အခန်း (၃၃၅-၃၃၆)

အခန်း ၃၃၅ - အနက်ရောင်ဝိညာဉ်ရှင် ရောက်ရှိလာခြင်း

လင်ယန်ရွှယ်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားရသောအခါ စုဝေးနေသော ပညာရှင်များသည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

အဆင့်မြင့်နေရာများတွင် ရှိနေကြသူများပီပီ ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးများကို ကြားဖူးနားဝ ရှိကြသည်သာ။

ထို့အပြင် ၎င်းက အချို့သော အစွန်းရောက်အခြေအနေများကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်စေသည်။

သက်တမ်းကုန်ဆုံးတော့မည့် 'မိစ္ဆာအိုကြီး' အများစုသည် မသေဆုံးစေရန်အတွက် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် အသက်ဆက်ရန် ကြိုးစားလေ့ရှိကြ​၏။

အချို့က အခြားသူများ၏ အသွေးအသားကို ဝါးမျိုသည့် အထူးနည်းစနစ်များကို သုံးကြခြင်း။

အချို့က သက်စောင့်အားအင်ကို စုပ်ယူရန် ရွေးချယ်ကြသည်။

အချို့ကမူ ခန္ဓာကိုယ်ကို အေးခဲထားပြီး နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမှ ပြန်လည်နိုးထရန် ရွေးချယ်ကြသည်။

အချို့ကမူ မိမိကိုယ်ကို တစ်နေရာရာတွင် ချိပ်ပိတ်ထားခြင်းဖြင့် သက်တမ်းတိုးကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ထိုသူ၏ ကျေးဇူးကန်းသော အပြုအမူက သူတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ရပ်တည်ရန် လုံလောက်နေပြီ။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်း ဒေါသတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် သူတို့သည် စကားလုံးတစ်လုံးကို သတိပြုမိသွားကြ​၏။

"သိုင်းဧကရာဇ်"

"ဘာ....သိုင်းဧကရာဇ် ဟုတ်လား"

ခဏတာမျှ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"သူက အရိုးစုခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အလတ်စားအဆင့် သိုင်းဧကရာဇ် တစ်ယောက်ပဲ"

"ဒါပေမဲ့ သူက မသေမျိုးဖြစ်ပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခွန်အား ရှိတယ်"

"သိုင်းဧကရာဇ်..."

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ထိုစကားလုံးနှစ်လုံးကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း ထိတ်လန့်သွားကြ​၏။

ယနေ့ခေတ် သိုင်းလောကတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများနှင့် နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ပညာရှင်များသည် ဖီးနစ်ငှက်အမွေးနှင့် ကြံ့ချိုကဲ့သို့ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

အထွတ်အထိပ်ရောက်နေသော ပညာရှင်တစ်ဦးကို တွေ့ရဖို့ဆိုသည်မှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာမှာ တစ်ကြိမ်သာ ဖြစ်နိုင်သောအရာပင်။

ယခုမူ သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော ပညာရှင်တစ်ဦး အမှန်တကယ် ရှိနေလေပြီ။

၎င်းကို သိရှိသွားသောအခါ ဝူတန်ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းသာရိပ်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူသည် လင်ချွမ်၏ ခွန်အားကို အတိအကျမသိသော်လည်း တစ်ဖက်လူသည် အလွန်သန်မာကြောင်း သိသည်။

သို့သော် သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ ပညာရှင်တစ်ဦးကို အနိုင်ယူနိုင်သည်ဆိုလျှင် သူ၏ ခွန်အားမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်လေ​၏။

"ဝူတန်က ဒီလိုအစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို ရထားတာ တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ"

သို့သော် ထိုအတွေး ဝင်လာပြီးချင်းမှာပင် သူ အခက်တွေ့သွားသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပညာရှင်မျိုးကို ရင်ဆိုင်ရန် သူတို့၏ လက်ရှိစွမ်းဆောင်ရည်မှာ မလုံလောက်ပေ။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကူဟဲဟုခေါ်သော ခြေဗလာရဟန်းတစ်ပါး ရောက်လာခဲ့သည်။

