ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း အမည်မဲ့တောင်သို့ အလည်အပတ်သွားခြင်း

တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအပြင်ကမ္ဘာနှင့် အဆက်အသွယ် ကင်းမဲ့နေခဲ့သဖြင့်၊ ၎င်းတို့ကို လောကအကြောင်း နားမလည်သော တစ်ကိုယ်တည်းသမားများဟု ခေါ်ဆိုလျှင်လည်း ချဲ့ကားပြောဆိုရာ ရောက်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့တိုင်အောင်၊ ယန်ချုံကျန်းက ထိုတောင်အကြောင်းကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တာအိုကလေးငယ်အများအပြားမှာ သူဘာကိုဆိုလိုကြောင်း လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြ၏။

ထိုတောင်ကြီးသည် လွန်လေပြီးသောရှည်ကြာသည့် အချိန်ကာလတစ်ခုကတည်းက တည်ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဟုန်ကျယ်ဟူ၍ မပေါ်ပေါက်လာမီကပင် ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့ပုံရသည်။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းသည် ထိုတောင်ကို မည်သည့်အမည်နာမမျှ မပေးထားဘဲ တောင်ဟုသာ ရိုးရှင်းစွာ ခေါ်ဝေါ်ကြ၏။

ဂိုဏ်းစတင်တည်ထောင်သူ ဆရာသခင်ကြီး ကိုယ်တိုင်ကပင် ဤတောင်ကြီးကြောင့်သာ သူ၏ဂိုဏ်း အသက်ဝင်တည်ရှိလာရခြင်းဖြစ်သဖြင့် အမည်ပေးရန် မိမိကိုယ်ကို မထိုက်တန်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

အခြားသော အင်အားစုများကမူ အခြားတောင်တန်းများနှင့် ကွဲပြားသွားစေရန်အတွက် ၎င်းကို အမည်မဲ့တောင် ဟု ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ခေါ်ဆိုကြလေ၏။

အမည်မဲ့တောင်၏ အတွင်းပိုင်း၌ မသေမျိုးနိယာမများကိန်းဝပ်ပုန်းကွယ်နေပြီး၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုနှင့် ပါရမီရှိသူများသာလျှင် ၎င်းတို့ကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟူသော ကောလာဟလများလည်း ရှိနေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ကောလာဟလတစ်ခုအဖြစ်သာ ဆက်လက်တည်ရှိနေရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ယနေ့ထက်တိုင်အောင် ထို မသေမျိုးနိယာမများဆိုသည်မှာ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိသေးသောကြောင့်ပင်။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းသည် လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိုဝှက်ထားသည်ဟု အခြားသူများက သံသယမဝင်ကြပေ။

ထိုကဲ့သို့သောအရာ၏ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော တန်ဖိုးမှာ မှန်းဆ၍ပင်မရနိုင်အောင် ကြီးမားလှ၏။ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေခဲ့ပါက၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းသည် ၎င်း၏ လက်ရှိအင်အားအဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းဟုန်မှ တာအိုကလေးငယ်များ မျှော်လင့်မထားခဲ့သောအရာမှာ ယခုအချိန်အထိတိုင်အောင် ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ် များသည် တောင်ကိုကြည့်ရှုလေ့လာသည့် အလေ့အထကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဘိုင်ဝူ သည် ယန်ယွင်ဟန်ကို ဘေးတစောင်း အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်ကို တွေးတောဆင်ခြင်စွာဖြင့် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

အကြီးအကဲကြီး၏ တုံ့ပြန်မှုအရဆိုလျှင်၊ အမည်မဲ့တောင်အတွင်း၌ မသေမျိုးနိယာမများ မရှိလျှင်ပင်ယ၊ အခြားသော တစ်စုံတစ်ခု သေချာပေါက် ပုန်းကွယ်နေကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

"ခင်ဗျား ဘာကိုပြောချင်နေတာလဲ"

ယန်ချုံကျန်း သည် အကြီးအကဲကြီးကို အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

အခြားဂိုဏ်းများမှ ကျင့်ကြံသူများကို တောင်အားကြည့်ရှုရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမှာ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအတွင်း ထူးဆန်းသောကိစ္စတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်ကြံသူများမဟုတ်သော သူများအတွက် ထိုတောင်အတွင်းရှိ အရာများသည် မျက်စိပသာဒဖြစ်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဘာ... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

