အခန်း (၃၄၅-၃၄၆)

အခန်း ၃၄၅ - အစီရင်အတတ်နှင့် ဝိညာဉ်လက်ညှိုး

"ဒါ့အပြင် ဒီနေရာက မင်မင်းဆက်နယ်မြေလည်း မဟုတ်ဘူး၊ သေခြင်းတရားလမ်းစဉ်ကို ဘယ်လိုဖြတ်ကျော်ရမလဲဆိုတာ မသိတဲ့သူတွေအကြောင်း ပြောမနေနဲ့တော့"

"သူတို့သိရင်တောင် ဒီကို ရောက်လာချင်မှ ရောက်လာကြမှာ"

"ငါက သတင်းကို ဘယ်လိုဖြတ်သန်းပြီး ပါးရမှာလဲ..."

ဤအကြောင်းပြချက်ကြောင့် လင်ယန်ရွှယ် နှင့် အခြားတစ်ယောက်မှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ခဏတာမျှ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

မှန်ပါသည်၊ သူတို့သည် ဓားနတ်ဘုရားကို အမှန်တကယ် အပြစ်တင်နေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။

အဆုံးတွင် လင်ချွမ်သာ အဆင့်တက်ရန် ကြိုးပမ်းနေပါက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စောင့်ရှောက်မှုကို လိုအပ်မည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ လင်ချွမ်အနားတွင် ရှိနေခဲ့လျှင်လည်း ဤရွေးချယ်မှုကိုပင် ပြုလုပ်ကြမည်မှာ အသေအချာပင်။

သတင်းပြန်ပို့ဖို့ သို့မဟုတ် ဘေးကင်းကြောင်း အသိပေးဖို့ထက် လင်ချွမ်​၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကိုသာ သူတို့ အမြဲဦးစားပေးမည်။

အကြောင်းမှာ သတင်းစကားဆိုသည်မှာ စောင့်ဆိုင်း၍ရသော်လည်း လူတစ်ယောက်ကို တစ်ခုခုဖြစ်သွားပါက ပြုပြင်၍မရနိုင်သော အနိဋ္ဌာရုံကြီး ဖြစ်သွားနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် သိုင်းလောက၏ အားကိုးထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည့်အတိုင်း ထိုနှစ်ယောက်မှာ ဤကိစ္စကို ကောင်းစွာ နားလည်ပေးနိုင်ကြသည်။

မကြာမီတွင် သူတို့သည် ထိုအကြောင်းကို ဆက်မတွေးတော့ဘဲ သူတို့ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဘာတွေဆက်ဖြစ်ခဲ့သည်ကို ပြောပြရန် လင်ချွမ်ကို မေးမြန်းကြတော့သည်။

လင်ချွမ်သည်လည်း တစ်ခါတစ်ရံမှရခဲသော အပန်းဖြေချိန်ဖြစ်၍ ချွမ်ရွှယ်ဂိုဏ်း မှ ထွက်ခွာပြီး အနောက်ဘက်ဒေသသို့ သွားရောက်ခဲ့စဉ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို စတင်ပြောပြလေ​၏။

အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေနှင့် မြောက်မြားစွာသော နိုင်ငံများအကြောင်း သိရှိရသောအခါ သူတို့ပင် အံ့အားသင့်ကာ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာရသည်။

ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာရှိနေမှတော့ တစ်နေ့တွင် သူတို့သာ မင်မင်းဆက်ကို ဆန့်ကျင်လာပါက ဘယ်လိုလုပ်မည်နည်း။

လူသားဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ထိုသို့သောအင်အားကြီး ပြိုင်ဘက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ သူတို့ မနေနိုင်ဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်လာကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာထက်မှ တင်းမာမှုကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

သင့်တော်သော ဖိအားနှင့် တင်းမာမှုတို့သည် လူတစ်ယောက်၏ အောင်းနေသော စွမ်းရည်များကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။

ဤကဲ့သို့သော စိတ်ဓာတ်ရှိနေခြင်းက ကောင်းပါသည်။

အကယ်၍ အန္တရာယ်အမှန်တကယ် ရောက်လာပါက သူကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသောကြောင့်ပင်။

ထိုသို့တွေးရင်း လင်ချွမ်သည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ပုံရိပ်အချို့က သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထပ်မံဝဲပျံလာပြန်သည်။

နတ်ဘုရားတို့၏ အကြွင်းအကျန်များ၊ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပုံရိပ်များနှင့် ချောက်နက်ကြီးအောက်မှ အစွမ်းထက် သတ္တဝါများ...။

သူသည် ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

......

