လုချန်းကျီ စပြီ

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ ပြောပြချက်အရ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်၏ အခြေအနေနှင့် ယခုအကြိမ် မြင့်မြတ် သားတော် စမ်းသပ်ပွဲ၏ စည်းမျဉ်းများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ရှင်းလင်းသွားပြီဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ များအနေဖြင့် အသက်အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ပြီး မြင့်မြတ် သားတော် ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေးအတွက် လုံလောက်သော "ရတနာ" များကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအတောအတွင်း သူတို့က အခြားသော ပြိုင်ဘက်များကိုလည်း သတိထားရမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရတနာများမှာ အခြားသူများ၏ လုယူခြင်းကို ခံရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သောအခြေအနေမျိုး သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်ကို ထန်ထျန်း ကောင်းကောင်းသိသည်။

တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်မှ လူအချင်းချင်းကြားတွင်မူ တိုက်ခိုက်သည့်အခါ အနည်းငယ် ညှာတာဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အခြားသော ထျန်းဖူနန်းတော် ရှစ်ခုမှ မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ များလည်း ပါဝင်နေသည်။

အကယ်၍ ပဋိပက္ခ အစစ်အမှန် ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် သွေးချောင်းစီးရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ့အတွက်မူ ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။

ဤစည်းမျဉ်းက သူ့အတွက် ပို၍ပင် အကျိုးရှိစေသည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စဖြစ်သော ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးနယ်မြေကို ပို၍ စိတ်ချလက်ချ ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ အကယ်၍ အချိန်မလောက်တော့လျှင် အခြားသူများထံမှ ရတနာအချို့ "ချေး" လိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်၊ ကိစ္စအကြီးကြီး မဟုတ်ပေ~

စည်းမျဉ်းအားလုံး ပြောပြပြီးနောက် ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော ဝတ်ရုံလက်စ က ကို ဝှေ့ယမ်းကာ စမ်းသပ်ပွဲဝင်မည့် မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ အားလုံးကို ဝတ်ရုံထဲသို့ သိမ်းကျုံးထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံရှိ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးကြီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

သူတို့၏ ပုံရိပ်များ တံခါးဝထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် အေးစက်သော အော်ရာများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးကြီးမှာလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

မြင့်မြတ် သားတော် စမ်းသပ်ပွဲ တရားဝင် စတင်လေပြီ။

....

ထိုအချိန်တွင် မှောင်မိုက်သော နေရာတစ်ခု၌

လုချန်းကျီက အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏အောက်တွင် အနက်ရောင် ဝါးခေါင်းဆောင်း များ ဆောင်း ထားသည့် လူတစ်ရာကျော်က ရိုသေစွာ ရပ်နေကြသည်။

မည်သူမျှ အသံမထွက်ကြဘဲ အပ်တစ်ချောင်း ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်မသိ၊ လုချန်းကျီက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ခေါက်ယပ်တောင်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။

"အချိန်တွက်ကြည့်ရင် ထန်ထျန်းတို့ ထွက်သွားကြပြီ မဟုတ်လား"

သူက ဖြည်းညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

သူ့ဘေးနားရှိ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားသူတစ်ဦးက ဦးညွှတ်ကာ ဖြေသည်။ "ဟုတ်ပါတယ် အရှင်"

" မြင့်မြတ် သားတော် စမ်းသပ်ပွဲက ဒီနေ့ပါ။ ထန်ထျန်းက အခုဆိုရင် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်ထဲကို ဝင်သွားလောက်ပါပြီ"

လုချန်းကျီက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး "မင်း ပေါ်လာတာက အရာအတော်များများကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သလို ငါ့စိတ်ထဲက အတွေးတွေကိုလည်း ပြောင်းလဲစေခဲ့တယ်"

" ထျန်းဖူနန်းတော် ရဲ့ နယ်မြေချဲ့ထွင်မှုက သတ်ဖြတ်ခြင်းတွေကို ဖြစ်စေခဲ့ပေမဲ့ သူပြောတာလည်း မမှားဘူး၊ ဒါက သမိုင်းရဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ၊ ဘယ်သူမှ တားဆီးလို့မရဘူး"

"ထျန်းဖူနန်းတော် က ကမ္ဘာကြီးကို စည်းလုံးစေခဲ့ပြီးနောက် တကယ်ပဲ ဆုတ်ယုတ်စပြုနေတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြန်လည် အသက်ဝင်လာစေခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ တချို့ကိစ္စတွေကိုတော့ ငါ သေချာပေါက် လုပ်ရလိမ့်မယ်"

"ဒါက ငါ့ဘဝမှာ တစ်ခုတည်းသော ပေးထားတဲ့ ကတိပဲ"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ရှေ့ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံခြုံလူ တစ်ရာကျော်ကို ကြည့်ကာ ခေါက်ယပ်တောင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မသိမသာ တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ လက်ထဲတွင် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေး တစ်လုံးစီ ပေါ်လာသည်။