ယန်ယွင်ဟန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး၊ သူ၏ဂိုဏ်းမှ တာအိုသာကလေးငယ်က စကားစဟဟ လိုက်ပြီးဖြစ်၍ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန်မှာ မလွယ်ကူတော့ပေ။

သို့သော်လည်း သူသည် ထိုအကြောင်းကို အထက်သို့ သတင်းပို့ရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့သေးသလို၊ တောင်ပိုင်းဟုန်ဂိုဏ်းမှ ဧည့်သည်များထဲတွင်လည်း သတိပြုရမည့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အမှန်တကယ် ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ထားလိုက်ပါတော့၊ ဤအရာက တစ်ချက်ကြည့်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ တကယ့်ကို အရေးပါသည့် အရာတစ်ခုခုကိုများ သိမြင်သွားနိုင်မည်မို့လို့လော။

ဒီလောက်အထိ နိုးနိုးကြားကြား ဖြစ်နေဖို့ တကယ်ကို မလိုအပ်ပါဘူးလေ။

ထို့အပြင် ထိုအနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ခံစားသိမြင်သွားခဲ့လျှင်ပင်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ယန်ယွင်ဟန်၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် အတော်လေး ကောင်းမွန်သွားခဲ့၏။ တောင်ကြီးအတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသောအရာများသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများအတွက် မည်မျှဆွဲဆောင်မှုရှိကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိထားပေသည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက အရသာတွေ့သွားပြီး ဆက်လက်စူးစမ်းရှာဖွေချင်လာပါက၊ ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်စည်းရုံးရေးကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

"ဘာမှမရှိဘူးဆိုရင်လည်း၊ ကျုပ် ယန်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြပါ" ဟု တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားဟန်ရှိသော်လည်း အသေးစိတ် ရှင်းပြမနေတော့သော ယန်ချုံကျန်းက ပြောလိုက်၏။ သူသည် သူ၏အဝတ်အစားများပေါ်မှ ဖုန်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးခါချလိုက်ပြီး လမ်းပြရန် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည် လောကီလူသားများကဲ့သို့ ဝတ်စားဆင်ယင်ရုံသာမက၊ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကပင် ကျင့်ကြံသူများနှင့် မတူပေ။ ဤမျှမြင့်မားမတ်စောက်လှသော တောင်တန်းကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသည်ကိုပင်၊ သူတို့သည် တစ်လှမ်းချင်းစီ ဖြတ်ကျော်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။

ဝေ့ယွမ်ကျိုး နှင့် အခြားသူများမှာ ဤကိစ္စကို အသားမကျလှသော်လည်း၊ သူတို့၏ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းပညာရပ်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး နောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ လိုက်ပါသွားကြ၏။

သူတို့သည် တောင်ကိုကြည့်ရှုလေ့လာခြင်းအပေါ် သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှုမရှိကြသော်လည်း၊ အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် ရှိနေသဖြင့်၊ ခေါင်းပြတ်နေသော ယင်ကောင်များကဲ့သို့ တွေ့ရာစမ်းတဝါးဝါး သွားနေမည့်အစား ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အခြေအနေကို ပိုမိုသိရှိနားလည်ထားခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေယန် စောစောက ပြောခဲ့တဲ့ အတိုင်းအဆမဲ့တာအိုဧကရာဇ်ဂိုဏ်း ဆိုတာကရော..."

"..."

ယန်ချုံကျန်း သည် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် လှည့်မကြည့်ဘဲ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်ကာ "သူတို့ရဲ့ ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုပေါ်မှာ တစ်ခုခုကို တွေ့လိုက်ရတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတိအကျကိုတော့ ကျုပ်လည်းသေချာမသိဘူး။ ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကျော်လောက်က သတင်းပါ။ သူတို့ရဲ့ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုအရဆိုရင်၊ သူတို့က နှုတ်က ထုတ်ပြောလာပြီဆိုမှတော့ သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို လျစ်လျူရှုဖို့ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ခက်ခဲပါတယ်"

သာမန်လူတစ်ယောက်၏ ဆင်ခြင်တုံတရားအရ ပြောရလျှင်၊ အတိုင်းအဆမဲ့တာအို ဧကရာဇ်ဂိုဏ်း သည် အလွန်အစွမ်းထက်လှသော်လည်း၊ လူအများ၏ အမျက်ဒေါသကို ဆွပေးပြီး မိမိကိုယ်ကို ထင်ပေါ်လာအောင် လုပ်ဆောင်မည့် အန္တရာယ်မျိုးကို ယူမည်မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့၏ အဓိက ပြိုင်ဘက်မှာ အင်အားကြီးမားလှသော မြောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်ဖြစ်နေဆဲပင်။

