အခန်း (၃၄၇-၃၄၈)
Vol. 35 Ch. 347-348
အပိုင်း ၃၄၇ - တောင်ကိုလာရောက်စိန်ခေါ်ခြင်း
"အရှင်တို့... တကယ်ပဲကို သွားစိန်ခေါ်ကြမလို့လား"
"အဲ့ဒါ သိုင်းလောကရဲ့ နံပါတ်တစ်ဂိုဏ်းကြီးဗျ"
"သိုင်းလောကရဲ့ နံပါတ်တစ်ဂိုဏ်း ဟုတ်လား"
"ဟားဟားဟား"
ဝူတန်တောင်နှင့် မိုင်တစ်ရာခန့်အကွာရှိ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့တွင် ဖြစ်သည်။
ရှေ့မှလူများ၏ အထိန်းအကွပ်မဲ့ ရယ်မောသံများကို ကြားရသောအခါ လင်ကျီယွမ်သည် ငိုမဲ့မဲ့အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။
သူသည် အတန်ငယ် နောက်သို့ဆုတ်သွားပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းနည်းရိပ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။
သူသည် မကြာသေးမီကပင် ကံဆိုးမှုများနှင့် ဆက်တိုက်ကြုံတွေ့နေရ၏။
သိုင်းလောကရှိ တတိယတန်းစားဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခု၏ တပည့်ဖြစ်သူ သူသည် ဂိုဏ်းထဲမှ တိတ်တဆိတ်ခိုးထွက်ကာ ခရီးထွက်လာခဲ့သည်မှာ ရက်ပိုင်းမျှသာ ရှိသေးသည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ ဤလူစုနှင့် တိုးတော့သည်။
ဤလူများသည် ဆိပ်ကမ်းသို့ ဆိုက်ရောက်လာပြီးချင်း လမ်းဘေးဖြတ်လျှောက်သွားသော သူ့ကို ဖမ်းဆီးကာ မင်မင်းဆက်အတွင်းရှိ အင်အားကြီးဂိုဏ်းများအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် သူ့ကို ဤနေရာအထိ ပြန်ပေးဆွဲလာခဲ့ကြခြင်းပင်။
ဤသည်မှာ တကယ့်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ကြုံရသော ဘေးဒုက္ခပင်။
ဝူတန်နှင့် မိုင်တစ်ရာသာ ကွာဝေးတော့သော်လည်း လင်ကျီယွမ်၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အောက်ဆုံးသို့ ထိုးဆင်းသွားခဲ့ပြီ။
ယခုအချိန်တွင် ဝူတန်သည် အလွန်ပင် နာမည်ကြီးနေသည်။
လူတိုင်းက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း လက်မခံကြသေးသော်လည်း ယခင်အောင်မြင်မှုများအရ ၎င်းတို့တွင် ချန်အာကော နှင့် လင်ချွမ်ဟူသော ပါရမီရှင်နှစ်ဦး ရှိနေသည်။
ဒဏ္ဍာရီများအရ ဝူတန်သည် သိုင်းလောက၏ နံပါတ်တစ်ဂိုဏ်း ဖြစ်နေသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။
ထို့ကြောင့်သာ သူက ထိုသို့ပြောရဲခြင်း။
သို့သော် ရှေ့မှ အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များကမူ ထိုစကားကို ယုံကြည်ပုံမရပေ။
သူတို့မယုံကြည်လျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း၊ တကယ်လို့သာ သူတို့ စိန်ခေါ်ရာတွင် ရှုံးနိမ့်ပြီး အသက်ဆုံးရှုံးသွားပါက ၎င်းမှာ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အပြစ်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် သူကတော့ အပြစ်မဲ့သူ မဟုတ်ပါလား။
ဝူတန်သည် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် သိုင်းလောက၌ အလွန်ရေပန်းစားနေသော်လည်း၊ သီအိုရီအရဆိုလျှင် သူ လမ်းပြလာပေးသည်ကို ဝူတန်က အရေးယူမည်မဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။
သို့သော်လည်း အကယ်၍ ဤလူများက စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်ရင်း ဝူတန်တပည့်တစ်ဦးဦးကို သတ်မိသွားပါက သူတို့သည် မပြေလည်နိုင်သော ရန်ငြိုးဖွဲ့သူများ ဖြစ်သွားကြပေမည်။
လမ်းပြသူအနေဖြင့် သူသည်လည်း ကြံရာပါအဖြစ် စွပ်စွဲခံရပေတော့မည်။
ထိုအတွေးကြောင့် လင်ကျီယွမ်မှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရသည်။
"ကလေး... မင်း စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး"
"ဒီ နံပါတ်တစ်ဆိုတဲ့ဂိုဏ်းကို ငါတို့ ကန်ထုတ်ပြီးတာနဲ့ မင်းကို ပြန်လွှတ်ပေးမှာပါ"
"ကံကောင်းရင် မင်းကို ရတနာတချို့တောင် ဆုချဦးမှာ"
"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ဤမောက်မာသောစကားများကို ကြားရသောအခါ လင်ကျီယွမ်က ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်ထူးနေသော်လည်း သူ၏လေသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားသည်။
ဤလူများသည် အင်အားတောင့်တင်းသော်လည်း ဒဏ္ဍာရီလာ ချန်အာကောကိုမူ ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင်။
သူတို့ပြောနေသည်များကို ကြားရသောအခါ လင်ကျီယွမ် ပို၍ပင် စိုးရိမ်လာမိသည်။
သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေမှာ သူ့ကို အများကြီး တွေးတောခွင့်မပေးပေ။
အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် လင်ကျီယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းရင်း ဆက်လက်လိုက်ပါလာရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
တစ်ရက်ကြာပြီးနောက်...
ဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်အချို့ ဝူတန်တောင်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
ဤလူအားလုံးမှာ ပိန်ပါးကြသော်လည်း သူတို့၏ ခွန်အားမှာ သိသိသာသာ ထူးကဲနေပြီး အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။
သူတို့သည် တောင်ခြေတွင်ရပ်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။
ချက်ချင်းပင် အတွင်းအားဖြင့် တွန်းပို့လိုက်သော ထိုအသံမှာ ဆယ်မိုင်ကျော်အကွာအဝေးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဝူတန်တစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။
"ငါတို့က 'လွင်ပြင်ရိုင်းရဲ့ သခင်ငါးဦး' ကွ"
"သိုင်းလောကရဲ့ နံပါတ်တစ်ဂိုဏ်းကို လာစိန်ခေါ်တာ"
"ချန်အာကော်... ထွက်လာပြီး အသေခံလှည့်"
"..."
နဂါးပုန်းဆောင်အတွင်းရှိ အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင်။
အပြင်ဘက်မှ ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားရသောအခါ လင်ချွမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိ၏။
တောင်ခြေတွင် ပညာရှင်ငါးဦး ရှိနေသည်ကို သူ ခံစားမိလိုက်သည်။
သူတို့ထံမှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး အများစုမှာ နယ်ပယ်အဆင့်အထက်တွင် ရှိကာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေပုံရသည်။
အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိ ပညာရှင်ငါးဦး။
၎င်းတို့သည် မင်မင်းဆက်နယ်မြေအတွင်းတွင် အင်အားအကြီးဆုံးဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။
သူဌေးမျိုးရိုးများ၊ ဂိုဏ်းဂဏများ သို့မဟုတ် နန်းတော်တွင်ပင် ထိုကဲ့သို့ အင်အားမျိုး မရှိကြပေ။
ထို့အပြင် အကယ်၍ နန်းတော်တွင်သာ အရင်းအမြစ်အချို့ မရှိခဲ့ပါက ဤလူငါးဦး၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို မှောက်လှန်ပစ်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။
ဤကဲ့သို့ အင်အားမျိုးနှင့်ဆိုလျှင် သူတို့က မောက်မာစွာ စိန်ခေါ်ရဲသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူတို့သည် ဝူတန်ကို နံပါတ်တစ်ဂိုဏ်းဟု မည်သို့သိရှိသွားကြသနည်း။
လင်ချွမ်ရအနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မကြာမီပင် ဖြစ်နိုင်ခြေအချို့ကို တွေးမိသွားသည်။
ယခုခေတ်တွင် ကောလာဟလဆိုသည်မှာ ပါးစပ်ရာဇဝင်မျှသာ။
အကယ်၍ သတင်းတစ်ခုသည် သဘာဝအတိုင်း ပျံ့နှံ့မည်ဆိုလျှင် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ရပေလိမ့်မည်။
သို့သော် အကယ်၍ နန်းတော်ကသာ ပါဝင်ပတ်သက်နေမည်ဆိုလျှင် အခြေအနေမှာ ကွဲပြားသွားပြီ။
နန်းတော်၏ တွန်းအားပေးမှုနှင့်ဆိုလျှင် မည်သည့်သတင်းမဆို ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားနိုင်သည်။
ထို့အပြင် နန်းတော်သည် သိုင်းဂိုဏ်းများကို အမြဲတမ်း သတိထားစောင့်ကြည့်နေပြီး နှိမ်နင်းလေ့ရှိ၏။
သူတို့သည် ဤကိစ္စတွင် မပါဝင်ပါဟု ပြောလျှင် လင်ချွမ် သဘာဝကျကျ ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။
သူသည် သူ၏နာမည်ကိုပင် မကြားဖူးသေးသော်လည်း ကောလာဟလများတွင်မူ နေရာအနှံ့ ဖြစ်နေပုံရသည်။
နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ သိသာလွန်းလှ၏။
လင်ချွမ် အသာအယာ ရယ်မောပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
နန်းတော်ကသာ အကန့်အသတ်ထက် ကျော်လွန်မလာသရွေ့ ဤကဲ့သို့ လှည့်ကွက်လေးများကို စိုးရိမ်နေစရာမလိုပေ။
ထို့ကြောင့် လင်ချွမ် ကိုယ်တိုင် ပေါ်မလာသော်လည်း သူ၏အသံကို အတွင်းအားမှတစ်ဆင့် ပေးပို့လိုက်သည်။
"ဒါ ဝူတန်ဂိုဏ်းဆိုတာ မှန်ပါတယ်"
"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ပြောသလို ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ်ဂိုဏ်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး"
"အဲ့ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ဝူတန်အနေနဲ့ လက်ခံဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိ ပညာရှင်ငါးဦးလုံးသည် လင်ကျီယွမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"မင်း ငါတို့ကို လိမ်ရဲတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"
လင်ကျီယွမ်မှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး တုန်ရီသောအသံဖြင့် အလျင်အမြန် ရှင်းပြရှာသည်။
"အကြီးအကဲတို့ရယ်၊ အဲ့ဒါက နှိမ့်ချပြောတာပါ..."
"တကယ့်ကို နှိမ့်ချပြောတာပါဗျ"
"ဟမ့်"
