အခန်း (၂၁၃၃-၂၁၃၄)

အပိုင်း(၂၁၃၃)

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ကျင့်ကြံသူများကို သူတို့၏ အဓိကကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်အပေါ် မူတည်၍ ခွဲခြားထားကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် နတ်ပရီနှင့် တိမ်ပြာတို့ ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အင်အားနှင့် ဝိညာဉ်အော်ရာကို အဓိကထားသူများကို ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ ဟု ခေါ်သည်။

ထို့အတူပင် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအင်နှင့် ကိုယ်ကာယ ကြံ့ခိုင်မှုကို အဓိကထားသူများကို သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံသူများဟု ခေါ်ဆိုပြီး၊ ချန်မင်ဟွေးကဲ့သို့ စိတ်စွမ်းအင်ကို အဓိကထားသူများကို ပညာရှိ ကျင့်ကြံသူ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ စွမ်းအင်သုံးမျိုးဖြစ်သော စိတ် ၊ ရုပ် နှင့် ဝိညာဉ် တို့အနက် တစ်ခုကို အစွန်းထွက်အောင် ကျင့်ကြံကြသူများ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများအနက်... ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံတစ်ခုလုံးကို ဝိညာဉ် အမတေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်သက်ရှိများအဖြစ် ကူးပြောင်းနိုင်သူများကို ဝိညာဉ်သခင်များဟု ခေါ်ဆိုကာ လူတိုင်းက ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

ထိုနည်းတူပင် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်တွင် အစွန်းထွက်အောင် ကျင့်ကြံသူများလည်း ရှိပေသည်။ သူတို့မှာ ဂျဂါးနော့ များပင်..။

သူတို့သည် သာမန်ယုတ္တိဗေဒများကို ကျော်လွန်သည့် သန့်စင်သော ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအား ပိုင်ရှင်များဖြစ်ပြီး၊ အရာအားလုံးကို သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားဖြင့် ဖိကြိတ်ချေမှုန်းပစ်နိုင်သည့် တားဆီး၍မရသော အင်အားစုကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

ဝေ့စီ၏ ထိုခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် သူတို့အားလုံး ဤသို့ ယူဆလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အပြင်ပန်းအားဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားမှာ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ အလွန်တရာ ကြီးမားနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဟုတ်ပါသည်။ သူတို့၏ ယူဆချက်မှာ မှန်သလိုလိုနှင့် မှားနေပါသေးသည်။ အကြောင်းမှာ ဝေ့စီသည် စပါတန် တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဘုန်း...

ဒုတိယခြေလှမ်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို တည်ငြိမ်သွားစေပြီး အခွံလောကအတွင်းရှိ မန်နာ များကို ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေကာ နားကွဲလုမတတ် အသံများနှင့် လေပြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

“သတိထား...”

ချန်မင်ဟွေးက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏ စာအုပ်မှ ဂါထာများကို ဖတ်ရွတ်ရန် ပြင်သော်လည်း သူ၏ သတိပေးချက်မှာ အရှိန်ထက် နောက်ကျနေခဲ့သည်။

ဆွေ့ယု၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက ကျရောက်လာသော ဘေးဒုက္ခကို ခုခံရန် အော်ဟစ်နေကြသည်။ သူမသည် သူမထံသို့ တိုးဝင်လာသော ထိုလူသန်ကြီးကို သူမ၏ အကောင်းဆုံးသော တိုက်စစ်ဖြင့် ခုခံရန် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

ရွှမ်း...

သူမသည် ထိုပုံရိပ်ကြီးကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်ရန် ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။ သူမ၏ ဓားအလင်းမှာ တောင်ပေါ်မှ ကျဆင်းလာသော ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသည်။

“ဆွေ့ယု...”

ချန်မင်ဟွေးသည် သူ၏ အစီအရင်ကိုပင် အဆုံးမသတ်နိုင်သေးပဲ မျက်နှာဖုံးအနောက်မှ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

အဘယ်ကြောင့်နည်း။ သူတို့အားလုံးသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသောကြောင့်ပင်။

ဘုန်း...

