ပင်ပန်းရင် နားလိုက်ပါ
Vol. 62 Ch. 611
တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်အတွင်း၌ နဂါးဘုရင်ကြီးနှင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အမှန်တကယ်တော့ အတော်လေးသိမ်မွေ့နက်နဲလှပေသည်။
ပထမဆုံးအနေဖြင့်၊ ဤအိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် နန်ကုန်းနဂါးဘုရင်ကြီး၏ အချစ်ရဆုံး သားတော်ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။ သူ၏ မွေးရာပါ သွေးမျိုးဆက်၊ စိတ်နေသဘောထား သို့မဟုတ် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်တို့တွင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် နဂါးဘုရင်ကြီးကို အကျေနပ်ဆုံး ဖြစ်စေသူ အမှန်ပင်။
သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် လျစ်လျူရှုထား၍မရသော ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေ၏။
၎င်းမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု (Demon Race) ဖြစ်ခြင်းကြောင့်ပင်။ အထူးသဖြင့် အဝါရောင်အဆိပ်နဂါးကဲ့သို့သော မြင့်မြတ်သည့် သွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် နတ်ဆိုးကြီးများသည် အလွန်တရာ ရှည်လျားလှသော၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်သည့် သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။
တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် အမှုတော်ကို ထမ်းဆောင်ရဦးမည် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။
တောင်တစ်လုံးတည်းတွင် ကျားနှစ်ကောင် ခိုအောင်း၍မရဟူသော စကားလိုပင်။ ဘုရင်များ အချင်းချင်း မတွေ့ဆုံကြခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။
တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ အိမ်ရှေ့စံသည် နဂါးဘုရင်ကြီးနှင့် တွေ့ဆုံရန် ရှားရှားပါးပါးသာ လာရောက်လေ့ရှိသော်လည်း၊ လာရောက်သည့် အခါတိုင်းတွင် နဂါးဘုရင်ကြီးအား အာဏာလွှဲပြောင်းပေးရန်တောင်းဆိုရန်သာ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။
အခြားတစ်ဦး၏ သဘောတူညီချက်ကို ရရှိပြီးမှသာ သူ၏ ခမည်းတော် ရင်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင်၊ နက်ရှိုင်းလှသော လိုဏ်ဂူကြီးထဲမှ ခွင့်ပြုတယ်ဟူသော စကားလုံး ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်။
တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ဖြည်းညင်းစွာမတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဘေးတွင် ဒူးထောက်နေသော အကြီးအကဲ ခယ်စစ် နှင့် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသော ခယ်ရှစ်လျန့်တို့ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"ထွက်သွားကြတော့၊ ငါ့ရဲ့ အင်ပါယာအမိန့်တော်ကို စောင့်နေ။"
"..."
အကြီးအကဲ ခယ်စစ်သည် ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး မျက်ရည်ဝဲကာ ကျေးဇူးတင်နေသည့် အမူအရာကို အတင်းညှစ်ထုတ်ပြလိုက်၏။
တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်က သူ့ကို အသုံးပြုလိုသေးသရွေ့၊ သူ့အတွက် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။
ခယ်ရှစ်လျန့်သည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ မျိုးဆက်တူညီအစ်ကို ဖြစ်သော်လည်း၊ အစေခံတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခံရသည့် စကားမျိုးကို ကြုံတွေ့ရသည့်တိုင်အောင် အနည်းငယ်မျှပင် မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်ကို မပြသခဲ့ချေ။
နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသည် အသက်အရွယ် သို့မဟုတ် ရာထူးအဆင့်အတန်း အထက်အောက် စနစ်ကို လိုက်နာလေ့မရှိပေ။
တစ်ဦးက အိမ်ရှေ့စံဖြစ်ပြီး သူက သာမန် မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်နေခြင်းမှာ အခြားတစ်ဦးက အသက်ပိုကြီးနေသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့ နဂါးမျိုးဆက်များဖြစ်နေစဉ်ကတည်းက သူတို့၏ ပြိုင်ဆိုင်မှုကို အဆုံးအဖြတ် ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ကျယ်ပြောလှသော တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်တွင် ယခုအခါ နဂါးသားတော်ခြောက်ပါးသာ ကျန်ရှိတော့ခြင်းက ဤနောင်တော်မည်မျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြောင်းကို များစွာ သက်သေပြနေပေ၏။
"ပဉ္စမအကြီးအကဲ အမိန့်တော်အတိုင်း နာခံပါ့မယ်။"
ခယ်ရှစ်လျန့်က ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်၏။
သူသည် ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်မိသည်။
နောင်တော်ကြီး၏ ဒေါသမှာ ကြမ်းကြုတ်သော်လည်း၊ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။
