အခန်း (၃၄၉-၃၅၀)

အခန်း ၃၄၉ - ဝူယွင်ကျွန်း (ကိုယ်ခံပညာကျွန်း)

"ဝူယွင်ကျွန်း ဟုတ်လား"

လင်ချွမ်သည် သူ၏မှတ်ဉာဏ်ကို အသေအချာ ပြန်လည်ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ထိုကျွန်းနှင့်ပတ်သက်သည့် သဲလွန်စကို လုံးဝရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

"မင်း မသိဘူးလား"

ဒါကိုကြားတော့ လူလေးယောက်စလုံး ခဏတာ မှင်သက်သွားကြပြီး သူတို့မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာကာ၊ မကြာခင်မှာပဲ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထိုလူက ရှင်းပြခဲ့​၏။

"ဝူယွင်ကျွန်းဆိုတာ နာမည်အတိုင်းပဲ အလွန်

ကြီးမားတဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပါ"

"သူ့ရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်၊ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ထူးခြားတဲ့ သယံဇာတတွေကြောင့် သူ့ကို ဒုတိယမြောက် သိုင်းပညာမြတ်ေမြ လို့ အမည်ပေးထားကြတယ်"

"နှစ်ပေါင်း ၁၈၀ တိုင်းမှာ ဝူယွင်ကျွန်းရဲ့ ပြင်ပလောကနဲ့ ဆက်သွယ်ထားတဲ့ အတားအဆီးက ပွင့်လာတတ်တယ်"

"အဲဒီအခါ တစ်ကမ္ဘာလုံးက သိုင်းပညာရှင်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ဖလှယ်ဖို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်း ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်နာမည်ကိုယ် ကျော်ကြားအောင်လုပ်ဖို့ ဒီမှာ စုဝေးကြတာပဲ"

"ကျွန်တော်သိသလောက်တော့ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်နှစ်ခုလုံးရဲ့ အနိုင်ရရှိသူတွေဟာ မင်းတို့ဆီကပဲ လာတာပါ"

"အခုခေတ်ရဲ့ ထိပ်တန်းသိုင်းဂိုဏ်းတွေအနေနဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မသိတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

သူပြောရင်းနဲ့ အသံက တဖြည်းဖြည်း တိုးသွား​၏။

ထို့နောက် သူက လင်ချွမ်ကို မသိမသာ ခိုးကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်​၏။

သူသည် စနစ်ကိုသုံးပြီး အဆင့်တက်တာ မြန

လွန်းနေခြင်းကြောင့်။

သူ ကျင့်ကြံလာသည်မှာ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်ပင် မရှိသေးသော်လည်း ယခုအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ယင်ဟွိုက်ယွီကဲ့သို့သော သူပင် သူ့ကို အကြီးအကဲတစ်ဦးလို ရိုသေသောကြောင့် ထိုကဲ့သို့ ကောလာဟလဆန်သော ကိစ္စရပ်များကို ပြောပြမည်မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လင်ချွမ်သည် အခြားသူများထက် အများကြီး ပိုသိသင့်သည်ဟု ထင်နေကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ငါ ရှေ့ရောက်တာ မြန်လွန်းသွားပုံရတယ်..."

"ဗဟုသုတနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မမှီလိုက်တာကလည်း ဒုက္ခတစ်ခုပဲ"

လင်ချွမ်က စိတ်ထဲကတွေးရင်း ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါလိုက်သည်။

"ဒါကို ငါ တကယ်မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ အချို့သော ခန့်မှန်းချက်တွေတော့ ရှိပါတယ်"

"ဒါတွေ ခဏထားလိုက်ပါဦး၊ မင်းတို့မှာ သတင်းအချက်အလက် ပေးရမယ့် တာဝန်ပဲ ရှိတာလား"

"လမ်းညွှန်ပေးမယ့် အဆောင်အယောင်တွေ ဒါမှမဟုတ် မြေပုံတွေ ဘာတွေ မရှိဘူးလား"

"မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလိုအပ်ရင်တော့ တစ်စုံ ပေးလို့ရပါတယ်"

"မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် ဒီလို ဆက်ဆံခံရဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်"

"တကယ်လို့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ သိုင်းဘုရင်တစ်ယောက်တောင် ဝူယွင်ကျွန်းကို မသွားနိုင်ဘူးဆိုရင် ပါဝင်နိုင်တဲ့သူ အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့မှာပေါ့"

