အခန်း (၆၃၅-၆၃၆)

အခန်း ၆၃၅ ထျန်ဟောင်နှင့် ကုအန်

ကမ္ဘာသုံးထောင်မှ သက်ရှိများ၏ ကိုယ်ပွားများသည် သူတို့၏ အချိန်နှင့် စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ အကြောင်းနှင့်အကျိုး လမ်းစဉ်ကို လိုက်စားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ မည်မျှကြာအောင် အသက်ရှင်ခဲ့သည်၊ မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်ကို ကုအန် အတိအကျ မသိသော်လည်း သူတို့၏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး လမ်းစဉ်အပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုများကို စုစည်းလိုက်သောအခါ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသည်။

ကုအန်သည် ထျန်ဟောင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထျန်ဟောင်၏ အနာဂတ်က လျင်မြန်စွာ ပွင့်ဟလာသည်။

နှစ်သန်း ၂၀၀...

နှစ်သန်း ၃၀၀...

နှစ်သန်း ၅၀၀...

ရုတ်တရက် ထျန်ဟောင်၏ သက်တမ်း ၁ ဘီလီယံ ကိုရောက်သွားသည် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကုအန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကံကြမ္မာမျဉ်းများကို မြင်တွေ့ရပြီး ထိုအထဲမှ တစ်ခုမှာ အတောက်ပဆုံး ဖြစ်နေသည်။

၎င်းမှာ လက်ရှိ မဟာကမ္ဘာများ၏ စွမ်းအားများက နှောင့်ယှက်ခြင်း မရှိသော၊ ကောင်းကင်က ကြိုတင်သတ်မှတ်ပေးထားသည့် ဘဝလမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုမျဉ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ကြည့်ရာတွင် ကုအန်သည် ထျန်ဟောင်အတွက် ဖြစ်လာမည့် အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့၏။

ထျန်ဟောင်သည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာတွင် အသန်မာဆုံး စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ သူသည် မဟာတာအို လမ်းစဉ်တွင် ခရီးသွားလာပြီး အခြားသော မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်များကို စိန်ခေါ်ကာထို့ မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်များအထက်ရှိ နယ်ပယ်များသို့ပင် ခြေချပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု၏ လမ်းစဉ်ဖြစ်ပြီး သူသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းဆိုသည်ကို ဘယ်တော့မှ သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကုအန်၏ အကြည့်ကို ခံစားမိသဖြင့် ထျန်ဟောင် အလွန် စိုးရိမ်နေမိသည်။ သူ မျက်လွှာချထားပြီး ပြန်မကြည့်ရဲပေ။

အခြားသူများလည်း ကုအန်ထံမှ ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အာရုံခံမိကြပြီး မည်သူမျှ စကားမပြောရဲကြချေ။ သူတို့ ဆူညံလွန်းသဖြင့် ကုအန်ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေကာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားစေသလားဟု တွေးတောနေမိကြသည်။

လူတိုင်း တင်းမာနေကြ၏။ ကုအန် ဒေါသထွက်သည်ကို သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မကြာမီမှာပင် ကုအန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အေးစက်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဘာလို့ အားလုံး ငါ့ကို ဝိုင်းကြည့်နေကြတာလဲ" ကုအန်က ပြုံး၍ မေးလိုက်၏။

သူ၏ ရင်းနှီးသော အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားပြီး အတူတကွ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

စီနီယာအစ်မ အန်ရှင်းက ဦးစွာ မေးလိုက်၏။ "ဆရာ... ခုနက ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားတာလား"

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အင်း... ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားတာ... ကဲ... အခု လူစုခွဲကြတော့... ငါ့ရဲ့ ဒီအဆင့်က နားလည်သဘောပေါက်မှုတွေကို မင်းတို့နဲ့ ဆွေးနွေးမယ်လို့ မမျှော်လင့်နေတာတော့မဟုတ်ဘူးမလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ရှက်ရွံ့သွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ကုအန် မည်သည့်အဆင့်တွင် ရှိနေသည်ကို မသိကြသဖြင့် ဆက်လက် မမေးမြန်းရဲကြပေ။

သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အရိုအသေပြုကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သို့သော် ထျန်ဟောင် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ သူသည် စမ်းချောင်းကို ခုန်ကျော်ပြီး ကုအန်၏ အနားသို့ ရောက်လာကာ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာ... တာအိုခုံရုံးက နှစ်တစ်သောင်းမှ တစ်ကြိမ် ကျင်းပတယ်ဆိုတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တွေရဲ့ ပွဲကြီးတစ်ခု လုပ်နေတယ်... ကျွန်တော် ဝင်ပြိုင်သင့်လား... ဝင်တော့ ပြိုင်ချင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေက အန္တရာယ် ကြုံရမှာ စိုးရိမ်နေကြတယ်... တာအိုခုံရုံးက ကမ္ဘာရဲ့ အရှင်သခင်ပဲ... အဲဒီလိုမျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူးမလား"

ကျော်ကြားသော ပါရမီရှင်များစွာ တာအိုခုံရုံးတွင် လေ့ကျင့်ခဲ့ကြပြီး တာအိုခုံရုံးက သူတို့ကို ကြံစည်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "လူတွေကို အမြဲတမ်း သတိထားသင့်တယ်... အခု မင်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာက အခက်အခဲ ဒါမှမဟုတ် ရှုံးနိမ့်မှုနဲ့ မကြုံဖူးသေးတာပဲ... အဲဒါကလည်း ကောင်းတဲ့အချက် တစ်ခုပါ... မင်း ဘယ်တော့မှ မရှုံးနိမ့်ဖို့ ဆရာ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ထျန်ဟောင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်၏။ "အဲဒါ မမှန်ပါဘူး... ကျွန်တော် ဆရာ့ကိုပဲ ရှုံးဖူးတာလေ..."

"မင်းလေးက ဆရာ့ကိုတောင် အနိုင်အရှုံးအကြောင်း ပြောနေတာလား..."

"ဒါဆို ဆရာ ကျွန်တော့်ကို ရှုံးကြည့်ပါလား..."

"ဟင်..."

"ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်... ပေါက်ကရ ပြောမိတာပါ..."

ကုအန်၏ မျက်စောင်းထိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ထျန်ဟောင် ကမန်းကတန်း တောင်းပန်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ကုအန်က ယခုနှစ်များအတွင်း သူ၏ အတွေ့အကြုံများကို မေးမြန်းရာ ထျန်ဟောင်က တက်ကြွစွာဖြင့် မှန်ကန်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့၏။

ကုအန် ထျန်ဟောင်၏ အတွေးများကို နားလည်ပါသည်။ ဤကလေးသည် သူနှင့်အတူ အချိန်ဖြုန်းရန် အခွင့်အရေးကို အမြဲ ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ အရွယ်မရောက်မီက သူတို့နှစ်ဦးစလုံး နယ်မြေထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း ကုအန်သည် သူနှင့်အတူ အချိန်ပြည့် မကစားပေးခဲ့ချေ။

'ဒါပေါ့... ဒီကလေး အလိုချင်ဆုံးက သူ့ရဲ့ ချီးကျူးစကားပဲ...

ဒါပေမဲ့ သူက သူ့ကို မကျေနပ်စေပါဘူး။ ဒီကလေးက လုံလောက်အောင် မာနကြီးနေပြီ... ပိုကောင်းလာအောင် နေရာတစ်ခု ချန်ထားပေးရမယ်... မဟုတ်ရင် သူ့အမြီးက ကောင်းကင်အထိ ထောင်တက်သွားလိမ့်မယ်။

စကားပြောနေစဉ် ထျန်ဟောင်သည် ကျောက်တုံးကို မှီလျက် ကုအန်ကို မော့ကြည့်နေ၏။ ကုအန်၏ ဘေးတွင် ဝင်မထိုင်ခဲ့ပေ။

သူသည် အမှန်တကယ်ပင် မာနကြီးသော်လည်း ကုအန်အပေါ် လေးစားရိုသေမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုသဘောထားကို သူ မဖျက်ဆီးလိုပေ။ ဆရာသခင်အပေါ် အမြဲတမ်း လေးစားရိုသေနေပြီး ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေရန် မျှော်လင့်သည်။

