စိမ်းသက်နေသော ဟုန်ကျယ်၊ ရင်းနှီးနေသော ဂိုဏ်း ၄

စုဟုန်ရှို့ နှင့် အခြားတာအိုကလေးငယ် အနည်းငယ်မှာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။ တာအိုကလေးငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရန်အတွက် ရွှေရောင်စာလိပ်ကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ပေ။

ဂိုဏ်း၏ရတနာနယ်မြေကို အသုံးပြု၍ ပြင်ပရှိ ကျင့်ကြံသူများကို ဆက်သွယ်ခြင်းလော။ ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးမှာ တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် အမှန်တကယ်ပင် တွေ့ရခဲလှသည်။

ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည်လည်း အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့၏။ အင်အားကြီးလှသော ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယခု သူပြသနေသောအမူအရာမှာ တစ်ဖက်လူအပေါ် အလွန်အမင်း ကျိုးနွံနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

တစ်ဖက်လူက အမှန်တကယ် မည်သူနည်း။

သီအိုရီအရဆိုလျှင် ရှန်းယီသည် ဤနေရာတွင် အတွေ့အကြုံ အနည်းဆုံးသူဖြစ်သလို၊ နတ်ဆိုးများမှလွဲ၍ အခြားအရာများကို စိတ်ဝင်စားလေ့မရှိသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ အလေးအနက်စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာခဲ့၏။

ရွှေရောင်စာလိပ်မှ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ခဏမှာပင်။

ရွှေရောင်အလင်းလွှာတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ထက်ရှိ တိမ်တိုက်များကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက်၊ တစ်မျှင်ချင်းစီယှက်နွယ်ကာ ပုံဖော်လာခဲ့၏။

နောက်ဆုံးတွင်၊ မိုးမြေကို ဖြတ်သန်းကာ အသက်ဝင်လှသော တောင်နှင့်မြစ်များ ပန်းချီကားချပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုပုံရိပ်အတွင်းရှိ ခမ်းနားသော ခန်းမဆောင်ကြီး၏အလယ်တွင် ရွှေချည်မျှင်ဖြင့် ရက်လုပ်ထားသောအခင်းတစ်ခု ရှိပြီး၊ ထိုအခင်းပေါ်တွင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဝေဝါးသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ထိုင်နေခဲ့၏။

သူသည် တောင်နှင့်မြစ်များကြားတွင် ထိုင်နေသော်လည်း၊ ဒြပ်ငါးပါး၏ အပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လမ်းဘေးဈေးသည်များ၊ အဆင့်မြင့်အရာရှိများ၊ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်ဘုန်းကြီးများနှင့် ပိန်ပိန်ပါးပါးတာအိုဆရာများ အားလုံးမှာ အသက်ဝင်နေသော်လည်း၊ သူနှင့်မူ သီးခြား ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

"ဒါက..."

ဗဟုသုတအစုံလင်ဆုံးဖြစ်သော ဝေ့ယွမ်ကျိုးပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အတော်လေး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရ၏။

ယန်ချုံကျန်းက ကောင်းကင်ယံကို စိုက်ကြည့်ရင်း တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် ရှင်းပြခဲ့၏။

"အတိုင်းအဆမဲ့တာအိုဧကရာဇ်နန်းတော် ပဲ။"

"မသေမျိုးနိယာမ လား" ဘိုင်ဝူ သည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ထူးချွန်သူမဟုတ်သော်လည်း၊ တာအိုကလေးငယ်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ဤအရာမှာ သာမန် တာအိုနန်းတော်မဟုတ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်သည်။

ထိုကျင့်ကြံသူမှာ ဤနေရာတွင် ရှိနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအတွင်းသို့ သူ၏ တာအိုနန်းတော် အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ဖော်ပြရန် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုစကားလုံးနှစ်လုံးကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့၏။

