အခန်း (၃၂၃-၃၂၄)

အခန်း ၃၂၃ - စုန့်ရှန်းအရေးအခင်း

မိမိတို့၏ အကြီးအကဲ ဒဏ်ရာရသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသော စုန့်ရှန်းဂိုဏ်းဝင်များသည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားကြ​၏။

သူတို့အားလုံးသည် လက်နက်များကိုယ်စီ ထုတ်ယူကာ ရန်လိုသော အမူအရာများ ပြသလာကြသည်။

စတုတ္ထအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကလည်း ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံလိုက်ကြ​၏။

ဂျပန်လူမျိုးများ တိုက်ပွဲအကြား ညပ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ကျန်ရှိနေသူများကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးစက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ထိုစဉ် စစ်တပ်၏ အနောက်ဘက်မှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ဆာဂျင်ငယ်တစ်စု ရုတ်တရက် ပြေးထွက်လာသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ နှစ်ဦးမှာ ဓားတစ်လက်နှင့် လှံတစ်လက်ကို အသီးသီး ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တတိယမြောက်လူမှာ ကြီးမားလေးလံသော ဒိုင်းလွှားကြီးတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။

၎င်းတို့၏နောက်တွင်မူ လေးမြှားအတိုနှင့် အရှည် ကိုင်ဆောင်ထားသူ နှစ်ဦးက လိုက်ပါလာ​၏။

သူတို့၏ လက်တွဲလုပ်ဆောင်မှုမှာ အကြိမ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ လေ့ကျင့်ထားသည့်အလား အလွန်ပင် ဟန်ချက်ညီလှ​၏။

ဒိုင်းလွှားကိုင်ထားသူက သဲဝံပုလွေ တို့၏ လမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်သော်လည်း သဲဝံပုလွေတို့က ယင်းကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသည့်အလား လုံးဝ မလှုပ်ရှားကြပေ။

ဒိုင်းကိုင်ထားသူက ရှေ့မှ တစ်ဦးကို ပိတ်ဆို့ထားစဉ် ဓားသမားက နောက်တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ရန် ဘေးသို့ ဖယ်ထုတ်လိုက်ရာ နှစ်ဦးစလုံး နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။

လှံ၏ ဖိအားအောက်တွင် တတိယမြောက်လူမှာ နောက်ဆုတ်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

ထိုခဏ၌ပင် စက်ကိရိယာသံများ မြည်ဟည်းသွားပြီး လေးမြှားများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြှားများသည် လေထုကို ခွင်း၍ သဲဝံပုလွေများ၏ ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်သွားကာ စတုတ္ထအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးကို ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်စေခဲ့​၏။

မြှားခေါင်းများသည် လည်ပင်းကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး အတောင်ပံတစ်ဝက်ခန့်သာ မြင်သာတော့သည်။

သွေးနီရောင်များ ချက်ချင်း ပန်းထွက်လာကာ ဖြူဖွေးသော မြှားမွေးများမှာလည်း သွေးချင်းချင်း နီသွားတော့သည်။

ခုနစ်ဆင့် သို့မဟုတ် ရှစ်ဆင့်မျှသာရှိသော လူငယ်ငါးဦးက စတုတ္ထအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပေတည်း။

"ဘုရားရေ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

လူအုပ်ကြီးမှာ မိမိတို့ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။

ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်သွားခြင်းဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း ယင်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှခြင်း။

ဤအဖြစ်အပျက်အားလုံးကို မြင်တွေ့နေရသော်လည်း အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သော စုန့်ရှန်းအဘိုးအိုသည် နောက်ဆုံးတွင် ဒေါသတကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် သူထိုင်နေသော ကုလားထိုင်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး တောင်စောင်းရှိ သစ်သားအိမ်အတွင်းမှ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးထွက်ကာ အောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆင်းသက်လာ​၏။

ထူးခြားမှုကို သတိပြုမိသော ဂိုဏ်းချုပ်က ထပ်ခါတလဲလဲ လှမ်းခေါ်သော်လည်း သူက အကြောင်းမပြန်ပေ။

ထို့နောက် သူသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ လက်ဝါးဖြင့် အောက်သို့ ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ကြီးမားသော လက်ဝါးရာကြီးသည် လူငါးဦးအဖွဲ့နှင့် ၎င်းတို့ကြားရှိ ဂျပန်စစ်သားထံသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ထိုခြောက်ဦးမှာ အနည်းငယ်မျှပင် မတုန်လှုပ်ဘဲ အဆိုပါ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ အလေးမထားသည့်အလား ရှိနေ​၏။

