မင်းလား စိတ်ကြီးတာ၊ ငါက ပိုကြီးတယ်

စုဟုန်ရှို့နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့် ခဏတွင်၊ တုဝေကွမ်းမှာ အံ့အားသင့်သွားရုံသာမက ပြင်းထန်သောရင်တုန်ပန်းတုန်ဖြစ်မှုကိုပါ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သူ၏ခွန်အားအပေါ် အတော်လေး ယုံကြည်မှုရှိသူ ဖြစ်ပေ၏။

အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ တိုက်ရိုက်တပည့်သည် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်ကို ယှဉ်နိုင်မည်ဟု သူ မယုံကြည်သော်လည်း၊ တောင်ပိုင်းဟုန်မှအင်အားစုများကိုမူ အနည်းငယ် အထင်အမြင်သေးစွာ သဘောထားခြင်းကို သူ မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

စင်ကြယ်ပြီးပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ထိုအမျိုးသမီး၏ ရိုးရှင်းသောအကြည့်သည်ပင်လျှင် သူ့အား သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းမှ တာအိုကလေးငယ်ကို ရင်ဆိုင်ရသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော အန္တရာယ်ရှိသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အတိုင်းအတာသည် ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးခန့် မကြီးမားသော်လည်း၊ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ များစွာသာလွန်နေသေးကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။

ထို့ပြင်နှစ်ပေါင်းများစွာ အထီးကျန်ဆန်နေခဲ့သော တောင်ပိုင်းဟုန်သည် တစ်ခုလုံးသော ဟုန်ကျယ် ဒေသနှင့် ပုံမှန် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုများ ကျဲပါးသွားခဲ့၏။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုကွာဟချက်သည် ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာသင့်ပေသည်။

ဤကွာခြားချက်သည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းက အသစ်စက်စက် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ရတနာနယ်မြေကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီး တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ ဘီလူးကြီးနှစ်ဦးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကြောင့်သာ ထင်ဟပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဂိုဏ်းတပည့်များ အနေအထားနှင့် ကြည့်လျှင်ပင် သူတို့က ပို၍ သန်မာနေသင့်ပေ၏။

"..."

တုဝေကွမ်း၏ ယခင်က လှောင်ပြောင်သော စကားမှာ အမှန်စင်စစ်တောင်ပိုင်းဟုန်မှ ဤလူရိုင်းများက ပန်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ လာရောက်ကာ ပင်မခန်းမဆောင်ရှိအကြီးအကဲများစွာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အရှက်ခွဲရန်ကြိုးပမ်းနေခြင်းအပေါ် သူ၏ အထင်အမြင်သေးမှုကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းတို့သည် ဤ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ တာအိုကလေးငယ်အများအပြားကို တမင်တကာပင် လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

အဓိကအချက်မှာ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းတွင် ယခုအခါ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည့် ပိုမိုအရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်သည် တောင်ပိုင်းဟုန်သို့ စစ်တပ်ကြီး စေလွှတ်လိုက်ခြင်းက ၎င်းတို့အတွက် ဖိအားအချို့ကို သက်သာစေခဲ့သောကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးသည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းက သူတို့၏ ဒုက္ခအပေါ် ဂရုမစိုက်ဟု ယူဆကာစိတ်ဝမ်းကွဲသွားမည်ကိုလည်း သူတို့က စိုးရိမ်နေကြပြန်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ၎င်းတို့က နဂါးနန်းတော်ကိုခုခံရာတွင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတော့မည်မဟုတ်ဘဲ အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင် ပိုမို၍ ဖရိုဖရဲဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဂိုဏ်း၏ လက်ရှိကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးသည်အထိ အချိန်ဆွဲရန်အတွက် အစားအသောက်ကောင်းကောင်းများဖြင့်သာ ဧည့်ခံကျွေးမွေးထားခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ အင်အားအတိုင်းအတာကို ခန့်မှန်းကြည့်လျှင် အနောက်ပိုင်းနန်းတော်နှင့် တောင်ပိုင်းနန်းတော်တို့က အမှန်တကယ်ပင်သတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်လာခဲ့လျှင်ပင် သူတို့သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် တောင့်ခံထားနိုင်လိမ့်ဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ ဤအမျိုးသမီးသည် သူတို့ကို မျက်နှာပြလာစေရန် ဤကဲ့သို့အကြမ်းနည်းကို အသုံးပြုရဲလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း၊ အတော်ပင် မောက်မာလွန်းလှပေသည်။