ဟေးချင်းကို အနိုင်ယူပြီး ထိုလူကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီးနောက်...

ဝူတန်တပည့်များကြားတွင် ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့​၏။

သတင်းကို ကြားသိရသော တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများအားလုံး ဂိုဏ်းသို့ အပြေးအလွှား ပြန်လာကြသည်။

လောကီစည်းစိမ်နှင့် ရတနာများအပေါ် မတွယ်တာကြတော့ချေ။

သို့သော် သူတို့သည် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကိုမူ မသိကြချေ။

လင်ချွမ်သည် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို သူတို့မသိကြဘဲ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သိုင်းကျမ်းစာအမြောက်အမြားကို လေ့လာခွင့်ရတော့မည်ဟုသာ သိထားကြသည်။

လင်ချွမ်သည်လည်း တပည့်များအား ထိုကျင့်စဉ်များကို လေ့လာဆည်းပူးခွင့် ပြုခဲ့သည်။

ဤသို့သော အခမ်းအနားမျိုးသည် နှစ်တစ်ရာတွင် တစ်ကြိမ်သာ ကြုံခဲရသော ဖြစ်ရပ်မျိုးပင်။

ခဏချင်းတွင်ပင် သိုင်းသမားများကြား၌ သိုင်းပညာအပေါ် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

ဤအတောအတွင်း လင်ချွမ်သည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် တပည့်များ၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားပေးတတ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း တော်တော်လေး အေးအေးလူလူ ရှိနေခဲ့​၏။

အမှန်စင်စစ် သူသည် အချိန်အတော်များများကို သူရရှိထားသော အစီရင်အတတ် နှင့် အင်းလက်ဖွဲ့ များကို လေ့လာရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် 'ဝိညာဉ်လက်ညှိုး' ဟုခေါ်သော စစ်မှန်သော နတ်မင်းအတတ်ပညာကို စတင်လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် နတ်မင်းအတတ်ပညာများကို ကျွမ်းကျင်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

လင်ချွမ်သည် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိပြီး နတ်မင်းကျင့်စဉ်ကြီးများကို လေ့လာခဲ့ဖူးသော်လည်း အခက်အခဲများစွာ ရှိနေသေးသည်ဟု ခံစားနေရဆဲ။

နားလည်မှုနှင့် ကြိုးစားမှု ခြေလှမ်းတိုင်းသည် သူ့အတွက် ကြီးမားသော ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။

သူ၏ အစီအစဉ်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျရှုံးခဲ့ပြီး တစ်ကြိမ်မျှပင် မအောင်မြင်သေးပေ။

ဝူတန်တောင်ပြင်ပရှိ လူသူကင်းမဲ့သော တောင်တန်းဒေသတစ်ခုတွင်...

လင်ချွမ်​၏ အတွင်းအားများသည် သွေးကြောများအတွင်း လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်နေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဤစွမ်းအားများသည် ရန် နှင့် တု သွေးကြောမကြီးများအပြင် ဖုန်းတု နှင့် ရှန်းဝမ် သွေးကြောများကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ထို့နောက် လက်သန်းတွင်ရှိသော သွေးကြောတစ်ခုကို လှုံ့ဆော်ကာ ဝိညာဉ်လက်ညှိုးကို စတင်လိုက်​၏။

သို့သော် လက်ညှိုးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရှေ့ရှိ ကျောက်ဆောင်ကြီးကို အောင်မြင်စွာ ရိုက်ခွဲလိုက်သော်လည်း...

