမ်နှင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင်များသည် လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရံဖန်ရံခါ ပေါက်ကွဲမှုများကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ပင် ပုံပျက်သွားရသည်။

နှစ်ဦးသားသည် မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး ထိုတိုက်ပွဲ၏ တုန်ခါမှုကြောင့်ပင် တောင်တန်းတစ်ခုလုံး ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရ​၏။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ အင်အားအချို့ကို ထိန်းမထားခဲ့လျှင်၊ သူ၏ အရှိန်အဝါ ပြောင်းလဲနေသော်လည်း ဓားနတ်ဘုရားပင် ထိုမျှကြာအောင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီး၌ လင်ချွမ်​၏ အရှိန်အဝါသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အနီးရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်ပြေးဝင်သွားသည်။

သူ၏ လက်ချောင်းများကို ဓားကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ ဓားစွမ်းအင်နှစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။

တောင်စောင်းတွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ​၏။

အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် အရှိန်အဝါများက သူ့ကို သန့်စင်ပေးလိုက်ပြီး လင်ချွမ်သည် တောင်အတွင်း၌ ၃ ကျန်း ကျယ်ဝန်းသော စက်ဝိုင်းပုံ နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထိုအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရင်း သူသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေလိုက်တော့သည်။

အခန်း ၃၁၈ - ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်လာခြင်း

တောင်တန်းကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင်...

လင်ချွမ်သည် မိမိရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသော ပစ္စည်းအမယ်အချို့ကို ကြည့်ရင်း အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်​၏။

သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းသွား၏။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော အစီအစဉ်တစ်ခုပင်။

လမ်းခရီးက အနည်းငယ် အဖုအထစ် ရှိခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဤအမှတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

"နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ ကျော်ကြာ ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ တည်ရှိနေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကိန်းအောင်းနေတဲ့ မှော်ဝင်ပစ္စည်း..."

"ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ အစွမ်းထက် အဆောင်လက်ဖွဲ့..."

"ပင်လယ်နက် ရေဝဲဂယက်အောက်မှာ ဖြစ်

တည်လာတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ပင်လယ်ပုံဆောင်ခဲ"

"နောက်ပြီး သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရဲ့ အထွက်အထိပ်ကို ရောက်နေတဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်..."

လင်ချွမ်သည် ပြည့်စုံသွားပြီဖြစ်သော အခြေအနေများကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။

ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူ၏ယုံကြည်မှုကို မြှင့်တင်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖြေဖျောက်နေခြင်းပင်။

ကျင့်စဉ်အဆင့်က သိုင်းဘုရင် အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော်လည်း နောက်ထပ် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် မည်မျှလောက်များပြားသော ပညာရှင်ကြီးများသည် ဤအတားအဆီးကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပါသနည်း။

ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများပင်လျှင် အဆင့်မတက်လှမ်းမီ သူတို့၏အောင်မြင်မှုကို ရာနှုန်းပြည့် သေချာခဲ့ကြမည်မဟုတ်ပေ။

ယခု သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်နိုင်မည့် ထူးခြားသော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ရရှိထားသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အောင်မြင်နိုင်ခြေ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းပင် မရှိပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ စမ်းသပ်ကြည့်ရကျိုးတော့ နပ်ပေသည်။

"အခု ငါ့ရဲ့ကျင့်စဉ်က သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရဲ့ အဆုံးစွန်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ သီအိုရီအရ တိုက်ရိုက်ဖောက်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားလို့ရပြီ"

"အကယ်၍ နည်းလမ်းက ချို့ယွင်းချက်ရှိနေရင်တောင် ရှုံးနိမ့်တာနဲ့ ထိခိုက်မှုအချို့ပဲ ရှိလိမ့်မယ်"

"အဆိုးဆုံးဖြစ်လာရင်တော့ အဆင့်တက်တာကို ခေတ္တဆိုင်းငံ့ပြီး နာလန်ပြန်ထူလာမှ ထပ်ကြိုးစားလို့ရတာပဲ"

တစ်ကယ်တမ်းသာ အောင်မြင်သွားခဲ့လျှင် အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမည်။

အနာဂတ်တွင် မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး ကျင့်စဉ်ကြောင့် ဘေးဒုက္ခများနှင့် ရင်ဆိုင်ရဦးမည်ဆိုလျှင်တောင် သူ၏အစွမ်းက ထိုဘေးဒုက္ခများကို ခုခံနိုင်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

ဤအတွေးဝင်လာသည်နှင့် လင်ချွမ်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်ကာ ပါးစပ်ထဲငုံထားလိုက်​၏။

ထို့နောက် ကျင့်စဉ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်လိုက်တော့သည်။

နှေးရာမှ မြန်၊ ငြိမ်သက်ရာမှ ပြင်းထန်လာသည်။

ကျင့်စဉ်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်နှင့် လင်ချွမ်​၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါများ စတင်ပြောင်းလဲလာသည်။

သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် တရွေ့ရွေ့ မြင့်တက်လာပြီး မကြာမီမှာပင် အထက်ဆုံးမှ အတားအဆီးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် သိုင်းဘုရင် အဆင့်၏ တံခါးကို စတင် တိုက်ခိုက်ချေဖျက်လေတော့သည်။

"ဝုန်း"

အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားမှုစတင်သည်နှင့် ကမ္ဘာကြီးသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။

ကြည်လင်နေသော ညကောင်းကင်ယံသည် ရုတ်တရက် ထူထပ်မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်ကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းတို့သည် အလျင်အမြန် စုရုံးလာပြီး လနှင့်ကြယ်တို့၏ အလင်းရောင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းထွက်လာကာ လျှပ်စီးတန်းများက ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အကယ်၍ လင်ချွမ်သာ လူသူမနီးသော တောင်နက်ထဲတွင် ညအချိန်၌ အဆင့်တက်ရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပါက ဤထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်ကြီးသည် လူပေါင်းများစွာကို ဆွဲဆောင်မိနေပေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏အရှိန်အဝါများ တဟုန်ထိုးတက်လာပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် တစ်လှမ်းချင်း ရှေ့သို့တိုးလာနေသည်။

"ဖြန်း"

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော မိုးကြိုးသံကြောင့် ကောင်းကင်ကြီး တုန်ဟိန်းသွားသည်။

လျှပ်စီးများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု လက်လာပြီး နားကွဲလုမတတ် အသံများ မြည်ဟည်းနေ​၏။

လင်ချွမ်သည် အထက်ရှိ ကျောက်နံရံကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်သည် ပေပေါင်းသောင်းချီ မြင့်သော တောင်ထိပ်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ကောင်းကင်ဆီသို့ ရောက်သွားသယောင်ပင်။

"ဒါက... အပြင်ပန်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခလား"

လင်ချွမ်​၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားပြီး မျက်နှာတွင် တည်ကြည်လေးနက်မှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

မဟာနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံသူများသည် နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ လျှင် တစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ရစမြဲ။

အကယ်၍ ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်ပါက သက်တမ်း ၅၀၀ တိုးလာမည်ဖြစ်သော်လည်း ကျရှုံးပါက ချက်ချင်း သေဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ပါ ပြာဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ လိုသေးသော်လည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် အလားတူ ဘေးဒုက္ခများအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်ကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာအချို့နှင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ပြောစကားများမှတစ်ဆင့် ဤဘေးဒုက္ခကို အတန်ငယ် နားလည်ထားသည်။

သို့သော် ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်ပုံမှာ အမျိုးမျိုး ကွဲပြားနေ​၏။

အချို့က မြောက်ဘက်တွင် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သူရှိသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ အချို့က တောင်ဘက် ရွှံ့နွံတောတွင် ဝိညာဉ်ရေးရာ အခက်အခဲကို ခံစားခဲ့ရသည်ဟု ဆိုကြသည်။

လူအမျိုးမျိုးပေါ် မူတည်ပြီး ဘေးဒုက္ခ အမျိုးမျိုး ကွဲပြားသည်ဟုလည်း ပြောကြသည်။

မဟာနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်တွင် ရင်ဆိုင်ရမည့် ဘေးဒုက္ခများအကြောင်းကိုမူ ဖော်ပြထားခြင်း ရှားပါးလှသဖြင့် စုံစမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

လင်ချွမ်အနေဖြင့် သိထားသည်မှာ ကျင့်စဉ်ကို မရမီက သိခဲ့သည်များနှင့် စနစ်မှ ကနဦး သတိပေးချက်များသာ ရှိသည်။

လျှပ်စီးဘေးဒုက္ခ၏ ပြင်းအား သို့မဟုတ် ပုံစံကိုမူ သူ ဘာမှမသိချေ။

သတိထားသည့်အနေဖြင့် လင်ချွမ်သည် အထက်ပါ ဘေးဒုက္ခများကို စုံစမ်းခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တွင် လျှပ်စီးများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်ရုံနှင့်ပင် ဤသည်မှာ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

၎င်းသည် ဟေးချင်းဖော်ပြခဲ့သော 'အပြင်ပန်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ' နှင့် ကွက်တိကိုက်ညီနေသည်။

လျှပ်စီးတစ်ခုချင်းစီတွင် ကမ္ဘာပေါ်၌ အရှိန်အဝါ အရှိဆုံးနှင့် သဘာဝအကျဆုံး စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

အကယ်၍ ထိုလျှပ်စီးကို ခုခံနိုင်လျှင် ကျင့်စဉ်တက်လှမ်းခြင်းမှ ရရှိလာမည့် ထူးခြားသော အခွင့်အရေးကို ရရှိကာ ပိုးတုံးလုံးဘဝမှ လိပ်ပြာအဖြစ်သို့ အသွင်ကူးပြောင်းနိုင်မည်။

"ဟူး"

