အခန်း (၃၂၇-၃၂၈)

အခန်း ၃၂၇ - ရှေးဟောင်းကျမ်းစာ သုံးအုပ်

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွား​၏။

ခဲနေသော ဆီကြည်ကဲ့သို့ ပုံရိပ်သည် ၎င်း၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ညာဘက်လက်ထဲမှ သစ်သားသေတ္တာကို တစ်ဖန် ပြန်မြှောက်ပြလိုက်သည်။

သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ စာမျက်နှာများ ဝါကျင့်၍ ဟောင်းနွမ်းနေပြီဖြစ်သော ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတစ်အုပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုကျမ်းစာ၏ မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် ရိုးရှင်းသော အစီရင်ပုံစံတစ်ခု ရှိနေသည်။

ညာဘက်အောက်ထောင့်တွင်မူ ရှေးဟောင်းစာလုံး အချို့ကို ရေးထိုးထား​၏။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်ချွမ်မှာ အသံထွက်၍ မဖတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်း အစီရင်တစ်ရာလား"

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်လောင်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့​၏။

သူ့ကိုယ်သူ ချက်ချင်း ပြန်ထိန်းလိုက်သော်လည်း ခုနက စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ထိုအရိပ်သဏ္ဌာန် ပုံရိပ်၏ မျက်လုံးထဲမှ လွတ်ကင်းသွားခြင်း မရှိပေ။

ထိုအရိပ်သဏ္ဌာန် ပုံရိပ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် လခြမ်းကွေးပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး ဘေးနှစ်ဖက်မှာ အပေါ်သို့ ကွေးတက်သွားရာ ပြုံးနေသည့်အလား ထင်ရသည်။

လင်ချွမ်က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

"မလုံလောက်သေးဘူး"

တစ်ဖက်လူသည် ဤသို့ဖြစ်မည်ကို ကြိုတင်တွက်ဆထားပုံရပြီး ညာဘက်လက်ကို တစ်ချက် လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ သစ်သားသေတ္တာထဲမှ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာမှာ တစ်ဖန် တုန်ခါသွားပြန်သည်။

အောက်တွင် ရှိနေသော အခြားကျမ်းစာတစ်အုပ်မှာ အပေါ်သို့ ခုန်တက်လာသည်။

"ဟင်း၊ အင်းစာရွက် တစ်သောင်းကျမ်း လား"

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသော ခဏတွင် လင်ချွမ်မှာ အသက်ရှူမှားသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တွန့်ဆုတ်နေမှုများ မရှိတော့ပေ။

ဤကျမ်းစာနှစ်အုပ်၏ ပေါင်းစပ်မှုသည် သူ၏ လက်ရှိ အဓိကလိုအပ်ချက်များကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိ​၏။

ခွန်အားပိုင်းတွင်မူ မင်မင်းဆက်နယ်နိမိတ်အတွင်းသာမက ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများတွင်ပါ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူ ရှာရန် ခက်ခဲလှသည်။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် သာမန် ကျင့်စဉ်များကို အထင်မကြီးတော့ပေ။

အင်းစာရွက် နှင့် အစီရင်များကသာ သူ့စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွနိုင်သည်။

အစီရင်ဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလို။

လင်ချွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် ယခုအချိန်တွင် အမျိုးအစား အနည်းငယ်သာ သိသေးသည်။

အကျွမ်းတဝင်ဆုံးမှာ ဝူတန်၏ ကြယ်တာရာလက်မှုပညာရှင်များချန်ထားရစ်ခဲ့သော နယ်မြေကူးပြောင်းခြင်း အစီရင်သာ။

ထို့ကြောင့် အစီရင် ကျမ်းစာအပြည့်အစုံကို ရရှိခြင်းက သူ့အားနည်းချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည်။

အင်းစာရွက် အယူအဆမှာမူ ပို၍ပင် ရှားပါးသည်။

ဝူတန်သည် တာအိုဂိုဏ်းဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့တွင် ကိုယ်ပိုင် အင်းရေးဆွဲနည်းများ ရှိသည်။

သို့သော် ထိုအင်းကွက်များကို တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အသုံးပြုခဲလှ​၏။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ အဆင့်နိမ့် အင်းကွက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ အဆိုအရ အဆင့်မြင့် အင်းစရွက်များမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဟယ်လန်နိုင်ငံ၏ တော်ဝင်ပူဇော်ခန်းမမှ ရရှိသော အင်းကွက်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလွန်ရှားပါးလှသည်။