ဝေ့စီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းသည့် ဂြိုဟ်ကြီးတစ်လုံးပမာ ဓားအလင်း ရေတံခွန်ကြီးကို တိုက်ရိုက် တိုးဝင်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ဓားအလင်းများမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားပြီး ဝေ့စီမှာ မည်သည့် အကာအကွယ်မှ မသုံးဘဲ ဆွေ့ယုကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်လိုက်တော့သည်။

သူတော်စင်တစ်ဦး၏ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သွေးစအချို့ ဟင်းလင်းပြင်၌ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုမှာ အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ အခွံလောက၏ တံတိုင်းနှင့် ရိုက်မိသွားသည်။ အရိုးများ ကြေမွသွားသံနှင့် အသားများ စုတ်ပြတ်သွားသံမှာ နှလုံးတုန်စရာ ကောင်းလှ၏။

သူတို့ ဆွေ့ယု၏ ကံကြမ္မာကို ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ တံတိုင်းပေါ်တွင် ပေကျံနေသော ကြေမွနေသည့် အရိုးစများ၊ အဖြူရောင်သွေးများ၊ နူးညံ့လှသော အသားစများ၊ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံ အစုတ်အပြတ်များနှင့် တစ်ချိန်က အတုမရှိခဲ့သော ဓားကျိုးများကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေတော့သတည်း။

...

အချိန်သည် ဒဏ်ရာအားလုံးကို ကုစားပေးနိုင်သည်။ ဤစကားစုမှာ လူသားတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှု ဖြစ်စဉ်ကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ပျံ့နှံ့နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အတုမရှိသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အချိန်ပြန်လှည့်ခြင်း ပင်။

ဝေ့စီ၏ ရက်စက်လှသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဝင်တိုက်မှုကြောင့် ကျန်ရှိနေသော ပါရမီရှင်လေးဦးမှာ ဆွံ့အလျက် ရှိနေစဉ်၊ သီးခြားကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်း၌ လေးလံထိုင်းမှိုင်းသော ဖိအားတစ်ခု ကျဆင်းလာသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး တိုက်ရိုက်ကျလှ၏။ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်းနှင့် ကြံ့ခိုင်မှုကို မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အတိုင်းအတာအထိ ကျင့်ကြံထားသည့် ဒဏ္ဍာရီလာ ဂျဂါးနော့များ၏ စစ်မှန်သော ပြကွက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဆွေ့ယု၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြေမွသွားသော ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကြောင့် ချန်မင်ဟွေး၏ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တစ်ချက်ဝင်တိုက်ရုံမျှဖြင့် ပါရမီရှင် မူလတရားသူကြီး တစ်ဦး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေပြီ။

ဝေ့စီ၏ အင်အားမှာ ဝေ့ဝူယင်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ချိန်တွင် သေမျိုးတစ်ပိုင်း အရှင် ခန့်သာ ရှိသော်လည်း၊ ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် ထူးခြားသော အခွင့်အရေးများကြောင့် အံ့မခန်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အထူးခြားဆုံးမှာ ဝေ့ဝူယင်၏ အလွန်အကျွံ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမှုပင်။

အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံနှင့် ခြားနားစွာပင်... ဝေ့စီ၏ စပါတန် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆုံးမရှိသော သန့်စင်မှု ချောက်ကမ္ဘာကြီးသဖွယ် ဖြစ်နေပြီး အထူးသဖြင့် ယန်စွမ်းအင် များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနိုင်သည်။ သူသည် အထူးတလည် အားထုတ်ကျင့်ကြံနေစရာမလိုဘဲ ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေမည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်၏။

ဝေ့ဝူယင်သည် ခရီးသွားနေစဉ်အတွင်း ဝေ့စီအတွက် ပိုင်လင်ကို ပြုစုသကဲ့သို့ပင် အဆက်မပြတ် ဆေးလုံးများ၊ ဆေးရည်များနှင့် ဆေးအနှစ်များကို စားသုံးစေကာ လေ့ကျင့်ခန်းများကို စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဝေ့စီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လူသားတစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား လျှို့ဝှက်အဆင့်ထုတ်ကုန်များကိုပင် အလွယ်တကူ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ စပါတန်တစ်ဦး၏ ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိများမှာ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်း ရှိလှသည်ဟု ဆိုရပေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ သန့်စင်သော ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားမှာ လျှို့ဝှက်အရှင် အဆင့်ရှိ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများနှင့် တိုက်ရိုက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ သူ၏ တောင့်တင်းလှသော ကြွက်သားပုံကြီးမှာ လူသားတိုက်တန်တစ်ဦးပမာ အလွန်ပင် မာကျောလှသည်။

