အခန်း (၂၁၆၉-၂၁၇၀)

အပိုင်(၂၁၆၉)

"ဘာကိစ္စလဲ အဖေ..."

လူငယ်က မည်သည့်ပြဿနာကိုမဆို လက်ထဲတွင် ဆေဘာ တစ်လက် ရှိနေသကဲ့သို့ ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ရှိနေသည့်ဟန်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဆေဘာကို အသုံးမပြုရပါကလည်း သူ၏ စကားလုံးများမှာ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ကုစားရန် လုံလောက်အောင်ပင် ပြေပြစ်လှသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လျှာသည် အသားနှင့် ပြုလုပ်ထားသော ဆေဘာတစ်လက်ကဲ့သို့ပင်။

"ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်..."

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက စတင်လိုက်သည်။ လူငယ်လေး၏ အကြည့်မှာ လှပသော အမျိုးသမီးထံ၌သာ စွဲမြဲနေ၏။ ယနေ့သည် သူ အကြောက်ရွံ့ဆုံး နေ့တစ်နေ့ပင် ဖြစ်သည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်များ၊ သေဆုံးမှုများ သို့မဟုတ် နာကျင်မှုများ မရှိသော်လည်း ဤစကားလုံးများ မထွက်လာမီ အခိုက်အတန့်လေးမှာ သူ အမြဲတမ်း မက်နေကျ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အိမ်ကို ဆုံးရှုံးရသည်ထက်ပင် ပို၍ နာကျင်စေသည်။

မိသားစုဝင် ထက်ဝက်ကို ဆုံးရှုံးစေမည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်မည့်နေ့။

"သခင်ကြီးဝေ့... သခင်ကြီးဝေ့..."

အပြင်ဘက်မှ အလောတကြီး ပြေးလာသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ လူငယ်လေး၏ မျက်ဝန်းများမှာ မျှော်လင့်မထားသော အံ့ဩမှုများဖြင့် တောက်ပသွား၏။

အစေခံတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော ပိန်ပါးပါး အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ထူးခြားသော ခွန်အားဖြင့် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ မိသားစု၏ ထမင်းစားချိန်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ထိုသူ၏ ရိုင်းစိုင်းမှုကို အပြစ်မတင်ခဲ့ပေ။

"ဘာကိစ္စလဲ..."

"သခင်ကြီးဝေ့..."

ထိုသူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြောရန် ကြိုးစားနေရပြီး နဖူးပေါ်မှ ချွေးများမှာလည်း တစ်စက်စက် ကျနေသည်။ တံခါးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေ၏။

"မြို့တော်က အဂ္ဂိရတ် သူတော်စင်ကြီး ရှောင်ထျန်း ရောက်လာပါပြီ"

"သူတော်စင် ရှောင်ထျန်း... ဟုတ်လား"

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် မယုံကြည်နိုင်ခြင်း၊ အံ့ဩခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းတို့ ဒွန်တွဲလျက် ထရပ်လိုက်သည်။ သူက လှပသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး— "သူမ ရောက်လာပြီ"

လှပသော အမျိုးသမီးမှာလည်း ဤအခြေအနေကြောင့် အံ့အားသင့်ကာ မျက်လုံးများ ပြူးသွားခဲ့သည်။ မြို့တော်က သူတို့၏ အကြီးမြတ်ဆုံး အဂ္ဂိရတ် သူတော်စင်ကို စေလွှတ်လိုက်သည်လား။ သဘာဝတရားကို ဖီဆန်ပြီး ဖန်တီးခြင်းကို ပြောင်းလဲနိုင်သည့် သေမျိုးနတ်ဘုရားများ ရှိသော ထိုမြို့တော်ကလော။ သူတော်စင် ရှောင်ထျန်း ဆိုသည်မှာ သူမ၏ နတ်ဘုရားဆန်သော စွမ်းရည်နှင့် အသိပညာတို့ဖြင့် အရာရာကို ကုသပေးနိုင်သည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အံ့ဖွယ်တစ်ပါးဟု ဆိုကြသည်။

လူငယ်၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း တောက်ပလာခဲ့၏။

"အဖေ"

သူက လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို သူ၏ တာဝန်များကို သတိပေးသည့်အလား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤအခြေအနေမှာ အလွန် အရေးကြီးလှသည်။ သူတို့ဘက်မှ ရိုင်းစိုင်းမှု တစ်စုံတစ်ရာ မပြသမိရန် လိုအပ်သည်။

