အခန်း (၃၄၃-၃၄၄)

အခန်း ၃၄၃ - ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ထွက်ပြေးခြင်း

ရုပ်သေးရုပ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် ရပ်တန့်သွားမည်။

ဟေးချင်းအနေဖြင့် သူ၏ကျန်ရှိနေသော ခွန်အားနှင့် မူလစွမ်းအင်များကို အသုံးချကာ ထိုရုပ်သေးကို သိမ်းပိုက်ပြီး မိမိ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်မှာ မခက်ခဲပေ။

ဤအတွေးဖြင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်တော့သည်။

သို့သော် သူ မသိသည်မှာ ယခင်ကလည်း ဤကဲ့သို့သော ကြိုးပမ်းမှုမျိုး ရှိခဲ့ဖူးသည်ဆိုခြင်းပင်...။

ဟေးချင်း၏ မျက်လုံးများက လျှပ်စီးသဖွယ် ဟိုဒီကစားနေပြီး သူ၏အကြည့်မှာ နူးညံ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ပြင်းထန်ပြီး လေးလံသော ဖိအားများ ပါဝင်နေသည်။

ခဏချင်းတွင် ထိုဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်မှုသည် ရုပ်သေးရုပ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဦးတည်သွားတော့သည်။

သူသည် မိမိနှင့် ဆယ်မီတာခန့်သာ ဝေးတော့သော သံမဏိလက်သီးတစ်စုံကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ လျစ်လျူရှုထားခဲ့​၏။

ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအားများ မျက်လုံးထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်နှင့် ရုပ်သေးရုပ်၏ လှုပ်ရှားမှုများ ချက်ချင်း အေးခဲသွားသည်။

သို့သော် ဟေးချင်း ဝမ်းသာရုံရှိသေး၊ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများအကြားတွင် အနက်ရောင်သန်းသော အစိမ်းရောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်း၏မျက်နှာပြင်မှ နူးညံ့သောအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် စက်ဝိုင်းပုံ ဒိုင်းကာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ​၏။

"ဝုန်း"

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဒိုင်းကာကို ရိုက်ခတ်မိရာ တစ်ခဏအတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဟေးချင်းမှာ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး အပြင်းအထန် ကိုက်ခဲလာပြီး မျက်လုံးများ ပြာဝေကာ အချိန်မရွေး လဲပြိုတော့မည့်ပုံစံ ဖြစ်သွားသည်။

ယခုလေးတင် သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သူ၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် အရေးပါသော အရင်းအမြစ်ပင်။

၎င်းမှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ သူ၏အခြေအနေကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန် ခက်ခဲသွားပြီ။

"ဒါကြောင့် နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေးတာကိုး"

လင်ချွမ်က သူ၏ ယခင်က နူးညံ့ဖျော့တော့ခဲ့မှုကို နောင်တရသလိုမျိုး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားဆိုင်ရာ အားနည်းချက်ရှိသည်ကို သိပါက တိုက်ခိုက်ရန် ဤမျှ အားစိုက်နေစရာ မလိုပေ။

မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့်သာ တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်လိုက်ရုံပင်။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ လင်ချွမ်သည် စိတ်ပျက်မိပြီး ယခင်က မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်လည်ပင်းညှစ်သတ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားသည်။

သို့သော် ဟေးချင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်တွင် အတော်အတန် သန်မာကြောင်း သူ မသိခဲ့ပေ။

သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ရခြင်းမှာ လင်ချွမ်တွင် အစွမ်းထက်သော အရာများစွာ ရှိနေသောကြောင့်သာ။

ထို ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းခြင်းသံမှိုတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သူသည် အနိုင်မရနိုင်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေခြင်း။

လင်ချွမ်သည် စိတ်ကူးတစ်ခုဖြင့် ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းခြင်းသံမှိုကို အသုံးမပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသံမှိုမှာ နှိမ်နင်းရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း ၎င်း၏ အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်မှာ ချိပ်ပိတ်ခြင်းနှင့် ပိတ်ဆို့ခြင်းသာ။

အောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင် ရရှိလာမည့်ရလဒ်မှာ ရင်းနှီးလိုက်ရသော ကုန်ကျစရိတ်နှင့် ထိုက်တန်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့လုပ်မည့်အစား ရုပ်သေးရုပ်များကို ကိုယ်တိုင် အသုံးချခြင်းက ပို၍ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမများမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သိမ်မွေ့သည့် ဆက်သွယ်မှုဖြင့် ရုပ်သေးရုပ်များကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်းဖြစ်​၏။

ဤသည်မှာ အခြေခံကျသော စည်းမျဉ်းများ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အလိုတော်ဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ ချိုးဖျက်နိုင်ခဲသည်။

လင်ချွမ်သည် ယခုအခါ သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး အချို့သော ရှုထောင့်များတွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ မြင်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း အခြေခံစည်းမျဉ်းများကိုမူ ဖောက်ဖျက်၍ မရသေးပေ။

ထို့အပြင်၊ အရာရာတိုင်းတွင် ရလဒ်နှင့် နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သည်။

ခုခံမှုမပါဘဲ တိုက်ခိုက်မှုသက်သက်သာ ပြုလုပ်ခြင်းသည် ရန်သူကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ဖျက်ဆီးနိုင်သော်လည်း မိမိပါ အတူတူ ပျက်စီးသွားနိုင်သည့် အလားအလာရှိ​၏။

လက်ရှိအခြေအနေအရ လင်ချွမ်သည် ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် စိတ်ကူးဖြင့် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ် ဝိညာဉ်အမှတ်အသား နှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ဤ စနစ်ဝင်ခြင်းမှ ရရှိထားသော ရတနာများထဲမှ တစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်နှင့် သက်ဆိုင်သည်။

၎င်းမှာ ဧကရာဇ်တံဆိပ်နှင့် တူညီပြီး အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေ​၏။

၎င်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထောက်ပံ့ပေးသော အကူးအပြောင်းနေရာတစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်သလို၊ ခုခံမှုကို တိုက်စစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထက်မြက်သော လက်နက်တစ်ခုအဖြစ်လည်း အသွင်ပြောင်းနိုင်သည်။

အတွေးအသစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု စတင်တုန်ခါလာသည်။

ကျောက်စိမ်းတံဆိပ် ရှိရာနေရာအတွင်း၌ အလင်းတန်းများ လျှပ်ခနဲ လင်းလက်သွား​၏။

စိမ်းမြသော ကျောက်စိမ်းကိုယ်ထည်အောက်မှ နက်မှောင်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ရုပ်သေးကိုယ်ထည်အတွင်း အရန်စွမ်းအားအဖြစ် သိမ်းဆည်းထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ လျင်မြန်စွာ ပွါးများလာပြီး လေထုထဲတွင် လှိုင်းဂယက်များသဖွယ် ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနီးကပ်ကြည့်ရှုပါက စွမ်းအားတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရမည်။

ထိုကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို ဗဟိုပြု၍ မြင့်မားသော အမြောက်ဆန်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ လေထုမှာ ဆုတ်ဖြဲခံရပြီး လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွားသည်။

ဟေးချင်းသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို မရှောင်တိမ်းနိုင်တော့ပေ။

ခဏချင်းတွင် သူသည် ထိုနေရာ၌ပင် ထိမှန်သွားပြီး သူ၏ဝိညာဉ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ကွဲအက်ကာ အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး ပြည့်စုံမှု မရှိတော့ပေ။

"အားးးးးးး"

စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုအသံမှာ ကြားရသူတိုင်း ဒုက္ခရောက်နေသူအပေါ် သနားစိတ်ဝင်သွားရလောက်အောင်ပင် နာကျင်ဖွယ်ကောင်းလှ​၏။

ယခုအခါ ဟေးချင်း၏ ဝိညာဉ်မှာ ပျက်စီးသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ထက်ဝက်မှာ လေထဲတွင် ကြေမွသွားပြီပင်။