ထိုစဉ် လက်ဝါးရိုက်ချက်မှာ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ကွဲကြေသွားသည်။

ဟာလာဟင်းလင်း လေထုထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ဝေဝမ်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုန့်ရှန်းအဘိုးအို၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ဖြင့် အရောင်ပြောင်းသွားသည်။

ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူသည် တုန်လှုပ်သွားရ​၏။

သူကိုယ်တိုင်ပင် အနိုင်ရရန် ယုံကြည်မှု မရှိတော့ပေ။

တစ်နှစ်တာ ခွဲခွာနေခဲ့စဉ်အတွင်း ဝေဝမ်သည် ဤမျှ တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု စုန့်ရှန်းအဘိုးအိုက လုံးဝ ထည့်မတွက်ထားခဲ့ပေ။

အတွေးများနေသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လက်ပြုလုပ်သည်။

သူသည် လက်ကွက်ပေါင်းများစွာကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး လေထဲတွင် ဝေ့ဝဲကာ စုန့်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အထူးသိုင်းပညာဖြစ်သော 'လင်ရှီး တံဆိပ်သုံးခု' ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်သည့် ပုံရိပ်သုံးခုသည် လေထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တစ်ခုပြီးတစ်ခု အောက်သို့ ကျဆင်းလာ​၏။

ထို့နောက် သူသည် မရပ်မနားဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်ကာ စုန့်ရှန်းတောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ဆင်တူသော စိတ်ကူးယဉ် တောင်ကုန်းတစ်ခုကို မတင်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ စုန့်ရှန်းတောင်၏ ပုံစံငယ်လေးနှင့် တူလှ​၏။

"သွားစမ်း"

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အဆိုပါ တောင်ကုန်းအတုသည် အောက်သို့ ပြိုကျလာသည်။

၎င်းသည် လေထဲတွင် ကြီးထွားလာပြီး အောက်မှလူများကို ဖိနှိပ်ရန် ဆင်းသက်လာ​၏။

ဝေဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

သူသည် လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းကာ ရှူစစ်ကြောင်းနှင့် ဂျပန်ဓားပြများကို နောက်ဆုတ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်မှ ဓားကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်ယူကာ ဓားရိုးကို ကိုင်လိုက်သည်။

ခြေလှမ်းတစ်ချက်နှင့်အတူ သူသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ညာလက်သီးဖြင့် ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ထိုးနှက်လိုက်​၏။

ခဏချင်းတွင်ပင် အေးစက်သော လက်သီးရာတစ်ခုသည် အတားအဆီးများကို ချိုးဖျက်သွားသည်။

အဆိုပါ ပုံရိပ်တံဆိပ်သုံးခုမှာ လေထဲတွင် ကွဲကြေလွင့်စင်သွားတော့​၏။

ထို့နောက် ဝေဝမ်၏ ပုံရိပ်သည် လေထဲရှိ တောင်ကုန်းငယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

"သစ္စာဖောက်ကို ကွပ်မျက်စေ"

ခန့်ညားထည်ဝါသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားအလင်းတန်းမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။

ကြီးမားသော တောင်ထိပ်ကြီးမှာ လေထဲတွင် တန့်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ အလယ်တည့်တည့်မှ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားတော့သည်။

စုန့်ရှန်းအဘိုးအိုသည် ထိတ်လန့်သွားကာ သူ၏လက်ဝါးအတွင်းသို့ စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွား​၏။

ဖော်ပြမရနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ထိုနေရာတွင်ပင် ချည်နှောင်ထားလိုက်သည်။

"နယ်ပယ်"

နောက်ထပ် အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်များကို သိရှိထားသော စုန့်ရှန်းအဘိုးအို၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် နားလည်မှုတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ကာ သူ၏အတွင်းအားများကို ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်

ဖြင့် ထုတ်လွှတ်လိုက်​၏။

သူသည် အချုပ်အနှောင်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ဝေဝမ်သည် ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏လက်ဝါးဖြင့် အဘိုးအို၏ ရင်ဘတ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

စုန့်ရှန်းအဘိုးအို လွင့်စဉ်သွားသည့် ခဏ၌ပင် ဝေဝမ်၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် အဘိုးအို၏ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ တရစပ် ပေါ်လာပြီး မုန်တိုင်းကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်တော့​၏။