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက အံ့ဩမှုများကြားမှ ရုန်းထွက်ကာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် သူ၏ မျက်နှာကို အမြန်သုတ်လိုက်သည်။ လှပသော အမျိုးသမီးကလည်း သဘာဝအတိုင်း သူ၏ အင်္ကျီကော်လာကို အလျင်အမြန် ပြုပြင်ပေးကာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအပြုံးမှာ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ စိတ်ထဲရှိ တင်းမာမှုနှင့် စိုးရိမ်မှုအားလုံးကို ပြေပျောက်စေကာ ယုံကြည်မှုနှင့် ခွန်အားများကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

"သွားကြစို့"

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ကြွေးကြော်လိုက်သည်။ လှပသော အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ကလေးငယ်နှင့် လူငယ်ကို အကောင်းဆုံး ပြုမူနေထိုင်ရန် သတိပေးသည့် အပြုံးမျိုး ပြုံးပြလိုက်သည်။

ထူးခြားသော မျက်လုံး သူငယ်အိမ်များ ပိုင်ရှင် လူငယ်လေးမှာလည်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ နေရာမှ ထရပ်လိုက်ပြီး ချွေးပြန်နေသော အစေခံကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ မိသားစုဝင် လေးဦးမှာ မိသားစု၏ အကြီးမားဆုံး အကြပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် သူတော်စင် ရှောင်ထျန်းကို ကြိုဆိုရန် အလောတကြီး ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

"ဒါဟာ အင်မတန် ယုတ်မာရက်စက်တဲ့ စီစဉ်မှုပဲ..."

လူငယ်လေးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော စိတ်ဆန္ဒနှင့် စိတ်စွမ်းအားရှိသည့် ထိုအမျိုးသမီး ပြောပြခဲ့သော စကားတစ်ခွန်းကို သူ ပြန်လည် သတိရလိုက်၏။ ၎င်းကား...

"အနီရောင် ဖုန်မှုန့်တွေဟာ လူသားတွေ အလိုချင်ဆုံးသော လမ်းကြောင်းဆီကိုပဲ စီးဆင်းသွားတတ်တယ်"

ဟူ၍...။

...

အတိုင်းအဆမရှိ ထက်မြက်သော ဆေဘာ တစ်လက်နှင့် အရာခပ်သိမ်းကို လွှမ်းခြုံနိုင်သော နေရောင်ခြည် ကြယ်တာရာသဏ္ဌာန် ထူးခြားသည့် သူငယ်အိမ်အစုံရှိသော လူငယ်လေးသည် ကျွမ်းကျင်လှသော ယဉ်ကျေးမှု အလေ့အထတို့ဖြင့် စားပွဲဝိုင်းကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းနေသည်။

သူ၏ လုံ့လဝီရိယရှိမှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ခံစားချက်တို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ အသက် ငါးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် လုံးဝ မလိုက်ဖက်လှပေ။ ဤဖြစ်ရပ်၊ ဤလုပ်ဆောင်မှုမျိုးကို စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် လေ့ကျင့်ထားသည့်နှယ်။

အသုံးအဆောင် တစ်ခုချင်းစီတွင် ဂျိုးငှက်နီမြို့တော်၊ ဝေ့မျိုးနွယ်စု၏ အမှတ်အသားများ ရိုက်နှိပ်ထားသည်။ ၎င်းတို့ကို သိမ်းဆည်းနေစဉ် လူငယ်လေး၏ တည်ငြိမ်လွန်းသော အကြည့်များထဲ၌ လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

လူငယ်၊ လှပသော အမျိုးသမီးနှင့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတို့ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ လူငယ်လေး၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ ထူးခြားသော တွန်းအားတစ်ခုက အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ခတ်နေပြီး သူတို့ကို လိုက်သွားရန် အပြင်ဘက်သို့ ဆွဲဆောင်နေ၏။