စီနီယာများစွာကို သူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အမတကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် အလွန် လွယ်ကူသည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။ ဆရာသခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်မှသာ သူ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်လာသည်။ အမတကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် အထီးကျန်မနေစေရန်အတွက် ဆရာသခင်က သူ့ထက် အမြဲတမ်း ပိုသန်မာနေမည်ဟု သူ မျှော်လင့်နေမိ၏။

ထျန်ဟောင်၏ စကားများမှတစ်ဆင့် ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းအပေါ် သူ၏ သံယောဇဉ်ကို ကုအန် ခံစားမိသည်။ သူ၏ အောင်မြင်မှုများက ကိုယ့်ဂိုဏ်းအပေါ် အထင်သေးမှုမျိုး မဖြစ်ပေါ်စေသဖြင့် ကုအန် သူ့ကို ပိုမို ကျေနပ်သွားမိသည်။

ချမ်ခွန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ရီချင်းရှန်သည် သူ၏ ဂျုနီယာညီလေး လုကျိုကျာ၏ ဝင်စားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကုအန်က သူတို့ကို ကံတရား တည်ဆောက်ခွင့် ပေးခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းပြချက် ရှိသော်လည်း အကယ်၍ ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းသာ လမ်းမှားသို့ ရောက်သွားပါက သူ အကန်းလိုက် ထောက်ခံနေမည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်တာအို သို့မဟုတ် မဟာတာအိုတွင် ခံစားချက် ရှိသင့် မရှိသင့် ကုအန် မသိပေ။ သူ သိသည်မှာ ခံစားချက်ပါသော လမ်းစဉ်ကိုသာ သူ လျှောက်လှမ်းလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ စည်းမျဉ်းများနှင့် ကန့်သတ်ချက်များ အများကြီး မချမှတ်လိုဘဲ သူ့နှလုံးသားက ညွှန်ပြရာသို့သာ လိုက်ပါမည် ဖြစ်သည်။

'သက်ရှိအားလုံးကို သနားကရုဏာ သက်ချင်ရင် သနားလိုက်မယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ မနီးစပ်ချင်ဘူးဆိုရင် အကွာအဝေးတစ်ခု ယူထားလိုက်မယ်။'

အရာအားလုံးအပေါ် သူ ပေးစွမ်းနိုင်သော အကြီးမားဆုံး ကြင်နာမှုမှာ အကြောင်းမဲ့ မသတ်ဖြတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါနဲ့ ဆရာ... သူတို့က ဆရာ့ရဲ့ အတိတ်အကြောင်းတွေ အများကြီး ပြောပြကြတယ်... ဆရာ လက်ခံခဲ့တဲ့ တပည့်တွေ အများကြီးထဲမှာ ဘယ်သူ့ကို အချစ်ဆုံးလဲဟင်..." ထျန်ဟောင် ရုတ်တရက် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကုအန် သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူက "ကျွန်တော်ကလွဲရင်ပေါ့..." ဟု ကမန်းကတန်း ထပ်ပြောလိုက်၏။

"မင်း ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်လို့ရမလား... မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ကုအန် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထျန်ဟောင် ရှက်ရွံ့မသွားဘဲ ရယ်မောလိုက်၏။

ထို့နောက် ကုအန်က ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အချစ်ဆုံး တပည့်က အန်ဟောင် ဖြစ်လောက်တယ်... သူက ငါ တကယ် စိတ်နှစ်ပြီး သင်ပေးခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး တပည့်ဖြစ်သလို ငါ ပထမဆုံး မွေးစားခဲ့တဲ့ တပည့်လည်း ဖြစ်တယ်... သူက မင်းလိုပဲ အသန်မာဆုံး ပါရမီနဲ့ မွေးဖွားလာခဲ့တာ"

ထျန်ဟောင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွား၏"အဲဒါ စီနီယာအစ်မ အန်ရှင်းရဲ့ အစ်ကိုလား..."

