မမျှော်လင့်ထားသောသူ

အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသော ကောင်းကင်ယံအောက်တွင်

ကမ္ဘာမြေပြင်ပေါ်၌ ကြီးမားလှသော အက်ကြောင်းနက်ကြီးများမှာ နေရာအနှံ့ရှိနေသည်။

အေးစိမ့်သောလေပြင်းများက အက်ကြောင်းများအတွင်းမှ တဟူးဟူးမြည်ဟည်းကာ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တိုက်ခတ်နေသည်။

ဤအေးစိမ့်သောလေမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ပျက်စီးနေသော တောင်ထိပ်ကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်တိုက်သွားရုံမျှဖြင့် ထိုတောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးမှာ သဲမှုန့်တစ်စပင် မကျန်တော့ဘဲ ချက်ချင်းဆိုသလို ချောမွေ့ သွားစေ တော့သည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နေသည့်တိုင် ဤကမ္ဘာ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် အတော်လေး ပြည့်စုံစွာ ကျန်ရှိနေသေးသော နေရာတစ်ခု ရှိနေပါသေးသည်။

ပေ ၅၀ ပတ်လည်ခန့်ရှိသော ဧရိယာတစ်ခုကို အနီရောင်အလင်းအကာအကွယ်တစ်ခုက လွှမ်းခြုံထားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးစိမ့်လေများ ကျရောက်လာပြီး အလင်းအကာအကွယ်ကို တိုက်မိသော်လည်း ၎င်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

သို့သော် အလင်းအကာအကွယ်မှာလည်း အဆက်မပြတ် တဖျတ်ဖျတ်လက် ဖြစ်နေပြီး သူခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိနေကာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို လုံးဝကွဲအက်သွားနိုင်သည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

ဤဧရိယာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ စက်ဝိုင်းပုံစံ ရှေးဟောင်းအစီအရင်စင်မြင့်တစ်ခု ရှိနေသည်။

စင်မြင့်တစ်ခုလုံးမှာ အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး နှစ်ကာလရှည်ကြာမှု၏ အမှတ်အသားများမှာ ၎င်းပေါ်တွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် ၎င်းပေါ်တွင် ရေးဆွဲထားသော အစီအရင်များမှာမူ အတော်လေး ပြည့်စုံနေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အစီအရင်စင်မြင့်ထံမှ ပြင်းထန်သော အစီအရင်လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် လူရိပ်တစ်ခုမှာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုသူမှာ ထန်ထျန်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှည်လျားလှသော ဟင်းလင်းပြင်ခရီးစဉ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ထန်ထျန်းက နောက်ဆုံးတွင် ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဤနေရာမှာ ရှောင်ကျိ ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာပေးထားသော ပုံရိပ်ထဲမှ နေရာဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း အတည်ပြုနိုင်လိုက်သည်။

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ပြောခဲ့သော ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးနယ်မြေမှာလည်း ဤနေရာပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အခြေအနေကို သေချာအကဲခတ်ကြည့်ရာ ဤနေရာမှာ အပြင်ဘက်ရှိ အလင်းအကာအကွယ်ကြောင့် ကာကွယ်ခြင်းခံထားရသဖြင့် ပြင်ပမှ ရှုပ်ထွေးသည့် နိယာမများ၏ တိုက်စားမှုကို မခံရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထန်ထျန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ခြေဖဝါးအောက်ရှိ အစီအရင်မှာလည်း နှစ်လမ်းသွား တည်နေရာကူးပြောင်း အစီအရင် ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို ထပ်မံအသက်သွင်းလိုက်ရုံဖြင့် စောစောက မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှာ ခဏအတွင်း ပျက်စီးသွားမည်မဟုတ်ကြောင်း သေချာမှသာ ထန်ထျန်းက ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ အလင်းအကာအကွယ်၏ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အားကောင်းလှသော နိယာမဖိအားများက တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးလှသော စွမ်းအားများဖြစ်ပြီး ပြင်ပကမ္ဘာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းလှသဖြင့် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ဤနေရာတွင် ကောင်းကောင်းလှုပ်ရှားနိုင်ရန် အလွန်ပင် ခဲယဉ်းလှသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ထိုစဉ်က ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နှင့် လုမင်တို့မှာ တကယ့်ကို ထူးချွန်သူများထဲမှ ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းအတွက်မူ အဆင်ပြေလှသည်။ သူက အနည်းငယ် ပြင်ဆင်လိုက်သည်နှင့် ဤနေရာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသားကျသွားပြီး မည်သည့်သက်ရောက်မှုမှ မရှိတော့ပေ။

သို့သော် သူ ရှေ့သို့ ဆက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အနီးနားရှိ အက်ကြောင်းတစ်ခုအတွင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထန်ထျန်းထံသို့ အတင်းခုန်အုပ်လာတော့သည်။

၎င်းမှာ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်အဆင့်ကို ကျော်လွန်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ရာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော နိယာမမုန်တိုင်းများကို သယ်ဆောင်ကာ ပြင်းထန်စွာ လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ဂီးဂီးဂီး..."