သူ လိုက်သွားရန် လိုအပ်နေသည်။

အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများက ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသော်လည်း ထိုအရာတစ်ခုမျှ လူငယ်လေး၏ နှလုံးသားကို မလှုပ်ခတ်နိုင်ချေ။ အစ်ကိုကြီး ဖြစ်သူ၏ မသဲကွဲသော ခေါ်သံများပင်လျှင် သူ့ကို မတုန်လှုပ်စေနိုင်ချေ။ သူ၏ ခိုင်မာလှသော စိတ်ဓာတ်စွမ်းအားက ထိုကဲ့သို့သော သွယ်ဝိုက်သော လွှမ်းမိုးမှုများကို သူ၏ နှလုံးသား သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ အနည်းငယ်မျှပင် မဝင်ရောက်နိုင်အောင် တားဆီးထားသည်။

ဤအလုပ်သည် သူ လျစ်လျူရှုနိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်တော့ အမှားမခံနိုင်တော့ပြီ။

စားပွဲကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လူငယ်လေးသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ မတည်ရှိတော့သော နောင်တများ ပါဝင်နေသည့် နောက်ကျိသော လေထုကို ပြန်လည် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ့အတွက်မူ ဤအခိုက်အတန့်သည် လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်တစ်ခုကျော်က ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပင်။ ကျင့်ကြံသူ အများစုအတွက်မူ ဤမျှသော အချိန်အတိုင်းအတာမှာ သေမျိုးတို့၏ တစ်ရက်တာကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ လွယ်လွယ်နှင့် မေ့ပျောက်သွားနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ သို့သော် အချို့သော အရာများမှာမူ ထာဝရကာလ ကုန်လွန်သွားလျှင်ပင် သေမျိုးတို့ ယခုလေးတင် ရှူထုတ်လိုက်သော အသက်ရှူသံကဲ့သို့ လတ်ဆတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

လူငယ်လေးသည် လှပသော အမျိုးသမီး ထိုင်ခဲ့သည့် ထိုင်ခုံကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာမှာ ဝေဝါးနေသော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင်မူ အခြား မည်သည့် အမျိုးသမီးမျှ မယှဉ်နိုင်သော ထိုအနှိုင်းမဲ့ အလှတရားမှာ ငရဲက သူ၏ တည်ရှိမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်လျှင်ပင် မေ့ပျောက်နိုင်မည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူမသည် သူ့ကို စားပွဲသိမ်းရန် ခိုင်းစေခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုစဉ်က အလွန်ငယ်ရွယ်သေးသည့် လူငယ်လေးသည် ခေါင်းမာတတ်သော ဗီဇအတိုင်း ဇွတ်အတင်း ငြင်းဆန်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် အလွန်ပင် မိုက်မဲစွာ ငြင်းဆန်ခဲ့မိခြင်းပင်။

သူ၏ ဖခင်က သူ့ကို ရှေးရိုးအတိုင်း ဆုံးမသွန်သင်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် သူမမှာ စကားပြောနေရင်း တန်းလန်းပင် အကြောဆွဲ ဝေဒနာ ခံစားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက်...

ထို့နောက်... သူမ မျက်လုံးများ ပြန်ပွင့်လာသည့်အခါ ကျန်းမာနေပုံရသော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မိခင်တစ်ဦး၏ နွေးထွေးမှုများ မရှိတော့ချေ။ သူမသည် မိမိကိုယ်မိမိ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သို့မဟုတ် မည်သည့်နေရာတွင် ရောက်နေကြောင်းကိုပင် အနည်းငယ်မျှ သိပုံမရတော့။

သူမ၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် သူ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး အေးစက်လှသော အနက်ရှိုင်းဆုံး အောက်ခြေသို့ ထိုးဆင်းသွားခဲ့ရပုံကို သူ အမှတ်ရနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို မထိနဲ့..."

ထိုအခိုက်အတန့်...

ထိုအခိုက်အတန့်သည် အရာရာကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းကပင် သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူကို သူမ၏ အခြေအနေအတွက် အဖြေရှာရန် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ကြိုးပမ်းစေခဲ့ပြီး ထိုတံခါးပြင်ပသို့ ထွက်ခွာသွားစေကာ သူတို့၏ ဘဝထဲမှ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့လေသည်။

***

အပိုင်း(၂၁၇၀)

"အတိတ်ဘဝရဲ့ သံကြိုးတွေ၊ မသိနိုင်တဲ့ အနာဂတ်ရဲ့ ချည်နှောင်မှုတွေ... လက်ရှိကတော့ မပြောင်းလဲဘူး"

လူငယ်လေးသည် အစ်ကိုကြီး သင်ပေးခဲ့သော ဤကဗျာကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ အခက်အခဲများကို လျော့ပါးစေရန် သူ အမြဲတမ်း အသုံးပြုလေ့ရှိသော ဂါထာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

‘စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေး... သေမျိုးတွေ အတွက် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ ချောက်နက်ကြီး...’

