ယွီဟွားအင်မော်တယ် နိုင်ငံ

စိမ်းသက်သော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည့် ခဏချင်းမှာပင် ထန်ထျန်းတစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားပြီး ရန်သူကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသလို အသင့်ပြင်လိုက်တော့သည်

သူက အနန္တတာအိုနိယာမ နယ်မြေ ကို ချက်ချင်း ဖြန့်ကျက်လိုက်သလို ရှင်းယွဲ့ အင်မော်တယ်ဓားမှာလည်း လက်ထဲသို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိလာကာ မည်သည့်အချိန်မဆို ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူ ရရှိထားသော နိယာမအားလုံးကိုလည်း တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းလိုက်ပြီး လိုအပ်ပါက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်စေရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုသော် ဤစိတ်ဆန္ဒမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်ကို ရင်ဆိုင်စဉ်က ကြေးမုံ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော စိတ်ဆန္ဒနှင့်ပင် အားမနည်းလှပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤစိတ်ဆန္ဒပိုင်ရှင်က အနည်းဆုံး ဝူကျိတာအိုအဆင့်ရှိသော တာအိုအဆင့် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးပင် ဖြစ်ရမည်

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျိကျွင်းတစ်ပါးပင် ဖြစ်နေမလား

ဤအချက်က ထန်ထျန်းကို မည်သို့ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု မဖြစ်စေဘဲ နေမည်နည်း။

သို့သော် ဤစိတ်ဆန္ဒမှာ ရန်လိုသည့်ပုံစံ မရှိလှဘဲ အသာအယာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပုံရိပ်ကို ကျောက်စာတိုင်အထက်တွင် ပြလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူဖွေးနေသော အဖိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကာ ကြင်နာတတ်မည့်ပုံ ပေါ်သည်။

ထန်ထျန်းက အဖိုးအို ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားမှ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွားတော့သည်။

အဖိုးအို၏ အင်္ကျီပေါ်မှ ပုံစံမှာ စောစောက သွေးကန်ရှိ နံရံပေါ်တွင် တွေ့ခဲ့ရသော ပုံစံနှင့် တစ်ထေရာတည်းပင်။

ထန်ထျန်း၏ သတိကြီးစွာ အကဲခတ်နေမှုကို ကြည့်ရင်း အဖိုးအိုက နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကို အသာအယာ ငြိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... မဆိုးဘူး"

"ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ အရည်အချင်းမျိုးက ငါတို့ရဲ့ ယွီဟွားအင်မော်တယ် နိုင်ငံ မှာတောင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်လို့ ခေါ်လို့ရတယ်"

ထန်ထျန်းကတော့ သတိမလျော့သေးပေ။ ဤအဖိုးအို ပေးသော ဖိအားမှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် သက်ရှိတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရသည်နှင့် မတူဘဲ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသလို ခံစားနေရသည်။

ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးက သူ၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း နည်းလမ်းကိုပင် တားဆီးနိုင်မလား ဆိုသည်မှာ ပြောရခက်လှသည်။

"ခွင့်ပြုပါ... အဖိုးက ဘယ်သူပါလဲ..."

သူက သတိကြီးစွာ မေးလိုက်သည်။

အဖိုးအိုက ထိုမေးခွန်းကို မဖြေဘဲ စာသားမဲ့ ကျောက်စာတိုင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်းက ဒီ ကျန်းရှီကျောက်စာတိုင် ကို လိုချင်တာလား"

အဖိုးအိုတွင် မည်သို့သော အကြံအစည်ရှိသည်ကို ထန်ထျန်း မသိသော်လည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

"ကျွန်တော် ကိစ္စတချို့ လုပ်ဖို့အတွက် ဒါကို လိုအပ်လို့ပါ"

အဖိုးအိုက ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ့်လိုက်ပြီး ထပ်မေးပြန်သည်။ "ဒါဆို မင်းက ဒါရဲ့ မူလ ကိုရော သိရဲ့လား"

ထန်ထျန်း ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "နည်းနည်းပါးပါးတော့ သိပါတယ်"

"ဒါက ရှေးဟောင်း အထွတ်အထိပ်ရတနာ တစ်ခု မဟုတ်လား"

အဖိုးအိုက ပြုံး လိုက်ပြီး "မင်းလို လူငယ်လေးက အသက်နဲ့မလိုက်အောင် အတော်လေး သိတာပဲ"

"ကျန်းရှီကျောက်စာတိုင် ဆိုတာ ကမ္ဘာဦး အစကတည်းက ရှိခဲ့တဲ့ ရတနာပဲ၊ ဒီလောကမှာ တစ်ခုတည်းသော အရာပေါ့"

သူက ပြောရင်းနှင့် အသာအယာ သက်ပြင်းချလိုက်ကာ "ရှေးယခင်ကတည်းက ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်တဲ့ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ဒါကို ရဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်"

"ဒါကြောင့်မို့လို့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သတ္တဝါတွေ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်၊ သွေးချောင်းစီးခဲ့ရတယ်၊ ကမ္ဘာမြေကြီးတောင် တစစီ ပျက်စီးသွားတဲ့အထိ တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာ "

"သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မြင့်မြတ် နယ်မြေတွေ၊ အင်မော်တယ်နန်းတော်တွေ၊ အင်မော်တယ် နိုင်ငံတွေအားလုံး ဒါကြောင့်ပဲ ပျက်စီးပြီး သမိုင်းမြစ်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတယ်"

အဖိုးအို စကားကို ကြားပြီး ထန်ထျန်း ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူက ဖြေးဖြေးလေး မေးလိုက်သည်။ "ဒီကမ္ဘာလည်း အပါအဝင် လား"

အဖိုးအိုက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ရုတ်တရက် သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ပြောင်သည့်အပြုံးဖြင့် "ကျန်းရှီကျောက်စာတိုင်ကို ရဖို့အတွက် ယွီဟွားအင်မော်တယ် နိုင်ငံက ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ရင်းနှီးခဲ့ရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ နာမည်လေးတစ်ခုတောင် ကျန်မနေခဲ့ဘူး"

" တစ်ချိန်က စကြဝဠာအနှံ့ တောက်ပခဲ့တဲ့ ယွီဟွားလောက အကြောင်းကိုတောင် မင်းတို့လို နောက်မျိုးဆက်တွေ မကြားဖူးကြတော့ဘူး"

"ဒီလောက်ထိ စတေးခဲ့ရတာတွေက တကယ်ပဲ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိလို့လဲ"

သူ၏ အကြည့်များမှာ နှစ်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီသော အချိန်ကာလကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သကဲ့သို့ အိုမင်းရင့်ရော်နေသည်။

ထန်ထျန်း ဘာမှမပြောနိုင်ဘဲ ငြိမ်သက်နေမိသည်။ သူက ယွီဟွားလောက သို့မဟုတ် ယွီဟွားအင်မော်တယ် နိုင်ငံ ဟူသော အမည်ကို တကယ်ပင် မကြားဖူးခဲ့ပေ။

သို့သော် အခြေအနေအရ ကြည့်လျှင် ဤရှေးဟောင်း အပျက်အစီးနယ်မြေမှာ အဖိုးအို ပြောနေသော ယွီဟွားအင်မော်တယ် နိုင်ငံ ဖြစ်ရပေမည်။

ပြီးလျှင် ဤအဖိုးအိုသည်လည်း ယွီဟွားအင်မော်တယ် နိုင်ငံမှ လူတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။

သူက နှစ်ပေါင်း သန်းချီအောင် အသက်ရှင်နေခဲ့တာလား

စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုအနေဖြင့်သာ ကျန်ရှိတော့သည် ဆိုသော်လည်း ဤကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး သေဆုံးနေသည့်တိုင် ကျန်ရှိနေနိုင်သည်မှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။

အတိတ်ကို ခဏမျှ အမှတ်ရနေပြီးနောက် အဖိုးအိုက ထန်ထျန်းကို ပြန်ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ခွန်အားက မလုံလောက်သေးဘူး၊ ကျန်းရှီကျောက်စာတိုင်ကို မင်း ယူသွားလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကို ရောက်လာနိုင်တာကလည်း ကံကြမ္မာတစ်ခုပဲ"

"ငါတို့ စကားပြောကြည့်လို့ရတယ်၊ မင်း ဘာလိုအပ်လဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။ မင်းအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမယ့်အရာ ရှိရင်လည်း ဒီကို လာရကျိုးနပ်တာပေါ့"

"တကယ်လို့ တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာ မရှိရင်တော့ ငါလည်း မကူညီနိုင်ဘူး"

အဖိုးအို စကားကို ကြားပြီး ထန်ထျန်း ခဏမျှ စဉ်းစားနေမိသည်။

သူက ကျန်းရှီကျောက်စာတိုင်ကိုသာ လိုအပ်ပြီး ကျန်သည့်အရာများကို သိပ်စိတ်မဝင်စားပေ။

ပြီးတော့... ကျန်းရှီကျောက်စာတိုင်ကို သူ ယူသွားနိုင်သည်။ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ တချို့ကို အသုံးပြုလိုက်ရုံဖြင့် ရနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက ချက်ချင်း ထုတ်မပြသေးပေ။ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်တစ်ခုနှင့် မထင်မှတ်ဘဲ ဆုံရသဖြင့် သူ သိချင်နေသည့်အရာများ ရှိသေးသည်။

"အဖိုးက ဘာကြောင့် အခုထိ အသက်ရှင်နေနိုင်တာလဲ"

"ကျွန်တော် သိသလောက်ကတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးက ပျက်စီးသွားပြီ မဟုတ်လား"

ထန်ထျန်းက ပထမဆုံး မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

အဖိုးအိုက ကျန်းရှီကျောက်စာတိုင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း "ကမ္ဘာကြီးတောင် ပျက်သွားပြီ၊ ငါ ဘယ်လို အသက်ရှင်နိုင်မှာလဲ"

"ကျန်းရှီကျောက်စာတိုင်က ငါ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းပေးထားလို့ပဲ"

ဤအဖြေကြောင့် ထန်ထျန်း အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။

စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုမျှသာ ဆိုလျှင်မူ သူ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။

