← Chapters

အဓိကသယ်ဆောင်သူကို ရှာတွေ့ခြင်း

Vol. 49 Ch. 512

အဓိကသယ်ဆောင်သူကို ရှာတွေ့ခြင်း

Vol. 49 Ch. 512

ထန်ထျန်းက လုမင်ဟူသော လူအကြောင်းကို စကြားဖူးကတည်းက သူနှင့်ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို စုံစမ်းခဲ့ဖူးသည်။

တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော်၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်ခဲ့သော ဤပြိုင်ဘက်ကင်း သည့် ပါရမီရှင်ထူးချွန်သူမှာ ခန့်မှန်းရခက်သော ပဟေဠိပေါင်းများစွာနှင့် ပြည့်နှက်နေသူဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သို့သော ဒဏ္ဍာရီများပင် ရှိပါစေ၊ လုမင်က တားမြစ်ချက်များကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားရာတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက်မှသာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏ ကံကြမ္မာ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်သည်ပင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သူ၏ သဲလွန်စကိုပင် မတွေ့ခဲ့ပေ။

လူအများစုကမူ လုမင်သည် ရက်စက်လှသော လက်တွေ့ဘဝကို လက်မခံနိုင်သဖြင့် လောကီလောကမှ ဝေးရာသို့ ရှောင်တိမ်းသွားပြီး တစ်ခါမျှ ပြန်မပေါ်လာတော့ဟု ယူဆထားကြသည်။

သို့သော် ယခုမူ သူက ထန်ထျန်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

၎င်းမှာလည်း ဤရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးနယ်မြေအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်တာက သူသည် ထိုကိစ္စဖြစ်ပြီးနောက် ဤနေရာသို့ ပြန်လာခဲ့တာလား။

ထန်ထျန်းလည်း မသိ နိုင်ပေ။ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် သတ်မှတ်ချက်များမှာ အလွန်ပင် တင်းကျပ်လှပြီး ထျန်းဖူနန်းတော် အသီးသီးမှ နန်းတော်သခင်များ၏ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မှု ရှိမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

သူတို့၏ မျက်စိအောက်တွင် ဤနေရာသို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လာရောက်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

လုမင်က ဒါကို ဘယ်လို လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ။

သူက ဒီကို ပြန်လာတာကရော ဘာအတွက်လဲ။

ထန်ထျန်းက ရှေ့မှ ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေသော်လည်း မည်သည့် သက်ရှိအော်ရာကိုမျှ ခံစားမိခြင်းမရှိပေ။

ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေသော သူမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဟု ထင်ရသည်။

အမှန်တကယ်လည်း ထန်ထျန်း ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်အတောအတွင်း လုမင်၏ ဟန်ပန်မှာ မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမှ မရှိသလို ဤဘက်သို့ တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော အပြုအမူမှာ အသက်ရှင်နေသော လူတစ်ယောက် လုပ်နိုင်သည့်အရာနှင့် တူမနေပေ။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထန်ထျန်း ကိုယ်တိုင် သွားစစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤတောင်ကြားမှာ ထူးခြားသော အကာအကွယ် ရှိပုံရသဖြင့် ပြင်ပ၏ တိုက်စားမှုကို သိပ်မခံရဘဲ မူလပုံစံအတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကာ အန္တရာယ်လည်း ရှိပုံမရပေ။

သို့သော် ထန်ထျန်းက သတိကြီးစွာဖြင့် စာသားမဲ့ ကျောက်စာတိုင်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။

နီးကပ်လာလေလေ၊ ဤကျောက်စာတိုင်မှာ မူလဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း၏ ပျက်စီးနေသော မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် တွေ့ခဲ့သည့် အနက်ရောင် တံဆိပ်တုံးကြီးဖြစ်ကြောင်း ထန်ထျန်း ပို၍ အတည်ပြုနိုင်လေလေ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည်လည်း ခေါင်းလောင်း၏ ကံကြမ္မာကဲ့သို့ပင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဖျက်ဆီး ခြင်းကို ခံခဲ့ရဟန်တူပြီး ဤစာသားမဲ့ ကျောက်စာတိုင်မှာ ၎င်းမှ ကွဲထွက်လာသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း သူက လုမင် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တဖြည်းဖြည်း အတည်ပြုနိုင်လာသည်။

သို့သော် အသက်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း လုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် သန့်ရှင်းနေဆဲဖြစ်ကာ မူလရုပ်ရည်အတိုင်း ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက လုမင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အနီးကပ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း မှင်တက်သွားတော့သည်။

ရှေ့မှ လုမင်မှာ ခန္ဓာ အလွတ် တစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်