သူသည် တောင်ထိပ်သို့ တစ်ကိုယ်တည်း တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်လာခဲ့​၏။

ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ အင်အား၊ စစ်ဗျူဟာများနှင့် မှော်ရတနာများ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုသော်လည်း သူ့ကို မနည်းတောင့်ခံခဲ့ရသည်။

အကြမ်းဖျင်းပြောရလျှင် အခြေအနေမှာ တူညီနေခြင်း။

သို့သော် သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ ပညာရှင်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန် သူတို့တွင် ယုံကြည်မှုနှင့် သတ္တိမရှိကြပေ။

လက်ရှိအခြေအနေအရ အဆင့်တူညီသော အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးသာလျှင် ထိုကဲ့သို့သော ပညာရှင်ကို တားဆီးနိုင်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိနိုင်ပေ။

ယခု လင်ချွမ် ဤနေရာတွင် မရှိသဖြင့်၊ သူပြန်မလာမချင်း ရနိုင်သမျှ အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်များကို စုစည်း၍ ခုခံရန်သာ ရှိတော့သည်။

၎င်းကို တွေးတောရင်း အိမ်ရှင်နှင့် ယခုအချိန်

အထိ တိတ်ဆိတ်နေသော ယင်ဟွိုက်ယွီတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အဓိကဂိုဏ်းကြီးများမှ ရောက်ရှိနေသော ပညာရှင်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဒါက အဆင်သင့်ရှိနေတဲ့ အကူအညီတွေ မဟုတ်ဘူးလား"

၎င်းကို သိမြင်သွားသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။

တုန်မေ့တောင် မှ အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ဝူတန်လူများ၏ လည်ပတ်သော အပြုံးများကို မြင်သောအခါ မကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရ​၏။

သူသည် အကြောင်းပြချက်ပေး၍ ထွက်ခွာရန် မတ်တတ်ရပ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အိမ်ရှင်က အရင်ထရပ်၍ စကားပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ၊ သိုင်းလောကက ဂိုဏ်းအားလုံးဟာ မိသားစုတစ်ခုတည်းပါပဲ"

"ငါတို့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေနဲ့ ကကွက်တွေ ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး၊ အားလုံးဟာ မူလအစတစ်ခုတည်းက ဆင်းသက်လာတာဖြစ်ပြီး မင်မင်းဆက်ရဲ့ သိုင်းယဉ်ကျေးမှု အနှစ်သာရတွေပါပဲ"

"ဝူတန်ဂိုဏ်း တစ်ညတွင်းချင်း ပျက်စီးသွားတာကို ခင်ဗျားတို့လည်း မြင်ချင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်"

"ဝူတန်ဟာ အခု အကြပ်အတည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပါတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကူအညီကို ကျွန်တော်တို့ တောင်းခံပါတယ်"

"ဒီကိစ္စပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက် ကျေးဇူးတင်ပါ့မယ်"

လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အိမ်ရှင်က လျင်မြန်စွာပင် နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလို စည်းလုံးညီညွတ်မှုက အမှန်တကယ် လိုအပ်ပါတယ်"

"ကျွန်တော် သိသလောက်တော့ ဟေးချင်းလို့ခေါ်တဲ့ ဒီအစွမ်းထက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ အကောင်းအဆိုး ခွဲခြားခြင်းမရှိဘဲ ပြုမူတတ်သူပါ"

"ခင်ဗျားတို့က ဝူတန်က မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုလည်း သူယုံကြည်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဒါ့အပြင် သူက သိုင်းလောကထဲက ဂိုဏ်းအသီးသီးရဲ့ သိုင်းပညာတွေအကြောင်းကိုလည်း အများကြီး သိထားတာ..."

