အခန်း (၆၃၁-၆၃၂)

အခန်း ၆၃၁ နှစ်တစ်ထောင် အချုပ်အနှောင်မဲ့အမတ၊ နှစ်တစ်ရာ ကောင်းကင်စျန်အမတ

လနတ်ဘုရား၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။ "ဘာလဲ"

လနတ်ဘုရားသည် လက်ထဲမှ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို မြှောက်လိုက်ရာ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားကာ မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူသည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို ပြန်ကြည့်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။"သြဇာအာဏာ ဖြန့်ဝေပြီး ကံတရားကို တံဆိပ်ခတ်..."

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရောင်အဝါတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"စဉ်းစားလိုက်ပါဦး... ငါ မဟာကမ္ဘာကို တစ်ခေါက်လောက် သွားလည်လိုက်ဦးမယ်... ဒီကို ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် ကောင်းကောင်း လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရတာပေါ့..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လနတ်ဘုရား လှည့်ထွက်သွားသည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား မတားဆီးဘဲ ထွက်ခွာသွားသော လမင်းနတ်ဘုရားကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းမှ အဝေးသို့ ရောက်နေသော ကုအန်သည် သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားနေရ၏။ လနတ်ဘုရား၏ နည်းလမ်းများသည် ကုအန်၏ စောင့်ကြည့်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤလနတ်ဘုရားသည် ထိုက်ချင်းရွှေအမတ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကောင်းကင်တာအို ကံတရားများ ထူထပ်စွာ ရှိနေသည်။

သူ၏ စကားများကြောင့် ကုအန်သည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားအပေါ် ပိုမို စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားတွင် သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ခိုင်မာသော နောက်ခံ ရှိနေပုံရ၏။

လနတ်ဘုရား ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ထျန်ဟောင်ကို တွေ့ရှိသွားမည်ကို ကုအန် မစိုးရိမ်ပေ။ သူသည် ထျန်ဟောင်၏ ကံတရားပုံစံကို တံဆိပ်ခတ်ထားပြီး ပါရမီနှင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကိုသာ ချန်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကံတရားပုံစံကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပါက ထျန်ဟောင်၏ စွမ်းအားသည် အလွန်အမင်း ကြီးမားလာမည်ဖြစ်ပြီး အဆင့်တူတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးက သူ့ကို ကူညီပေးပေလိမ့်မည်။

ထျန်ဟောင်သည် မူလဘူတ အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါးသာမက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သားတော်လည်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာအတွင်းတွင် မည်သူမျှ သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်သလို ဤမဟာကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာသွားလျှင်ပင် ကောင်းကင်တာအို ကံတရားကို ငှားရမ်းအသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သူသည် သက်ရှိအားလုံး၏ အထက်တွင် အုပ်စိုးရန် မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်၏။

ကံတရားပုံစံကို တံဆိပ်ခတ်ထားပြီး ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်တာအိုတို့၏ အကူအညီ မရရှိလျှင်ပင် ထျန်ဟောင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ပါရမီနှင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အကောင်းဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်နေဆဲပင်။

ကုအန်သည် သူ၏ အတွေးများကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လီရွှမ်ယုနှင့် စကားပြောဆိုခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

နယ်မြေအနီးတွင် မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦး ရှိနေခြင်းမှာ ရှားပါးလှသဖြင့် လီရွှမ်ယုနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး ဝိုင်သောက်ရင်း ကောင်းကင်အောက်ရှိ စိတ်ဝင်စားဖွယ် အကြောင်းအရာများကို ဆွေးနွေးကြကာ ပျော်ရွှင်စွာ အချိန်ကုန်ဆုံးနေကြသည်။

လီရွှမ်ယု၏ တာအိုနှလုံးသားလည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့၏။

သင့်လျော်သော အားလပ်ချိန် ခံစားခြင်းက သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေနိုင်မည်လောဟု သူမ တွေးတောနေမိသည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...