ထိုလူက လင်ချွမ်ကို ကြည့်ပြီး တစ်ခုခုကို အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်သည်။

လင်ချွမ်ကတော့ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေလိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ လက်ဖဝါးအရွယ် သတ္တုပြားလေးကို လက်ခံလိုက်သည်။

တဖက်လူက သူ့ကို သိုင်းဘုရင်အဆင့်လောက်ပဲလို့ ထင်နေတာက အကောင်းဆုံးပင်။

မိမိအင်အားကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်းက နောင်ဖြစ်လာမယ့် အဖြစ်အပျက်တွေမှာ အသာစီးရစေနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။

အတွေးကို စုစည်းပြီးနောက် ပုဆိန်ကိုင်ထားသောလူက စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ဒီအဆောင်အယောင်ထဲကို အတွင်းအား ထည့်လိုက်ရုံနဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို မြင်ရလိမ့်မယ်"

လင်ချွမ်က အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် အသံပြုလိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းပင် သူ၏အတွင်းအားကို လက်ဖဝါးဆီ ပို့လွှတ်ကာ အဆောင်အယောင်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ခဏချင်းမှာပင် မသိရသော သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် သံပြားပေါ်တွင် လှိုင်းတွန့်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဝေဝါးသော မြေပုံတစ်ခု ပေါ်လာ​၏။

လင်ချွမ် မျက်စိမှိတ်ပြီး အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ ဤပစ္စည်း၏ အသုံးဝင်ပုံကို ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။

အာရုံစိုက်ထားရုံဖြင့် ဝူယွင်ကျွန်းရှိရာ အရပ်မျက်နှာကို လမ်းညွှန်ပေးလိမ့်မည်။

သူတို့စကားပြောနေစဉ် ကောင်းကင်ပေါ်မှ တိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်လာသည်။

ဓားနတ်ဘုရား နှင့် အခြားတစ်ယောက်သည် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သိုင်းကွက်များကို ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ဓားကြီးနှင့် ဓားရှည်၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်များသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်မိကြပြီး လေထုထဲတွင် ပေါက်ကွဲကာ ကြောက်မက်ဖွယ် တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေ​၏။

ဓားသွားများ၏ အမှတ်အသားများနှင့် အရိပ်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တောက်လျှောက် ကျရောက်လာပြီး ဝူတန်တောင်ခြေရှိ တောအုပ်တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

အနီးကပ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဓားသွားများကြောင့် ထွန်ယက်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော အစင်းကြောင်းများကို မြင်တွေ့နိုင်ပါသည်။

ပထမအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် အနိုင်အရှုံး မသဲကွဲသေးသော်လည်း နှစ်ဦးသား၏ အင်အားကွာခြားချက်မှာ ထင်ရှားလာ​၏။

ဓားနတ်ဘုရားသည် အစွမ်းထက်သော်လည်း အဆင့်မြင့်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိကာစသာ ရှိသေးသဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မတည်ငြိမ်သေးပေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏ အင်အားအပြည့်ကို အသုံးမချနိုင်ဘဲ ပြိုင်ဘက်ထက် အနည်းငယ် နိမ့်ပါးနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် စိန်ခေါ်သူများဘက်မှ ရယ်သံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်။

တိုက်ခိုက်နေသူသည် လျင်မြန်စွာ လှည့်ပြန်လာပြီး သူ၏အဖွဲ့ဆီသို့ ရောက်လာသည်။

သူသည် လင်းချွမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ကြွားဝါစွာ ပြောလိုက်​၏။

"ဝူတန်က အဲဒီ ချန်အာကောက တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တာပဲ"

"ငါ့ထက် အနည်းငယ် နိမ့်ပေမဲ့ တိုက်ပွဲက တကယ်ကို ရင်ခုန်ဖို့ ကောင်းတယ်"

"ဒါနဲ့ မင်းတို့ဘက်က ဘယ်သူက သူနဲ့ တိုက်တာလဲ"

"ဘယ်သူနိုင်ပြီး ဘယ်သူရှုံးလဲ"

ဒါကို ကြားတော့ အဖွဲ့သားတွေရဲ့ မျက်နှာမှာ အနေခက်တဲ့ အမူအရာတွေ ပေါ်လာပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ အကြည့်လွှဲလိုက်ကြသည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက အဖြေကို စောင့်မနေတော့ဘဲ လင်ချွမ်ဆီသို့ ဓားဖြင့် ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