စုန့်ရှန်းဂိုဏ်းဝင်များသည် မိမိတို့ လေးစားရသော အကြီးအကဲ အပြင်းအထန် အရိုက်ခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ ပထမဆုံး ခံစားချက်မှာ ဒေါသမဟုတ်ဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုသာ။

"ရပ်လိုက်ပါတော့"

ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

စုန့်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာ​၏။

သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ သံချပ်ပြားတစ်ခုသည် ချက်ချင်းပင် ကြီးမားလာပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြားသို့ ရောက်ရှိလာကာ နှစ်ဖက်ခွဲလိုက်သည်။

ဝေဝမ်သည် ရပ်တန့်သွားပြီး စုန့်ရှန်း ဂိုဏ်းချုပ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အိုမင်းသွားသည့်အလား ရှိနေပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်မှာ...

"အဲဒီတပည့်တွေကို အပ်နှံဖို့ ငါသဘောတူတယ်"

"ပြီးတော့ စုန့်ရှန်းဂိုဏ်းကိုလည်း ဖျက်သိမ်းပါ့မယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

စုန့်ရှန်းဂိုဏ်းဝင်များ၏ ခံစားချက်မှာ မည်မျှ ရှုပ်ထွေးနေမည်ကို ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

လာရောက်ခဲ့ကြသော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် စိတ်မကောင်းဖြစ်မှုများကို ပြသနေကြ​၏။

ထိုညတွင်ပင် စုန့်ရှန်းဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားသည့် သတင်းသည် သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံသွားသည်။

ဂိုဏ်းအသီးသီးသည် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားကြပြီး မိမိတို့ တပည့်များ၏ အပြုအမူကို သေချာစွာ စစ်ဆေးရန်နှင့် နန်းတွင်း၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် လျှို့ဝှက် မဟာမိတ်များ ဖွဲ့စည်းလာကြ​၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မင်မင်းဆက် မြောက်ပိုင်းရှိ အရက်ဆိုင်တစ်ခု၌ သိုင်းဧကရာဇ်၏ သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်သူ ရှုကျွင်းသည် သူ၏ သူငယ်ချင်း ပြောပြသော ပုံပြင်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ခွက်အတွင်းရှိ အရက်ပြင်းကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်သည်။

သူသည် ငွေအချို့ကို စားပွဲပေါ်တွင် ထားခဲ့ကာ အရက်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်ခွာသွား​၏။

တစ်နှစ်တာအတွင်း သူသည် ပြင်ဆင်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ ကမ္ဘာလောက အပြောင်းအလဲ ဖြစ်နေချိန်တွင် သူသည် မိမိ၏ ရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ပြီး မင်းစိုးရာဇာ မိသားစုများနှင့် သိုင်းဂိုဏ်းများအကြား ရန်ငြိုးများ စိုက်ပျိုးရန် ကြံစည်နေတော့သည်။

...

သာမန်လူများအတွက် ၁၃ လဆိုသည်မှာ မနည်းလှသော်လည်း တရားကျင့်ကြံနေသူများအတွက်မူ ခဏတာမျှသာ။

တောင်နက်ကြီး၏ အမှောင်ထုအတွင်း ငါးမီတာပင် မပြည့်သော နေရာကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲတွင် ဆံပင်ရှည်ရှည်နှင့် လူတစ်ယောက်သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။

သူသည် ဘောင်းဘီတိုတစ်ထည်မှအပ ဗလာကျင်းနေပြီး သူ၏ ကြေးနီရောင် အသားအရေအောက်တွင် စွမ်းအားများ ငြိမ်သက်စွာ စီးဆင်းနေသည်။

သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် တစ်မီတာခန့်တွင်မူ လေဝဲငယ်တစ်ခုသည် အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေလေတော့သည်။

အခန်း ၃၂၄ - တရားထိုင်ရာမှ ထွက်လာခြင်း နှင့် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း

လင်ချွမ်​၏ ပတ်လည်တွင် အားအင်ဝဲဂယက်ဖျော့ဖျော့တစ်ခု ရစ်ဝဲနေသည်။

မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုး သို့မဟုတ် ဖိအားပေးလိုသည့် အရှိန်အဝါမျိုးမျှ မရှိချေ။

ထိုလေဝဲသာမရှိပါက တောင်အတွင်းရှိ လင်ချွမ်ကို ကြည့်ရသည်မှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်။

