လူငယ်တွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ဟာ ဘယ်တော့မှမပြည့်စုံပေမဲ့ လောကမှာ လူငယ်တွေ ဘယ်တော့မှ ရှားပါးမသွားဘူး

နန်ယန်ဂိုဏ်းအတွင်း ကြိုတင်၍ အထူးပြုပြင်မွမ်းမံထားသော ဝါးရုံတော ခြံဝင်းတစ်ခုတွင်

ကုတင်ပေါ်တွင်၊ နန်ယန်၏ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှိတ်ထားပြီး၊ အသက်ရှူသံမှာ စည်းချက်ကျကျလှုပ်ရှားနေသည်။

မွေးရာပါ သတိကြီးမှုကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်မမှိတ်ရဲဘဲ၊ ရှည်လျားသောအသက်ရှူသံက သူ၏ နတ်ဝိညာဉ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

သူ၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ဆုံး၌ တင်းမာမှုများ လျော့ကျသွားပြီး၊ သူ၏ချောမောသော မျက်နှာသွင်ပြင်တွင် ရှားပါးသော နူးညံ့မှုတစ်ခုကို ပေါင်းထည့်ပေးထားသည်။

ဘိုင်ယွင်ခရိုင် လမ်းဘေးရှိ ပန်ကိတ်များ၊ ချင်ကျိုးရှိ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ထဲမှ ကြက်သွန်မိတ်ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်၊ မိုင်ထောင်ချီကွာဝေးသော နေရာနှစ်ခုတွင် စားသောက်ခဲ့ရသည့် ဆိတ်သားစွပ်ပြုတ်နှင့်တောင်တန်းပေါ်ရှိ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဘုရားကျောင်းထဲမှ လည်ချောင်းကို စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်စေသော ဆေးအရက်တို့ကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေသကဲ့သို့ပင်။

ထိုစဉ်

ရှန်းယီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် အေးတိအေးစက်ဖြစ်သွားပြီး၊ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များအနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားကာ မသိစိတ်ဖြင့် သူ၏ လက်မောင်းကွေးဆီသို့ လှမ်းစမ်းလိုက်သည်။

အရင်က ထိုနေရာတွင် ဓားတစ်လက် ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ယခုအခါ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေမှုကိုသာ သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ၏ ရှည်လျားသော အသက်ရှူသံများသည် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ မြန်ဆန်လာပြီး၊ သူ၏ ကြည်လင်သောမျက်လုံးများ ပွင့်လာကာ အေးစက်စူးရှသော အကြည့်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကတော့ ပြီးသွားပါပြီ"

ရွှေရောင်နေရောင်ခြည်များ ဖြာကျနေသော ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် လီရွှမ်ချင်း သည် ခေါင်းလှည့်လာကာ ရိုးသားပွင့်လင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်ပြီး "ဒါပေမယ့် မင်းကတော့ ဇာတ်လမ်းတွေချည်းပဲ စုဖွဲ့ထားတဲ့ပုံ ပေါက်နေတယ်" ဟု စပ်စုလိုစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"..."

ရှန်းယီသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ဖြေလျှော့လိုက်၏။

သူသည် အနည်းငယ် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် သူ၏ အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စီနီယာ ရွှမ်ချင်း၏ ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်နေသော အဘွားအိုတစ်ဦး ရပ်နေပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦး ပခုံးချင်းယှဉ်ကာ ထိုနေရာ၌ နေဝင်ဆည်းဆာကို ကြည့်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ သူတို့၏ နံနက်ခင်းကို ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုး ဖြစ်ရန် ဆန္ဒရှိမည် မဟုတ်ပေ။ သူလည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ပါ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း နိုးလာပြီဆိုတော့၊ ကျုပ်တို့ကိုလည်း ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး"

ဤအချိန်ရောက်မှသာ ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းချုပ် သည် ရှန်းယီ ခဏတဖြုတ် အိပ်စက်နေချိန်တွင် သူ့ကိုစောင့်ရှောက်ပေးရန် ရွှမ်ချင်းက အဘယ်ကြောင့် သူမကို အထူးတလည် ဖိတ်ခေါ်ရကြောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤလူငယ်လေးတွင် လုံခြုံမှုခံစားချက် အမှန်တကယ် ကင်းမဲ့နေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

