ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ခြင်း

မီးခိုးရောင် ကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်း၌

ဤနေရာတွင် နေမရှိ၊ လမရှိဘဲ ဝါကျင့်ကျင့် လေပြင်းများက သောင်းကျန်းနေပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ရှုပ်ထွေးပွေလီကာ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သော အော်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကုန်းပြင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် နက်မှောင်သော ဟင်းလင်းပြင် တံခါးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

တံခါးဝက တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး လူ ခုနစ်ဦး ရှစ်ဦးခန့် တစ်ပြိုင်နက် ဖြတ်သန်းနိုင်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ရုတ်တရက် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လမ်းကြောင်းရှေ့ရှိ မြေကွက်လပ်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။

အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားသောအခါ လူငယ်ပုံရိပ် တစ်ရာကျော် ပေါ်လာတော့သည်။

၎င်းတို့မှာ မြင့်မြတ် သားတော် စမ်းသပ်ပွဲတွင် ပါဝင်ကြမည့် ထန်ထျန်းနှင့် တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်မှ မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ များပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ်သည်လည်း လူတိုင်း၏ အထက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း တပည့်များအားလုံးမှာ စိတ်များ တင်းမာနေကြသည်။

ယခင်က ဝမ့်ရှန်းစင်မြင့်တွင်ရှိစဉ် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်လှသည့် အော်ရာများကပင် သူတို့၏ ရင်ထဲကို အေးစိမ့်သွားစေခဲ့သည်။

ယခု ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာသောအခါ ပြင်းထန်သော ဖိအားကြီးက ထိပ်တိုက် တိုးဝင်လာရာ အများစုမှာ အင်မော်တယ်အရှင် အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အလွန်အမင်း သက်သောင့်သက်သာ မရှိသော ခံစားချက်ကို ခံစားနေကြရသည်။

ထန်ထျန်းလည်း ဤနေရာ၏ ထူးခြားမှုကို ခံစားမိသည်။

နေရာအနှံ့ ရှိနေသော ရှုပ်ထွေးသည့် နိယာမများက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို မမြင်ရသော လက်များဖြင့် ဆွဲဖြဲဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။

အကယ်၍ စိတ်စွမ်းအား မလုံလောက်လျှင် ဤနေရာတွင် ကြာကြာနေနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ထိုရှုပ်ထွေးမှုများထဲတွင် လုံးဝ လမ်းပျောက်သွားပေလိမ့်မည်။

ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က တပည့်များကို သတိပေးစဉ်က ဤအချက်ကို လုံးဝ ထည့်မပြောခဲ့ခြင်းပင်။

ဒါက ဘာကို ပြနေသလဲဆိုလျှင် ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ အမြင်တွင် သူပြောခဲ့သော ကြောက်စရာကောင်းသည့် အန္တရာယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကမ္ဘာကြီးကိုယ်တိုင်က ပေးသည့် ဤဖိအားနှင့် အန္တရာယ်မှာ ပြောပလောက်သည့်အရာ မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နူးညံ့သော အော်ရာတစ်ခုက သူတို့အားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဤကမ္ဘာ၏ ဖိအားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ကူညီကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ခြေလှမ်း ငါးဆယ် ကနေ အပြင်ကို မထွက်ကြနဲ့"

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ "ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်ကို အခုမှ စရောက်တာဆိုတော့ မင်းတို့တွေ သက်သောင့်သက်သာ မရှိတာက ပုံမှန်ပါပဲ"

"မိနစ်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်းကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဒီပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အသားကျအောင် လုပ်ကြ"

"အခုတော့ ငါက မင်းတို့ကို ဖိအားအချို့ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေမဲ့ ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး နယ်မြေကို ရောက်သွားရင်တော့ မင်းတို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ အားကိုးရတော့မယ်"

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း အသက်ကို အောင့်ထားပြီး ဤကမ္ဘာ၏ နိယာမများကို အလေးအနက် အာရုံခံကာ ရှင်သန်နိုင်မည့် မျှခြေတစ်ခုကို စတင်ရှာဖွေကြတော့သည်။

ဤနေရာတွင် ရှိနေသူများမှာ ပါရမီရှင်များထဲမှ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြရာ ဤကိစ္စမှာ သူတို့အတွက် ကြီးမားသော ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

ထန်ထျန်းအတွက်မူ အခြေခံအားဖြင့် ဘာပြဿနာမှ မရှိချေ။ ပိုပိုသာသာ ပြောရလျှင် လက်ရှိ သူ၏ အခြေအနေမှာ နိယာမ အဆင့်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အရာအားလုံးကို လက်ဝါးထဲက အရာဝတ္ထုကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