ထိပ်တန်း သိုင်းဘုရင်တစ်ဦးပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးမှ အသက်ရှင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

သို့သော် ဟေးချင်းမှာ သာမန် သိုင်းဘုရင်များနှင့် မတူပေ။

သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ချိပ်ပိတ်ခံထားရသည့် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာကို တောင့်ခံနိုင်ခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို အားကိုး၍ သူသည် ထူးခြားသော သက်စောင့်အားကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ထုတ်ဖော်ပြန်သည်။

သူသည် တစ်လမ်းလုံး အော်ဟစ်ရင်း အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

"တောက်၊ ဒါတောင် အဆင်ပြေနေသေးတာလား"

လင်းချွမ်းက တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး လေထဲတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြန်​၏။

ထို့နောက် လေးညှို့မှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ သူသည် အရှိန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

သူ၏ နယ်ပယ်အစွမ်းကို အသုံးပြု၍ သူသည် ပြိုင်ဘက်အနားသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားအနှစ်သာရစွမ်းအင်များကို သူ၏ ညာဘက်လက်သီးတွင် စုစည်းလိုက်သည်။

လက်သီးတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပုံပျက်သွားသည်။

ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေသော ဟေးချင်း၏ အရှိန်မှာ ထပ်မံနှောင့်နှေးသွားပြီး သူ၏ ပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ကွေးညွှတ်သွား​၏။

လင်ချွမ် မိမိနောက်သို့ လိုက်နေသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ဟေးချင်းသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

မထွက်ပြေးနိုင်ပါက အသေအချာ သေရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သူသည် မည်သည့် စိန်ခေါ်စကားမျှ မပြောနိုင်တော့ဘဲ အသက်လု၍သာ ထွက်ပြေးနေရတော့သည်။

သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရာချီက အစွမ်းထက်သော ဝူတန်ဆရာကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က ခံစားချက်မျိုးပင်။

လွှမ်းမိုးထားသော စွမ်းအားများရှေ့တွင် ဂုဏ်သိက္ခာဆိုသည်မှာ လုံးဝ ကြေမွပျက်စီးသွားရစမြဲပင်။

သိုင်းဘုရင်အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသော ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အထူးဝှက်ဖဲကို အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် အနက်ရောင်မြှားကဲ့သို့ အဆင့်ရှိသော သတ်ဖြတ်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဟေးချင်းသည် သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို ထွက်ပြေးရန်အတွက်သာ အသုံးပြုမည်ဆိုပါက လင်ချွမ်ပင်လျှင် သူ့ကို တားဆီးရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ ထွက်ပြေးနေသော တစ်ဖက်လူအား ဒဏ်ရာများ ထပ်မံရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ရန်သာ။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် ရပ်နေသည်။

အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသော အမည်းစက်လေးကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် သက်ပြင်းချသံများ ပြည့်နှက်နေ​၏။

ဟေးချင်း ပြောခဲ့သလိုပင်၊ သူသည် ယခုတစ်ခေါက် ဝူတန်သို့ လာရာတွင် အလွန်ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့သည်။

သူ၏ ထွက်ပြေးနှုန်းမှာ စာဖြင့်ပင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှ​၏။

လိုက်ဖမ်းရန် မဆိုထားနှင့်၊ ကြည့်နေရုံနှင့်ပင် မောလှပြီ။

လင်ချွမ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဝူတန်သို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ခြေလှမ်းလှမ်းထွက်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် လူအများ၏ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားလေ​၏။

လူနှစ်ဦး၏ စွမ်းအားများ ထိန်းချုပ်မှုမရှိတော့သည့်အခါ ကောင်းကင်ယံရှိ ပျက်စီးနေသော ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းများမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။

၎င်းသည် အချိန်မရွေး ပိုမိုကြီးမားသော ပျက်စီးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဓားနတ်ဘုရား နှင့် အခြားသူများသည် ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှုအားကို ခုခံရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြ​၏။

သူတို့သည် အနီးနားတွင် လှည့်ပတ်ကာ ဖြေရှင်းနည်းကို ရှာဖွေနေကြသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သူတို့၏ သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်မှုနှင့် နားလည်မှု အဆင့်အတန်းအရ...