ယခုမူ စကားများက ထွက်သွားနှင့်ခဲ့ပြီ။

တုဝေကွမ်းသည် ဓားဆန္ဒများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသောအောက်ဘက်ရှိ အမျိုးသမီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ သူမသည် ဂိုဏ်း၏ ပင်မခန်းမဆောင်မှ အကြီးအကဲများကိုပင် အနည်းငယ်မျှကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ တစ်ခဏမျှ သူသည် နေရာတွင်ပင်တောင့်ခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ မြို့နှစ်မြို့ ဖွင့်လှစ်ထားသည့်အဆင့်သာ ရှိသေးရာ၊ အကယ်၍ တကယ့်တိုက်ပွဲသာဖြစ်ပွားခဲ့ပါက ဓားချက်တစ်ချက်ထက် ပို၍ တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်းမှာ အလွန်ပင် သေချာလှပေသည်။

"..."

စုဟုန်ရှို့သည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ၊ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကြီးမားသော မြို့ကြီးသုံးမြို့၏ တံခါးများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်းတုန်ခါလာပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ထူထပ်သော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့်အတိုင်း ရှိနေလေသည်။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများ၏ တိုက်ရိုက်တပည့် သုံးဦးစလုံးသည် အလိုလိုပင် နောက်သို့ ပေအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ကြလေ၏။

၎င်းတို့သာမက ဘိုင်ဝူပင်လျှင် စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောရဲတော့ဘဲ နှုတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

စုဟုန်ရှို့၏ စရိုက်နှင့်ဆိုလျှင်၊ သူမကို ထိန်းချုပ်မည့် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်မရှိဘဲ မြို့တော်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်ဆိုခြင်းမှာ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အသက်နှင့် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတစ်ခုပင် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ပြဿနာမှာ ၎င်းတို့သည် အကူအညီတောင်းရန် လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တောင်းဆိုသော အကူအညီကိုမရခဲ့လျှင်ပင် ရောက်ရောက်ချင်းသွေးကြွေးရန်သူများ ဖြစ်သွားရန်မှာ မသင့်လျော်ပေ။

ဤသို့တွေးတောရင်း၊ ဘိုင်ဝူသည် ရှန်းယီ ဘက်သို့ အလိုလို လှည့်ကြည့်လိုက်မိ၏။

တစ်ဖက်လူသည် သူကဲ့သို့ပင် စကားမပြောရဲဘဲ ဖြစ်နေသလား သူ မသိသော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုသည့် အဆင့်အတန်းမှာ တရားဝင်ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်မည်ဆိုပါက စုဟုန်ရှို့က စကားတစ်ခွန်းလောက်တော့ နားထောင်ကောင်း နားထောင်နိုင်ပေ၏။

"ငါ့ကို လုပ်ခွင့်ပေးပါ။"

ဝေ့ယွမ်ကျိုး သည် ဤခရီးစဉ်အတွက် သူ၏ တာဝန်ကို မေ့လျော့မနေပေ။ သူက ပထမဆုံး ရှေ့သို့တက်လှမ်းလိုက်ပြီး စုဟုန်ရှို့ကို တားဆီးရန် သူ၏ လက်မောင်းကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်၏။

ကိစ္စရပ်များက ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ၊ ဆက်လက်၍ နှိမ့်ချနေခြင်းမှာ ရာဇဝင်ရိုင်းရာကျနေလိမ့်မည်။

လက်ရှိကိစ္စမှာ ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းသည်မှာ အမှန်ဖြစ်သော်လည်း၊ အခြေအနေ၏ ပြင်းထန်မှုကို သူတို့က ဂရုတစိုက်ထိန်းချုပ်ရပေမည်။

စုဟုန်ရှို့သည် သူမ၏ ဓားချက်တစ်ချက်ကို ခံယူရန် ၎င်းတို့ကို တောင်းဆိုရန်မှာ အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေရှိ၏။

သို့သော် ဤလူများသည် ထိုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"..."