မတတ်နိုင်ဘူးလေ၊ သူက အဲဒီလောက်အထိ ယုံကြည်ချက် ရှိနေတာကိုး။

တပည့်များ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အသားကျအောင် ကြိုးစားနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ များကလည်း ၎င်းကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ ပျံသန်းနှုန်းမှာ မမြန်လှပေ၊ အသစ်အသစ်သော လူငယ်များအတွက် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အသားကျရန် လုံလောက်သော အချိန်ပေးလိုပုံ ရသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ကြီးမားလှသော သဲမုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုက လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ထိုသဲမုန်တိုင်းကြီးဆီသို့ ဦးတည် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

လူတိုင်း သဲမုန်တိုင်းနှင့် နီးကပ်လာသောအခါမှ ထိုမုန်တိုင်းမှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှကြောင်း သတိပြုမိကြသည်။

၎င်း၏ အစွန်းပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ ကောင်းကင်တစ်ဝက်ကျော်မှာ သဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လေပြင်းများက အော်ဟစ်မြည်ဟီးနေကာ သဲမုန်တိုင်းအတွင်း၌ ပြာလဲ့လဲ့ မိုးကြိုး များ လက်ခနဲ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်ကို မသဲမကွဲ မြင်နေရသည်။

သို့သော် ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က သူတို့အား ခေါ်လာသည့်အချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ ကြိုတင်ရောက်ရှိ စောင့်ဆိုင်းနေသူ အချို့ ရှိနေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့က အတော်အတန် တည်ငြိမ်ပြီး ပြန့်ပြူးသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေကြသည်။ အများစုမှာ ထန်ထျန်းတို့ကဲ့သို့ပင် အလွန်ငယ်ရွယ်ကြပြီး ခွန်အားမှာလည်း အလွန် သန်မာ ကြသည်။

သူတို့မှာ အခြားသော ထျန်းဖူနန်းတော်များမှ မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ များ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုလူငယ်များမှာ တစ်ဦးချင်းစီ အစွမ်းထက်ပုံရပြီး သူတို့၏ ခွန်အားမှာ တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်မှ တပည့်များထက် အားမနည်းချေ။

ထန်ထျန်းက သူတို့ကို ကြည့်နေစဉ် ထိုလူငယ်များကလည်း တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်မှ လူများကို လှည့်ကြည့်လာကြသည်။ အချို့က အေးစက်စွာ၊ အချို့က အရေးမစိုက်သလို၊ အချို့ကမူ လုံးဝ ဖုံးကွယ်မထားသော ရန်စလိုသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ထန်ထျန်း စိတ်ထဲကနေ ရေရွတ်မိသည်။ "ဒီကောင်တွေကတော့ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ပြီးမယ့်သူတွေ မဟုတ်ဘူးပဲ"

"ရှင်းဟယ် နန်းတော်သခင်... ခင်ဗျား နောက်ကျနေပြီ"

သူတို့ တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်စဉ် မုတ်ဆိတ်ရှည်နှင့် အဖိုးအိုတစ်ဦးက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အော်ရာမှာ မသိမသာဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါမှာ ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ထက်ပင် ပို၍ သိပ်သည်း ထည်ဝါနေသည်။

ခန့်မှန်းရသလောက် သူသည်လည်း အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ရှင်းဟယ်... ခင်ဗျားတို့ တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်က အိမ်ရှင်လေ၊ အခုတော့ ဧည့်သည်တွေကို ဒီမှာ အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းထားတာက နည်းနည်းတော့ မာနကြီးလွန်းရာ မရောက်ဘူးလား"

ထိုအချိန်တွင် အပြာရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးကလည်း စကားဆိုလာသည်။

သူ့ထံတွင်လည်း အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အော်ရာ များ ရှိနေသည်။

"ဟုန်းဝမ် နန်းတော်သခင်... ခွင့်လွှတ်ပေးပါဗျာ ၊ ကျွန်တော် တို့ တပည့်ဦးရေက နည်းနည်းများနေလို့ ပြင်ဆင်ချိန် အနည်းငယ် ပိုကြာသွားတာပါ"

"နောက်ပြီး... ယွီဖျင်၊ ငါ တို့ တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်က အိမ်ရှင် မဟုတ်သလို ခင်ဗျားကလည်း ဧည့်သည် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး။ ခင်ဗျားက ကြားဖြတ်ပြီး အတင်းအကျပ် ဝင်လာတာလေ"

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က လူနှစ်ယောက်ကို ရည်ရွယ်ပြီး မတူညီသော သဘောထားနှစ်မျိုးဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ယွီဖျင် ဟု ခေါ်သော အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နှင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ သိသိသာသာပင် အဆင်မပြေကြချေ။