သူတို့ဘာသာသူတို့ ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားမည်ဆိုပါက နှစ်ပေါင်းရာချီ ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။

အမှားတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် အကြီးအကဲအချို့၏ အသက်ကို ဆုံးရှုံးစေနိုင်သည်။

လင်ချွမ်သည် ခေါင်းခါယမ်းကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားလိုက်တော့သည်။

အခန်း ၃၄၄- ဓာတ်ကူပစ္စည်း

လက်နှစ်ဖက်ကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်သည်နှင့် လက်ဖဝါးများကြားတွင် လှိုင်းတွန့်များ ပေါ်ပေါက်လာ​၏။

ထိုနယ်ပယ်သည် ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာပြီး ဤဧရိယာကို ပထမဦးစွာ လွှမ်းခြုံကာ ကြီးမားသော စုပ်ယူမှုအားကို နှိမ်နင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သိုင်းနတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားအဓိပ္ပာယ်ကို လိုက်နာလျက် လင်ချွမ်သည် ဤဧရိယာ၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို အရှိန်မြှင့်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့​၏။

လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်ရာ ပျက်စီးသွားသော်လည်း အလွန်အမင်း မဆိုးရွားသေးသော အပိုင်းအစအချို့သည် ရုတ်တရက် လိမ်ရှုံ့သွားသည်။

ဤသို့ လိမ်ရှုံ့သွားခြင်းကြောင့်ပင် ဤဟင်းလင်းပြင်သည် ပိုမိုတည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။

၎င်းနည်းလမ်းအတိုင်းပင် လင်ချွမ်သည် ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းများကို အလျင်အမြန် ပြုပြင်လိုက်ပြီး ထပ်မံပြန့်နှံ့မသွားစေရန် တားဆီးလိုက်​၏။

သူသည် သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လက်ဖဝါးမှ အားအရှိန်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ​၏။

နယ်ပယ်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း အပြောင်းအလဲများသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် အရှိန်မြင့်လာသည်။

ထို့နောက် အားနည်းသော အက်ကွဲကြောင်း ဧရိယာများသည် အလိုအလျောက် ပါးလွှာသွားကာ လေထဲသို့ ပျော်ဝင်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

လင်ချွမ် အတင်းအဓမ္မ လိမ်ဖယ်ထားသော အစိတ်အပိုင်းသည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားကာ ဤစွမ်းအားအောက်တွင် မူလအခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ဝူတန်မှ ကျွမ်းကျင်သူအများအပြားသည် ပိုမိုကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြလေ​၏။

လင်ချွမ်ထံသို့ ဦးတည်ထားသော အကြည့်များတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါရှိနေသည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက် အချိန်နယ်ပယ်၏ ကျယ်ပြောလှမှုကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သူများသည် ထူးကဲသော အမြော်အမြင်ရှိသူများနှင့် ပညာရှိများသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ဤအရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ဝူတန်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွား​၏။

အောက်ခြေရှိ တပည့်များသည် လင်ချွမ်နှင့် အခြားတစ်ယောက်တို့၏ တိုက်ပွဲကို လိုက်မကြည့်နိုင်သော်လည်း အထက်မှ ဟင်းလင်းပြင် ရုတ်တရက် ပြိုကျမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

မှောင်မိုက်ပြီး အေးစက်သော လေထုကို သူတို့ ခံစားခဲ့ရသည်။

ထိုသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် ရှေးဟောင်းပညာရှိများထက်ပင် လင်ချွမ်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးဟု ခေါ်လျှင်ပင် လူတို့က ယုံကြည်ကြလိမ့်မည်။

ကိုယ်ခံပညာကျင့်ကြံခြင်း၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် တပည့်များစွာသည် ၎င်းကို တောင့်တမိကြသည်။