လင်ချွမ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လက်ချောင်းများကို အသုံးပြုကာ ထိုလူ့လက်ထဲမှ ဓားကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူလိုက်သည်။

ထိုလူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး "ဟာ... သွားပြီ" ဟု ညည်းတွားလိုက်မိသည်။

လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် အရည်အချင်း ကွာခြားချက်မှာ သိသာသွားစေ​၏။

အပေါင်းအဖော်များ၏ အကြည့်ကို မြင်မှ ထိုလူသည် သူတို့၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာကို နားလည်သွားပြီး အံ့အားသင့်သွားရသည်။

အစကတော့ သူသည် ရှေ့ကလူကို အတော်လေး သန်မာမည်ဟု ထင်ရုံသာရှိပြီး ချန်အာကော ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဓားနတ်ဘုရား၏ အစွမ်းကို မြင်ပြီးနောက် ထိုသူကိုသာ ချန်အာကောဟု မှားယွင်းထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း။

အခုတော့ ဘယ်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ အရေးမကြီးတော့ဘဲ ဒီလောက်သန်မာတဲ့ ပြိုင်ဘက်နဲ့ တိုက်ရမှာက ပိုစိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းနေပြီ။

ဒါကို သိလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ ထိုလူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အနီရောင်အလင်းများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သွေးနှင့် အသက်ရှူနှုန်းတွေ ပြင်းထန်လာပြီး အရေပြားပေါ်က သွေးကြောတွေဟာ နီရဲလာကာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တွေ တဟုန်ထိုး တက်လာပါတယ်။

အနီးနားရှိလူများက "အစ်ကိုကြီး၊ မလုပ်နဲ့" ဟု အော်ဟစ်တားဆီးသော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

ထိုသန်မာသော ပုံရိပ်သည် လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်လာပြီး အိုးစည်လောက်ရှိသော လက်သီးဖြင့် မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းလေးတစ်ခု တုန်ခါသွားပြီး ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွား​၏။

ရှစ်ပါးသော နဂါးကူးလက်ဝါးသည် လေထဲတွင် လက်ဝါးရိပ်များကို ဖန်တီးကာ ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

လက်သီးနှင့် လက်ဝါးတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရာတွင် မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချက်ချင်းစီ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက မြေပြင်ပေါ်မှာ ဖုန်မှုန့်တွေကို လွင့်စင်သွားစေလျက်။

အကြိမ် ၂၀ မက တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ အချင်း ၁၀ မီတာ ပတ်လည်အတွင်းက မြေသားတွေဟာ လွင့်စင်ကုန်တော့သည်။

ကျန်ရှိနေတဲ့ အရှိန်အဟုန်တွေဟာ ဖုန်မှုန့်တွေကြားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုလူကတော့ နာကျင်နေတဲ့ အမူအရာနဲ့ သူ့လက်တွေကို ခါယမ်းရင်း နောက်ဆုတ်သွားလေ​၏။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုဟာ စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် မရချေ။

အဆင့်တက်လို့ ရလာတဲ့ အစွမ်းတွေကို ခဏထားဦး၊ လင်ချွမ်ဟာ ကောင်းကင်မိုးကြိုးဒဏ်ကို တောင့်ခံပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့ရလေ​၏။

ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအင်တွေဟာ ကြီးမားတဲ့ ဖျက်ဆီးမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသလို၊ မိုးကြိုးဒဏ်က လွတ်မြောက်လာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာလည်း အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရရှိထားလေသည်။

ရိုးရိုး ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်တဲ့ သိုင်းသမားတစ်ယောက်တောင် လင်ချွမ်​၏ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ကို မယှဉ်နိုင်ချေ။

"ငါ မတိုက်တော့ဘူး"

ဒီလောက်အထိ အထိနာသွားတဲ့အတွက် ထိုလူဟာ လက်တွေကို ခါယမ်းပြီး တတွတ်တွတ် ရေရွတ်ရင်း နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။

သူ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ အထီးကျန်မှုနဲ့ ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တွေ ဖြတ်ပြေးနေလေ​၏။

အခန်း ၃၅၀ - မင်မင်းဆက်၏ ပြင်ပလောက

၎င်းတို့၏ ကြွယ်ဝလှသော ကျင့်ကြံမှုနှင့် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများအရ ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုတောင်းလှသည့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွင်ပင်...