ခမ်းနားထည်ဝါသော ထျန်ဟောင်သည် ကုအန်၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး ဖြောင့်မတ်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အလိုအလျောက် စုပ်ယူနိုင်သည့် ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းမှ အထူးပြုလုပ်ထားသော တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ လမ်းလျှောက်လာသောအခါ အမတအရှိန်အဝါများ ဝန်းရံနေပြီး လေတိုက်၍ ဝတ်ရုံလက်များ လွင့်ပျံနေသဖြင့် လောကီရေးရာများကို ဂရုမစိုက်သော ကျက်သရေရှိသည့် ဟန်ပန် ပေါ်လွင်နေ၏။

"ဆရာ... ကျွန်တော် ပူပင်မဲ့အမတအဆင့် ရောက်သွားပြီ... နှစ်တစ်ထောင် ပူပင်မဲ့အမတဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ဆရာ သိလား..."

ထျန်ဟောင်သည် ခါးထောက်လျက် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အပြုံးဖြင့် ကုအန်အနားသို့ လျှောက်လာသည်။

ကုအန်သည် ထျန်ဟောင်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကန့်သတ်မထားပေ။ ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တွင်လည်း ထျန်ဟောင် မကြာခဏ ပြန်လာတတ်သည်။

စာဖတ်နေသော ကုအန်သည် ခေါင်းမမော့ဘဲ "နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း အချုပ်အနှောင်မဲ့အမတရောက်တာလေးကို ပြောတာလား..."

သူ သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ သူ အချုပ်အနှောင်မဲ့အမတအဆင့် ရောက်ခဲ့စဉ်က အသက်တစ်ရာပင် မပြည့်သေးကြောင်း သတိရလိုက်သည်။

ဒါတင်မကသေး...သူ ကောင်းကင်စျန်အမတအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့စဉ်က အသက် ၉၆ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။

ကုအန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ထျန်ဟောင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အော်ဟစ်တော့၏။ "ဆရာ... တစ်ခါလောက်လေး ချီးကျူးပေးလို့ မရဘူးလား..."

ကုအန်က သူ့ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်ပြီး "အသက်ဘယ်လောက် ရှိနေပြီလဲ... အခုထိ ကလေးဆန်တုန်းပဲ..."

ခြံဝင်းထဲတွင် သူတို့အပြင် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရှိနေသေးသည်။ သူမမှာ ရှန်ကျန်းဖြစ်ပြီး ရတနာသွန်းလုပ်သည့် မီးဖိုရှေ့တွင် ထိုင်လျက် ထျန်ဟောင်ကို လှည့်မကြည့်ဘဲ ရှိနေ၏။

ကုအန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ထျန်ဟောင်သည် ရှန်ကျန်းကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရှန်ကျန်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အားနာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

သူ စကားလမ်းကြောင်း အမြန်လွှဲလိုက်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် "ဆရာ... သူရဲကောင်းခရီးသွားမှတ်တမ်းက ကောင်းလား... ကျွန်တော့်ကို တစ်အုပ်လောက် ပေးပါလား... ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းထဲမှာ ရှာမတွေ့လို့..."

ကုအန်သည် စာအုပ်ကို ချက်ချင်း သိမ်းလိုက်ပြီး မတ်တတ်ထရပ်ကာ ထျန်ဟောင်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်ပြီး "မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က လုံလောက်ပြီလို့ ထင်နေတာလား..."

ထျန်ဟောင်က "မလုံလောက်သေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ပိုသန်မာလာမှာပဲလေ"

သူသည် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိပြီး ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလွယ်ကူဆုံးအရာဟု ခံစားနေရသည်။

ကုအန်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး မေး၏"မင်းရဲ့ ဆရာနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ချင်လား..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထျန်ဟောင်၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပလာပြီး "ရလို့လား..."

သူသည် ဆရာ၏ စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ချင်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ယခု သူသည် အချုပ်အနှောင်မဲ့အမတ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်သော နေလုံးများကိုလည်း ဖန်တီးနိုင်ကာ မည်သည့် ဂါထာမန္တန်နှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မဆို တစ်ကြိမ်ကြည့်ရုံဖြင့် တတ်မြောက်နိုင်သဖြင့် သူ၏ ကာကွယ်ရေး နည်းလမ်းများမှာ အလွန် များပြားလှသည်။

ရှန်ကျန်းသည် စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် ဆရာတပည့် နှစ်ယောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ခြံဝင်းထဲတွင် ပုံရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ အန်ရှင်း၊ ထျန်းယောင်အာ၊ ချန်ချွမ်းနှင့် အခြားသူများ ရောက်ရှိလာကြပြီး ထျန်ဟောင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

"မင်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတာ ပိုကောင်းမယ်..." သွေးကျဉ်းထောင်သူတော်စင်က စနောက်လိုက်သည်။

အန်ရှန့်ထျန်က ရယ်မောပြီး "ဘိုးဘေးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပြီးရင် ငါနဲ့လည်း တစ်ပွဲလောက် ယှဉ်ပြိုင်ပါဦး..."

