အခန်း (၅၁-၅၂)

အခန်း။ ၅၁

ဝုန်း….

ဝုန်း... ဝုန်း….

ထူးဆန်းသော ဝတ်ရုံနက်ခြုံထားသည့် ထိုပုံရိပ်ကြီး၏ ခြေလှမ်းတိုင်းသည် ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးများကို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်စေသည်။

သူမသည် ခရမ်းရောင် စက်လုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာ၏။

"နတ်ဘုရားခရီးသွား နယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ပေါ့လေ... ဟုတ်လား"

ချန်ကျီရှင်းသည် ထိုဝတ်ရုံနက်ခြုံထားသူထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါကို ခဏမျှ အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ မဆိုင်းမတွဘဲ လှည့်ပြေးတော့သည်။

ဤနေရာသည် ပျံသန်းသင်္ဘောနှင့် နီးကပ်လွန်းလှသဖြင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရန် မသင့်တော်ပေ။

"ဟီးဟီးဟီး... ငါ့ရဲ့ ကလေးလေး မင်း ဘယ်ကို ပြေးမလို့လဲ"

ဝတ်ရုံနက်ခြုံထားသူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တောက်ပသွားပြီး မျက်နှာဖုံးအောက်မှ လျှာဖြင့် သပ်သံနှင့် လေကို စုပ်ယူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမသည် ရုတ်တရက် လက်ကို လှမ်းလိုက်၏။

ရေဘဝဲလက်၏ စုပ်ခွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော သူမ၏ ညာဘက်လက်ဖဝါးမှ စေးကပ်လှသော ခရမ်းရောင် အထိအတွေ့ပေါင်းများစွာ ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ကျီရှင်းထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ကန်ကျောက်ကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်

လိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ တောအုပ်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်၍ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ချန်ကျီရှင်း ထိုနေရာမှ ခွာလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

ခရမ်းရောင် အထိအတွေ့များသည် လှံတိုပေါင်းများစွာကဲ့သို့ပင် ချန်ကျီရှင်း ခုနက ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာသို့ ကျရောက်သွားပြီး ဆယ်ပေခန့် နက်သော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

"ဝါးမြိုပစ်မယ်... မင်းကို ဝါးမြိုပစ်မယ်"

ဝတ်ရုံနက်ခြုံထားသူသည် လည်ချောင်းထဲမှ တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောရင်း ချန်ကျီရှင်းနောက်သို့ ကပ်လိုက်လာ၏။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးချိန်တွင်...

ဖျန်း

ခြေထောက်တစ်ဖက်မှာ ရွှံ့ဗွက်အိုင်ထဲသို့ နင်းမိလိုက်သဖြင့် ရေစက်များ စင်ထွက်သွားသည်။ ထိုခြေထောက်ကို ပြန်မလိုက်သည်နှင့် ရေများမှာ ထိုဗွက်အိုင်ထဲသို့ ပြန်လည် စီးဝင်သွားပြန်၏။

ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူသည် ဦးစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးက ကောင်းကင်ယံတွင် တစ်ချိန်က ဧရာမ ပျံသန်းသင်္ဘောကြီးမှာ အခုတော့ အနက်ရောင် အစက်ကလေးတစ်ခုအဖြစ်သာ မြင်ရတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို အသာအယာ လှုပ်ရှားလိုက်

ရင်း ရှေ့မှ မှောင်မိုက်ပြီး အသက်မဲ့နေသော တောအုပ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

လေးလံလှသော ခြေသံများက လျင်မြန်စွာ အနားသို့ ကပ်လာသည်။

ရှေးဦးကမ္ဘာမှ သားရဲကြီးတစ်ကောင် သောင်းကျန်းနေသကဲ့သို့ပင် ထူထပ်လှသော သစ်ပင်ကြီးများသည် တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲခြင်း ခံလိုက်ရပြီး လမ်းဘေးသို့ လွင့်စင်ကုန်ကြ၏။

ထို့နောက်တွင်မူ...