စုဟုန်ရှို့သည် ဝေ့ယွမ်ကျိုးကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဘေးရှိ ရှန်းယီ ဆီသို့ သူမ၏ အကြည့်ကို ပို့လိုက်လေသည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူကာ သူမ၏လက်ချောင်းများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆုပ်လိုက်၏။

ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံရှိ ကြီးမားသော မြို့ကြီးသုံးမြို့သည် ဝါဂွမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသောတိမ်တိုက်များထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူမသည် ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါသက်တန့် ကို သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။

စုဟုန်ရှို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နောက်ဆုတ်သွားသော်လည်း သူမ၏ အေးစက်သော အကြည့်မှာဟင်းလင်းပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဒေါသကို အတင်းအကျပ်နှိမ်ထားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သူမ၏ ဒေါသကို အမှန်တကယ် ပြေလျော့စေနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိမှာ ဝေ့ယွမ်ကျိုး မည်သို့ စွမ်းဆောင်ပြမည်ဆိုသည့် အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေတော့သည်။

"လင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုကလေးငယ်၊ ဝေ့ယွမ်ကျိုး ပါ။"

ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် သူ၏ အကြည့်ကို မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပြန်ပို့လိုက်ပြီးနောက် လေးနက်တည်ကြည်စွာ လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်လိုက်လေ၏။

သူ၏ဝတ်ရုံမှာ အနည်းငယ် လွင့်ပျံသွားပြီး တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် "ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို သင်ပြပေးကြပါဦး... ဒါမှမဟုတ် တခြား ရှေ့ထွက်ချင်တဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေတွေ ရှိရင်လည်း ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ပြသပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ပန်ရှန်းဂိုဏ်း ပင်မခန်းမဆောင်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများသည် သင်္ချိုင်းကုန်းကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ရေတွက်မရနိုင်သော အကြည့်များသည် ဤနေရာသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြသည်။ ပို၍ တိကျစွာ ပြောရလျှင် ရွှေချည်ထိုးအဖြူရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်ပေါ်သို့ အာရုံစိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးသည် အင်အားကြီးမားသော်လည်း၊ တစ်ဦးချင်း ဂိုဏ်းတစ်ခုချင်းစီကိုထုတ်ယူ၍ ဟုန်ကျယ်ဒေသတစ်ခုလုံးနှင့် ယှဉ်ကြည့်လျှင် ၎င်းတို့မှာ ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

စုဟုန်ရှို့ ယခင်က ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော အရှိန်အဝါမှာ တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝေ့ယွမ်ကျိုး၏ စကားများမှာမူ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲသွားစေလေသည်။

တောင်ပိုင်းဟုန်မှ အခြားဂိုဏ်းများ၏ တာအိုကလေးငယ်များမှာလည်း ဤကဲ့သို့ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်နေကြသည်လော။

ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘိုင်ဝူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စဉ်းစားတွေးတောမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် သာမန်အချိန်များတွင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော လူကြီးလူကောင်း တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း၊ စုဟုန်ရှို့နှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ အနည်းငယ် မဆင်မခြင် ပြုမူတတ်သည်ကို တွေ့ရပေ၏။

တာအိုကလေးငယ် နှစ်ဦး၏ ပေါ်ထွက်လာမှုသည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းကို အရှက်ရစရာ ဖြစ်သွားစေသည်။

"..."

တုဝေကွမ်းသည် တည်ငြိမ်သယောင် ဟန်ဆောင်ထားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ကျိန်ဆဲနေမိလေ၏။

သူသည် ဝေ့ယွမ်ကျိုး၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် အနည်းငယ် မသေမချာဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူ၏ စကားများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့တွင် တစ်ခုခုတော့ရှိရမည်ဟု ယူဆလေသည်။

သူ့အနောက်ဘက်ရှိ ခန်းမဆောင်မှ အကြီးအကဲများ၏ မကျေနပ်မှုကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ၊

တုဝေကွမ်းသည် ဘေးရှိ တပည့်နှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကိုသတိရသွားကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

"အစ်ကိုတော် ဝေ့ ကတော့ စကားလှလှလေးတွေပြောတတ်တာပဲ။ မင်းက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဝက်နီးပါး အဆင့်ရှိတဲ့ တာအိုကလေးငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့ အခု ငါတို့လိုတပည့်တွေကို ရင်ဆိုင်ပြီး လူငယ်တွေကို အနိုင်ကျင့်ချင်နေတာလား၊ အဲဒါကိုတောင် မင်းက တရားမျှတပြီး ရဲရင့်သယောင်ပြောနေသေးတယ်၊ တကယ်ပဲ ချီးကျူးစရာပါပဲ"