နတ်မင်းအဆင့် နည်းဗျူဟာတစ်ခု၏ စွမ်းအားသည် ဤမျှလောက် သေးငယ်နေမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် မည်သည့်ပုံရိပ်ယောင်မျှ ပေါ်မလာသောကြောင့် ဤတိုက်ကွက်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကျရှုံးခဲ့ရပြန်သည်။

လင်ချွမ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ လက်စွပ်ကို အသာအယာ ခါလိုက်ရာ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက အနီးအနားရှိ အမှတ်အသားများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားရသည်။

ဝိညာဉ်လက်ညှိုး အတတ်ပညာ ကျင့်ကြံမှုသည် တကယ်ပင် မချောမွေ့ခဲ့ပေ။

"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ နားလည်နိုင်စွမ်းနဲ့တောင် ဒီထဲက လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သဘောပေါက်ဖို့ ခက်ခဲနေတုန်းပဲ"

"ရှေးဟောင်းပညာရှင်တွေ ဘယ်လိုများ ကျင့်ကြံခဲ့ကြပါလိမ့်"

ဤအတွေးများဖြင့် လင်ချွမ်​၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော မေးခွန်းများဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

"ချောက်နက်ကြီးအောက်က လူတွေက ဘယ်လိုလူတွေလဲ"

"သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာရှိတဲ့ နဂါးတစ်ကောင်ကတောင် စောင့်ကြပ်နေရအောင် သူတို့က ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေလို့လဲ"

တွေးတောနေရင်း လင်ချွမ်သည် ဘေးဘက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်သွားသည်။

ဤနေရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားပြီး ပြည့်စုံသော ကျောက်သားချပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ​၏။

၎င်းကို မြောက်မြားစွာသော ပုံစံများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး တာအိုကျင့်စဉ်​၏ ထူးဆန်းသော လိုင်းကြောင်းများဖြင့် ပုံဖော်ထားကာ ရှေးဟောင်းစာလုံး အမြောက်အမြားကို ထည့်သွင်းထားသည်။

ဒါကတော့ မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အစီရင်ကျောက်ချပ်ဖြစ်ပြီး လင်ချွမ်​၏ လက်ရှိအချိန်တွင် တစ်ခုတည်းသော တစ်ဝက်တစ်ပျက် လက်ရာဖြစ်သည်။

သူသည် အားလပ်ချိန်များတွင် စာလုံးများနှင့် အစီရင်များ ဖန်တီးသည့် အတတ်ပညာကို လေ့ကျင့်လေ့ရှိ​၏။

'အလှည့်တစ်ရာ' နှင့် "အင်းအက္ခရာကျမ်း' တို့ကို လေ့လာခြင်းဖြင့် လင်ချွမ်သည် ဗဟုသုတများစွာ ရရှိခဲ့သည်။

ထိုစာအုပ်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသော အစီရင်များသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုပြီး ခင်းကျင်းရသည့် တိုက်ပွဲအစီရင်မျိုး မဟုတ်ပေ။

ယင်းအစား မြေပြင်ပေါ်တွင် ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် ကုန်ကြမ်းများကို အသုံးပြု၍ ခင်းကျင်းရသော အစီရင်မျိုးဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အစီရင်မျိုးသည် အသက်သွင်းရန် အချိန်အတန်ကြာ လိုအပ်ပြီး အကန့်အသတ်အချို့ ရှိသော်လည်း...

တိုက်ပွဲအစီရင်များတွင် မထုတ်ယူနိုင်သော စွမ်းအားများကို အသုံးချနိုင်သောကြောင့် လုံလောက်သည်ဟု ဆိုရမည်။

ဤအတောအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များမှတစ်ဆင့် လင်ချွမ်သည် အစီရင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကိုလည်း နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

အစီရင်ဆိုသည်မှာ အမျိုးမျိုးသော စွမ်းအားများကို ချိတ်ဆက်ရန် လိမ္မာပါးနပ်သော နည်းလမ်းတစ်ခု။

တစ်ဦး၏ အားသာချက်နှင့် အစွမ်းကို တစ်ဦးက အသုံးချခြင်းဖြင့် ရလဒ်များကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

ဒါဟာ အရေအတွက် အပြောင်းအလဲကနေ အရည်အသွေး အပြောင်းအလဲဆီကို ကူးပြောင်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပင်။

သို့သော် မတူညီသော အစီရင်များ တည်ဆောက်ပုံ အခြေခံမူများသည်လည်း ကွဲပြားကြသည်။

အချို့အစီရင်များသည် အရည်အသွေးကိုသုံးပြီး အရေအတွက် အပြောင်းအလဲကို ဖန်တီးကာ၊ အချို့ကမူ စွမ်းအားကို စုစည်းခြင်း သို့မဟုတ် အစိတ်အပိုင်းများစွာ ခွဲဖြန့်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြသည်။

ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများတွင် ဖော်ပြထားသော အစီရင်များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ခုခံကာကွယ်မှု သဘောသဘာဝ ပိုဆောင်သည်။

ဤဗဟုသုတများကို အသုံးပြု၍ လင်ချွမ်သည် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာအမျိုးမျိုးကို ပေါင်းစပ်ကာ ဝူတန်းအတွက် သီးသန့်ဖြစ်သော ထူးခြားသည့် အစီရင်တစ်ခုကို ဒီဇိုင်းထုတ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း တည်ဆောက်ရေးကိုမူ စတင်နိုင်ပြီ။

လင်ချွမ်သည် အစီရင်ကျောက်ချပ်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး ဝူတန်တောင်၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရပ်လိုက်​၏။

အောက်ဘက်မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လင်ချွမ်မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝူတန်းတောင်၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် နက်မှောင်သော ရုပ်တုတစ်ခုစီ ရှိနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။

ထိုရုပ်တုများအတွင်း၌ အလင်းဖျော့ဖျော့လေးများ လည်ပတ်နေပြီး ထူးခြားသော အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်နေသည်။

ဤအရာသည် လင်ချွမ် တည်ဆောက်ထားသော အစီရင်၏ ဗဟိုချက်ပင်။

သူသည် အထူးကျောက်မျက်ရတနာများနှင့် မှော်ဝင်ပစ္စည်းများ၏ စွမ်းအင်သိုလှောင်နိုင်စွမ်းကို အသုံးချကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အောင်မြင်စွာ ချိတ်ဆက်နိုင်ခဲ့သည်။

၎င်း၏ အောက်ဘက်တွင် ဝူတန်တောင်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော မြေကြောရှိနေသည်။

အကယ်၍ အစီရင်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ပါက တောင်ထိပ်များပေါ်ရှိ ရုပ်တုများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လင်းထိန်လာမည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် အားလုံးချိတ်ဆက်သွားပြီး ကြီးမားသော ခုခံရေးအစီရင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်မှ တိုက်ခိုက်ခံရသည်နှင့် ထိုဒဏ်ရာ၏ သက်ရောက်မှုသည် ဝူတန်တောင်တစ်ခုလုံး၏ ကဏ္ဍအသီးသီးသို့ ပျံ့နှံ့သွားမည်။

ဒါဟာ တိုက်ခိုက်သူတစ်ယောက်က လူတစ်

ယောက်ရဲ့ အင်အားနဲ့ ဝူတန်တောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ခွဲနေရသလိုမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

လင်ချွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုသို့သောစွမ်းရည်မျိုး ရှိသည်ဟု မထင်ပေ။

အခြားသူတွေဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် အစီရင်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင် ဤမျှဆိုလျှင် လုံလောက်နေပြီ။

ဤအစီရင်ရှိနေသရွေ့ နောင်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာပါက သူပြန်လာဖို့ အချိန်ရနိုင်မည်။

သိုင်းပညာရှင် အများအပြားသည်လည်း မိမိတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို စိုးရိမ်နေစရာမလိုဘဲ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ခြင်း နည်းဗျူဟာများကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်ကြတော့မည်။

အခန်း ၃၄၆ - အစီရင်စနစ်ကို စမ်းသပ်ခြင်း

အစီရင်စနစ်တည်ဆောက်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ လက်တွေ့စမ်းသပ်ရန်သာ ကျန်ရှိတော့​၏။

ပထမဦးစွာ၊ အစီရင်စနစ်တစ်ခုကို မည်မျှပင် သေချာစွာ စီစဉ်ရေးဆွဲ တည်ဆောက်ထားပါစေ၊ လက်တွေ့မပါလျှင် အလကားသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

လက်တွေ့စမ်းသပ်မှု မပြုလုပ်ဘဲ ၎င်း၏ ထိရောက်မှုနှင့် အကန့်အသတ်များကို အပြည့်အဝ သိရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒုတိယအချက်မှာ၊ မည်မျှပင် ဆန်းပြားသော အစီရင်စနစ်ဖြစ်ပါစေ အားနည်းချက်ဟူသည် ရှိစမြဲပင်။

ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန်အတွက် ချို့ယွင်းချက်များကို ရှာဖွေဖော်ထုတ် ပြုပြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ လက်တွေ့အတွေ့အကြုံသည်သာ အကောင်းဆုံး ဆရာသမားပင်။