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အေးစက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ထားလိုက်တော့... ငါ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး"
"သူ နံပါတ်တစ် ဟုတ်မဟုတ် အရေးမကြီးဘူး"
"အခုလို အဝေးကြီးကနေ အသံလွှတ်နိုင်တယ်ဆိုကတည်းက သူ့ခွန်အားက မသေးဘူးဆိုတာ သိသာတယ်"
"မင်းက ချန်အာကော မဟုတ်လား၊ တကယ်ပဲ လူကြောက်ကြီးလုပ်နေတော့မလို့လား"
နားထောင်ပြီးနောက် လင်ချွမ် အသာအယာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
သူသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဆယ်မိုင်ကျော် အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဝူတန်တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့၏။
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လူငါးဦးလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပြီး သူတို့မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သူတို့၏ ခွန်အားနှင့်ဆိုလျှင် အခြားသူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မမြင်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
သို့သော် ယခု လင်ချွမ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့ အံ့အားသင့်သွားကြရသည်မှာ...
လင်ချွမ်တွင် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအား လုံးဝမရှိဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် မခြားနားနေခြင်းကြောင့်။
သို့သော် ပြိုင်ဘက်မှာ လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်ပြီး သူတို့၏ ဖိအားကိုလည်း လျစ်လျူရှုထားနိုင်သဖြင့် သူသည် သေချာပေါက် အင်အားကြီးသူတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။
သူသည် လျှို့ဝှက်နည်းပညာတစ်ခုခုကို သုံးထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ သို့မဟုတ် သူက အခြားသူများထက် အဆင့်အတန်း မြင့်မားနေလိုခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ဤသို့ကြည့်လျှင် ဝူတန်သို့ လာရောက်ခြင်းမှာ သေချာပေါက် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ပင်။
မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လင်ကျီယွမ်မှာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။
ထို့နောက် သူသည် မြေပြင်ကို ဆောင့်ကန်ကာ လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွား၏။
သူ၏ ညာလက်မောင်းတွင် အားအင်များကို ခရုပတ်ပုံစံ ကျစ်လစ်စေပြီး ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
ထို ခရုပတ်အရှိန်အဝါသည် အတွင်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ စိမ်းဖန့်ဖန့် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
၎င်း လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ဤတိုက်ကွက်ကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ အထက်
ပိုင်းရှိ ဆရာကြီးတစ်ဦးပင်လျှင် ရင်ဆိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
လင်ချွမ်သည် လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ခုခံရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နောက်ဘက်မှ ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ချက်ချင်းပင် ဝူတန်အတွင်းမှ ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွား၏။
၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အကွာအဝေးကို ချက်ချင်းဖြတ်ကျော်ကာ ထို ခရုပတ်စွမ်းအားစုကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
"ရှပ်"
ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်၍ တောက်ပသော လင်းလက်မှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။
ထို့နောက် ထို ခရုပတ်တိုက်ကွက်မှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်သို့ ကွဲထွက်သွားကာ သပ်ရပ်သော ဖြတ်ပိုင်းမျက်နှာပြင်နှစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။
မူလက လက်သီးချက်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပုံရိပ်ယောင်မှာ ယခုအခါ ဒြပ်ရှိသော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ တိတိရိရိ ပြတ်တောက်သွားရလေပြီ။
အခန်း ၃၄၈- နှစ်ကွက်တည်းဖြင့် ရန်သူလေးဦးကို အနိုင်ယူခြင်း
"ဟားဟား....မင်းတို့ လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲဟေ့"
