အခန်း (၆၄၉-၆၅၀)
Vol. 53 Ch. 649-650
အခန်း ၆၄၉ ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါး
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက ကမ္ဘာဂိတ်တံခါး ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များက တည်ငြိမ်နေကာ သူ၏ အတွေးများကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။
အချိန်များက အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးသွား၏။
အတန်ကြာပြီးနောက် ကမ္ဘာဂိတ်တံခါးမှ ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး စူးရှတောက်ပနေကာ ပုံရိပ် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခု လျှောက်ထွက်လာသည်။ ယောက်ျား မိန်းမရောနှော ပါဝင်ပြီး ထူးခြားစွာ ဝတ်ဆင်ထားကြသော်လည်း အားလုံးက ထူးကဲသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေကြပြီး အမတအရှိန်အဝါကို ပြသနေကြ၏။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရောက်လာသူများ၏ အမှတ်အသားများကို မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။
ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ ခရမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သိမ်မွေ့စွာ ပန်းထိုးပုံစံများ ပါရှိသည့် နတ်ဘုရားသရဖူကို ဆောင်းထားကာ ဇိမ်ခံပုံဆောင်ခဲများက သူ၏ ဝတ်ရုံကို အလှဆင်ထား၏။ သရဖူပေါ်ရှိ နဂါးချို နှစ်ချောင်းက ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေပြီး သူ လမ်းလျှောက်လာစဉ် အပြာရောင် မီးတောက်မျှင်များက သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရစ်ဝဲနေသည်။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက သူတို့ကို လက်သီးဆုပ်ပြီး အရိုအသေပေးကာ ချက်ချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်၏။
ခရမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားကို မတုံ့ပြန်ဘဲ သူ့ကို ကျော်၍ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားရာ အခြားသူများကလည်း အနီးကပ် လိုက်ပါသွားကြသည်။
"ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား... ခင်ဗျား ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်နေတာ နှစ်ပေါင်း အတော်ကြာပြီ ဆိုတော့ ကျီဝေ့ ဧကရာဇ်ကို အရိုအသေ ပေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီပေါ့..."
ရွှေရောင် ကွင်းဆက်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှံရှည် တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားကို နောက်ပြောင်လိုက်၏။
သူက လူအုပ်ကြားထဲတွင် လျှောက်လှမ်းနေပြီး သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း ကြည့်လျှင်ပင် သူ၏ အငွေ့အသက်က ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားထက် မနိမ့်ကျချေ။
ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက အသံမထွက်ဘဲ ရွှေရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် လူငယ်ကလည်း ဒေါသမထွက်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွား၏။
သူတို့ စကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက တွေးတောလိုက်သည်။ "ထိုက်ရီ အမတအရှင်က ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါးကို တကယ်ပဲ စေလွှတ်လိုက်တာပဲ... ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား သေရဖို့ ကံပါလာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်..."
"ဒါပေမဲ့ ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါးလုံး စုပေါင်းရောက်လာလောက်တဲ့အထိ တကယ်ပဲ ထိုက်တန်လို့လား..."
ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက ကုအန်ကို တွေးလိုက်မိ၏။
ထိုက်ရီ အမတအရှင်က ကုအန်၏ တည်ရှိနေမှုကို သိနေ၍များလား။
သူက ကုအန်နှင့် ပတ်သက်၍ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ရှိနေသည်။
တစ်ချိန်က ကုအန်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ဖူးသဖြင့် ရန်ငြိုးရှိသော်လည်း ကုအန်က သူ့ကို အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးမပစ်ခဲ့သည့်အပြင် သူ၏ သားအပေါ်တွင်လည်း ကြီးမားသော ကြင်နာမှုများ ပြသခဲ့သောကြောင့် ကုအန်နှင့် ပတ်သက်သည့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခံစားချက်များကို မသေချာအောင် ဖြစ်စေခဲ့၏။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤကိစ္စက သူနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ သူက ဤနေရာတွင် ထိုင်၍ စောင့်ကြည့်နေရန်သာ လိုအပ်သည်။
...