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူတစ်ဦးတည်းနှင့်တင် လက်ရှိအခြေအနေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန်နှင့် ရန်သူမှာ ရန်စသင့်သည့်သူ ဟုတ်မဟုတ် သိရှိရန် လုံလောက်နေပြီ။

"ဒီလူက ဘယ်အဆင့်မှာလဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ သိုင်းဘုရင်အဆင့်မှာ ရှိနေမယ်လို့ ငါထင်တယ်"

ထိုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို အကြောင်းမဲ့ သွားရောက်ရန်စခြင်းမှာ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

၎င်းတို့သည် ဤနေရာသို့ ခရီးဝေးနှင်လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ တာဝန်မှာ အစွမ်းထက်သူများကို လိုက်လံရန်စရန်မဟုတ်ဘဲ မိတ်ဆွေသဖွယ် အကြောင်းကြားစာပေးပို့ရန်နှင့် ပြိုင်ဘက်များကို ရှာဖွေရန်သာ။

ခရီးတစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ပင်လယ်ဖြတ်ကျော်လာရသည့် ပျင်းရိမှုနှင့် ဖိအားများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ လွင့်စင်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ မိုက်မဲသည့်အလုပ်ကို ထပ်မံလုပ်ဆောင်ကြမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် လင်ချွမ်ထံတွင် အခြားမည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသေးသည်ကို လူတိုင်းက သိလိုနေကြသည်။

၎င်း၏ဘေးရှိ လူလေးယောက်မှာလည်း ၎င်း၏ ခြေလက်အင်္ဂါသဖွယ်ဖြစ်သော ညီအစ်ကိုများပင် ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့ကို လှုပ်ရှားခြင်းမပြုနိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေစေသည့်အချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် လင်ချွမ်​၏ အစွမ်းမှာ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်​၏။

ပြောသင့်သမျှကို ပြောဆိုပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် ရန်လိုမှုတို့ကို လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အခု အကြောင်းကြားပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ သွားခွင့်ပြုပါဦး"

"ထုံးစံအတိုင်းပဲ၊ ကျန်တဲ့ အထက်တန်းစား မိသားစုတွေနဲ့ ဂိုဏ်းတွေကို အကြောင်းကြားဖို့ကတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တာဝန်ပဲဖြစ်လိမ့်မယ်"

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ထိုအစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦးသည် ထိုသို့ပင် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

၎င်းတို့၏ ရောက်ရှိလာပုံနှင့် ထွက်ခွာသွားပုံမှာ တစ်နည်းအားဖြင့် အလွန်ပင် ရုတ်တရက်ဆန်လှ​၏။

သို့သော်လည်း ၎င်းကြောင့် လင်းချွမ်းအနေဖြင့် ရှေးဟောင်းလျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို သိရှိခွင့်ရခဲ့သည်။

စင်စစ်အားဖြင့် ဤကမ္ဘာလောကသည် ထင်သလောက် မရိုးရှင်းပေ။

သိုင်းလောကရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ကျန်ရှိနေသေး​၏။

တောင်တံခါးသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ထိုက်ဟယ်နန်းတော်၏ ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် အကြီးအကဲအချို့နှင့် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ ကြာပြီပင်။

လင်ချွမ်နှင့် အဖွဲ့ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်း ထရပ်၍ ပြုံးရွှင်စွာ ကြိုဆိုကြသည်။

၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိပေ။

လင်ချွမ် မရှိသည့်အချိန်၌ပင် ထိုကဲ့သို့သော စိန်ခေါ်မှုများမှာ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။

လင်ချွမ်​၏ အစွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် ၎င်းအတွက် စိုးရိမ်နေရန် မလိုကြောင်း ၎င်းတို့ ကောင်းကောင်းသိသည်။

စိုးရိမ်ရမည့်သူများမှာ ကံဆိုးမည့် ထိုသူစိမ်းများသာ။

လင်ချွမ်သည် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ဝင်ထိုင်ကာ အားလုံးကို ထိုင်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဝူယွင်ကျွန်းက ဘယ်မှာလဲ"

အကြီးအကဲများနှင့် ဆရာတော်မှာ တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ ရှင်းပြကြသည်။

"ဝူယွင်ကျွန်း ဆိုတာ တောင်တရုတ်ပင်လယ်ပြင်ပက ကျွန်းစုတွေကို ရည်ညွှန်းတာပါ"