သူသည် အန်ဟောင်၏ အမည်ကို ယခင်က ကြားဖူးသော်လည်း နယ်မြေအတွင်းရှိ လူများက သူ့အကြောင်း သိပ်မပြောကြသဖြင့် ကြောက်ရွံ့နေကြသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"အင်း... သူတို့က ရွာတစ်ရွာတည်းက လာကြတာ..." ကုအန်သည် အန်ဟောင်၏ ဘဝအကြောင်း စတင် ပြောပြလိုက်၏။

ထျန်ဟောင် စိတ်ဝင်တစား နားထောင်၏။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကုအန်က အကြာကြီး ပြောပြနေသဖြင့် ထျန်ဟောင် အလွန် ပျော်ရွှင်နေပြီး ဆရာသခင်နှင့် ပိုမို နီးကပ်လာသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူတို့သည် ညနေစောင်းသည်အထိ စကားပြောနေကြ၏။

ကောင်းကင်ယံသည် အနီရောင် သမ်းနေပြီး ညနေခင်း ရှုခင်းမှာ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ လှပနေသည်။ အန်ဟောင်၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် ထျန်ဟောင်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် မငြိမ်သက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေ၏။

ကုအန်က ထျန်ဟောင်ကို ကြည့်ပြီး "မင်း ဘယ်နေရာမှာ အန်ဟောင်ထက် သာတယ်လို့ ထင်လဲ... ဘယ်နေရာမှာ လိုအပ်နေသေးလဲ"

ထျန်ဟောင် တွေးတောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်က သူလို ဆွေမျိုးသားချင်းတွေကို စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူလောက်လည်း ပြတ်သားမှု မရှိဘူး ထင်တယ်... သူက ကမ္ဘာပေါ်က လူတွေအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးနိုင်တယ်... ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒီလို မလုပ်နိုင်ဘူး... ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းအတွက်ပဲ အစွမ်းကုန် ပေးဆပ်နိုင်မှာ"

ကုအန် ပြုံးလိုက်ပြီး ထျန်ဟောင်၏ အတွေးများကို မဝေဖန်ခဲ့ပေ။ သူ ညနေခင်း ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ဟောင်အာ... ငါ မင်းကို ဟောင်လို့ နာမည်ပေးခဲ့တာ အန်ဟောင်ကြောင့်ပဲ... မင်းကို သူထက် ပိုပြီး ခရီးရောက်စေချင်လို့ပဲ... မင်းရဲ့ ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ မင်းဆီကနေ ဘာကိုမှ အထူးတလည် မတောင်းဆိုလိုဘူး... မင်း သက်ရှိတွေ အားလုံးအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မစတေးဖို့ ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းအားကို အားကိုးပြီး အားနည်းတဲ့သူတွေကို အနိုင်မကျင့်ပါနဲ့... ဘယ်သူမှ ထာဝရ သန်မာမနေနိုင်ဘူး ဆိုတာ မင်း နားလည်ရမယ်..."

ထျန်ဟောင် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ... ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းမှာ မေးကြည့်ရင် ကျွန်တော် သူများတွေကို ဘယ်တော့မှ အနိုင်မကျင့်ဘူးဆိုတာ သိရမှာပါ...ကျွန်တော် တရားမျှတမှုကိုပဲ စောင့်ထိန်းပါတယ်"

ပြောနေရင်း ညာလက်ကို မြှောက်ကာ လက်ဖဝါးကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြု၍ လေထဲတွင် ဟန်ရေးပြလိုက်၏။

ကုအန်နှင့် ဖူယို သရဲမယ်တော်တို့၏ ရှေ့တွင်သာ သူ၏ ကလေးဆန်သော အပြုအမူများကို ပြသလေ့ရှိသည်။ အခြားသူများအတွက်မူ သူသည် မာနကြီးပြီး စကားနည်းသော ချမ်ခွန်းဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကုအန် သူ့ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ "ပြင်ပကောင်းကင်က ဘယ်လောက် ကျယ်ပြောလဲ မင်း သိလား... ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာလို ကမ္ဘာတွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိလဲ သိလား..."