"အဲ့လောက်ထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ယန်ချုံကျန်းက ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်တို့ အဲ့ဒီအဆင့်ကို မရောက်သေးပါဘူး။ ဒါက သူတို့နားလည်သဘောပေါက်ထားတဲ့ တာအိုနည်းစနစ်တစ်ခုပါ၊ စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်နဲ့ မသေမျိုးနိယာမကြားက တစ်နေရာမှာ ရှိတာပေါ့။"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခင်းပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်အလင်းပုံရိပ်မှာ သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်းဖွင့်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒါက ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်း လိုအပ်နေတဲ့ အရာပါ" ဟု ယန်ချုံကျန်းက သူ၏ ဘေးနားရှိ အမွေးအနက်ရောင်ခြင်္သေ့ကြီးကို ညွှန်ပြရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အတိုင်းအဆမဲ့တာအိုဧကရာဇ်နန်းတော် ပေါ်လာသည့် ခဏတွင်၊ ယခင်က မရပ်မနား ဟောက်ရမ်းနေခဲ့သော ဤနတ်ဆိုးကြီးမှာ ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းသွားပြီး တုန်ရီနေခဲ့၏။

အတိုင်းအဆမဲ့တာအိုဧကရာဇ်ဂိုဏ်း သည် အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်ငှက်များနှင့် ထူးဆန်းသော သားရဲများကိုစုဆောင်းနေကြောင်း ၎င်း ကြားဖူးခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ထိုစုဆောင်းမှုမှာ ဟုန်ကျယ်တစ်ခုလုံး၏ ထက်ဝက်နီးပါးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ တောင်ပိုင်းဟုန် တစ်ခုတည်းသာ ထိုဘေးဒုက္ခမှလွတ်မြောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ နည်းလမ်းမှာ များသောအားဖြင့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို မျိုးတုံးအောင် သတ်ဖြတ်ပြီး၊ အရည်အချင်းအရှိဆုံး တစ်ကောင်ကိုသာ ချန်ထားတတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု အများအပြားမှာ ထိုသတင်းကို ကြားပြီး တောင်ပိုင်းဟုန်သို့ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသော်လည်း၊ အနည်းငယ်သာ အောင်မြင်ခဲ့ကြ၏။ ဤခြင်္သေ့ကြီးမှာမူ ကံမကောင်းလှပေ။

အတိုင်းအဆမဲ့တာအိုဧကရာဇ်ဂိုဏ်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံရပါက မည်ကဲ့သို့ ရက်စက်သော နည်းလမ်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မတွေးရဲအောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"သိပ်တော့ မဟုတ်သေးဘူး။"

နောက်ဆုံးတွင် အခင်းပေါ်ရှိ ပုံရိပ်က စကားပြောလာခဲ့၏။ သူသည် အစကတည်းက ယန်ချုံကျန်းကိုသာ ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ ဘေးနားရှိ အခြားသော တောင်ပိုင်းဟုန် တာအိုကလေးငယ်များကိုမူ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ယန်ချုံကျန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒါက ကျုပ်တို့ လိုချင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး" ဟု ထိုပုံရိပ်က အေးစက်စွာ ခေါင်းခါပြလိုက်၏။ "မင်းက ပန်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုကလေးငယ်တစ်ယောက်ပဲ၊ ပိုပြီး ကြိုးစားသင့်တာပေါ့။ ဒီပစ္စည်းက... သိပ်ကို ညံ့လွန်းတယ်။"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်၊ ပန်းချီကားချပ်ထဲမှ သူတောင်းစားတစ်ဦးက ရုတ်တရက်မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ညစ်ပတ်သော လက်အင်္ကျီအတွင်းမှ နက်မှောင်သော အစိမ်းရောင် လှံတိုတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ၎င်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်၏။

ဝူး

စိမ်းဖန့်ဖန့်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး၊ အမွေးအနက်ရောင်ခြင်္သေ့ကြီး၏ ဦးခေါင်းထိပ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားကာ ၎င်း၏ ဇီဝအသက်ကို တိတ်တဆိတ် နှုတ်ယူသွားခဲ့၏။

ထိုအစိမ်းရောင်အလင်းတန်းမှာ သွေးစွန်းခြင်း မရှိဘဲ စင်ကြယ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ၊ သူတောင်းစား၏ လက်အင်္ကျီအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် လမ်းဘေးတွင် ပြန်လည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ပဲ့ကြွေနေသော ခွက်ကလေးကို ပြန်လည် ကိုင်မြှောက်ထားခဲ့၏

"..."

