အခန်း (၃၈၇)

အခန်း။ ၃၈၇

ယွင်ရှန်း၏ ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ်လိုက်သည့် စကားကြောင့် ဆေးခန်းအတွင်းရှိ လေထုမှာ ခဲမတတ် ငြိမ်သက်သွားရသည်။ ဒေါက်တာဖန်၊ ယောင်ရုံနှင့် လင်းယောင်အာတို့မှာ သူတို့နှစ်ဦးကို နားမလည်နိုင်သည့် မျက်လုံးများဖြင့် အံ့ဩတကြီး ဝိုင်းဝန်းကြည့်ရှုနေကြသည်။

ယွင်ရှန်း၏ မျက်နှာတွင်မူ မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စကားပြောနေသကဲ့သို့ပင်

“ရှင့်ကို ကျွန်မက ကျိမော့လို့ပဲ ခေါ်ရမလား ဒါမှမဟုတ် ရှာစီမင်လို့ပဲ ခေါ်ရမလား”

ထိုစကားကြောင့် ကျိမော့၏ သာမန်ရုပ်ရည်ရှိသော မျက်နှာထက်တွင် တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ သူသည် ခက်ခဲစွာဖြင့်ပင်

“မင်း ဒါကို ဘယ်တုန်းက သိသွားတာလဲ” ဟု ပြန်လည်မေးမြန်းလိုက်သည်။

တကယ်တော့ ကျိမော့ဆိုသူမှာ ယွီကျင်းဘုရားကျောင်း၏ နတ်သားတစ်ပါးကဲ့သို့ ချောမောလှပပြီး အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသည့် ရှာဝမ်ရွှီ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

ဝူကျိတိုက်ကြီး၏ အဖိုးတန်ပါရမီရှင် ငါးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ရှာဝမ်ရွှီသည် ယခုကဲ့သို့ သာမန်ရုပ်ရည်နှင့် စကားနည်းသော လူငယ်လေးတစ်ဦးအဖြစ် ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။ ဒေါက်တာဖန်နှင့် ယောင်ရုံတို့မှာလည်း အခုမှပင် ကျိမော့၏ အလင်းမှော်ပညာများ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်နေရတာလဲဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။ ရှာဝမ်ရွှီသည် လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်ကတည်းက ကောင်းကင်အဆင့် မှော်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ အလင်းမှော်ပညာမှာ သေအံ့ဆဲဆဲလူကိုပင် ပြန်လည်ကယ်တင်နိုင်သည်ဟု နာမည်ကျော်ကြားသည်။

အားလုံးက အံ့ဩနေကြသော်လည်း ယွင်ရှန်းကမူ အေးအေးဆေးဆေးပင် ရှိနေသေးသည်။

“သိပ်တော့ မကြာသေးပါဘူး။ ရှင်က ဘုရားကျောင်းက လူတစ်ယောက် ဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်မ အမြဲ သံသယရှိခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ စီမင်လို အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့သူတစ်ယောက်က ကျွန်မတို့လို ဆေးခန်းလေးမှာ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ပြီး အလုပ်လာလုပ်နေလိမ့်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ထားမိဘူး”

ယွင်ရှန်း၏ လေသံထဲတွင် နှမြောတသဖြစ်မှုလေး တစ်ချက် ပါသွားသည်။ ကျိမော့မှာ သူမအတွက် တကယ့်ကို ထူးချွန်သည့် လက်ထောက်တစ်ဦးပင်။

“ငါ့ရဲ့ အပြုအမူတွေကြောင့်လား ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ မှော်ပညာမှာ ဟာကွက်တစ်ခုခု ရှိသွားလို့လား”

ရှာဝမ်ရွှီသည် သူ၏ ရုပ်ဖျက်ထားမှုမှာ မည်သည့်နေရာတွင် မှားယွင်းသွားခဲ့တာလဲဆိုသည်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