တိုက်ခိုက်မှု အဟန့်အတား ခံလိုက်ရသော်လည်း ရှေ့ဆုံးမှ ဗလတောင့်တောင့် လူကြီးမှာ စိတ်ဆိုးခြင်းမရှိဘဲ အလွန်ပင် ကျေနပ်နေပုံရသည်။
သူသည် ကျောနောက်သို့ လက်လှမ်းကာ အညိုရောင် ဓားမကြီးတစ်လက်ကို 'ဝူး'ခနဲ မြည်အောင် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဓားကို လေထဲတွင် ကျွမ်းကျင်စွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ကျရောက်လာသော ဓားအလင်းတန်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ဓားသွားမှာ ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲသွားတော့၏။
ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဓားနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။
သူသည် လင်ချွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ရှိအခြေအနေကို မေးမြန်းခြင်း မရှိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်...
"ဒီကောင့်ကို ငါပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်"
"အာ... ဒါက..."
လင်ချွမ် စကားတစ်ခွန်းပင် မပြောရသေးမီ ဓားနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဗလတောင့်တောင့် လူကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ စတင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။
၎င်းကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်မှာ သက်ပြင်းချ၍ ခေါင်းခါရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
အဆင့်တက်လှမ်းပြီးကတည်းက ဓားနတ်ဘုရားသည် ကောင်းမွန်သော ပြိုင်ဘက်နှင့် မတွေ့ခဲ့ရပေ။
ပထမဦးစွာ အသူရာချောက်ထဲမှ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်၊ ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ် နဂါးနှင့် နောက်ဆုံးတွင် အနက်ရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (Black Qi) တို့နှင့်သာ တွေ့ခဲ့ရသည်။
ထိုထဲတွင် အားအနည်းဆုံးဖြစ်သော ဟေးချင်းပင်လျှင် သိုင်းဘုရင်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ခွန်အားရှိလေ၏။
ထိုအဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲများသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့် ယှဉ်လျှင် အလှမ်းဝေးလွန်းလှသည်။
ထို့ကြောင့် ဓားနတ်ဘုရားသည် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် တိုက်ပွဲတစ်ခုကို အမြဲတမ်း တောင့်တနေခဲ့သော်လည်း ဆန္ဒမပြည့်ဝခဲ့ပေ။
ယခု ရှေ့တွင်ရှိနေသော သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်၏ အထက်ပိုင်း အဆင့်ခန့်တွင် ရှိသည်။
ပြိုင်ဘက်၏ အစွမ်းမှာ မိမိနှင့် တူညီနေပါက ကောင်းမွန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲရန် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံသင့်ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ လင်ချွမ်က စောင့်ကြည့်ပေးနေသဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင်ပင် အန္တရာယ်ကြီးကြီးမားမား ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ထိုသူနှစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်သည် မတတ်သာသဖြင့် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော လူလေးဦးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
ကျန်သူများမှာလည်း မနာလိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်လည်း တိုက်ခိုက်ချင်နေကြသည်။
သို့သော် လင်ချွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုစိတ်ကူးကို တိတ်တဆိတ် စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လင်ချွမ်၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်တွင်ထိုလူလေးဦး၏ ရှေ့၌ ရောက်ရှိနေပြီ။
၎င်းကို မြင်သောအခါ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် လေးဦးစလုံး၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် သတိထားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
မသိနားမလည်သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး အနားကပ်လာခြင်းသည် ကောင်းကျိုးရခဲလှ၏။
အကယ်၍ တစ်ဖက်လူတွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိပါက သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းနှင့် ကြုံရပေမည်။
ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ဝူတန် နှင့် ချန်အာကောကို စိန်ခေါ်ချင်သည်ဟု ပြောဆိုထားခဲ့ကြသည်။