ထျန်ဟောင်၏ စိတ်ဝင်စားမှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မဟာကမ္ဘာများ မည်မျှ ကြီးမားကြောင်းနှင့် အရေအတွက် မည်မျှရှိကြောင်း စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးမြန်းလေသည်။

ကုအန်သည် အခြားသော မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်များ တည်ရှိနေပုံနှင့် မဟာကမ္ဘာအသီးသီးမှ ပါရမီအရှိဆုံး၊ ကံအကောင်းဆုံး ပါရမီရှင်များအကြောင်းကို စတင် ပြောပြလိုက်ရာ သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို နိုးဆွပေးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်လာတော့သည်။

အခန်း ၆၃၆ မဟာအကြောင်းနှင့်အကျိုး

ကျောက်တိုင်၊ စွမ်းအားလမ်းစဉ်

ဆရာဖြစ်သူနှင့် တစ်ရက်ကြာ စကားပြောပြီးနောက် ထျန်ဟောင်သည် ဗဟုသုတများ ပိုမို ရရှိလာပြီး အမတကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် ပိုမို ကြီးမားသော တောင့်တမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ အပြည့်ဖြင့် တာအိုခုံရုံးသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

နှစ်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ ကြာပြီးနောက် ထျန်ဟောင်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အုပ်စိုးသူအဆင့် အင်အားစုများအားလုံးကြားတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာများမှလွဲ၍ ကျင့်ကြံသူတိုင်း သူ၏ အမည်ကို ကြားဖူးကြသည်။

ခေတ်အဆက်ဆက်၏ မဟာစုဝေးပွဲတွင် သူသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သူရဲကောင်းများကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ပြီး ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ချီးကျူးမှုများ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းက ထျန်ဟောင်ကို ပိုမို ကြိုးစားကျင့်ကြံရန် တွန်းအားပေးခဲ့ပြီး တာအိုခုံရုံးမှ ပြန်လာပြီးနောက် သူ အဆင့်တက်တိုင်း ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။

လူ့လောကတွင် ပုံစံသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး တာအိုခုံရုံးသည် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဂိုဏ်းအဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေသော်လည်း အစွမ်းထက်သော တာအိုဂိုဏ်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ပူးပေါင်းလိုက်ပါက တာအိုခုံရုံးကိုပင် မှောက်လှန်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ကြွေးကြော်ထားသော တာအိုခုံရုံးသည် ဂိုဏ်းများ သို့မဟုတ် နန်းတွင်းမင်းဆက်များအပေါ် စစ်မကြေညာခဲ့သဖြင့် လူ့လောကမှာ အေးချမ်းနေဆဲပင်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကြီးမားသော ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရသာ အေးချမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေတွင် အနိမ့်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည်ပင် ကောင်းကင်စျန်အမတအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လုရှန်၊ အန်ရှင်း၊ သွေးကျဉ်းထောင်သူတော်စင်နှင့် ထျန်းယောင်အာတို့ အားလုံး ပူပင်မဲ့အမတများ ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။

ထျန်ဟောင်မှာမူ ဆန်းကြယ်နတ်ဘုရားအမတအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ထိုအဆင့်၏ အဆင့် ၉ သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ပါရမီရှင်မဆို သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မှေးမှိန်သွားရမည်ဖြစ်ပြီး ကုအန် ပေးအပ်ထားသော တာအိုရတနာ သုံးခုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ တာအိုဆန်းကြယ်အမတအဆင့် အောက်တွင် မည်သူမျှ သူ့ကို မစိန်ခေါ်ရဲကြချေ။

ထိုတာအိုရတနာ သုံးခုမှာ လှံရှည် သုံးလက်ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရား ပြစ်ဒဏ်၊ ကောင်းကင် ပြစ်ဒဏ်နှင့် အမတ ပြစ်ဒဏ်ဟု အမည်ပေးထားကာ တစ်ခုစီတွင် မတူညီသော မဟာတာအို၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

ကုအန်က ထျန်ဟောင်ကို မျက်နှာသာပေးမှုအပေါ် နယ်မြေရှိ အခြားတပည့်များက ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။ သူတို့သည် ထျန်ဟောင်၏ ပါရမီကို လှိုက်လှဲစွာ အသိအမှတ်ပြုကြသည်။

သွေးကျဉ်းထောင်သူတော်စင်ပင်လျှင် သူ့ကို လေးစားရုံမှတစ်ပါး မတတ်နိုင်ချေ။

နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ယခုအခါ ထျန်ဟောင်သည် သူတို့အားလုံး လိုက်မီရန် ကြိုးစားနေရသော သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံအောက်ရှိ ကြီးမားသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ငြိမ်သက်သော နန်းတော်တစ်ခု ရှိနေသည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ ကျိရှောင်ယုသည် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် တရားထိုင်နေပြီး မီးခိုးရောင် သမ်းနေသော စွမ်းအင်များ ဝန်းရံနေရာ ၎င်းမှာ မဟာတာအိုစွမ်းအား၏ သရုပ်ပေါ်လွင်မှုပင် ဖြစ်သည်။