ထို့နောက် သူက ဒုတိယမြောက် မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လို ပျက်စီးသွားခဲ့တာလဲ"

အဖိုးအိုက ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "သဘာဝအတိုင်းပါပဲ... ဒါဟာ ကျန်းရှီကျောက်စာတိုင်ကြောင့်ပဲ"

"ငါတို့ ယွီဟွားအင်မော်တယ် နိုင်ငံက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စစ်ပွဲတွေကို ဆင်နွှဲပြီးနောက်မှာ ကျန်းရှီကျောက်စာတိုင်ကို ရခဲ့တယ်။ ဒါက ကျန်းရှီတံဆိပ်တုံး ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်တဲ့ အကြီးဆုံး အပိုင်းအစပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က အထွတ်အထိပ်ရတနာကို ရရုံနဲ့တင် မတင်းတိမ်ခဲ့ဘဲ ၎င်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းတွေအဖြစ် အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲပစ်ချင်ခဲ့ကြတယ်"

"ဒါနဲ့ပဲ ငါတို့က နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားခဲ့တယ်။ သတ္တဝါပေါင်းစုံရဲ့ ညစ်ညမ်းတဲ့ သွေးတွေနဲ့ ကျန်းရှီကျောက်စာတိုင်ရဲ့ မူလ ကို တိုက်စားစေပြီး ၎င်းရဲ့ မူလစိတ်ဆန္ဒကို သတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်"

"ငါတို့ အောင်မြင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံလိုက်ရတယ်"

"ယွီဟွားအင်မော်တယ် နိုင်ငံက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ပြာပုံဖြစ်သွားခဲ့တယ်၊ အဲဒီနောက်မှာ ယွီဟွားလောက တစ်ခုလုံးလည်း ရှုပ်ထွေးသွားပြီး စတင် ပြိုလဲပျက်စီးခဲ့တော့တာပဲ"

"ပြောရရင်တော့... ငါတို့ရဲ့ ပျက်စီးခြင်းက ငါတို့ ကိုယ်တိုင် ပြုခဲ့တဲ့ အကုသိုလ်တွေကြောင့်ပဲ"

အဖိုးအို ပြောသည်ကို ကြားပြီး ထန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

ကျန်းရှီတံဆိပ်တုံး ဆိုသည်မှာ မူလ အထွတ်အထိပ်ရတနာ ၅ ပါးထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီး ဖန်တီးရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည့် ဖန်ဆင်းရှင်နတ်ဘုရားနှင့် တူသည်။

ယွီဟွားအင်မော်တယ် နိုင်ငံကမူ ဤဖန်ဆင်းရှင်နတ်ဘုရားကို သတ်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းရည်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

ဤအတွေးမှာ တကယ်ပင် ရူးသွပ်လွန်းလှသည်ဟု ဆိုရမည်။

သို့သော် တစ်ဖက်တွင်လည်း ထိုစဉ်က ယွီဟွားအင်မော်တယ် နိုင်ငံသည် မည်မျှအထိ အားကောင်းခဲ့သနည်း ဆိုသည်မှာလည်း သိသာလှသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤမျှ ရူးသွပ်သော အတွေးမျိုး ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ကံဆိုးသည်မှာ သူတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်းပင်။ မူလ အထွတ်အထိပ်ရတနာများမှာ သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ဤကိစ္စများမှာ အတိတ်ဟောင်းများသာ ဖြစ်သဖြင့် ထိုခေတ်မှ လူမဟုတ်သော ထန်ထျန်းအနေဖြင့် ဝေဖန်ရန် မရှိပေ။

"ဒါဆို... အဖိုး ဒီမှာ ကျန်နေခဲ့ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

အဖိုးအိုက စိတ်ပျက်အားလျော့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါ ရွေးချယ်လို့ရမယ်ဆိုရင် အင်မော်တယ် နိုင်ငံနဲ့အတူ ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာလှပြီ"

"ဒါပေမဲ့ ငါ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး"

"ကျန်းရှီကျောက်စာတိုင်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ဖျက်ဆီးခဲ့စဉ်မှာပဲ ငါကလည်း ဒီမှာ ပိတ်လှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရတယ်။ သေချင်လို့လည်း မရ၊ ရှင်ချင်လို့လည်း မရဘဲ အင်မော်တယ် နိုင်ငံ ပျက်စီးတာနဲ့ ကမ္ဘာကြီး သေဆုံးသွားတာကို ဒီအတိုင်းပဲ ထိုင်ကြည့်နေခဲ့ရတယ်"

"ဒီလို ခံစားချက်က သေတာထက်တောင် ပိုပြီး ခံရခက်တယ်"

"ဖြစ်နိုင်တာက... ဒါဟာ ငါ နတ်ဘုရားတွေကို စော်ကားခဲ့တဲ့အတွက် ရတဲ့ ဝဋ်ကြွေးပဲ ဖြစ်မှာပါ..."

ထန်ထျန်း ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ ဤရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ဤအဖိုးအိုမှာ တကယ်ပင် သနားစရာကောင်းလှသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ သူပြုခဲ့သော ကံ၏ အကျိုးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။