ကံတရား၏သားတော်၊ ကံကြမ္မာရွှေနဂါးနှင့် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာအကြာ ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်း(၂)။
Vol. 51 Ch. 558
“ရွှမ်ဟွမ်ရောင်းရင်း...”
ဒုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ဝူဝေတာအိုအရှင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားပြီး ငိုယိုကာ ပြောလိုက်၏။ “ခုနက ကျုပ်အမှားပါ… ရောင်းရင်းရဲ့ အတင်းကို ပြောမိသွားပါတယ်… အကယ်လို့ အပြစ်ပေးချင်တယ်ဆိုရင် ကျုပ်ကိုပဲ အပြစ်ပေးပါ… ကျုပ်ရဲ့ တပည့်နဲ့တော့ မဆိုင်ပါဘူး...”
သူသည် ထွက်ပြေးရန် အစီအစဉ်ကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ဒူးထောက်ကာ အသနားခံလိုက်တော့သည်။
“ဒီ...”
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိုးစွေ့၏နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားပြီး ပြောစရာစကားမဲ့သွားရလေသည်။
သူသည် သိက္ခာမရှိသော ကျင့်ကြံသူများကို မြင်ဖူးသော်လည်း ဝူဝေတာအိုအရှင်ကဲ့သို့ လုံးဝ သိက္ခာမရှိသောသူမျိုးကိုမူ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးသေးချေ။
အထူးသဖြင့် ဤသူက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းမှာ ပို၍ပင် အံ့သြစရာ ကောင်းလှ၏။
ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေးတစ်ဦးအနေဖြင့် သိက္ခာကို အနည်းငယ်မျှတော့ ထိန်းသင့်သည် မဟုတ်ပါလော။
သို့သော် ဤသူကမူ သိက္ခာကို အမှိုက်ကဲ့သို့ သဘောထားပြီး လိုအပ်လျှင် လိုအပ်သလို ပြုမူတတ်သူ ဖြစ်ချေသည်။
“ ‘ကုယုံကျင့်စဉ်’ ကို ကျင့်ကြံထားတာဆိုတော့ မင်းကလည်း ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ခံသူတစ်ယောက် ဖြစ်မှာပဲ...”
“မင်းရဲ့ တပည့်ကလည်း သာမန်မဟုတ်ဘူး...”
“ကျုပ် ထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် သူက နှစ်ပေါင်းသောင်းချီမှာ တစ်ယောက်သာ ပေါ်ထွန်းတတ်တဲ့ ‘ချင်းမူသက်ရှည်ခန္ဓာ’ ပိုင်ရှင် ဖြစ်လိမ့်မယ်… ပြီးတော့ ကောင်းကင်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးတယ်...”
“တကယ့်ကို နှစ်ပေါင်းသောင်းချီမှာ တစ်ယောက်သာ တွေ့နိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ...”
“မင်း ဒီလို ဆက်ခံသူမျိုးကို ဘယ်ကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ...”
ကျိုးစွေ့တစ်ယောက် တအံ့တသြ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
သူသည် ဝူဝေတာအိုအရှင်နှင့် ကျောက်ဟွမ်ကျန်းတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့၏အတိမ်အနက်ကို ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့လေသည်။
ဤသည်မှာ ‘စာအုပ်ကူ’၏စွမ်းအားကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ‘စာအုပ်ကူ’သည် ယနေ့အချိန်အထိ မရေမတွက်နိုင်သော အမွေအနှစ် ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းများနှင့် စာအုပ်အမျိုးမျိုးကို ဝါးမြိုထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအထဲတွင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ ဝူကျိမဟာမိတ်အဖွဲ့၊ မြူနှင်းနန်းတော်၊ ကုယုံဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာသတ်ဂိုဏ်း အစရှိသည့် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ၏ အမွေအနှစ်ဗဟုသုတများ ပါဝင်နေရာ၊ သူသည် ချန်လန်ပင်လယ်ဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် ဗဟုသုတအရှိဆုံးသူ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ထိုကြောင့်ပင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ အခြေအနေကို သိရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။
မှန်ပေသည်၊ ‘နှလုံးသားမျက်လုံး’ ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းကလည်း သူ့ကို များစွာ အထောက်အကူ ပြုခဲ့လေသည်။
“ဒါ...”
ဝူဝေတာအိုအရှင်နှင့် ကျောက်ဟွမ်ကျန်းတို့ နှစ်ဦးလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သူတို့သည် ကုယုံဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ အရှိန်အဝါနှင့် ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း၊ ဤရွှမ်ဟွမ်ဘိုးဘေး၏ ရှေ့တွင်မူ မည်သည့်အရာမျှ ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဤသူ၏ အမြင်အာရုံမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်များထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေချေပြီ။
ဤရွှမ်ဟွမ်ဘိုးဘေးသည် ကောလာဟလများထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ဆိုရပေလိမ့်မည်။
သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ စိတ်အေးသွားခဲ့ကြရ၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူထံမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို မခံစားရသောကြောင့်ပင်။
ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို သတ်ရန် လာခြင်း မဟုတ်ချေ။
ထိုအချိန်တွင် ဝူဝေတာအိုအရှင်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သနားစရာကောင်းအောင် ဟန်ဆောင်နေခြင်းမှာ အသုံးမဝင်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်ကာ ဘာမျှမဖြစ်ခဲ့သလို ပြန်လည် ပြုမူလိုက်လေတော့သည်။
“ရွှမ်ဟွမ်ရောင်းရင်းက တကယ်ကို အမြင်စူးရှတာပဲ… ကျုပ်တပည့်ရဲ့ အတိမ်အနက်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သိသွားတာပဲ...”