ဝေ့ယွမ်ကျိုး၏ မျက်ခွံများ တွန့်သွားခဲ့သည်။ ထိုအစိမ်းရောင်အလင်းတန်းမှာ တာအိုစစ်သည်တော် တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

တစ်ဖက်လူမှာ ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာခြင်း မရှိဘဲ ဤကဲ့သို့ ဆန်းကြယ်သောနည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ တာအိုစစ်သည်တော်တစ်ဦးကို စေလွှတ်နိုင်ခြင်းမှာ၊ လင်းယွင်တာအိုကလေးငယ် ဖြစ်သူ ဝေ့ယွမ်ကျိုး၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်း ဘယ်လောက်ရှိလဲ" ဘိုင်ဝူက ထုံးစံအတိုင်း မီးလောင်ရာလေပင့်လိုက်၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ဝေ့ယွမ်ကျိုး၏ အေးစက်သော အကြည့်ကို ခံလိုက်ရသည်။

"ဒါက လိုအပ်လို့လား၊ ဒါက ဟုန်မုန့်ကောင်းကင်စစ်သည်တော်တစ်ဦးပဲလေ၊ ဘယ်သူ့မှာ မရှိလို့လဲ" ဘိုင်ဝူသည် အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး စုဟုန်ရှို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"အပြင်ပန်းပဲ ကြည့်ကောင်းတာပါ" စုဟုန်ရှို့က အတိုင်းအဆမဲ့တာအိုဧကရာဇ်နန်းတော် ရှိရာ ကောင်းကင်ယံကို အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှာမူ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကြောင့် တုန်ရီနေခဲ့သည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲတွင် မည်သူက ပိုမို ခမ်းနားအောင် ပြသနိုင်သည်ဆိုသည်မှာ အရေးမကြီးပေ။

ပြိုင်ဘက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တာအိုစစ်သည်တော်ကို ထိုးစိုက်နိုင်သူသာလျှင် အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘိုင်ဝူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

စုဟုန်ရှို့၏ စရိုက်အရ၊ တိုက်ပွဲမစတင်မီ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအပေါ် ဤကဲ့သို့ မှတ်ချက်မျိုးပေးလာခြင်းမှာ သူမ မည်မျှအထိ ဖိအားခံစားနေရသည်ကို ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟူး။"

ယန်ချုံကျန်းသည် အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ သူ၏ လက်သီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုပ်လိုက်ကာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ "နားလည်ပါပြီ၊ ကျွန်တော် ထပ်ရှာကြည့်ပါ့မယ်။ ခင်ဗျားတို့ သွားလို့ရပါပြီ။"

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအတွက်ဆိုလျှင် ဟုန်ကျယ်မြောက်ပိုင်းမှ ထိပ်တန်းအင်အားစုဖြစ်သော အတိုင်းအဆမဲ့တာအိုဧကရာဇ်ဂိုဏ်းနှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်နိုင်ခြင်းမှာ သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် တာအိုကလေးငယ် တစ်ဦးအတွက်မူ၊ စိမ်းသက်နေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ဤကဲ့သို့ နှိမ့်ချနေရခြင်းမှာ အရှက်ရစရာ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ပိုပြီး ကြိုးစားပါဦး။"

ဝိညာဉ်အလင်းများဖုံးလွှမ်းနေသော ပုံရိပ်မှာ ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိဘဲ၊ အထက်စီးဆန်သော လေသံဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် အကြံပေးလိုက်၏။

ထို့နောက်တွင်၊ တောင်နှင့်မြစ်များ ပန်းချီကားချပ်တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ယန်ချုံကျန်းသည် ရွှေရောင်စာလိပ်ကို အသံမြည်အောင် ပြန်လည် ပိတ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်မှသာ ယန်ယွင်ဟန်က အကူအညီမဲ့သော အပြုံးဖြင့် ဘိုင်ဝူကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ "အဲ့ဒါက သာမန် ဟုန်မုန်ကောင်းကင်စစ်သည်တော် မဟုတ်ဘူး။ ပိဟော်ကြာပန်းစိမ်းဓားက တာအိုစစ်သည်တော်မှတ်တမ်း မှာ အဆင့် ခုနစ်ဆယ်အတွင်း ရှိတယ်။"

"တာအိုစစ်သည်တော် မှတ်တမ်း ဆိုတာက ဘာလဲ" မေးခွန်းတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ဘိုင်ဝူသည် တောင်ပိုင်းဟုန်၏ အခြေအနေကို ဖော်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

