အခန်း (၆၂၄)

၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဝေ့ယွမ်ကျိုး သည် မျက်မှောင်မကြုံဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူသည် ဘိုင်ဝူကို တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

အခြား တာအိုကလေးငယ်သုံးဦးကို ဆက်သွယ်ရန် အချက်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဘက်မှ အခြေအနေများကို သူ သိရှိလိုနေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင်

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးသည် တစ်နေရာတည်းသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

"ဝုန်း"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ ခေါင်းလောင်းသံကြီးတစ်ခု ဟိန်းညံသွားသကဲ့သို့ ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်သံနှင့်အတူ စူးရှသော သားရဲဟောက်သံတစ်ခုသည် လေထုထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ နယ်မြေအတွင်း၌ ဤမျှရဲတင်းလှသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ရှိနေခြင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာပင်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ ခန့်သာ ရှိသော်လည်းဖော်ပြထားသော အရှိန်အဝါမှာမူ အလွန် ထူးခြားနေခဲ့သည်။

ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပုံရိပ်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဒါဇင်ခန့် ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်နန်းတော်မှ လူများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ရတနာနယ်မြေမှ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များကို ထည့်မတွက်ဘဲ တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းနှင့် တုနှိုင်းမဲ့ဂိုဏ်း နှစ်ခုပေါင်းလျှင်ပင် ဤပန်ရှန်းဂိုဏ်းထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေပုံရသည်။

ဤမျှများပြားလှသော အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ရှေ့တွင်၊ တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင် အမွေးအမှင်များဖုံးလွှမ်းနေသော ခြင်္သေ့ကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူသည့် ထိုနတ်ဆိုးသည် ဆက်တိုက် ဟိန်းဟောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာတစ်ခုမျှမရှိသလို၊ သွေးစွန်းခြင်းလည်း မရှိချေ။ ၎င်း၏ အမွေးအမှင်များမှာပင် ပြောင်လက်တောက်ပြောင်နေခဲ့၏။

၎င်းသည် အဖမ်းခံရခြင်းထက် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ အလိုက်ပါလာခြင်းနှင့် ပိုတူနေသည်။

အနက်နှင့် အဖြူရောင်လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံနှင့်တူသောအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် အလွန်အမင်း ကြွက်သားကြီးမားခြင်းမရှိသော်လည်း သန်မာထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သို့သော် သူသည် ပေပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ထိုနတ်ဆိုးသားရဲကြီး၏ အရေခွံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် မြှောက်မထားခဲ့၏။ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစား ကွာခြားချက်ကြောင့် တောင်တစ်တောင်ကို ပခုံးနှင့် ထမ်းထားသကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရစေသည်။

သာမန်ထက် ထူးခြားသည်မှာ၊ ထိုနတ်ဆိုးကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရစေဘဲ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ပင် ရုန်းကန်၍မရအောင် ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနတ်ဆိုးမှာမူ ဟိန်းဟောက်ပြီး အော်ဟစ်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ချေ။

"တာအိုကလေးငယ် ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာခြင်းကို ရိုသေစွာ ကြိုဆိုပါတယ်"

ယန်ယွင်ဟန် ဦးဆောင်သော ပန်ရှန်းဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း အရိုအသေပေးလိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ရိုးသား၍လေးစားသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

မည်သည့် မသေမျိုးဂိုဏ်းမှာမဆို အကြီးအကဲများနှင့် တာအိုကလေးငယ်များကြားတွင် ဖြေရှင်း၍မရနိုင်သော ပဋိပက္ခတစ်ခု ရှိတတ်သည်။ ၎င်းမှာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ရတနာနယ်မြေအတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ တပည့်ရင်းများမှသည် ဂိုဏ်းတာဝန်ခံအထိ ဤမျှ လေးစားမှုပြသစေရန်အတွက် အခြေခံအားဖြင့် အကြောင်းရင်း တစ်ခုသာ ရှိသည်။

၎င်းမှာ ဤပန်ရှန်းဂိုဏ်း တာအိုသားတော်သည် အမှန်တကယ် တိုက်ရည်ခိုက်ရည် ကောင်းမွန်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘယ်လို ခံစားရလဲ"