ရှည်လျားသော တိတ်ဆိတ်မှုအပြီးတွင် နောက်ဆုံး၌ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အလွန်သိပ်သည်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကျောက်တုံးများနှင့် တောင်တန်းများကို ဖောက်ထွက်ကာ ကောင်းကင်ယံ၌ ချက်ချင်းပင် ပွင့်လန်းသွားတော့သည်။

တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးများ လွင့်စင်သွားပြီး ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ပြင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့​၏။

သူ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ မြင်သမျှမှာ မီးခိုးရောင်များသာ။

လင်ချွမ်သည် ညစ်ထေးသော မီးခိုးရောင်လေထုကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခါယမ်းကာ စိတ်ထဲရှိ ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

ကြာမြင့်စွာ တရားထိုင်နေခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏ စသိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ခွန်အားက ဆာလောင်မှုနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စေသော်လည်း သူ၏စိတ်မှာမူ အနည်းငယ် ထိုင်းမှိုင်းနေဆဲပင်။

လင်ချွမ်အနေဖြင့် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်နှင့် အတွေးစများကို ပြန်လည်စုစည်းရန် ငါးမိနစ်ခန့် အချိန်ယူလိုက်ရသည်။

သူ အရင်က တရားထိုင်နေခဲ့သည်ကို ပြန်လည်သတိရသွား​၏။

သူသည် လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ပြန်လည် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

လင်ချွမ်​၏ မျက်ခုံးများ မသိမသာ တွန့်ချိုးသွားသည်။

အပေါ်ယံကြည့်လျှင် သူသည် အရင်နှင့် သိပ်မထူးခြားသလိုပင်။

ခွန်အားအချို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းနှင့် ပိုမိုခံနိုင်ရည်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်မှလွဲ၍ အခြား အပြောင်းအလဲများစွာ မရှိလှပေ။

လင်ချွမ်သည် မျက်လုံးကို အသာမှိတ်ကာ ယခင်က အဆင့်တက်စဉ်က ခံစားချက်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်ပြီး လက်ချောင်းကို အသာတောက်လိုက်သည်။

"လောင်"

ခဏချင်းတွင်ပင် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်ချွမ်​၏ ရှေ့တွင် လှိုင်းတွန့်ဖျော့ဖျော့တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲသွားပြီး တစ်ပေကျော်ခန့်ရှိသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု အတင်းအဓမ္မ ပွင့်ထွက်သွားသည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ သူသည် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ အမှန်တကယ် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်တော့သည်။

လင်ချွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း ပြုံးလိုက်မိ​၏။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်၊ အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားနေစဉ်အတွင်း တောင်ပြိုမှု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တစ်နှစ်အတွင်း သူတို့သည် တောင်စောင်းကို အောင်မြင်စွာ မြေမြှုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ကျောက်စရစ်ခဲ အမြောက်အမြား တုန်ခါလာသည်။

မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် ပြင်ပလောကသို့ ထိုးဖောက်သွားပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှင်းလင်းပေးလိုက်​၏။

လင်ချွမ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်ထွက်လာပြီး လတ်ဆတ်သော လေကို ဝဝရှူလိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် ကြည်နူးမှုများ လျှံတက်သွားသည်။

စမ်းသပ်မှုအချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် ဤနယ်ပယ်သစ်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်လာသည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်ဆိုသည်မှာ ယခင်အဆင့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှုတွင် ပိုမိုကွာခြားသွားခြင်း။

ထို့ပြင် မသေမျိုး အမတလမ်းစဉ် အပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုလည်း ပါဝင်သည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားတစ်ဦးသည် ပိုမိုသန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကြီးမားသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်သော်လည်း ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို နားလည်ခြင်းပင်။

လင်ချွမ် အဆင့်တက်စဉ်က ကြားခဲ့ရသော အသံဖျော့ဖျော့များနှင့် ခံစားခဲ့ရသော နက်ရှိုင်းသည့် အရှိန်အဝါများသည် မသေမျိုးလမ်းစဉ်၏ သက်ဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်များပင်။

ဤအရာများကို နားလည်သွားသည်နှင့် ၎င်းတို့ကို အခြေခံအဆင့်တွင် အသုံးချနိုင်သည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် သူသည် လက်ဟန်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲနိုင်ပြီး တောင်နှင့်ပင်လယ်များကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်သည်ဆိုလျှင်လည်း အံ့သြစရာမဟုတ်တော့ပေ။

