ထန်ထျန်းကြောင့်

ထျန်းဖူနန်းတော် ကိုးခုမှ မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ များက သက်ဆိုင်ရာ နန်းတော်သခင်များ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် စုံလင်စွာ ရောက်ရှိနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့ ယနေ့ သွားကြမည့် ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး နယ်မြေမှာ ရှေ့မှ ကြီးမားလှသော သဲမုန်တိုင်းကြီးအတွင်း၌ ရှိနေကြောင်း ထန်ထျန်း သိလိုက်ရသည်။

အထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုး များကြောင့် လူအတော်များများမှာ မသိစိတ်မှ တံတွေးမြိုချလိုက်မိကြသည်။

လူအားလုံး စုံသွားသောအခါ ယခုအကြိမ် မြင့်မြတ် သားတော် စမ်းသပ်ပွဲကို တရားဝင် စတင်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သေးငယ်သော အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းဘူးလေး တစ်ရာကျော်မှာ တပည့်တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိသွားသည်။

ဤကျောက်စိမ်းဘူးလေးမှာ ထိုရတနာများကို ထည့်သွင်းမည့် ဘူးဖြစ်သလို လွတ်မြောက်ရန် အသုံးပြုသည့် ကိရိယာလည်း ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ တပည့်များက ၎င်းကို အသုံးပြု၍ မူလနေရာသို့ ပြန်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ခုခံ၍မရသော အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါကလည်း ကျောက်စိမ်းဘူးကို ခွဲလိုက်ပြီး အချိန်မတိုင်မီ ပြန် ထွက်လာနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုသို့လုပ်ရန်အတွက် ကျောက်စိမ်းဘူးကို ခွဲရန် အခွင့်အရေးရှိဖို့တော့ လိုအပ်သည်။

အကယ်၍ ဤနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့လျှင် မြင့်မြတ် သားတော် စမ်းသပ်ပွဲမှာ တိုက်ရိုက် ကျရှုံးသွားပြီဟု ကြေညာလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စမ်းသပ်ပွဲ အချိန်မှာ ဆယ့်နှစ်နာရီ (တစ်ရက်နှင့် တစ်ည) တိတိဖြစ်ရာ အချိန်မှာ အတော်အတန် လုံလောက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလေလေ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်ခြေ ပိုများလေလေဖြစ်ရာ နောက်ဆုံးတွင် မည်သူက ရယ်မောနိုင်မလဲ ဆိုသည်မှာ တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကံကြမ္မာပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။

စည်းမျဉ်းအားလုံးကို ကြေညာပြီးနောက် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ကိုးဦးမှာ စုပေါင်း၍ ကြီးမားသော တည်နေရာကူးပြောင်း အစီအရင်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ကြသည်။

ဤအစီအရင်မှတစ်ဆင့် ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ပို့ဆောင်ပေးမည့် နေရာမှာလည်း ကျပန်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းလျှင် ဝင်ဝင်ချင်း ရတနာများ ရှာတွေ့နိုင်သော်လည်း ကံမကောင်းလျှင်မူ ဝင်ဝင်ချင်းမှာပင် အစွမ်းထက်သော "ယန်" နှင့် တိုးခြင်း သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးသော နိယာမမုန်တိုင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်ပြီး ကျောက်စိမ်းဘူးကို ခွဲရန်ပင် အခွင့်အရေး ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သောအခါ တပည့်များမှာ အပျက်အစီး နယ်မြေထဲသို့ စ ဝင်ကြတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ထန်ထျန်း၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး ရှေးဟောင်းဆန်သော အစီအရင်ပြား တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒီအစီအရင်ပြားက အဲဒီ ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးနယ်မြေ ထဲကနေ ငါ ယူလာခဲ့တာ"

"ဒါက အဲဒီ ဘိုးဘေးနယ်မြေနဲ့ ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေတုန်းပဲ၊ ဒါက မင်းကို ဝင်ပေါက်ရှာဖို့ လမ်းပြပေးလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့..."