နှစ်များက တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွား၏။
ကုအန်က ရွှမ်မြှောင်ကို ကျိန်စာ ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ငါးထောင် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်လောကလုံးက မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ်နှင့် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း သူတို့ကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ်အောင် မချေမှုန်းနိုင်ကြချေ။ ကုအန်ကလည်း ကြိုးစားကြည့်ခဲ့ပြီး ဆိုးယုတ်သော မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ် မိစ္ဆာဆိုး တစ်ကောင်ကို တိတ်တဆိတ် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း သက်တမ်း ရရှိကြောင်း အသိပေးချက် မရရှိခဲ့ပေ။
ဤမူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ်က ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ထူးဆန်းသော အကြောင်းအကျိုး စွမ်းအားတစ်ခုနှင့် ရစ်ပတ်နှောင်တွယ်နေပြီး သူတို့၏ သက်တမ်းများကို သူက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
သက်တမ်းများကို မရယူနိုင်သဖြင့် ကုအန်က ထပ်မံ လှုပ်ရှားရန် စိတ်ဝင်စားမှု ကင်းမဲ့သွားပြီး ဤကမ္ဘာရှိ သတ္တဝါများ ဘာသာ ဖြေရှင်းရန်သာ ချန်ထားရစ်ခဲ့၏။
သူ မလှုပ်ရှားသော်လည်း ယင်းက သူ လျစ်လျူရှုထားကြောင်း ပြသနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူ၏ တပည့်များက သူ၏ အမိန့်အရ လှုပ်ရှားနေကြပြီး နှစ်ပေါင်း ငါးထောင် အတွင်း သက်ရှိပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကယ်တင်ခဲ့ကြသည်။
ဝူရှီ၏ ဂုဏ်သတင်းက ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လောကကြီး တစ်ခွင်ရှိ ဂိုဏ်းများက ဝူရှီ၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိကြ၏။ ထျန်းယောင်အာ၊ ချန်ချွမ်နှင့် အခြားသူများက ကုအန်၏ နာမည်ကို ထုတ်ဖော် မပြောခဲ့ကြဘဲ လောကကြီးက သူတို့သည် ဝူရှီမှ လာကြောင်းကိုသာ သိရှိကြပြီး ဝူရှီ၏ အရှင်သခင်ကိုမူ မသိရှိကြချေ။
ဤနေ့တွင် ရာသီဥတုက သာယာကြည်လင်နေသည်။
ကုအန်က အန်ရှင်းကို အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ လမ်းညွှန်ပြသပေးနေ၏။ ထျန်ဟောင်၏ ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာကြောင့် သူမ အဆင့်ချိုးဖျက်နိုင်ရန် တွန်းအားပေးခံရပြီးကတည်းက အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးအပေါ် သူမ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ ကုအန်၏ အောင်မြင်မှု အဆင့်နှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသော်လည်း ယခုအခါ သူမက အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။
သူမ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က အကြောင်းအကျိုး နတ်ဘုရားစွမ်းရည် မဟုတ်ဘဲ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဝါးမျိုခြင်း စွမ်းအား တစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်၏။
ဤသည်က တိုက်ပွဲအတွက် အလွန် လက်တွေ့ကျသော နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်၏။ ဝါးမျိုခြင်းမှ ရရှိသော စွမ်းအားက ယာယီသာ ဖြစ်သော်လည်း အင်အားချင်း မျှတသော တိုက်ပွဲများတွင် ဤအရာက အခြေအနေကို တစ်မုဟုတ်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။
သူမက နားလည်သဘောပေါက်ရန် စတင်နေရုံသာ ရှိသေးသည်။ သူမက မဟာတာအို၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို ဝါးမျိုနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လာပြီး သူမ ကိုယ်စား တိုက်ခိုက်ခိုင်းနိုင်မည် ဆိုလျှင် ထိုမြင်ကွင်းမျိုးကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။
