အခန်း (၃၃၉-၃၄၀)

အခန်း ၃၃၉ - ဟင်းလင်းပြင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးခြင်း

ဟိန်းဟောက်နေသော သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်း လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို အကာအကွယ်အတားအဆီးက ပိတ်ဆို့လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ ဟေးချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် ဆုတ်ယုတ်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့​၏။

ဟေးချင်းသည် ကိုယ်ကို အသာအယာ ကိုင်းညွတ်ကာ ခြေလှမ်းပြင်လိုက်ပြီး ညာလက်ကို လက်သည်းပုံစံ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လျက် အားအင်များကို စုစည်းလိုက်သည်။

သူ၏ လက်မောင်းများ တုန်ရီလာသည်နှင့်အမျှ လက်ဝါးအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအားများက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လာတော့သည်။

“အမှောင်လက်သည်း"

ဟိန်းသံနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားတစ်ခုက ချက်ချင်းဆိုသလို ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ဖျော့တော့သော အဝါရောင် လျှပ်စီးတန်းများသည် လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အမှောင်ရိပ်

တစ်ခုက လင်ချွမ်ထံသို့ လျှပ်တပြက် အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာ​၏။

ထိုခဏ၌ လင်ချွမ်သည်လည်း အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူ၏ ဆံပင်များ ထောင်ထသွားပြီး ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး ကျင့်စဉ်ကိုလည်း အရူးအမူး လည်ပတ်စေလိုက်​၏။

ထို့နောက် လင်းချွမ်းက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်မှာ "နတ်မင်းသက်ဆင်းခြင်း"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရိပ်တစ်ခုသည် ဓားအရိပ်ပေါ်သို့ ထပ်တူကျလာသည်။

ထိုအရိပ်သည် ကျောပြင်တွင် အတောင်ပံများရှိပြီး နတ်စောင်းသံများ ဝန်းရံနေသော လူသားပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား​၏။

ထို့နောက် ၎င်းသည် အသာအယာ ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ လေထဲသို့ ပျံတက်ပြီး အောက်သို့ ဒုံးပျံကဲ့သို့ ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်မင်းနှင့် အမှောင်လက်သည်းတို့သည် တဒင်္ဂအတွင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြလေသည်။

“ဝုန်း"

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။

ထိတွေ့မိသည့် ခဏ၌ ဝါကျင်ကျင် လျှပ်စီးတန်းများစွာက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေ​၏။

တစ်ခုချင်းစီမှာ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်ကောက်ဝတ်ခန့် တုတ်ခိုင်လှသည်။

ခဏတာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပြိုကွဲသွားပြီး ၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှ ဘာမျှမရှိသော နတ္ထိနယ်မြေပေါ်ထွက်လာသည်။

အတွင်းပိုင်းရှိ အမှောင်ထုနှင့် နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ္ဘာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် စုပ်ယူအားတို့က စွမ်းအားအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်နေသည်။

ထို အစွမ်းထက် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် နှစ်ခုသည် တောက်ပသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေ​၏။

တိုက်ခိုက်မှု၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုများကို ဟင်းလင်းပြင် လဟာပြင်က ဝါးမြိုနေသော်လည်း ကျန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းများသည် အပြင်ဘက်သို့ ဂယက်ထနေဆဲ။

သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် တိုက်ပွဲမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေ​၏။

မမြင်နိုင်သော အင်အားတစ်ခုသည် အမှတ်တစ်ခုတည်း၌ စုစည်းကာ နားမလည်နိုင်လောက်အောင် လိမ်ယှက်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ကြာမြင့်စွာကပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး အမှောင်ထုနှင့် နက်ရှိုင်းမှုတို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ဤအမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းနေသော ဧရိယာသည် မီတာ တစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းသည်။