ထိုပုံရိပ်မှာ ငရဲပြည်မှလာသော ရယ်သံကဲ့သို့ အသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ လွှသွားသဖွယ် သွားများမှာ လူငါးခြောက်ယောက်စာထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနေကာ နီရဲနေသော မျက်လုံးများမှ ထွက်ပေါ်လာသော အကြည့်များမှာ လူကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေနိုင်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းမှာမူ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခြင်းမရှိပေ။

ခုန်အုပ်လာသော ကြီးမားသည့် ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူက သူ၏ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ဂီး... မင်းအမေလင်ကို ဂီးနေတာလား"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ လက်ညှိုးထိပ်မှ ကောင်းကင်အရှိန်အဝါ တစ်ခုမှာ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုပုံရိပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

လက်ညှိုး ခွန်အားနိယာမ

၎င်းမှာ တကယ့် ကမ္ဘာ့ နိယာမစွမ်းအားဖြစ်ကာ ကောင်းကင်တာအို ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်

ထိုပုံရိပ်က အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ထက်ပင် ပို၍ အားကောင်းသော်လည်း တကယ့် နိယာမစွမ်းအားကိုမူ မခုခံနိုင်ဘဲ ပူပေါင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖိသိပ်ခံလိုက်ရပြီး ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ဘန်း"

ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုပုံရိပ်မှာ မီးခိုးပြာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကမ္ဘာမြေပြင်ကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုပုံရိပ် ပေါက်ကွဲသွား စဉ် အတွင်းမှာပင် ထန်ထျန်းက ၎င်း၏ တကယ့်ရုပ်သွင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အရင်က ပြောခဲ့သော ယန် ပင် ဖြစ်သည်။

အပျက်အစီးနယ်မြေတွင် လာခဲ့စဉ်က ထန်ထျန်းသည် ယန်နှင့် မဆုံခဲ့ရသော်လည်း ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးနယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တိုက်ရိုက်တွေ့လိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်အဆင့်ပင် ရှိသည်။

အကယ်၍သာ အခြားသော မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ များဆိုပါက ချက်ချင်းပင် ကျောက်စိမ်းဘူးကို ခွဲပြီး အသက်လု ထွက်ပြေးရပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းစွာပင် ထန်ထျန်းတွင် ပိုမိုအားကောင်းသော နည်းလမ်းများ ရှိနေခြင်းပင်။

ဤယဲ့ကို သတ်ပြီးနောက်တွင် ယန်၏ မူလ မှာ ပျက်စီးနေသော ဝိညာဉ်ပေါင်းများစွာနှင့် ရှုပ်ထွေးလှသော နိယာမများ ရောယှက်နေသည့် ပေါင်းစပ်အရာတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း ထန်ထျန်း သတိထားမိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ သက်ရှိများ၏ ဝိသေသ တချို့ ရှိနေသော်လည်း တကယ့်သက်ရှိ မဟုတ်ဘဲ ရူးသွပ်ကာ သွေးဆာသည့် စိတ်ဆန္ဒများသာ ကျန်ရှိတော့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အရာမှာ လေ့လာ ရန်ပင် တန်ဖိုးမရှိပေ။

ထန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးခိုးပြာများကို ဖယ်ရှားလိုက်ကာ ဘိုးဘေးနယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဆက်သွားခဲ့သည်။

ဤနေရာ၏ အခြေအနေမှာ အပြင်ဘက်ထက် အဆပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ပို၍ အန္တရာယ်များလှသည်။

ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းများမှာ နေရာအနှံ့ ရှိနေရုံသာမက အလွန်လည်း ကြီးမားလှသည်။ အကြီးဆုံးတစ်ခုမှာ မြစ်တစ်စင်းခန့်ပင် ရှိနေကာ ပြင်ပရှိ အရာအားလုံးကို အဆက်မပြတ် ဆွဲဖြဲဝါးမြိုနေသည်။

အကယ်၍ မတော်တဆ ထိုအထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပါက ဒဏ်ရာရရုံတင် မဟုတ်ဘဲ ရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် လမ်းပျောက်သွားနိုင်ပေသည်။

ထိုအခါမျိုးတွင် ထန်ထျန်းအတွက် ထူးဆန်းသောဥမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဆိုသော လမ်းတစ်ခုသာ ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။

သူက ထိုလမ်းကိုတော့ မလိုအပ်ဘဲ မရွေးချယ်ချင်ပေ။ ယခုအဆင့်ထိ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံခဲ့ရသည်မှာ မလွယ်ကူလှသည်မဟုတ်ပါလား။

ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းများအပြင် ဤနေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးစိမ့်လေပြင်းများလည်း ပြည့်နှက်နေကာ မတော်တဆ အတော်လေး ခံရခက်ပေလိမ့်မည်။

ထန်ထျန်းက ထိုအရာများကို သတိကြီးစွာ ရှောင်ကွင်းရင်း ဘိုးဘေးနယ်မြေ အနက်ပိုင်းသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း သွားခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူက ယန်များ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်မံ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ အားအနည်းဆုံးမှာပင် အင်မော်တယ်အရှင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ခွန်အားရှိပြီး အားအကောင်းဆုံးမှာမူ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်အဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ထန်ထျန်းတွင် ယခုအခါ ကမ္ဘာ့နိယာမစွမ်းအား အများအပြား ရှိနေသဖြင့် ၎င်းတို့ကို လွယ်လင့်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်းပင်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ထန်ထျန်းက အနက်ရောင် မြေပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤနေရာမှာလည်း ရှုပ်ထွေးပွေလီနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ်တော့ သက်သာသွားဟန် ရှိသည်။

ထို့ပြင် ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ရင်းနှီးသော အော်ရာ တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအော်ရာမျိုးကို တစ်နေရာရာတွင် တွေ့ဖူးသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ဘာလဲဆိုသည်ကိုမူ ချက်ချင်း မတွေးမိပေ။

သံသယစိတ်ဖြင့်ပင် ထန်ထျန်း ရှေ့သို့ ဆက်သွားခဲ့သည်။

ရှေ့ခရီးလမ်းမှာ ပို၍ ချောမွေ့လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အေးစိမ့်လေများပင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကွဲအက်နေသော မြေပြင်များသာ ကျန်တော့သည်။

ထိုရင်းနှီးသော အော်ရာမှာလည်း ပို၍ ပို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားလှသော အနက်ရောင် ကျောက်စာတိုင်ကြီးတစ်ခုမှာ ထန်ထျန်း၏ အမြင်ထဲသို့ ပေါ်လာတော့သည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းနှင့် လုံလောက်သော အကွာအဝေးသို့ ရောက်မှသာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ကျောက်စာတိုင်မှာ ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မျက်နှာပြင်မှာ မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ချောမွေ့နေကာ ၎င်းပေါ်တွင် မည်သည့် စာလုံး သို့မဟုတ် ပုံရိပ်မှ မရှိပေ။

ဤစာသားမဲ့ ကျောက်စာတိုင်၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှသာ ထန်ထျန်းက ၎င်းကို ဘယ်နေရာမှာ တွေ့ဖူးသလဲဆိုသည်ကို သတိရသွားတော့သည်။

မူလဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း ၏ ပျက်စီးနေသော စိတ်ဆန္ဒမှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က သူသည် မူလ အထွတ်အထိပ် ရတနာ ၅ ပါးမှာ ကမ္ဘာကြီးကို စတင် ဖန်တီးရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုအထဲတွင် အနက်ရောင် တံဆိပ်တုံးကြီး တစ်ခုမှာ မြေပြင်အောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး ကမ္ဘာကြီး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပေးခဲ့သည်။

ယခု ရှေ့ရှိ စာသားမဲ့ ကျောက်စာတိုင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အော်ရာမှာ ထိုအနက်ရောင် တံဆိပ်တုံးကြီးနှင့် တစ်ထေရာတည်းပင်

ဖြစ်နိုင်တာက ဤကျောက်စာတိုင်မှာ တံဆိပ်တုံးကြီး၏ အစစ်အမှန်ကိုယ်ထည်များလား။

သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလား။

ထန်ထျန်း စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ တံဆိပ်တုံးကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုက ဤသေဆုံးနေသော ကမ္ဘာအတွင်းမှာ ပုန်းကွယ်နေသည်တဲ့လား။

စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားရင်း သူ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

မကြာမီ ပြိုကျနေသော တောင်ကြားတစ်ခုအတွင်း၌ ထန်ထျန်းက စာသားမဲ့ ကျောက်စာတိုင်၏ အစစ်အမှန်ကိုယ်ထည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျောက်စာတိုင် ကိုယ်ထည်မှာ သိပ်မကြီးမားလှဘဲ ပေ ၂၀ ခန့်သာ မြင့်ကာ တောင်ကြား၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ငြိမ်သက်စွာ မားမားမတ်မတ် ရှိနေသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်း ကျောက်စာတိုင်၏ အောက်ခြေကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားတော့သည်။

ကျောက်စာတိုင်၏ ခြေရင်းတွင် လူရိပ်တစ်ခုမှာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေခြင်းပင်။

သူက ဝတ်စုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေကာ ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် အော်ရာမှ ရှိမနေပေ။

ထန်ထျန်း ထိုသူ၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်

ထိုလူကို သူ တွေ့ဖူးသည်။

၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာက လုမင် ပင် ဖြစ်နေတော့သည်