နှစ်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး အန်ရှင်း၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းက နိုးကြားလာသော်လည်း သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေး ပါရမီက အလွန်အမင်း မမြင့်မားချေ။ ယခု အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးနှင့်ဆိုလျှင် နောက်ဆုံးတော့ သူမက ထျန်ဟောင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးက ကောင်းကင်နန်းတော်၏ အကြောင်းနှင့် အကျိုးတို့နှင့် ဆက်စပ်နေသဖြင့် စံကျောင်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ပေါ့ပေါ့ဆဆ အသုံးပြုရန် မသင့်တော်ပေ။
ကုအန်က အန်ရှင်းကို ကြည့်၍ တွေးတောရင်း ပြုံးလိုက်၏။
မသိမသာပင် အန်ရှင်းက သူနှင့် အချိန်အကြာဆုံး အတူရှိနေခဲ့သော သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူက ဤနာခံမှုရှိပြီး ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသော တပည့်ကို အလွန် သဘောကျပြီး သူ၏ မျက်နှာလိုက်မှုကလည်း သိသာထင်ရှား၏။ အလုပ်ကြိုးစားသော အန်ရှင်းက ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံရေးနှင့် ထိုက်တန်သည်ဟု သူ ခံစားရသဖြင့် အခြား တပည့်များ၏ မနာလိုမှုကိုလည်း သူ မကြောက်ချေ။
ဆရာနှင့် တပည့် နှစ်ယောက်က ဝါးတောထဲတွင် ထိုင်နေကြပြီး အန်ရှင်းက မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသည်။ သူမ၏ မျက်ခွံများပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် ပုံရိပ်ယောင် မျက်လုံးတစ်စုံက နက်နဲကာ ထူးဆန်းစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ဝါးရွက်များ လွင့်ကျလာပြီး တစ်ရွက်က အန်ရှင်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျလာသည်။
ရုတ်တရက် အန်ရှင်းက မျက်လုံးပွင့်လာပြီး ကုအန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဆရာ... ကျွန်မမှာ မကောင်းတဲ့ ကြိုတင်ခံစားမှု တစ်ခုကိုခံစားနေရတယ်... ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပိုပြီး နားလည်လာလေလေ ဒီခံစားချက်က ပိုအားကောင်းလာလေလေပဲ... ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှု တစ်ခုခု ချဉ်းကပ်လာနေသလိုမျိုးပဲ..."
ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ယုံကြည်လိုက်ပါ... အဲဒါ တကယ်ပဲ ဒီလို ဖြစ်နေခဲ့ပြီပဲ... တကယ်တော့ မင်း ကျင့်ကြံနေတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က ကပ်ဘေး အန္တိမမျက်လုံး မဟုတ်တော့ဘူး... အမတနတ်ဘုရားတွေကိုတောင် ကြောက်ရွံ့သွားစေနိုင်တဲ့ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးလို့ ခေါ်တဲ့ အစွမ်းထက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ..."
ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာတွင် အမတနတ်ဘုရား အရေအတွက် များပြားလာသောကြောင့် အန်ရှင်း ဤသို့ ခံစားရခြင်း ဖြစ်၏။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်ကျော်က ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားနှင့် အဆင့်တူ အမတနတ်ဘုရား ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ပါးက ကမ္ဘာဂိတ်တံခါးမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ပါးက ထိုက်ချင်း ရွှေအမတအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ သူတို့က ထိုက်ရီ အမတအရှင်နှင့် ရှုပ်ထွေးစွာ ဆက်စပ်နေကြောင်း ကုအန် တွက်ချက်ထားခဲ့ပြီး ဤအမတနတ်ဘုရားများကို ထိုက်ရီ အမတအရှင်က စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်များကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။
သူတို့က ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာထဲသို့ မသိမသာ ခိုးဝင်လာကြပြီး သူတို့၏ အမှတ်အသားများနှင့် တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ကာ လူသားကမ္ဘာ အလယ်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်။
အစပိုင်းတွင် သူတို့က ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားကို အတုခိုးပြီး ထိုက်ရီ အမတအရှင်၏ နာမည်ကို ပိုမို ဖြန့်ဝေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ဟု ကုအန် ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ မဟုတ်ခဲ့ချေ။
