ပင်ပန်းရင် နားလိုက်ပါ ၂

သို့သော်လည်း၊ တာအိုကလေးငယ်များကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည့် အရာမှာ၊ ရှန်းယီက လူအုပ်ကြီးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "ဘာ သံတမန်လဲ။"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဘိုင်ဝူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဆွံ့အသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ဟန်ဆောင်... မသိချင်ယောင် ဆောင်နေတာလား။

တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်က တံခါးဝအထိ လာခေါက်နေပြီကို ဒီလိုနည်းဗျူဟာမျိုးနဲ့ လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာက သိပ်ပြီး လက်တွေ့မကျလွန်းဘူး မဟုတ်လား။

မြင့်မြတ်သော မသေမျိုးဂိုဏ်း တစ်ခုအနေဖြင့်၊ နဂါးနန်းတော်မှ သံတမန်များကို ရိုးရှင်းစွာ နှင်ထုတ်လိုက်ရန် သို့မဟုတ် မဟာအစီအရင်ကြီးကို ပိတ်ကာ နားပင်းချင်ယောင် ဆောင်နေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် နန်ယန်ဂိုဏ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နေပုံရပြီး ယခုအချိန်အထိ သူတို့၏ဂိုဏ်းအကာအကွယ် အစီအရင်ကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လှစ်ထားခြင်း မရှိသေးချေ။

ဘိုင်ဝူ တစ်ယောက်တည်းသာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။

အစောပိုင်းက စကားပြောခဲ့သော တုနှိုင်းမဲ့ဂိုဏ်းမှ တာအိုကလေးငယ်သည် ဤတုံ့ပြန်မှုအတွက် သိသိသာသာမကျေနပ်ဖြစ်နေသော်လည်း အခြားစကားများများ မဆိုတော့ဘဲ လှည့်ကာ ဦးတည်ရာ တစ်နေရာသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို အစီရင်ခံပါတယ်။ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်က သံတမန်က ဟိုးဘက်မှာ..."

သူ စကားပြော၍ မဆုံးမီမှာပင်၊ တာအိုကလေးငယ် ထိုးပြထားသော လက်ညှိုးသည် လေထဲတွင် တန့်ရပ်သွားပြီး အနည်းငယ် တွေဝေသွားခဲ့၏။

သူသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကိုသဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သားတော်ခုနစ်ပါး စုဝေးပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ခန်းမဆောင်မှ ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဆိုးစစ်သည်များ၏ သဘာဝအရ၊ တော်ဝင်အမိန့်တော်ကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ယခုအချိန်အထိ စိတ်ရှည်သည်းခံနေခြင်းမှာ အံ့သြစရာပင် ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် စောစောစီးစီးကတည်းက လာရောက် ရှာဖွေသင့်နေပြီ ဖြစ်ရာ၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ တိတ်ဆိတ်နေရသနည်း။

"နားလည်ပြီ။"

ရှန်းယီသည် အသာအယာ ခေါင်းညိမ့်လိုက်ပြီး အခြားသူများကို ကျော်ဖြတ်ကာ ခြေလှမ်းလိုက်၏။

"သူတို့ရောက်လာရင် ကျုပ်ဆီကို နန်ယန်ဂိုဏ်းအထိ လာခိုင်းလိုက်ပါ။"

အမှန်တကယ်တော့ သူသည် မဟာမိတ်ဂိုဏ်း၏ သဘောထားကို စမ်းသပ်လိုရုံသာ ဖြစ်ပြီး၊ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်နှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ရန် အလေးအနက်ရည်ရွယ်ထားခြင်း မရှိချေ။

မုဆိုးတစ်ယောက် အနေဖြင့်၊ လိုအပ်လာခြင်း မရှိဘဲ သားကောင်ကို အပြည့်အဝတန်ပြန်တိုက်ခိုက်လာစေရန် ရန်စခြင်းသည် အလွန် မိုက်မဲသော လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်၊ သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် မှ နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်က သူ့ကို အမှန်တကယ် ပစ်မှတ်ထားလာပါက၊ သူသည် လုံးဝ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

တိတ်တဆိတ် ကံကောင်းမှုများကို ရှာဖွေခြင်းကသာ ယုတ္တိအရှိဆုံးရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်းယီသည် ဝူကျွင်း နှင့် ခယ်ရှစ်စန်း တို့ကို စေလွှတ်ကာ ရေနောက်နေသောအခြေအနေကို ပို၍ ရှုပ်ထွေးသွားစေရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အရှေ့ဘက်ခန်းမနှင့် မြောက်ဘက်ခန်းမတို့၏ ခန်းမသခင်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြရာ၊ သူတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်များမှာ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