အကယ်၍ ဤနယ်ပယ်၏ ကန့်သတ်ချက်သာ မရှိပါက ၎င်းသည် ဤအတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်ကာ အဆုံးမရှိ ဝေးကွာသော အရပ်အထိ ပြန့်နှံ့သွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

သိသာသည်မှာ ယင်းမှာ သီအိုရီအရသာ။

အမှန်တကယ်တွင်မူ ဤကမ္ဘာ၌ ကိုယ်ပိုင် စည်းမျဉ်းများ ရှိနေသဖြင့် ထိုသို့ ဖြစ်လာရန် ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

မည်သူမျှ တားဆီးခြင်း မရှိလျှင်ပင် ပျက်စီးမှုများ ပြန့်နှံ့မှုသည် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိသာ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်ပြီး အလိုအလျောက် ရပ်တန့်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ဟေးချင်းကမူ ထိုသို့ မဖြစ်ဝံ့ပေ။

ဤစွမ်းအားများကို ဆက်လက် ပြန့်နှံ့သွားစေရန် သို့မဟုတ် အတိုင်းအတာ ပိုကျယ်လာစေရန် သူ မပြုလုပ်ရဲပေ။

ဤအချိန်တွင် သူသည် နယ်ပယ်ကို အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်ရန်သာ ကြိုးစားနိုင်တော့သည်။

သူ၏ လက်ဝါးကို ခပ်လျော့လျော့ ဆုပ်ထားသော ပုံစံမှာ ထိုထိန်းချုပ်မှု အာရုံကို ပိုမို ခိုင်မာစေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်လွတ်ကြီးသည် ကြီးမားသော အမှောင်စက်ကွင်းကြီးသဖွယ် ဖြည်းညှင်းစွာ တုန်ခါနေပြီး သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်လွှတ်နေ​၏။

ခုနက တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းအားများသည် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး ကျင့်စဉ်မှ ရရှိသော အထူးကျင့်စဉ်သည် တဒင်္ဂအတွင်း အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားသည်။

ဟေးချင်း၏ အမှောင်လက်သည်းများမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်ကာ ပုပ်ဆွေးသွားတော့​၏။

အတွင်း၌ ပါရှိသော မူလစွမ်းအားများနှင့် ဖုံးကွယ်ထားသော အနက်ရောင် မီးလျှံမျှင်လေးများသည် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ဤအဆင့်ရှိ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံရန် သို့မဟုတ် ကာကွယ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

ယခင်က ဟေးချင်း ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော စက်ဆုပ်ဖွယ် အနက်ရောင် မီးလျှံများကဲ့သို့ပင်။

ရန်သူက တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင် စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲကာ ခန္ဓာကိုယ်၌ မီးတောက်များ စွဲလောင်သွားတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုများ ခံရပြီးနောက် ဟေးချင်းသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် နှစ်လက်မ ပတ်လည်ကိုသာ မနည်း ကာကွယ်နိုင်တော့​၏။

မည်သည့် ခုခံမှုကိုမျှ ထပ်မံ မပြုလုပ်တော့ဘဲ ပြန့်ကားလာသော လေစီးကြောင်းကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူသည် အရှိန်ကြောင့် ဤလဟာပြင်ကြီးထဲမှ ပျံထွက်သွားနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခု အပြန်အလှန် ပေါင်းစပ်ရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အနက်ရောင် အလင်းတန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို အောင်မြင်စွာ ရိုက်ခွဲနိုင်ခဲ့​၏။

အမှန်စင်စစ် ဤသည်မှာ သိုင်းဘုရင်အထွတ်အထိပ် အဆင့်နှင့် သိုင်းနတ်ဘုရား အဆင့် ပညာရှင်တို့၏ တိုက်ပွဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ တိုက်ပွဲ အဆင့်အတန်းမှာ သာမန်လူတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပြီ။

ထို့ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ပျက်စီးကာ မြေပြင်ကြီး အက်ကွဲသွားရသည်။