သူတို့က တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေပုံ ရ၏။
ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာ၏ ကာကွယ်မှုကြောင့် သူတို့၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အတွေးများကို ကုအန် မကြားနိုင်ခဲ့ပေ။
ယခုအခါ ကုအန်က ရုတ်တရက် ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိလာ၏။
သူတို့က အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကို ရှာဖွေနေကြခြင်းများ ဖြစ်နိုင်မည်လား။
အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး ပြီးပြည့်စုံသွားသည်နှင့် ကောင်းကင်နန်းတော်ကို တပ်လှန့်သွားစေမည် ဖြစ်သော်လည်း အန်ရှင်းက အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး၏ စွမ်းအားကို အပြင်ဘက်တွင် အသုံးမပြုခဲ့သဖြင့် သက်တမ်းနယ်မြေကို ကုအန် ယုံကြည်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ အတွေးများက အခြားသူ တစ်ယောက်ဆီသို့ ရောက်သွား၏။
ထျန်ဟောင်
မူလဘူတ အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါး၊ ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုက အမတနတ်ဘုရားများ၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့် မလွတ်ကင်းနိုင်ချေ။
ထျန်ဟောင်က နယ်ပယ်အနှံ့တွင် နာမည်ကြီးနေသော်လည်း ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက သူ့ကို မည်သည့်အခါမျှ လာမရှာခဲ့ပေ။ အတိတ်က တိုက်ဆိုင်မှု ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယနေ့တိုင် သူတို့ ဘယ်တော့မှ မဆုံတွေ့ခဲ့ခြင်းက သေချာပေါက် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်ချေ။
ထိုက်ရီ အမတအရှင်နှင့် ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်တို့မှာ ရန်ငြိုး မရှိဘဲ ဤမဟာကမ္ဘာရှိ တစ်စုံတစ်ခုက သူတို့၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုကို လိုအပ်နေခြင်းများ ဖြစ်နိုင်မည်လား။
"အမတနတ်ဘုရားတွေကို ကြောက်ရွံ့သွားစေတာလား... အနာဂတ်မှာ ကျွန်မ ဒါကို သုံးလို့ ရဦးမလား... ဒါက ဆရာ့အတွက် ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာစေမှာလား..." အန်ရှင်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။
ကုအန်က ရယ်မော၍ ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါကြောင့် မင်း ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံရမှာပေါ့... အဲဒါကို ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှု အဆင့်ထိ ရောက်အောင် တိုးတက်စေပြီး အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကို လွယ်လွယ်ကူကူ ထိန်းချုပ်နိုင်အောင် လုပ်ရမယ်... ဒါမှ အနာဂတ်မှာ မင်း အပြင်ထွက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ထုတ်ဖော်မပြမိမှာပေါ့..."
အန်ရှင်းက တွေးတောလိုက်ပြီး ကုအန်ကို မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ "ဆရာ...ဒါဆို လောကကြီးမှာ အခုဖြစ်နေတဲ့ ကမောက်ကမတွေက ကျွန်မကြောင့် မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ်က ဖန်တီးနေတာများလား..."
ကုအန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းမှာ အဲဒီလောက် စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား..."
အန်ရှင်းက အရှက်သွားကာ လျှာထုတ်ပြလိုက်၏။ သူမ၏ နားရွက်များ နီရဲသွားသော်လည်း သူမ သက်ပြင်းချကာ ပြုံးလိုက်၏။
သူမကြောင့် မဟုတ်သည်မှာ ကောင်းပါသည်။ သူမက သက်ရှိအားလုံးကို ကယ်တင်ရန် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ မရှိသော်လည်း သူမကြောင့် ကမ္ဘာဖျက် ကပ်ဘေးကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ကိုလည်း မလိုလားချေ။
"ဒါပေမဲ့ အခု လူသားကမ္ဘာမှာ အမတနတ်ဘုရား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေတယ်... မဟာကမ္ဘာ သုံးထောင်လုံးကို ကြည့်လိုက်ရင် လောလောဆယ် အမတနတ်ဘုရား အများဆုံး ရှိတဲ့ နေရာက ငါတို့ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာပဲ..."
