အခန်း (၃၂၉-၃၃၀)

အခန်း ၃၂၉ - တစ်ခုတည်းမှ ခြောက်ခုအဖြစ် ကွဲထွက်ခြင်း

နဂါးကြီးသည် မြစ်ရေကို အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ဖြစ်စေပြီး လှိုင်းတံပိုးများကို လှုပ်ခတ်နေစေ​၏။

၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အားကောင်းလှသည့် တွန်းအားကြောင့် ရေဝဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေစီးကြောင်းများစွာသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်ကာ လျင်မြန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

လင်ချွမ်သည် ထိုရေဝဲကြီး၏ အထက်တွင် ရပ်နေသည်။

သူ၏ လက်နှစ်ဖက်သည် ရေခဲကျောက်ဓား၏ လက်ကိုင်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်။

ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ဓားကွက်ကို ထုတ်ဖော်အပြီးတွင် သူ၏ ဓားအလင်းတန်းသည် ရေဝဲထဲ၌ ပိတ်မိနေပြီး အပြန်အလှန် အားပြိုင်နေရ​၏။

သို့သော်လည်း ထိုနဂါး၏ စွမ်းအားကြောင့် လင်ချွမ်ပင်လျှင် ဤအခြေအနေကို ထိန်းထားနိုင်ရန် တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်နေရသည်။

၎င်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ရေဝဲထဲသို့ စုပ်ယူမခံရစေရန်အတွက်ပင်။

လူသားဟူသည် သဘာဝအရ ကုန်းနေသတ္တဝါများ ဖြစ်ကြရာ သမုဒ္ဒရာနှင့် ရေပြင်ကို ကြောက်ရွံ့သော ဗီဇစိတ် ရှိကြသည်။

၎င်းမှာ မျိုးရိုးဗီဇထဲတွင် စွဲထင်နေသော ဇီဝဗီဇပင်။

ထို့အပြင် ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံ ကွဲပြားမှုကြောင့် ရေထဲတွင် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ကိုယ်ခံပညာနယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် အတွင်းအားကို လှည့်ပတ်ခြင်းဖြင့် အသက်ရှူခြင်းဆိုင်ရာ ဇီဝဗီဇကို လျစ်လျူရှုနိုင်သော်လည်း ရေထဲရှိ အမျိုးမျိုးသော ဖိအားများ၏ ကန့်သတ်မှုကို ခံကြရသည်။

မိမိ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် သိုင်းပညာ အားသာချက်များကို အပြည့်အဝ အသုံးချရန် ခက်ခဲလှသည်။

ထို့ကြောင့် ဤအခြေအနေတွင် လင်ချွမ်အတွက် တောင့်ခံထားရသည်မှာ အနည်းငယ် ခက်ခဲနေသည်။

သို့သော် ‘ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ဓား’ ဟူသည်မှာ လင်ချွမ်ကိုယ်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်ထားသော စစ်မှန်သည့် ဓားဆန္ဒ ဖြစ်သည်။

၎င်းထဲတွင် ဓားသိုင်း၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေသည်။

ထို့ကြောင့် ဖျက်ဆီးခြင်းရေဝဲထဲတွင် ပိတ်မိနေသော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း ချေဖျက်ရန်မှာ ခက်ခဲလှ​၏။

လင်ချွမ်သည် လက်ရှိအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန် အားအင်အချို့ကို အသုံးပြုရင်း အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

အပေါ်ယံတွင် ပါးလွှာသော မြူခိုးများကို မြင်နေရသဖြင့် ထွက်ပေါက်ရှိရာကို ခန့်မှန်းနိုင်​၏။

ယခုအခါ နဂါးကြီးသည် ရေဝဲထဲတွင် ပုန်းကွယ်ကာ ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖျောက်ထားသည်။

မိမိက အလင်းထဲတွင် ရှိနေပြီး ရန်သူက အမှောင်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် မိမိဘက်မှ ပို၍ အထိနာနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို သိသာလွန်းအောင် မလုပ်သင့်ပေ။

သို့မဟုတ်ပါက မိမိထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည်ကို သိရှိသွားလျှင် ထိုနဂါးသည် ကြိုတင်တားဆီးပေလိမ့်မည်။

"ငါ့ရဲ့ အရှိန်က သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းချိန်မှာ အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့ပေမဲ့ ဒီနဂါးကတော့ အရှိန်ပိုင်းမှာ ငါ့ထက် သာနေတုန်းပဲ"

