ဝင်ပေါက်ကို ရှာတွေ့ခြင်း
Vol. 48 Ch. 510
ကမ္ဘာ့မူလ တစ်သောင်းကို ကျောက်စိမ်းဘူးလေးအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်လိုက်သည်။
ဤမျှများပြားလှသော မူလပမာဏက ဘာကိုဆိုလိုမှန်း ထန်ထျန်း ယခုထိ မသိသေးပေ၊ သူက ဤတစ်ကြိမ် မြင့်မြတ် သားတော် စမ်းသပ်ပွဲကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ရန်သာ စဉ်းစားထားခြင်းဖြစ်သည်။
သူ့အမြင်တွင် တစ်သောင်းဆိုသည်မှာ သိပ်မများလှပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးကို ပြုပြင်မွမ်းမံစဉ်က သုံးစွဲခဲ့သော မူလပမာဏမှာ သန်းနှင့်ချီ၍ ရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အရင်ဆုံး ဒါတွေ ထည့်ထားလိုက်မယ်၊ နောက်မှ တခြားတပည့်တွေ ဘယ်လောက်ရလဲ ကြည့်ပြီးမှ ထပ်တိုးဖို့ ဆုံးဖြတ်တာပေါ့။
ဤကိစ္စကို လုပ်ပြီးနောက် ထန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် စမ်းသပ်ပွဲတာဝန်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လုံးဝမရှိတော့ဘဲ ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးနယ်မြေရှိရာ အရပ်သို့သာ အာရုံစိုက်၍ အပြင်း သွားတော့သည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အမျိုးမျိုးသော တောင်တန်းကြီးများကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရသော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် အားလုံးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဖြစ်သည်။ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းများမှာ နေရာအနှံ့ရှိနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရှုပ်ထွေးသည့် နိယာမမုန်တိုင်း အတော်များများကိုလည်း ထန်ထျန်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ ထိုအထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရပါက သူကိုယ်တိုင်ပင် ဘေးကင်းကင်းနှင့် ပြန်ထွက်လာနိုင်ရန် ယုံကြည်ချက်မရှိပေ။
ကံကောင်းသည်မှာ ထိုမုန်တိုင်းများမှာ သတိထားကြည့်လျှင် ရှောင်ကွင်း၍ရနိုင်သော အနေအထားတွင် ရှိနေခြင်းပင်။
ခရီးသွားနေစဉ်အတွင်း ထန်ထျန်းက အခြားစမ်းသပ်ပွဲ တပည့်တချို့နှင့်လည်း ဆုံခဲ့သည်။ တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော်မှ တပည့်များရှိသလို အခြား ထျန်းဖူနန်းတော်များမှ မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ များလည်း ပါဝင်သည်။
သို့သော် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ပဋိပက္ခမဖြစ်ပွားစေဘဲ ဘေးကင်းသော အကွာအဝေးတစ်ခုမှနေ၍ အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။
တစ်နာရီခွဲခန့် ကြာပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ကြီးမားလှသော အပျက်အစီးနယ်မြေတစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပျက်စီးနေသော အုတ်တံတိုင်းများနှင့် အဆောက်အအုံဟောင်းများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲနေသည်။ ပြိုကျနေသော အဆောက်အအုံများ၏ ပုံစံမှာ အလွန်ထူးခြားလှပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းမည်မျှက ကျင့်ကြံခြင်းယဉ်ကျေးမှုမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။
ထန်ထျန်းက ထိုရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံများကို လက်ဖြင့် ထိကြည့်လိုက်ရာ ခဏချင်းမှာပင် ၎င်းတို့မှာ သဲမှုန့်များအဖြစ် ပြိုကွဲသွားပြီး မြေမှုန့်များနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားတော့သည်။
ကြည့်ရသည်မှာ သက်တမ်းမှာ အလွန်ပင် ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သည်။
ဤအဆောက်အအုံ အပျက်အစီးများကြားတွင် ထူးခြားသော ပုံရိပ်တချို့ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ တစ်စုံတစ်ရာကို မှတ်သားထားသည့် အမှတ်အသားများနှင့် တူလှသည်။ သို့သော် ထန်ထျန်း သူ၏ မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို မတွေ့ဖူးပေ။
အချိန်ကာလ ကြာမြင့်လွန်းလှသဖြင့် ဤရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုမှာ သမိုင်းမြစ်အတွင်း စောစီးစွာပင် နစ်မြုပ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပုံရသည်။
အစီအရင်ပြားပေါ်ရှိ လမ်းညွှန်ချက်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက အပျက်အစီးများထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။
ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားရင်း နောက်ဆုံးတွင် အဆောက်အအုံ နည်းပါးသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ချိန်က မည်သည့်အင်အားစု၏ အနောက်တောင်ကုန်း နေရာဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
အစီအရင်ပြား၏ လမ်းညွှန်မှုမှာလည်း ဤနေရာတွင် လုံးဝရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲရင်း သူ၏ခြေဖဝါးအောက်မှ မြေဝါများကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။
"ဘုန်း"
သဲမှုန့်များ လွင့်ပျံသွားတော့သည်။