သူသည် အချုပ်အနှောင်မဲ့အမတ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ထျန်ဟောင်၏ စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ချင်နေမိသည်။

ချန်ချွမ်းနှင့် လုရှန်တို့ကလည်း စိန်ခေါ်လိုက်ရာ ထျန်ဟောင်က အားလုံးကို လက်ခံလိုက်သည်။

ဖူယို သရဲမယ်တော်က ထျန်ဟောင်ကို တားဆီးရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း သူမတွင် ပြောဆိုပိုင်ခွင့် မရှိသဖြင့် ကုအန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကုအန် စိတ်မဆိုးသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

ကုအန်သည် လည်ပင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးတောက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လူတိုင်းသည် မှောင်မိုက်သော ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ကြယ်တာရာများ တောက်ပနေ၏။

ထျန်ဟောင်သည် ကုအန်၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် မှင်သက်သွားပြီး ဘေးပတ်လည်ကို ဇဝေဇဝါ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

အခြားသူများလည်း သူတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ဒါ ပုံရိပ်ယောင် မဟုတ်ဘူး... တကယ့် အစစ်ပဲ"

"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ရှိနေတုန်းပဲ... ဒါပေမဲ့ နယ်မြေထဲမှာလောက် မများဘူး"

"ဒါ ဘာနတ်ဘုရားစွမ်းရည်လဲ... အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ... လုံးဝ ဖောက်ထွင်းလို့ မရဘူး"

"တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ နေရာပဲ... ဒီနေရာမှာမှ စိတ်ကြိုက် ချလို့ရမှာ.. အရင်က အတားအဆီးက သေးငယ်လွန်းတော့ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတွေအတွက် မသင့်တော်ဘူး..."

"ဘာ... မင်းက ကိုယ့်လူအချင်းချင်း သေရေးရှင်ရေး တိုက်ခိုက်ချင်နေသေးတာလား..."

လူအုပ်ကြီးသည် ဆွေးနွေးပြောဆိုရင်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ကုအန်သည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ထျန်ဟောင်ကို ပြုံးလျက် ငုံ့ကြည့်ကာပြောလိုက်၏ "မင်းမှာ ရှိသမျှ စွမ်းရည်တွေကို ထုတ်ပြစမ်းပါ"

စကားဆုံးသည်နှင့် ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ထျန်ဟောင်ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသဖြင့် အခြားသူများ လန့်ဖျပ်သွားပြီး ကာကွယ်ရေး အတားအဆီးများ ဖန်တီးရန် ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများကို အလျင်အမြန် စုစည်းလိုက်ကြသည်။

ထျန်ဟောင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အန်ရှင်းပင်လျှင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

ထျန်ဟောင်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်နှုန်း မြန်ဆန်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါကို အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသောအခါ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

နှစ်တစ်ထောင်တည်းနဲ့ ဒီကောင်လေးက သူတို့ကို ကျော်တက်သွားပြီလား။

အထူးသဖြင့် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရသည်ကို နှစ်သက်သူများမှာ ပို၍ ခံစားလိုက်ရသည်။

အိပ်ရာမှ နိုးလာသောအခါ ကလေးလေးက ကိုယ့်ထက် ပိုသန်မာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဤအချက်ကို သူတို့ မည်သို့ လက်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

ထျန်ဟောင် ကုအန်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ကောင်းကင်တာအို စစ်မှန်မီးတောက်များသည် သူ၏ ကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေကာ မီးနဂါးကိုးကောင်အသွင်ဖြင့် သူ့ကို ရစ်ပတ်ထားသည်။ သူ၏ ခေါင်းနောက်တွင် နေလုံးကြီးတစ်လုံး လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး ဆံပင်မဲများ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေကာ မျက်နှာထား မာန်ဝံ့လာသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွှတ်သွားပြီး ထိတွေ့၍မရနိုင်သော အထက်စီးဆန်သည့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ကုအန်သည် သူ့ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း အန်ဟောင်ကို သတိရလိုက်မိသည်။