နဂါးဘုရင်ကြီးကို ကိုယ်စားပြု၍ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကိုကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရန် သူ ဆန္ဒရှိနေခြင်းမှာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ထိုညီအစ်ကိုသုံးဦးအတွက် သတင်းကောင်း မဟုတ်နိုင်သော်လည်းပြစ်မှုကျူးလွန်ထားသူများ ဖြစ်ကြသော သူနှင့် စတုတ္ထအကြီးအကဲတို့အတွက်မူ အလွန်ခိုင်မာသော နောက်ခံတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။
နောင်တော်ကြီး၏ ကျောထောက်နောက်ခံဖြင့်၊ တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့စဉ်က သူ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော မျက်နှာကို ပြန်လည်ဆယ်ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုအဖြစ်လည်း ရှုမြင်နိုင်ပေသည်။
အကယ်၍ သူသာ တာဝန်ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ပါက၊ အိမ်ရှေ့စံသည် သူ့ကို ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး အနည်းငယ်ကိုပင် ထပ်မံ ချီးမြှင့်ကောင်း ချီးမြှင့်ပေလိမ့်မည်။
ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးများ အကြောင်း တွေးမိလိုက်ချိန်တွင်၊ ခယ်ရှစ်လျန့်၏ မျက်နှာပေါ်၌ နာကြည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက ရှောင်လွှဲ၍မရစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ထိုသူများမှာ သူ၏ ပိုင်နက်ကို စီမံခန့်ခွဲပေးခဲ့သော စစ်သူကြီးဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်... သူတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်နှင့် စည်းရုံးရန် အလွန်ကြီးမားသောအားထုတ်မှုများစွာ လိုအပ်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ ခိုင်လုံသောအကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ တစ်ဦးတည်းသာကျန်ရစ်တော့ခြင်းမှာ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိပေ။
အကယ်၍ ဤကိစ္စအတွက် လက်စားမချေနိုင်ပါက၊ တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် သူ မည်သည့်အခါမျှ ခေါင်းမော့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။
ဤအတွေးကို စိတ်ထဲ၌ မှတ်သားထားရင်း၊ ခယ်ရှစ်လျန့်သည် မလိုမုန်းထားသော အမူအရာဖြင့် ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာလာကာ နန်းတော်စင်္ကြံများပေါ်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်၏။
ရွယ်တူများ၏ ရှေ့တွင် သူ သိပ်ပြီး ထင်ပေါ်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ဟုန်ရှို့ နှင့် ဝေ့ယွမ်ကျိုး ကဲ့သို့သော မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ ရှေ့တွင်မူ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော် မင်းသားတစ်ပါး၏ အာဏာစက်ဆိုသည်မှာ မည်သို့ရှိကြောင်းကို သူ ပြသရမည်သာ ဖြစ်သည်။
...
မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တောင်ကြောများမှာ မျဉ်းကြောင်းများအလား ဖြစ်နေ၏။
ရုတ်တရက် သက်တန့်ခုနစ်စင်းသည် သူတို့လာခဲ့သောလမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားပြီး၊ ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်း၏ ကျောက်ဆစ်ရုပ်ကြွများထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကာ စုဝေးပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ယံတွင်၊ အရိပ်သဏ္ဌာန် ပုံရိပ်ခြောက်ခုသည် ရေပြင်အလားလှိုင်းခတ်သွားပြီးနောက် နေရာမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။
ရှည်လျားသော လှေကားထစ်များသည် တဖြည်းဖြည်း မြင်ကွင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
နန်ယန် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ် လူငယ်လေးသည် တိမ်တိုက်များအကြားတွင် လက်ကို အောက်ချလျက် ရပ်နေသည်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းမျိုး မရှိတော့သည့်တိုင်၊ သူသည် လူတိုင်း၏ အကြည့်ကို ဆွဲဆောင်ထားနိုင်ဆဲပင်။
အစောပိုင်းက လျူရှင်းရှန်းကို လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သော သူ၏ လုပ်ရပ်သည် ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် တစ်သက်လုံး စွဲထင်နေပေလိမ့်မည်။
ဤသည်မှာ စွမ်းအင်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အခြားသူများက အတင်းအကျပ်ချီးမြှောက်ပေးသည်ထက် များစွာ ပိုမို ခိုင်မာတည်ငြိမ်လှပေသည်။
သားတော်ခုနစ်ပါးကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင်။
ရှန်းယီ တစ်ဦးတည်းနှင့်ပင် တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် ကြီးမားသော ဂုဏ်သတင်း ကျော်စောမှုဖြင့် သူ့အတွက်နေရာတစ်နေရာ ရယူရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