လင်ချွမ်သည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ဝူတန်တောင်တန်းတစ်ဝိုက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

နက်မှောင်သော ရုပ်ထုများစွာသည် နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေပြီး မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်များ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပြင်များပေါ်တွင် မှောင်မိုက်သော ရောင်ခြည်ဝန်းများ ချက်ချင်း တောက်ပလာ​၏။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် လေထုထဲတွင် အချင်းချင်း ယှက်နွယ်သွားပြီး မမြင်နိုင်သော ပိုက်ကွန်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

၎င်းသည် ဝူတန်၏ တောင်စောင့်အစီရင်စနစ်ပင်။

အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီးနောက်၊ လင်ချွမ်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့် ထိုအစီရင်ခံစနစ်ကြီးကို အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကုန်ဆုံးစေပြီး စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ပုံမှန်ထက် အနည်းငယ် လျော့နည်းသော်လည်း၊ အသုံးပြုရလွယ်ကူမှုနှင့် အသက်သွင်းနိုင်သည့် အရှိန်အဟုန်မှာမူ များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လှသည်။

ထို့အပြင်၊ အစီရင်ခံစနစ်ကို အမှီပြုခြင်းဖြင့် နယ်ပယ်အဆင့်သို့မဟုတ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်များပင်လျှင် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိနိုင်​၏။

ပုံမှန်အားဖြင့် အစီရင်စနစ်ကြီးအတွက် အတွင်းအားကို စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်အဖြစ် အသုံးပြုရသည်။

ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး သို့မဟုတ် နယ်ပယ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက်လည်း လုံလောက်မှုရှိပေသည်။

ယင်ဟွိုက်ယွီသည် စမ်းသပ်ကြည့်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

ဝူတန်၏ တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်

ကျန်ရစ်သည့် ဂိုဏ်းဝင်ကြီးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ သူသည် ဂိုဏ်း၏ လုံခြုံရေးကို အလွန်အလေးထား​၏။

ထို့ကြောင့် သူကပင် "ဒါကို ငါအရင်ဆုံး စမ်းသပ်ကြည့်ချင်တယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ရင်း ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ အတွင်းအားသည် လင်းချွမ်းထည့်သွင်းထားသော အစီရင်စနစ်ကို လွှဲပြောင်းယူလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ လက်ဖဝါးများမှ ထူးခြားဆန်းပြားသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အစီရင်စနစ်နှင့် ဆက်သွယ်မိသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ​၏။

"ဒါဟာ စမ်းသပ်မှုဖြစ်တဲ့အတွက် တိုက်စစ်နဲ့ ခံစစ်ကြားမှာ ဟန်ချက်ညီဖို့ လိုမယ်"

"လင်းချွမ်း... မင်းရဲ့ စွမ်းအားက အရမ်းကြီးလွန်းတော့ သာမန်အခြေအနေလို့ သတ်မှတ်လို့မရဘူး"

"ဒါဆိုရင် ကျွန်မကပဲ အရင် တိုက်စစ်ဆင်ကြည့်ပါ့မယ်"

လင်ယန်ရွှယ်၏ အသံထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူမ၏ ပုံရိပ်သည် အနီးအနားတွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

၎င်းကိုမြင်လျှင် လင်ချွမ်နှင့် အခြားတစ်ဦးမှာ တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိပေ။

သူမက လက်ကို အနည်းငယ်မြှောက်လိုက်သည်နှင့် လေထုထဲတွင် လေပြင်းများ စုစည်းသွားပြီး လက်ကောက်ဝတ်ခန့် အထူရှိသော လှံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လှံများသည် အောက်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွား​၏။

လှံများသည် အကာအကွယ်အတားအဆီးကို ထိမှန်သွားပြီး တိုးလျှိုးသော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အကာအကွယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော လှိုင်းတွန့်များ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် မြင်ကွင်းများကို ဖန်တီးပေးသည်။

"ကောင်းတယ်"

လင်ယန်ရွှယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ချီးကျူးရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုဖြစ်သောကြောင့် စွမ်းအားအများကြီး မသုံးခဲ့သော်လည်း၊ ယခုလေးတင် ပစ်လွှတ်လိုက်သော လှံများသည် နယ်ပယ်အဆင့်၌ ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။