အန်ဟောင်နှင့် ထျန်ဟောင်၏ ပုံရိပ်များ ထပ်တူကျသွားသည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော် ဆရာ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေရမယ်..." ထျန်ဟောင်၏ အသံသည် စကြဝဠာ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ချမ်ခွန်းဂိုဏ်း၊ တောင်တန်းများကြားတွင် စမ်းချောင်းလေးတစ်ခု စီးဆင်းနေပြီး မြစ်ကမ်းဘေးတွင် မျှော်စင်ငယ်လေးတစ်ခု ရှိနေသည်။

ရီချင်းရှန်၊ လင်းချွမ်း၊ ချန်မုံ၊ ကုချန်ရှန်းနှင့် ကုချန်တောက်တို့သည် မျှော်စင်ထဲတွင် ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့ငါးဦးသည် ချမ်ခွန်းဂိုဏ်း၏ အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင်များ ဖြစ်ကြပြီး ရီချင်းရှန်က ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ကာ ကျန်လေးဦးမှာ သြဇာကြီးမားသော အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားပြီး အကျိုးစီးပွားများ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း အခွင့်အရေး ရတိုင်း အတူတကွ စုဝေးလေ့ရှိကြသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ထျန်ဟောင်ရဲ့ ပါရမီက တကယ်ပဲ သာမန်မဟုတ်ဘူး... မကြာသေးခင်က အချုပ်အနှောင်မဲ့အမတကို ရောက်သွားပြီဆိုတော့ ကျုပ်တို့ သူ့ကို ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်..." ကုချန်ရှန်းက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

လင်းချွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်၏"သူ့ရဲ့ ကျော်ကြားမှုထက် သူ မာနကြီးသွားမှာကို ငါ ပိုစိုးရိမ်တယ်... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ပြီးခဲ့တဲ့တုန်းက ငါ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရတုန်းက ငါ သူ့ကို မဖိနှိပ်နိုင်တော့ဘူး... သူ့ဘဝက ချောမွေ့လွန်းတယ်... အခက်အခဲ မကြုံဖူးဘူး... အနာဂတ်မှာ ဘယ်လိုလူမျိုး ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မှန်းဆဖို့ ခက်ခဲတယ်..."

ချန်မုံက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးပြီးပြော၏"ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ... သူ့နောက်မှာ ချမ်ခွန်းဂိုဏ်း ရှိနေရုံတင် မကဘူး... အကြီးအကဲအန်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုလည်း ရှိနေတာပဲလေ"

"အဲဒါ မှန်ကောင်းမှန်နိုင်ပေမဲ့ မင်းလည်း ထျန်ဟောင်ကို တွေ့ဖူးတာပဲ... ကောင်လေးက မာနမကြီးဘူး၊ ဗိုလ်မကျဘူး ဆိုပေမဲ့ အရမ်း ဂုဏ်ယူတတ်တယ်... တစ်ခုခု လုပ်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးရင် ဘယ်သူမှ တားလို့မရဘူး"

လေးဦးသား ဆွေးနွေးနေကြစဉ် ရီချင်းရှန်ကမူ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောနေသည်။

ထိုအချိန်တွင်...ကောင်းကင်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု မျှော်စင်အပြင်ဘက်သို့ ဆင်းသက်လာသဖြင့် ငါးဦးသား လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး အံ့အားသင့်စွာ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ကြသည်။

ရောက်လာသူမှာ ထျန်ဟောင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထျန်ဟောင်၏ မျက်နှာထားမှာ ညှိုးငယ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များတွင် ဖိစီးမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

မျှော်စင်ထဲရှိ လူများ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်ရောက်လာသည်။ ဒီကောင်လေး သူတို့ ပြောတာကို ကြားသွားတာများလား။

ထျန်ဟောင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... အကြီးအကဲလေးဦး... ကျွန်တော် ပိုသန်မာချင်တယ်... ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်တော့်ကို သင်ကြားပေးပါ... ဘာပဲသင်ပေးသင်ပေး ကျွန်တော် လိုလိုလားလား သင်ယူပါ့မယ်..."

လင်းချွမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ငါတို့က မင်းကို ဘာသင်ပေးနိုင်မှာလဲ... မကြာခင် မင်းက ငါတို့ကို ကျော်တက်သွားတော့မှာ..."