ပထမအဆင့် မဟာသိုင်းကျင့်ကြံသူအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက မသေမျိုးလမ်းစဉ်၏ တည်နေရာကို မသေမချာ မြင်တွေ့နိုင်မည်။

ဤနယ်ပယ်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းခြင်းသည် ဤလမ်းစဉ်၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းသည် မသေမျိုးလမ်းစဉ်သို့ တရားဝင် စတင်ဝင်ရောက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

သာမန်လူများအတွက်မူ သိုင်းနတ်ဘုရားတစ်ဦးသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပင်။

သို့သော် လင်ချွမ်​၏ လက်ရှိအမြင်အရ သူသည် မသေမျိုးလမ်းစဉ်ပေါ်တွင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လှမ်းရသေးသော အစပြုသူတစ်ဦးမျှသာ။

သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ဤကျယ်ပြန့်သော လမ်းမကြီးပေါ်သို့ တရားဝင် တက်လှမ်းနိုင်မည်။

ထို့အတူ သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်ကို အထက်၊ အလယ်၊ အောက် ဟူ၍ နယ်ပယ်ငယ် သုံးခု ထပ်မံခွဲခြားထားသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ တိုးတက်မှုသည် ခွန်အားစုဆောင်းခြင်းသက်သက်မဟုတ်ဘဲ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းအပေါ် မူတည်သည်။

သူ အဆင့်တက်စဉ်က နားလည်ခဲ့သော နက်ရှိုင်းသည့် အဓိပ္ပာယ်မှာ လက်တွေ့ကျသော သရုပ်ပြမှုပင်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဤနယ်ပယ်ရှိ အပြောင်းအလဲတိုင်းသည် ရုတ်တရက် အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းမှု ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"အဆင့်တက်လှမ်းဖို့ လမ်းက တော်တော်ခက်ခဲတာပဲ"

လင်ချွမ်သည် သက်ပြင်းချရင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပွေ့ဖက်လိုက်သကဲ့သို့ သူ၏လက်မောင်းများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

မမြင်နိုင်သော လေပြင်းတစ်ခုသည် အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုလေသည် တောင်ပေါ်ရှိ သစ်တောများကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူရောက်ရှိလာကြောင်း ကြေညာသည့်အလား သစ်ပင်များကို လှုပ်ယမ်းသွားစေ​၏။

ထိုအချိန်တွင် တောင်ခြေမှ လင်ချွမ်ကို စောင့်ရှောက်နေသော ဓားနတ်ဘုရားသည် လင်ချွမ် နိုးထလာသည်ကို နောက်ဆုံး၌ သတိပြုမိသွားသည်။

သူသည် လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာ​၏။

လင်ချွမ် တရားထိုင်ရာမှ ထွက်လာစဉ်က ထုတ်လွှတ်လိုက်သော တိုက်ကွက်ကဲ့သို့ပင်။

လင်ချွမ်သည် အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏လက်ညှိုးကို ရှေ့သို့ ညွှန်ပြလိုက်ရာ ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုကြီးမားသော စွမ်းအားသည် မမြင်နိုင်သော ရစ်ပတ်မှုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဓားနတ်ဘုရားကို ဝေဟင်ထက်၌ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ပိတ်လှောင်လိုက်လေ​၏။

"ရှူး..."

ဓားအလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဓားနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။

သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဤမျှလွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူခံလိုက်ရသည်ကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေခြင်း။

ထို့နောက် ဓားနတ်ဘုရားသည် သူ၏ကွက်စိပ်များကို ထပ်မံပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သူသည် ဝေဟင်ထက်တွင် လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး သူ၏ပတ်လည်တွင် ဓားစွမ်းအင်များကို ရစ်ဝဲစေကာ ချည်နှောင်ထားသော စွမ်းအားများကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားသည်။

ဤအချက်တွင်မူ သူ အောင်မြင်သွားသည်။

မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားများသည် ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားပြီး သူသည် အကျဉ်းအကျပ်မှ လွတ်မြောက်သွား​၏။

အမှန်စင်စစ် ဤသည်မှာ လင်ချွမ်က အမှတ်မထင် ပြုလုပ်ထားသော ကန့်သတ်ချက်မျှသာ။

လက်သီးကို အနည်းငယ် ဆုပ်လိုက်ရုံဖြင့် ပိုမိုပြင်းထန်သော ကန့်သတ်မှုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။