လင်ချွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏အတွင်းအားများကို သွေးကြောများတစ်လျှောက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှည့်ပတ်စေလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ မူလစွမ်းအားကို အလောတကြီး အသုံးမပြုသေးပေ။

အကြောင်းမှာ မူလစွမ်းအားသည် အတွင်းအားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အကန့်အသတ်ရှိသောကြောင့်သာ။

ထို့အပြင် ဘေးဒုက္ခ၏ အစောပိုင်း အဆင့်များမှ လျှပ်စီးများသည် အနည်းငယ် အားနည်းသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျစ်လျစ်အောင်လေ့ကျင့်ရာတွင် များစွာ အထောက်အကူပြုသည်။

အကယ်၍ မိမိ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့်သာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက အကျိုးကျေးဇူး အမြောက်အမြား ရရှိနိုင်ပေသည်။

မွန်းကျပ်စေသော ဖိအားတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး ကောင်းကင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ခုနှင့်အတူ မိုးကြိုးသည် ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချလိုက်သည်။

ကျောက်တုံးများ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားပြီး တောင်စောင်းကြီးမှာလည်း ဟိန်းဟောက်ကာ အက်ကွဲသွားသည်။

သဲနှင့် မြေကြီးအမြောက်အမြားသည် ရေစီးသကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းများထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လင်ချွမ်ရှိရာ ဂူအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာ​၏။

သူသည် ဤအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

အတွင်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော အလွှာပါးသည် ပြင်ပဖိအားများမှ ထိရောက်စွာ ကာကွယ်ပေးထားသည်။

တောင်အောက်တွင် မြုပ်နေလျှင်တောင် သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိမည်မဟုတ်ပေ။

တောင်တန်းကြီး၏ အကာအကွယ်ကြောင့် ပထမဆုံး မိုးကြိုးဒဏ်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ပြီး ထိခိုက်မှုအချို့ကို လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။

လင်ချွမ် အသက်ရှူပင် မဝသေးမီ ဒုတိယမြောက် လျှပ်စီးတန်းသည် ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာပြန်သည်။

တောက်ပလှသော လျှပ်စီးအလင်းသည် တောင်ကြီးနှင့် မြေလွှာများကို ထိုးခွဲကာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးပြီး လင်ချွမ်​၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားလေ​၏။

အတွင်းအား အတားအဆီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွား၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အားအင်များသည် လင်ချွမ်​၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ့ကို ရွှံ့နွံနှင့် သဲများထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်​၏။

လျှပ်စီးများ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စီးဆင်းသွားပြီး ထုံကျဉ်မှုလှိုင်းများကို သယ်ဆောင်လာသည်။

ခဏတာမျှ လင်ချွမ်​၏ ကြွက်သားများ တုန်ခါသွားပြီး ဆံပင်များ လောင်ကျွမ်းကာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

ထို့အပြင် မိုးကြိုး၏ ရိုက်ချက်နှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြီးကပါ ပါလာသည်။

တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုလုံး တစ်ပြိုင်တည်း ကျရောက်လာသဖြင့် လင်ချွမ်မှာ ချက်ချင်းပင် အကျပ်ရိုက်သွားတော့​၏။

"တောက်..."

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ထုံကျဉ်မှုများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားမှ လင်ချွမ်ပြန်ထနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ နယ်ပယ်ကို ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ကျောက်ခဲများနှင့် ရွှံ့များမှာ လင်ချွမ်​၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလိုအလျောက် ကွာကျသွားသည်။

ဤအချိန်မှသာ သူသည် မိုးကြိုး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို သဘောပေါက်လိုက်တော့သည်။

သူသည် ကြောက်စိတ်ကို နှိမ်နင်းကာ အဖြေရှာရန် အလျင်အမြန် စဉ်းစားလိုက်​၏။

အံကြိတ်ခံရုံမှလွဲလျှင် တက်ကြွစွာ တုံ့ပြန်ရန်သာ နည်းလမ်းရှိတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်တိုက်များကို ချေဖျက်ပြီး မိုးကြိုးကို အောင်နိုင်မှသာ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်နိုင်မည်လား။

ဒါကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် လင်ချွမ်​၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားသည်။

ထိုပန်းတိုင်သည် အံကြိတ်ခံနေခြင်းထက် ပိုမလွယ်ကူသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ အခြေအနေက လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။

ခုခံရုံသက်သက်ဆိုလျှင်တောင် သူသည် လုံးဝ အစွမ်းမဲ့နေသူမဟုတ်။

အကယ်၍ စနစ်တကျ ကိုင်တွယ်ပြီး စည်းမျဉ်းများကို နားလည်သွားပါက ပိုမိုလွယ်ကူလာမည်မှာ သေချာသည်။

သူ အတွေးလွန်နေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ ငွေရောင်အလင်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ဒုတိယမြောက် မိုးကြိုး (အမှန်စင်စစ် တတိယမြောက်) သည် ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချလိုက်လေတော့သည်။