စိမ်းသက်နေသော ဟုန်ကျယ်၊ ရင်းနှီးနေသော ဂိုဏ်း ၃

အထင်အရှားကြီးပင်။

ဝေ့ယွမ်ကျိုး သည် ဘိုင်ဝူ စိတ်အတွင်း ထင်မြင်ထားသောလူစားမျိုး မဟုတ်ပေ။

တိုက်ပွဲငယ် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်။

သူ၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးသည် ရှန်းယီ အပေါ်တွင်သာ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များပါဝင်နေသဖြင့် သူအနေဖြင့် ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထား၍ မရနိုင်ပေ။

ရှန်းယီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်ကြောင့် သူ အံ့သြမှင်တက်သွားခဲ့ရသော်လည်း၊ သူ၏ အတွေးများကို လျင်မြန်စွာစုစည်းလိုက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် တောင်ပေါ်ရှိ ပင်မခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း၌၊ တပည့်ရင်းများထက် များစွာ သာလွန်သော အရှိန်အဝါ အများအပြားသည် စတင်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ အသက်နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ် ရှူသွင်းစာ အချိန်အတွင်းမှာပင်။

ပုံရိပ်များသည် ခန်းမအတွင်းမှ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြေးထွက်လာကြကာ၊ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းလျှောက်လှမ်းလာပြီးနောက် ကောင်းကင်ထက်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့ကြ၏။

အကြမ်းဖျင်း ရေတွက်ကြည့်ပါက ကျင့်ကြံသူ စုစုပေါင်း တစ်ဆယ့်ခြောက်ဦးခန့် ရှိပြီး၊ အသက်အရွယ်ကြီးသူရော ငယ်သူများပါ ပါဝင်ကာ အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်ရင်းများ အားလုံးသည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် နယ်ပယ်တွင် ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သိထားသင့်သည်မှာ ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုခု မရှိပါက၊ ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး ဂိုဏ်းအတွင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း စုရုံးနေရန်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ။

ဆိုလိုသည်မှာ ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ လက်ရှိ အင်အားသည် ဝေ့ယွမ်ကျိုး ယခင်က ခန့်မှန်းထားခဲ့သည်ထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားနေနိုင်ပြီး၊ တောင်ပိုင်းဟုန်အတွင်းရှိ သားတော်ခုနစ်ပါးမှ ဂိုဏ်းနှစ်ခု ပေါင်းစပ်ထားသော အင်အားထက်ပင် ပိုများနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

သူတို့၏ ပေါ်ထွက်လာမှုက ကြီးမားသော ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်း၏ အစစ်အမှန် ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုကို ချက်ချင်းပင် သက်သေပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်၊ အသက်အကြီးဆုံး အကြီးအကဲက ဦးဆောင်လျက် သူတို့အားလုံးသည် အောက်ဘက်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ အကြည့်များအားလုံးသည် ရှန်းယီအပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်နေခဲ့ကြ၏။

"ဟက်။"

ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် နားလည်ရန် ခက်ခဲသော ရယ်မောသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ခန်းမအတွင်း၌ အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် တပည့်ရင်းများ ရှိနေနိုင်သည်ဟု သူ တွေးဆထားခဲ့သော်လည်း၊ ဤမျှ များပြားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သို့တိုင်အောင်၊ ဤမျှများပြားသော အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိနေလျက်နှင့်၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းသည် နဂါးနန်းတော်အား ခုခံကာကွယ်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့နှင့် ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းရန် ငြင်းဆန်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဆန္ဒရှိသော်လည်း မစွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ဤကဲ့သို့ တမင်တကာ လျစ်လျူရှုထားခြင်းမှာ သိသိသာသာကို ပို၍ လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရာ မရှိချေ။