"အခုထိ ပြသခဲ့တဲ့ ခွန်အားအရ ဆိုရင်တော့ ဒီကောင်ရဲ့ အဆင့်ဟာ အနည်းဆုံး သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိနေတယ်"

"ငါတို့ တကယ်ပဲ လွန်သွားပြီ"

"အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အဲဒီလူက ငါ့ကို ဘာလို့ သတိမပေးတာလဲ"

"သူက ငါ့အရည်အချင်းကို အမှန်တကယ်ပဲ မြင်နေတာလား"

"ဒါမှမဟုတ် သူ့မှာ နောက်ခံတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား"

လက်ဖဝါးများကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုက်ကျိစွမ်းအားများ လေထဲတွင် စုစည်းလာသည်။

လင်ချွမ်သည် ဓားအလင်းတန်းဖြင့် တိုက်ခိုက်နေမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်လိုက်​၏။

ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အထက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တက်လှမ်းသွားသည်။

ရေစီးကြောင်း၏ တွန်းအားကြောင့် သူ၏ ပုံရိပ်သည် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

ထိုက်ကျိ၏ လည်ပတ်မှုက ထိုဖြစ်စဉ်ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေပြီး လှိုင်းတံပိုးများကိုလည်း ဖယ်ရှားပေး​၏။

သို့သော် ဓားအလင်းတန်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ အောက်ဘက်ရှိ ရေဝဲသည် ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာသည်။

စုပ်ယူမှုအားမှာ မြင့်တက်လာပြီး ရေအောက်လှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ရုတ်တရက် အောက်ဘက်မှ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု တက်လာပြီးနောက် နဂါး၏ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့​၏။

လင်ချွမ်သည် အတွေးတစ်ခုနှင့်အတူ လက်နှစ်ဖက်ကို လေထဲတွင် ခါယမ်းလိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားသည် ချက်ချင်းပင် ရေဝဲတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုနေရာကို ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ပြိုင်ဘက်ကို အနာတရ မဖြစ်စေနိုင်ကြောင်း သူသိသော်လည်း၊ နဂါးအကြေးခွံများ၏ ခံစစ်ကိုပင် မဖောက်နိုင်သော်လည်း၊ သူလုပ်ဆောင်နေသည်မှာ သတ်ရန်မဟုတ်ဘဲ အချိန်ဆွဲရန်သာ။

ရေဝဲကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုကာ လင်ချွမ်သည် ဘေးဘက်မှနေ၍ အထက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပြေးသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အရိပ်တစ်ခုက ထိုနေရာကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

အောက်ဘက်မှ ရေတိုင်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ပန်းထွက်လာပြီး နဂါးကြီး၏ ကိုယ်ထည်သည်လည်း ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့် တက်သွားလေ​၏။

၎င်းမှာ အမြင်မှားစေသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ။

ပြာလုနီးပါး မီးခိုးရောင် အကြေးခွံများသည် လင်ချွမ်​၏ ဘေးမှ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားစဉ် ရေထဲ၌ ရေဝဲသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် မြင့်တက်လာပြီး ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းဖြင့် လည်ပတ်နေသည်။

နဂါးအမြီး တွန့်လိမ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ အသံထက်မြန်သော ပေါက်ကွဲသံများ နေရာအနှံ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထက်မြက်သော အသိစိတ်များ ပါဝင်နေသည့် အထူးရေမြား ခြောက်စင်းသည် အလိုအလျောက် စုစည်းလာသည်။

ရေအောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြိုကွဲမှုခြေရာများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ထိုနေရာတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး လင်ချွမ်​၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွား​၏။

အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်မှာ နယ်ပယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည့် ထုရိုက်သံများပင် ဖြစ်သည်။

နယ်ပယ်တစ်ခုတည်းတွင်ပင် အထက်၊ အလယ်၊ အောက် ဟူ၍ အဆင့်သုံးဆင့် ရှိသည်။

ထို့အပြင် ဤသည်မှာ သားရဲနှင့် လူသားကြား တိုက်ပွဲပင်။

နယ်ပယ်မှာ အပြင်းအထန် အရိုက်ခံရသည့် ခဏတွင် လင်ချွမ်​၏ ပျံသန်းနေသော ပုံရိပ်မှာ တစ်ဖန် အနှောင့်အယှက် ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် လှည့်ကွက်ကို နားလည်သွားပြီ။

သူလှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်အတူ သူ၏ လက်ဖဝါးသည် လေထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ဖိချလိုက်သည်။