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ထွက်သွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဝူတန်အနေနဲ့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကူညီပေးပါ့မယ်"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့​၏။

ချက်ချင်းပင် သူသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ လူအုပ်ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။

သူသည် စကားကို အဆုံးမသတ်ခဲ့ပေ။

တစ်ဝက်သာ ပြောခဲ့ပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကို ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။

၎င်းက လူများကြားတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ပေါက်ဖွားစေသည်။

ဘေးမီးမကူးစက်စေရန်အတွက်...

ပါးနပ်သောသူအချို့သည် မတ်တတ်ရပ်ကာ သူရဲကောင်းဆန်သော ပုံစံကို ဖမ်းလိုက်ကြသည်။

"ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောတာလဲ ဆရာကြီး၊ လောကမှာရှိတဲ့ သိုင်းပညာအားလုံးဟာ ဝူတန်ကနေ ဆင်းသက်လာတာလို့ ဆိုကြတယ်မဟုတ်လား"

"ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ မူလအစဟာလည်း ဝူတန်နဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်တာပဲ"

"ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းက အခု ဘေးဒုက္ခနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာ၊ ဒါဟာ ငါတို့လို တရားမျှတတဲ့ သူရဲကောင်းတွေ နောက်ဆုတ်ရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး"

"ကျွန်တော်က သိမ်းငှက်ခြေသည်းဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ ချင်ကန် ပါ၊ ကျွန်တော် ကူညီဖို့ အသင့်ပါပဲ"

"ကျွန်တော်က ယွီလင်တောင်က ရဟန်းတော် ယွဲ့ချင်းပါ၊ ဝူတန်ကို ဒီဘေးကနေ ကျော်လွှားနိုင်အောင် ကူညီပေးချင်ပါတယ်"

"ကျွန်တော်ကတော့..."

ထိုကဲ့သို့သော စကားသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်သည် မျက်ရည်ဝဲသော မျက်နှာထားဖြင့် အလျင်အမြန် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အလွန်ကောင်းပါတယ်၊ အကြီးအကဲအားလုံးရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ဝူတန်ဟာ သေချာပေါက် ဘေးကင်းပါလိမ့်မယ်..."

သိပ်မကြာမီမှာပင် တောင်တံခါးပေါ်ရှိ ဝေဟင်တွင် ပညာရှင်တန်းတစ်စု ပေါ်လာသည်။

ထိပ်တန်းဂိုဏ်းများမှ ပညာရှင်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း တောင်တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ဟေးချင်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူသည် လူတိုင်းကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်​၏။

"ငါကြားဖူးတဲ့ သိုင်းပညာအနံ့အသက်တွေထဲမှာ ရှောင်လင် နဲ့ အော်မေ့ တွေတောင် ပါနေပါလား"

"ငါကံကောင်းပုံပဲ၊ စုံညီပွဲတော်တစ်ခုနဲ့ တိုးတာလား"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဘာမှထူးမှာမဟုတ်ဘူး"

"လင်ချွမ်ကို ထွက်လာခိုင်းလိုက်စမ်း"

"မင်းတို့လို အမှိုက်တွေကို ကိုင်တွယ်ရတာ အားအလကားပဲ"

၎င်းကို ကြားရသောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ချက်ချင်းပင် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သူက ပြတ်သားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းက အကြီးအကဲလင်ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ တွေ့ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား၊ မင်း..."

စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဟေးချင်း၏ အသံက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"သူ ဒီမှာမရှိဘူး ထင်တယ်၊ တောက်... တောက်..."

"ဒါက ပိုကောင်းတာပေါ့၊ ငါက အဲဒီမိန်းကလေးရဲ့ သဘာဝပါရမီကို မျက်စိကျနေတာ..."