ချန်မင်ဟွေး၏ ထိတ်လန့်မှုမှာ စိုးရိမ်စိတ်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဆွေ့ယု၏ ခန္ဓာကိုယ် အကြွင်းအကျန်များ ရှိရာသို့ အဆင့်တက် လှုပ်ရှားမှုကျင့်စဉ် ဖြင့် ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာဖုံးအောက်မှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီမှပင် ခံစားနိုင်ပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ ထူးဆန်းသော လက်ဟန်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ဟူး... ဟူး...

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဉာဏ်အလင်း ပညာရှိ မြူခိုးများမှာ ပန်းထွက်လာပြီး နာရီမှန်ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နာရီမှန်ကြီး ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်လာစဉ် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းမှာ သာမန် ဝိညာဉ်အင်အား သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်စွမ်းအား သက်သက်ဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်စွမ်းအင် ကို အဓိကထား၍ လျှို့ဝှက်စွမ်းအင် လေးမျိုးကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် ရှုပ်ထွေးသော စိတ်စွမ်းအား တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ပညာရှိကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားပင်။

ဟူး... ဟူး...

ချန်မင်ဟွေး၏ လျှို့ဝှက်အော်ရာ အတွင်းမှ သိန်းနှင့်ချီသော လျှို့ဝှက်သင်္ကေတ များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အချိန်ဥပဒေသဆိုင်ရာ သင်္ကေတများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအလင်း၊ ဇွဲနပဲကြီးမားသော သက်စောင့်အားနှင့် ပညာရှိအသိဉာဏ်တို့၏ အလင်းသုံးမျိုး တောက်ပနေသည့် အလွန်လှပသော သင်္ကေတတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားတော့သည်။

၎င်းမှာ အာဏာရှင် ပြန်လည် ဝင်စားခြင်း ကျင့်စဉ် တစ်ခုပင်။

“အနာဂတ်က ပစ္စုပ္ပန်ထက် ပိုကောင်းသည်ဟု တစ်ဦးက ဆိုသည်...”

“ပစ္စုပ္ပန်မှာ အတိတ်ထက် များစွာ ဆိုးရွားသည်ဟု တစ်ဦးက ဆိုသည်...”

“အဘယ်နည်း ဟု ကျွန်ုပ် ဆိုပါအံ့... အတိတ်က ပို၍ ကောင်းသည်ဟု ကျွန်ုပ် တွေ့ရှိသည်...”

“ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကျွန်ုပ်၏ နန်းတော်ဆီသို့ ပြန်သွားလော့၊ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းရှိ ကျွန်ုပ်၏ ခိုလှုံရာဆီသို့၊ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသားရှိ ကျွန်ုပ်၏ အိမ်ဂေဟာဆီသို့... ”

“ပြန်လည်ဆန်းသစ်စေ...”

ဟူး... ဟူး...

ဆွေ့ယု၏ ကြေမွနေသော ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်ရှိ အချိန်စီးဆင်းမှုမှာ လျင်မြန်စွာ နောက်ပြန်လှည့်သွားပြီး၊ အသားနှင့် အရိုးများ ပြန်လည် ပေါင်းစပ်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ ပြန်လည် တွယ်ဆက်လာသည်။ သူမ၏ အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံပင်လျှင် ပြန်လည်ကောင်းမွန် လာ၏။ ထိုသို့ ပြုလုပ်နေစဉ် ချန်မင်ဟွေး၏ အသက်အော်ရာမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာသည်။ သူ၏မျက်နှာကို မျက်နှာဖုံးဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူ၏ လက်များမှာ သိသိသာသာ အိုမင်းရင့်ရော်သွားခဲ့သည်။

ဝေ့စီသည် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီဝေးသော နေရာတွင် ရပ်တန့်နေပြီး ချန်မင်ဟွေး၏ အဆင့်မြင့် အချိန်ပြန်လှည့်ခြင်း အတတ်ပညာကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေမိသည်။ ဤစွမ်းအားမှာ သူ၏ သိနားလည်မှုကို ကျော်လွန်နေသော်လည်း၊ သူသတ်လိုက်သော သူများမှာ သာမည ဥပဒေသထက် မနိမ့်ကျသော အားဖြင့် ဖိနှိပ်ခံရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