တစ်စုံတစ်ဦးက အသေအချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း မပြုလုပ်ပါက၊ သူတို့၏ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်များ ဖြစ်သည့် အစစ်အမှန် သဘာဝကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

တောင်ပိုင်းဟုန်အတွင်း ဤသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် နတ်ဆိုးနှစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းမှာ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် အလုပ်များသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

ထို့အပြင် ဝူကျွင်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ရှန်းယီ၏ မျှော်မှန်းချက်များထက်ပင် သာလွန်နေခဲ့၏။

အခြေအနေများကို ရှုပ်ထွေးသွားစေရုံသာမက... ထိုနဂါးအိမ်ရှေ့စံ၏ ဒေါသအများစုကိုပါ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပုံရသည်။

သူသည် ကိုယ်ပိုင်အားလပ်ချိန်အတော်များများ ရယူနိုင်တော့မည့် ပုံပေါ်နေသည်။

"..."

စု့ဟုန်ရှို့သည် ရှန်းယီ၏ ပုံရိပ်လေး ဝေးကွာသွားသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေရင်း သူမ၏ မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်မိသည်။

အစောပိုင်းက ရှန်းယီ ပြသခဲ့သော နည်းလမ်းများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက၊ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရေနေမျိုးနွယ်စုများ၏ ကိစ္စရပ်များ နောက်ကွယ်တွင် သူ ရှိနေနိုင်ခြေ အလွန်များပြားလှ၏။

သို့သော် သူ၏ လက်ရှိ တုံ့ပြန်မှုမှာ အနည်းငယ် လွဲချော်နေပုံရသည်။

ဤအတွေးကို စိတ်ထဲ၌ မှတ်သားထားရင်း၊ သူမသည်လည်း ထိုဦးတည်ရာသို့ အကြည့်ကို ပို့လွှတ်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ မရေမရာ တောက်ပလာခဲ့သည်။

စစ်ပွဲများတွင် သံတမန်များကို အန္တရာယ် မပြုရပေ၊ အထူးသဖြင့် နဂါးနန်းတော်သည် မေးမြန်းရန်သာလာရောက်ခဲ့ပြီး အမှန်တကယ် စတင်တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်းယီသည် ထိုသို့သော စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာမည့်သူဟု သူမ မထင်ချေ။

တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်က သံတမန်တွေ သေသွားပြီများလား။

နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလောက်အောင် ရက်စက်တတ်သော စု့ဟုန်ရှို့ပင်လျှင် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသော ထိုအတွေးကြောင့် နှလုံးသား အောက်ခြေမှနေ၍ အနည်းငယ် အေးစိမ့်သွားမိသည်။

ရူးသွပ်မှုပဲ

အကယ်၍ သတင်းသာ ပေါက်ကြားသွားခဲ့ပါက အနောက်ပိုင်းဟုန်၏ နဂါးနန်းတော်ကို ထားလိုက်ပါ၊ အခြား နဂါးနန်းတော် နှစ်ခုပင်လျှင် အရေးယူဆောင်ရွက်ရန် ဖိအားပေးခံရပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ မျက်နှာသာ ပေးခြင်း၊ မပေးခြင်း ပြဿနာမဟုတ်တော့ဘဲ နဂါးနန်းတော်ကို အပြည့်အဝ လျစ်လျူရှုစော်ကားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်းယီ၏ တည်ငြိမ်နေသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း၊ စု့ဟုန်ရှို့သည် သူမ၏ ရင်ထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုနှင့် သံသယများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရကာ မည်သည့်အရာကိုမျှ သတိမထားမိသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေလိုက်ရ၏။

ဝေ့ယွမ်ကျိုး သည် နောက်မှ လိုက်ရန် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်း၊ ယွမ်ကျိုးမှာ တောင်းဆိုစရာလေး တစ်ခုရှိလို့ပါ။"

အလွန်သေသပ်ကျနသော ရိုသေမှုဖြင့်၊ သူသည် ရှန်းယီကို ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောလိုက်သည်။

"လင်းယွင်ဂိုဏ်း က တပည့်ရင်း ဝေ့ယွမ်လင်းဟာ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းကို ပြစ်မှားစော်ကားမိခဲ့ပါတယ်။ ယွမ်ကျိုးက သူမကိုယ်စား ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ သက်ညှာစွာနဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်သူမကို ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းရဲ့ ဒေါသတွေ မပြေပျောက်သေးဘူးဆိုရင်လည်း၊ ယွမ်ကျိုးအနေနဲ့ တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ပြန်လည်ပေးဆပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။"

