အခန်း (၂၁၁၉-၂၁၂၀)

အပိုင်း(၂၁၁၉)

သာယာဝပြော မဟာမိတ် နယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားတွင် အီလီစီယမ် အသေး ဟင်းလင်းပြင်သင်္ဘောကြီး၏ တောက်လောင်နေသော အရောင်အသွေးတို့သည် သိသိသာသာ ထင်ရှားနေပြီး၊ ၎င်း၏ လေထု အကာအရံမှ တစ်ဆင့် နေမင်းများကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်သော အပူရှိန် အော်ရာများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သို့သော် သင်္ဘော၏ အတွင်းပိုင်း၌မူ လန်းဆန်းသော လေထုနှင့် သင့်တင့်သော ဆွဲငင်အားတို့ကြောင့် အေးမြသာယာလျက် ရှိ၏။

ယခုအချိန်တွင် ယောင်ဟုန်ရိသည် သင်္ဘော၏ စနစ်များ အားလုံး ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်ခြင်း ရှိမရှိကို အစီအစဉ်တကျ စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေသဖြင့် ရွှေဖုန်းပေါင်က သင်္ဘောကို ထိန်းကျောင်း မောင်းနှင်နေသည်။ မင်ရှုဖုန်း ကလည်း ရေနဂါးတစ်ကောင်၏ အရိပ်သဏ္ဌာန် မှိန်ပျပျ ပါရှိသော လုံးဝန်းသည့် စက်လုံးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကူညီပေးနေ၏။

သူမသည် ရံဖန်ရံခါတွင် ထိုစက်လုံးကို လေထဲ၌ လွင့်မျောစေကာ လက်ဟန်ချိပ်စည်းများကို ဖော်ဆောင်ပြီးနောက်၊ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်ကာ သင်္ဘော၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးနေသည်။

သခင်လေးရှန့်သည် သင်္ဘော၏ အစွန်အဖျားရှိ လက်ရန်းကို မှီကာ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော ဟန်ပန်၊ ခန့်ညားသော အမူအရာတို့ဖြင့် အရက်ကို အလွန်အကျွံ သောက်သုံးနေရင်း ထို့ပိဟန် ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စကားများ ဗလုံးဗထွေး ပြောဆိုနေသည်။ ထိုအလယ်အလတ်အရွယ် မူလ အာဏာရှင်သည်လည်း သခင်လေးရှန့် ပြောသမျှကို အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်ပေးနေ၏။ သူ၏ ကျောပေါ်တွင် ပတ်တီးများဖြင့် စည်းနှောင်ထားသော ကြီးမားလှသည့် ဓားကြီးသည်လည်း သခင်လေးရှန့်၏ စကားများကို ထောက်ခံနေသည့်အလား၊ သို့မဟုတ် သိရှိနားလည်နေသည့်အလား ထူးဆန်းသော အသံများဖြင့် ရံဖန်ရံခါ တုန်ခါလျက် ရှိသည်။

စုမေ့ သည် ရွှေဖုန်းပေါင် ၏ ဘေးတွင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေ၏။ သူမ၏ နောက်တွင်မူ ရှောင်ပိုင် က အိပ်ပျော်နေဟန် ဆောင်လျက် လဲလျောင်းနေသည်။ ရှောင်ပိုင်၏ ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းသည် မကြာသေးမီကမှ အစာကြေရန် ခက်ခဲသော ရတနာပစ္စည်း အတော်များများကို စားသောက်ထားကြောင်း သိသာလှ၏။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိတို့၏ နည်းလမ်းများအတိုင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံနေကြခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ စုမေ့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် တည်ငြိမ်သော သဘာဝသည် ရှောင်ပိုင်အပေါ်တွင် ကောင်းမွန်သော သက်ရောက်မှုများ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားပါသည်။