သူသည် ဆွေ့ယုကို ဝင်တိုက်လိုက်ရုံသာမက သူမ၏ သိစိတ်ပင်လယ်၊ လျှို့ဝှက်အမြုတေနှင့် လျှို့ဝှက်ဝိညာဉ်တို့ကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ချေမှုန်းပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ချန်မင်ဟွေး၏ လုပ်ရပ်ကို အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩသွားပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသော သက်တမ်းကို စတေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ပညာရှိ မြူခိုးများ နှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကိုပါ စတေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

***

အပိုင်း(၂၁၃၄)

“ဒါမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလား...”

ဝေ့ဝူယင်သည် အဝေးမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ၏ ဒုတိယစိတ်ဝိညာဉ်မှာ ဤတွေ့ရှိမှုအပေါ် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားလေတော့သတည်း။

ကျန်ရှိနေသော ပါရမီရှင် သုံးဦးမှာလည်း စိတ်ခံစားချက် အမျိုးမျိုး ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။ ချန်မင်ဟွေးက တားမြစ်ထားသော တားမြစ်ချက်အတတ်ကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အသုံးပြုလိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း ဝေ့ယီနန်၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ချောင်ကျူးလျန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာမှာလည်း အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ချန်မင်ဟွေးသည် ထိုအတတ်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ စက္ကန့်ပိုင်းမျှ နောက်ကျခဲ့ပါက အချိန်ပြန်လှည့်ခြင်း အတွက် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးမှာ အဆမတန် မြင့်မားသွားမည်ဖြစ်ပြီး ဆွေ့ယုမှာလည်း ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပေသည်။

လုရွှမ်ယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကမ္ဘာ့ဗဟိုရှိ မြေဓာတ်ဂြိုဟ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြတ်သားသော အကြည့်ဖြင့် သူ၏လှံကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ဆွေ့ယုသည် ဝေ့စီ၏ တိုက်ခိုက်မှုမခံရမီ မူလအခြေအနေအတိုင်း ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ သတိဝင်လာသည်နှင့် ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ အိုမင်းရင့်ရော်ကာ အသက်အော်ရာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် ချန်မင်ဟွေးပင်။ သူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ အိုမင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံမှာလည်း အပြင်းအထန် ထိခိုက်သွားပုံရသည်။

သူမသည် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ကောင်းကင်ယံရှိ ချောင်ကျူးလျန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ ချန်မင်ဟွေးထံသို့ အကြည့်ကို ပြန်ပို့လိုက်၏။

"မင်း ငါ့ကို အခု ထားခဲ့လို့ မရသေးဘူးလေ..."

ချန်မင်ဟွေးက အားနည်းသော်လည်း ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူက ချောင်းဆိုးရင်းနှင့် ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကိုးဆင့်ဖြောင့်မတ်ခြင်းမြစ် ကို မမြင်ဖူးသေးဘူး မဟုတ်လား... အခု သွားကြည့်ကြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ..."

သူက ဆွေ့ယုကို အတူတူ ထွက်ခွာရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ခြင်းပင်။

သို့သော် ဆွေ့ယု၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ သူမက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ နင့်ကို ပြောပြီးပြီပဲ... နင့်ကို ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး... ဘယ်တော့မှလည်း စိတ်ဝင်စားလာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။ သူမ၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများမှာလည်း တိုက်ခိုက်မှုမစမီကအတိုင်း ပြန်လည် ပြည့်ဝနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူမကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ရန်မှာ မလွယ်ကူတော့ချေ။

"..."