နန်းတော်ထိပ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်းမှာ နေလမြေအောက်ကမ္ဘာဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။

နေလမြေအောက်ဧကရာဇ်က နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ကျိရှောင်ယုကို မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အရှင်.. ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်လို့ လူသိများတဲ့ ထျန်ဟောင်က ယင်ယန် အမတနယ်မြေကို ရောက်လာပါပြီ... သူ ကျုပ်တို့ရဲ့ နယ်မြေထဲကို ဝင်လာပြီး ယင်ယန် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ပန်းကို လာရှာတာပါ... သူက အဲဒါကို ရအောင်ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပုံရတယ်... ပြီးတော့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး အထွတ်အထိပ် ရတနာတွေအောက် မနိမ့်ကျတဲ့ အထွတ်အထိပ် ရတနာသုံးခုကို ကိုင်ဆောင်ထားတော့ ကျုပ်တို့လူတွေ သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ပါဘူး..."

ထျန်ဟောင်အကြောင်း ပြောသောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်းက မဟာကမ္ဘာ၏ ဗဟိုဒေသတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး မွေးဖွားလာကြောင်း ကောလာဟလများကို သူ ကြားခဲ့ရသည်။ ထိုကောလာဟလများမှာ ချဲ့ကားထားသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခု ထျန်ဟောင်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ချဲ့ကားထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း၊ အမှန်တကယ်တော့ သူ့ကို လျှော့တွက်ထားခြင်းပင် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သိရှိသွားခဲ့သည်။

ထျန်ဟောင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီထက် တိုက်ခိုက်ရေး ပါရမီက ပိုမို ကြီးမားလှသည် မဟုတ်ပါလား။

ကျိရှောင်ယု ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး နေလမြေအောက်ကမ္ဘာဧကရာဇ်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"သူက ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းက လာတာလို့ အစောက ပြောတယ်နော်... အဲဒီ ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ခံက ဘာလဲ..."

နေလမြေအောက်ဧကရာဇ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ထူးဆန်းတာက ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းမှာ ဘယ်တန်ခိုးရှင်မှ မရှိဘဲနဲ့ ဒီလို ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့တာပဲ... ဪ... ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းရဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ အမတတစ်ပါး ရှိတယ်လို့လည်း ကြားဖူးတယ်... သူတို့ရဲ့ နယ်မြေကိုပဲ စောင့်ကြပ်နေတာတဲ့... အဲဒါ အမှန်လားတော့ မသေချာဘူး..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိရှောင်ယု၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ဝင်စားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူမ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"သူ့ကို ရှေ့ဆက်သွားခွင့် ပြုလိုက်ပါ... အခြားနယ်မြေတွေကို ရောက်ပါစေ... ကျန်တဲ့ ဧကရာဇ်သုံးပါးကို အကြောင်းကြားစရာ မလိုဘူး..."

နေလမြေအောက်ကမ္ဘာဧကရာဇ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ထပ်မမေးတော့ဘဲ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကျိရှောင်ယုသည် ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်မိ၏။

"အဲဒါ နင်လား... ထျန်ဟောင်... အန်ဟောင်... နင်က တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တာပဲ... အမြဲတမ်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်တယ်..."

သူမ လက်ချောင်းများဖြင့် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာသည်။

ထျန်ဟောင်၏ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းမှာ အလွန် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် အတိတ်က ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များအားလုံးမှာ အရေးမပါတော့သကဲ့သို့ သူမ ခံစားရစေသည်။

'ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် နှစ်တစ်သန်းတောင် မပြည့်ခင် ထျန်ဟောင်က ဒီခေတ်ရဲ့ အထင်ရှားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်...

အတိတ်က ဒဏ္ဍာရီလာ ရှန့်ထျန်တောင်မှ သူ့အတွက် နင်းစရာ ကျောက်တုံးလေးတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။'

ကျိရှောင်ယု အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ သူမ၏ အကြည့်များ တဖြည်းဖြည်း ခိုင်မာလာသည်။

ဖြစ်နိုင်တာက သူမလည်း အဲဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းဖို့ အချိန်တန်လေပြီ....