"ဆရာက ကျွန်တော့်ကို ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းအကြောင်း ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ လေးလေးနက်နက် လေ့လာခိုင်းလိုက်တယ်... ဂါထာမန္တန်တွေ၊ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေ သင်ပေးစရာ မလိုပါဘူး... ဘယ်လို ပြုမူနေထိုင်ရမလဲ ဆိုတာပဲ သင်ပေးပါ..." ထျန်ဟောင် ပြောရင်း လက်သီးကို မဆုပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူ ဒေါသထွက်နေခြင်း၊ စိတ်ပျက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူ ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လတ်တလော ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့မှုကို ပြန်တွေးမိတိုင်း ကျောချမ်းသွားရ၏။

ချန်မုံ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်၏"ဘာဖြစ်လို့လဲ... တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့လို့လား"

ထျန်ဟောင် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး... အဆင့်တက်ပြီးတော့ တားမြစ်နယ်မြေကို ပြန်သွားပြီး ဆရာနဲ့ တစ်ပွဲလောက် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရုံပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျှော်စင်ထဲရှိ ငါးဦးသား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်မိကြတော့သည်။

အခန်း ၆၃၂ ကောင်းကင်နန်းတော်၏ ဒဏ္ဍာရီ

ထျန်ဟောင်၏ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုက ချမ်ခွန်းဂိုဏ်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို မကြုံစဖူး မြင့်တက်စေခဲ့သည်။ သူသည် နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း အချုပ်အနှောင်မဲ့အမတအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်းက အတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်ကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းကို နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့စေခဲ့၏။

ရှည်လျားသော နှစ်များအတွင်း ထျန်ဟောင်ကို စည်းရုံးသိမ်းသွင်းရန် လာရောက်သူများ များပြားလှပြီး တာအိုခုံရုံးမှ လူများပင် ပါဝင်ခဲ့သော်လည်း အားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထျန်ဟောင်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သော ပါရမီရှင်များလည်း ရှိခဲ့သော်လည်း အားလုံး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

တာအိုခုံရုံး၊ ရှောင်လန်၏ ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းရှိ စမ်းချောင်းလေးဘေးတွင် ကောင်းကင်စျန်အမတအဆင့်သို့ ယခုလေးတင် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ထားသော ရှောင်လန်သည် ထိုအဆင့်၏ စွမ်းအားများအကြောင်း ကုအန်နှင့် ဆွေးနွေးနေခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်နေကြပြီး သူတို့ကြားရှိ စားပွဲငယ်လေးပေါ်တွင် ဝိုင်နှင့် ဝိညာဉ်သစ်သီးများ တည်ခင်းထားသည်။

ရှောင်လန်သည် သူမ၏ အတွေ့အကြုံများကို မျှဝေနေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ဆင်ခြင်နေချိန်တွင် သူမ၏ ရှေ့မှ သူမ မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားရသော လူသားမှာ ကိုယ်ပွားတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သတိမထားမိခဲ့ချေ။

ကုအန်၏ အကြည့်က သိမ်မွေ့စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး အစစ်အမှန်ကိုယ်က ကိုယ်ပွားနေရာတွင် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။

သူသည် ထိုက်ချန်တိုက်ကြီးရှိ တောင်စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းမှ ဆေးအပင်များ သွားရောက်ခူးဆွတ်ပြီး ယခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အချက်အလက်စာမျက်နှာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။

[အမည် - ကုအန်]

[သက်တမ်း - ၄၅,၄၀၂ / ၇၆၀,၃၈၂,၄၁၁,၅၂၃]

[ခန္ဓာကိုယ် - ကမ္ဘာဦးပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအမတခန္ဓာ]

[ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတအဆင့် ပြည့်စုံခြင်း]

...

သက်တမ်း ၁ ထရီလီယံ ပြည့်ရန် နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ကုအန်သည် ပြင်ပရန်သူများ မရှိဘဲ အေးချမ်းသော ဤဘဝကို နှစ်သက်ပြီး သူ၏ သက်တမ်းမှာလည်း ပုံမှန် တိုးတက်နေသည်။