ရုပ်ဆိုးလှသော အမာရွတ်ကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားသော အက်ကြောင်းကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် သွယ်တန်းသွားကာ နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ္ဘာကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဟေးချင်းအပေါ် သက်ရောက်ခဲ့သော ရိုက်ခတ်မှု ဧရိယာသည် ထိုသို့ ပျက်စီးနေသော ဒေသအတွင်း၌သာ

သူသည် အလျင်အမြန်ပင် သူ၏ နယ်ပယ်ကို အသုံးပြုကာ အက်ကြောင်းကို ဖိနှိပ်လိုက်သဖြင့် ဝါးမြိုခြင်း မခံရအောင် မနည်း ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ငြားလည်း ရောဂါလက္ခဏာကိုသာ ကုသခြင်းသည် ရောဂါမြစ်ဖျားကို မပျောက်ကင်းစေနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဤသို့ ပြုမူခြင်းသည် ခေတ္တခဏသာ ဘေးကင်းနိုင်သော်လည်း ရေရှည်တွင်မူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အထူးသဖြင့် ပြင်ပအားဖြင့် ချိုးဖျက်ခံရသည့် အချိန်မျိုးတွင် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ဟေးချင်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရာချီက တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် ဝူတန်ပညာရှင်ကို သတိရသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် များစွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

“လူညံ့တစ်ယောက်လို မလုပ်စမ်းနဲ့"

လင်ချွမ်​၏ တိုးညှင်းသော အသံက နားထဲ၌ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ထိုအခါ ခွေလိပ်ကာ ကာကွယ်နေသော အနက်ရောင် နဂါးကြီးသည် လှုပ်ရှားလာသည်။

သူ ကွေးထားသော ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ အနက်ရောင် ဓားမြှောင်တိုလေး တစ်စင်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့​၏။

ပျက်စီးခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပါရှိသော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုဓားမြှောင်မှာ မည်းနက်နေ​၏။

ဓားသွားသာမက ဓားရိုးကိုပါ တူညီသော ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး မည်သို့ သွန်းလုပ်ထားသည် မသိရဘဲ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည်။

အနီးကပ်လာသော အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသော်လည်း လင်းချွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

သူသည် လက်ထဲမှ ရေခဲကျောက်ဓား ကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်သည်။

သိုင်းနတ်ဘုရား​၏ စိတ်ဝိညာဉ် ပါဝင်နေသော နှင်းခဲဓားသည် လေထဲမှ အောက်သို့ ပိုင်းချလိုက်သည်။

ဖြူဖွေးသော နှင်းပွင့်များ ကြွေကျလာပြီး အလွန်အမင်း အေးစိမ့်သော အရှိန်အဝါကို သယ်ဆောင်လာ​၏။

တဒင်္ဂအတွင်း အစွန်းကုန် တုန်ခါနေသော ဤဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည် ပြန်လည် လှုပ်ခတ်လာပြန်သည်။

ဖြူဖွေးသော နှင်းပွင့်အများစုမှာ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း အနည်းငယ်သော အစိတ်အပိုင်းမှာ ဓားမြှောင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

နှင်းပွင့်များ အရည်ပျော်သွားပြီး နှင်းစကျချိန်တွင် မြေပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသော နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ပင်။

ဓားမြှောင်နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် နှင်းပွင့်များမှာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအေးစိမ့်သော အငွေ့အသက်များသည် စွမ်းအားမျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဓားမြှောင်အတွင်းမှတစ်ဆင့် ရေခဲကျောက်ဓားဆီသို့ စီးဝင်သွားလေ​၏။

ထို့နောက် နှင်းဖြူရောင် ဓားရိပ်သည် ဓားမြှောင်၏ ထိပ်ဖျားနှင့် ထိတွေ့သွားတော့သည်။

“ရှဲ…"