ဂျုန်း…

ဝတ်ရုံနက်ခြုံထားသော ခရမ်းရောင် စက်လုံးကြီးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး လေထဲ၌ တစ်ပတ်လှည့်ကာ ချန်ကျီရှင်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည်ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ မပြေးတော့တာလဲ"

ဝတ်ရုံနက်ခြုံထားသူသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ လရောင်အသွင် ဝတ်စုံဖြူကို ဆင်မြန်းထားပြီး အေးစက်လှပသော မျက်နှာရှိသည့် ကောင်လေးကို ကြည့်ကာ ထူးဆန်းစွာ ပြုံးလိုက်၏။

ချန်ကျီရှင်းက ပြန်မဖြေဘဲ သူ၏မျက်ဝန်းအစုံကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသော သံကြိုးများကို အပြီးတိုင် ဖြုတ်ချလိုက်သကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ရင်ထဲမှ အဖုအထစ်တစ်ခုကို ဖြေလျှော့လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

"နောက်ဆုံးတော့... အားရပါးရနဲ့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် တိုက်ခိုက်လို့ ရပြီပေါ့"

တည်ငြိမ်သောအသံတစ်ခု သူ၏လည်ချောင်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှဲ ရှဲ ရှဲ….

လေပြင်းများမှာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ စတင်တိုက်ခတ်လာပြီး လေဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နတ်ဘုရားခရီးသွား နယ်ပယ် ကိုးဆင့်မြောက်၏ အထွတ်အထိပ် အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ချန်ကျီရှင်း၏ ကိုယ်ထည်အတွင်းမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

"နတ်ဘုရားခရီးသွား နယ်ပယ် ကိုးဆင့်မြောက်လား"

ဝတ်ရုံနက်ခြုံထားသူ၏ မျက်သူငယ်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

နတ်ဘုရားခရီးသွား နယ်ပယ် ကိုးဆင့်မြောက်ဆိုသည်မှာ သူမအတွက်တော့ ထူးခြားလှသည်မဟုတ်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအဆင့်မှာ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဤမျှငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်ဖြင့် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာပင်။

သူတို့ ဖမ်းဆီးထားသည့် ပါရမီရှင်လေးများထဲတွင်တောင် ဤအသက်အရွယ်၌ ဤမျှမြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ပေ။

"ဟားဟားဟား... ငါက အမှိုက်တစ်ကောင်ကို ဝါးမြိုရတော့မယ် ထင်နေတာ။ ဒါက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ လက်ဆောင်ပဲ"

ဝတ်ရုံနက်ခြုံထားသူသည် ယုတ်မာလှသော ရယ်သံကို လည်ချောင်းထဲမှ ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရူးသွပ်လှသော ရယ်သံကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"လာစမ်း... လာစမ်းပါ မင်းရဲ့ဦးခေါင်းကို ခွဲပြီး မင်းရဲ့ ဦးနှောက်တွေကို စားပွဲပြင်ခွင့် ပေးစမ်း"

"ငါနဲ့ အပြီးတိုင် တစ်သားတည်းဖြစ်သွားပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းထဲမှာ ပါဝင်လိုက်စမ်း"

စကားအဆုံးတွင်...

ဂျုန်း…

ဝတ်ရုံနက်ခြုံထားသူသည် သူမ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို အားပါပါ ကန်ကျောက်လိုက်ရာ သူမ၏ ဧရာမ ဖောင်းကားလှသော ကိုယ်ထည်ကြီးမှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

နတ်ဘုရားခရီးသွား နယ်ပယ် ကိုးဆင့်မြောက်၏ အမြင့်ဆုံး အရှိန်အဝါမှာ သူမထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို လျင်မြန်စွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ စုပ်ခွက်များစွာ ဖုံးလွှမ်းနေသော လက်ဖဝါးများထဲမှ ခရမ်းရောင် ရေဘဝဲလက်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်သည် တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ကျီရှင်းကို ရစ်ပတ်ရန် ဝင်ရောက်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ဖြတ်ခနဲ ပွင့်လာပြီး ကြည်လင်နက်ရှိုင်းလှသော မျက်လုံးများထဲ၌ တောက်ပသော ကြယ်စင်အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေ၏။

"ငါ့ကို ရွံအောင် မလုပ်စမ်းနဲ့"

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ လျှပ်ခနဲ လက်သွားကာ သူ့ကို ချုပ်နှောင်ရန် လာနေသည့် ခရမ်းရောင် အထိအတွေ့များကို မျက်နှာမူလျက် လက်သီးတစ်ချက်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

မူ….