အစီရင်စနစ်၏ မျက်နှာပြင်မှာ အနည်းငယ်သာ လှိုင်းထသွားပြီး အတွင်းပိုင်းကို ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ဤအစီရင်ခံစနစ်၏ ခံစစ်စွမ်းရည် မည်မျှအားကောင်းမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်ရန် လွယ်ကူလှသည်။

သာ၍ ထူးခြားသည်မှာ ယခုသည် ယင်ဟွိုက်ယွီ ပထမဆုံးအကြိမ် လွှဲပြောင်းကိုင်တွယ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူတစ်ဦးတည်းသာ အစီရင်စနစ်ကို ထိန်းချုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီးနောက် ဝူတန်အကြီးအကဲများအားလုံး စုပေါင်း၍ စွမ်းအားထုတ်ဖော်မည်ဆိုပါက ၎င်း၏ အစွမ်းမှာ ပိုမိုကြီးမားလာမည်မှာ အသေအချာပင်။

"သတိထား"

ယင်ဟွိုက်ယွီသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပြန်လည်တိုက်စစ်ဆင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အတွင်းအားသည် အစီရင်စနစ်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့နှင့် ဆက်သွယ်သွားပြီး လေထဲတွင် ဧရာမတူကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းကာ ဘေးဘက်သို့ အရှိန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားလေ​၏။

လင်ယန်ရွှယ်သည် လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လျားကာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် ရေခဲနှင့် နှင်းခဲများ စုစည်းလာပြီး လေထဲတွင် ဓားရှည်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ဖြင့် အောက်သို့ ဖိချလိုက်ရာ ဓားသည် အောက်ဘက်သို့ ပိုင်းချလိုက်​၏။

ဖြူစင်သော ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် နှင်းခဲများ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ဤစွမ်းအားများအားလုံး တစ်နေရာတည်းတွင် ပေါင်းဆုံကာ အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လှိုင်းတွန့်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လေတိုးသံများနှင့်အတူ နှင်းခဲဓားသည် အစီရင်စနစ်၏ မျက်နှာပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ နှင်းခဲများနှင့် အေးစက်သော လေပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အေးခဲနေသော ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းသည် လေထဲတွင် ဟိန်းဟောက်နေသော်လည်း အစီရင်စနစ်၏ ခံစစ်ကို မဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဇယားကွက်သဏ္ဌာန် အပေါက်ငယ်များကြားတွင် မမြင်နိုင်သော အတားအဆီးများ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး လေ၊ နှင်း၊ မိုးနှင့် ဆီးနှင်းများကို အပြင်၌သာ တားဆီးထားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယင်ဟွိုက်ယွီသည် လေထဲတွင် ရပ်နေရင်း နက်မှောင်သော ရုပ်ထုများနှင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။

နှင်းနှင့်နှင်းခဲဓားကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနီးနားရှိ တောင်တန်းများနှင့် ဆက်သွယ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အဆုံးမဲ့သော ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ပင်။

ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးပင် အစီရင်စနစ်ကို မလှုပ်ခါနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာပြီး မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ပြီး ရင်ဘတ်ကို ထုလိုက်​၏။

တိုးလျှိုးသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း နာကျင်မှု လုံးဝမရှိရာ သူ၏ အပြုံးမှာ ပိုမိုတောက်ပလာသည်။

ထို့နောက် ယင်ဟွိုက်ယွီက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်လင်၊ သတိထားပါဦး"

သူသည် လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လျားလိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်မှ ပြင်းထန်သော အတွင်းအားများ ထွက်ပေါ်လာကာ လေထဲသို့ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်တစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ သာမန် ဝူတန်လက်သီးစဥ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟိန်းဟောက်နေသော စွမ်းအားများသည် ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့်တက်သွားပြီး ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် လင်ယန်ရွှယ်သည်လည်း အံ့အားသင့်သွား​၏။

သူမသည် လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းကာ သူမ၏ ရှေ့တွင် နက်နဲသော လက်ဝါးရိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

အလွန်ကြီးမားသော အတွင်းအားများဖြင့် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ စုစည်းသွား​၏။

ထို့နောက် လက်ဝါးရိပ်သည် ရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားပြီး လေထုထဲတွင် လှိုင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်နှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ပင် တုန်ခါသွားသည်။