ဘိုင်ဝူသည် သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ၊ သူ၏ အဖော် တာအိုကလေးငယ် နှစ်ဦးဆီသို့ ကြည့်ရင်း သတိထားကာနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်၏။

ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်၏။

သူသည် တစ်ဖက်လူထက် နိမ့်ကျကြောင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဝန်ခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ရှက်စရာ မဟုတ်ပေ။ လင်းယွင်ဂိုဏ်း မှ တပည့်အရေအတွက်မှာ ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ ထက်ဝက်ပင် မရှိချေ။

အလားတူပင် သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသူချင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ တစ်ဖက်ဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်မှာ ပို၍ ကြီးမားသော စွမ်းအားများ လိုအပ်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

စုဟုန်ရှို့ ကမူ မည်သည့်အဖြေမျှ မပေးခဲ့ချေ။

ယခင်ကဆိုလျှင် ဤပန်ရှန်းဂိုဏ်း တာအိုကလေးငယ်သည် သူမ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို နှိုးဆွပေးနိုင်ကောင်း ပေးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ရှန်းယီကို လေ့လာရန်အပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ဤပန်ရှန်းဂိုဏ်း တာအိုကလေးငယ်မှာ ပို၍ သန်မာနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေပြီးတစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် အကုန်သိနိုင်သဖြင့် သူမအတွက် စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းပေ။

နိုင်ခြင်း ရှုံးခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ... တိုက်ကြည့်မှသာ သိနိုင်လိမ့်မည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်း တိုက်ပွဲများမှာ မရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် ဆုံးဖြတ်၍ရသော အရာမဟုတ်ပေ။

ထို့အစား သူမသည် ရှန်းယီ၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေခဲ့၏။

ထိုနတ်ဆိုး ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ပျင်းရိငြီးငွေ့နေသည့် ပုံစံမျိုး မရှိတော့ဘဲ၊ အခြားသူများက ပန်ရှန်းဂိုဏ်း တာအိုကလေးငယ်ကို အာရုံစိုက်နေချိန်တွင် သူ၏အကြည့်မှာ ထိုအမွေးအနက်ရောင် ခြင်္သေ့ကြီးအပေါ်တွင်သာ တည်ရှိနေခဲ့သည်။

'ဒါက တကယ်ပဲ အဲ့လောက် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလို့လား'

စုဟုန်ရှို့သည် သူမဘာသာ စဉ်းစားနေမိသည်။ သူမသည် သူမ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒ ဂုဏ်သတင်းကြောင့် ကျော်ကြားသော်လည်း၊သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုအတွက် နည်းလမ်းတစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း သူမသိပြီး ထိုလုပ်ငန်းစဉ်ကို သူမ မနှစ်သက်ပေ။

သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းမှာမူ ကွဲပြားပုံရသည်... သူသည် နဂါးမျိုးဆက်၏ နန်းတော်အတွင်းရှိ ရတနာများကိုပင် လျစ်လျူရှုနိုင်ပြီး၊ ထိုလှံရှည်ကို နတ်ဆိုး၏ လည်ပင်းသို့ ထိုးစိုက်ရန်သာ စိတ်အားထက်သန်နေပုံရသည်။

ထို့ပြင် သူသည် ထိုအရာကို မမောနိုင်မပန်းနိုင် သည်အထိ နှစ်သက်နေပုံလည်း ရသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ၎င်းကို ဆုံးဖြတ်ရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲလှ၏။

"ဟူး။"

ရှန်းယီသည် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ပြန်လည် ထိန်းညှိလိုက်၏။ သူ၏ ကြွယ်ဝသော အတွေ့အကြုံအရ၊ ဤခြင်္သေ့မှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိလိုက်သည်။