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ လင်ယန်ရွှယ်​၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမသည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့တိုးကာ ယွဲ့ချင်းရို၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရပ်တည်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံတွင် လေနှင့် တိမ်တိုက်များ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွား​၏။

ခွန်အားချင်း အဆမတန်ကွာခြားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု စတင်တော့မည်။

ထိုခဏ၌ပင် အဝေးမှ ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုရယ်သံထဲတွင် လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

"အကြီးအကဲ ဟေးချင်း မဟုတ်လား၊ ဘာလဲ၊ မင်း ဒီကို တောင်းပန်ဖို့ လာတာလား"

ထိုရင်းနှီးသော အသံကို ကြားရသောအခါ လူတိုင်း အလွန်ဝမ်းသာသွားကြသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လင်ယန်ရွှယ်သည် မိမိကိုယ်ကို ဟေးချင်းဟု ခေါ်ဆိုသော အဘိုးအိုက လက်ဖဝါးကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

တိတ်ဆိတ်စွာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားတစ်ခု စီးဆင်းလာပြီး သူတို့ထံသို့ ပျံ့နှံ့လာသည်။

လင်ယန်ရွှယ်သည် ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်

လိုက်ပြီး သူမ၏ နယ်ပယ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သူမ ထိန်းချုပ်လိုက်သော အရပ်မျက်နှာမှာ ဟေးချင်း မဟုတ်ဘဲ ယွဲ့ချင်းရို ဖြစ်နေသည်။

"ဗိုင်း"

တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယွဲ့ချင်းရိုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူမ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး ဘေးကို ကြည့်

လိုက်သောအခါ လင်ယန်ရွှယ်သည် ခေါင်းကို ကိုင်ထားပြီး နာကျင်နေသော အမူအရာ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ယွဲ့ချင်းရိုသည် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားပြီး သူမကို ဆွဲထုတ်လိုက်​၏။

ထိုအချိန်တွင် ဧရာမ အနက်ရောင် အရိုးစုခြေသည်းကြီးတစ်ခုသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဖမ်းဆီးရန်အတွက် တည့်တည့် ဆင်းသက်လာသည်။

ဤအနက်ရောင် ခြေသည်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွင်းအားများသာမက ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော လှိုင်းများကိုပါ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

အခန်း ၃၃၆ - သုံးရက်တာမျှ ခွဲခွာရပြီးနောက် ပြန်လည်တွေ့ဆုံခြင်း

အနက်ရောင်လက်သည်းကြီးသည် အလွန်အမင်း အရှိန်အဝါပြင်းထန်စွာဖြင့် အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာသည်။

သို့သော် ထိုလက်သည်းကြီးသည် လင်ယန်ရွှယ်နှင့် အခြားတစ်ဦးကို ထိတွေ့တော့မည့် ဆဲဆဲတွင်ပင် ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရုတ်တရက် ရှုံ့တွသွားပြီး တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားလေတော့သည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ထက်၌ မိုးထစ်ချုန်းသံကဲ့သို့သော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်လာ​၏။

"ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တဲ့အချိန်ကထက် ပိုပြီး အရှက်မရှိလာတာပဲ ဟေးချင်း"

"မြန်မြန်လေး မင်းရဲ့ကျေးဇူးရှင်ကို ဒူးထောက်ဦးချလိုက်စမ်း"

ထိုအသံ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဟေးချင်း​၏ ကိုယ်ပွားသည် ဖော်မပြနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် လွင့်စင်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

ဖုန်မှုန့်များ တလိပ်လိပ် တက်လာပြီး ဟေးချင်း​၏ အခြေအနေကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်တော့ပေ။

လင်ချွမ်သည် သူ့ကို လှည့်၍ပင် မကြည့်ဘဲ ယွဲ့ချင်းရို နှင့် အခြားတစ်ဦး၏ ဘေးတွင် ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။

သူသည် လင်ယန်ရွှယ်၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း သနားစဖွယ် ကြည့်လိုက်သည်။

နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အတွင်းအားနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စီးဆင်းသွားကာ သူမ၏ နာကျင်မှုနှင့် အခြေအနေကို သက်သာစေခဲ့​၏။

ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့ လင်ယန်ရွှယ်ဟာ ချက်ချင်းပဲ တောက်ပတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူမနဲ့ ယွဲ့ချင်းရိုတို့ဟာ လင်ချွမ်ရဲ့ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှာ ရပ်နေကြပြီး တစ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် မရရှိခဲ့တဲ့ လုံခြုံမှုတွေကို ခံစားဖို့အတွက် လင်ချွမ်ကို အားကိုးတကြီး ဖက်တွဲထားကြသည်။