ဝေ့ယီနန် ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ ဤငါးဦးအနက် ဆွေ့ယုမှာ အားနည်းဆုံးဖြစ်သဖြင့် အမြဲ ပစ်မှတ်ထားခံရလေ့ရှိပြီး ချန်မင်ဟွေးမှာမူ ဒုတိယ အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆွေ့ယုကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားရင်းနှင့်သာ အင်အားများ ကုန်ဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုအခါ သူသည် အမိန့်တော်မျိုးစေ့အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အရည်အချင်း မရှိတော့ပေ။

သူသည် မျိုးစေ့ကို စွန့်လွှတ်ကာ ဆွေ့ယုနှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သော်လည်း ဆွေ့ယု၏ ခေါင်းမာမှုနှင့် ပွင့်လင်းလွန်းသော ငြင်းဆိုချက်က သူ့နှလုံးသားကို အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေစေခဲ့သည်။

သူ၏ အားနည်းသော ပုံရိပ်မှာ အလွန်ပင် အထီးကျန် ဆွေးမြည့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သို့သော် သူသည် ဆွေ့ယုအတွက်ကြောင့်နှင့်ပင် ဤနေရာမှ ထွက်မသွားဘဲ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

ဝေ့စီမှာမူ အချစ်ရေးကိစ္စများကို နားမလည်သော်လည်း ဤမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူမှာ သူ၏ အနာဂတ်ကို ဘာမှပြန်မရဘဲ စတေးလိုက်ခြင်းအတွက် အနည်းငယ် နှမြောမိသော်လည်း အထူးတလည် စိတ်မဝင်စားပေ။

သို့သော် ဝေ့ယီနန်မှာမူ စိတ်မရှည်နိုင်တော့ဘဲ ဆွေ့ယုကို ဟောက်လိုက်ပြီး ချန်မင်ဟွေးကို လှမ်းအော်ပြောလိုက်တော့သည်။

"ဒီမယ် မျက်နှာမဲ့ ငတုံးကောင်... အဲဒီစုန်းမနဲ့ ချောင်ကျူးလျန်က လျှို့ဝှက်ရည်စားတွေဆိုတာ နင်မသိဘူးလား..."

ထိုစကားများ ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လုရွှမ်ယွီမှာ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများကို ပေါက်ကွဲထွက်စေကာ အမိန့်တော်မျိုးစေ့ရှိရာ ဂြိုဟ်ဆီသို့ ကြယ်တံခွန်ပမာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဝေ့စီသည်လည်း အပျက်အစီး စွမ်းအားများနှင့်အတူ ထိုဂြိုဟ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချောင်ကျူးလျန်နှင့် ဆွေ့ယုတို့မှာ ဝေ့ယီနန်၏ စကားကြောင့် ခဏမျှ ဆွံ့အသွားသဖြင့် တုံ့ပြန်မှု နောက်ကျသွားခဲ့သည်။ ထိုစက္ကန့်ပိုင်းမျှ နှောင့်နှေးမှုကပင် သူတို့အားလုံးကို အမိန့်တော်မျိုးစေ့ ရယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှ ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဝေ့စီနှင့် လုရွှမ်ယွီတို့သည် အမိန့်တော်မျိုးစေ့ကို ကာကွယ်ထားသော ဂြိုဟ်ခွံကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ခွဲလိုက်ကြပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ပေါက်ကွဲမှုများကြားမှ အပြင်သို့ လွင့်စင်လာသည်။ လုရွှမ်ယွီမှာ အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေဖြင့် ထွက်ပြေးနေရပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် လှံမရှိတော့သလို သူ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်စလုံးမှာလည်း ကြေမွပျက်စီးသွားပုံရသည်။

ဝေ့စီမှာမူ အမိန့်တော်မျိုးစေ့ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဂရုတစိုက် ကိုင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ အညိုရောင် တောက်ပနေသော ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး တောင်တန်းတစ်ခု၊ ဂြိုဟ်တစ်ခု၊ ကျွန်းတစ်ခု အစရှိသဖြင့် မြေဓာတ်ဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးသို့ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်။

သူသည် ထိုမျိုးစေ့၏ အလှအပတွင် နစ်မျောနေစဉ် သူ၏ လက်စွပ်မှ ထူးခြားသော ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အမိန့်တော်မျိုးစေ့ကို ရယူရန်မှာ မလွယ်ကူသဖြင့် ဝေ့ဝူယင်က သူ့အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးထားခြင်း ဖြစ်၏။

ဝေ့စီက ကျန်ရှိနေသောသူများကိုပါ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်က အလိုအလျောက် အသက်ဝင်လာသည်။ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ဝင်ပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့ကို အထဲသို့ ဆွဲသွင်းသွားတော့သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

"..."