၎င်းတွင် ဝိညာဉ်အသိဉာဏ် အတော်လေး ရှိနေပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ၎င်း၏ မျိုးနွယ်စုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ တတိယမြောက်မြို့တော်ကို ဖွင့်လှစ်ရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိနိုင်ကောင်း ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤနတ်ဆိုးမှာ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအတွက် ရရှိလာသော အရာဖြစ်ပြီး၊ တစ်ကောင်တည်းနှင့်ဆိုလျှင် ရှန်းယီအတွက် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားရန် မလုံလောက်သေးချေ။ အခွင့်အရေးရလျှင် ထိုတာအိုကလေးငယ်ထံမှ သူ စုံစမ်းကြည့်ရမည်။

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ခင်ဗျားတို့ အားလုံး ပင်ပန်းသွားကြပြီ၊ သွားနားကြတော့" ဟု ယန်ချုံကျန်း က ဘေးနားရှိ လူများကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်၏။ သူသည် ထိုခြင်္သေ့ကြီးကို မလျက် တောင်ထိပ်အနီးရှိ ဧည့်ခန်းမဆောင်ဆီသို့ ခုန်ကူးသွားခဲ့ရာ တောင်တစ်ခုလုံး လှုပ်ခါသွားခဲ့သည်။

သူက ယန်ယွင်ဟန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ထိုအခါ ဂိုဏ်းတာဝန်ခံက ချက်ချင်းပင် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ "ဒီလူတွေက တောင်ပိုင်းဟုန် လင်းယွင်ဂိုဏ်း၊ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း က တာအိုကလေးငယ်တွေ ဖြစ်ပြီး၊ ဒီလူငယ်ကတော့ တာအိုကလေးငယ်တွေနဲ့အတူ လိုက်ပါလာတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပါ"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယန်ချုံကျန်းသည် ခြင်္သေ့ကြီးကို တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခု ချလိုက်သကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာ ချလိုက်၏။

ထို့နောက် သူက လူစုကို လက်ယှက်နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး၊ အနည်းငယ် အားနာသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အားနာပါတယ်၊ ချုံကျန်း ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အတော်လေးအလုပ်များနေလို့ မိတ်ဆွေတို့ကို အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းမိသလို ဖြစ်သွားတယ်။ အခု လောလောဆယ် ကိစ္စလေးတွေကို အပြတ်ရှင်းပြီးတာနဲ့၊ အားလုံးအတူတူ ဝိုင်းဖွဲ့သောက်စားဖို့အတွက် စားသောက်ပွဲတစ်ခု ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။"

"ခင်ဗျားက အတော်လေး ယဉ်ကျေးတာပဲ၊မိတ်ဆွေ တာအိုကလေးငယ်" ဟု ဝေ့ယွမ်ကျိုးက လက်မြှောက်ပြရင်း၊ တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် သူ၏ ကိစ္စများကို အရင်ကိုင်တွယ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ယခင်က ပန်ရှန်းဂိုဏ်းနှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပဋိပက္ခကို သူ လုံးဝ ထည့်မပြောခဲ့ချေ။ အမှန်တကယ်ပင် အခြားအကြီးအကဲများ မည်သို့တွေးသည်ဖြစ်စေ၊ ဤပန်ရှန်းဂိုဏ်း တာအိုကလေးငယ်မှာ အမှန်တကယ် အလုပ်များနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ နွမ်းနယ်မှုမှာလည်း ဟန်ဆောင်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် တာအိုကလေးငယ်တို့ကသာ ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ သဘောထားကို ကိုယ်စားပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်၊ အခြားသူများ လုပ်ဆောင်သမျှမှာ အသေးအဖွဲ နှောင့်ယှက်မှုများသာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါဆိုရင် ခဏလောက် ထပ်စောင့်ပေးဖို့ ဒုက္ခပေးရဦးမယ်။"

ယန်ချုံကျန်းသည် အချိန်ဆွဲမနေခဲ့ချေ။ သူသည် သူ၏ နွမ်းနယ်နေသော အမူအရာကို ဖုံးကွယ်၍ တည်ငြိမ်အောင်ပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ရွှေရောင်စာလိပ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ သူသည် ၎င်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြန့်လိုက်၏။

ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများသည် အတွင်းမှ စုစည်းထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် သတင်းစကားတစ်ခုကို ပေးပို့နေခြင်းမှာ သိသာလှပေသည်။