လက်တစ်ချက်ဝှေ့ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ကို ခွဲနိုင်သည်၊ မြေပြင်ကို အက်ကွဲစေနိုင်သည်၊ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်ရုံဖြင့် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်၊ လက်တစ်ချက်ယမ်းရုံဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။

ထိုမျှကြီးမားသော စွမ်းအားသည် အမှန်တကယ်ပင် အံ့မခန်းဖွယ်ပင်။

နတ်ဘုရားထံ ဆုတောင်းခြင်းသည်ပင် ဤထက် မပိုနိုင်ပေ။

လင်ချွမ်​၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ဟင်းလင်းပြင် ပျက်စီးမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ နယ်ပယ်နှင့် လွှမ်းမိုးမှုကို အသုံးမပြုဘဲပင် ပျက်စီးမှုများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုပြင်ရန် လုံလောက်နေပြီ။

မှန်ပါသည်၊ ဤကာလအတွင်း ကျင့်ကြံရေးအဆင့် မရရှိသေးသော တပည့်များပင် အနားမကပ်ရန် သိကြသည်။

ထို့ကြောင့် အခြေခံအားဖြင့် ဘာမှထပ်လုပ်စရာ မလိုတော့ပေ။

ပြင်ပလူများ လာရောက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကိုင်တွယ်ရန် အတော်အတန် လွယ်ကူပါသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူတန်တပည့်များသည် တောင်တံခါးအပြင်ဘက်၌ စခန်းချကာ သက်ဆိုင်ရာ အမှတ်အသားများကို ပြသထားကြ​၏။

၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များထံသို့ ကျွမ်းကျင်သူများကြား တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲတုန်ခါမှုများ မငြိမ်သက်သေးကြောင်း အသိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသော အင်အားကြီးသူများအတွက်မူ တတိယအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင် ဤနေရာသို့ မိုက်မိုက်မဲမဲ တိုးဝင်လာမည်မဟုတ်ပေ။

ဤအရာကို မြင်နိုင်သည်နှင့် ၎င်းအတွင်းရှိ အန္တရာယ်ကို သဘာဝအတိုင်း သိရှိနိုင်မည်။

တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ အရှိန်နှင့် ခွန်အားအသာစီးဖြင့် ထိုသို့သော အကွာအဝေးမှ ချုပ်တည်းမှုများကို ရုန်းထွက်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများကိုပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်လောက်အောင် မျက်စိမှုန်နေသူများအတွက်မူ....

လင်ချွမ်အနေဖြင့် သူတို့၏ ဦးနှောက်ကိုသာ စစ်ဆေးရန် တိုက်တွန်းနိုင်ပါတော့သည်။

သူ၏ ပုံရိပ်သည် လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာသည်။

လင်ချွမ်​၏ အကြည့်သည် ကျွမ်းကျင်သူများအဖွဲ့အပေါ် ဖြတ်ကျော်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြ​၏။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် ပြင်းပြသော ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

သူတို့သည် ခေါင်းကို အမြန်ငုံ့လိုက်ကြပြီး အပေါ်သို့ မော့မကြည့်ရဲကြပေ။

လင်ချွမ်သည် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ရင်း အနည်းငယ် စကားမရှိဖြစ်သွားကာ လက်ကောက်ဝတ်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

လေထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုနှင့်အတူ နယ်ပယ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

လင်ချွမ်သည် တောင်ပြင်ပမှ လူတိုင်းကို အစည်းအဝေးလုပ်ရာ ဘေးဘက်ခန်းမဆောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့​၏။

ကြယ်တာရာများ၏ ရွှေ့လျားမှုသည် အမှန်တကယ်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။

ထိုသို့သော နည်းလမ်းများကို ယခင်က မြင်ဖူးသော်လည်း လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေဆဲ။

သို့သော် နေရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ပါးစပ်ကို ချက်ချင်းပိတ်လိုက်သည်။