ကျန်ရှိနေသော ပါရမီရှင်များမှာ အံ့အားသင့်ကာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် မျိုးစေ့ရသူကို စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်ထားသော်လည်း ယခုတော့ ဘာမှလုပ်မရတော့ချေ။

ပါခက်၏ အနီးတွင် ဟင်းလင်းပြင်ဝင်ပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဝေ့စီမှာ မြေဓာတ်အမိန့်တော်မျိုးစေ့ကို ပိုက်လျက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝေ့ဝူယင်မှာမူ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူက ဝေ့စီကို မျိုးစေ့သွားယူရန် ခိုင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ရန်သူများကို အသေသတ်ရန် ခိုင်းလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ လုရွှမ်ယွီသာ အပြင်းအထန် ခုခံခြင်းမပြုပါက ဝေ့စီသည် သူ၏ စပါတန်သွေးကြောင့် တိုက်ပွဲအတွင်း အချိန်အကြာကြီး နစ်မျောနေပေလိမ့်မည်။

...

ကောင်းကင်ရှန့်ထိုအဆင့်ရှိ ပါရမီရှင်လူငယ်ငါးဦးမှာ ဝေ့စီ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်နေရာကို ငေးကြည့်ရင်း စိတ်ခံစားချက်အမျိုးမျိုးဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ ခန္ဓာကိုယ်သန်မာလှသော ထိုဂျဂါးနော့ကြီးမှာ ရုတ်တရက်ရောက်လာပြီး၊ အရာအားလုံးကို တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းကာ အမိန့်တော်မျိုးစေ့ကို လုယူသွားခဲ့ခြင်းပင်။ သူတို့၏ နားလည်မှုကို ကျော်လွန်နေသော ထိုထူးဆန်းသည့် ဟင်းလင်းပြင်ဝင်ပေါက်ကြောင့် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်လျက် ဤသည်မှာ အစွမ်းထက်သော ဟင်းလင်းပြင်ရတနာတစ်ခု၏ လက်ချက်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုသာ ကောက်ချက်ချနိုင်ကြတော့သည်။

သူတို့၏ ထင်မြင်ချက်မှာ မှန်ကန်ပါသည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် ဟင်းလင်းပြင် ပေါ်တယ် ဖန်တီးခြင်း နည်းလမ်းကို သူ၏ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်အတွင်း ထည့်သွင်းပေးထားပြီး ဝေ့စီ မြေဓာတ်အမိန့်တော်မျိုးစေ့ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်နှင့် အလိုအလျောက် အသက်ဝင်စေရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ ဝေ့ဝူယင်၏ ပြင်ဆင်မှုများမှာ အမြဲတမ်းလိုပင် သိမ်မွေ့လှသော်လည်း အမှားအယွင်းမရှိ တိကျလှသည်။

အကယ်၍ မဟာ ပျက်စီးခြင်း အမြောက် ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော အပျက်အစီး စွမ်းအင်နယ်ပယ်သာ မရှိပါက ဝေ့ဝူယင်ကိုယ်တိုင် ထိုမျိုးစေ့ကို အလွယ်တကူ ရယူနိုင်မည် ဖြစ်၏။ ဝေ့စီမှာ ဤကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ထွက်ရသော အလုပ်မျိုးတွင် ကျွမ်းကျင်သူမဟုတ်သော်လည်း ကျန်ရှိနေသောသူများမှာမူ နားလည်သဘောပေါက်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

“အဟွတ်... အဟွတ်...”

ချန်မင်ဟွေးသည် ခါးကိုကိုင်းကာ အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးလိုက်ရင်း ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ လုရွှမ်ယွီကို ဖယ်ထားပါက ကျန်ရှိနေသော သုံးဦးမှာ နက်နဲမှုရှာဖွေရေး နန်းတော် မှ ချန်မင်ဟွေးကို သနားခြင်း၊ အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားရခြင်းနှင့် ဥပေက္ခာပြုခြင်း စသည့် အမူအရာအမျိုးမျိုးဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

နောက်ဆုံး ခံစားချက်မှာမူ ချန်မင်ဟွေး၏ စတေးမှုဖြင့် အသက်ရှင်လာသော ဆွေ့ယု၏ အကြည့်ပင် ဖြစ်၏။ သူမသည် အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရသော ချောင်ကျူးလျန်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်။