"စကြတော့"

လုချန်းကျီက ဖြည်းညှင်းစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံခြုံလူများ အားလုံး ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေးများကို ဖွင့်ပြီး အထဲမှ မသိရသော အရာများကို ခေါင်းမော့ကာ သောက်ချလိုက်ကြသည်။

ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသော အော်ရာတစ်ခုက တစ်နေရာလုံးတွင် ထိုးတက်လာသည်။

ထိုအနက်ရောင်ဝတ်ရုံခြုံလူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အော်ရာ များမှာ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အင်မော်တယ်အရှင် အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်သွားကြသည်

သို့သော် ထိုအရှိန်အဟုန်မှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ လုချန်းကျီ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ဆက်လက် မြင့်တက်နေဆဲပင်။

အင်မော်တယ်အရှင် အလယ်အလတ်အဆင့်၊ အင်မော်တယ်အရှင် နှောင်းပိုင်းအဆင့်၊ အင်မော်တယ်အရှင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်

နောက်ဆုံးတွင် နောက်ဆုံး အတားအဆီးကိုပါ ချိုးဖျက်သွားကြသည်

လုချန်းကျီ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှအေးစက်နေသည်။

သူက ခေါက်ယပ်တောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မှောင်မိုက်သော ထိုနေရာကြီးတွင် ကြီးမားသော အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အပြင်ဘက်မှ နေ့အလင်းရောင်များ တိုးဝင်လာတော့သည်။

"သတ်"

......

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထျန်းချီတောင် ဝမ့်ရှန်းစင်မြင့်၌

ဟင်းလင်းပြင် တံခါးကြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ထျန်းချီတောင်မှ အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲများက သူတို့၏ အကြည့်များကို ပြန် သိမ်းလိုက်ကြသည်။

မဟာအကြီးအကဲက သက်ပြင်းချကာ "၁၂၆ ယောက်... ဘယ်နှယောက်များ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာနိုင်မလဲ မသိဘူး"

"ဘယ်ငါးယောက်က နောက်ဆုံးမှာ မြင့်မြတ် သားတော် ရာထူးကို ရမလဲဆိုတာလည်း မသိဘူး"

ပြောရင်းနှင့် သူက ဘေးနားရှိ ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်ကို ကြည့်ကာ မေးသည်။ "ထန်ထျန်း... သူကတော့ အခွင့်အရေး တစ်ခုရမှာ မဟုတ်လား"

ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်က ခပ်အေးအေး ပြုံးလိုက်ပြီး "အခွင့်အရေး ရရုံတင် မဟုတ်ဘူး"

"သေချာပေါက် ရမှာ"

"ငါ ရှန်းယန် ကို မှာထားပြီးပြီ၊ ကျန့်ဟွမ်းတောင် က တပည့်အားလုံး ထန်ထျန်း မြင့်မြတ် သားတော် ဖြစ်လာဖို့ အစွမ်းကုန် ကူညီကြလိမ့်မယ်"

"ဒီတစ်ခေါက် စည်းမျဉ်းတွေကလည်း တကယ့်ကို အံကိုက်ပဲ"

မဟာအကြီးအကဲမှာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားပြီး "မင်းတို့တွေ ရူးနေကြတာလား"

"ထန်ထျန်း တစ်ယောက်တည်းအတွက်နဲ့ အဲဒီလောက် လူအများကြီးကို အဆင့်မြင့်တဲ့ အခွင့်အရေးတွေ စွန့်လွှတ်ခိုင်းတာလား"

"ဒါက သူတို့အတွက် တရားမျှတပါ့မလား"

ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်က မဟာအကြီးအကဲကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အကြည့်များက အေးစက်နေသည်။

"ဒါက သူတို့ ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒရှိလို့ပဲ"

"ထန်ထျန်း က ကျန့်ဟွမ်းတောင် အပေါ် ကူညီထားတာတွေက မင်း စိတ်ကူးထားတာထက် အများကြီး ပိုတယ်"

"ရှန်းယန် က သူ့ဦးလေးမှာ ရှင်သန်ချင်စိတ် ပြန်ရှိလာတာကို မြင်လိုက်ရကတည်းက ထန်ထျန်းကို အရာရာ စွန့်လွှတ်ပြီး ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပဲ"

"ကျန့်ဟွမ်းတောင် ရဲ့ တပည့်တွေက ကျေးဇူးတရားကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးထက် ပိုတန်ဖိုးထားတယ်၊ ဘယ်တော့မှ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ အလုပ်မျိုး မလုပ်ဘူး"

ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ မဟာအကြီးအကဲက သက်ပြင်း ပြင်းပြင်း ချလိုက်သည်။

"ဒီလောက် နှစ်တွေ အကြာကြီး ကြာခဲ့တာတောင် မင်း ငါ့အပေါ် အငြိုးမပြေနိုင်သေးဘူးပဲ"