သူ့အတွက်မူ သက်တမ်းကိန်းဂဏန်းများသည် ဗီဒီယိုဂိမ်းတစ်ခုမှ အတွေ့အကြုံရမှတ်များနှင့် တူနေသည်။ ရှောင်လန်သည် ဝိုင်ခွက်ကို ကောက်ယူပြီး တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ပေါ်ထွက်လာတယ်... လက်ရှိ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်က တာအိုခုံရုံးက မဟုတ်ဘဲ ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းလို့ခေါ်တဲ့ ဂိုဏ်းက ဖြစ်နေတယ်... သူ့နာမည်က ထျန်ဟောင်တဲ့... နာမည်က ကောင်းကင်ကြီးလို ရဲရင့်လိုက်တာ... ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အဆင့်တက်နှုန်းက တကယ်ပဲ ယုံနိုင်စရာ မရှိဘူး... သူက အသက် တစ်သောင်းကျော်လေးပဲ ရှိသေးတာကို ပူပင်မဲ့အမတအဆင့် ရောက်နေပြီ..."

ထျန်ဟောင်အကြောင်း ပြောသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ခံစားချက်များ ပေါ်လာသည်။

ကုအန် ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းလည်း မဆိုးပါဘူး... အမတကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ဆိုတာ ဘယ်သူမြန်လဲ ဆိုတာထက် ဘယ်သူ အသက်ပိုရှည်လဲ ဆိုတာက အဓိကပါ"

ရှောင်လန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ ကုအန်က ထျန်ဟောင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သတိမပြုမိဘူးဟု သူမ ခံစားရသည်။

သူမ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်၏။

"မကြာသေးခင်က ကောင်းကင်တာအိုအကြောင်း ပြောဆိုသံတွေ ကျယ်ပြန့်လာတယ်... ပြီးတော့ ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် ဇာတ်လမ်းတွေ အများကြီး ပေါ်လာတယ်... ကျွန်မတို့ ကမ္ဘာရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ကောင်းကင်နန်းတော်က ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ အမတနတ်ဘုရားတွေ ရှိနေတယ်လို့ ပြောကြတယ်..."

ကောင်းကင်နန်းတော်၏ ဒဏ္ဍာရီများသည် အမှန်တကယ်ပင် ကမ္ဘာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေပြီး ၎င်းမှာ တာအိုမဲ့အမတ၏ ကြိုးပမ်းမှုနှင့် လနတ်ဘုရား၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုများကြောင့် ဖြစ်သည်။

သက်ရှိများ ပိုမို သိရှိလာသည်နှင့်အမျှ ကမ္ဘာလောကအတွင်းရှိ ကောင်းကင်တာအို ကံတရားသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာအထက်ရှိ ကောင်းကင်တာအို အလင်းလွှာသည် ပိုမို တောက်ပလာခဲ့သည်။

ဤအချက်က ကုအန်ကို တစ်စုံတစ်ရာ နားလည်စေခဲ့သည်။ အမတနှင့် သေမျိုး ကွာခြားသော်လည်း ကောင်းကင်နန်းတော်သည် သက်ရှိအားလုံး သူတို့ရှိနေကြောင်း သိရှိစေချင်နေသည်။

လက်ရှိ ပျံ့နှံ့နေသော ကောင်းကင်နန်းတော် ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။ သူသည် အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းခဲ့ကာ သက်ရှိအားလုံး၏ ရင်ထဲမှ စကားသံများကို ကြားနိုင်ပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခများမှ ကယ်တင်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတဧကရာဇ်သည် လနတ်ဘုရား၏ ဆရာဖြစ်ပြီး လနတ်ဘုရားသည် သူ၏ ပုံရိပ်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ တည်ဆောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုအန်သည် ဤအမတနတ်ဘုရားကို မှတ်မိနေသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြန်လည်မဖွဲ့စည်းမီက ဤနတ်ဘုရား၏ နောက်လိုက်များသည် သေမျိုးကမ္ဘာတွင် လှည့်လည်သွားလာကာ သူ၏ အမည်နာမကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြန့်ဝေခဲ့ကြသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ယုံကြည်သူများ ရေးသားခဲ့သော ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး နောင်လာနောက်သားများ သမိုင်းအကြောင်း လေ့လာနိုင်ကာ ဤဒဏ္ဍာရီများကို ပိုမို ယုံကြည်လာစေခဲ့သည်။