ချောင်ကျူးလျန်သည် သူ၏ ခံစားချက်များကို ဘေးဖယ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရထားသော လုရွှမ်ယွီကို သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။ လုရွှမ်ယွီမှာ လက်နက်ရော လက်မောင်းနှစ်ဖက်ပါ ဆုံးရှုံးထားရသဖြင့် ဝေ့စီ၏ ပြင်းထန်လှသော စပါတန်အော်ရာ ကြောင့် ဒဏ်ရာများကို အလွယ်တကူ မကုသနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် လုရွှမ်ယွီက ဤသို့ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင်တွေးဆထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ထျန်းတျန် အတွင်းရှိ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ချက်ချင်း ဖောက်ခွဲလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင်... လုရွှမ်ယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထူထပ်လှသော အသက်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝေ့စီ၏ အော်ရာကို ဖယ်ရှားကာ သူ၏လက်မောင်းများကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရုံသာမက သူ၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာမှာလည်း ပြန်လည် စိုပြည်လာလေ၏။

၎င်းမှာ သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အဇူရာမြစ် က အသက်ဘေးမှ ကယ်တင်ရန် ပေးအပ်ထားသော အဆင့်မြင့် နောက်ဆုံးထွက်သက် ဆေးလုံး ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းဆေးလုံးမှာ အတွင်းဒဏ်ရာ၊ အပြင်ဒဏ်ရာများသာမက အချိန်စွမ်းအင် သို့မဟုတ် ဥပဒေသအော်ရာများကြောင့် ပိတ်ဆို့နေသော ဒဏ်ရာများကိုပါ ကုသပေးနိုင်ပြီး လျှို့ဝှက်စွမ်းအင်များကိုပါ ပြန်လည်ပြည့်ဝစေသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာများအတွက်သာ အလုပ်လုပ်သော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေတွင် ၎င်းမှာ လုံလောက်လှသည်။

ဘုန်း...

လုရွှမ်ယွီသည် သွေးနီရောင်လှံကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ လျှို့ဝှက်အော်ရာ ကို ပေါက်ကွဲထွက်စေလျက် ထိုချစ်သူနှစ်ဦးထံသို့ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သူတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်ခါစေကာ ဓားအလင်းတန်းများနှင့် သွေးနီရောင်လှံရိပ်များမှာ လောကအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ဆွေ့ယုနှင့် ချောင်ကျူးလျန်တို့၏ အတွဲညီမှုမှာ ထူးခြားလှသော်လည်း လုရွှမ်ယွီမှာ အလွန်ပင် အင်အားကြီးမားလှသည်။ သူသည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို အသာစီးဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်နေရုံသာမက ဝေ့ယီနန်နှင့် ချန်မင်ဟွေးတို့ကိုပါ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသေးသည်။ သူသည် အမှားအယွင်းမခံသော သတိကြီးသူ လူစားမျိုး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ဝေ့ယီနန်မှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို အထူးတဆန်း မမြင်ပေ။ သူမသည် ဓားပြတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဂလက်ဆီအသီးသီးရှိ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများအကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ လုရွှမ်ယွီကို သတ်နိုင်ပါက ရရှိမည့် ဆုလာဘ်များမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အာဏာရှင် ရှန့်ထို အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိသည်။

သို့သော် ဝေ့ယီနန်အတွက်မူ အမိန့်တော်မျိုးစေ့ ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် ဤတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။ လုရွှမ်ယွီကို သတ်မိပါက အဇူရာမြစ်ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ရန်သူဖြစ်သွားနိုင်သဖြင့် သူမက ဤကိစ္စမှ ရှောင်ထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဝေ့ယီနန်သည် စတင် ထွက်ခွာလိုက်ရင်း မျက်နှာဖုံးစွပ်လျက် အထီးကျန်စွာ ကျန်ရစ်နေသော ချန်မင်ဟွေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေသော စွမ်းအင်များကြားတွင် လွင့်စဉ်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများကတော့ ဆွေ့ယု၏ တိုက်ပွဲထံ၌သာ ရှိနေဆဲပင်။

***