တာအိုကလေးငယ် အချို့သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လာကြပြီး ထိုပုံရိပ်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ကြ၏။
"ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်။"
ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည့်အားလျော်စွာ၊ စွန့်လွှတ်နိုင်စွမ်းနှင့် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိခြင်းမှာ အခြေခံအကျဆုံး လိုအပ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူတို့ ရှေ့ထွက်လာရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်သစ်ကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ ပြုလုပ်လို၍ မဟုတ်ပေ။ ဧည့်သည်တော်များ၏ စူးစမ်းလိုသောအကြည့်များအကြားတွင်၊ ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိဘဲ၊ အားလုံးက မိမိတို့နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖြေရှင်းရမည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိသော ဂိုဏ်းချုပ်ခြောက်ဦး တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားခြင်းမှာ ဤကိစ္စကို ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းထံ လွှဲအပ်ထားခဲ့ရန် သဘောတူညီချက် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အစောပိုင်းက ရှန်းယီတမင်တကာ ပြသခဲ့သော သွေးအဆောင်သင်္ကေတ အပေါ် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်၏ အဆင့်အတန်းကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သောကြောင့်၊
ရှင်အတူသေမကွာဟူသော သဘောတူညီချက်သည်... အသက်ဝင် စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်က သံတမန်က အပြင်မှာ စောင့်နေဆဲပါ၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို တုံ့ပြန်သင့်ပါသလဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ် အမိန့်ပေးညွှန်ကြားပါ" ဟု တုနှိုင်းမဲ့ဂိုဏ်းမှ တာအိုသားကလေးငယ်က ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ့ထက် များစွာ ငယ်ရွယ်သော ဂိုဏ်းချုပ်ဆီသို့ ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လာခဲ့သည်။
အခြားသူများအကြောင်းကို သူ သေချာမသိသော်လည်း၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဂိုဏ်းချုပ်ကမူ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို စမ်းသပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်မှာ သေချာလှသည်။
ရတနာနယ်မြေကို ဆက်ခံရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသူ တစ်ဦးသည် တိုက်ပွဲတွင် ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူလည်း ဖြစ်ရမည်။
သားတော်ခုနစ်ပါးသည် တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ မည်သို့ တိုက်ခိုက်မည်၊ အဘယ်ကြောင့် တိုက်ခိုက်မည်နှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် မည်သည့်အရာကို ရရှိနိုင်မည်ဆိုသည်တို့မှာ အတော်လေး သိမ်မွေ့မှု လိုအပ်ပေသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအတွက် အလွန်ကြီးမားလွန်းခြင်း မရှိသလို အလွန်သေးငယ်လွန်းခြင်းလည်း မရှိသော ဤကိစ္စရပ်သည် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရာတွင် သူ၏ နည်းလမ်းများကို အကဲဖြတ်ရန် လုံလောက်ပေ၏။
ရိုးရှင်းစွာ ပြောရလျှင်။
အကယ်၍ ကောင်းမွန်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါက၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်း၏ အဓိက ကိစ္စရပ်များတွင် အပြည့်အဝ ပါဝင်ခွင့်ရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျေနပ်ဖွယ် မရှိအောင် ကိုင်တွယ်ခဲ့ပါက၊ သူသည် နန်ယန်ရတနာနယ်မြေကို ဆက်လက်စောင့်ရှောက်ပြီး အေးချမ်းစွာ ကျင့်ကြံနေရုံသာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။
ဟုန်ရှို့ အပါအဝင် ကျန်ရှိသော တာအိုကလေးငယ်များသည် တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး၊ ရှန်းယီ၏ အတွေးများကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည့် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဆိုကြချေ။
သူသည် အင်ပါရီယာအမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်ချိန်တွင်၊ မိုက်မဲသည်ဖြစ်စေ၊ မမိုက်မဲသည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့က ၎င်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ကြီးမားသော အန္တရာယ်များကို ခံယူရမည်သာ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ သားတော်ခုနစ်ပါး အတွင်း၌ အစစ်အမှန် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး ရရှိသင့်သော တရားဝင်အဆင့်အတန်းပင် ဖြစ်လေသည်။