ကုအန်၏ စကားက အန်ရှင်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်သွားပြီး အမတနတ်ဘုရားများ ရှိနေသည့် နေရာများကို သူမ စတင် မေးမြန်းတော့သည်။
အခန်း ၆၅၀ ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်နှင့် ကြီးမားသော အကြောင်းအကျိုး ပတ်သက်မှု
ကုအန်က ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားနှင့် ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါး အပါအဝင် ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်နှင့် ထိုက်ရီ အမတအရှင်တို့ အကြောင်းကို သူ နားလည်ထားသမျှ ဝေမျှပေးလိုက်သည်။
အန်ရှင်းက အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကို စတင် ကျင့်ကြံသောအခါ သူမက အမှန်တကယ် ကြီးပြင်းလာပြီ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ အမြင်များကို ကျယ်ပြန့်စေရန် ပိုမို မြင့်မားသော နယ်ပယ်များနှင့် မိတ်ဆက်ပေးသင့်ပြီဟု ကုအန် ခံစားလိုက်ရ၏။
လူသားကမ္ဘာတွင် အမတနတ်ဘုရားများ အကြောင်း ဒဏ္ဍာရီများ အမြဲတမ်း ပျံ့နှံ့နေသော်လည်း ဤမျှများပြားသော အမတနတ်ဘုရားများက လူသားများကြားတွင် လှည့်လည်သွားလာနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မတွေးမိခဲ့သဖြင့် အန်ရှင်းက အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ကုအန်၏ ရှင်းပြမှုကို နားထောင်ပြီးနောက် အန်ရှင်းက တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ "ဆရာ... ထျန်ဟောင်က စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ဝင်စားလား..."
ကုအန်က မေးခွန်းကို ရှောင်လွှဲခြင်း မပြုဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
အန်ရှင်းက ဆက်မေးလိုက်၏။ "စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ကံကြမ္မာပုံစံက မူလကတည်းက အမတနတ်ဘုရားတွေနဲ့ သက်ဆိုင်နေလို့ သူ့ကို အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်ခွင့်ပေးလိုက်တာလား..."
သူ၏ ယခင်ဘဝက အန်ဟောင်၏ ပါရမီက သာမန် သေမျိုးတစ်ဦး၏ ပါရမီမျိုး မဟုတ်ဘဲ အလားတူပင် ထူးကဲလှ၏။
ကုအန်က အသံထွက်၍ တွေးတောလိုက်သည်။ "ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ကံကြမ္မာနဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ရောယှက်နေလို့ပဲ... ဒါကလည်း ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင်ရဲ့ ဆန္ဒအရ ရွေးချယ်မှုပဲ..."
သူက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင်၊ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားနှင့် အန်ဟောင်တို့၏ အတိတ်ကို ပြန်လည် ပြောပြလိုက်ရာ အန်ရှင်း၏ မျက်လုံးများက ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပလာ၏။
ခေတ်တစ်ခတ်၏အဆုံးသတ်ရှိ နောက်ဆုံး မဟာတိုက်ပွဲကြီးတွင် ရန်ငြိုးရန်စများ ဤမျှလောက် များပြားနေပြီး သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုက စကြဝဠာ၏ အချစ်တော် ဖြစ်သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သားတော် အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့သည်ပင်။
အန်ရှင်းက ဆက်၍ မေးမြန်းလိုက်၏။ "ဆရာ... ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်နဲ့ ထိုက်ရီ အမတအရှင်တို့ ဆင်းသက်လာပြီး သက်ရှိအားလုံးကို ကျွန်ပြုဖို့ ဒါမှမဟုတ် စီနီယာအစ်ကိုကို ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားရင် ဆရာ ဘာလုပ်မှာလဲ..."
ကုအန်က သူမကို ကြည့်၍ ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။ "ဆရာ ဘာလုပ်စေချင်လဲ..."
အန်ရှင်းက မျက်တောင်ခတ်၍ ပြောလိုက်၏။ "ချက်ကျကျ တွေးကြည့်ရင်တော့ ဆရာက အကြောင်းအကျိုးတွေနဲ့ ထပ်ပြီး မရှုပ်ထွေးစေချင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ ဆရာက အမတနတ်ဘုရားတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရင် ဘယ်လိုနေမလဲဆိုတာကို အရမ်း သိချင်နေမိတယ်..."