ချင်ချူးမူ နှင့် ယွီစွန်းလီတို့မှာမူ ခွဲမရအောင် ရင်းနှီးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါကာရိုင်း သည် ယွီစွန်းလီ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရင်ခွင်အကြားတွင် သူ၏ နယ်မြေအလား အေးချမ်းစွာ ခိုလှုံနေသည်။ ထိုမိန်းကလေး နှစ်ဦးမှာလည်း အတွေ့အကြုံများစွာကို မကြာခဏ ပြောဆို မျှဝေနေကြ၏။ ဝေ့ဝူယင်သည် လွန်ခဲ့သည့် လပိုင်းအတွင်း သူတို့နှင့် အနည်းငယ် အလှမ်းဝေးကွာအောင် နေခဲ့ခြင်းမှာ ဤရလဒ်ကို မျှော်လင့်၍လားဟုပင် ထင်မှတ်ရသည်။

ယွီစွန်းလီ၏ အပေါင်းအသင်း မဝင်ဆံ့သော သဘာဝမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်လာပြီး လူမှုရေးကိစ္စရပ်များတွင် ယခင်ကထက် ပိုမို ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပါဝင်လာခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ချင်ချူးမူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အတွေ့အကြုံများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော လူသားတို့အပေါ် မယုံကြည်မှုနှင့် တစ်သီးပုဂ္ဂလ နေလိုမှုများကို ယွီစွန်းလီက သိမ်မွေ့စွာ ဖျောက်ဖျက်ပေးနေခဲ့သည်။

ထိုသူနှစ်ဦး၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများမှာ ကောင်းမွန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။ တစ်ဦးမှာ နွေးထွေးကာ မိခင်စိတ်ဓာတ်ရှိပြီး၊ သည်းခံစိတ်ရှိသလို သူငယ်ချင်းများအပေါ်တွင်လည်း အလွန် သစ္စာရှိလှသဖြင့် ချင်ချူးမူကို မယုံကြည်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ အခြားတစ်ဦးမှာမူ အေးဆေးတည်ငြိမ်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး အားကျဖွယ် ကောင်းလှ၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မတူညီသော်လည်း ဆင်တူသော ဆိုးရွားသည့် အတွေ့အကြုံများကို ခံစားခဲ့ရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအတွေ့အကြုံများအကြောင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖွင့်ဟပြောဆိုခြင်း မရှိကြသော်လည်း၊ မပြောဘဲ သိနေကြသည့် သံယောဇဉ်နှင့် နားလည်မှုတို့မှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ချောင်စွေ့ဖုန်းသည် အသက်အရွယ် အားဖြင့် ပိုမိုရင့်ကျက်သူ ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ ပုခုံးပေါ်မှ ကံကြမ္မာ အလေးထုပ်ကြီးများကို ချထားနိုင်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံကို အပြည့်အဝ ခံစားနေသည်။ အသစ်ရရှိလာသော လွတ်လပ်မှုနှင့် ရည်မှန်းချက်များကြောင့် သူမ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ပြန်လည် နုပျိုလန်းဆန်းလာခဲ့ရ၏။ သူမ၏ အသက်မှာ နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ အထူးသဖြင့် မီးခိုးရောင်နှင်းဆီ နှင့် အာရုဏ်ဦး အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထိုဖြစ်သူ ဝေ့ဝူယင်၏ ဂုဏ်ဒြပ်တို့ကြောင့် သူမသည် ငယ်ရွယ် နုပျိုသော တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင် မင်းသမီးလေး တစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူ နေထိုင်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ခွန်ရှူးနှင့်ပင် ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းနိုင်စွမ်း ရှိ၏။ သူမသည် ကြီးပြင်းလာစဉ် ကာလတစ်လျှောက်တွင် မှောင်မိုက်သော ခေတ်ဆိုးကြီးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး၊ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လိုသော အိပ်မက်ရှိသော်လည်း ကျန်ရှိနေသော သူမ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များကို နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ထောက်ပံ့ပေးရင်း မရေမတွက်နိုင်သော ရုန်းကန်မှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ… သူမသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အမြဲတမ်း တင်းမာနေခြင်း၊ အသက်နှင့်ရင်းပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေခြင်းမျိုး မရှိတော့ဘဲ လုံခြုံမှုကို အပြည့်အဝ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိန်ကျန့်ဝမ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖြေရှင်းခြင်း၊ ဂလက်ဆီအဆင့်ရှိ လျှို့ဝှက်အရှင် အုပ်ချုပ်သူ လေးဦးအား ဒူးထောက်စေခြင်း၊ အဖြူရောင် အဘိဿဲလ်၏ အန္တရာယ်များကို လွယ်ကူစွာ ကျော်လွှားခြင်း၊ ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်ကို နှိမ်နင်းခြင်း၊ ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီ မှ သောင်းကျန်းသော သားရဲများကို ကိုင်တွယ်ခြင်းနှင့် သူတော်စင် ရှစ်ပါးကို အနိုင်ယူခြင်း စသည့် ဝေ့ဝူယင်၏ စွန့်စားခန်းများကို သိရှိပြီး၊ ထို့အပြင် ဂလက်ဆီ သုံးခုလုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်ကို တွေ့မြင်ပြီးနောက်တွင်မူ… သူမသည် ဝေ့ဝူယင်၏ အနား၌ လုံခြုံမှုကို မခံစားရလျှင် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ လုံခြုံတော့မည် မဟုတ်ပေ။