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က လေသံနှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ဘိုးဘေးနယ်မြေထဲက အန္တရာယ်က အပြင်ဘက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်"

"မင်း သေချာ ပြန်စဉ်းစားတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ အကယ်၍ လုံးဝ မသေချာ ဘူးဆိုရင် အထဲကို မဝင်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ထန်ထျန်းက ပြုံး၍ အစီအရင်ပြားကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

"အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စိတ်ချပါဗျာ၊ ကျွန်တော့်မှာ အစီအစဉ် ရှိပါတယ်"

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

ထန်ထျန်း မည်သို့ပင် ရွေးချယ်ပါစေ သူ ဝင်စွက်ဖက်၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့ပြင် ထန်ထျန်းမှာ မဖြစ်နိုင်မှန်း သိလျက်နှင့် ဇွတ်လုပ်မည့်သူမျိုး မဟုတ်ကြောင်းလည်း သူ သိနေသည်။

ထို့နောက် ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ထန်ထျန်းနှင့် အခြား မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ များ၏ ပုံရိပ်မှာ တည်နေရာကူးပြောင်း အစီအရင်အတွင်း၌ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တပည့်အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က သက်ပြင်း ခပ်ဖွဖွ ချလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် မြင့်မြတ် သားတော် စမ်းသပ်ပွဲမှာ သူကိုယ်တိုင် ဦးစီးပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ရာ တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်မှ ပါရမီရှင်များ အထိအခိုက် များမည်ကို သူ မမြင်လိုပေ။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမှာ မည်သူမျှ ကြိုမပြောနိုင်ချေ၊ ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား၏ အလင်းရောင်က ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော် တပည့်များအပေါ် ကျရောက်ပါစေဟုသာ သူ ဆုတောင်းနေမိသည်။

"ဘာလဲ... ယုံကြည်ချက် မရှိဘူးလား"

ထိုအချိန်တွင် အပြာနုရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး သူ၏ ဘေးသို့ ရောက်လာသည်။

သူမမှာ ပေဟန့်ထျန်းဖူနန်းတော်၏ နန်းတော်သခင် ယီရွှမ်းအင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ပင် ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလိုတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး"

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ တို့ဘက်က ပြင်ဆင်မှု အားကောင်းသလို လူဦးရေလည်း များတော့ အားသာချက် ရှိပါတယ်"

ယီရွှမ်းအင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီ အပျက်အစီး နယ်မြေထဲမှာ 'ကမ္ဘာ့မူလ' တွေ့လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့ကြဘူး"

"မူလ ဆိုတာ ခဏလေးအတွင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တာမို့ ဒီတစ်ခေါက် စမ်းသပ်ပွဲက ဒီလောက် အလျင်စလို ဖြစ်သွားရတာပဲ"

"ဒီ အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ လူငယ်လေးတွေက ဘယ်လောက်များများ ပြန်သယ်လာနိုင်မလဲ မသိဘူး"

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ပြောသည်။ "သယ်နိုင်သလောက်ပေါ့"

"ငါတို့ရဲ့ ကမ္ဘာ ကိုးခုလုံးရဲ့ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းလှဘူး၊ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုဆိုးလာနေတာ"

"ဒီမူလ တွေကို ဖြည့်တင်းလိုက်ရင် အသက်ရှူနည်းနည်း ချောင်သွားတာပေါ့"

ယိရွှမ်းအင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်။ "ပင်လယ်ထဲကို ရေတစ်ပေါက် လောင်းသလိုပါပဲ"

"ဆိုးရွားလာတဲ့ အရှိန်ကို နည်းနည်းပဲ လျှော့ချပေးနိုင်မှာ၊ လုံးဝ တားဆီးဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ငါတို့တွေ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ အခုလို အခြေအနေအထိ ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ"

ပြောရင်းနှင့် သူမက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အဲဒီနေရာမှာ ပြဿနာ တက်နေတာလေ၊ ငါတို့ ဘယ်လောက် ကြိုးစားကြိုးစား အချည်းနှီးပါပဲ"

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့လည်း ဘာမှမလုပ်ဘဲနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ဇာတိမြေ သေဆုံးသွားမှာကိုတော့ ထိုင်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး"

"ဒါက ငါတို့ရဲ့ တာဝန်နဲ့ ကံကြမ္မာ ပဲ"

"အပျက်အစီး နယ်မြေထဲမှာ မူလ တွေ မနည်းဘူး၊ စုစုပေါင်း အခု ၅၀၀၀ ကျော်လောက် ရှိနိုင်တယ်"

"အကယ်၍ ဒီကလေးတွေက တစ်ဝက်လောက် အောင်အောင်မြင်မြင် သယ်လာနိုင်ရင် ငါတို့ အချိန်အတော်ကြာ တောင့်ခံထားလို့ ရပြီ"