ရှေ့တွင်ရှိနေသော သူသည် ထိုသူပင် ဖြစ်နိုင်ပေမည်။
ဤသို့တွေးလိုက်မိသောအခါ တစ်ဖက်လူက လက်ဦးမှုယူ တိုက်ခိုက်လာခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။
ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ လေးဦးစလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ပြီး လက်ဦးမှုယူ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးက စစ်ပုဆိန်၊ တစ်ဦးက သုံးခွလှံနှင့် တတိယတစ်ဦးက သံပတ်ကြိုးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
၎င်းတို့၏ အတွင်းအားများ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအင်များ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။
လင်ချွမ် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ၎င်းတို့ထဲမှ သုံးဦးမှာ အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး တစ်ဦးမှာ အထက်ပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။
အကယ်၍ သူသာ ဤနေရာတွင် မရှိပါက၊ ဝူတန်အဖွဲ့သားများမှာ ရန်လိုနေသော ဤသူများကို ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
စစ်ဗျူဟာများ သုံးလျှင်ပင် ထူးခြားမည်မဟုတ်။
ကြိုးဖြင့်ရိုက်ခြင်း၊ ပုဆိန်ဖြင့်ခုတ်ခြင်းနှင့် လှံဖြင့်ထိုးခြင်း။
မတူညီသော တိုက်ကွက်နှစ်မျိုးသည် အေးစက်စက် အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် ထိုတိုက်ကွက်များသည် တစ်ဝက်ခန့်ပင် မရောက်သေးမီ မြင်မရသော နံရံတစ်ခုနှင့် တိုးမိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ချက်ချင်းပင် ၎င်းတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ အတွင်းအားများ ကမောက်ကမဖြစ်ကာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
အံ့သြစရာပင်၊ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှ၏။
အမှန်စင်စစ် လင်ချွမ်သည် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အားမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။
ယခုအခါ လင်ချွမ်အနေဖြင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ယခင်ကကဲ့သို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးရန် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ရန် မလိုတော့ပေ။
အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်သည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်သည်မှာ အသေအချာပင်။
ထိုစဉ် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လူတစ်ဦးသည် ခြေလှမ်းအပြည့်ဖြင့် ခုန်ဝင်လာသည်။
သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားကောက်ကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ကာ အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့်အတူ အပေါ်သို့ ပင့်ခုတ်လိုက်သည်။
"ရှပ်"
ချက်ချင်းပင် အလင်းတစ်ချက် လက်သွား၏။
ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ပါးလွှာသွားပြီး လေထုမှာ နှစ်လွှာကွဲကာ အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ် အထက်ပိုင်းအဆင့်၏ စွမ်းအားကို ဤနေရာတွင် အထင်အရှား မြင်တွေ့ရသည်။
ဤစွမ်းအားမျိုးဖြင့်ဆိုလျှင် ၎င်းကို ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းတွင် အကောင်းဆုံးများထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်၏။
လင်ချွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အသိအမှတ်ပြုသည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် သူသည် လက်ချောင်းသုံးချောင်းကို စုလိုက်ပြီး ဓားကျောကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။
"ချွမ်"
သတ္တုချင်း ထိမှန်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓား၏ အရှိန်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုလူ၏ လက်မောင်းမှာလည်း လေထဲတွင် တောင့်တင်းသွားပြီး တစ်လက်မပင် ဆက်မတိုးနိုင်တော့ပေ။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လူလေးဦးစလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အစပိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နေနိုင်သော်လည်း ယခုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီးနောက် အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ပါက ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်များမှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ဤဓားမှာ အလွယ်တကူ ဖမ်းဆုပ်နိုင်သော ဓားမျိုး မဟုတ်ပေ။