ရေအောက်ရှိ ဧရာမရေဝဲကြီးသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခင်က သူနားလည်ခဲ့သော ရေဝဲသိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုကာ လင်ချွမ်သည် ရေဝဲကြီးကို အောင်မြင်စွာ လူစုခွဲလိုက်​၏။

၎င်းသည် လည်ပတ်နေခြင်းကို မရပ်တန့်သွားသော်လည်း ယခုအခါ လင်ချွမ်က ၎င်းကို ရေဝဲငယ် ခြောက်ခုအဖြစ် ခွဲထုတ်လိုက်ခြင်း။

၎င်း၏ အခြေခံမှာ အားကောင်းလှသည့် ရေစီးကြောင်း ခြောက်ခု၏ အကြွင်းအကျန်များပင် ဖြစ်သည်။

စိမ်းမြနဂါးကြီး တွက်ချက်မှု မှားယွင်းသွားခဲ့လေပြီ။

၎င်းတွင် ဉာဏ်ရည် မပြည့်ဝသဖြင့် အချို့သော အခြေအနေများကိုသာ စဉ်းစားနိုင်ပြီး ရေရှည်စီမံကိန်းများကို မချမှတ်နိုင်ပေ။

လင်ချွမ်သည် မိမိ၏ အင်အားကို သုံး၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသော်လည်း လင်ချွမ်က အခွင့်အရေးကို ဤမျှ ကောင်းမွန်စွာ အမိအရ ဆုပ်ကိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ယခုအခါ ရေဝဲကြီး ပျက်ပြားသွားသဖြင့် စုဆောင်းထားသော စွမ်းအားများသည် ချက်ချင်းပင် ရေစီးကြောင်း ခြောက်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းတို့၏ စုပေါင်းဆွဲအားမှာ ယခင်ကထက် များစွာ အားနည်းသွားသည်။

လင်ချွမ်သည် တစ်ဖက်လူ အံ့အားသင့်နေသော အခိုက်အတန့်ကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ဖဝါး တုန်ခါသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

နှိမ်နင်းခြင်း ခံထားရသော ရေဝဲသည် ပိုမိုနှေးကွေးစွာ လည်ပတ်လာ​၏။

ချက်ချင်းပင် နဂါးကြီးသည် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ​၏။

ရေထဲတွင် ရေစက်များ စုစည်းမှုနှင့်အတူ အသံလှိုင်းများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို လင်ချွမ်သည် သာမန်မျက်စိဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ သက်တန့်တံတားကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

၎င်းသည် အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့လာ​၏။

ဤကဲ့သို့သော ထိခိုက်မှုမျိုးသည် ထိပ်သီးပညာရှင် တစ်ဦးအတွက်ပင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေနိုင်သည်။

၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဓားစွမ်းအင်များသည် ထိုနေရာကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

၎င်းတို့သည် နေရာအနှံ့ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး အသံလှိုင်းများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို အပြန်အလှန် ခုခံနေသည်။

သို့သော်လည်း ဓားစွမ်းအင်များသည် နဂါး၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နဂါးအကြေးခွံများပေါ်တွင် မီးပွားများ ပေါ်လာပြီးနောက် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

ဓားစွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လေစီးကြောင်းများကို အသုံးပြု၍ လင်ချွမ်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးရှိ အတွင်းအားကို လိမ်လှည့်လိုက်​၏။

သူသည် စီးဆင်းနေသော ရေနှင့် အတွင်းအား၏ ပေါင်းစပ်အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အသုံးပြုကာ အားအင်ပြန်ပြည့်စေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချွမ်​၏ ပုံရိပ်သည် အမြဲတမ်းကဲ့သို့ပင် ပေါ့ပါးသွက်လက်လာသည်။

သူသည် ရေထဲတွင် ရှိနေသော အမျိုးမျိုးသော အတားအဆီးများကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အချိန်ဆွဲမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူသည် အထက်ရှိ ထွက်ပေါက်နှင့် နီးကပ်နေပြီ။

ယခုအခါ ရင်ဆိုင်ရန် ကျန်ရှိနေသည်မှာ နဂါးကြီး၏ ဧရာမ ကိုယ်ထည်သာ။

၎င်းကို ရိုက်ခွဲဖွင့်နိုင်လျှင် သူတို့ ထွက်ပြေးနိုင်ပြီ။

သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းအားများသည် သွေးကြောများထဲတွင် ဟိန်းဟောက် စီးဆင်းနေသည်။

အရိပ်များထဲတွင် နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ပုံရိပ်ယောင် နှစ်ခုသည် လင်ချွမ်​၏ နောက်ကျော ဘယ်နှင့်ညာတွင် လွင့်မျောနေသည်။