လင်ချွမ် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင်မှ လင်ယန်ရွှယ်တို့မှာ ဤပတ်ဝန်းကျင်သည် ထိုသို့လုပ်ရန် မသင့်တော်မှန်း သတိရသွားကာ လက်များကို လွှတ်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ကပ်ရပ်လိုက်ကြ​၏။

"အရင်ဆုံး ဒီကောင့်ကို အပြတ်ရှင်းလိုက်ဦးမယ်၊ ပြီးမှ ငါတို့ စကားပြောကြတာပေါ့"

"ကောင်းပါပြီ"

လင်ချွမ်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီး လေထဲတွင် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော လေအဟုန်တစ်ခုက အောက်သို့ တိုက်ခတ်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ အနက်ရောင်နဂါးကြီးကို မြင်လိုက်ရ​၏။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဟေးချင်း​၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်မှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုများ မရှိတော့ပေ။

သူက အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လင်ချွမ်ကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"ငါက အရင်တုန်းကလို အားနည်းနေတုန်းပဲလို့ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား"

"ငါ အခု သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ပြန်ရောက်နေပြီ"

သူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

အဆောက်အအုံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုအရှိန်အဝါကြောင့် လေထဲတွင် ရပ်နေသော ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကုန်ကြ​၏။

ထိုခဏတွင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်များ တုန်ရင်သွားပြီး ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

"ဟမ့်"

ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့ လင်ချွမ်ရဲ့ မျက်နှာမှာ နောက်ပြောင်ချင်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာသည်။

သူက မျက်လုံးလေး ကလယ်ကလယ်လုပ်ပြီး ပြုံးလိုက်ရင်း:

"ဒါဆိုရင်တော့ ဝမ်းနည်းစရာပဲ၊ ငါလည်း သိုင်းဘုရင် အဆင့်ရဲ့ အထက်ပိုင်းကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ"

"ဝူတန်မှာ ငါ့ကို ယှဉ်ဖို့ဆိုတာ အဲ့လောက် မလွယ်ကူဘူး"

သူပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အနက်ရောင်မီးလျှံတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် အလိုအလျောက် လောင်ကျွမ်းသွားပြီးနောက် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

ဟေးချင်းသည် သူ၏ ညာဘက်လက်ညိုးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တည်ကြည်သော အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့​၏။

အခုနက သူ၏ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်

မှုသည် မြန်ဆန်ပြီး တိကျလှသည်။

သူသည် သူ၏ နယ်ပယ်စွမ်းအား နှင့် မူလစွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။

"ဒီကောင် တကယ်ပဲ ထူးခြားတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ရခဲ့တာလား"

ဟူသော အတွေး ဝင်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းခေတ်ကတည်းက တံဆိပ်ခတ်ခံထားရသော အားကောင်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဟေးချင်းသည် အလွန်ပင် သတိကြီးသူပင်။

ပျက်စီးနေသော နေရာမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် သူသည် ဒဏ်ရာများကို ကုသရုံသာမက လက်ရှိ ကိုယ်ခံပညာလောက၏ အခြေအနေကိုလည်း စုံစမ်းခဲ့သည်။

လက်ရှိကမ္ဘာတွင် ကျင့်ကြံခြင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သူ အလွန်ရှားပါးကြောင်း သိရပြီးနောက် သူ၏ စိုးရိမ်မှုများ လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။

တံဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော ကောင်လေးသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိသော်လည်း သူ၏ ဝှက်ဖဲနှင့် ယှဉ်လျှင် အဝေးကြီး လိုသေးသည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။

သို့သော် ယခု အခြေအနေမှာ သူ ထင်ထားသလို မဟုတ်ပုံရပေ။

မူလနေရာမှ မီတာ ၈၀ ခန့်အကွာတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် လင်ချွမ်ပင်။

"တောက်... ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်တာလား"