အကယ်၍ ဤရှေးဟောင်းကျမ်းစာ နှစ်အုပ်သာ ကြွားလုံးထုတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါက သူ့ကို ကယ်တင်ပေးရကျိုး နပ်ပေမည်။

လင်ချွမ်​၏ အံ့အားသင့်မှု မပြယ်သေးခင်မှာပင် သေတ္တာမှာ ထပ်မံ တုန်ခါလာပြန်သည်။

တတိယမြောက် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာမှာ အပေါ်သို့ ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယခင် နှစ်အုပ်နှင့် မတူဘဲ ဤကျမ်းစာမျက်နှာဖုံးပေါ်မှ စာလုံးများသည် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေ​၏။

၎င်းသည် ရေကဲ့သို့ အလိုအလျောက် စီးဆင်းနေပြီး နက်ရှိုင်း၍ ဆန်းကြယ်သော အဓိပ္ပာယ်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

၎င်း ပေါ်လာရုံမျှဖြင့် ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ခဏအတွင်း လင်ချွမ်ပင်လျှင် စပ်စုချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အသေအချာ စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အင်အားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် လင်ချွမ်​၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အလန့်တကြား အော်လိုက်မိသည်။

"ဒါက မှော်ပညာ လား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဓားနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

မှော်အတတ်ပညာ။

နာမည်ကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် စစ်ပညာထက် သာလွန်ပြီး နတ်ဘုရားများ၏ နည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်​၏။

ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကူညီပေးသည့်အတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်သော ဤကဲ့သို့သော ရတနာသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ အလွန် အရေးကြီးလှသည်။

သို့သော် ဤအချက်ကပင် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်း၏ ခက်ခဲမှုကို ဖော်ပြနေခြင်း။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် သစ်သားသေတ္တာကို လက်ခံလိုက်သည်။

ထိုပုံရိပ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ပိုမို တောက်ပလာစဉ် သူက မေးလိုက်​၏။

"မင်းကို ငါ ဘယ်လို ကယ်ရမလဲ"

ထိုအချိန်တွင် လူမည်းပုံရိပ်သည် ၎င်း၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ပြန်မြှောက်လိုက်ရာ စာလုံးများ ပေါ်လာသည်။

"မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က သိုင်းနတ်ဘုရား အထက်နယ်ပယ်ထဲကို ခြေတစ်ဖက် လှမ်းနိုင်တဲ့အခါမှ ပြန်လာခဲ့ပါ"

"ဟင်း"

ဓားနတ်ဘုရားမှာ အသက်ရှူမှားသွားပြီး လင်ချွမ်ပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တည်ကြည်သွားသည်။

သူတို့ကို ကယ်တင်ရန်မှာ သိုင်းနတ်ဘုရား အထက်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်။

ဤအခက်အခဲသည် ဟေးချင်း ကို ကယ်တင်ရသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုခက်ခဲသည်။

လင်ချွမ်ပင်လျှင် မျက်နှာတွင် တွန့်ဆုတ်သော အရိပ်အယောင် ဖော်ပြလာ​၏။

သူ့ကို ကယ်တင်ရန် သိုင်းနတ်ဘုရားထက် မြင့်သော အဆင့် လိုအပ်သည်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

ထို့ပြင် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ရန် အနည်းဆုံး သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်ရှိရမည် ဆိုလျှင်၊ ဆီကြည်နှင့် တူသော ဤပုံရိပ်သည် မပိတ်လှောင်ခံရမီက မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းခဲ့မည်နည်း။

ယခု ဤချောက်နက်အောက်တွင် ဖိနှိမ်ခံထားရစဉ်မှာပင် ၎င်းထုတ်လွှတ်နေသော စွမ်းအားမှာ သိုင်းနတ်ဘုရားတစ်ဦးနှင့် ညီမျှနေသည်။

အကယ်၍ လွတ်မြောက်သွားလျှင်...