၎င်းတို့သည် ခေါင်းနှင့် အမြီး ဆက်လျက်ရှိပြီး အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေကာ ယင်နှင့်ယန် သဘောတရားနှင့် ထိုက်ကျိ၏ အရိပ်အယောင်ကို ပြသနေသည်။

အခန်း ၃၃၀ - အထင်လွဲမှားခြင်း

"ထိုက်ကျိ"

လင်ချွမ်သည် အသံခပ်တိုးတိုးဖြင့် ဟစ်ကြွေးလိုက်ပြီး သူ၏ညာလက်ဝါးဖြင့် နဂါးကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်ရိုက်ချလိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ပင် ရေစီးကြောင်းများမှာ ဝဲဂယက်

သဖွယ် လိပ်တက်လာပြီး လင်ချွမ်၏ ညာလက်မောင်းအတိုင်း လိုက်ပါကာ လေထုထဲတွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ချန်ရစ်ရင်း နဂါးကြီး၏ကိုယ်ထည်ကို ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သယောင် ထင်ရ၏။

သေးငယ်သော လူသားနှင့် အလွန်ကြီးမားသော နဂါးကြီး။

၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကွာခြားလွန်းလှသည်။

သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် လူသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ထိုမျှကြီးမားသော နဂါးကြီးကို တုန်လှုပ်အောင်လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင် ဓားနတ်ဘုရားနှင့် အရိပ်သဏ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ စောင့်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် ရေကာကာအတွင်းရှိ လင်ချွမ်သည် ရုတ်တရက် အားကောင်းသော စွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သူသည် နဂါးကြီးကို ရေအောက်ခြေသို့ စောင်း၍ လွင့်စင်သွားစေရန် မည်သို့သော ခွန်အားဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်မသိသော်လည်း အောင်မြင်သွားခဲ့​၏။

ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူကာ လင်ချွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် ရေကာကာအပေါက်ဝသို့ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ အပြင်သို့မရောက်မီမှာပင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လက်သွားပြီး မြူခိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထိုတံခါးမှာ မျက်စိရှေ့တင် ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်တွင် လင်ချွမ်၏ကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲ၌ ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သို့သော် သူသည် လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားပြီး သူ၏နောက်ကွယ်သို့ လေးလံသော အကြည့်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

......

မြူခိုးများ၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသော ချောက်နက်ကြီးသာ ကျန်ရှိတော့​၏။

ထိုထုထည်ရှိသော အမှောင်ထုထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ဓားနတ်ဘုရား၏ အကြည့်မှာ ရုတ်တရက် စူးရှသွား​၏။

ထိုခဏ၌ပင် လင်ချွမ်သည် တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။

သို့သော် သူတို့ရှေ့ရှိ မြူခိုးများမှာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် အလိုအလျောက်ပင် ပျော်ဝင်ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဓားနတ်ဘုရား၏ စိတ်ထဲ၌ အမှန်တရားကို ရိပ်စားမိသွားသည်။

သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ၏ဓားဆန္ဒကို ထုတ်ဖော်ကာ ထိုအရိပ်သဏ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပစ်လွှတ်လိုက်လေ​၏။

အရိပ်သဏ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ပြုံးယောင်သန်းမှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် သူ၏ဘယ်လက်ကို ဆုပ်လိုက်ရာ စာလုံးများအားလုံးမှာ ခိုင်မာလာပြီး ဓားနတ်ဘုရား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်သော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ညာလက်မှာမူ တူတစ်ချောင်းပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ အလျားလိုက် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။

၎င်း၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်လွန်းလှသဖြင့် ဓားနတ်ဘုရားပင် အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက်ထိမှန်ကာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့​၏။

ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုအရိပ်သဏ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်သည် အသာစီးရနေသည်ကို ဆက်လက်အသုံးမချဘဲ ငြိမ်သက်နေခြင်းပင်။

သူသည် အပြုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ဝါးပေါ်မှ စာလုံးများမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပြောင်းလဲလာပြန်သည်။

စာလုံးများ အပြည့်အစုံ မပေါ်လာမီမှာပင် ဒေါသထွက်နေသော ဓားနတ်ဘုရားသည် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ နင်းကာ ရှေ့သို့ တစ်ဖန် ပြေးဝင်သွားပြန်သည်။

သူသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခုန်တက်ကာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံးဖြင့် ကန်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဓားနတ်ဘုရား၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ဓားရှည်ကြီးတစ်စင်းအဖြစ်သို့ လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီ။