နံနက်စောစောတွင် ကုအန်သည် ရှန်ကျန်း ပန်းချီဆွဲရာတွင် အဖော်ပြုပေးနေပြီး လှပသော ရှုခင်းရှိသည့် တောင်ကုန်းတစ်ခုဘေး၊ ရေတံခွန်အနီးတွင် ဖြစ်သည်။

ရှန်ကျန်းသည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းနေသည့် ပုံကို ဆွဲနေပြီး ကုအန်ကမူ ကျိရှောင်ယု တရားထိုင်နေသည့်ပုံကို ဆွဲနေ၏။

ရှန်ကျန်းက ကုအန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ တတိယသခင်မလေးကို တကယ် လွမ်းနေတဲ့ပုံပဲ... သံသရာထဲ သွားမရှာဘူးလား..."

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"သူမက သံသရာစက်ဝန်းထဲမှာ မရှိပါဘူး..."

ရှန်ကျန်းသည် ကျိရှောင်ယုကို စိတ်မဝင်စားပေ။ ကုအန်၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ဆက်မမေးတော့ဘဲ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ပန်းချီကားကို ကြည့်ပါဦး... နတ်မိမယ်နဲ့ တူရဲ့လား..."

သူမ၏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး လမ်းစဉ်အပေါ် နားလည်မှုမှာ ပိုမို အားကောင်းလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားထက် များစွာ နိမ့်ကျသော်လည်း ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား သတိမထားမိဘဲ သူ၏ အတိတ်ကို ပုံဖော်ရေးဆွဲနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကုအန်က သူမ၏ ပန်းချီကားကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"မဆိုးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အတိတ်ကိုပဲ စူးစမ်းနေတာက သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ မကောင်းဘူး မဟုတ်လား..."

"ဒီဖြစ်စဉ်ကနေ မဟာတာအိုအပေါ် ငါ့ရဲ့ နားလည်မှုကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစေတယ်... ပြီးတော့ ငါ မြင်ရတဲ့ အရာတွေက ပျင်းစရာ မကောင်းပါဘူး" ရှန်ကျန်းက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် သူမအမြင်တွင် ကုအန်ပြီးလျှင် ဒုတိယ ဖြစ်သည်။ ကုအန်ကို ပုံဖော်ရေးဆွဲ၍ မရသဖြင့် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကိုသာ ရေးဆွဲရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုအန်က နက်နဲသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဖြစ်နိုင်ရင် မင်း ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ဖန်တီးသင့်တယ်... မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ သုံးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုးပေါ့..."

"နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဟုတ်လား" ရှန်ကျန်း စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည်လည်း ပူပင်မဲ့အမတအဆင့် ဖြစ်ပြီး အမတကျင့်စဉ်တွင် အားစိုက်ထုတ်မှု သိပ်မရှိဘဲ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူမ ပိုမို ယုံကြည်မှု ရှိလာကာ တစ်နေ့တွင် ထျန်ဟောင်ကိုပင် ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

ကုအန်က သူမ ထျန်ဟောင်ကို မီနိုင်မည်ဟု မထင်သော်လည်း သူမ၏ အလားအလာမှာ အမှန်တကယ်ပင် အကန့်အသတ် မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဤသည်မှာ ယောင်ရွှမ်နတ်မိမယ်ထံမှ အကြောင်းနှင့်အကျိုး စွမ်းအားကြောင့်သာမက ယုံရှန်းဧကရာဇ် အသုံးပြုခဲ့သော မဟာအကြောင်းနှင့်အကျိုး ကျောက်တိုင်ကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

မဟာအကြောင်းနှင့်အကျိုး ကျောက်တိုင်သည် အကြောင်းနှင့်အကျိုး မြစ်အတွင်း၌ တည်ရှိပြီး မဟာတာအို၏ သရုပ်ပေါ်လွင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကာ မဟာတာအိုအတွင်း ထာဝရ မဖျက်ဆီးနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ မဟာအကြောင်းနှင့်အကျိုး ကျောက်တိုင်၏ ဖြစ်တည်မှုမှာ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။