အသံမှာ အသားကင်နေသည့် အသံနှင့် တူလှသည်။

သို့သော် အသားနံ့ ထွက်ပေါ်လာမည့်အစား နှင်းဓားမှာ အရည်ပျော်သွား​၏။

ထို အနက်ရောင် ဓားမြှောင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်၊ အဝေးမှ ထိန်းချုပ်ထားသော ဓားရိပ်မျှဖြင့်ပင် ၎င်းကို မယှဉ်နိုင်ချေ။

လင်ချွမ်​၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ မပြောင်းလဲဘဲ တည်ငြိမ်နေလျက်။

နှင်းဓားရိပ်မှာ အရည်ပျော်သွားပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲမှ ရေခဲကျောက်ဓားကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်စွဲကာ ဓားမြှောင်ကို တိုက်ရိုက် သွားရောက် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခုက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုစွမ်းအားမှာ လင်ချွမ်ထံမှသာမက ဟေးချင်းထံမှလည်း လာခြင်းပင်။

ယခင်က ဖုံးကွယ်ထားသော အတွင်းအားနှင့် မူလစွမ်းအားများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာသည်။

၎င်းတို့၏ တုန်ခါမှုမှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် နှစ်ဦးစလုံး၏ လက်မောင်းများတွင် လေဝဲဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ခုနကတင် နှစ်ဦးစလုံးသည် သေစေနိုင်သော ကွက်များကို တိတ်တဆိတ် ပြင်ဆင်နေခဲ့ကြခြင်း။

၎င်းတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့သည့် ခဏ၌ ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တုန်ခါလာသည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားအထွတ်အထိပ် အဆင့်၏ နယ်ပယ်သည်ပင်လျှင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်မှ တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ဟင်းလင်းပြင် လွတ်လပ်မှု စွမ်းအားများ၏ ထိုးဖောက်မှုကို နောက်ဆုံးတွင် မခံနိုင်တော့ပေ။

ယခုအခါ ၎င်းသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်နေပြီး အချိန်မရွေး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ။

အခန်း ၃၄၀ - ဟာကွက်ကို ဖြည့်ဆည်းခြင်း

နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးသည် တုန်ခါနေပြီး အချိန်မရွေး ပြိုလဲပျက်စီးသွားနိုင်သည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ဟေးချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အေးစက်သွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လင်ချွမ်ရှိနေသော နယ်ပယ်အပိုင်းအစသည် ထိုနေရာ၌ပင် တစ်စစီ ကြေမွသွားတော့သည်။

"ဝိုး၊ မင်း တကယ်ပဲ ဒီလောက်ထိ လုပ်ရက်တယ်ပေါ့"

လင်ချွမ်က တိုးတိုးရေရွတ်ရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်​၏။

သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

ဒီအဘိုးကြီးက မိမိရဲ့ နယ်ပယ်ကို ဒီလောက်အထိ အနစ်နာခံပြီး ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်

သောအခါ လင်ချွမ်​၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ တစ်ဖက်လူက အနစ်နာခံလိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်သလို သူတို့၏ နယ်ပယ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။

ဤလူတွင် မိမိရှိနေသော နေရာမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို သီးသန့်ခွဲထုတ်လိုက်နိုင်သည့် ထူးခြားသော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် နယ်ပယ်ကို ထောင်မှန်စတုဂံပုံစံ အာကာသတစ်ခုဟု နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင်၊ စွန့်လွှတ်ပြီး ကြေမွသွားသော အပိုင်းသည် ထိုအထဲမှ ကုဗတုံးလေး တစ်တုံးသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းကွဲအက်သွားခြင်းက နယ်ပယ်တစ်ခုလုံး၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို မထိခိုက်စေပေ။

တိုးတိုးကျိန်ဆဲသံများနှင့်အတူ လင်ချွမ်း

သည် ကိုယ်ကိုလှည့်လိုက်သည်။

မူလအစွမ်းများသည် ပုံဆောင်ခဲ အမြှေးပါးတစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးအုပ်လိုက်​၏။

သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်၏ အနှစ်သာရများ ပါဝင်သော ထိုအစွမ်းသည် ဟင်းလင်းပြင်၏ ဝါးမြိုမှုကို ကြံ့ကြံ့ခံ ခုခံထားသည်။

၎င်းက သူ့ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဆိုင်းငံ့နေနိုင်ရန် ခွဲခွဲခြားခြား ကူညီပေးထားသော်လည်း လင်ချွမ်​၏ စွမ်းအင်များကိုမူ ပုံမှန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကုန်ဆုံးစေသည်။

"ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး"

လင်ချွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းသည် မင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဝါးမြိုခံရရုံသာမက၊ ဒီအတိုင်း ရပ်နေရုံနှင့်ပင် စွမ်းအင်များသည် စီးဆင်းနေသော ရေကဲ့သို့ ကုန်ခမ်းသွားစေသည်။

"ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာမှဖြစ်မယ်"

အတွေးတစ်ခုက ခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး စိတ်ကူးသစ်တစ်ခု ရရှိသွားသည်။

ဟာကွက်ကို ကြည့်ရင်း လင်ချွမ်​၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"အဲဒီလိုဆိုရင်... ဒီဟာကွက်ကိုပဲ ပြန်ဖြည့်လိုက်ရင်ရော"

အာကာသထဲက ဟာကွက်ကို ပြန်ဖြည့်ဖို့ဆိုတဲ့ စိတ်ကူးက ထူးဆန်းနေသော်လည်း မဖြစ်နိုင်သည့် အရာတော့ မဟုတ်ပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် လူတို့နေထိုင်သော အာကာသကို သုံးဖက်မြင်၊ ဆိုလိုသည်မှာ စတုဂံပုံ သို့မဟုတ် စတုရန်းပုံ အကွက်တစ်ခုအဖြစ် ယူဆလျှင်၊ အထဲတွင် ရှိနေသော လူများသည် ကတ်ထူသေတ္တာထဲက တိရစ္ဆာန် သို့မဟုတ် အင်းဆက်များ နှင့် တူပေလိမ့်မည်။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့သည် သေတ္တာထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး ဘောင်အတွင်း၌သာ သွားလာနိုင်​၏။

သို့သော် ထိုတိရစ္ဆာန်သည် အင်းဆက်မဟုတ်ဘဲ ခွေး သို့မဟုတ် ကြောင်တစ်ကောင် ဖြစ်နေလျှင်ရော။

ယင်း၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အင်အားကြောင့် သေတ္တာကို ဖောက်ထွက်သွားရန် အလားအလာ များလှသည်။

၎င်းကို 'ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ခြင်း' ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ခက်ခဲသောအလုပ် မဟုတ်ပေ။

ရှေ့တွင် ဟေးချင်းသည် နယ်ပယ်အစွမ်းကို အသုံးပြုပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မျောနေနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အတူပင် လင်ချွမ်လည်း လုပ်နိုင်ခြင်း။

အမှန်တကယ်တော့ ယခုအခြေအနေမှာ ရင်းနှီးနေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ နယ်ပယ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လစ်လပ်နေသော နေရာကို ချက်ချင်း ဖြည့်ဆည်းလိုက်သည်။

နယ်ပယ်ထုတ်လွှတ်မှုနှင့် အစားထိုးမှုဖြစ်စဉ်သည် အလွန်ပင် ချောမွေ့ပြီး သဘာဝကျလှသည်။

ထို့အပြင် လင်ချွမ်​၏ နယ်ပယ်မှာ အဆင့်ပိုမြင့်သောကြောင့်၊ ၎င်းပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် မည်သည့်တုန်ခါမှုမျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်​၏။

ထိုအခါ ဟေးချင်း၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်နှာသည် ကြောက်ရွံ့မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုခဏတွင် လင်းချွမ်းက အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဝဲဂယက် သတ်ကွင်း"