သို့သော်လည်း ချွင်းချက်ဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်စမြဲပင်။

အကယ်၍ သူတို့က အခြားသူများကို ပြင်းထန်သော သင်ခန်းစာပေးရန် လှုပ်ရှားလာခဲ့ပါက၊ မည်သူကမျှ ယဇ်ပူဇော်ခံရမည့် ကြက်တစ်ကောင် မဖြစ်ချင်ကြပေ။

ထို့အပြင် သူတို့၏ ရက်ရောမှုမှာလည်း အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှ၏။

"ဒါကြောင့်မို့လို့၊ ခင်ဗျားတို့က အကူအညီတောင်းဖို့ လာတာဆိုရင်၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှာ ခဏလောက် နေသွားတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းတောင်ဒီလိုအခြေအနေ ဖြစ်နေရင် တခြားဂိုဏ်းတွေဆိုရင်တော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ပါဘူး..."

ယန်ချုံကျန်း က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "သတင်းတစ်ခုခုရှိရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ကို အကြောင်းကြားပေးဖို့ ကြိုးစားပါ့မယ်"

သူ၏စကားများမှာ အနည်းငယ် ရောင့်တက်ရာကျသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လုံးဝ အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ယနေ့ခေတ် အနောက်ပိုင်းဟုန် သည် တောင်ပိုင်းဟုန်ထက် အတော်လေး ပိုမိုအားကောင်းသော်လည်း၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဆယ့်ခြောက်ဦး သို့မဟုတ် ဆယ့်ခုနစ်ဦး ခန့်သာ ရှိလေသည်။

ဤနေရာ၏ အခြေအနေမှာ တောင်ပိုင်းဟုန် နှင့် သိသိသာသာကို ကွဲပြားခြားနားလှသည်။

တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် သားတော်ခုနစ်ပါး သည် နီးကပ်စွာပူးပေါင်းထားပြီး ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော အခြားအင်အားစုများကို လွှမ်းမိုးထားကာ၊ ၎င်းတို့မှာလည်း သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့် သိမ်မွေ့စွာ ပူးပေါင်းနေကြခြင်းမျိုးနှင့် မတူပေ။

အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင်မူ... မဟုတ်သေး၊ ဟုန်ကျယ် တစ်ခုလုံးတွင် ဂိုဏ်းအချင်းချင်း ပဋိပက္ခများသည် ကျင့်ကြံသူများနှင့် နတ်ဆိုးများအကြား တိုက်ပွဲများထက်ပင် ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နိုင်၏။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများပင်လျှင် ကျဆုံးခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခွင့် မရကြပေ။

ဥပမာအားဖြင့်၊ အတိုင်းအဆမဲ့တာအို ဧကရာဇ်ဂိုဏ်း၏ ပိုင်နက်နယ်မြေများ အားလုံးသည် သူတို့ကိုယ်တိုင်ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ယူထားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

မိုးမြေနှင့် သဘောတူစာချုပ် ချုပ်ဆိုရန် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားကို တည်ဆောက်ခြင်းသည် အခြားသူများထံမှ လုယူခြင်းလောက် အဆင်မပြေပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ စုစုပေါင်း အရေအတွက်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ကျဆုံးသွားပါက၊ အခြားသော ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ၏နေရာကို ချက်ချင်း အစားထိုးဝင်ရောက်နိုင်ပြီး၊ ယင်းမှာ နဂါးနန်းတော်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရမှုကို ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ ဂိုဏ်း၏အမည် ပြောင်းလဲသွားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျားတို့က အဲဒီ နတ်ဆိုးပါရမီရှင်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အမဲလိုက်ဖို့ ကံတရားကိုပဲ အားကိုးနေကြတာပေါ့"

ဤအပြောင်းအလဲကို စိုးရိမ်မကင်းဖြစ်ကာ ဝေ့ယွမ်ကျိုးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော် သည် အတိုင်းအတမဲ့တာအိုဧကရာဇ်ဂိုဏ်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြိုတင်ကာကွယ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်ချက်ကို အန္တရာယ်ပြုခံရမည်ကို မစိုးရိမ်ဘဲ တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်ကို ဤမျှ ထင်ထင်ရှားရှား ကူညီနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးအတွက်မူကား၊နဂါးနန်းတော်သည် စစ်တုရင်ခုံကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါတွင် သူတို့သည် မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေကြရလေပြီ။