အခန်း (၃၈၉)

အခန်း။ ၃၈၉

ရှေ့မှောက်က မြင်ကွင်းကြောင့် တတိယမြောက် ကိုယ်ပျောက်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားကာ ရှေ့ဆက်တိုးမည့် ခြေလှမ်းများကို အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအလိုကပင် အသက်ရှင်လျက်ရှိသော အဖွဲ့ဖော်တစ်ဦးမှာ မျက်စိရှေ့တင် အစပျောက်သွားခဲ့ခြင်းပင်။ မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ စွမ်းအားမှာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းသည်။ ဤသတ္တဝါကြီး၏ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသည်ပင် သူတို့ကဲ့သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများအတွက် ဘယ်လိုမှ ခံနိုင်ရည်မရှိသော အရာမျိုး ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် နိမ့်ပါးသည့် ၎င်းကဲ့သို့ ကိုယ်ပျောက်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူမျိုးအတွက်မူ ပြန်လည်ခုခံရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သည့် အခြေအနေပင်။

ထိုအချိန်၌ပင် မိုးကြိုးဟိန်းသံကိုယ်ပေါ်ရှိ လျှပ်စီးများသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားပြီး မူလအခြေအနေအတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ရှေ့မှ မိုးကြိုးဟိန်းသံကို ကြည့်ရှုရင်း တတိယမြောက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူမှာ ကြောက်ရွံ့စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရှေ့ဆက်တိုးရန် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမိသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အသက်ဆိုသည်မှာ တစ်ခါသာ ရှိသည်။ ဤသတ္တဝါကြီး မည်သည့်အချိန်တွင် ထပ်မံရူးသွပ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ သူသာ အနားသို့ တိုးကပ်သွားလျှင် ခုနက အဖွဲ့ဖော်ကဲ့သို့ပင် အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ တတိယမြောက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူသည် နောက်ဆုတ်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်

လိုက်တော့သည်။ တာဝန်ပြီးမြောက်ရန်ထက် သူ၏အသက်က ပိုမိုအရေးကြီးသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။ ခြေသံမထွက်အောင် သတိထားလျက် တတိယမြောက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူသည် လျင်မြန်စွာပင် နောက်ဆုတ်လာခဲ့သည်။ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေဖြစ်နေသည့် မိုးကြိုးဟိန်းသံကမူ သူ့ကို သတိမပြုမိဘဲ ဧရာမလက်ဝါးကြီးများဖြင့် မြေပြင်ကို အဆက်မပြတ် ထုရိုက်နေဆဲ ဖြစ်ရာ မြေပြင်ကြီးမှာလည်း တသိမ့်သိမ့် တုန်ခါနေတော့သည်။

မကြာမီတွင် သူသည် ထင်းရှူးတောအတွင်းမှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ပြီး မိုးကြိုးဟိန်းသံနှင့် ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်အကွာရှိ ဂူတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုဂူအတွင်း၌မူ အခြားအဖွဲ့ဝင်များသည် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

“မင်း ပြန်လာပြီလား”

တတိယမြောက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ကျန်ရှိသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ငါးဦးသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ထရပ်ကာ အနားသို့ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။

သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာမူ ပုခုံးကျယ်ကျယ်၊ ခိုင်မာပြတ်သားသော မျက်နှာထားနှင့် သန်မာထွားကျိုင်းသည့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူကား ဤဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် ယွမ်ရိပင်။

“ဖန်းယွီလင်း... ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ ငါ မင်းကို ဘာလို့ ဆက်သွယ်လို့ မရတာလဲ”

ယွမ်ရိက အနားသို့ လျှောက်လှမ်းလာရင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။ အစောပိုင်းက သူသည် အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးကို ဆက်သွယ်၍ အမိန့်ပေးခဲ့သော်လည်း ရလဒ်ကို ထပ်မံမေးမြန်းရန် ကြိုးစားသည့်အခါတွင်မူ မည်သူမျှ ပြန်လည်ထူးခြင်း မရှိတော့ပေ။ ထိုနောက်တွင် သူသည် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အဆက်အသွယ် မရရှိခဲ့သဖြင့် တစ်ဖွဲ့လုံးမှာ ဤလူနှစ်ဦး တစ်စုံတစ်ရာ အန္တရာယ်ကြုံတွေ့နေပြီလားဟု စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို အားလုံး သိရှိကြသည့်အတိုင်းပင်။ ဖန်းယွီလင်းတို့ကဲ့သို့ သာမန် ကိုယ်ပျောက်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများအတွက် အမှားအယွင်းတစ်ခုကြောင့် ရန်သူက ရိပ်မိသွားသည်နှင့် သေဆုံးရန်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

“ခေါင်းဆောင်... ခုနက အခြေအနေက တကယ့်ကို အရေးကြီးနေလို့ ကျွန်တော် သတိမထားမိလိုက်ဘူး။ ဆက်သွယ်ရေးစက် ပြုတ်ကျကျန်ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ခေါင်းဆောင်၏ အမေးကြောင့် ဖန်းယွီလင်းမှာ စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်နားကို စမ်းသပ်ကြည့်ရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ ထိုအချိန်က အခြေအနေမှာ သူ့ကို တကယ့်ပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထွက်ပြေးနေရတဲ့ အချိန်မှာ ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို ဘယ်လိုလုပ် ဂရုစိုက်နိုင်မှာလဲ။ မည်သည့်အချိန်တွင် ပြုတ်ကျကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကိုပင် သူ မသိရှိလိုက်ပေ။

“အရေးကြီးတဲ့ အခြေအနေ... ဒါနဲ့ ဘာလို့ မင်းတစ်ယောက်တည်း ပြန်လာတာလဲ။ လင်းဟိုင်ကော ဘယ်မှာလဲ”

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွမ်ရိ၏ မျက်နှာထားမှာ တစ်စုံတစ်ရာကို ရိပ်မိသွားသကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ဖန်းယွီလင်း၏ နောက်ကွယ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ ပို၍ ခက်ထန်လာသည်။ ဖန်းယွီလင်း၏ စကားထဲမှ ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အချက်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ယွမ်ရိ၏ စိတ်ထဲ၌ မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။

ယွမ်ရိ၏ နောက်ကွယ်၌ ရပ်နေသော အဖွဲ့သားအချို့မှာလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဖန်းယွီလင်းကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

“ခေါင်းဆောင်... လင်းဟိုင် အသက်ပေးသွားရပြီ”

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဖန်းယွီလင်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားသည်။ ယွမ်ရိနှင့် အခြားသူများကို ကြည့်နေသည့် သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး လေးနက်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

“ဘာ...”

ယွမ်ရိနှင့် အခြားသူများသည် မှင်တက်သွားကြပြီးနောက် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ဒေါသတရားတို့သည် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲ၌ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ တစ်စွန်းတစ်စ ခန့်မှန်းထားကြသော်လည်း တကယ့်အမှန်တရားကို ကြားသိလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ လက်ခံရန် ခက်ခဲနေကြဆဲပင်။

“ဖန်းယွီလင်း... တကယ်တမ်း ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ”

“ဒါက ထောက်လှမ်းရေး တာဝန်လေးတင်ပဲလေ။ သတိထားရင် ရတာကို။ လင်းဟိုင်က ဘယ်လိုလုပ် သေသွားရတာလဲ”

“တောက်... သေစမ်းကွာ...”

လူတိုင်းက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြောဆို နေကြသည်။

“ဖန်းယွီလင်း တကယ် ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ မြန်မြန်ပြောစမ်း”

ယွမ်ရိ၏ မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း မှောင်မှောက်သွားပြီး ဖန်းယွီလင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ခေါင်းဆောင်... အဲဒါ အဲဒီ မိုးကြိုးဟိန်းသံ ကြောင့်ပါ။ အဲဒီတိရစ္ဆာန်ကြီးက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်။ သူက ဦးတည်ချက်မရှိဘဲ လျှပ်စီးတွေနဲ့ အဆက်မပြတ် ထုနှက်နေတာ။ အနားကပ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ လင်းဟိုင်က အနားချဉ်းကပ်တဲ့အချိန်မှာ လျှပ်စီးထိမှန်ပြီး အသက်ပေးသွားရတာပါ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ မိုးကြိုးဟိန်းသံရဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အခြေအနေတွေကို ကျွန်တော်တို့ အသေးစိတ် မစုံစမ်းနိုင်ခဲ့တာပါ”

လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် ဖန်းယွီလင်းက အလောတကြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဤကိစ္စသည် တကယ်တမ်း၌ သူ့အား အပြစ်တင်၍ မရနိုင်ပေ။ လျှပ်စီးဒဏ်ကို ထိမှန်သွားပြီဆိုသည်နှင့် သေဆုံးရန်မှာ အသေအချာပင်။

ဖန်းယွီလင်း၏ ပြောပြချက်အရ အားလုံးသည် အခြေအနေကို ခန့်မှန်းမိသွားကြပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ ဤမိုးကြိုးဟိန်းသံမှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းနေသည်။ လျှပ်စီးများကို အစဉ်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေသောကြောင့် ဖန်းယွီလင်းတို့ တာဝန်မအောင်မြင်ခဲ့ခြင်းမှာ သိပ်ပြီး အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ အသက်ကို စတေးလိုက်ရမှုကမူ သူတို့အားလုံး၏ စိတ်ဓာတ်ကို အတော်လေး ထိခိုက်သွားစေသည်။