မီးခိုးရောင်နှင်းဆီ မှာမူ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် ရင်ထဲ၌ တသိမ့်သိမ့် တုန်နေမိသည်။ ချောင်စွေ့ဖုန်း၏ အစေခံ ဖြစ်လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော သူမ၏ ပါးနပ်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ဘဝတွင် အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ပင် ဖြစ်၏။ သူမ၏ မခိုင်မာသော ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြုပြင်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက၊ အလွန်တရာ ကြွယ်ဝချမ်းသာပြီး အာဏာရှိသော ဝေ့ဝူယင်ကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်နိုင်သည့် ချောင်စွေ့ဖုန်း၏ အနားတွင် နေခွင့်ရခဲ့သည်။ သူမသည် ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦး ဖြစ်မလာနိုင်သော်လည်း၊ အာရုဏ်ဦး အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထို ၏ ဇနီးတစ်ဦးထံတွင် အစေခံ ဖြစ်ရခြင်းမှာပင် သူတော်စင် များထက် သာလွန်သော အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပြတ်သားသော ဆည်းဆာ ဂလက်ဆီမှ သူတော်စင်များက သူမနှင့် ချောင်စွေ့ဖုန်းအား အလွန်တရာ ရိုသေလေးစားစွာ ပြန်လည် ပြောဆိုခဲ့ပုံများကို ပြန်လည် တွေးတောမိတိုင်း သူမကိုယ်သူမ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ကိုယ်ပိုင် ဂလက်ဆီ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်စဉ်ကပင် သူမသည် ထိုကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုကို မရရှိခဲ့ဖူးပေ။ ထိုစဉ်က သူမ၏ အဖွဲ့အစည်းဝင် အများအပြားမှာ သူမအပေါ် မုန်းတီးခြင်း၊ အမျက်ထွက်ခြင်းနှင့် အထင်သေးခြင်း အကြည့်များကို လျှို့ဝှက်စွာ ပြသခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူမအနေဖြင့် သူတို့ကိုလည်း အပြစ်မဆိုလိုတော့ပါ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုအရာများမှာ အတိတ်၌ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူမ၏ ရှေ့တွင် တောက်ပသော အနာဂတ် ရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလား။

ဤကဲ့သို့ အခြေအနေများ ရှိနေစဉ်တွင်၊ ချင်ချူးမူ နှင့် ယွီစွန်းလီ တို့၏ နောက်တွင် အမြဲရှိနေတတ်သော ဝေ့စီမှာ ပျောက်ကွယ်နေသလို၊ ကျူးဟိုင်မှာလည်း မရှိချေ။ ဝေ့ဝူယင်နှင့် သူတော်စင်များ၏ တိုက်ပွဲကို ရှေ့ဆုံးတန်းမှ ကြည့်ရှုခွင့် ရခဲ့ပြီးနောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟမ်…”