သူ၏ ကိုယ်အတွင်းမှ နွားရိုင်းနတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့သော နိမ့်ရှိုင်းသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း…

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ချန်ကျီရှင်းသည် လက်သီးချက်ပေါင်း ရာနှင့်ချီကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ခရမ်းရောင် အထိအတွေ့များနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံတော့သည်။

မုန်တိုင်းနှင့် ထစ်ချုန်းနေသော လျှပ်စီးများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။

ခဏအတွင်းမှာပင် လေထုထဲ၌ ပေါက်ကွဲသံပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ခရမ်းရောင် အထိအတွေ့များမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ အထိအတွေ့များ ကြေမွသွားသည့် အခိုက်အတန့်ကို အမိအရဖမ်းဆွဲကာ ချန်ကျီရှင်းသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ထိုထူးဆန်းသော ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုသူ၏ အကြည့်တို့မှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဝမ်းသာမှုတို့ ရောယှက်နေ၏။

ဒီကောင်လေးရဲ့ အင်အားက... သာမန် နတ်ဘုရားခရီးသွား နယ်ပယ် ကိုးဆင့်မြောက်ထက် အများကြီး ပိုသန်မာနေတာပဲ။

သူမ ထပ်မံ၍ မစဉ်းစားနိုင်မီမှာပင်...

"တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းတဲ့ အရာတွေပဲ"

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ရွံရှာစက်ဆုပ်မှုတို့ ထင်ဟပ်သွားပြီး ထိုသူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့် အားပါပါ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သို့သော် ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်မှာ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့်အခါ ချွဲကျိကျိနှင့် စေးကပ်လှသော ခံစားမှုတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ လက်သီးချက်ကြောင့် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်၏ ဝမ်းဗိုက်မှာ နောက်ဘက်သို့ ဖောင်းထွက်သွားသော်လည်း...

အပြန်အလှန်အားဖြင့် ထိုသူ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းမှ ကြီးမားလှသော စုပ်အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆီပြင်များစွာက ချန်ကျီရှင်း၏ လက်သီးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆွဲကိုင်ကာ အတွင်းသို့ ဆွဲငင်သွားတော့သည်။

"ဟားဟားဟား... အလကားပဲ သာမန် ခွန်အားသက်သက်နဲ့တော့ ငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး"

"မင်းလို အဆင့်မျိုးတွေကို ငါ အများကြီး သတ်ခဲ့ပြီးပြီ"

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ကြီးမှာ ယုတ်မာလှသော ရယ်သံကြီးကို လည်ချောင်းထဲမှ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူမ၏ အင်္ကျီလက်အတွင်းရှိ နက်မှောင်သော ကျောက်စိမ်းတုံးမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ တောက်ပသော အလင်းတန်းများအဖြစ် ဖြာထွက်လာ၏။

"ဟင်"

သူမ၏ ရယ်သံကြီးမှာ ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

အဖွဲ့အစည်းက ပါရမီရှင်များကို ရှာဖွေရန် သီးသန့်ထုတ်ပေးထားသော နက်မှောင်သည့် ကျောက်စိမ်းတုံးပေါ်၌ စာသားများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်ကို သူမ ငုံ့ကြည့်လိုက်မိ၏။

ရှေးဟောင်းတံဆိပ် ဆယ်ပါး….

"ရှေးဟောင်းတံဆိပ် ဆယ်ပါး တကယ်ပဲ ရှေးဟောင်းတံဆိပ် ဆယ်ပါးပိုင်ရှင်ထဲက တစ်ယောက်လား"

ကျောက်စိမ်းတုံးပေါ်မှ စူးရှထင်ရှားလှသော စာသားများကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များက ချက်ချင်းပင် ကျယ်ပြန့်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ သူမသည် ချန်ကျီရှင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သည့် ပီတိနှင့် လောဘဇောများ အပြည့်အလျှံပင်။

"ရှေးဟောင်းတံဆိပ် ဆယ်ပါး ဒဏ္ဍာရီလာ ရှေးဟောင်းတံဆိပ် ဆယ်ပါးရှင်"

"ဒီလောက်ငယ်ငယ်လေးနဲ့ နတ်ဘုရားခရီးသွား ကိုးဆင့်မြောက်ကို ရောက်နေတာ မဆန်းတော့ဘူးပဲ။ ဒီလိုခံစားချက်မျိုးက တကယ်ကို ငါ့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်အောင်..."

ထူးဆန်းသော ဝတ်ရုံနက်ကြီး၏ လည်ချောင်းသည် လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပြင်းထန်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။

"မထိန်းနိုင်အောင် တုန်လှုပ်စေတာပဲ ဟားဟားဟားဟား"

သူမသည် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး မျက်နှာဖုံးအောက်မှ မျက်နှာသည်လည်း အစွန်းကုန် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီမြန်းနေခဲ့သည်။

ရှဲ...

လောဘဇောများဖြင့် နံစော်နေသော တံတွေးများသည် ဆည်တံခါး ပွင့်သွားသလိုမျိုး သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ တရဟော စီးကျလာပြီး ငွေရောင်အမျှင်တန်းရှည်ကြီးများ ဖြစ်နေတော့သည်။

ဒါက ရှေးဟောင်းတံဆိပ် ဆယ်ပါးရှင်ပဲလေ။

တစ်ခုလုံးသော ပါရမီရှင်စီမံကိန်းထဲမှာတောင် ထိပ်သီးဆယ်ယောက်စာရင်းထဲ ဝင်နိုင်သူပဲ။

အကယ်၍ သူမသာ ဒီရှေးဟောင်းတံဆိပ် ဆယ်ပါးရှင်ကို အဖွဲ့အစည်းဆီ ပြန်ခေါ်သွားနိုင်လျှင် အနည်းဆုံးတော့ သူမကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းခြင်းအိုးတစ်ခုနှင့် ဆုချကြမည်မှာ သေချာသည်။

"ဒီရှေးဟောင်းတံဆိပ် ဆယ်ပါးရှင်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် အဆင့် ၃၇ ရှိတဲ့ ပါရမီရှင်လေး ချန်ကျောက်ရှန်းဆိုတာ အမှိုက်ပါပဲ"

စကားအဆုံး၌...

ဒုန်း

ထူးဆန်းသော ဝတ်ရုံနက်ကြီးသည် ယုတ်မာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ကို အကျယ်ကြီး ဖြန့်လိုက်ကာ ချန်ကျီရှင်းကို သူမ၏ ဗိုက်ထဲ အတင်းအကျပ် ထိုးထည့်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

"ဟင် ပါရမီနဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံကို စစ်ဆေးတဲ့ ကိရိယာ ရှိနေတာလား"

ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်လုံးကို မှေးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။

သူမ၏ ရူးသွပ်နေသော ရေရွတ်သံများကို သူ နားမလည်နိုင်ပေမဲ့...

ငါ့မှာ ရှေးဟောင်းတံဆိပ် ဆယ်ပါး ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စကတော့ ဘယ်လိုမှ အပေါက်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး။

အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်မှာပေါ့။

နောက်တစ်ခဏ၌ပင် ပြင်းထန်သည့် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်အရှိန်အဝါများသည် ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လျှပ်ခနဲ လက်သွားပြီး သူသည် မဆိုင်းမတွဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နွားရိုင်းနတ်ဆိုး အသွင်ပြောင်း ကြယ်စင်ကျမ်းစာ... အသက်သွင်းစမ်း"

ဝုန်း….

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၌ပင် ချန်ကျီရှင်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အပေါက်ငယ်ပေါင်း ၇၂၀ ထဲက ၅၀၀ သည် အဆုံးမရှိသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အခန်း။ ၅၂

ဝုန်း

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ချန်ကျီရှင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အပ်စိုက်မှတ်တစ်ခုချင်းစီမှ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

လောင်ကုန်းအပ်စိုက်မှတ်….