ခြေဖဝါးအောက်မှ ကမ္ဘာမြေကြီးမှာ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ တုန်ခါလာပြီး မြေဝါများ လိမ့်ဆင်းကာ သဲရှင် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သဲရှင် မှာ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး အပေါ်ဘက်ရှိ သဲမှုန့်များကို ရူးသွပ်စွာ ဝါးမြိုကာ လျင်မြန်စွာ ပြိုကျသွားသည်။
အချင်း ၁၀ မီတာခန့်ရှိသော နက်ရှိုင်းလှသည့် တွင်းကြီးတစ်ခု ထန်ထျန်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။
"နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့ပြီ"
ထန်ထျန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
အရင်က ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က သူ့ကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။ ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးနယ်မြေ၏ ဝင်ပေါက်မှာ ပေပေါင်းသောင်းချီ နက်ရှိုင်းသော ရေတွင်းကြီးတစ်ခု၏ အောက်ခြေတွင် ရှိနေကြောင်းဖြစ်သည်။
နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် ကြာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် ထိုရေတွင်းကြီးမှာ မြေဝါများအောက်တွင် မြုပ်နှံခံထားရခြင်းဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ အစီအရင်ပြား ရှိနေသဖြင့်သာ ထန်ထျန်းက ၎င်းကို ပြန်လည် ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
တွင်းကြီးမှာ ဆက်တိုက် ပြိုကျနေပြီး မကြာမီ အောက်ခြေကိုပင် မမြင်ရတော့ပေ၊ တကယ့်ကို ရေတွင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
သို့သော် ထန်ထျန်း၏ အကဲဖြတ်ချက်အရ ဤနေရာမှာ တစ်ချိန်က အနောက်တောင်ကုန်းရှိ အေးစိမ့်သော ကန်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဟန်တူသည်။ ကမ္ဘာကြီး ပျက်သုဉ်းသွားပြီးနောက် ကန်ရေများ ခန်းခြောက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ဤကဲ့သို့ အဆုံးမရှိ နက်ရှိုင်းသော တွင်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အတွင်းဘက်မှ ထွက်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သော လှုပ်ရှားသံများကို နားထောင်ရင်း ထန်ထျန်းက ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကို သေချာစစ်ဆေးလိုက်သည်။ မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မရှိကြောင်း သေချာမှသာ တွင်းကြီးအတွင်းသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်တော့သည်။
တွင်းကြီးအောက်ခြေတွင် မည်သည့်အလင်းရောင်မှ မရှိသော်လည်း ထန်ထျန်း၏ အမြင်ကိုမူ မထိခိုက်စေပေ။
မကြာမီ သူက အောက်သို့ ပြိုကျနေဆဲဖြစ်သော သဲရှင် များကို မှီသွားသဖြင့် သဲရှင် များပေါ်တွင် ပျံရင်း အတူတူ အောက်သို့ ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။
နောက်ထပ် ၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာသောအခါ သဲရှင်များမှာ ပြိုကျခြင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ထန်ထျန်းသည်လည်း အခြားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤနေရာမှာ ကြီးမားလှသော မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤနေရာမှာ အတော်လေး ပြည့်စုံစွာ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ကျောက်တုံးများမှာလည်း ရှေးဟောင်းပုံစံအတိုင်း ရှိနေကာ ရှုပ်ထွေးသည့် နိယာမများ၏ တိုက်စားမှုကို သိပ်မခံထားရပေ။
ထို့ပြင် ဤနေရာတွင် ထူးခြားသော ကျောက်တုံးတစ်မျိုး ရှိနေပြီး ဝေဝါးသော အနီရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေကာ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို မှိန်ပျပျ အနီရောင် ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးထားသည်။
သဲပုံကြီးပေါ်မှ ပျံဆင်းလာပြီးနောက် ထန်ထျန်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်။
ခြေဖဝါးအောက်မှ မြေပြင်မှာ အလွန်ခိုင်မာသဖြင့် ဤနေရာ၏ ပြောင်းလဲမှုမှာ သိပ်မကြီးမားကြောင်း သိသာလှသည်။
ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို သေချာ အကဲခတ်ကြည့်ရာ ဤနေရာမှာ တစ်စုံတစ်ရာသော အခမ်းအနားများ ကျင်းပရာနေရာ ဖြစ်ခဲ့ပုံရကြောင်း ထန်ထျန်း သတိထားမိသည်။
လူတို့ ဖန်တီးထားသော အမှတ်အသားများစွာ မရှိသော်လည်း အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး တည်ငြိမ် လေးနက်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်မှ မှိန်ပျပျ အနီရောင် အလင်းတန်းများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါတွင်မူ အနည်းငယ် ထူးဆန်းပြီး မကောင်းသော နိမိတ်ကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
ဤနေရာကို အရင်က ဘာအတွက် အတိအကျ သုံးခဲ့သလဲဆိုသည်ကို ထန်ထျန်းလည်း မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။
သူက အလင်းပေးနေသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကောက်ယူစစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
၎င်းမှာ နိယာမစွမ်းအား အနည်းငယ်သာ ပါဝင်သော ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်မျိုးသာ ဖြစ်ပြီး အတွင်းမှ နိယာမစွမ်းအားများမှာလည်း ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သိမ်းဆည်းထားရန် တန်ဖိုးမရှိပေ။