အမတနတ်ဘုရား အများအပြား ဆင်းသက်လာခြင်းက အန်ရှင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစေ၏။
သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုက အမတနတ်ဘုရားများကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူမ ဆရာ၏ စွမ်းအားကြောင့် ဖြစ်သည်။
အမတနတ်ဘုရား အများအပြား ရှိနေသဖြင့် ဖြစ်လာနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုများ ရှိနေသော်လည်း ဆရာဖြစ်သူက လောကကြီးကို အပြုံးဖြင့် ရင်ဆိုင်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူ၏ တာအိုကျင့်စဉ်က မည်မျှအထိ နက်ရှိုင်းနေသနည်း။
ကုအန်က သူမ၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အမတနတ်ဘုရားတွေက အမှန်တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တယ်... ပြီးတော့ ဆရာကလည်း အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ သူတို့ကို သွားမစချင်ဘူး..."
အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါးက ဆရာ့ကို လာစရင် ဆရာ သူတို့ကို သတ်ပစ်မှာလား။
အန်ရှင်းက ဤမေးခွန်းကို အမှန်တကယ် မေးချင်ခဲ့သော်လည်း စိတ်ဆိုးသွားမည်ကို ကြောက်၍ မဟုတ်ဘဲ သည်းထိတ်ရင်ဖိုမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် အချို့ကို ချန်ထားချင်သောကြောင့် သူမက ထိန်းချုပ်ထားလိုက်၏။
ကုအန်နှင့် အန်ရှင်းတို့ အမတနတ်ဘုရားများ အကြောင်း ဆွေးနွေးနေစဉ် လူသားကမ္ဘာတွင် လှည့်လည်သွားလာနေကြသော အမတနတ်ဘုရားများက နောက်ဆုံးတော့ အချင်းချင်း ဆုံတွေ့သွားကြသည်။
တောင်တန်းများက ရေကန်ကြီး တစ်ခုကို ဝန်းရံထားပြီး ရေကန်ဘေးတွင် သစ်ပင်များကြား၌ မြူခိုးများ ထနေသော သစ်တောထူထပ်သည့် နေရာများ ရှိ၏။ ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက ရေကန်ကမ်းစပ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် လှံရှည် တစ်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို အကဲခတ်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်။
"ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား... မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေက တကယ်ကို ပြည့်စုံလုံလောက်ပါပေတယ်... ငါသာ ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင် ဆိုရင် မင်းကို အရမ်း သဘောကျပြီး အများကြီး ထောက်ပံ့ပေးမိမှာပဲ..."
"ဟမ့်... ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင် ဆီမှာ ကောင်းကင်ကို စော်ကားပြီး အကြောင်းအကျိုးတွေကို ဖျက်ဆီးတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကျူးလွန်နေတဲ့ ခွေးရူးတစ်ကောင် ရှိတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူက မသိလို့လဲ... ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်ရဲ့ ကာကွယ်မှုသာ မရှိရင် အဲဒီ ခွေးရူးက ကောင်းကင်အပြစ်ပေးခြင်းရဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးတာကို ခံရပြီး ပြာကျသွားလောက်ပြီ..."
"ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်က တစ်ခါတုန်းက သေမျိုးအမျိုးသမီး တစ်ယောက်နဲ့ လျှို့ဝှက် တွေ့ဆုံဖို့ ဆင်းသက်လာဖူးတယ်လို့ ကြားတယ်... သူက ကောင်းကင်စည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်မိမှာကို ကြောက်လို့ ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားကို သူ့ရဲ့ သေမျိုးမျိုးဆက်တွေကို ရှင်းပစ်ခိုင်းလိုက်တယ်..."
"ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ ညစ်ပတ်တဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ ရွေးချယ်တဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တစ်ပါးက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ..."
"ဟုတ်တယ်... မသိတဲ့သူတွေက သူ အမတအဖြစ် မတက်လှမ်းရသေးဘူးလို့တောင် ထင်သွားနိုင်တယ်... မဟာတာအိုကို ဖြန့်ဝေဖို့ ဘာလို့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တစ်ပါးက ကိုယ်တိုင် ဝင်ပါဖို့ လိုအပ်ရတာလဲ..."