သူက ဉာဏ်နည်းလွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားရန်မလိုအပ်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများမှတစ်ဆင့် အခြေအနေကို သိရှိခဲ့ရသော တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးအတွက်မူ၊ ဟုန်ကျယ်သည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမို စိမ်းသက်လာနေခဲ့ပြီဖြစ်၏။

"အဲ့ဒီမှာ တာအိုစစ်သည်တော် အလက်တစ်ရာကိုပဲ မှတ်တမ်းတင်ထားတာပါ။ ဒီနေ့အထိတော့ အဲ့ဒီစာရင်းထဲ ဝင်ဖို့ အခြေခံသတ်မှတ်ချက်က ဟုန်မုန် ကောင်းကင်စစ်သည်တော် ဖြစ်နေရမယ်။ တချို့လူတွေက နေရာသုံးခုလောက်ကို ယူထားနိုင်ပေမဲ့၊ တချို့ကျတော့ တစ်သက်လုံး ကြိုးစားရင်တောင် အဲ့ဒီစာရင်းထဲ မဝင်နိုင်ကြဘူး" ဟု ယန်ယွင်ဟန်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုကလေးငယ်က အဲ့ဒီလို နေရာတစ်ခုကို ရရှိထားပြီးသားပါ။ အဆင့်က အဲ့ဒီ ပိဟော်ကြာပန်းစိမ်းဓားရဲ့ အထက်မှာတောင် ရှိသေးတယ်။"

"ဒါဆို ဘာလို့လဲ" ဘိုင်ဝူက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

သို့သော် ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလင်းလှသည်။အကယ်၍ သူတို့၏ အဆင့်မှာ တစ်ဖက်လူထက် ပိုမြင့်နေပါက၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ နှိမ့်ချနေရသနည်း။

"မင်း..."

ယန်ယွင်ဟန်သည် သူ့ကို ချက်ချင်းပင် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထို ပိဟော်ကြာပန်းစိမ်းဓားမှာ အတိုင်းအဆမဲ့တာအိုဧကရာဇ်ဂိုဏ်းမှ ထိုကျင့်ကြံသူပြသခဲ့သော တာအိုစစ်သည်တော်များထဲမှ တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ တာအိုကလေးငယ်၏ တာအိုစစ်သည်တော်မှာမူ သူ ပိုင်ဆိုင်သမျှထဲတွင် အစွမ်းထက်ဆုံးအရာဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စုဟုန်ရှို့သည် သူမ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

ထို တာအိုစစ်သည်တော် မှတ်တမ်း ဆိုသည်မှာ တောင်ပိုင်းဟုန်ကျင့်ကြံသူများ ပါဝင်နိုင်သော အရာမဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ ပိုင်ဆိုင်သော ဟုန်မုန်ကောင်းကင်စစ်သည်တော်သုံးလက်မှာ မည်သည့် အဆင့်အထိ ရောက်ရှိနိုင်မလဲဆိုသည်ကို သူမ အမှန်တကယ်ပင် သိချင်မိသည်။

"..."

ရှန်းယီသည် ကောင်းကင်ယံကို ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။ သူသည် တာအိုစစ်သည်တော် မှတ်တမ်းကို သေချာပေါက် စိတ်ဝင်စားသော်လည်း၊ ထို အတိုင်းအဆမဲ့တာအိုဧကရာဇ်နန်းတော်က သူ့ကို တစ်ခုခုသတိရစေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နန်းတော် အကြောင်းပင်။ သူသည် နတ်ဆိုး တာအိုမဏ္ဍိုင်များကိုသာ အသုံးပြု၍ အဆင့်တက်ခဲ့ပြီး၊ အခြားအရာများကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မရှိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် တူညီသော ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော်လည်း၊ အနန္တနတ်ဆိုးဧကရာဇ်နန်းတော်မှာ နာမည်သာရှိပြီး အနှစ်သာရမရှိသော လေပေါ်ကအိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

'မသေမျိုးနိယာမနဲ့ ဆင်တူတဲ့ တာအိုနည်းစနစ်လား... ငါ အဲ့ဒါကို သင်ယူလို့ ရမလား'

သူသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အမွေးအနက်ရောင်ခြင်္သေ့ကြီး၏ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း နောင်တရသလို အမူအရာမျိုး ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ရှန်းယီသည် အစားအသောက်ဖြုန်းတီးခြင်းကို အမှန်တကယ်ပင် မနှစ်သက်ချေ။

အထူးသဖြင့် သူ့ရှေ့တည့်တည့်တွင် ဖြုန်းတီးခံလိုက်ရခြင်းမျိုးကို ဖြစ်သည်။

သူသည် အခြားအရာတစ်ခုကိုလည်း ရုတ်တရက် သတိရလိုက်၏။ ၎င်းမှာ တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် ရှိနေစဉ် သူ၏မျိုးနွယ်စုနှင့်အတူ ထွက်ပြေးလာခဲ့သော မီးလျှံစာကလေး သခင်လေးနှင့် မိုးပြာကြံ့ညီအစ်ကိုများကို တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အတိုင်းအဆမဲ့တာအိုဧကရာဇ်ဂိုဏ်း၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပတ်သက်နေမလားဟု သူ တွေးမိသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ကိစ္စများမှာ ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယီ သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်၏။ ယခုအခါ သူသည် နတ်ဆိုးများကိုသာ တိုက်ခိုက်ရမည် မဟုတ်ဘဲ၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများအတွက် အလွန်အစွမ်းထက်ပုံရသော အင်အားစုတစ်ခုနှင့်လည်း ယှဉ်ပြိုင်ရတော့မည်လော။

သူ စောစော ထွက်လာခဲ့မိသည်မှာ ကံကောင်းလှသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသာ တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် အချိန်ပိုဖြုန်းနေခဲ့လျှင် သူ စားရန်အတွက် ဘာမှပင် ကျန်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

"မိတ်ဆွေတို့၊ တကယ်လို့ ဆွေးနွေးချင်တာ တစ်ခုခုရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပါ၊ ကျုပ် ကွမ်တောင် မှာ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံချင်လို့ပါ" ဟု ယန်ချုံကျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ပြုံးပြလိုက်၏။

"..."

ဝေ့ယွမ်ကျိုးမှာ ပြောစရာ စကားမဲ့နေခဲ့သည်။

သူတို့အားလုံးသည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အကူအညီကို လိုချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးသည် အတိုင်းအဆမဲ့တာအိုဧကရာဇ်ဂိုဏ်းနှင့် အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါသည်လော။

အကယ်၍ စီနီယာရွှမ်ချင်းသာ ကိစ္စတစ်ခု မဖြစ်ခဲ့ဘဲ တောင်ပိုင်းဟုန်အနေဖြင့် ဤနှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကို အလဟဿမဖြုန်းခဲ့ပါက၊ ပုံမှန် အခြေအနေတွင် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တူညီသော ထိပ်တန်း အင်အားစုများ ဖြစ်နေနိုင်သော်လည်း... ယခုမူ သိသာထင်ရှားသော ကွာဟချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်၏။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းကို ရွေးချယ်ခိုင်းခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

"ကျုပ်ရဲ့ ကိစ္စတွေကို အမြန်ဆုံး ပြီးအောင် ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်" ဟု ယန်ချုံကျန်းက ဝေ့ယွမ်ကျိုး၏ စိုးရိမ်မှုကို သိရှိသည့်အလား၊ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် တတ်နိုင်သမျှ ကတိပေးခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် မိတ်ဆွေ" ဝေ့ယွမ်ကျိုးကလည်း အရိုအသေ ပြန်ပေးလိုက်၏။

ယန်ယွင်ဟန်သည် ဘေးနားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး၊ ယန်ချုံကျန်းကို တစ်ခုခု ပြောချင်နေပုံရသော်လည်း အခွင့်အရေး မရခဲ့ချေ။

ထိုစဉ်မှာပင်၊ ဤပန်ရှန်းဂိုဏ်း တာအိုကလေးငယ်က ပြုံးလိုက်ကာ "ခင်ဗျားတို့ သွားဖို့ မလောသေးဘူးဆိုရင်၊ ကျုပ်နဲ့အတူ အဲ့ဒီ ရတနာတောင်သွားကြည့်ဖို့ စိတ်ဝင်စားကြလား"

သူ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် ယန်ယွင်ဟန်၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့၏။

သူက သူ့ကို တားဆီးချင်သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။