အကယ်၍သာ တန်ဖိုးကြီးခဲ့လျှင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာက ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နှင့် လုမင် တို့က အကုန်လုံး တူးယူသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဦးတည်ချက်ကို အကဲခတ်ပြီးနောက် ထန်ထျန်း ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။
ခဏအကြာတွင် သူက ချိုင့်ခွက်နေသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ဤနေရာရှိ မြေပြင်နှင့် နံရံများမှာ အနီရောင်ရင့်ရင့် ဖြစ်နေပြီး လေထုထဲတွင် ညှီစို့စို့ သွေးနံ့များ ပျံ့လွင့်နေသည်။
သေချာ စစ်ဆေးကြည့်မှသာ ဤနေရာမှာ သာမန် ချိုင့်ခွက်နေသော နေရာမဟုတ်ဘဲ အရင်က သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သွေးကန် တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
"သွေးနဲ့ ယဇ်ပူဇော်တာလား"
ထန်ထျန်း မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဤနယ်မြေအတွင်းတွင် အဘယ်ကြောင့် ထူးဆန်းပြီး မကောင်းသော အော်ရာများ ပုန်းကွယ်နေရသနည်းဆိုသည်မှာ နားလည်နိုင်ပေပြီ။ သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ဘယ်တုန်းကမှ လမ်းမှန် မဟုတ်ခဲ့ပေ။
သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာတွင် သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သော ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် အင်အားစု မှာလည်း သမိုင်းမြစ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူက ခေါင်းခါလိုက်ရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးနံ့များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။
သွေးကန်၏ ဧရိယာမှာ အလွန်ကြီးမားလှပြီး လူသားတို့၏ မြို့တစ်မြို့စာခန့်ပင် ရှိသည်။ ထိုစဉ်က မည်မျှများပြားသော သက်ရှိများမှာ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အခမ်းအနားအတွက် ယဇ်ကောင်များ ဖြစ်ခဲ့ရသနည်း ဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
သွေးကန်၏ အဆုံးတွင်မူ ကြီးမားလှသော ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခု ထန်ထျန်း၏ ရှေ့၌ မားမားမတ်မတ် ရှိနေသည်။
ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော အက်ကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ခုလုံးမှာ အနီရောင်ရင့်ရင့် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ထုထည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နံရံများနှင့် မတူညီလှပေ။
၎င်းမှာ ပို၍ ထူးဆန်းကာ ပို၍ ယုတ်မာလှပြီး ကြည့်လေလေ သွေးသားများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။
"နည်းနည်းတော့ ရွံစရာကောင်းတယ်"
ထန်ထျန်း နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်ရင်း ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်လိုက်သည်။
ဤနေရာမှာ ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးနယ်မြေသို့ သွားရာ ဝင်ပေါက်ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်က ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နှင့် လုမင်တို့ နှစ်ဦးသည် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဤနေရာကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ယဇ်ပလ္လင်မှတစ်ဆင့် ဘိုးဘေးနယ်မြေအတွင်းသို့ အသီးသီး ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် အတွင်း၌ အထွတ်အထိပ် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ဆင်နွှဲခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ကံဆိုးသည်မှာ ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်မှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အလူးအလဲ ထွက်ပြေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘိုးဘေးနယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အဘယ်အရာ ရှိနေသလဲဆိုသည်ကို သူ မသိပေ။
လုမင်က နောက်ပိုင်းတွင် ဘိုးဘေးနယ်မြေအတွင်း၌ အဘယ်အရာများ လုပ်ခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကိုလည်း သူ မသိပေ။
ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ယဇ်ပလ္လင်ကို ကြည့်ရင်း အတွင်းရှိ အစီအရင်မှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ထန်ထျန်း ခံစားမိသည်။
ဖျော့တော့သော ဟင်းလင်းပြင် လှုပ်ခတ်မှုများမှာ ၎င်းကို အသက်သွင်းလိုက်လျှင် လူတစ်ယောက်အား အခြားသော ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။
ဒီနေရာပဲ။
ထန်ထျန်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ အစီအရင်ကို လက်ဖြင့် အသက်သွင်းလိုက်သည်။
အားကောင်းသော ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားများမှာ ချက်ချင်းပင် ထိုးထွက်လာတော့သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထန်ထျန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။