ယုံရှန်းဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့်မှုကြောင့် ကျောက်တိုင်၏ စွမ်းအားအချို့သည် ရှန်ကျန်းထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမ အသက်ရှည်လေလေ၊ ဤစွမ်းအား ပိုမို အားကောင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။

ကုအန်သည် လူတိုင်း၏ အနာဂတ်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော်လည်း ရှန်ကျန်း၏ အနာဂတ်မှာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပိုမို ဝေဝါးလာနေပြီး စွမ်းအားတစ်ခုက သူမ၏ အကြောင်းနှင့်အကျိုးကို ဖျော်ချနေသဖြင့် သူမအပေါ် ပိုမို မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားလာစေသည်။

ရှန်ကျန်း အတွေးများ နစ်မြောနေစဉ် ကုအန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုအကြောင်း တွေးတောနေမိ၏။

ဒုတိယ မဟာတာအိုတစ်ခု ဖန်တီးရန် အာရုံစိုက်ဖို့ လိုအပ်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

တာအိုအရှင်သခင် စွမ်းအားကို အားကိုး၍ ကုအန်သည် မဟာတာအို သုံးထောင်ကို စတင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းမှာ နားလည်မှုသာ ဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင်မှု မဟုတ်ပေ။

သူသည် အစွမ်းထက်သော မဟာတာအိုတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်လိုသည်။ အကြောင်းနှင့်အကျိုး၊ ကံကြမ္မာ၊ သို့မဟုတ် သံသရာကဲ့သို့ နားလည်ရခက်သော အရာမဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ တောက်ပသော နေမင်းကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ဖြောင့်မတ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်သည်။

မဟာတာအို သုံးထောင်ဆိုသည်မှာ စုပေါင်းခေါ်ဝေါ်သော အမည်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် တာအို အရေအတွက်မှာ မသေချာပေ။ ကုအန်သည် သုံးထောင်ကျော်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုတာအိုများထဲမှ အစွမ်းအထက်ဆုံးကို သူ ရွေးချယ်လို၏။

စစ်မှန်သော စွမ်းအား...

သေချာ တွေးတောပြီးနောက် ကုအန်သည် စွမ်းအားလမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

စွမ်းအားလမ်းစဉ်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ကို ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ စွမ်းအားအမျိုးအစား အားလုံး၏ အထွတ်အထိပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းမှာ စွမ်းအားလမ်းစဉ်ပင်။

စွမ်းအားဖြင့် တာအိုကို သက်သေပြခြင်းဆိုသည်မှာ မဟာမှော်စွမ်းအားများ၊ ချီစွမ်းအားများဖြင့် သက်သေပြခြင်း ဖြစ်သည်။

စွမ်းအားလမ်းစဉ်သည် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသည်။ စွမ်းအားရှိသော၊ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားကို ကျင့်ကြံနိုင်သော၊ မိစ္ဆာစွမ်းအား သို့မဟုတ် အခြားသော စွမ်းအားကို အဓိကထားသည့် ကျင့်ကြံမှုမျိုးကို ပြုလုပ်နိုင်သော သက်ရှိအားလုံးသည် စွမ်းအားလမ်းစဉ်ကြောင့် တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုအန် ချက်ချင်းပင် သက်တမ်း ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး စွမ်းအားလမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်လိုက်၏။

သက်တမ်း ၁ ထရီလီယံကို အသုံးပြုလိုက်ရာ အချက်ပြစာသား အမျိုးမျိုး သူ၏ ရှေ့တွင် အရိုင်းအစိုင်းကဲ့သို့ ပေါ်လာတော့သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မတူညီပေ။ သူသည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာတွင် ပြောင်းလဲမှုအချို့ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်၏။

လူတစ်ယောက် ပိုလာသလိုပဲ...

ကုအန် လက်ချောင်းများဖြင့် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို ထူးဆန်းလာသည်။

သူသည် ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးထားသော သက်ရှိကို တွက်ချက်၍ မရနိုင်သော်လည်း ထျန်ဟောင်သည် ယင်ယန် အမတနယ်မြေတွင် အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအရာက ထျန်ဟောင်အတွက် အဆင့်တူ သက်ရှိတစ်ဦးကို အနိုင်မယူနိုင်သော ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်လာမည်ကို သူ ကြိုတင်မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။