ယီရွှမ်းအင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ပြုံး ရင်း ပြောသည်။ "မလွယ်ဘူးနော်"

"လူပေါင်း လေးရာနီးပါးမှာ မူလ သယ်လာနိုင်မယ့်သူက အများဆုံး နှစ်ရာပဲ ရှိလိမ့်မယ်"

"ပျမ်းမျှ တစ်ယောက်ကို ဆယ်ခုအထက် သယ်ရမယ်ဆိုတာ ခက်လွန်းတယ်၊ အတော်ဆုံး တပည့်ဆိုရင် အခု ၁၀၀ ကျော်လောက်အထိ သယ်နိုင်မှ ဖြစ်မှာ"

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာ့မူလ မှာ တစ်ခုချင်းစီ သီးခြား တည်ရှိနေပြီး တစ်ကြိမ်လျှင် တစ်ခုသာ သိမ်းဆည်းနိုင်သဖြင့် ဤကိစ္စမှာ အမှန်ပင် မလွယ်ကူလှပေ။

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်း က လင်းလာသည်။

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူက ဤစမ်းသပ်ပွဲ၏ တာဝန်ခံ ဖြစ်သဖြင့် အခြားကိစ္စအားလုံးကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ဤအချိန်တွင် မည်သူက သူ့ကို လာရှာသနည်း။

သို့သော် သူ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားတော့သည်။

"တောက်"

သူ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်သို့ ပြန်ရန် ချက်ချင်း လှည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လူတစ်ဦးက သူ၏ ရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် အကာအကွယ် အလွှာ တစ်ခုက သူတို့နှစ်ဦးကို ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်တော့သည်။

"နန်းတော်သခင် မလောပါနဲ့၊ အရာအားလုံးက ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိပါတယ်"

ရှေ့မှ လူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်မှာ မှင်တက်သွားသည်။

"ရှောင်းယောင် မိသားစုခေါင်းဆောင်လား"

ပေါ်လာသူမှာ ရှောင်းယောင် မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ရှောင်းယောင်ချိုး ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာက... ဟို သခင်လေးဝမ်က..."

ရှောင်းယောင်ချိုးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အစကတည်းက သခင်လေးဝမ်က လုချန်းကျီကို စောင့်ကြည့်နေတာပါ"

"လုချန်းကျီက ဒီအချိန်မှာ လှုပ်ရှားမယ်ဆိုတာကိုလည်း သူ ကြိုတွက်ထားလို့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ"

"ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ လုချန်းကျီမှာ ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေ၊ ဘယ်လို အစီအစဉ်တွေပဲ ရှိရှိ လွတ်လမ်းမရှိတော့ပါဘူး"

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ရှောင်းယောင်ချိုးနှင့် ဝမ်ကျိယွီ တို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန် ယုံကြည်စိတ်ချရသည်။

သူ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ထျန်းချီတောင်နဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးခန်းမ ကကော..."

ရှောင်ယောင်ချိုက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ကွယ်က တကယ့် လက်မဲကြီးကို ဆွဲထုတ်နိုင်ဖို့ဆိုရင် အနစ်နာခံမှုတချို့တော့ ရှိရမှာပဲ"

"ဒီကိစ္စကို တခြား နန်းတော်သခင် နှစ်ယောက်လည်း သိပါတယ်"

"မင်းကို ကြိုမပြောထားတဲ့အတွက် သခင်လေးဝမ်က မင်းကို တောင်းပန်ခိုင်းထားပါတယ်၊ နောက်မှ အခွင့်အရေးရရင် ကိုယ်တိုင် လာရှင်းပြပါလိမ့်မယ်"

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ဖွဖွ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ရပါတယ်၊ ထျန်းဖူနန်းတော် ဘာမှမဖြစ်ရင် ပြီးတာပါပဲ"

"ဒါနဲ့ စကားမစပ်... သခင်လေးဝမ်က လုချန်းကျီ ဒီအချိန်မှာ လှုပ်ရှားမယ်ဆိုတာကို ဘယ်လိုများ သေချာပေါက် သိနေတာလဲ"

"အခု အခြေအနေအရ ကြည့်ရင် လုချန်းကျီကလည်း အတော်လေး ပြင်ဆင်ထားပုံရတယ်"

ထိုမေးခွန်းအတွက် ရှောင်းယောင်ချိုးက ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ သဲမုန်တိုင်းကြီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့..."

"ထန်ထျန်း ကြောင့်ပဲ"