မှန်ပါသည်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသက်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်နှင့် မူလအသက်စွမ်းအား တို့မှာ ပျောက်ကွယ်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သဘာဝအလျောက် ကုန်ဆုံးသွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဤခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ခွာထုတ်ကာ တစ်ကိုယ်တည်း ထွက်ပြေးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုစဉ်းရင်ကွဲကဲ့သို့ အရေ ခွံချွတ်သွားခြင်း ပင်။

ဒါက ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးလဲ။

လုမင်က ဒီလိုအရာမျိုးကို ဘယ်လို လုပ်ခဲ့တာလဲ။

သူက ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ခဲ့ရတာလဲ။

ထန်ထျန်း မခန့်မှန်း နိုင်သော်လည်း သူ၏ ဗီဇအရ ဤကိစ္စမှာ ထင်သလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း ခံစားမိသည်။

ဖြစ်နိုင်တာက လုမင်သည် ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းရန် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက်မှ ဤနေရာသို့ ပြန်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူက ဒီနေရာကနေ ဘယ်တုန်းကမှ ထွက်မသွားခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်

ထန်ထျန်း ခဏမျှ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေသော်လည်း အဖြေမထွက်ခဲ့ပေ။

ဤကိစ္စက ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။ ပျောက်ကွယ်သွားသော လုမင်က ဤရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးနယ်မြေတွင် ပြန်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာ အလွတ်တစ်ခုသာ ကျန်ခဲ့ခြင်းမှာ သိသာထင်ရှားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေရပေမည်။

အပြင်ပြန်ရောက်မှ ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ကို မေးကြည့်ရမည်၊ သူ၏ဆီမှာ သဲလွန်စတစ်ခုခု ရှိနိုင်ပေသည်။

ထန်ထျန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာမှုတ်ထုတ်လိုက်ရင်း လုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ကာ ဘေးရှိ စာသားမဲ့ ကျောက်စာတိုင်ပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

နက်နဲလှသော အော်ရာများမှာ ကျောက်စာတိုင်မှ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တောင်ကြားသို့ ပျံ့နှံ့ကာ တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ ရိုက်ခတ်နေသည်။

ဤအဆင့်ရှိသော မူလ အထွတ်အထိပ်ရတနာမျိုးမှာ ပြင်ပ၏ ရှုပ်ထွေးသော နိယာမများ၏ သက်ရောက်မှုကို ခံရမည်မဟုတ်ပေ။ ကံဆိုးသည်မှာ ၎င်းမှာ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သဖြင့် တောင်ကြားဧရိယာကိုသာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ပျက်စီးခြင်းမှ မကယ်တင်နိုင်ခြင်းပင်။

သို့သော် ၎င်းက အသုံးဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤအရာသာ မရှိလျှင် ဤရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးနယ်မြေမှာ ဟိုးကတည်းက ဖရိုဖရဲစွမ်းအားများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း ထန်ထျန်း ယုံကြည်သည်။

ကျောက်စာတိုင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အော်ရာကို ခံစားရင်း ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ၏ အဓိကသယ်ဆောင်သူမှာ ဤအရာပင်ဖြစ်ကြောင်း ထန်ထျန်း နောက်ဆုံးတွင် အတည်ပြုနိုင်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မူလ အထွတ်အထိပ်ရတနာဆိုသည်မှာ မည်မျှ အားကောင်းလှသနည်း။ ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း၏ အပိုင်းအစလေး တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ထန်ထျန်းက 'စနစ်' တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။ ဤမျှ ကြီးမားသော တံဆိပ်တုံး အပိုင်းအစကြီးဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

၎င်းတွင်ရှိသော စွမ်းရည်မှာ ရှောင်ကျိထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင် ထန်ထျန်း ဖန်တီးခဲ့သော အတုအယောင် သယ်ဆောင်သူများမှာပင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ၏ ခံနိုင်ရည်ထက် သာလွန်နေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာက ဤကျောက်စာတိုင်၏ စွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝ အသုံးမချနိုင်သေးကြောင်း သေချာလှသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တစ်ဘီလီယံ ပုံ တစ်ပုံပင် မရှိနိုင်ပေ။

ရှေ့မှ စာသားမဲ့ ကျောက်စာတိုင်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်း ရင်ထဲမှ အပူထုပ်ကြီး ကျသွားတော့သည်။

ဤကျောက်စာတိုင်ကို ပြန်ယူသွားပြီး 'ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ' ၏ အဓိကသယ်ဆောင်သူအဖြစ် အစားထိုးလိုက်လျှင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ချဲ့ထွင်နိုင်မည့် ဧရိယာနှင့် လက်တွေ့လောကအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်မှုမှာ စိတ်ကူးထားသည်ထက်ပင် ကျော်လွန်သွားပေလိမ့်မည်။

တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် ရှိသော ထိုကမ္ဘာက ဘာများဖြစ်သနည်း။ အခြားသော ထျန်းဖူနန်းတော်များ၊ အခြားသော ကျိကျွင်း များ၏ ကမ္ဘာများ၊ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးပင် ဖြစ်ပါစေ၊ မူလ အထွတ်အထိပ်ရတနာ၏ စွမ်းရည်ဖြင့်ဆိုလျှင် လုံးဝ ပြဿနာမရှိကြောင်း ထန်ထျန်း ယုံကြည်သည်။

ထိုအခါကျလျှင် သူက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ကို စကြဝဠာအနန္တ ထိ အမှန်တကယ် ချဲ့ထွင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ဤအတွေးသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့လျှင် သူ၏ သုံးစွဲမှုအမှတ် အတွက် စိုးရိမ်စရာ လုံးဝမရှိတော့ပေ၊ လိုချင်သလောက် ရနိုင်ပေတော့မည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများစွာ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးနယ်မြေသို့ ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နှင့် လုမင်တို့ နှစ်ဦးသာ လာခဲ့ဖူးသည်။

ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ၏ အဓိကသယ်ဆောင်သူကလည်း ဤနေရာမှာ ရှိနေသည်။

ဒါဆိုလျှင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ကို ဖန်တီးသူမှာ ထိုနှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဦး ဖြစ်ရပေမည်။

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ဖြစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သဖြင့် လုမင်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ မှာ ပိုင်နိုယီ နှင့် ဆက်နွှယ်နေပြီး ပိုင်နိုယီမှာလည်း လုချန်းကျီ ၏ လူဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လုချန်းကျီက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ၏ နောက်ကွယ်မှ သခင်ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အလမ်း အများဆုံးပင်။

ဒါဆိုလျှင် မေးစရာ ရှိလာပြီ။

လုမင်နှင့် လုချန်းကျီကြားတွင် မည်သို့သော ပတ်သက်မှု ရှိသနည်း။

ယခု ခန္ဓာ အလွတ်တစ်ခု ဖြစ်နေသော လုမင်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတန်ငယ် လက်ခံရခက်သော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤခန့်မှန်းချက်မှာ ထောင့်ပေါင်းစုံမှ ကြည့်လျှင် ဟာကွက်များ ရှိနေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်းက အဖြစ်နိုင်ဆုံးဟု သူ ယူဆမိသည်။

အကယ်၍သာ ထိုသို့ အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့လျှင် ကိစ္စများမှာ အနည်းငယ် လွဲချော်နေပေလိမ့်မည်။

လုမင်၏ ဘေးတွင် အမြဲရှိနေခဲ့သော အမျိုးသမီး လင်းရင် ကရော ဘယ်သူလဲ။

ဝါးတောတာအိုဆရာ ၏ အလောင်းက ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးရှိ 'တုအဲ့နယ်မြေ' တွင် ဘယ်လိုလုပ် ရောက်နေရတာလဲ။

လုမင်၊ လုချန်းကျီ၊ လင်းရင်နှင့် ဝါးတောတာအိုဆရာ ၊ သူတို့အားလုံးက ဘယ်လို ပတ်သက်မှုတွေ ရှိနေတာလဲ။

ပူးပေါင်းကြံစည်မှု အော်ရာတစ်ခုက သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသကဲ့သို့ပင်။

ကောင်းကင်အထက်တွင် မျက်မြင်မရသော လက်ကြီးတစ်ဖက်က သတ္တဝါအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်ရင်း အရာအားလုံးကို ကြိုးကိုင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ကိစ္စအားလုံးမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နွှယ်နေသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးကို ချိတ်ဆက်ပေးမည့် အရေးကြီးဆုံးသော အချက်တစ်ချက် လိုအပ်နေသေးကြောင်း ထန်ထျန်း ခံစားနေရသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ ခေါင်းခါလိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှ ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

အရင်ဆုံး ကိုယ့်ကိစ္စကိုယ် အရင် ပြီးအောင်လုပ်ပြီး စာသားမဲ့ ကျောက်စာတိုင်ကို အရင်သိမ်းရမည်။

ဤပဟေဠိများနှင့် ပတ်သက်၍မူ တစ်နေ့နေ့တွင် တစ်ခုချင်းစီ အဖြေပေါ်လာလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် အမှန်တရားကို မကြာမီ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရတော့မည်ဟုလည်း သူ ကြိုတင်နိမိတ် ခံစားနေရသည်။

စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ထန်ထျန်းက စာသားမဲ့ ကျောက်စာတိုင်ကို သိမ်းဆည်းရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ ကျောက်စာတိုင်ကို ထိလိုက်ရုံရှိသေး၊ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုမှာ မြေကြီးအောက်ခြေမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"မျိုးဆက်သစ်..."

အသံတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ သက်ရှိ အော်ရာပင် ဖြစ်သည်

All Chapters