ရွှေဖုန်းပေါင်၏ အာရုံခံစားမှုများသည် သင်္ဘော၏ ရေဒါစနစ်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသဖြင့် ဝင်ရောက်လာသော အော်ရာတစ်ခုကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။ သူ အပြင်ဘက်သို့ စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သောအခါ လှပဆန်းသစ်သော အဖြူရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်တို့ဖြင့် အလှဆင်ထားသည့် ဟင်းလင်းပြင် သင်္ဘော တစ်စင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသင်္ဘောသည် အဆင့်အတန်း မြင့်မားကာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို နောက်တွင် ချန်ရစ်ခဲ့ရင်း လာနေ၏။

၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်သဲကန္တာရ မဟာနယ်မြေ၏ အုပ်ချုပ်သူ၊ တစ်ဦးတည်းသော သူတော်စင် အီမန်တက်၏ လျှို့ဝှက်မြူခိုး သင်္ဘောပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသင်္ဘောသည် အီလီစီယမ် အသေး ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အီမန်တက်နှင့် လော့နင်တို့၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်များသည် သင်္ဘောပေါ်ရှိ သူများထံသို့ ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

ဝှစ်... ဝှစ်...

လော့နင်သည် ဝေ့ဝူယင်ကို ရှာမတွေ့သဖြင့် စုမေ့ကို တွေ့သောအခါ အားနာဟန် ပြသနေသည်။ သူမ ဘာမျှပင် မရှင်းပြရသေးခင်မှာပင် စုမေ့က မျက်လုံးမှိတ်ထားလျက်ဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

“အရှင်ဝေ့က ခွင့်ပြုချက် ပေးပြီးပါပြီ”

လော့နင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ စိတ်သက်သာရာရမှုကြောင့် တောက်ပသွားရသည်။ ဝေ့ဝူယင်က အီမန်တက် ပါဝင်လာမှုကို လက်ခံလိုက်ခြင်းမှာ လော့နင်၏ စိတ်ထဲ၌ ချစ်ခင်ရသော ဖခင်တစ်ဦးက သူမ၏ ချစ်သူနှင့်အတူ ရှိနေရန် ခွင့်ပြုလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သူမအတွက် အလွန် အရေးကြီးလှပါသည်။

“ဟွန့်…”

အီမန်တက်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူမ၏ ချစ်သူနှင့် အတူလိုက်ပါရန် အခြားသူတစ်ဦးထံမှ ခွင့်ပြုချက် တောင်းခံနေရခြင်းမှာ ကလေးဆန်လှသည်ဟု ထင်သော်လည်း၊ လော့နင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဝေ့ဝူယင်၏ အင်အားနှင့် ဂုဏ်ပုဒ်မှာ မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း သိရှိသဖြင့် သူမ ဘာမျှ ထုတ်ဖော် မပြောရဲပေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမသည် လော့နင်၏အကြောင်းကို အနည်းငယ် သိရှိခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင်ကြောင့်သာ လော့နင်သည် ကျရှုံးနေသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ဘဝမှ ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ကြောင်း သိထားသည်။ အကယ်၍ သူမက ထိုအချက်ကို အလေးမထားဘဲ အထင်သေးခဲ့လျှင် သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် လူမိုက်တစ်ဦး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ... လော့နင်သည် အန္တရာယ်များသော အမှောင် ဟင်းလင်းပြင်သို့ ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်ရာ သူမလည်း အတူလိုက်ပါရမည်သာ ဖြစ်သည်။ အခြားသူများက သူမ၏ အသက်အန္တရာယ်အတွက် စိုးရိမ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဝေ့ဝူယင် ကိုယ်တိုင် ရှိနေမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် လော့နင်သည် ဝေ့ဝူယင်၏ ယုံကြည်ရသော လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ အခြားသော သူတော်စင်များကလည်း ငြင်းဆိုရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် အီမန်တက်ကို သွားစေလိုကြသည်။ အကယ်၍ သူမအနေဖြင့် သူမ၏ အလားအလာကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်ကို အာရုံခံနိုင်မည့် အခွင့်အရေး တစ်စုံတစ်ရာ တွေ့ရှိခဲ့လျှင် သူတို့အားလုံး ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ကြမည် မဟုတ်ပါလား။ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ အချို့သူများက သူတို့သည် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းကို မျှဝေခံစားကြသည်ဟု မှားယွင်းစွာ ထင်မှတ်ထားကြသည်။

အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် သန့်စင်သော အခြေခံ စွမ်းအင်နှင့် အမတေကိုသာ မျှဝေကြခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့အကြား စွမ်းအင် အမျိုးအစားများကို ပြောင်းလဲနိုင်သဖြင့် အင်အားချင်းမှာမူ ကွာခြားမှု အကြီးအကျယ် ရှိလှသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဟားသွောတွင် အခြားသူများထက် လျှို့ဝှက်အင်အား သိုလှောင်မှု ပိုမိုများပြားပြီး၊ ပါခက် နှင့် နက်ပစ်တို့တွင်မူ ကာယစွမ်းအင် နှင့် ဝိညာဉ်အင်အား အသီးသီး ပိုမို မြင့်မားကြသည်။ သို့သော်လည်း အသိဉာဏ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နားလည်သဘောပေါက်မှုများကိုမူ မျှဝေနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။

သို့သော် ထိုအခြေခံ အဆောက်အအုံကြောင့်ပင် သူတို့သည် နောက်ထပ် ကပ်ဘေးတံခါးကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြေ ပိုမို မြင့်မားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျရှုံးခဲ့လျှင်ပင် လျှို့ဝှက်မူလ အရည်ကို အသုံးပြုခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသူများကို အားကိုးခြင်းဖြင့် သေဆုံးခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းများ ရှိကြသည်။

ဤအချက်က ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးလမ်းတွင် အောင်မြင်မှု ရရှိရန် အခွင့်အလမ်းကို သိသိသာသာ မြင့်တက်စေခဲ့ပြီး၊ သူတို့ ရှစ်ဦးစလုံး အစစ်အမှန် သူတော်စင် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်းက သက်သေပင် ဖြစ်သည်။

***

အပိုင်း(၂၁၂၀)

ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်တွင် မိမိကို အသုံးချ၍ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်လိုသော အားကိုးထိုက်သည့် အစွမ်းထက် မဟာမိတ် ခုနစ်ဦး အမြဲရှိနေခြင်းမှာ အောင်မြင်မှုအတွက် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း... အမည်မဲ့ ဂလက်ဆီ သူတော်စင် ရှစ်ဦး၏ ဥပဒေသ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းများမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သိသိသာသာ ကွာခြားလှပေသည်။ အချို့မှာ သာမည အာဏာ ကိုပင် ပီပီပြင်ပြင် မဖော်ဆောင်နိုင်သေးသော်လည်း၊ ပါခက် မှာမူ သူမကိုယ်တိုင် အဓိက အာဏာ ဟူသော ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦး အလွန်အမင်း မှီခိုနေရခြင်း၏ ဆိုးကျိုးမှာ အမှောင် ဟင်းလင်းပြင် ၏ အန္တရာယ်ကို သိရှိနားလည်ထားကြသော အခြားသူများ၏ တားဆီးမှုကြောင့် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ ဂလက်ဆီ၏ ပြင်ပသို့ တစ်ခါမျှ မထွက်ခွာဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကပင် သူတို့ကို အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ၏ အမြတ်ထုတ် လိမ်လည်ခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခံရစေရန် တွန်းပို့ခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူတော်စင် အိုအေစစ်မြစ် ကိုသာ အရာရာ အားကိုးနေရသဖြင့် ထိုသို့ ဖြစ်ရခြင်း ဖြစ်၏။ အိုအေစစ်မြစ်သည် သူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဂျူနီယာ အဆင့် လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမ၌ အာဏာ သိပ်မရှိသလို အစွမ်းလည်း သိပ်မထက်လှပေ။

အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ဂျူနီယာ လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးမှာ အရေးမပါလှပေ။ အထူးသဖြင့် လောကရှန့်ထို၊ ကောင်းကင်ရှန့်ထို၊ အာဏာရှင် ရှန့်ထို နှင့် အစစ်အမှန် သူတော်စင် အဆင့်များ ပါဝင်သည့် လျှို့ဝှက်လောက အဆင့် ကိစ္စရပ်များတွင် ပို၍ပင် သိသာလှသည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းအရ သူမ ဖော်စပ်သည့် ဆေးများသည် လောကရှန့်ထို များနှင့် ကောင်းကင်ရှန့်ထို အချို့ကိုသာ ထိရောက်စွာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ယခင်က အမည်မဲ့ ဂလက်ဆီ ဟု လူသိများခဲ့သော ပြတ်သားသော ဆည်းဆာ ဂလက်ဆီ ၏ ကြွယ်ဝလှသော သယံဇာတ အရင်းအမြစ်များနှင့် လက်ရှိ အခြေအနေများကို ကြည့်လျှင်၊ အတွေ့အကြုံနုနယ်သော လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးကို ၎င်းတို့က မည်သို့လျှင် အခွင့်ကောင်း မယူဘဲ နေပါမည်နည်း။ အခွင့်ကောင်း မယူလျှင်ပင် လူမိုက်ဟု ခေါ်ရပေလိမ့်မည်။

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ဟူသည်မှာလည်း သူတို့၏ ဆေးဝါးများကို မူရင်းတန်ဖိုးထက် အဆပေါင်းများစွာ တင်၍ ရောင်းချလေ့ရှိကြပြီး၊ ထိုသို့ အဆမတန် ဈေးနှုန်း ကွာခြားမှုကိုလည်း သူတို့ ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည့် အချိန်နှင့် စိုက်ထုတ်ခဲ့ရသည့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများဖြင့် အကြောင်းပြလေ့ ရှိကြသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ထာဝရ ကြယ်တာရာ နယ်မြေရှိ အနန္တ ဧကရာဇ်ဂိုဏ်း နှင့် ဒြပ်စင် နယ်မြေ ရှိ အစွန်းလေးပါး နန်းတော် တို့တွင် ရှိနေစဉ်ကပင် ထိုကဲ့သို့ ဈေးနှုန်း ကွာခြားမှုကြီးမားပုံကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အချို့သော ဆေးပစ္စည်းများမှာ ဖော်စပ်ရန် အမတေ ကျောက်တုံး အနည်းငယ်မျှသာ ကုန်ကျသော်လည်း၊ အဆင့်နိမ့် အရည်အသွေးဖြင့် ပြန်လည် ရောင်းချသောအခါတွင်မူ အမတေ ကျောက်တုံး ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ဈေးခေါ်လေ့ ရှိကြသည်။ အောင်မြင်သော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များ မည်သည့်နေရာသို့သွားသွား အလွန်အမင်း ကြွယ်ဝချမ်းသာနေကြခြင်းမှာလည်း အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပေ။

အဆိုးရွားဆုံး တိုးတက်မှုမှာ ခပ်ဆင်ဆင်တူသော အဂ္ဂိရတ် မျိုးဆက်များကို ဈေးကြီးပေး၍ ရောင်းချခြင်း၊ သို့မဟုတ် သူတော်စင် အိုအေစစ်မြစ် ယူဆောင်လာခဲ့သော ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မျိုးဆက် ကဲ့သို့သော အမည်ခံမျှသာ ရှိသည့် အဆင့်နိမ့် မျိုးဆက်များကို ရောင်းချခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမျိုးဆက်၏ အဓိက ထုတ်ကုန်ဖြစ်သော လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးဝါးသည်ပင် အဆင့်မြင့် လျှို့ဝှက်လောက အဆင့် ဆေးတစ်လုံး၏ အာနိသင်နှင့်သာ တူညီနေလေသည်။

ထို့ပြင် သူတော်စင် အိုအေစစ်မြစ် သည် ပုံမှန် သူတော်စင်များထက် အားနည်းရုံသာမက၊ သူမကိုယ်တိုင်လည်း အဆင့်နိမ့် မျိုးဆက်ကို ဖန်တီးခဲ့သည့် အဆင့်အတန်းမရှိသော လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အတုအယောင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မည်မျှ နိမ့်ပါးမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