ဘေးဘက်ခန်းမဆောင်အတွင်း လင်ချွမ်နှင့် ဓားနတ်ဘုရားတို့သည် သဘာဝအတိုင်း ပင်မထိုင်ခုံများတွင် ထိုင်ကြသည်။

ဘယ်ဘက်တွင် အိမ်ရှင် ယင်ဟွိုက်ယွီ နှင့် အခြားကျွမ်းကျင်သူများအဖွဲ့ ရှိသည်။

ညာဘက်တွင် ယွဲ့ချင်းရိုနှင့် အခြားနှစ်ယောက်၊ ထို့ပြင် အခြားသော အမာခံအကြီးအကဲများ ရှိကြသည်။

လင်ချွမ်က သူတို့ကို စိတ်လျှော့ရန် အချက်ပြပြီးနောက် သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်မှု ပြန်ရလာကာ စတင်စကားပြောကြလေ​၏။

သို့သော် ဓားနတ်ဘုရားသည် လင်ချွမ်ကို အသေအချာ ကြည့်နေပြီး သူ၏အသံမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အခုနက အဲဒါ ဘာလဲ၊ အချိန်ကို အရှိန်မြှင့်လိုက်တာလား"

"ဒီနယ်ပယ်ထဲမှာ ဒါမျိုးဖြစ်နိုင်ဖို့တောင် ဖြစ်နိုင်လို့လား"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ပါဘူး"

လင်ချွမ်က ငြင်းဆိုခြင်းမပြုဘဲ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဓားနတ်ဘုရား၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များကြားတွင် သူက ရှင်းပြလိုက်​၏။

"အဲဒါ အချိန်အရှိန်မြှင့်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒါက တစ်မျိုး..."

ဤနေရာတွင် လင်ချွမ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖော်ပြရန် မည်သည့်စကားလုံးကို သုံးရမည်ကို စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် သင့်တော်သော တင်စားချက်တစ်ခုကို ရရှိသွားသည်။

ထို့နောက် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူပြောလိုက်သည်မှာ...

"ဓာတ်ကူခြင်းပါ"

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါ ဓာတ်ကူမှုပဲ"

သူက ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောလိုက်ရာ လင်ချွမ်​၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်အားထက်သန်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သူသည် သူ၏နယ်ပယ်တွင် ဤချဉ်းကပ်မှုပုံစံကို အသုံးချနိုင်ခဲ့ခြင်းအပေါ် အတော်ပင် ဂုဏ်ယူနေပုံရ​၏။

၎င်းကို သီအိုရီအရ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီး လက်တွေ့တွင်လည်း စမ်းသပ်ပြီးဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် လင်ချွမ်သည် ထိုနိဂုံးကို ချမှတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤဓာတ်ကူအား၏ အလွန်သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာလျှင် နယ်ပယ်၏ မြင့်မားသောအဆင့်များမှ လာခြင်းပင်။

"ကျန်တာတွေကတော့ လှည့်ကွက်ကို သိရုံနဲ့ အတွေ့အကြုံနုတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်တောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်"

"ဒီရှုထောင့်ကနေကြည့်ရင် နယ်ပယ်တစ်ခုမှာ တစ်ဦးတည်း အထွတ်အထိပ်ရောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး"

လင်ချွမ်​၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဓားနတ်ဘုရားသည် စိတ်ခံစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

သို့သော် သူသည် သီးခြားနည်းလမ်းကို မမေးမြန်းခဲ့ပေ။

ပထမအချက်မှာ သူသည် နယ်ပယ်တက်လှမ်းပြီးနောက် စွမ်းအားသစ်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်နေရဆဲဖြစ်ပြီး ဤဓာတ်ကူနည်းလမ်းကို လေ့လာရန် အချိန်မရသေးပေ။

ဒုတိယအချက်မှာ ဤစွမ်းအားသည် ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲကြောင်း သူသဘောပေါက်သည်။

ကျင့်ကြံမှု၏ အထွတ်အထိပ်တွင်ပင် အသုံးပြုနိုင်သည်ဟု လင်ချွမ်က ဆိုသော်လည်း ဓားနတ်ဘုရားကမူ သဘာဝအတိုင်း မယုံကြည်ပေ။

သူ၏ဆရာသည် လင်ချွမ်နှင့် စကားပြောပြီးသည်ကို မြင်သောအခါ...