"ဒါပေမဲ့ မင်း သိလား... ငါ ကျန့်ဟွမ်းတောင် ကို ခွဲထုတ်ခဲ့တာက မင်းတို့ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက်ပဲ ဆိုတာ"

"စစ်ပွဲဆိုတာ တစ်နေ့တော့ အဆုံးသတ်ရတာပဲ၊ အရင်က ရန်သူတွေကလည်း ထျန်းဖူနန်းတော် ထဲကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်လာကြပြီ၊ တချို့ဆိုရင် ရာထူးကြီးကြီးတွေတောင် ရနေကြပြီ"

"အကယ်၍ ငါသာ အဲဒီလို မလုပ်ခဲ့ရင် အတွင်းပိုင်း ပဋိပက္ခတွေကြောင့် မင်းတို့တွေ အကုန် ထိခိုက် သွားလိမ့်မယ်"

ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ဒီဗျူဟာကို ငါနဲ့ မင်ရွှမ် လုံးဝ သဘောမတူဘူး"

"ပေါင်းပင်ဆိုတာ အမြစ်ပါ နှုတ်ရတာ"

"ဒီလို ကျေးဇူးတရား တွေ ပေးနေရုံနဲ့ အဲဒီလူတွေက သူတို့ရဲ့ ရန်ငြိုးတွေကို စွန့်လွှတ်လိမ့်မယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ မျှော်လင့်နေတာလား"

"ငါတို့က သူတို့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာလေ"

မဟာအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး "ဒါဆို မင်းအလိုကျ အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်ရမှာလား"

"မင်း မမေ့နဲ့ဦး၊ ငါတို့က ဒီကမ္ဘာအတွက် ပြင်ပလူတွေပဲ"

"တကယ်လို့ အကုန်သတ်ပစ်မယ်ဆိုရင် ဒီကမ္ဘာက ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသော ကျင့်ကြံသူတွေ အကုန် သေကုန်မှာပဲ၊ အဲဒီကျရင် ငါတို့ ဘယ်လို ရှေ့ဆက်မလဲ အထက်က ပေးထားတဲ့ တာဝန်တွေကိုကော ဘယ်လို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်မလဲ"

"မင်းတို့ ကျန့်ဟွမ်းတောင် ရဲ့ ဒီလောက် ပြင်းထန်လွန်းတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့်ပဲ ငါ မင်းတို့ကို ခွဲထုတ်လိုက်ရတာ"

သူ အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးသွားပြီး လေသံထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် နားလည်မှုမရသည့် ဒေါသများ ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်က ခေါင်းခါနေဆဲပင်။

"အဟောင်းကို မဖျက်ရင် အသစ်ကို တည်ဆောက်လို့ မရဘူး၊ ဖွံ့ဖြိုးမှုနှုန်း နည်းနည်း နှေးသွားတာပဲ ရှိမှာပါ"

"မင်း သူတို့ကို ချန်ထားခဲ့တာက တစ်နေ့တော့ အန္တရာယ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

မဟာအကြီးအကဲက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက ငါတို့ တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော် ဟာ အခုဆိုရင် အရမ်း တိုးတက်နေပြီ"

"နောက်ဆုံးမှ တည်ထောင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ ထျန်းဖူနန်းတော်ကိုးခုရဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ"

"မင်းပြောတဲ့ အန္တရာယ်ဆိုတာ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးဘူး"

သို့သော် သူ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာတစ်ခုက မြေကြီးနက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ရုတ်တရက် ထိုးတက်လာပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ထို့နောက် အဆုံးမဲ့သော တိမ်မည်းများက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းကာ အလင်းရောင်အားလုံးကို ကွယ်ပျောက်သွားစေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းခေါက်ယပ်တောင် တစ်ချောင်းက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး မဟာအကြီးအကဲ၏ မျက်စိရှေ့တွင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာတော့သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

မဟာအကြီးအကဲက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ခွန်အား ကို ထုတ်ကာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ပြီး ထိုယပ်တောင်ဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်နှင့် အခြား အကြီးအကဲများအားလုံး သတိဝင်လာကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

"ဘုန်း"

ကမ္ဘာကြီးကို တုန်ဟည်းသွားစေသော ပေါက်ကွဲသံကြီးက ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။

ခြံဝင်း လေးခု ရှိ တပည့်များမှာ ထိုအသံကို ကြားသောအခါ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် အဆုံးမဲ့ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ကြောက်စရာကောင်းသော အအေးဓာတ်က ဦးခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ စီးဆင်းသွားပြီး ဦးရေပြားများပင် ထုံကျဉ်သွားရသည်။

ကြီးမားလှသော ခေါက်ယပ်တောင်ကြီးတစ်ခုက ထျန်းချီတောင်၏ အလယ်ဗဟိုကို ဖြတ်သန်းသွားကာ တစ်တောင်လုံးကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းဖြစ်အောင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးခန်းမ ရှိ ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင် ရှိသော နေရာမှာလည်း ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်