"အဲဒီမှာ ကျွန်းတွေပေါ်မှာ တည်ရှိနေတဲ့ နိုင်ငံငယ်လေးတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ မင်မင်းဆက်နဲ့ ဆင်တူပေမဲ့ လုံးဝတော့ မတူဘူး"

"အဲဒီမှာလည်း သိုင်းပညာက တရုတ်ပြည်ကထက် မနိမ့်ကျဘဲ ထွန်းကားပါတယ်၊ ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြတွေလိုပဲပေါ့"

ဤနေရာတွင် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က လင်ချွမ်ကို သတိထားကြည့်ကာ စူးစမ်းသည့်သဘောဖြင့် မေးလိုက်​၏။

"ခုနက ရောက်လာတဲ့လူတွေက ဝူယွင်ကျွန်း ကိစ္စကြောင့် ရောက်လာတာလား"

လင်ချွမ်က ပြန်လည်ဖြေကြားလျက် ရှင်းပြခဲ့သည်။

"သူတို့ ပြောပုံအရတော့ ဝူယွင်ကျွန်းက သိုင်းပြိုင်ပွဲက စတော့မှာမို့လို့ နိုင်ငံအသီးသီးကို လိုက်ပြီး အကြောင်းကြားနေတာတဲ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်​၏။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဂိုဏ်းရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရတော့ ဝူယွင်ကျွန်းဟာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာမှာ တစ်ကြိမ်လောက် ပွင့်လေ့ရှိပြီး သုံးလကြာ မြဲပါတယ်"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ကမ္ဘာအနှံ့က အစွမ်းထက်ဆုံးသူတွေ စုဝေးပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်ကြတာပါ"

"အနိုင်ရတဲ့သူ ကိုယ်စားပြုတဲ့ အင်အားစုဟာ အဲဒီကျွန်းပေါ်က သယံဇာတ အရင်းအမြစ် တစ်ဝက်ကို စီမံခန့်ခွဲခွင့် ရရှိမှာဖြစ်တယ်"

"သယံဇာတ ဟုတ်လား"

လင်ချွမ်အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်" ဆရာတော်က လေးနက်စွာ ပြောလာ​၏။

"ဝူယွင်ကျွန်းဟာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကြွယ်ဝပြီး အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီးရှိပါတယ်"

"အဲဒီထဲမှာ တန်ဖိုးအရှိဆုံးကတော့ စွမ်းအင် အလွန်အမင်း ကြွယ်ဝတဲ့ အထူးတွင်းထွက်သတ္တုတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

"အဲဒါကို ရည်ရွယ်ချက် အမျိုးမျိုးအတွက် အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်"

"အမှားမရှိဘူးဆိုရင် အကြီးအကဲနောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ထားခဲ့တဲ့ နယ်မြေကူးပြောင်း အစီရင်စက်ဝိုင်းထဲက အပိုင်းအစဟာ အဲဒီကလာတာ ဖြစ်ရမယ်"

"အို"

လင်ချွမ်စိတ်ဝင်စားသွားကာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ဆရာတော်ပြောသည့် ကျောက်တုံးမှာ ကြယ်တာရာလက်မှုပညာရှင်၏ နယ်မြေကူးပြောင်း အစီအရင်စက်ဝိုင်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်း။

ထိုအကြွေစေ့ကဲ့သို့ ကျောက်တုံးနှစ်ခုအနက် တစ်ခုမှာ ဝူတန်တွင် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

ယခုအခါ ထိုသတ္တုရိုင်းများ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို သိရှိသွားပြီဖြစ်ရာ လင်ချွမ်အနေဖြင့် အကျိုးအမြတ်အချို့ ရယူလိုစိတ် ပေါ်လာခဲ့​၏။

ထို့ကြောင့် သူက ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဝူယွင်ကျွန်းရဲ့ တည်နေရာကို သိပါသလား"

"သိပါတယ်"

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်ချွမ်​၏ အတွေးကို ရိပ်မိသွားကာ ထူးဆန်းသည့် အမူအရာဖြင့် ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ...ဝူယွင်ကျွန်းမှာ အထူး ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိပါတယ်"

"သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲ ဝင်လို့ရတာပါ"

"အရင်ခေတ် အဆက်ဆက်က အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ဖူးပေမဲ့ သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိသူတောင် အတင်းအဓမ္မ မဖွင့်နိုင်ခဲ့ဘူးလို့ ဆိုကြပါတယ်..."