ချက်ချင်းပင် အာကာသအဆင့်အတန်းကို ကျော်လွန်သော နယ်ပယ်တစ်ခုသည် ဝဲဂယက်တစ်ခုကဲ့သို့ လှည့်ပတ်သွားပြီး လင်ချွမ်ရှိနေသော ဧရိယာပတ်လည်တွင် လျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်သွားသည်။

၎င်း၏ အပြင်ဘက်ခြမ်းရှိ ကုဗမီတာတိုင်းတွင် ဟေးချင်း၏ နယ်ပယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ​၏။

ထိုနယ်ပယ်နှစ်ခု ဆုံစည်းရာနေရာသည် အသေအကျေ သတ်ဖြတ်မှုများ အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်ပွားရာ နေရာပင်။

ဟေးချင်း၏ နယ်ပယ်များ တစ်လက်မချင်းစီ ကြေမွသွားသည်နှင့်အမျှ၊ အထဲတွင်ရှိသော အာကာသစွမ်းအင်များသည် လင်ချွမ်​၏ နယ်ပယ်ထဲသို့ စုပ်ယူခံရပြီး အားဖြည့်စွမ်းအင်များ ဖြစ်သွားသည်။

ထိုခဏအတွင်းမှာပင် လင်ချွမ်သည် မိမိနယ်ပယ်အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ ဟေးချင်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

လူက အသံထက် အရင်ရောက်လာခြင်း။

အသံထဲတွင် 'ပင်လယ်ပြာလှိုင်းထသံစဉ်' ၏ အသံလှိုင်းနည်းစနစ်များ ပါဝင်နေသည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် နယ်ပယ်၏ ပံ့ပိုးမှုနှင့်အတူ ထိုစွမ်းအားသည် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် ဟေးချင်း၏ နယ်ပယ်အတွင်း၌ လှိုင်းဂယက်များ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး အလွှာလိုက် ရှေ့သို့ စီးဆင်းသွား​၏။

လင်ချွမ်က ဤအရာကို မည်သို့လုပ်ဆောင်လိုက်သည်ကို မစဉ်းစားအားမီမှာပင် ဟေးချင်းသည် ချက်ချင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူသည် လက်ဟန်တစ်ခုပြုလုပ်လိုက်ပြီး အတွင်းအားကို အသုံးပြုကာ စာလုံးနှစ်လုံးကို ပုံဖော်လိုက်သည်။

ထိုထူးခြားသော စာလုံးများသည် ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများ ရှိပုံရ​၏။

ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုစာလုံးများသည် သူ၏လက်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး လေထဲတွင် ဝေဝါးသွားကာ အာကာသနှင့် အချိန်ကို ကျော်လွန်၍ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

"ဒုန်း"

ထိုစာလုံးသည် ဝေးဝေးမရောက်မီမှာပင် လေထဲ၌ ပုံသဏ္ဌာန်များ ပျက်ယွင်းသွားသည်။

ထို့နောက် ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခု တီးလိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည်လည်း လှိုင်းဂယက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး လင်ချွမ်​၏ အသံလှိုင်းနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရိုက်ခတ်မိကြ​၏။

အသံလှိုင်းချင်း အားပြိုင်ခြင်းသည် လူတို့ထင်ထားသကဲ့သို့ အသံပိုကျယ်အောင် အော်ဟစ်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

လက်တွေ့တွင်မူ ၎င်းတို့ကြားက တိုက်ပွဲသည် ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

ပုံမှန်အသံလေး တစ်သံဖြစ်နေလျှင်ပင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အသံလှိုင်းပေါ်မူတည်၍ အရှုံးအနိုင် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

ပင်လယ်ပြာလှိုင်းထသံစဉ် နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိုစာလုံးမှ ပါလာသော အသံလှိုင်းမှာ အဆင့်ပိုမြင့်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့သော် လင်ချွမ်​၏ အစွမ်းတွင် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်၏ အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေသောကြောင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ပိုမိုသာလွန်နေသည်။