စိတ်ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာစဉ်တွင် လူငယ်လေးက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

‘မျက်နှာတွေက မသဲကွဲဘူး၊ ဝိညာဉ်နဲ့ အနှစ်သာရတွေ မပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေနဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေက မျက်စိကို ကန်းစေပြီး ဝိညာဉ်ကို လှည့်စားနေတယ်... သူတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံးသော ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့...’

အပြောကျယ်လှသော ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အတွင်းစိတ် နတ်ဆိုး ဟု လူသိများသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝေဒနာတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအတွင်းစိတ် နတ်ဆိုးမှာ စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေကာ စိတ်စွမ်းအင် အသုံးပြုမှုကို လွှမ်းမိုးခြင်း၊ မှတ်ဉာဏ်များကို ပုံဖျက်ခြင်း၊ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ထိခိုက်စေခြင်းနှင့် ကျန်းမာသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို တိုက်စားခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်တတ်သည်။ အကယ်၍ ထိုမိစ္ဆာသည် နှလုံးသားနှင့် စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်သွားပါက ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းလွဲမှု သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်း ဖောက်ပြန်မှုများ ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်စဉ်များမှ မွေးဖွားလာသော နတ်ဆိုး ဟူသော ဝေါဟာရသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် အနှစ်သာရများကို ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းများဖြင့် လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် သဘာဝ စွမ်းအားတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းလွဲမှုနှင့် ခန့်မှန်း၍မရသော ဖောက်ပြန်မှုများကို ဖြစ်စေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် နတ်ဆိုးများကို ယုတ်မာသော သတ္တဝါများအဖြစ် ရှုမြင်ကြပြီး ၎င်းတို့ကို အတွင်းစိတ် နတ်ဆိုးများ၏ ရုပ်ခန္ဓာအသွင်အပြင်ဟုပင် ခေါ်ဆိုကြသည်။

ခိုင်မာသော ကျင့်ကြံခြင်း နှလုံးသား နှင့် ပိုမိုအားကောင်းသော စိတ်ဓာတ်ခွန်အား ရှိခြင်းဖြင့်သာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ထိုမိစ္ဆာများကို မောင်းထုတ်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် မဖြစ်ပေါ်အောင် ကာကွယ်နိုင်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်ကာ မိမိကိုယ်မိမိ သစ္စာရှိလျက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သည်။

စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးဖြစ်သော "သေမျိုး မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း ကပ်ဘေး" ဆိုသည်မှာ အတွင်းစိတ် နတ်ဆိုးတို့၏ စမ်းသပ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ လူသားများ၊ သားရဲများ စသည့် အသိဉာဏ် မြင့်မားသော သတ္တဝါတို့သည် ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် အမှားများ ပြုလုပ်မိတတ်ကြပြီး အတွင်းစိတ် နတ်ဆိုးများကို စဉ်ဆက်မပြတ် မွေးမြူမိတတ်ကြသည်။

၎င်းသည် အသက် ၁၅ နှစ်အထိ ဆီးသွားချမိခြင်းကဲ့သို့သော သေးငယ်သည့် ကိစ္စလေးပင် ဖြစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ပတ်ဝန်းကျင်က ထိုအရာကို အဆိုးမြင်ကြည့်ပါက ၎င်းသည် အနှိမ်ခံရချိန် သို့မဟုတ် အရည်အချင်းမရှိသူဟု အခေါ်ခံရချိန်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာမည့် အတွင်းစိတ် နတ်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အမဲလိုက်မုဆိုးများ၏ လက်ချက်ကြောင့် မိမိမိသားစုဝင်အားလုံး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးသွားသည်ကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေခဲ့ရခြင်းမျိုး၊ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ထိုကိစ္စအတွက် တာဝန်ရှိသူများမှာမူ လတ်ဆတ်သော လေကို ရှူရှိုက်ရင်း နောင်တကင်းမဲ့စွာဖြင့် သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်နေကြသည်ကို အမြဲတမ်း သတိပေးခံနေရခြင်းမျိုး... စသည့် ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်များလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဤအရာများသည် ပုံမှန်ရှိရင်းစွဲ ပင်ကိုယ်စရိုက်များကို ဖောက်ပြန်မှုများသဖွယ် ပုံပျက်သွားစေနိုင်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်တွင်လည်း အကောင်းဘက်မှဖြစ်စေ၊ အဆိုးဘက်မှဖြစ်စေ သက်ရောက်မှုရှိနိုင်ပြီး အဓိကအားဖြင့် ကျင့်ကြံသူ၏ "ကျင့်ကြံခြင်း နှလုံးသား" ခိုင်မာမှုအပေါ်တွင် မူတည်သည်။

‘အတိတ်က နောင်တတွေကို စင်ကြယ်တောက်ပတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့...’

လူငယ်လေးသည် သူ့ကို ဆွဲဆောင်ခေါ်ယူနေသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ပွင့်ဟနေသော တံခါးချပ်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း တွေးတောလိုက်သည်။ အခြားသူများ၏ အမြင်တွင်မူ ဤတံခါးသည် ပြင်ပလောကသို့ ဦးတည်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လူငယ်လေး၏ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လျှင်မူ ၎င်းမှာ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်း၏ နံရံများကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးဆူပွက်နေသော အနီရောင် ဖုန်မှုန့်များပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် ထိုမုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက် မုန်တိုင်းမျက်လုံးထဲတွင် ထိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကပ်ဘေးသည် လူငယ်လေးအတွက် ယခုအချိန်အထိ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အမှန်စင်စစ် သူကိုယ်တိုင်ကပင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းများ စုဝေးရာ အိုင်တစ်ခု ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။ အကြိမ်ကြိမ်သော ကပ်ဘေးများဖြင့် ဆေးကြောသန့်စင်ထားသည့် ကျင့်ကြံခြင်း နှလုံးသားနှင့် စိတ်ဓာတ်ခွန်အားသာ မရှိခဲ့ပါက သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။ သူ့ကို ပံ့ပိုးပေးသူများ၊ ရှေ့သို့ ဆက်လှမ်းရန် တွန်းအားပေးခဲ့သူများသာ မရှိခဲ့လျှင် သူ ဤနေရာမှာ ရှိနေပါဦးမည်လော။

မေ့မေ့...

သူ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသမျှအတွက် သင်္ချိုင်းတစ်ခုစာ သေဆုံးမှုများနှင့် သွေးချောင်းစီးစေခဲ့သော ရက်စက်လှသည့် ကလဲ့စားချေမှုကြီးအပြီးတွင် သူမ၏ စကားလုံးများက သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။

မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ...

သူသည် ကံကြမ္မာကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခုခံရင်း နက်ရှိုင်းစွာ ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ ထိုသူသာ မရှိခဲ့ပါက ဝေ့ဝူယင်သည်လည်း မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို အရှုံးပေးမိပေလိမ့်မည်။

"သေမျိုးများသည် ငရဲ ၁၈ ထပ်ကို ဘယ်တော့မှ မဖီဆန်နိုင်သလို အသက်ရှင်ဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်" ဟူသော ကံကြမ္မာဆိုးကို ထိုခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ချိုးဖျက်ပြခဲ့ခြင်းက ဝေ့ဝူယင်အား ဘယ်သောအခါမှ ရုန်းကန်မှုကို မရပ်တန့်ရန်၊ တိုက်ပွဲဝင်မှုကို မစွန့်လွှတ်ရန်၊ အမြဲတမ်း ရှေ့သို့သာ ဆက်လှမ်းရန် သတိပေးနေခဲ့သည်။

အမြဲတမ်းပင်...။

“အစ်ကိုကြီး...”

အလွန်တောက်ပသော အလင်းတန်းများကဲ့သို့ လမ်းညွှန်ပေးသည့် မှတ်ဉာဏ်များ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းထလာသောအခါ လူငယ်လေးမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အခြားဘဝတစ်ခုတွင် မိခင်ဖြစ်သူ ခိုင်းစေခဲ့သော အလုပ်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ သူ၏ နှလုံးသားပေါ်မှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချရန် အရေးကြီးသော်လည်း အချိန်ဆွဲလိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။ ဤကမ္ဘာကြီးမှာ မည်မျှပင် အတုအယောင်ဟု ခံစားရစေကာမူ၊ ဤမျှလောက် စိတ်ဓာတ်ကျစရာ ကောင်းသော အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာများသို့ သူ မည်သို့ လိုက်ပါသွားနိုင်ပါမည်နည်း။ ဤ... လက်တွေ့ဘဝထဲ၌ မိမိအလိုအလျောက် နစ်မွန်းသွားရမည်လော။