မှတ်သားစရာကောင်းသည်မှာ သေမျိုးကမ္ဘာရှိ နန်းတွင်းမင်းဆက်များစွာသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတဧကရာဇ်ကို ယုံကြည်ကြပြီး ကံတရား ဆက်နွယ်မှုပင် တည်ဆောက်ထားကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ထိုက်ချန်မင်းဆက်မှ လီရွှမ်တောက်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတဧကရာဇ်၏ စွမ်းအားကို အစောဆုံး လက်ခံရရှိခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး ယခင်ခေတ်ကတည်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုအန်သည် ဤကိစ္စကို ဘယ်တော့မှ ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူ့အမြင်တွင် လူတိုင်း၌ ကိုယ်ပိုင်ကံတရားများ ရှိကြပြီး သူသည် ဘေးမှနေ၍ စောင့်ကြည့်ရသည်ကို ပိုမို နှစ်သက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှောင်လန်သည် အမတနတ်ဘုရားများ ရှိနေခြင်းကို နားမလည်နိုင်ပေ။ သူမအမြင်တွင် တာအိုခုံရုံးမှ တန်ခိုးရှင်များသည် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သော အမတနတ်ဘုရားများ မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း။

ကောင်းကင်စျန်အမတအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူမသည် အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်သည်ဟု ခံစားနေရပြီး ပြင်ပကောင်းကင်သို့ပင် သွားရောက်လည်ပတ်ချင်နေသည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ အမတနတ်ဘုရားများ တကယ်ရှိလျှင် မည်မျှ အစွမ်းထက်မည်ကို သူမ စိတ်ကူး၍ မရနိုင်ချေ။

ရှောင်လန်သည် တာအိုခုံရုံးကို ဖြုတ်ချလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် အင်အားစုများ ရှိနေသည်ဟု သံသယဝင်လာသည်။

တာအိုခုံရုံးသည် ကမ္ဘာ၏ အရှင်သခင်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တာအိုနှင့် ညီမျှကာ အမတနတ်ဘုရားများ၏ အခန်းကဏ္ဍကို ရယူထားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအတွက် စည်းမျဉ်းများ ချမှတ်ပေးသည်။ ယခုအခါ သက်ရှိအားလုံးက တာအိုခုံရုံးအထက်တွင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော အမတနတ်ဘုရားများ ရှိနေကြောင်း သိရှိသွားကြပြီဖြစ်ရာ တာအိုခုံရုံးအပေါ် မည်သို့ ထင်မြင်ကြမည်နည်း။

ကုအန်သည် ရှောင်လန်၏ အတွေးများကို သိပ်အာရုံမစိုက်ပေ။ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် အမြင်ရှိကြပြီး ရှောင်လန်သည် တာအိုခုံရုံးအတွင်း၌ ရှိနေသဖြင့် ၎င်း၏ အကျိုးစီးပွားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်မှာ သဘာဝကျသည်။

"ကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ပြန့်လွန်းနေတုန်းပဲ... တာအိုခုံရုံးက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို အပြည့်အဝ မပိုင်စိုးနိုင်သေးဘူး" ကုအန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရှောင်လန်က ဝိုင်အိုးကို ကောက်ယူပြီး ကုအန်အတွက် ဝိုင်ငှဲ့ပေးရင်း မေးလိုက်၏။

"ဘာလို့ ကျွန်မပဲ ပြောနေရတာလဲ... အစ်ကိုကု... ရှင် မေးစရာ မရှိဘူးလား... လိုချင်တာ မရှိဘူးလား... အခုဆိုရင် ကျွန်မ ရှင့်ကို ကူညီပေးနိုင်ပါပြီ..."

ကုအန်က ပြုံး၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ့အတွက် မပူပါနဲ့... ငါက သာမန်လူတစ်ယောက်ပါ... ဒီအဆင့်ထိ ရောက်လာတာကိုပဲ အရမ်း ကျေနပ်နေပါပြီ... မင်း ဘာကို စိုးရိမ်နေလဲ ငါ သိပါတယ်... ငါ လွတ်လပ်ခွင့် မဆုံးရှုံးပါဘူး... မင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတုန်း ငါ အပြင်ထွက် လမ်းလျှောက်တယ်... တာအိုခုံရုံးထဲမှာလည်း မိတ်ဆွေအတော်များများ ရနေပါပြီ... ငါ တကယ် ကျေနပ်ပါတယ်... ငါ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ပျော်ရွှင်မှုက မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို တခြားသူတွေ အံ့ဩချီးကျူးနေတာ ကြားရတာပဲ... အဲဒါက ငါ့ကိုလည်း ဂုဏ်ယူစေတယ်..."