သို့သော် သူတို့မှာ နန်းတော်သခင် ရာထူးများ ပိုင်ဆိုင်ထားသူများ ဖြစ်ကြရာ တပည့်များ၏ ရှေ့တွင် လုံးဝ ရန်မဖြစ် ကြဘဲ စကားလုံးများဖြင့်သာ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲများ စကားပြောနေကြစဉ် လော့ရှီးက ထန်ထျန်း၏ ဘေးသို့ တိုးကပ်လာသည်။

"ဟုန်းဝမ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်... ထိုက်ယိထျန်းဖူနန်းတော်ရဲ့ နန်းတော်သခင်ပဲ။ သူတို့က တည်ထောင်တာ အစောဆုံးဖြစ်သလို အင်အားလည်း အကြီးဆုံးပဲ၊ ထျန်းဖူနန်းတော် ကိုးခုရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိတာ။"

"ဒါပေမဲ့ သူနဲ့ ကျွန်မ တို့နဲ့က ပဋိပက္ခ သိပ်မရှိဘူး၊ တကယ်လို့ တွေ့ခဲ့ရင် နိုင်ရင် တိုက်၊ မနိုင်ရင် ပြေးရုံပဲ။"

"နောက်တစ်ယောက် ယွီဖျင် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ကတော့ ကျန်းယွီထျန်းဖူနန်းတော်ရဲ့ နန်းတော်သခင်ပဲ၊ အင်အားက ကျွန်မ တို့နဲ့ သိပ်မကွာဘူး၊ သူတို့က နည်းနည်း ပိုသာရင် သာလိမ့်မယ်။"

"သူတို့က ကျွန်မ တို့နဲ့ ပဋိပက္ခ အပြင်းထန်ဆုံး နန်းတော်ပဲ၊ တကယ်လို့ စမ်းသပ်ပွဲမှာ တွေ့ရင်တော့... ဟီးဟီး..."

ထန်ထျန်းက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒီအချက်အလက်တွေကို မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ"

လော့ရှီးက ရယ်ရင်း "ကျွန်မ အဖိုး ပြောပြထားတာလေ၊ တခြား နန်းတော် ရှစ်ခုရဲ့ အကြောင်းတွေ သူရှိမှာ အကုန်ရှိတယ်။"

"ကျန်းယွီထျန်းဖူနန်းတော် အပြင် ကျိုးရွှမ်ထျန်းဖူနန်းတော် ကလည်း ကျွန်မ တို့နဲ့ ဆက်ဆံရေး သိပ်မကောင်းဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပေဟန့်ထျန်းဖူနန်းတော် နဲ့ မင်ယွမ်ထျန်းဖူနန်းတော် ကတော့ ကျွန်မတို့နဲ့ ရင်းနှီးကြတယ်။"

"တကယ်လို့ သူတို့ကို တွေ့ရင် တတ်နိုင်သမျှ မတိုက်နဲ့၊ အတူတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လို့လည်း ရနိုင်တယ်။"

"နောက်ပြီး..."

လော့ရှီးက အခြားသော နန်းတော် ရှစ်ခု၏ အခြေအနေများကို ထန်ထျန်းအား အကျဉ်းချုံး ပြောပြနေသည်။

ထန်ထျန်းကမူ ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်နှင့် နားထောင်နေရုံသာ ရှိသည်။ ဤအရာများကို သိထားလျှင် ရပြီဖြစ်ကာ အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေစရာ မလိုချေ။

သူ၏ အဓိက ရည်မှန်းချက်မှာ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ အဓိက သယ်ဆောင်သူပင် ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များကြား ဆွေးနွေးမှုမှာ ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ထိုအတောအတွင်း အခြားသော နန်းတော်အချို့လည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထန်ထျန်း သတိထားမိသည်မှာ အခြားသော နန်းတော်များ၏ လူဦးရေမှာ တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်ထက် များစွာ နည်းပါးခြင်းပင်။ အများဆုံးမှာ ငါးဆယ်ခန့်သာ ရှိပြီး အနည်းဆုံးမှာ နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ရှိသည်။

အမှန်ပင် ရုတ်တရက်ကြီး ကြားဖြတ် ဝင်လာကြခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် သူတို့၏ ပျမ်းမျှ ခွန်အားမှာ တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်ထက် များစွာ မြင့်မားနေသည်။ အားလုံးမှာ အင်မော်တယ်အရှင် အဆင့်ရှိ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး အများစုမှာ အင်မော်တယ်အရှင် အလယ်အလတ်အဆင့်နှင့် အထက်တွင် ရှိကြသည်။

တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်ဘက်မှ အားသာချက် ရချင်မှ ရပေလိမ့်မည်။

လူ စုံသွားသောအခါ ဟုန်းဝမ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံး စုံပြီဆိုတော့..."

"ရှင်းဟယ် နန်းတော်သခင်... စကြရအောင်"