"တပည့်ကို သွားခွင့်ပြုပါဦး" ရွှမ်ချင်းသည် သေသပ်စွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် သစ်သားတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ရှန်းယီကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဇာတ်လမ်းအကြောင်း ပြောပြခြင်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အာဏာကို လေးစားကြောင်း ပြသခြင်းဖြစ်သလို၊ ယခင်က ပေးထားခဲ့သော ကတိတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ အိပ်ပျော်နေချိန်တွင် ဤသို့ပြုလုပ်ရန် ရွေးချယ်ခြင်းမှာ ရန်ငြိုးများကို ဆက်မထားလိုသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ ဖိအားများအားလုံး ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ တစ်ဦးတည်း ကျရောက်နေချိန်မျိုးတွင် ဖြစ်သည်။

"ခဏလောက် နေပါဦး"

ရှန်းယီသည် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသည့်ဟန်ဖြင့် ထိုင်လိုက်ပြီး၊ နံရံကို မှီကာ သူတို့နှစ်ဦးကို တားဆီးလိုက်၏။

သူသည် သူ၏ နားထင်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး၊ ခေါင်းလှည့်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ ပျင်းရိနေသော်လည်း အကြည့်များကမူ နောက်ဆုံးတွင် လေးနက်သွားကာ"နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ပြောပြပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"..."

တံခါးဝကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးဖြစ်သော သူတို့နှစ်ဦးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်သွားကြပြီး၊ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လာကြသည်။

ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းချုပ်၏ အကြည့်များ တုန်ယင်သွား၏။ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် မှ ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမသည် ဤလူငယ်လေးကို အကဲခတ်၍ မရနိုင်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် သိသာစွာပင် အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး အခုမှ အနည်းငယ် အနားရရုံသာ ရှိသေးသည်။ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ကိစ္စရပ်များကို ပြန်လည် တာဝန်ယူရန် အသင့်ဖြစ်နေပြန်သည်။

ရွှမ်ချင်း၏ စရိုက်အရ၊ သူသည် ရှန်းယီကို အထင်ကြီးလေးစားပြီး အကူအညီများစွာ သေချာပေါက် ပေးလိမ့်မည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း၊ ရွှမ်ချင်း၏ ယခင် လုပ်ရပ်နောက်ကွယ်ရှိ အဓိပ္ပာယ်ကို စကားလုံးအနည်းငယ်ဖြင့် အကျဉ်းချုံးရလျှင် တစ်ချက်တည်းနှင့် ကျေအေးခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

လက်ရှိ အခြေအနေကတော့... ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းက ကျေအေးရန် ဆန္ဒမရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအတွေးနှင့်အတူ ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကူကယ်ရာမဲ့သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းကာ ရွှမ်ချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သူ ဘာလို့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ အခုတော့ ငါ နားလည်သွားပြီ။"

လီရွှမ်ချင်းသည် ကုတင်ပေါ်ရှိ ရှန်းယီကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ သူက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကိုရော ငါတို့ကို ပြောပြဖို့ ဆန္ဒရှိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကိုယ်မလိုချင်သောအရာကို သူတစ်ပါးအပေါ်လည်း မပြုမူသင့်ပေ။

ရှန်းယီနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ နားလည်မှုအရ၊ သူသည် မိမိ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို နီးစပ်သူများနှင့် မျှဝေခံစားလိုသူမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ကြောင်း ရွှမ်ချင်း ယုံကြည်ထားသည်။

သို့သော် ရွှမ်ချင်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့သောအရာမှာ၊

ရှန်းယီသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဖိနပ်များကို စွပ်လိုက်ကာ ကြမ်းပြင်ကြွေပြားများပေါ်တွင် ညင်သာစွာ လျှောက်လိုက်ပြီးနောက်၊ အကြည့်ကို မော့ကာ အေးတိအေးစက်ဖြင့် "ငါ့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ အားလုံးက အခု မြေအောက်မှာ မြှုပ်နှံထားပြီးသွားပြီ" ဟု ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အလွန်တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည့် အရိုးရှင်းဆုံး စကားစုတွင် ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်ခွံများကိုပင် တုန်ယင်သွားစေလောက်အောင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ဤစကားသည် မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး ပြောဆိုသင့်သော စကားမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

တကယ့် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ထက်ပင် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ ပိုဆန်နေသေးသည်။

လီရွှမ်ချင်း ကိုယ်တိုင်လည်း နေရာတွင် မှင်သက်သွားပြီး၊ ခဏအကြာမှ ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်ကာ "ဒါက လူငယ်တွေရဲ့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ရပ်လေးတစ်ခုပါပဲ၊ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ယှဉ်ပြိုင်လို့ မရနိုင်တဲ့ အရာတွေဆိုတာ..."

နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းကျော် သက်တမ်းရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဖော်ပြရန် လူငယ်ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုခြင်းမှာ အနည်းငယ် မသင့်လျော်သကဲ့သို့ ရှိသည်။

တကယ်တမ်းတွင်မူ၊ ပါရမီရှင်များအတွက် သူတို့၏ အချိန်အများစုကို ပျင်းစရာကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းများတွင်သာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီး၊ ဆုတ်ယုတ်မှုများကို ကြုံတွေ့ရခဲသောကြောင့် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် လူငယ်တစ်ဦး၏ တက်ကြွမှုမျိုး အမြဲတမ်း ကိန်းအောင်းနေခြင်းမှာ အလွန် ပုံမှန်သာ ဖြစ်သည်။

လီရွှမ်ချင်းသည် နောက်သို့ ခြေတစ်ဝက်ဆုတ်လိုက်ပြီး၊ သစ်သားတံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်၏။

အတိတ်ကို ပြန်လည်လွမ်းဆွတ်နေသကဲ့သို့ရှိသော ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းချုပ်၏ အကြည့်အောက်တွင်၊ သူသည် ရှန်းယီဘက်သို့ လှည့်လာကာ "ရွှမ်ချင်းဆိုတာ ဟုန်ကျယ်မှာ တစ်ခါသာပေါ်ထွန်းဖူးတဲ့ အတုမရှိပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ ဒီဘဝမှာ ဟုန်ကျယ်က သက်ရှိတွေအတွက် သူလုပ်ပေးခဲ့တဲ့ အကျိုးအရှိဆုံးအလုပ်ကတော့ အရှေ့ဘက် နဂါးနန်းတော်က နတ်သမီး ကျစ်လင်ကို သူ့ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ဟုန်ကျယ်ကို နှစ်ထောင်ချီ ငြိမ်းချမ်းရေး ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့တာပဲလို့ လူတိုင်းက သိထားကြတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ပိုင်းမှာ၊ သူမက ကောင်းကင်ခုံရုံးကို တက်ရောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့တယ်။"

"ငါက ဆန္ဒမရှိခဲ့ဘူး၊ သူမကို ဆက်ထားချင်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် နန်ယန်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို အဲဒီအတွက် လောင်းကြေးထပ်ခဲ့တယ်။"

လီရွှမ်ချင်း ဤနေရာအထိ ပြောလိုက်သောအခါ၊ ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းချုပ်သည် ရုတ်တရက် သူမ၏ လမ်းလျှောက်တုတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်၏။

ဤဇာတ်လမ်းတွင် လစ်ဟာနေသည်များ အများအပြား ရှိနေကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ရှန်းယီ ကြားသိထားရသလောက်၊ ဤကိစ္စသည် လူငယ်များ၏ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ရပ်များနှင့် မည်သို့ ဆက်စပ်နေကြောင်းကို သူ မမြင်မိသလို၊ ရွှမ်ချင်းသည် သဝန်တိုမှုကြောင့် မိမိ၏ တာအိုလက်တွဲဖော်ကို မည်သည့်တန်ဖိုးပေးရပေးရ ဖျက်ဆီးပစ်မည့်သူဟုလည်း သူ မထင်ပေ။

"သူတို့က အဲ့ဒီနတ်သမီးကို ပိုမိုလှပလာစေဖို့အတွက် ဟုန်ကျယ်ရဲ့ အဖိုးတန် သတ္တုတွေ၊ ရတနာတွေနဲ့ တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ကုန်စင်အောင် အသုံးပြုခဲ့ကြတယ်"

ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းချုပ်က ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ဆက်ပြောလိုက်၏။

"သူတို့က ကျင့်ကြံသူတစ်ရာကျော်ကို ဖီးနစ်ငှက်ရဲ့ ခြေသည်းတွေကို အရောင်တင်ဖို့၊ နဂါးမုတ်ဆိတ်မွေးတွေကို ကျစ်ဖို့နဲ့ နဂါးချိုကို အချောသပ်ဖို့ ခိုင်းစေခဲ့ကြတယ်။"

ဤနေရာတွင် ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းချုပ် သည် ရုတ်တရက် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်ကာ "အဲဒီ ဇိမ်ခံပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုပြီးတော့၊ ဟုန်ကျယ်တစ်ခုလုံးမှာတောင် ဒုတိယတစ်ခုယှဉ်ပြစရာ မရှိနိုင်တဲ့ ထိုင်ခုံတစ်ခုကို သူမအတွက် ဖန်တီးပေးခဲ့ကြပြီး၊ သူမကို ကောင်းကင်ခုံရုံးဆီ တက်ရောက်ဖို့ စေလွှတ်လိုက်ကြတယ်... မသေမျိုးတစ်ပါးရဲ့ စီးတော်ယာဉ်အဖြစ်နဲ့ပေါ့။"