"ကောင်းပြီလေ"

လင်ချွမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်ပျက်သွားကာ ထိုနေရာသို့ စောစောသွားမည့် အစီအစဉ်ကို လက်လွှတ်လိုက်ရ​၏။

သို့သော်လည်း တန်ဖိုးရှိသည့် အရာများ ရရှိရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုမိုကြွယ်ဝသည့် နေရာတစ်ခုသို့ သွားရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

ယနေ့ ဝူယွင်ကျွန်းမှာ ကောင်းမွန်သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လင်ချွမ်က သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ပြင်ပလောကအကြောင်း မင်းတို့ သိသလောက် ပြောပြပါဦး"

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ခေတ္တစဉ်းစားပြီး ပြန်လည်ဖြေကြားလာ​၏။

လင်ချွမ်သည် သူ့ထံမှ အချက်အလက်များစွာကို သိရှိခဲ့ရသည်။

မင်မင်းဆက်၏ ပြင်ပရှိ ကျွန်းစုနိုင်ငံများသည် မင်မင်းဆက်ကဲ့သို့ နန်းတွင်းက အဓိက အာဏာစက်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းအသီးသီး သီးခြားရပ်တည်နေသည့် ပုံစံမျိုးမဟုတ်ပေ။

၎င်းတို့၏ အင်အားမှာ ထင်ရှားသည့် မျိုးနွယ်စုကြီးများပေါ်တွင်သာ အခြေခံသည်။

သိုင်းပညာရပ်များ၊ ကျမ်းစာများနှင့် ထိပ်တန်းပညာရှင်အားလုံးမှာ ထိုမျိုးနွယ်စုကြီးများတွင်သာ စုစည်းနေကြသည်။

အုပ်ချုပ်သူ ဘုရင့်မျိုးနွယ်မှာ ထိုမျိုးနွယ်စုများထဲတွင် အကြီးဆုံးပင်။

၎င်းတို့က အရင်းအမြစ်အားလုံး၊ စစ်တပ်နှင့် အခြားကိစ္စရပ်များကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် ပါရမီပါသည့် မျိုးဆက်သစ်များ ပေါ်ထွက်လာပါက မိသားစု၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုဖြင့် အင်အားမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာတတ်သည်။

"ဒါဆို အဲဒီကျွန်းနိုင်ငံတွေက အပေါ်ယံကြည့်ရင် မင်မင်းဆက်ထက် ပိုအစွမ်းထက်နေတာပေါ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်မှာ ခါးသက်သက် ပြုံးရုံသာ ပြုံးနိုင်တော့​၏။

အခန်းထဲရှိ အခြားအကြီးအကဲများမှာလည်း ရှက်ရွံ့သည့် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းငုံ့သွားကြသည်။

ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် မင်မင်းဆက်၏ သိုင်းလောကမှာ အပြင်ပလူရိုင်းများ၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရသည်မှာ အမှန်ပင် အရှက်ရဖွယ် ကိစ္စပင်။

၎င်းတို့၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်က ခေါင်းယမ်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပုံမှန်မေးခွန်း မေးတာပါ"

"မင်မင်းဆက်ရဲ့ သိုင်းလောက အင်အားက ဒီလောက်တော့ အားမနည်းနိုင်ပါဘူး"

"ငါ သိသလောက်တော့ အစွမ်းထက်တဲ့သူ အတော်များများဟာ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်ပြီးရင် တောင်ပေါ်မှာ တောရကျောင်းဆောက်တည်ပြီး အနားယူသွားကြတာ ထုံးစံပဲလေ"

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရင်သွားပြီး မျက်ဝန်းများ တောက်ပလာသည်။

ထိုအခိုက်တွင် သူက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိ​၏။

"ရှေးခေတ်အကြီးအကဲတွေ ပြောပြခဲ့တာအရလည်း အဲဒီလိုပါပဲ"

"အကြီးအကဲအနေနဲ့ အသေးစိတ်ကို သိထားတာများ ရှိပါသလား"

"ငါလည်း သေချာတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သံသယတော့ ရှိတယ်"

လင်ချွမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံကို စူးရှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားများ၏ ပျက်စီးခြင်း နယ်မြေမှ ပုံရိပ်များသည် သူ၏ အာရုံထဲတွင် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြန်​၏။