တစ်ခါက အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်မှ ပညာရှင်တစ်ဦးသည် တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲခဲ့ရာမှ ဤတိုက်ကွက်ကြောင့် လက်မောင်း ပြတ်တောက်သွားဖူးသည်။
သို့သော် ယခုမူ လင်ချွမ်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ဓား၏ အရှိန်အဟုန်ကို တားဆီးထားသည်။
မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ တစ်လက်မပင် ဆက်မတိုးနိုင်။ ထိုကွာဟချက်မှာ ကျော်ဖြတ်၍မရသော ချောက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
ထိုသူများသည် ၎င်းတို့၏ နိုင်ငံတွင် အထိမ်းအမှတ် ကျောက်တိုင်များဖြင့် ဂုဏ်ပြုခံရလောက်အောင် အစွမ်းထက်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် ယခု မြင်ကွင်းကြောင့် ၎င်းတို့ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားရ၏။
အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိတော့ချေ။
ခဏအတွင်း ထိုလူလေးဦး၏ စိတ်ထဲတွင် 'အနိုင်ရနိုင်စရာမရှိ' ဆိုသည့် စကားလုံးလေးလုံးသာ ဝဲလည်နေတော့သည်။
ထို့နောက် အတွေးများစွာ ဝင်လာခဲ့၏။
"ပြိုင်ဘက်က အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာလား၊ မဟုတ်ဘူး၊ သူက သိုင်းဘုရင် အဆင့်ဖြစ်နိုင်တယ်"
ထိုအဆင့်ရှိ ပညာရှင်များသာလျှင် ဤမျှ ခိုင်မာသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။
သို့သော် ၎င်းတို့၏ ဗဟုသုတအရ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးသည် သီအိုရီအရ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာသာ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်သည်။
ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားနှင့် အတွင်းအား တိုးတက်မှုမှာ ဤမျှအထိ အရည်အသွေးပိုင်း ပြောင်းလဲမှု မရှိနိုင်ပေ။
ဟုတ်ပါသည်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် လွှမ်းမိုးထားနိုင်ရန် လုံလောက်ပါသည်။
သို့သော် ထိုနှစ်ခုမှာ မတူညီသော အရာများ ဖြစ်ကြသည်။
၎င်းတို့အနေဖြင့် ထိုအချက်ကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
သို့ဆိုလျှင် သူက တကယ်ပဲ သိုင်းဘုရင် ဖြစ်နေမလား။
ထိုဖြစ်နိုင်ခြေကို စဉ်းစားရင်း လူလေးဦး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းလာသည်။
၎င်းတို့သည် အကွက်အနည်းငယ်အတွင်း အနိုင်ယူခံလိုက်ရသဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားတော့၏။
ခွန်အားကွာဟချက်ကို သိလျက်နှင့် အချည်းနှီး ကြိုးစားနေခြင်းမှာ ရဲရင့်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မိုက်မဲခြင်းသာ။
ရဲရင့်မှုရှိလျှင်ပင် ဤနေရာတွင် မဖြုန်းတီးသင့်ပေ။
ဤနေရာမှ မည်သို့ ထွက်ခွာရမည်ကိုသာ စဉ်းစားသင့်သည်။
၎င်းကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ လူလေးဦးစလုံး၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
လင်ချွမ်က ၎င်းတို့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို တင်းမာသွားစေမည့် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။
"မင်းတို့ ဒီကိုလာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"
"မင်းတို့ရဲ့ ခွန်အားကို သက်သေပြဖို့ ရိုးရိုးစိန်ခေါ်တာမျိုးပဲတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး မဟုတ်လား"
"ထိပ်တန်းပညာရှင် ငါးယောက်ဆိုတာ နိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုကို ထောက်ပံ့ပေးဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"
"ဘာလို့ ဒီလို အမည်နာမ ဂုဏ်ပုဒ်တွေအတွက် ဂရုစိုက်နေမှာလဲ"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လေးဦးစလုံးမှာ ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ပုဆိန်ကို အသုံးပြုခဲ့သော လူကြီးက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ ဒီကိုလာရတဲ့ အကြောင်းရင်း တစ်ခုကတော့၊ ဒီနိုင်ငံက 'ကိုယ်ခံပညာကျွန်း' ဖွင့်လှစ်တော့မယ့်အကြောင်း ဂိုဏ်းတွေနဲ့ မိသားစုတွေကို အသိပေးဖို့ပါပဲ"
"နောက်တစ်ချက်ကတော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ချင်တဲ့ ဆန္ဒရှိခဲ့လို့ပါ၊ ဒါပေမဲ့... အခုတော့..."
"ကိုယ်ခံပညာကျွန်း၊ အဲဒါက ဘာလဲ"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်ချွမ်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။