ဤအထူး အတွင်းအားမျှင်များသည် ဓားနတ်ဘုရားကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကန့်သတ်ထားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ဓားနတ်ဘုရားသည် ဤအချက်ကို ဆက်တွေးမနေနိုင်တော့ကြောင်း သတိပြုမိသွား​၏။

သူသည် လှည့်လိုက်ပြီး ဓားစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ စင်ကြယ်သော ဓားတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဤအရာသည် လင်ချွမ်အတွက် မျှော်လင့်မထားသော အရာဖြစ်သော်လည်း ဖြေရှင်းရန်မှာ သိပ်မခက်ခဲလှပေ။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ရှိ လေထုကို ကန့်လန့်ကာတစ်ခုကဲ့သို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဆွဲဖြဲလိုက်သော လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ အဝတ်စုတ်ပြဲသွားသံကဲ့သို့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မှောင်မိုက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်သည် ၎င်း၏ နက်ရှိုင်းမှုကို ဖော်ပြနေပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို ပြင်ပလောကတွင် လှည့်လည်သွားလာခွင့် ပေးထားသည်။

လေတိုက်လိုက်သောအခါ သစ်ပင်များမှ သစ်ရွက်ခြောက်များ ကြွေကျလာပြီး အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်းခံရကာ အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့​၏။

"သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်ဆိုတာ တကယ်ကို မျှော်လင့်ထားသလိုပါပဲ"

"တကယ်ကို အားကျစရာကောင်းတယ်"

ဓားနတ်ဘုရားသည် အသာအယာ သက်ပြင်းချရင်း လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်လိုက်ကာ သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် အားကျသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူသည် ရာစုနှစ်တစ်ခုကြာအောင် သိုင်းပညာကို လိုက်စားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဤမျှသာ ရှိသေးသည်။

သို့သော် သူ၏ရှေ့မှ လူငယ်မှာမူ ဤလမ်းစဉ်ပေါ်တွင် အဝေးကြီးကို ရောက်ရှိနေပြီ။

ဤသည်မှာ တကယ်ကို စိတ်မကောင်းဖြစ်စရာကောင်းပြီး လူတစ်ယောက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ဝမ်းနည်းစေသည်။

"သွားကြစို့၊ ပြန်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

လင်ချွမ်သည် ခပ်ဖွဖွရယ်မောရင်း ဓားနတ်ဘုရား၏ ပုခုံးကို ဆွဲကာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လေတိုးသံများနှင့်အတူ မိုင်ပေါင်းရာချီကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

မကြာမီတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သဲကန္တာရအတွင်းရှိ လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းသို့ ရောက်ရှိလာ​၏။

ရာမာလ်သည် သူတို့ကို လမ်းပြရန် ထိုနေရာတွင် မရှိတော့သော်လည်း သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားပြီးဖြစ်သော လင်ချွမ်အတွက် ဤနေရာရှိ အန္တရာယ်များကို စိုးရိမ်ရန် မလိုတော့ပေ။

သူသည် အရှိန်ကို အနည်းငယ်သာ လျှော့ချလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေဆဲ။

ဓားနတ်ဘုရားသည်လည်း မတားဆီးခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်တွင် သူသည် လင်ချွမ် မည်မျှသန်မာလာသည်ကို မြင်တွေ့ချင်နေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဤလူသူကင်းမဲ့သော နေရာတွင် မည်သည့်အန္တရာယ်များ ရှိနေသနည်းဆိုသည်ကိုလည်း သိချင်နေခြင်း။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဤနေရာကို ဖြတ်သန်းစဉ် ရာမာလ်​၏ လမ်းပြမှုကြောင့် သူတို့သည် မည်သည့် သံသယမှ မဖြစ်ပွားဘဲ ဘေးကင်းစွာ သွားလာနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုမူ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ သိသိသာသာ တိုးတက်လာပြီဖြစ်ရာ မတူညီသော မြင်ကွင်းအချို့ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိပ်ဆုံးသို့ ချဉ်းကပ်လာစဉ်မှာပင် ပြင်းထန်သော အသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး အောက်ဘက်တွင် တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ရုတ်တရက် လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ပူပြင်းလှသော အပူရှိန်သည် ရုတ်တရက် ကန့်သတ်ခံလိုက်ရကာ အပူချိန်မှာ ချက်ချင်းပင် ကျဆင်းသွားတော့​၏။