အချင်းချင်း အားပြိုင်မှုများ လျော့ပါးသွားပြီးနောက် လင်ချွမ်​၏ အစွမ်းက အနည်းငယ် ပိုသာသွားသည်။

ကျန်ရှိနေသော အစွမ်းများသည် မီတာအနည်းငယ်သာ သွားနိုင်ပြီးနောက် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လင်ချွမ်သည် စိတ်ဓာတ်ကျမသွားပေ။

ခုနက ဟိန်းဟောက်သံသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမစမီ အမြည်းမျှသာ ရှိသေးသည်။

သူ၏ တကယ့်လူသတ်ကွက်မှာ နောက်ကလိုက်လာသော လျှပ်စီးကဲ့သို့ အလင်းတန်းပင်။

ပြတ်သားပြီး လျင်မြန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုက လေထုကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

ထိုရိုးရှင်းသော အလင်းတန်းကို ကြည့်ရင်း ဟေးချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အကယ်၍ ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားကို သူ၏ နယ်ပယ်အတွင်း လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားခွင့် ပေးလိုက်ပါက ကြီးမားသော ပျက်စီးမှုများ မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

၎င်းသည် မီတာအနည်းငယ်သာ ကွဲထွက်သွားသော်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှုလှိုင်းသည်ပင် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။

ဟေးချင်းသည် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေရသည့် ဒဏ်ကို အောင့်ခံရင်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

သူ၏ ညာလက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သောအခါ မရေမတွက်နိုင်သော ဖိအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လင်ချွမ်​၏ အစွမ်းကို ထိန်းချုပ်ကန့်သတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ နယ်ပယ်တစ်ခုသည် တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကန့်သတ်နိုင်သည်။

အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်က အဆင့်မတူပါက သူတို့၏ အစွမ်းအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်သိမ်းပစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ၎င်းတွင်လည်း အကန့်အသတ်များ ရှိလေ​၏။

မိမိထက် ပိုမိုအားကောင်းပြီး အဆင့်မြင့်သော စွမ်းအားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ နယ်ပယ်၏ ကန့်သတ်နိုင်စွမ်းမှာ များစွာ အားနည်းသွားသည်။

မြန်နှုန်းမြင့် ဓားချက်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ နေနေသာသာ၊ ယခုကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းကပင် ဟေးချင်းကို ပြင်းထန်သော ခေါင်းကိုက်မှုနှင့် တန်ပြန်ဒဏ်ရာကို ခံစားရစေသည်။

နံရိုးဒဏ်ရာနှင့် ရင်ရိုးကျိုးခြင်း၊ သူ၏ ညာလက်မောင်းမှာလည်း အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ဒဏ်ရာများ ရနေ​၏။

ဝိညာဉ်အကာအကွယ် ကြေမွသွားခြင်း၊ အစွမ်းများ ယုတ်လျော့လာခြင်းနှင့် နယ်ပယ် ကန့်သတ်ခံရခြင်း...

ဤဒဏ်ရာများ အားလုံးသည် လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တက်လာပြီး ဟေးချင်းကို အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

"နောက်ဆုံး လက်နက်ကို အသုံးမပြုလို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်"

ဟေးချင်းသည် သက်ပြင်းတိုးတိုးချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အမှန်တော့ သူ ဤနေရာကို လာရဲသည့် အကြောင်းရင်းမှာ...

လင်ချွမ်​၏ နယ်မြေထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရခြင်းကိုပင် သူတို့ ဂရုမစိုက်ကြဘဲ ယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်းမှာ ဤနောက်ဆုံးလက်နက်ကြောင့်ပင်။

မည်မျှကြာအောင် ချိတ်ပိတ်ခံထားရသည် ဖြစ်စေ၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့် အစွမ်းရှိသော ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်သည့် ဟေးချင်းတွင် အစီအစဉ်များစွာ ရှိနေမည်မှာ အမှန်ပင်။