"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ မအောင်မြင်ဘူး ဖြစ်သွားတယ်"

သူက ပြောရင်းနှင့်ပင် သူ၏ စွမ်းအားများကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စုစည်းလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ လေထုထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။

ဟေးချင်း​၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူ၏ အစွမ်းဖြင့် လင်ချွမ်စုစည်းနေသော စွမ်းအားကို မြင်နိုင်သည်။

ထိုကိုယ်ခံပညာသည် အဆင့်မြင့်ပုံမရသော်လည်း ကြီးမားသော အလားအလာရှိနေ​၏။

၎င်းသည် သူ့အတွက်ပင် ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေနိုင်သည်။

"ဒီကောင်က အရမ်းထောင်လွှားတာပဲ၊ ငါက သူ့ကို တားလို့မရဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

ဟေးချင်း​၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် အနက်ရောင် မီးလုံးတစ်လုံး တောက်လောင်လာသည်။

သူ၏ လှည့်ကွက်ကို ထပ်သုံးရန် ပြင်စဉ်မှာပင် သူ၏ ဘေးတွင် လေပြင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာသည်။

ဟေးချင်းသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို သူကိုယ်တိုင် ပြန်ထိုးလိုက်ပြီး ထိုတွန်းအားဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်နိုင်သည်။

သူ ရပ်နေခဲ့သော နေရာမှာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ပင် နိမ့်ဝင်သွားသည်။

ဟေးချင်း မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရ​၏။

၎င်းသည် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားပြီး ထူးခြားသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဆူးချွန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ရုပ်သေး"

ဟေးချင်းသည် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတစ်ဦးပီပီ ရုပ်သေး၏ သဘောသဘာဝကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်သည်။

သာမန်ရုပ်သေးတစ်ခုက ဘာကြောင့် ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှိနေရတာလဲဆိုတာကို သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော်လည်း ၎င်းကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကိုမူ သူ သိသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး အပိုင်းအစပေါင်းများစွာ ကွဲထွက်သွားသည်။

အတွင်းအား၏ ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် ထိုအဝတ်စများသည် မြွေများကဲ့သို့ အသက်ဝင်လာပြီး ရုပ်သေးဆီသို့ ဦးတည်သွားကာ ၎င်းကို ရစ်ပတ်လိုက်​၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပေါ်ယံမှ မူလစွမ်းအားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုက အုပ်မိုးလိုက်သည်။

ဒါဟာ အဆုံးစွန် ပိုက်ကွန်ပင်။

အထူးပြုလုပ်ထားသော အဝတ်စများဖြင့် ရစ်ပတ်ပြီး ပိုက်ကွန်ဖြင့် အမိဖမ်းချုပ်နှောင်လိုက်ခြင်း။

ရုပ်သေးမှာ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ဘဲ ဒုက္ခရောက်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ဟေးချင်း​၏ နားထဲတွင် အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"မင်း တစ်ခုခုကို မေ့နေပုံပဲ"

ဟင်းလင်းပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး နယ်ပယ်စွမ်းအားများ ပျံ့နှံ့လာသည်။

ဟေးချင်း​၏ ပုံရိပ်သည် လေထဲတွင် လေးကြိမ်မျှ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး နေရာလေးခုသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ သူ၏ မျက်စိရှေ့၌ လင်းချွမ်း၏ လှောင်ပြုံးဖြင့် မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။

"သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်း လက်ဝါး"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်ဖဝါးရိပ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း၊ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်လာသ​၏။

ဟေးချင်းသည် ကြီးမားသော အားအင်တစ်ခု မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူပင်လျှင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရတော့သည်။

ထိုခဏ၌ပင် သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်းအထိ တုန်လှုပ်သွားရသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တည်ဆောက်ထားသော ဝိညာဉ်ကာကွယ်ရေး အတားအဆီးမှာ ပြိုကွဲလုနီးပါး တုန်ခါသွားကာ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုနှင့်အတူ မူးဝေမှုကိုပါ ခံစားလိုက်ရလေ​၏။