လင်းယွင်ဂိုဏ်းမှ ဤတာအိုကလေးငယ်သည် ယခင်က ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းအား ကူညီခဲ့ဖူးကြောင်းကို ထည့်သွင်းပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့သလို၊ သူ၏ သဘောထားမှာလည်း အလွန်ပင် ရိုးသားဖြူစင်လှသည်။

သို့သော် ရှန်းယီမှာမူ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

ဤတာအိုကလေးငယ်နှင့် တစ်ခါမျှ မဆုံတွေ့ဖူးပါဘဲလျက်၊ သူက မိမိကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းရော၊ လျှို့ဝှက်စွာပါတစ်ကြိမ်မက စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ခြင်းကို အစောပိုင်းက သူ ထူးဆန်းနေခဲ့မိသည်။

ဒါက အကြောင်းရင်းကိုး။

ဒါပေမယ့်... ဝေ့ယွမ်လင်းက ဘယ်သူလဲ။

"ဒါက..."

ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် ရှန်းယီ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ လျင်မြန်စွာဖြတ်ပြေးသွားသော ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖမ်းမိလိုက်ပြီး၊ ခေတ္တမျှ မှင်တက်ကာ ရပ်နေမိခဲ့၏။ ထို့နောက် လက်လျှော့လိုက်ရသည့် အသွင်ပါသော မချိပြုံး တစ်ချက် ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူ အလွန် အရေးကြီးသည်ဟု ယူဆထားသော ကိစ္စကို တစ်ဖက်လူက မေ့လျော့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်ပင်၊ ၎င်းမှာ လူသားလောက၏ နှောင့်ယှက်မှုများကြောင့် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသော မသေမျိုးတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင်ဟန်ပန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းများ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

နယ်ပယ်နှင့် စွမ်းအား ကိစ္စရပ်များကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင်၊ ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် ရှန်းယီကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့လာသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းဆိုသည်များကို အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်လွန်းနေခြင်းက သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ လွတ်လပ်မှုများစွာ ကင်းမဲ့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"ယွမ်ကျိုး အခုတော့ နားလည်ပါပြီ။"

ခြေတစ်ဝက်ခန့် နောက်ဆုတ်လိုက်ရင်း၊ ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

သူ၏ ညီမဖြစ်သူ လိုအပ်နေသည်မှာ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းထံမှ ခွင့်လွှတ်မှု မဟုတ်ဘဲ၊ အစစ်အမှန် နောင်တတရားသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသည် သူမ၏နာကြည်းမှုများထဲမှ ရုန်းမထွက်နိုင်ဘဲ အခြားသူများက သူမကို မတရားလုပ်ခဲ့သည်ဟု ခံစားနေရဆဲဆိုလျှင်၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အကျဉ်းထောင်မှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့လျှင်တောင်မှ၊ သူမ၏ နှလုံးသားအတွင်းတော့ ပိုမိုကြီးမားသော အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် ပိတ်မိနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

"နားလည်ပြီ ဟုတ်လား။"

ရှန်းယီသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည် သတိဝင်လာပြီး မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်မိသည်။

ဘာကို နားလည်တာလဲ။

ဒီ တာအိုကလေးငယ်တွေက ဘာလို့ တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပိုပြီး နက်နဲတဲ့ စကားတွေ ပြောနေရတာလဲ။

ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒါ သူ့ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ။

သူ အလိုရှိသည်မှာ ဂိုဏ်းသို့ အမြန်ပြန်ပြီး ခေတ္တမျှ နားနားနေနေ နေရန်သာ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်သို့ ဦးတည်နေသော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ရခြင်းက ရှန်းယီကို ရှားရှားပါးပါး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ခံစားချက်ကို အမှန်တကယ် ပြန်လည် ရရှိစေခဲ့၏။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရမဟုတ်ဘဲ၊ ဝိညာဉ်များကြားတွင် တွယ်ကပ်နေသော မောပန်းမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

သူ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်စွာ အနားမယူရသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ပုံရ၏။

ယခုအခါ တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် သူ၏ နေရာကို ကနဦးခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ခေတ္တမျှ အေးချမ်းစွာ အိပ်စက်အနားယူခြင်းမှာ လွန်ကဲလှမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

"..."

အားလုံးနှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်း နေရာတစ်ခုတွင် ရပ်နေသော ပေါင်ဟွား နတ်သမီးသည် တာအိုကလေးငယ်များ ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားထောင်၍ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်နောက်သို့ မသိစိတ်မှ လိုက်သွားချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့၏။