သူ၏ခြေထောက်များကို ဓားသွားအဖြစ်၊ လက်မောင်းနှင့် ပခုံးများကို ဓားအကာအဖြစ်၊ ဦးခေါင်းကို ဓားရိုးအဖြစ် အသုံးချထားခြင်းဖြစ်သည်။

ဓားစွမ်းအင်များ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ မည်းမှောင်ပြီး တစ္ဆေဆန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု သက်ဆင်းလာသည်။

၎င်းသည် မှောင်မည်းနေသော ချောက်နက်ကြီးကို ပို၍ပင် ထူးဆန်းချောက်ချားဖွယ် ဖြစ်စေ​၏။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လှိုင်းတွန့်များ တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အရိပ်သဏ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

နယ်ပယ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီဖြစ်၍ အလွန်ပြင်းထန်သော ချည်နှောင်မှုစွမ်းအားမှာ ချက်ချင်းပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို ယူ၍ ဓားနတ်ဘုရား၏ ပျံသန်းမှုအရှိန်မှာ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာပြီး သူ၏ဓားဆန္ဒမှာလည်း ပို၍ အံ့မခန်းဖြစ်လာသည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ရရှိခဲ့သော နားလည်သဘောပေါက်မှုများနှင့် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ဓားချက်ကို အကြိမ်ကြိမ် လေ့လာခဲ့သည့် ကျွမ်းကျင်မှုများ၏ အကူအညီဖြင့် ဓားနတ်ဘုရားသည် အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်၏ အထက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။

သူသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ တူညီသောအဆင့်ရှိသူများထက် များစွာ သာလွန်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားအဖြစ်ပြောင်းလဲသည့် ဤနည်းစနစ်၏ စွမ်းအားမှာ သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်၏ ကနဦးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီပင်။

ထိုအချိန်၌ အရိပ်သဏ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ ခံစားချက်အားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ဗလာသက်သက် မျက်နှာကိုသာ ပြသထားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ညာလက်ဝါး၌ လိမ်ယှက်နေသော ခံစားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင်၏ ပုံပျက်ယွင်းမှုများကြားမှ အက်ကြောင်းများ လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာ​၏။

သူ၏ရှေ့ ငါးမီတာခန့်အကွာတွင် တောက်ပသော မှန်တစ်ချပ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဓားနတ်ဘုရား သွားရမည့်လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

၎င်းကိုမြင်သောအခါ ဓားနတ်ဘုရားသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ မြှင့်တင်လိုက်​၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားစွမ်းအင်များသည် ချက်ချင်းပင် မြစ်တစ်စင်းသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထိုမှန်ချပ်ကို ရိုက်ခတ်တော့သည်။

ချောက်နက်ကြီးအတွင်းရှိ ထူးဆန်းသော လှုပ်ခတ်မှုများအားလုံး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဓားနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ထိုခဏ၌ပင် တစ်နေရာတည်း၌ တောင့်ခဲသွားလေ​၏။

ဓားစွမ်းအင်သည် မှန်မျက်နှာပြင်ကို ထိမိပြီး အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ထိုမှထွက်ပေါ်လာသော ဓားစွမ်းအင်များမှလွဲ၍ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အလင်းတန်းများမှာမူ ဟင်းလင်းပြင်၏ အတားအဆီးကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ကြပေ။

သေချာပေါက် အနိုင်ရမည်ဟု ယူဆထားသော အဆုံးအဖြတ် လှုပ်ရှားမှုမှာ အရိပ်သဏ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်၏ အလွယ်တကူ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ဤရလဒ်ကြောင့် ဓားနတ်ဘုရားမှာ အတန်ငယ် စိတ်ပျက်သွား​၏။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို မပြီးဆုံးမီနှင့် အနေအထား မပြောင်းလဲမီမှာပင် မှန်၏ အခြားတစ်ဖက်၌ ဓားအရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဓားစွမ်းအင်များဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး မည်းမှောင်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် အတူတကွ လိပ်တက်သွားပြီး ခရမ်းရောင်ဓားတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်း၏ လက်ရှိပုံစံမှာ ဓားနတ်ဘုရားနှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင်။

ထိုအခိုက်တွင် မှန်အတွင်းရှိ ပုံရိပ်နှစ်ခုကို ပိုင်းခြားထားသော အလွှာမှာ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားသည်။

မှန်ပုံရိပ်အတွင်းတွင် ဓားနတ်ဘုရား၏ မူလကိုယ်ထည်နှင့် ၎င်း၏ပုံတူတို့မှာ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားကြတော့သည်။

......