ကျုံးဝမ်အပ်စိုက်မှတ်…

တာလင်းအပ်စိုက်မှတ်….

နမ်ကွမ်းအပ်စိုက်မှတ်….

ချွီကျီအပ်စိုက်မှတ်….

.....

ဖုန်းချီအပ်စိုက်မှတ်….

ကျူးချွဲအပ်စိုက်မှတ်….

ချန်ကျီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အပ်စိုက်မှတ်ပေါင်း ငါးရာလုံးသည် တပြိုင်နက်တည်း ဝင်းခနဲ လင်းလက်သွားပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်ယှက်နွယ်ကာ သူ၏ အရေပြားထက်ဝယ် အလွန်ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ကြယ်စင်မြေပုံ ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

အဆုံးမရှိသော ချီစွမ်းအင်တို့သည် ချန်ကျီရှင်း၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ရစ်ပတ်ယှက်

နွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထိုးဖောက်မည့် ဧရာမ ချီစွမ်းအင် မီးဖိုကိုးလုံးအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒီလက်သီးချက်မှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာ အားအင်တွေ ပါဝင်နေတယ်... မင်း ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား"

တောက်ပနေသော ကြယ်စင်အလင်းတန်းများမှာ ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်နှာထက်သို့ ဖြာကျနေသည်။

ထိုအလင်းကြောင့် ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော သူ၏မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ဖြူဖျော့အေးစက်နေသယောင် ရှိ၏။

အပိုစကားများ ပြောမနေတော့ပေ။

ချန်ကျီရှင်း၏ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ဆံပင်တို့မှာ လေထဲတွင် ဝဲလွင့်နေပြီး သူသည် သူ၏လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ ထူးဆန်းသော ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ကြီး၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းမှ အားပါပါ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို နောက်သို့ ဆွဲလိုက်ရာ လပြည့်ဝန်းအသွင် ကွေးညွတ်နေသော လေးတစ်စုံကဲ့သို့ပင်။

မူ….

ချန်ကျီရှင်း လက်သီးကို နောက်သို့ဆွဲလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူ၏နောက်ကျောဘက်တွင် နွားရိုင်းနတ်ဆိုးတို့၏ နက်မှောင်သော ပုံရိပ်ယောင်များ တပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ထွက်လာပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးကို တုန်ဟိန်းစေမည့် အသံများဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

အဆုံးမရှိသော ကြယ်စင်အလင်းတန်းတို့မှာ လျှပ်စီးတန်းများကဲ့သို့ပင် ချန်ကျီရှင်း၏ လက်သီးပေါ်တွင် စုစည်းသွားတော့သည်။

"မင်းက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးတွေကို ချိုးဖျက်နိုင်သူလား"

ထူးဆန်းသော ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ကြီးမှာ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားသော်လည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းထက် ရူးသွပ်လှသော ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် လောဘဇောတို့ဖြင့် မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပလာသည်။

"ဟားဟားဟား မမျှော်လင့်ထားဘူးပဲ... ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးနေတဲ့ ချန်မိသားစုလို မျိုးနွယ်စုလေးကနေ ရှေးဟောင်းတံဆိပ် ဆယ်ပါးနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီး ချိုးဖျက်မှု နှစ်ခုစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့"

"လာစမ်း ငါ့ကို သတ်ပစ်လိုက်စမ်း"

ထူးဆန်းသော ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ကြီးသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ကာ ချန်ကျီရှင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။ သူမ၏ မျက်နှာဖုံးအောက်မှ ပြင်းထန်လှသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရူးသွပ်မှုတို့ကို အထင်အရှား မြင်တွေ့နေရသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် လေထိုးသွင်းထားသော ဘောလုံးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖောင်းကားလာပြီး အရင်ကတည်းက ဖောင်းကားနေသော ကိုယ်ထည်ကြီးမှာ ပို၍ပို၍ ကြီးမားလာတော့သည်။