သို့သော် သူ လုပ်ရပေမည်။ သေမျိုးမျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း ကပ်ဘေးဆိုသည်မှာ ပုံရိပ်ယောင်များကို ထိုးဖောက်မြင်ရုံမျှ မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းကို ကိုယ်တိုင် ခံစားရမည် ဖြစ်သလို မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းကို အန်တုရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ရှင်သန်နေထိုင်ရမည်။

ထိုလက်တွေ့ဘဝကို။

ခိုင်မာပြတ်သားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လူငယ်လေးသည် အခန်းထဲမှ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံး အစွမ်းများကို အပြည့်အဝ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ဘိုးဘွားအစဉ်အဆက်မှ ဆင်းသက်လာသော ဤဝိညာဉ်အစီအရင်ကို ကျင့်ကြံကတည်းက ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံး၏ "နတ်ဘုရားအကြည့်" (Gaze of the Celestial) အပါအဝင် မည်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်ကိုမျှ တစ်ခါမျှ ပိတ်မထားခဲ့ဖူးချေ။

"အတိတ်ရဲ့ သံယောဇဉ်တွေက လက်ရှိကို ချည်နှောင်တယ်၊ စိတ်ဆန္ဒနဲ့ အသိဉာဏ်ကို အသစ်ပြန်စပြီး လွတ်လပ်ခွင့်ပေးတယ်၊ ငါ့မျက်ဝန်းထဲမှာ အနာဂတ် ရှိနေတယ်။"

မြေနီဖုန်မှုန့်များသည် စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သမျှ အစစ်အမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေသော အရာဝတ္ထုများ၊ ရာသီဥတုနှင့် လူသားများအဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည်။ ထိုဖုန်မှုန့်များသည် သူ၏ အဆုတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း၊ နှလုံးသား အနက်ရှိုင်းဆုံးမှ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ၎င်းအတွင်း၌ အမြစ်တွယ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို လူငယ်လေး ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ သူသည် စစ်မှန်သော မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းကို ခံစားလိုက်ရပြီး အမှောင်ဆုံးသော စိတ်ခံစားမှုထဲသို့ နစ်မွန်းသွားပါက၊ ထိုအနီရောင် ဖုန်မှုန့်များသည် အဆုံးသတ်တိုင်အောင် သူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စုဝေးလာပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် "ဝိညာဉ်သန့်စင် မြူခိုး" များ ကျဆင်းလာကာ သူ၏ တည်ရှိမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းမှာ တရားမျှတကြောင်း သက်သေပြသည့်အလား သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် မိမိကိုယ်မိမိ အသိစိတ်တို့ကို သန့်စင်ဖယ်ရှားပစ်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူကဲ့သို့သော အမွေခံအပြစ်သား များအတွက်မူ... သူတို့၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော သန့်စင်မှုကို မခံနိုင်ပါက ခန္ဓာကိုယ်၊ ဝိညာဉ်နှင့် တည်ရှိမှု တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

နောင်ဘဝ ဆိုတာ မရှိ...

သံသရာ ဆိုတာလည်း မရှိ...

ထိုအရာက နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲပင်။ သူ ရှုံးနိမ့်ဖို့ကို ငြင်းဆိုသည်။

"ဝေ့လေး... ဒီကို လာစမ်း..."

တည်ငြိမ်ပြီး အားမာန်ပါသော လူငယ်လေးအတွက် လုံးဝ မှားယွင်းနိုင်စရာ မရှိသော ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အသံကြီးမှာ အာဏာစက် အပြည့်ဖြင့် ဟိန်းထွက်လာသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ မီးခိုးရောင် နဂါးနှလုံးသားမှ ထွက်ပေါ်လာသော နွေးထွေးမှုဖြင့် သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည် ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ သူငယ်အိမ် အစုံနှင့် မျက်မှောင်ကြားရှိ အမှတ်အသားမှ နူးညံ့သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ယနေ့၌ သူ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မည် မဟုတ်...။

မဟုတ်သေး...။

ယနေ့၌ သူတို့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေမှာ မဟုတ်ပါချေ။

***