လော့နင်သည် စုမေ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားပြီးနောက် သူမ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ အီမန်တက်ကမူ ဘာမှ မပြောပဲ နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင် အခန်းများသို့ ပြန်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ပါးလွှာသော အဝတ်အထည်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ လေထုထဲ၌လည်း မွှေးပျံ့သော ပန်းရနံ့များ သင်းပျံ့နေ၏။

လော့နင်က စိတ်ကောက်ကာ နှုတ်ခမ်းဆူနေသော အီမန်တက်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

“တော်ပါတော့… အဲဒီတုန်းက အရှင်မင်းကြီးက နင့်ကို နာအောင် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး”

“ဟွန့်…”

အီမန်တက်က နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထား၏။ သူမ ဝေ့ဝူယင်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံခဲ့ရပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အသက်ချမ်းသာရာ ရခဲ့သည်ကို ဝန်ခံရန် ဝန်လေးနေပုံ ရသည်။ လော့နင်က သူမအား နမ်းရှုံ့ကာ ချော့မြှူလိုက်တော့မှသာ အီမန်တက် စိတ်ပြေသွားပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုများ စီးဆင်းကာ စိတ်အေးသွားခဲ့ရသည်။

“ကောင်းပြီလေ…”

..

ဝှစ်...

အီလီစီယမ် အသေး သင်္ဘော၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ဦး ရောက်ရှိလာကြောင်း အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် လှိုင်းတွန့်သဏ္ဌာန် အလင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ စုမေ့က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး အခြားသူများ၏ အကြည့်များမှာလည်း ထိုလှိုင်းတွန့် ပေါ်ထွက်လာရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။ သခင်လေးရှန့် ကလည်း အရက်ကို ထပ်မံ သောက်သုံးလိုက်ရင်း မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

မိမိ၏ ညီမဖြစ်သူကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးဆပ်သည့် အနေဖြင့် သူမ၏ အနာဂတ်ချစ်သူကို သတိပေးရန် စတင်ခဲ့သော သူ၏ စွန့်စားခန်းသည် ယခုအခါတွင်မူ အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ၏ လှပသော ဇနီးသည်များနှင့်အတူ ကြယ်တာရာများကို ဖြတ်သန်း ဂလက်ဆီများကို သိမ်းပိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော နယ်မြေများကို စူးစမ်းရှာဖွေသည့် ခေတ်အဆက်ဆက် ပြောစမှတ်ပြုရမည့် ဇာတ်လမ်းကြီး တစ်ပုဒ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ အဖြူရောင် အဘိဿဲလ် အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို တွေးမိတိုင်း ယခုတိုင် သူ၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမြင်တွင် ဝေ့ဝူယင်သည် အမည်မသိ သေမျိုး တစ်ဦးဘဝမှ အံ့မခန်း ပါရမီရှင် သားရဲကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် မကြုံစဖူး ထူးကဲသော အရည်အချင်းရှိသည့် လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ရုံသာမက ၊ အလွန်တရာ ကံကောင်းသူလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဥပဒေသ အမိန့်တော်မျိုးစေ့ ကိုသာမက ကောင်းကင်ဘုံ အပိုင်းအစ ကိုပါ ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုမျှနှင့်တင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝေ့ဝူယင်၏ အင်အားမှာ အဆင့်မတက်လှမ်းမီ ကတည်းကပင် ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် တစ်ဦးကို ယှဉ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ပူးပေါင်းကျင့်စဉ်အရ ပုံမှန်ထက် အားကောင်းနေကြသော၊ ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာများ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သူတော်စင် ရှစ်ပါးကိုလည်း အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သေးသည်။

ထိုမျှ အစွမ်းထက်သည့် ယောက်ဖမျိုးကို မည်သည့်နေရာတွင် ရှာနိုင်ပါဦးမည်နည်း။

ဝှစ်... ဝှစ်...