သေချာသည်မှာ တစ်ဖက်လူက ဤကဲ့သို့ အင်အားပြသမှုမျိုး ပြုလုပ်လာခဲ့လျှင်ပင်။

တာအိုကလေးငယ်အနည်းငယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအရာ ပြောင်းလဲမှုမျှ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ... သားတော်ခုနစ်ပါးကို ခွဲခြား၍မရပေ။ နောက်ခံအင်အား အရဆိုလျှင် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းလောက်က အမှန်တကယ်ပင် ပြောပလောက်သည့် အရာမဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဝေ့ယွမ်ကျိုးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည့် အရာမှာ...တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာကြသော ဤကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် ခန်းမအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်၌ သိသာထင်ရှားသော ဒေါသများ ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်နေစဉ်၊ အသက်အနည်းငယ် ရှူသွင်းစာအချိန်အတွင်းမှာပင် သူတို့မျက်နှာပေါ်ရှိ ဒေါသများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းအစား အရည်အသွေးကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းတစ်ခု သို့မဟုတ်လှပသော ကျောက်စိမ်းတစ်တုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဝမ်းမြောက်မှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ပန်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ယန်ယွင်ဟန် က တောင်ပိုင်းဟုန်က တာအိုကလေးငယ် အားလုံးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ဦးဆောင်လာသော အဘိုးအိုသည် အတော်လေး အသက်အရွယ် ကြီးရင့်နေပုံရသော်လည်း တက်ကြွမှု အပြည့်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူက သူတို့ကို တာအိုကလေူငယ်များဟု ခေါ်ဝေါ်နှုတ်ဆက်လိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ အကြည့်များသည် ရှန်းယီထံမှ လုံးဝ ခွာမသွားခဲ့ချေ။

သူ စကားပြောဆိုနေစဉ်။

စုဟုန်ရှို့ ပင်လျှင် မျက်မှောင်အနည်းငယ် မကုတ်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

ထိုအဘိုးအိုက သူမကို အနည်းငယ် အန္တရာယ်များသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူမ တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း၊ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထံမှ ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါမျိုးကို သူမ တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးချေ။

မြို့သုံးမြို့ ဖွင့်ထားခြင်း၊ အရည်အသွေးသင့်တင့်သော တာအိုစစ်သည်တော်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် နည်းစနစ်တို့ကြောင့်များ ဖြစ်နေမည်လော။

စုဟုန်ရှို့သည် သူမကိုယ်သူမ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ခြေတစ်လှမ်း အသာအယာ ဆုတ်ကာ ရှန်းယီ၏ အနောက်ဘက်တွင် တိတ်တဆိတ် သွားရောက်ရပ်တန့်လိုက်၏။

"စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။"

ယန်ယွင်ဟန်သည် အတင်းအကျပ် ပြုံးပြလိုက်ပြီး၊ ရှန်းယီ၏ ခြေရင်းတွင် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"မိတ်ဆွေလေး၊ သူတို့ အရေးနိမ့်သွားပါပြီ။ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းက အရှုံးပေးပါတယ်။ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် နေသွားပါဦး၊ ကျုပ်တို့ ခင်ဗျားအတွက် လုံလောက်တဲ့ လျော်ကြေးကို သေချာပေါက် ပေးအပ်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့... သူတို့ကို ကျုပ် ပြန်ခေါ်သွားလို့ ရမလား။"

လျော်ကြေး

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရှန်းယီသည် မျက်ခုံးပင့်သွားခဲ့၏။

ပထမကတည်းက သူသည် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်မထားခဲ့ချေ။

ယခုမူ မမျှော်လင့်ထားသော အကျိုးအမြတ်တစ်ခု ရရှိလာပုံရသည်။

ဤဂိုဏ်းသည် မိုးမြေရတနာအမျိုးမျိုးကို အမြဲတမ်း စုဆောင်းနေတတ်ကြောင်း ဝေ့ယွမ်ကျိုး ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သူ သတိရလိုက်၏။ နတ်ဘုရားဖီးနစ် မသေမျိုးဓားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကိုက်ညီမည့် အရာများ ရှိမရှိဆိုသည်ကိုတော့ သူ သိချင်မိသည်။

"ခင်ဗျား သဘောပါပဲ။"

ရှန်းယီက ခေါင်းအသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်၏။

မာနထောင်လွှားခြင်းမရှိဘဲ အနိုင်ရရှိခဲ့သော သူ၏ တည်ငြိမ်သည့် အမူအရာကို ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ လူများ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ထိုလူအုပ်စုမှာ အလိုအလျောက်ပင် အချင်းချင်း အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်မိကြသည်။

"ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေလေး။"

ယန်ယွင်ဟန်သည် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက်၊ တပည့်ရင်း နှစ်ဦးအား ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့လေသည်။