ဂလောက်…

ဂလောက်…

ကျယ်ပြန့်လှသော ဝတ်ရုံနက်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း အစိပ်စိပ်အမြွှာမြွှာ ပြတ်ထွက်ကုန်ပြီး ရှစ်လက်ပေါင်း စုပ်ခွက်များစွာ ဖုံးလွှမ်းနေသော ခရမ်းရောင် ကိုယ်ထည်ကြီးမှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ မျက်နှာဖုံးမှာလည်း ကွဲအက်ကာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်လှသည့် မျက်နှာတစ်ခုပင်။

၎င်းမှာ အဆီပြင်များ တောင်လိုပုံနေသည့် အလွန်တရာ ဝဖြိုးလှသော မျက်နှာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ပါးပြင်ထက်တွင်မူ တောက်ပသော ပါးနီများကို အထပ်ထပ် ခြယ်သထား၏။ နှုတ်ခမ်းထက်တွင်လည်း အနီရဲရဲ ဆိုးဆေးများကို ဝိုင်းစက်စွာ ခြယ်မှုန်းထားသဖြင့် ထိုမျက်နှာမှာ ထူးဆန်းစွာ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ကောင်းသည်။

ထို့အပြင် ဘယ်ဘက်နားရွက်မှ ညာဘက်နားရွက်အထိ မီးခိုးရောင် အပ်ချုပ်ရာကြီးတစ်ခုမှာ မျက်နှာကို ကန့်လန့်ဖြတ်ကာ စီးဝင်နေ၏။

မျက်နှာ၏ အပေါ်ပိုင်းနှင့် အောက်ပိုင်းကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည်ချုပ်ဆက်ထားသကဲ့သို့ပင်။

"ရွံစရာကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာကောင်"

အကြောင်းရင်းကို မသိသော်လည်း ချန်ကျီရှင်းမှာ ထိုမျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ရရုံနှင့် မွေးရာပါ ရွံရှာမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မဆိုင်းမတွပင် ချန်ကျီရှင်းသည် လက်သီးကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ထိုအရုပ်ဆိုးလှသော ဝတ်ရုံနက်ဝတ်၏ ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ဝုန်း…

မိုးကြိုးအချက်ပေါင်း တစ်ထောင် တပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ဧရာမ တောင်ကြီးနှစ်လုံး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိသကဲ့သို့ပင်။

သူတို့နှစ်ဦး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရာ ဗဟိုချက်မှနေ၍ နားစည်ကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖြန့်ကျက်သွားသော ပြင်းထန်လှသည့် တုန်ခါမှုလှိုင်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင် ပေရာနှင့်ချီသော နေရာကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မြေလှန်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ထိုလှိုင်းလုံးကြီးများကြားဝယ် အရုပ်ဆိုးလှသော ဝတ်ရုံနက်ဝတ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အပူချိန်မြင့်မားလှသော မီးဖိုပေါင်း ထောင်နှင့်ချီအတွင်းသို့ ပစ်ထည့်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ လက်ဖျားမှ ခြေဖျားအထိ အရည်ပျော်ကျလာတော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအရုပ်ဆိုးလှသော မိစ္ဆာမသည် သေခြင်းတရားကို အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ပုံမရဘဲ ရူးသွပ်လှသော အမူအရာဖြင့် ချန်ကျီရှင်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပါရမီရှင်အမှတ် ၁... မင်းဟာ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ပဲ"

"နောက်ဆုံးတော့ ပါရမီရှင်စီမံကိန်းရဲ့ နောက်ဆုံးကွင်းဆက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီပဲ ဟားဟားဟား"

"ငါတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းထဲမှာ ပါဝင်လိုက်စမ်းပါ မင်းက အကောင်းဆုံး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ရုပ်ဆိုးလှသော ထိုဝတ်ရုံနက်ဝတ် မိစ္ဆာမသည် ပါးစပ်ကို အဟောင်းသားဖွင့်ကာ ရူးသွပ်၍ ကြည်နူးနေသော ရယ်သံကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရည်ပျော်မကျသွားမီ နောက်ဆုံးအချိန်လေးတွင် သူမသည် အဆုံးမရှိသော ကောင်းကင်ယံကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကြည်ညိုလေးစားမှု၊ ကျေနပ်မှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုတို့ ရောယှက်နေသော မျက်နှာထားဖြင့်...

"ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း ကောင်းကင်ဘုံကို ချီးမွမ်းထောပနာပြုပါ၏"

သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်ပြီး နုနယ်လှသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ထိုစကားကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရှဲ…

ပြင်းထန်လှသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများအောက်တွင် ထိုမိစ္ဆာမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အစအနမကျန် လုံးဝအရည်ပျော်၍ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏လက်သီးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင်မူ ဝမ်းသာရိပ် အလျဉ်းမရှိဘဲ မျက်မှောင်ကိုသာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကြုတ်ထားမိ၏။

ပါရမီရှင်…..

ပါရမီရှင်စီမံကိန်း….

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအိုး….

ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း ကောင်းကင်ဘုံ….

ထိုမိစ္ဆာမ ပြောသွားခဲ့သော စကားလုံးတိုင်းသည် ချန်ကျီရှင်းကို အရင်က တစ်ခါမှမကြုံဖူးသည့် ရှုပ်ထွေးနောက်ကျိမှုများဆီသို့ တွန်းပို့နေသကဲ့သို့ပင်။

ဒါတွေက... တကယ်ပဲ ဘာတွေလဲ။

"ငါ အသေအချာ မှတ်မိနေတာကတော့ ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝက မဟာကျင့်ကြံခြင်းဂိမ်းထဲမှာ ဒီလို အစီအစဉ်တွေ၊ အပြင်အဆင်တွေ လုံးဝမရှိခဲ့ပါဘူး။ ချန်ကျောက်ရှန်းကို သတ်ပြီး ဘုရင်

တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မြေပုံကို လုယူသွားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းက သာမန် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေးအဖွဲ့တစ်ခုပဲ မဟုတ်လား"

"ဒါတွေက ဒီကမ္ဘာကြီးထဲမှာ သူ့အလိုလို ပြောင်းလဲတိုးတက်လာတာလား ဒါမှမဟုတ် အစကတည်းက ရှိနေခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဇာတ်ကွက်တွေဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝမှာ ဒါတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ အခွင့်မသာခဲ့တာလား"

ချန်ကျီရှင်းသည် သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ တစ်ချိန်က ကောင်းကောင်းကြီး နားလည်ထားသည်ဟု ထင်ခဲ့သော ဤကမ္ဘာကြီးမှာ အဆုံးမရှိသော မြူထုကြီးများဖြင့် ပြန်လည်ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဂလောက်…

လေထဲမှနေ၍ နက်မှောင်သော ကျောက်စိမ်းတုံးတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး ထိုကျောက်စိမ်းတုံးကို ကောက်ယူရန် ရှေ့သို့ လှမ်းသွားခဲ့သည်။

သူ ကျောက်စိမ်းတုံးကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ကျောက်စိမ်းမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ရှေးဟောင်းတံဆိပ် ဆယ်ပါး ဟူသော စာသားများမှာ ကွေ့ကောက်စွာဖြင့် ထင်ဟပ်ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ဒီကျောက်စိမ်းတုံးကို တစ်ယောက်ယောက်က ထိလိုက်ရုံနဲ့တင်... အဲဒီလူရဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီနဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံတွေကို ဖော်ပြပေးနေတာလား"

ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်လုံးများကို မှေးကာ လေးနက်စွာ တွေးတောနေမိသည်။

"ဒါထက် ပိုဦးမှာပဲ။ ခုနက ငါ ဒီကျောက်စိမ်းတုံးကို မထိရသေးခင်ကတည်းက ပင့်ကူအိမ်ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆီမှာ စာတန်းတွေ ပေါ်နေတာပဲ"

"ဒါဆိုရင် ဒီကျောက်စိမ်းတုံးရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က သူ့ကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့သူဆီမှာ ကပ်ငြိနေနိုင်တာလား"

အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရလာခဲ့သည်။ သူသည် နဖူးထက်တွင် ကြက်ခြေခတ်နီပါရှိသော ဖြူဖွေးသည့် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို သူ၏လက်ထဲသို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။

စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှု အားလုံးကို ပိတ်ဆို့နိုင်စွမ်းရှိသော ဤသေမင်းဝိညာဉ် မျက်နှာဖုံးကို သူ၏မျက်နှာထက်တွင် ညင်သာစွာ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းတုံးကို ပြန်လည်ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှေးဟောင်းတံဆိပ် ဆယ်ပါး ဟူသော စာသားများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်က ချန်ကျီရှင်းကို သက်ပြင်းချနိုင်စေခဲ့၏။

အကယ်၍ ဤကျောက်စိမ်းတုံးသည် သေမင်းဝိညာဉ် မျက်နှာဖုံးကိုတောင် ဖောက်ထွင်းပြီး စုံစမ်းနိုင်မည်ဆိုပါက အနာဂတ်တွင် ပြဿနာတက်နိုင်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

ဖုန်း…

ချန်ကျီရှင်းသည် လက်ချောင်းငါးချောင်းကို လက်သီးဆုပ်သကဲ့သို့ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။

ထိုနက်မှောင်သော ကျောက်စိမ်းတုံးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အမှုန်အမွှားပေါင်းများစွာအဖြစ် ကြေမွသွားပြီး သူ၏လက်ချောင်းများကြားမှ သဲများကဲ့သို့ စီးကျကာ လေနှင့်အတူ လွင့်ပါးသွားတော့သည်။

ဤကျောက်စိမ်းတုံးတွင် တည်နေရာပြခြင်းကဲ့သို့သော နောက်ထပ် စွမ်းဆောင်ရည်များ ရှိမရှိ သူ မသေချာပေ။

ယင်းကို လက်ထဲတွင် ထားရှိခြင်းမှာ အချိန်ကိုက်ဗုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ပင် သိမ်းထားမည့်အစား ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။

ချန်ကျီရှင်း ဤကိစ္စရပ်အားလုံးကို အဆုံးသတ်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင်...

"တရားဓမ္မပုံရိပ် နွေဦးအလင်းရောင် ဗုဒ္ဓ"

နားစည်ကွဲမတတ် ပြင်းထန်လှသော အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု အဝေးက ကောင်းကင်ယံထက်မှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် အဝေးက မြင်ကွင်းကို အနီးကပ် မြင်တွေ့နိုင်ရန် မျက်ဝန်းအစုံကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ပျက်စီးနေသော ပျံသန်းသင်္ဘော ထက်ဝယ် ချန်ထျန်းချန်သည် သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် ကုန်းပတ်ကို ကန်ကျောက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

လေထဲတွင် ချန်ထျန်းချန်၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး လက်နှစ်ဖက်မှာမူ လက်ကွက်များနှင့် အင်းတံဆိပ်များကို လျင်မြန်စွာ ဖော်ဆောင်နေ၏။

"နွေဦးအလင်းရောင် ဗုဒ္ဓ... ပေါ်ထွက်စမ်း"

လက်ကွက်များ ဖော်ဆောင်ပြီးနောက် သူ၏ ညာဘက်လက်ကို သူ၏အောက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဝုန်း….

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ခြေဖဝါးအောက်ရှိ တောင်တန်းကြီးမှာ မြေနဂါးတစ်ကောင် လူးလွန့်နေသကဲ့သို့ တုန်ခါသွားတော့သည်။

ထောင်တက်နေသော သစ်ပင်ကြီးများနှင့် ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးများသည် ကြီးမားလှသော စုပ်အားတစ်ခု၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်မှ ကွာကျကာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကြ၏။

၎င်းတို့သည် လေထုထဲတွင် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းသွားကြပြီး ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ ပေတစ်ထောင် မြင့်မားလှသော ဧရာမ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွါးတော်ကြီး၏ တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာတော်မှာ အောက်သို့ စိုက်ကြည့်နေသော မျက်ဝန်းတော်တို့ဖြင့် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် အဆုံးမရှိသော တိမ်တိုက်များကြားဝယ် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ပေါ်ထွက်လာ၏။