“မရဘူး... လင်းဟိုင်က အဲဒီမိုးကြိုးဟိန်းသံဆိုတဲ့ တိရစ္ဆာန်စုတ်လက်ထဲမှာ သေသွားခဲ့တာ။ ငါတို့ သူ့အတွက် လက်စားချေရမယ်”

အမျိုးသမီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦးက ဒေါသကြောင့် နီမြန်းနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ချန်ယောင် ... စိတ်အေးအေးထားပါ။ လင်းဟိုင် သေဆုံးသွားတာကို ငါတို့လည်း မင်းလိုပဲ ဝမ်းနည်းပါတယ်။ အဲဒီသားရဲကို အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ အင်အားနဲ့ အဲဒီသားရဲရဲ့ အင်အားက အဝေးကြီး ကွာခြားလွန်းတယ်။ ငါတို့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်လို့မရဘူး”

သူမဘေးရှိ နောက်ထပ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

“သက်ပြင်းပဲ ချရတော့မှာပေါ့... အသေခံတပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ လင်းဟိုင်က အသက်ပေးရမယ်ဆိုတဲ့ အသိတရားကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ”

“ဒီ မိုးကြိုးဟိန်းသံက တကယ့်ကို ငါတို့အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့တည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်လို့ရတဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး။ တခြား အခြေစိုက်စခန်းတွေကလူတွေ စုံအောင်စောင့်ပြီးမှပဲ အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လုပ်ကြတာပေါ့”

နောက်ဆုံးတွင် ယွမ်ရိ၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားပြီး သက်ပြင်းချကာ မတတ်နိုင်သည့်အဆုံး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ သဘောဆန္ဒအလျောက် လာရောက်ခဲ့ကြသူများဖြစ်သဖြင့် အသက်စွန့်ရမည်ကို ကြိုတင်သိရှိထားကြသော်လည်း ယခုအချိန်မှာ ရန်သူကို သတိပေးရမည့်အချိန် မဟုတ်သေးပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသည်မှာ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးနှင့် အသက်နှင့်ရင်းရမည့် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ဤစစ်ဆင်ရေးသာ ကျရှုံးသွားပါက ဇွန်ဘီဘုရင်ကို မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်တော့မည်မဟုတ်ဘဲ ကျင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးသည် ဇွန်ဘီများလက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပေလိမ့်မည်။ အောင်မြင်မှုနှင့် ကျရှုံးမှုမှာ ဤအချက်ပေါ်၌သာ မူတည်နေသောကြောင့် သတိထားရန်မှာ အရေးကြီးဆုံးပင်။ လူသားများအနေဖြင့် ဇွန်ဘီဘုရင်ကို မရင်ဆိုင်မီ တတ်နိုင်သမျှ အင်အားစုဆောင်းထားရမည် ဖြစ်သည်။

ယွမ်ရိ၏ စကားများသည် လူအုပ်ကြီး၏ လှုပ်ရှားနေသော စိတ်ခံစားချက်များကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

“ချန်ယောင်... မိုးကြိုးစုစည်းမှုကွင်းအသက်ဝင်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် လိုသေးလဲ”

ယွမ်ရိက ချန်ယောင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ လေးနက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ မိုးကြိုးစုစည်းမှုကွင်းဆိုသည်မှာ ဤစစ်ဆင်ရေးအတွက် ကျန်းဟိုင် အခြေစိုက်စခန်းက အထူးတီထွင်ထားသည့် နည်းပညာသုံး ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သားရဲအရိုးများ၊ ဗီဇပြောင်းအပင်များနှင့် အမြုတေတို့ကို အသုံးပြုကာ တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း၌ လျှပ်စီးစွမ်းအား အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းသိမ်းဆည်းထားနိုင်သည်။ မိုးကြိုးဟိန်းသံကို မျှားခေါ်သည့်အခါ ဤကွင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် လျှပ်စီးစွမ်းအားကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော အဆိုပါသားရဲကြီးမှာ မလွဲမသွေ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။

“ခေါင်းဆောင်... ဒီကွင်း လုံးဝအသက်ဝင်ဖို့အတွက် နောက်ထပ် သုံးနာရီလောက် ထပ်လိုပါဦးမယ်”

၎င်းကို ကြားရသောအခါ ချန်ယောင်က အချိန်ကို ကြည့်ရှု၍ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“သုံးနာရီလား... ကောင်းပြီ။ ဒီကွင်းကို အန္တရာယ်မရှိအောင် အသေအချာ စောင့်ရှောက်ထားကြ။ ဒါက ငါတို့မစ်ရှင် အောင်မြင်ဖို့အတွက် အဓိကသော့ချက်ပဲ။ ဘာအမှားအယွင်းမှ ဖြစ်လို့မရဘူး နားလည်လား”

ယွမ်ရိက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“နားလည်ပါပြီ”