စွမ်းအားစီးကြောင်းများသည် လေထဲတွင် အလိုအလျောက် တုန်ခါနေပြီး ဆန်းကြယ်သော ပုံစံဖြင့် ဝဲကရက်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

၎င်းတို့ ဆုံတွေ့ရာနေရာမှာ ဧရာမပုံသဏ္ဌာန် စက်လုံးကြီးအဖြစ် ဖောင်းကြွလာသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် ထုတ်ဖော်လိုက်သော ကွက်ကွင်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားပင်။

အကြိမ်ကြိမ် ပြန့်ကားလာပြီးနောက် ၎င်းသည် နောက်ဆုံးတွင် လက်ရှိ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိကာ အပြင်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်တွင် လှိုင်းတွန့်များ ပေါ်လာပြီး အချို့လှိုင်းများသည် ပြင်ပကမ္ဘာသို့ သက်ရောက်သွားသည်။

ဝူတန်တောင်တန်းသည် ထိုနေရာနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝအတိုင်း အပြင်းထန်ဆုံး ရိုက်ခတ်မှုကို ခံရ​၏။

သို့သော် ယင်ဟွိုက်ယွီသည် အစီရင်စနစ်နှင့် ဆက်သွယ်ထားသဖြင့် ထိုစွမ်းအားများအားလုံးကို အစီရင်ခံစနစ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်ပင် လူစုခွဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှု သို့မဟုတ် အခြားသက်ရောက်မှုများ မရှိခဲ့ပေ။

လင်ယန်ရွှယ်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသော ရှုပ်ထွေးနေသည့် စွမ်းအားများကိုမူ လင်ချွမ်က လက်ကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ရုံဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး လေထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။

ဤစမ်းသပ်မှုများအပြီးတွင် လူတိုင်းသည် အစီရင်စနစ်၏ ပြင်းအားကို ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်သွားကြသည်။

လင်ယန်ရွှယ်၏ အစွမ်းဖြင့်ပင် ခံစစ်ကို ဖောက်ဖျက်ရန် ခက်ခဲနေပါက ဤခံစစ်အစီရင်ခံစနစ်သည် မည်မျှ စွမ်းအားကြီးမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်​၏။

အမှန်စင်စစ် ၎င်းသည် ခံစစ်သက်သက်ထက် ပိုမိုအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။

၎င်းသည် ဝူတန်ဂိုဏ်း တည်ထောင်ပြီးနောက်ပိုင်း ဝူတန်၏ ပြယုဂ်နှင့် စစ်မှန်သော တောင်စောင့်အစီရင်စနစ် ဖြစ်လာပေမည်။

အစီရင်စနစ်တစ်ခုသည် လေလွင့်သူရဲကောင်းများ သို့မဟုတ် အစိုးရအရာရှိများအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်နိုင်သော်လည်း၊ ကိုယ်ခံပညာလောကသားများအတွက်မူ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် လုံခြုံရေး နှစ်ခုစလုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်။

အဆုံးတွင်၊ ဝူတန်သည် ချန်အာကော နှင့် လင်ချွမ်တို့၏ ကျော်ကြားမှုကြောင့် ယခုအခါ ကိုယ်ခံပညာလောကတွင် ထိပ်သီးဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

ကိုယ်ခံပညာလောကကို သိမ်းပိုက်ရန် ရည်မှန်းချက်မရှိသော်လည်း နေရာအတော်များများက ၎င်းကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီး ဖြစ်သည်။

"သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးလိုတဲ့စိတ် မရှိသင့်ပေမဲ့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ သတိရှိတဲ့စိတ်တော့ အမြဲရှိရမယ်" ဟု ဆိုရိုးရှိသည်။

ဝူတန်သည် ယခုအခါ အငြင်းပွားမှုများ၏ ရှေ့တန်းတွင် ရပ်တည်နေရ​၏။

အကယ်၍ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ မပြုလုပ်ထားပါက၊ လှိုင်းဂယက်များ ငြိမ်သက်သွားပြီး မိုးသက်မုန်တိုင်းများ ကျရောက်လာချိန်တွင် မလွဲမသွေ လွှမ်းမိုးခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

ယခုမူ ဤအစီရင်စနစ် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့ နံပါတ်တစ်ဂိုဏ်းဟု အမှန်တကယ် ကြွေးကြော်သည်ဖြစ်စေ၊ မကြွေးကြော်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးတော့ပေ။