လှိုင်းတွန့်အလင်းထဲမှ လူနှစ်ဦး ထွက်လာသည်။ သူတို့မှာ ပါခက် နှင့် ဝေ့ရှောင်ထျန်းတို့ ဖြစ်၏။ ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် ရှေ့အိတ်ကပ်တွင် လက်ကိုင်ပုဝါကို သပ်ရပ်စွာ ထည့်ထားပြီး၊ အနက်ရောင်နှင့် အစိမ်းရင့်ရောင် ပေါင်းစပ်ထားသော ကော်လာပွ ဘလေဇာအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမသည် ကိုယ်ပိုင် ဟန်ပန်ဖြင့် လှပနေပြီး၊ အထူးသဖြင့် ပုခုံးအထိ ဝဲကျနေသော လှိုင်းတွန့်ဆံပင်များမှာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အချိုးကျစွာ လွင့်မြောနေသည်။ ရွှေရောင်ဘောင် ပါရှိသော ကြီးမားသည့် မျက်မှန်ဝိုင်းကြီးကို တပ်ဆင်ထားသဖြင့် သူမကို ကြည့်ရသည်မှာ ဉာဏ်ပညာ မြင့်မားပုံရသလို နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့လည်း လှပလှသည်။

သူမ၏ အလှမှာ ဝေ့ဝူယင်ကဲ့သို့ပင် မြေကြီးပေါ်တွင် မရှိနိုင်သော အလှမျိုး ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ နှစ်ဦးမှာ ဒင်္ဂါးပြားတစ်ခု၏ ခေါင်းနှင့်ပန်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ တစ်ဦးက မိန်းမဆန်သော အလှ၊ တစ်ဦးက ယောက်ျားဆန်သော အလှ။ တစ်ဦးက ယင်၊ တစ်ဦးက ယန်။

ဝေ့ရှောင်ထျန်း၏ လှပလွန်းလှသော ပုံရိပ်သည် သူမ၏ နံဘေးတွင် ရှိနေသည့် သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် စစ်ရေးစွမ်းရည်တို့ကို ပေါ်လွင်စေသည့် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လှပသည့် ပါခက် ကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်လောက်သည်။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းက ချင်ချူးမူနှင့် ယွီစွန်းလီတို့ကို ကြင်နာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူမသည် ဝေခွဲမနေဘဲ ၎င်းတို့ရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ပါခက်ကိုမူ သူမဘာသာ နေရန် ထားရစ်ခဲ့သည်။ ထိုခြင်္သေ့မသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စုမေ့နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့ကို တွေ့သွားသည်။ ကျင့်ကြံနေသော နတ်မြင်းပျံကြီး၏ ခန့်ညားသော ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ သူမ စိတ်ဝင်စားသွားကာ ရှောင်ပိုင်၏ အနားသို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ၊ မြင်းပျံကြီးမှာလည်း မျက်လုံးဖွင့်၍ သူမအား စူးစမ်းစွာ ပြန်လည် ကြည့်ရှုနေတော့သည်။

မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်လာခင်မှာပင်၊ ဝေ့ဝူယင်၏ အသံသည် အီလီစီယမ် အသေး တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

“ငါ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရောက်လာခဲ့မယ်...”

သူ ပြောလိုက်ချိန်တွင် မင်ရှုဖုန်း နှင့် ယောင်ဟုန်ရိ တို့မှာ သင်္ဘော၏ စနစ်များကို တတိယအကြိမ်မြောက် အသေးစိတ် စစ်ဆေးပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ဟင်းလင်းပြင် တံခါး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုတံခါးအတွင်းမှ လူသုံးဦး ထွက်လာခဲ့ရာ… တစ်ဦးမှာ ဝေ့ဝူယင် ဖြစ်သည်။ ကျန်နှစ်ဦးမှာမူ…

သူတော်စင် နက်ပစ် နှင့် သူတော်စင် နတ်ပရီ တို့ ဖြစ်ကြ၏။

အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ သို့ သူတော်စင် ဆယ်ပါးအနက် လေးပါးတောင် လိုက်ပါလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေတော့သည်။

***