အသံတစ်သံစီတိုင်းက မတူညီသော အရပ်မျက်နှာများမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လှောင်ပြောင်သရော်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
သေချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ တောအုပ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသော ပုံရိပ်များကို တွေ့ရပြီး ရေကန် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်ပင် ပုန်းကွယ်နေပြီးမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ပုံရိပ်များ ပေါ်လာသည်။
ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက ဒေါသထွက်နေပုံ မပေါ်ချေ။ သူ၏ အမူအရာက အလွန် အကျည်းတန်နေပြီး အံကြိတ်ကာ စကားလုံး အနည်းငယ် ရေရွတ်လိုက်၏။ "ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါး..."
သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ရောက်လာသည့် အဖွဲ့က မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေကြောင်း သူ ပြောနိုင်၏။
ယင်းက ရန်စရုံ သက်သက်သာ ဆိုလျှင် အမတ ၇၂ ပါးက သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝိုင်းရံထားရန် အဘယ်ကြောင့် လိုအပ်မည်နည်း။
သူ တိတ်ဆိတ်နေစဉ် ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါးက ထူထပ်သော မြူခိုးများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ အားလုံး၏ အကြည့်များက သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာရာ သူ့ကို ဆူးများဖြင့် အထိုးခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး အလွန်အမင်း မလုံမခြုံ ဖြစ်သွားစေသည်။
ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်ပြီး အစွမ်းအထက်ဆုံး အငွေ့အသက် ရှိသည့် ခရမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားထံသို့ အကြည့်ကို လွှဲကာ လက်ကို မြှောက်၍ အရိုအသေပေးရင်း မေးလိုက်၏။
"ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်... ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါးလုံးကို လှုပ်ရှားဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကိစ္စက ဘာများလဲ..."
ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်က ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါး၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ အခြားသူများနှင့် မတူဘဲ သူက ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားကို မလှောင်ပြောင်ခဲ့ချေ။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ခံစားချက် ကင်းမဲ့မှုက အရာအားလုံးကို အရေးမစိုက်သည့် အထင်အမြင်သေးမှု တစ်မျိုးကို ဖော်ပြနေ၏။
ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား၏ မေးမြန်းမှုကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်က ပြန်မဖြေဘဲ ရှေ့သို့ လှမ်းလာ၏။ သူတို့ကြားတွင် သုံးလှမ်းပင် မကွာတော့ချေ။
ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက တောင့်တင်းခိုင်မာသော်လည်း ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်က သူ့ထက် ခေါင်းတစ်လုံးစာ ပိုမြင့်နေသဖြင့် ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်၏ ရှေ့တွင် သူ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အငွေ့အသက်က ရုတ်တရက် အားနည်းသွားရသည်။
ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်က သူ၏ မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို မရင်ဆိုင်ရဲသော ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။
"ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်က တာအိုကို ဟောပြောဖို့ မင်းကို ဒီနေရာကို စေလွှတ်လိုက်တယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား... မင်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တစ်ပါးလေ..." ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်က မေးလိုက်သည်။
ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ငါက အမတအရှင်ကို အလုပ်အကျွေးပြုတဲ့သူမို့ အများကြီး မမေးရဲပါဘူး... ငါ ရခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသော တာဝန်က တာအိုကို ဟောပြောဖို့ပါပဲ..."
ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်၏ အမူအရာက အေးစက်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင် ကျီဝေ့ အမတနန်းတော်ကနေ ခိုးယူသွားတာ ကမ္ဘာအပြစ်ပေး တာအိုပုလဲ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး..."
ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို အမှန်တကယ် မသိသကဲ့သို့ သူ၏ မျက်မှောင်များ ကုတ်သွား၏။
"ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင်က ကျီဝေ့ ဧကရာဇ်ရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင် ကမ္ဘာအပြစ်ပေး တာအိုပုလဲကို အလကား ခိုးယူနိုင်ခဲ့တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား... အဲဒီ ပုလဲက ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ အကြောင်းအကျိုးကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အဲဒါက ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်ရဲ့ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်ပဲ... အမတအရှင် နှစ်ပါးစလုံးက အဲဒီ တည်ရှိမှုရဲ့ ကံကြမ္မာပုံစံ မွေးဖွားလာတာကို အာရုံခံမိခဲ့ကြတယ်..."
ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက စူးရှသွားကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။
"လက်ရှိမှာတော့ အမတအရှင် နှစ်ပါးပဲ ဒီကိစ္စကို သိထားကြပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ ဒီလို ဆက်ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို သိတဲ့သူ နည်းလေလေ ပိုကောင်းလေလေပဲ..."
ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူက အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို တားဆီးထားခဲ့သည်။ ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရွှေထီး တစ်လက် ပွင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
အခြား ရွှေဂူ အမတများက ဆက်လက် ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ၏ ရှေ့ရှိ ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်၏ အကြည့်က ပိုမို အန္တရာယ် များလာသည်။
"မင်းက နတ်ဘုရား တစ်ပါးကို သတ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား..." ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်ကို ပြန်ကြည့်ကာ ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။
အမူအရာ ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ တောက်ပမှု အောက်မှာ ငါတို့က ကောင်းကင်စည်းမျဉ်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ် မနာခံဘဲ နေနိုင်မှာလဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းကို အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အိပ်စက်ခိုင်းထားဖို့တော့ လိုအပ်တယ်..."
သူ၏ စကား အဆုံးတွင် ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ရွှေရောင် အလင်းစက်လေးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူက လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင် အလင်းစက်လေးများက သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ရွှေပုလဲ တစ်လုံးအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။
သူက ၎င်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဘေးသို့ ပစ်ပေးလိုက်ရာ ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် ရွှေဂူ အမတ တစ်ပါးက ရွှေပုလဲကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ စတင် ဝါးစားပြီးနောက် မျိုချလိုက်၏။
ရွှေဂူ အမတများက ဤမြင်ကွင်းကို လှောင်ပြောင်သော အပြုံးများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
အမျိုးသမီး အမတ တစ်ပါးက ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။ "အစ်ကိုကြီး... ငါတို့ စောင့်နေတာ နှစ်ပေါင်း အတော်ကြာပြီ... ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ရှာမတွေ့သေးဘူး... ငါ့အမြင်တော့ ငါတို့ ဒီမဟာကမ္ဘာကို ဘာလို့ မချေမွန်းပစ်လိုက်တာလဲ... သူ တကယ်ပဲ ဒီနေရာမှာ ရှိနေရင် သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ဖော်ပြလာလိမ့်မယ်..."
သူမ၏ စကားက အခြား ရွှေဂူ အမတ အများအပြားထံမှ ထောက်ခံမှုကို ရရှိခဲ့သည်။
"မဟုတ်ဘူး... ဒီနေရာက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ပဲ... မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို ဖျက်ဆီးတာက ငါတို့အတွက် အရမ်း ပြင်းထန်တဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို မခံရနိုင်ဘူး ဆိုပေမဲ့ ဒီလို လုပ်ရပ်က လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ပိုပြီး ဆွဲဆောင်လာမှာ သေချာတယ်... ငါတို့ စုပေါင်းပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ မဟာကမ္ဘာ တစ်ခု... မင်းသာ အဲဒီ နေရာမှာ ရှိနေရင် မင်း နှစ်ခါ ပြန်မစဉ်းစားဘူးလား..." အသက်ကြီးသော အမတ တစ်ပါးက ဝင်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်က ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင် အပေါ်တွင် ကျရောက်နေ၏။
ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်က အဝေးရှိ ကောင်းကင်မိုးခုံးဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီမဟာကမ္ဘာရဲ့ အကြောင်းအကျိုးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ... ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက လူသားကမ္ဘာမှာ ဒဏ္ဍာရီတွေ ရှိနေသေးတယ်... နောက်တစ်ဆင့် အနေနဲ့ ဆရာသခင်ဓားအရှင် ကို ရှာကြရအောင်... ဆရာသခင်ဓားအရှင် က ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်တဲ့ တည်ရှိမှုက ဒီကမ္ဘာမှာ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီ...သူက ငါတို့နဲ့ ရည်ရွယ်ချက် တူညီကောင်း တူညီနေနိုင်တယ်... သူ ထွက်မသွားသေးတာတော့ သေချာတယ်"