ကုအန်၏ စကားကြောင့် ရှောင်လန် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူမသည် ဝိုင်အိုးကို ချလိုက်ပြီး အလိုအလျောက် မတ်တတ်ထရပ်ကာ ကုအန်အနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာ ကြည့်လိုက်၏။

ရှောင်လန်က ကုအန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ကုအန် ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုဘဲ သူမ ဖြည်းညင်းစွာ တိုးကပ်လာသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

ရှောင်လန်၏ မျက်နှာက ကုအန်၏ မျက်နှာအောက်ပိုင်းကို ဖုံးကွယ်သွားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများက ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယသည် လနတ်ဘုရား၏ ကြားဖြတ်ဟန့်တားခြင်းကို ခံနေရ၏။

ကမ်းခြေတွင် လှိုင်းလုံးများ တဝုန်းဝုန်း ရိုက်ခတ်နေသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော လီယသည် မျက်မှောင်ကြီးများ တွန့်ချိုးထားပြီး လမ်းပိတ်ရပ်နေသော လနတ်ဘုရားကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

"မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ" လီယက တဲ့တိုးမေးလိုက်ပြီး ညာဘက်လက်က ခါးမှ ဓားလက်ကိုင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လနတ်ဘုရားက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက ကောင်းကင်တာအို ချမှတ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းကနေ သွေဖည်သွားပြီ... မြင့်မြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးရဲ့ အကူအညီ ရထားပုံရတယ်... ဒါတင်မကသေးဘူး... ဒီပြောင်းလဲမှုက ဆက်ဖြစ်နေတုန်းပဲ... အနာဂတ်မှာ မင်း အမတနတ်ဘုရားတွေနဲ့တောင် ပတ်သက်လာနိုင်တယ်... ဘယ်အမတနတ်ဘုရားလဲ ဆိုတာ မသေချာပေမဲ့ အမတကံတရား အနည်းငယ်ကတော့ မင်းကို ထိတွေ့သွားခဲ့ပြီ..."

လီယက မထီမဲ့မြင် ပြုလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်၏။

"မင်းကရော... ကောင်းကင်တာအိုနဲ့ ကောင်းကင်နန်းတော်အကြောင်း ပြောနေတဲ့ ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ တာအိုဆရာတွေထဲက တစ်ယောက်လား... ငါက အမတတွေကို မယုံဘူး... နတ်ဘုရားတွေကိုလည်း မယုံဘူး..."

တကယ်သာ အမတနတ်ဘုရားတွေ ရှိနေရင် ဒီကမ္ဘာကြီးက ဘေးဒုက္ခတွေ ဘာလို့ ဒီလောက်များနေရတာလဲ။ အကြိမ်တိုင်း ဂျူနီယာညီလေးကုကပဲ ကယ်တင်နေရတာလေ။ တကယ်သာ အမတနတ်ဘုရား ရှိရင် အဲဒါ ဂျူနီယာညီလေးကုပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ဂျူနီယာညီလေးကုရဲ့ သဘောသဘာဝအရ တခြားသူတွေ သူ့ကို ချီးမွမ်းတာ ခံချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

လနတ်ဘုရားက ပြုံးလိုက်ပြီး ညာလက်မှ မြင်းမြီးယပ်တောင်ကို ဘယ်လက်မှ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပုလင်းဝမှ အရည်တစ်စက် ပျံထွက်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ငါတို့ တွေ့ဆုံရတာလည်း ကံတရား တစ်မျိုးပါပဲ... ဒါက အမတအရက်ပါ... မင်းကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး မူလဘူတ ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်စေနိုင်တယ်... ဒါကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးရဲ့ အစပျိုးမှုအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါ" လမင်းနတ်ဘုရားက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် အမတအရက်တစက်သည် လီယ၏ နဖူးကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်ဆောင့်သွားရာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။

လီယ လန့်ဖျပ်သွားပြီး နဖူးကို အမြန် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မရှိတော့ပေ။ အမတအရက်တစက်ကို ခြေရာခံ၍ မရသလို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာများကိုလည်း ရှာမတွေ့ချေ။

လနတ်ဘုရား လှည့်ထွက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ မဟာကမ္ဘာက ရိုးရှင်းတဲ့ နေရာမဟုတ်ဘူး... အနာဂတ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဇာတ်လမ်းတွေ အများကြီး ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ...တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာပဲ....ဟားးဟားး"