ယွဲ့ချင်းရိုနှင့် လင်ယန်ရွှယ်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မကျေနပ်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒီတစ်နှစ်လုံး ဘယ်တွေရောက်နေတာလဲ"

"သတင်းတစ်ချက်တောင် ပြန်မပို့ဘူး"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားများကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်​၏ နဖူးတွင် ချွေးအနည်းငယ် ထွက်လာပြီး ပြုံး၍သာ ရှင်းပြနိုင်တော့သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် အပြစ်ပုံချမှုကို ဓားနတ်ဘုရားဘက်သို့ လွှဲပြောင်းလိုက်သည်။

"အရင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုမှာ အတားအဆီးတစ်ခု ကြုံခဲ့ရတယ်"

"အဲဒါအပြင် ရတနာအများအပြားကို ရရှိခဲ့ပြီး လိုအပ်တဲ့ တိုးတက်မှုနည်းလမ်းတွေကို စုဆောင်းမိတာကြောင့် သိုင်းနတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပါ..."

ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လင်ယန်ရွှယ်နဲ့ အခြားအမျိုးသမီးရဲ့ အရင်က မကျေမနပ်ဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာထားတွေက ချက်ချင်း တည်ကြည်သွားပါတော့သည်။

သူတို့က အကျိုးအကြောင်းမသိတဲ့လူတွေမဟုတ်တော့ ဒီအခြေအနေက ဘယ်လောက်တောင် အန္တရာယ်များလဲဆိုတာ သဘာဝအတိုင်း နားလည်ကြခြင်း ဖြစ်​၏။

ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကြီးမားသော အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အမှားတစ်ခုသည် လမ်းမှားသို့ ရောက်သွားစေနိုင်သည် သို့မဟုတ် တန်ပြန်ထိခိုက်မှုကိုပင် ခံရစေနိုင်သည်။

သိုင်းဘုရင်နှင့် သိုင်းနတ်ဘုရားတို့ကဲ့သို့ နာမ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ရှိမှုများကို ထားလိုက်ပါဦး၊ သူတို့၏ နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်တွင် ရုန်းကန်ရမှုများပင် အတော်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

အဆင့်တက်တိုင်းတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အန္တရာယ်ရှိစမြဲ။

ထိုမျှမြင့်မားသော အောင်မြင်မှုအဆင့်အကြောင်း ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ထို့အပြင် လင်ချွမ်သည် ထိုနေရာတွင်ပင် ကောင်းကင်လျှပ်စီးအပစ်ခံခဲ့ရသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နှစ်ဦးသား ပိုမိုတုန်လှုပ်သွားကြပြီး ဓားနတ်ဘုရားဘက်သို့ အကြည့်များ လွှဲလိုက်ကြသည်။

ဓားနတ်ဘုရားသည် သူ၏ချစ်လှစွာသော တပည့်၏ ထိုသို့စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရသဖြင့် အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားလေ​၏။

သူသည် စကားအချို့ဖြင့် သဘောတူကြောင်းသာ ပြောနိုင်ပြီး ကိစ္စရပ်ကို သွယ်ဝိုက်၍ အတည်ပြုပေးလိုက်ရသည်။

"အဲဒီအချိန်တုန်းက တရားဓမ္မကို စောင့်ရှောက်ဖို့အတွက် ကျွန်တော် အရမ်းဝေးဝေးမသွားနိုင်ခဲ့ဘူး"

"ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ နေရာကလည်း တောင်နက်ထဲမှာဆိုတော့ သတင်းပို့ပေးမယ့်လူ ရှာမရခဲ့တာပါ"

စကားပြောရင်း ဓားနတ်ဘုရားသည် ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် မတတ်သာသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေတော့သည်။