ချောက်နက်ကြီးအတွင်း ခဏတာ ငြိမ်သက်မှုတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေပြင်းများ လေထုကို ခွဲထွက်သွားပြီး ဖျက်ဆီးလိုသော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားလေ​၏။

၎င်းတို့သည် လှိုင်းတွန့်များသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤနေရာတွင် အခြားအရာ ဘာမျှမရှိခြင်းပင်။

ချောက်နက်ကြီး၏ အစွန်းတွင်ရှိသော အမှောင်ထုများကို သွားရောက်ရိုက်ခတ်လျှင်ပင် အနည်းငယ် အားပျော့သွားစေရုံသာရှိမည်။

၎င်းသည် ထိုးဖောက်မသွားနိုင်ဘဲ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်သာ ပျော်ဝင်သွား​၏။

ဓားနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း သူ၏မျက်ခုံးတန်းများကြားတွင်မူ လက်လျှော့မည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။

ခဏတာ အားပြိုင်ပြီးနောက် ဓားနတ်ဘုရား၏ ရှေ့မှ ဟင်းလင်းပြင်ရှိ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ စတင်ပုံပျက်လာသည်။

လိုက်ကာများကဲ့သို့သော အရိပ်များမှာ ချည်မျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ၎င်းကို ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့လာ​၏။

ဤအချိန်တွင် နယ်ပယ်သည် အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လာခြင်း။

သို့သော် ထိုချည်မျှင်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်မီမှာပင် ၎င်းတို့မှာ အာရုံခံစားမှုထဲမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုခဏ၌ ဓားနတ်ဘုရားနှင့် ၎င်း၏ ဆက်သွယ်မှုမှာ မမြင်နိုင်သော ဓားတစ်စင်းဖြင့် အဖြတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဓားနတ်ဘုရား အပြင်းအထန် ပြန်လည်မတိုက်ခိုက်မီမှာပင် သူ၏ဘေးဘက်၌ ထူးဆန်းသော အရောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ မြူခိုးတစ်ခုဖြစ်ပြီး မျက်နှာပြင်မှာ လှိုင်းများသဖွယ် တောက်ပနေ​၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရိပ်သဏ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်၏ လက်ဝါးပေါ်၌ စာလုံးများ ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ငါလုပ်တာ မဟုတ်ဘူး"

ဓားနတ်ဘုရားသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ၎င်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်တိုးတိုးရယ်ကာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဓားနတ်ဘုရား၏ မေးခွန်းကို တုံ့ပြန်သည့်အလား မမြင်နိုင်သော အတားအဆီးမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွား​၏။

ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ဓားနတ်ဘုရားကို နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားအောင် အတင်းအကျပ် တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ထိုနေရာ၌ပင် ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။

ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားသဖြင့် ဓားနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ပါးပြင်မှာ ဖြူလျော့နေ​၏။

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော စွမ်းအားချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့မှုတွင် သူ အသာစီးမရခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိပါသည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ ဤအရာသည် မည်မျှကြာအောင် လျှို့ဝှက်စွာ ကြံစည်နေခဲ့သည်ကို မည်သူမှမသိနိုင်ပေ။

၎င်းတို့ထံတွင် အစွမ်းအစ အချို့ရှိနေမည်မှာ သေချာပါသည်။

အကယ်၍ သူသာ လင်ချွမ်ကို မကြောက်ခဲ့လျှင် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် လိမ်ညာပါမည်နည်း။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားမှာ အလွန်အားနည်းနေသဖြင့် ကလဲ့စားချေရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။

ဤအချက်ကို သိရှိလိုက်သည်နှင့်အမျှ ဓားနတ်ဘုရားအတွင်း၌ ဒေါသများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာသည်။

ယခုလေးတင် အဆင့်တက်ထားသော ဓားနတ်ဘုရားသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့် လျော့နည်းသွားမှုကို ခံစားလိုက်ရ​၏။

ထိုခဏ၌ပင် ဖန်တီးထားသော ဖိနှိပ်မှုများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်၌ပင် အရိပ်သဏ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဘေးတွင် မြူခိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော တံခါးတစ်ခု ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထို့နောက် "ပလုံ" ဟူသော အသံနှင့်အတူ လင်းချွမ်သည် အတွင်းဘက်မှ ယိုင်ထိုးကာ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။