ဟင်း။

အမှန်ပင်၊ လောကတွင် အလကားရသော နေ့လယ်စာဟူ၍ မရှိချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချွမ်​၏ စိတ်ထဲ၌ ဤစကားများ ပေါ်လာပြီး မျက်နှာတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် သိုင်းနတ်ဘုရားအထက် အဆင့် နယ်ပယ်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံရမည်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲသည်။

သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင် စနစ်သာ မရှိပါက သူ သဘောတူရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များအတွက်ပင် ထိပ်တန်းအဆင့် နယ်ပယ်ငယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရန် ဆယ်စုနှစ်များစွာ သို့မဟုတ် ရာစုနှစ်နှင့်ချီ၍ ကြာမြင့်နိုင်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ထိုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီး လူကယ်ရန် ပြန်လာမည်ဟူသော ကတိကို တည်ချင်ပါက၊ ၎င်းမှာ ယခင်ဘဝက ထီပေါက်ခြင်းထက်ပင် အခွင့်အရေး နည်းပါးလှသည်။

တစ်ဖက်လူက ငါ့ကို တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက် ယုံကြည်တာလား။

လင်ချွမ်​၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုကို ရိပ်မိပုံရကာ ထိုပုံရိပ်မှာ ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်​၏။

မျက်နှာပေါ်မှ အက်ကြောင်းမှာ မျဉ်းဖြောင့်ဖြစ်သွားပြီး ၎င်း၏ မတတ်သာမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

"ဒါတော့ ဟုတ်တယ်၊ ဒီလူက သူ့ကိုယ်သူကလွဲရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ အားကိုးလို့ မရဘူး"

လင်ချွမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အင်း၊ ဘာလို့ သိုင်းနတ်ဘုရား အထက် နယ်ပယ်ကို အရင်ရောက်ဖို့ လိုတာလဲ"

"ငါ့ရဲ့ ခွန်အားက... ငါနဲ့ ရွယ်တူတွေထက်တော့ နည်းနည်း ပိုသန်မာပါတယ်"

"အခုပဲ စမ်းကြည့်လို့ ရမလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူမည်းပုံရိပ်၏ အပြုံးမှာ ပိုမို တောက်ပလာသည်။

မူလပုံစံသို့ ပြန်ရောက်သွားသော လခြမ်းကွေးမှာ သူ၏ ဦးခေါင်းတစ်ဝက်နီးပါးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သူ့လက်ထဲမှ စာလုံးများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အမှတ်အသားများ ချန်ထားခဲ့​၏။

"ဒါပေါ့၊ မင်း စမ်းကြည့်လို့ ရတာပေါ့"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ၎င်းသည် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ကိုယ်ကို တစ်ဝက်လှည့်၍ ဖိတ်ခေါ်သော အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် အရိပ်ပုံရိပ်၏ နောက်ကွယ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော မှောင်မိုက်သော စွမ်းအားများ လှိုင်းထလာသည်။

ရှင်းမပြနိုင်သော ထိုစွမ်းအားများသည် တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ရှားနေပြီး မြူခိုးများနှင့် အမြှုပ်များကို တွန်းထုတ်နေသည်။

၎င်းတို့သည် အတူတကွ လိမ်ယှက်ကာ ဝဲကဲ့သို့ လည်ပတ်သွားပြီး မြူခိုးတံခါးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ​၏။

တံခါးမှာ ထင်ရှားလာသည်နှင့်အမျှ အတွင်းမှ အရာအားလုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤနေရာမှာ နောက်ကျိသော ရေအရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။

နက်ရှိုင်းသော အတွင်းပိုင်းတွင် မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းအချို့ ရှိနေပုံလည်း ရ​၏။

ထိုပုံရိပ်က သူတို့၏ စွမ်းအားကို အသုံးချလိုက်သောအခါ မြူခိုးများမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်သွားပြီး သူတို့ကြားမှ အကွာအဝေးကို လျင်မြန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းစေသည်။

သို့သော် အကွာအဝေးနှင့် မြူခိုးများကြောင့် ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသေးပေ။

ဝေဝါးသော အပြင်အဆင်ကိုသာ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

မြူခိုးများမှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်က ဓားနတ်ဘုရားကို မျက်စိတစ်ချက် ပြလိုက်သည်။

သူ့ကို အဆင်သင့်ရှိစေရန် သတိပေးပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် အတွင်းသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

ခြေတစ်လှမ်းနှင့်ပင် ကမ္ဘာကြီးမှာ မျက်စိရှေ့တွင် ချာချာလည်သွားသည်။

နယ်မြေကူးပြောင်းခြင်း အစီရင်ကြောင့် ဖြစ်သော မူးဝေမှုမျိုးမှာ လင်ချွမ်​၏ စိတ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ စွဲကျန်နေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ လင်ချွမ်သည် ယခုအခါ သိုင်းနတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားမှာ ဤမူးဝေမှုကို နှိမ်နင်းရန် လုံလောက်ပေ​၏။