ရှာဝမ်ရွှီသည် သူ၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့မှန်း သိလိုက်ရသောအခါ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အသက်သွင်းထားသော မှော်ပညာကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူသည် ရုပ်ဖျက်မှော်ပညာနှင့် ဆင်တူသော်လည်း သဘောတရားချင်း မတူညီသော မျက်လှည့်ဗျူဟာမှော်တစ်မျိုးကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မှော်ပညာများ ပြယ်လွင့်သွားချိန်တွင်တော့ လူတိုင်း မေ့မရနိုင်လောက်အောင် ချောမောလှပသည့် ရှာဝမ်ရွှီ၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာသည် အားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးအစုံနှင့် ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများ၊ နေမင်းနှင့် လမင်းကဲ့သို့ နူးညံ့တောက်ပသော အရှိန်အဝါများက သူ့ကို လူ့ပြည်သို့ ခေတ္တဆင်းသက်လာသည့် နတ်သားတစ်ပါးအလား ထင်မှတ်မှားစေသည်။

"ရှင့်ရဲ့ အပြုအမူတွေက အပြစ်ပြောစရာ မရှိသလို ရှင့်ရဲ့ မှော်ပညာကလည်း ပြည့်စုံလွန်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ပြည့်စုံလွန်းနေတာကပဲ လူသတိထားမိစရာ ဖြစ်သွားတာပါ"

ယွင်ရှန်းသည် လပေါင်းများစွာ ကြာပြီးမှသာ ရှာဝမ်ရွှီ၏ အထောက်အထားကို ရိပ်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုအခြေအနေမှာမဆို စံပြကျောင်းသားတစ်ယောက်လို တည်ငြိမ်လွန်းနေသည့် သူ့အပြုအမူများက ယွင်ရှန်းကို သံသယဝင်စေခဲ့ခြင်းပင်။

သူမ၏ သံသယကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည့်အရာမှာ ရှောင်ယန်လေး၏ ဒဏ်ရာပင်။ အစောပိုင်းက ထိုဒဏ်ရာမှာ ဒေါက်တာဖန်၏ လက်ရာဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ရှောင်ယန်လေးကို သေချာပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အလင်းမှော်ဓာတ်အစအနလေးများကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ယွင်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အမှောင်မှော်ဝိညာဉ်ရှိနေခြင်းကြောင့် သူမသည် အလင်းမှော်ပညာအပေါ် အလွန်ပင် အာရုံခံစားလွယ်လှသည်။ ထို့ပြင် ထိုအလင်းမှော်ဓာတ်မှာ အလွန်စင်ကြယ်လှပြီး ယွင်ရှန်း၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထိုကဲ့သို့ စင်ကြယ်သည့် အလင်းမှော်မျိုးကို ရှာဝမ်ရွှီ တစ်ယောက်ထံတွင်သာ တွေ့ဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ပြည့်စုံအောင် ကြိုးစားမှုတွေကပဲ ငါ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဟာကွက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"

ရှာဝမ်ရွှီသည် ယွင်ရှန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူ၏ ဖုံးကွယ်မှုအားလုံးမှာ မည်မျှအထိ ပျော့ညံ့နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သူမနှင့် စတင်တွေ့ဆုံချိန်က တောက်ပသော မျက်ဝန်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဤမိန်းကလေးမှာ ယခုအခါတွင်မူ သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ထက်မြက်သည့် အရှိန်အဝါများကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားသည်။

မှော်ဆေးဆိုင်၏ ကိစ္စရပ်များကဲ့သို့ပင် ရှာဝမ်ရွှီအနေဖြင့် ဘုရားကျောင်းထံ အစီရင်ခံစာ ပေးပို့ရမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ မပို့ခဲ့ပေ။ ရှောင်ယန်လေးကို ကယ်တင်ခြင်းမှာလည်း သူ၏ ကံကြမ္မာအမြင်အရ ရှောင်လွှဲသင့်သည့် ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း သူ တကယ်ပင် ကယ်တင်ခဲ့သည်။