အတွင်းအားများ လှည့်ပတ်လိုက်သည်နှင့် မျက်စိရှေ့မှ အရာအားလုံးမှာ ချက်ချင်း ကြည်လင်သွားသည်။

ယခုမှသာ မြူခိုးများ မရှိတော့သဖြင့် လင်းချွမ်းသည် မြစိမ်းရောင် အရာဝတ္ထု၏ ပုံသဏ္ဌာန်အပြည့်အစုံကို မြင်လိုက်ရ​၏။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ အကြည့်မှာ စူးရှသွားသည်။

၎င်းမှာ အိပ်မောကျနေသော ဧရာမ နဂါးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။

စောစောက မြင်ခဲ့ရသော မြစိမ်းရောင်မှာ နဂါး၏ ကျောရိုးနှင့် ကျောပေါ်မှ ဆူးချွန်များ။

ဘေးနှစ်ဖက်တွင်မူ မရေမတွက်နိုင်သော အကြေးခွံများ ရှိနေသည်။

တစ်ခုချင်းစီမှာ လက်ဖဝါးနှစ်ခု ပေါင်းစာလောက် ကြီးမားသည်။

၎င်းတို့၏ စုစုပေါင်း တန်ဖိုးမှာ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ထောင်ထက်ပင် များစွာ ပို၍ တန်ဖိုးရှိပေလိမ့်မည်။

အခန်း ၃၂၈ - နဂါးနှင့်တိုက်ပွဲ

ထိုအချိန်တွင် နဂါးကြီးမှာ အိပ်ပျော်နေပုံရ​၏။

၎င်း၏မျက်လုံးများကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး နှာခေါင်းပေါက်များထဲမှ ရေများကို အဆက်မပြတ် မှုတ်ထုတ်နေသည်။

အသက်တစ်ချက်ရှူတိုင်း လေဝဲဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အနီးအနားတစ်ဝိုက်တွင် စီးဆင်းနေသည်။

၎င်း၏အမြီးမှာ တစ်ခါတစ်ရံ အသာအယာ လှုပ်ခတ်သွားတတ်ပြီး ထိုအခါတိုင်း ရေပန်းထွက်သံများ ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာ​၏။

ပြင်းထန်သော လေစီးကြောင်းများသည် အဝေးရှိ ရေပြင်ကို ရိုက်ခတ်နေပြီး ရေထုတစ်ခုလုံးကို နောက်ကျိသွားစေသည်။

ထိုစဉ် နဂါးကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိပုံရပြီး ၎င်း၏ဦးခေါင်းကြီးကို အသာအယာမော့ကာ လင်ချွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်မျက်သူငယ်အိမ်ထဲတွင် မှိန်ဖျော့သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီနဂါးကြီးက တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းတယ်"

"အကျယ်တင် အနည်းဆုံး ဆယ်ကျန်း ရှိပြီး အလျားဆိုရင် တစ်ထောင်ကျော်လောက် ရှိမှာပဲ"

"ဒီလို မတ်တပ်ထရပ်နေတဲ့ နဂါးခေါင်းတွေက..."

"နေပါဦး၊ နဂါးခေါင်းက မတ်တပ်ထရပ်နေတာလား"

"တောက်"

လင်ချွမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်ကျမှ သူ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားသည့် အချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်မိ​၏။

တစ်ဖက်လူမှာ တစ်နည်းနည်းဖြင့် အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးလာခဲ့ပြီ။

လင်ချွမ် တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများထွက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုနဂါးကြီးသည်လည်း ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု လှိုင်းထလာသည်။

လင်ချွမ် ခြေကုပ်မမြဲဘဲ ရေထဲသို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရ​၏။

ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားခြင်းကြောင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သာမက ကြွက်သား၊ အရိုး၊ ဟန်ချက်ထိန်းနိုင်စွမ်းနှင့် အာရုံခံစားမှုတို့မှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်ပြောင်းလဲကာ အရည်အသွေးမြင့်မားလာခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် ရေထဲတွင် တစ်ချက်ယက်လိုက်ရုံဖြင့် အရှိန်ကိုအသုံးချကာ ကိုယ်ကို ပြန်လည် တည့်မတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဧရာမနဂါးကြီးက သူ့ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွား​၏။

သူသည် ရှေ့ရှိရေပြင်ကို လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ စွမ်းအားများက စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထိုလှိုင်းလုံးကြီးသည် ဒီရေတက်သကဲ့သို့ ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။

ထိုအရှိန်ကို အသုံးချကာ လင်ချွမ်သည် နောက်သို့လှည့်၍ သူဝင်လာခဲ့သော ထွက်ပေါက်အမှတ်အသားဆီသို့ အမြန်ဆုံး ပြေးထွက်ခဲ့​၏။

ထိုအချိန်ကျမှသာ လင်ချွမ်သည် အရိပ်သဏ္ဌာန်၏ အပြုံးနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားတော့သည်။

ထိုအပြုံးမှာ သူ၏စွမ်းဆောင်ရည်ကို သူကိုယ်တိုင် အထင်ကြီးလွန်းနေသည်ဟု လှောင်ပြောင်နေခြင်း။

နောင်တရနေရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ လင်ချွမ်မှာ အစွမ်းကုန် ထွက်ပြေးရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းထဲတွင် စွမ်းအား ခုနစ်မျိုးကို တိတ်တဆိတ် စုစည်းလိုက်သည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် သူသည် လှိုင်းရှစ်ခုအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိလာသည်။

မူလစွမ်းအား ကို အသုံးပြုပါက သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်း လက်ဝါး၏ ဆဌမအဆင့်ကိုပင် အနိုင်နိုင် ထုတ်ဖော်နိုင်မည်။

သို့သော် အတွင်းထဲတွင် အစွမ်းထက်သူများရှိနေပြီး အပြင်ဘက်တွင်လည်း မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်ရှိမှန်းမသိရသော လူများရှိနေသဖြင့် သူ၏စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ထုတ်မပြရဲဘဲ အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် ချန်ထားရသည်။

လင်ချွမ် ဖန်တီးခဲ့သော ရေလှိုင်းများသည် နဂါးကြီးအတွက် ဘာမှမဟုတ်ဘဲ လျစ်လျူရှုခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

၎င်းတို့သည် နဂါးကြီးကို တိုက်မိသော်လည်း အဟန့်အတားပင် မဖြစ်စေခဲ့ဘဲ နဂါးကြီး၏ ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စွမ်းအားများအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထို့နောက် ဟိန်းဟောက်နေသော လှိုင်းလုံးကြီးသည် နဂါးကြီး၏ ရှေ့မှနေ၍ လင်ချွမ်ထံသို့ ပြေးဝင်လာ​၏။

နောက်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်မှု၏ အရှိန်ကို အာရုံခံမိသောအခါ လင်ချွမ် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ဒီရေကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

၎င်းသည် ရေစီးကြောင်းကို ဖောက်ထွက်ကာ နဂါးကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ထိမှန်သွားသည်။

သို့သော် နဂါးအကြေးခွံများ၏ အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ မည်

သည့်သက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ထို့နောက် နဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

"သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်း လက်ဝါး"

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ လင်ချွမ်သည် သူ၏ဘယ်လက်တွင် စုစည်းထားသော လှိုင်းခုနစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

လက်ဝါးရိုက်ချက်များသည် မပြတ်မတောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဆင့်တစ်ခုစီသည် ရှေ့အဆင့်ထက် ပိုမိုအားကောင်းလာ​၏။

လှိုင်းခုနစ်ခုသည် ခဏချင်းအတွင်း ပေါင်းစည်းသွားကာ နဂါးကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

ထိုအခါမှသာ နဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားသည်။

၎င်းသည် ခုနကတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် နာကျင်သွားသည်မှာ သိသာလှသည်။

သို့သော်ငြားလည်း နဂါးကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုက ရောက်ရှိလာပြီ။

ထိုစဉ် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

လင်ချွမ်​၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မူလနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နဂါးကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ပြန်လည် ပေါ်လာပြန်​၏။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ အရှိန်အဟုန် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ယင်းမှာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သိုင်းဘုရင်နယ်ပယ်တွင် ရှိစဉ်ကပင် သူ၏ နယ်ပယ်သည် အစစ်အမှန်ဟင်းလင်းပြင်နှင့် တစ်ဆင့်တည်း ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က သူသည် သို့ မရောက်သေးပေ။

ယခု အဆင့်တက်ပြီးနောက် သူ၏ အရည်အချင်းအားလုံး သိသိသာသာ မြှင့်တင်ခံလိုက်ရ​၏။

ယင်းထဲတွင် သူ၏ နယ်ပယ်လည်း အပါအဝင်ပင်။

ထို့အပြင် လက်ရှိ နယ်ပယ်၏ ကြီးထွားမှုသည် လင်ချွမ်​၏ နားလည်မှုကိုပင် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် ယင်းကို မည်သို့သတ်မှတ်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။

ဤအချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ၏ အရှိန်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အခြားနေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လင်းချွမ်းသည် သူ၏ ရှစ်ကွက်သော နဂါးကူးလက်ဝါး ကို အလိုအလျောက်ပင် အောက်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်​၏။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လက်ဝါးရိုက်ချက် ၈၁ ချက်စလုံး နဂါးကြီး၏ ကျောပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

နဂါးကြီး၏ အရွယ်အစားနှင့် ခံစစ်မှာ အလွန်တောင့်တင်းသဖြင့် ဒဏ်ရာမရသော်လည်း နာကျင်မှုကိုတော့ ခံစားရသည်။

ထိုစွမ်းအားများစွာ၏ ဖိအားအောက်တွင် နဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အောက်သို့ မလွဲမသွေ နိမ့်ဆင်းသွားရ​၏။

အခွင့်အရေးကို အရယူကာ လင်ချွမ် ကိုယ်ကိုလှည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အရှိန်ကို အသုံးချကာ ခြေရာလက်ရာမကျန် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

သို့သော် မီတာတစ်ရာပင် မရောက်သေးမီ အောက်ဘက်ရှိ ရေပြင်မှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်လာ​၏။

လင်ချွမ် ကောင်းကောင်းသိနေသည့် နည်းပညာမျိုးပင်။

ရေများသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်လာပြီး အောက်ခြေတွင် ဧရာမ ရေဝဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခုအခါ ရေဝဲနည်းစနစ်ကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို သူ နားလည်နေပြီဖြစ်​၏။

ရေဝဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ ၎င်းသည် ကြီးမားသော စုပ်အားကို ထုတ်ပေးသည်။

အောက်ခြေသို့ နီးကပ်လေလေ၊ ဆွဲငင်အားနှင့် ဖျက်ဆီးအားမှာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလေလေ။

"ငါ့ရဲ့ အခုအကျပ်အတည်းက ဒါကိုကျော်လွှားပြီး အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွက်ဖို့ပဲ"

"မဟုတ်ရင် စုပ်ယူခံလိုက်ရတာနဲ့ သေဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်"

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ နယ်ပယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး လင်ချွမ်​၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး ကျင့်စဉ်ကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ရေခဲမီးလျှံဓားပေါ်လာသည်။

လင်ချွမ် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပနေ​၏။

ထို့နောက် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ ရေဝဲဆီသို့ ဓားဖြင့် အလျားလိုက် ခုတ်ချလိုက်သည်။

တောက်ပသော ဓားချက်မှာ ခဏချင်းအတွင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အောက်ဘက်ရှိ ရေဝဲမှာ လေထဲတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

၎င်းသည် ဓားအသွားနှင့် အားပြိုင်နေပုံရပြီး ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးနိုင်တော့ပေ။

မြူခိုးများ၏ အပြင်ဘက်တွင် ဓားနတ်ဘုရားက အလွန် စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေ​၏။

ထိုအခါ သူသည် အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုပြီး လင်းချွမ်းကို ကယ်ထုတ်ရန် အတွင်းသို့ ဝင်ချင်နေသည်။

သို့သော် သူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် အရိပ်သဏ္ဌာန်က သူ့ကို တားလိုက်လေ​၏။

"မင်း တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်ချင်နေတာလဲ"

ဓားနတ်ဘုရား၏ အရှိန်အဝါမှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏အသံမှာ ချောက်နက်ကြီး၏ အောက်ခြေအထိ ဟိန်းထွက်သွားသည်။

အကယ်၍ သူသာ ကိုယ်တိုင်ဝင်ပါလိုက်ပါက လင်ချွမ်ကို ပိုမို အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်သွားစေမည်ကို စိုးရိမ်စိတ်သာ မရှိပါက ဓားနတ်ဘုရားသည် ဤသတ္တဝါကြီးကို တိုက်ခိုက်နေလောက်ပြီ။

"မင်းဝင်သွားရင် သူ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"သူက မင်းထင်သလောက် မအားနည်းပါဘူး"

တစ်ဖက်လူ ရေးသားပြသော စာသားများနှင့် လင်းချွမ်း၏ အံ့မခန်း ဓားချက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှသာ ဓားနတ်ဘုရား၏ စိတ်မှာ အနည်းငယ် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။