တခြားသူများအဖို့မူ ဤသည်မှာ ဘုရားကျောင်း၏ စီမင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လောကကြီးအပေါ် ထားရှိသည့် ကရုဏာတရားဟု ထင်မြင်နိုင်သော်လည်း ရှာဝမ်ရွှီကိုယ်တိုင်ကမူ သူသည် ထိုမျှအထိ သဘောကောင်းသူမဟုတ်ကြောင်း အသိဆုံးဖြစ်သည်။ သူ ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းမှာ ယွင်ရှန်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သူမအပေါ် သူ သံယောဇဉ် တွယ်နေမိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဆေးခန်းအတွင်း သူမကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်ရသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို မကြည့်ရက်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ ဇီးရည်ကြောင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားသော်လည်း ရိုးသားစွာ ပြုံးတတ်သည့် သူမ၏ အမူအရာလေးများကို သူ သဘောကျခဲ့မိသည်။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာမူ နောင်တစ်ချိန်တွင် မှော်ဘုရားကျောင်း၏ ကိစ္စရပ်များကြောင့် ယွင်ရှန်းနှင့် စစ်တလင်း၌ ရန်သူများအဖြစ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည်ကိုပင်။

“ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားအရ ဒီ စီအန်း ဆေးဘုရားကျောင်းှာ ဆက်နေဖို့ မသင့်တော်တော့ပုံပဲ။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ငါ့အပေါ် ဂရုစိုက်ပေးခဲ့ကြတာ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ရှာဝမ်ရွှီသည် သူ၏ မူလရုပ်သွင်ကို ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်ရာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့လှသည့် ပါရမီရှင် စီမင်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

“စီမင်... ရှင်က အရမ်းယဉ်ကျေးတာပဲ။ ရှင်က ကျွန်မတို့ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တာပါ။ ဒီ လနတ်ဘုရားမ၏ ချီးမွမ်းသံမှော်ဆေးရည် ပုလင်းကတော့ ရှင့်အတွက် လုပ်အားခပါ”

ယွင်ရှန်းက သူ မထွက်ခွာမီမှာပင် အနီရောင် နံနက်ခင်းတိမ်တိုက်များကဲ့သို့ တောက်ပနေသည့် မှော်ဆေးရည်တစ်ပုလင်းကို လက်ဆောင်ပေးလိုက်သည်။ ရှာဝမ်ရွှီသည် ထိုဆေးရည်ပုလင်းကို ကြည့်ကာ ခဏတာ မှင်တက်သွားမိသည်။

သူမသည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ရိပ်မိနေခဲ့ခြင်းပင်။ သူသည် ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရ၍ ရှက်ရွံ့နေခြင်း သို့မဟုတ် ငြင်းဆန်ခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ဘဲ ယွင်ရှန်း၏ လက်ဆောင်ကို တည်ငြိမ်စွာပင် လက်ခံလိုက်သည်။

သူသည် မှော်ဆေးရည်ကို ယူဆောင်၍ ယွီကျင်းဘုရားကျောင်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည့်အခါတွင်မူ ယွီကျီနှင့် တစ်ကိုယ်တည်းနေတတ်သည့် ညီအစ်ကိုများက စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။ ထိုညီအစ်ကိုများသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ကထက် အရပ်ရှည်လာပြီး ရင့်ကျက်လာပုံရသော်လည်း ကလေးရုပ်မှာမူ မပျောက်ကွယ်သေးပေ။

“စီမင်... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပဲ။ ဒီရက်ပိုင်း ဘယ်တွေ ရောက်နေတာလဲ မင်းဆီက ရက်အနည်းငယ်ခြားတစ်ခါ သတင်းစကားတွေသာ ရောက်မလာရင် မင်း ပျောက်သွားပြီလို့ ငါတို့ ထင်နေကြတာ”

သူတို့က ဆီးကြို၍ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

ရှာဝမ်ရွှီကတော့ စကားနည်းသူပီပီ ဘာမှ ရှင်းမပြခဲ့ပေ။

စီအန်းဆေးခန်း၌ ကုန်ဆုံးခဲ့သော ထိုလအနည်းငယ်အတွင်း သူပြောခဲ့သည့် စကားလုံးအရေအတွက်မှာ အတိတ်ကာလ ၁၂ နှစ်တာတစ်လျှောက် ပြောဆိုခဲ့သမျှထက်ပင် ပိုများပြားနေသည်။

"မင်းမရှိတုန်းက ချန်စီမင်ဆီက စာတစ်စောင် ရောက်လာတယ်"

ယွီကျီနှင့် တစ်ကိုယ်တည်းနေတတ်သော ညီအစ်ကိုများသည် ရှာဝမ်ရွှီ၏ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ စာကို မဖတ်ရဲကြသဖြင့် ရှာဝမ်ရွှီအပြန်ကို စိတ်မရှည်စွာ စောင့်နေခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ရှာဝမ်ရွှီက စာကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ စာရွက်ပေါ်မှ ရုန်းထွက်လာမတတ် အားမာန်ပါလှသော သူ့ဆရာ၏ လက်ရေးကို မြင်လိုက်ရသည်။

အကြောင်းအရင်းမှာ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ယွင်ရှန်းနှင့် ဆေးဧကရာဇ်ဘုရားကျောင်းတို့၏ တိုက်ပွဲ တရားဝင် မစတင်မီကတည်းက ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့က ချန်စီမင်သည် ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ မှော်နတ်ဘုရား ယဇ်ပလ္လင်တွင် ပုံမှန်အတိုင်း ဆုတောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် လူနှစ်ယောက်တည်းသာ သိထားသည့် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိသည်။ အဲဒါကတော့ ဘုရားကျောင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အခန်းတစ်ခုထဲတွင် ဝူကျိတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် ရှစ်မျက်နှာ နတ်ဘုရားလက်နက်ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ကောင်းကင်ကံကြမ္မာမှန်ရှိနေခြင်းပင်။

ဤမှန်ကြီးသည် ဘုရားကျောင်း၏လက်ထဲသို့ မည်သည့်ကာလက ရောက်ရှိလာခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ အတိအကျ သိရှိခြင်း မရှိကြသကဲ့သို့ ၎င်း၏ ထူးခြားဆန်းပြားသော အစွမ်းကိုလည်း ဘုရားကျောင်း၏ အကြီးအကဲစီမင်နှင့် အငယ်တန်းစီမင်တို့ နှစ်ဦးတည်းသာလျှင် လျှို့ဝှက်စွာ သိရှိနားလည်ကြသည်။ အပြင်ပန်းအားဖြင့် ကြည့်ရှုလျှင်မူ ဤမှန်သည် သာမန်ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်တစ်ချပ်နှင့် များစွာကွာခြားမှု မရှိလှပေ။

သို့ရာတွင် မှန်၏မျက်နှာပြင်မှာ ဝူကျိတိုက်ကြီးရှိ သာမန်ကြေးမှန်များကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ဝေဝါးနက်ရှိုင်းနေကာ နေ့ရောညပါ ပုလဲရောင် ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပလျက် ရှိနေတတ်သည်။ ဤသာမန်ဟု ထင်မှတ်ရသော မှန်ကြီးသည် လောက၌ ဖြစ်ပျက်မည့် အဓိကဖြစ်ရပ်ဆန်းကြီးများကို ကြိုတင်ထင်ဟပ်ပြနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ကမ္ဘာလောကကြီး စစ်မီးကင်းစင်၍ အေးချမ်းသာယာနေသည့် အချိန်အခါမျိုးတွင် မှန်ပြင်

ထက်၌ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကြယ်အလင်းရောင်များသာ ထင်ဟပ်နေတတ်ပြီး အကယ်၍ ကြီးမားသော စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားတော့မည်ဆိုလျှင်မူ သွေးရောင်ကဲ့သို့ ရဲရဲနီသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်ပြသလေ့ရှိသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း၌ ဤမှန်ကြီးသည် နူးညံ့သော ကြယ်အလင်းရောင်များကိုသာ အစဉ်တစိုက် ပြသခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း ထိုနေ့၌မူ ချန်စီမင် ဝတ်ပြုဆုတောင်းပြီး၍ ပြန်လည်ထွက်ခွာခါနီးတွင် မှန်၏အရောင်မှာ ရုတ်ချည်းဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မှန်မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး သွေးပင်လယ်ကြီးအလား ရဲရဲနီသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ချန်စီမင်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မှန်ကြီး၏အနားသို့ ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။

ထိုခဏ၌ပင် မှန်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထူးခြားဆန်းပြားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။ သည်။