“ကျုပ်လည်း ကံကောင်းလို့သာ သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံနိုင်ခဲ့တာပါ...”
“ဒါပေမဲ့ ရောင်းရင်းက ကျုပ်တို့ကို မသတ်ဘူးဆိုတော့... ဒီကို ရုတ်တရက် ရောက်လာတာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ မသိဘူး...”
ဝူဝေတာအိုအရှင်က ကျိုးစွေ့ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။
ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက ဤနေရာတွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သိထားပေသည်။
သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် တကူးတက ရောက်လာခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“ဒီနေ့ ကျုပ်ရဲ့စိတ်ထဲမှာ နိမိတ်တစ်ခု ရခဲ့တယ်… ရေစက်ရှိတဲ့သူ နှစ်ယောက်နဲ့ ဆုံတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်...”
“ဒါကြောင့် ရွှမ်ဟွမ်ကျွန်းကနေ အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော်ကို ပြန်လာခဲ့တာ… မင်းတို့ နှစ်ယောက်နဲ့ ဆုံတွေ့လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး...”
“ကြည့်ရတာ ကျုပ်ရဲ့ခံစားချက်က မှန်ကန်နေပုံရတယ်...”
“မင်းတို့ နှစ်ယောက်က ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ခံသူတွေ မဟုတ်လား...”
ကျိုးစွေ့က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ဝူဝေတာအိုအရှင်နှင့် ကျောက်ဟွမ်ကျန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
သူ၏စကားမှာ အမှန်တစ်ဝက်၊ အမှားတစ်ဝက် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် သူသည် တကူးတက လာရောက်ရှာဖွေခဲ့ခြင်းမှာမူ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။
“ကျုပ်တို့က ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ခံသူတွေဆိုတာ ဟုတ်ပါတယ်...”
“ဒါပေမဲ့ ရွှမ်ဟွမ်ရောင်းရင်းကလည်း ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ခံသူပဲ မဟုတ်လား...”
“ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ နာမည်ကို စွန့်ပစ်ပြီး ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းဆိုတာကြီးကို တည်ထောင်လိုက်ရတာလဲ...”
ဤအကြောင်းကို ပြောမိသောအခါ ဝူဝေတာအိုအရှင်မှာ ဒေါသထွက်လာပြန်သည်။
ရှေ့မှ အမျိုးသားသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံသူဖြစ်ကြောင်း သိထားသော်လည်း၊ ကုယုံဂိုဏ်း၏အမွေအနှစ်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူသည် မနေနိုင်ဘဲ ကျိုးစွေ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်မိလေတော့သည်။
“ကျုပ်က ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ခံသူ မဟုတ်ပါဘူး...”
“တိုက်ဆိုင်လို့ ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့တာရုံတင်ပါ...”
“ပြီးတော့ ကျုပ် ရရှိထားတဲ့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ဂိုဏ်းတွေရဲ့အမွေအနှစ်က အများကြီးပဲလေ...”
“အမွေအနှစ်ရတိုင်းသာ ဂိုဏ်းနာမည် လိုက်ပြောင်းနေမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”
ကျိုးစွေ့က ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
“ဒါ...”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝူဝေတာအိုအရှင်မှာ ဆွံ့အသွားရပြီး ဘာမျှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ချေ။
ဤအမျိုးသားသည် ‘အရပ်ရှစ်မျက်နှာ မိစ္ဆာချုပ်မျှော်စင်’ ကိုလည်း ရရှိထားသဖြင့်၊ မိစ္ဆာသတ်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်ကိုလည်း ရရှိထားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။
၎င်းအပြင် အခြားသော နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ဂိုဏ်းများ၏ အမွေအနှစ်များကိုလည်း ရရှိထားနိုင်ချေ ရှိသေး၏။
ဤသူ ပြောသကဲ့သို့ပင် အမွေအနှစ်များစွာ ရရှိထားရာ ဂိုဏ်းတိုင်းကို ဆက်ခံရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စပင်။
သို့သော် လူချင်းယှဉ်လျှင် တကယ်ပင် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။
အခြားသူများမှာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲနေသော်လည်း၊ ဤချောမောလွန်းသော အမျိုးသားကမူ အမွေအနှစ်များစွာကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားလေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံသည် တကယ့်ကို မတရားလွန်းလှပေ။
သူသည် မနာလိုဝန်တိုမှုကြောင့် ရင်ထဲတွင် မခံချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေတော့၏။
“အဲတာအပြင် ကုယုံဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားတာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ကြာနေပြီ… အဲ့ဒါက ရှေးဟောင်းခေတ်က ဂိုဏ်းတစ်ခုပဲ...”
“ဒါက ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ကံကြမ္မာ ကုန်ဆုံးသွားပြီဆိုတာကို ပြနေတာပဲ...”
“အကယ်လို့ ကုယုံဂိုဏ်းကို ဆက်ပြီး ထူထောင်မယ်ဆိုရင် ကပ်ဘေးတွေနဲ့ပဲ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်...”
“ဒီလိုဆိုရင် ကုယုံဂိုဏ်းကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် တည်ထောင်တာကမှ ပိုကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လိမ့်မယ်...”
ကျိုးစွေ့က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။
“ဒီလူက ကံကြမ္မာလမ်းစဉ်ကိုလည်း နားလည်တာပဲ...”
ရိုးရှင်းသော စကားအနည်းငယ် ဖြစ်သော်လည်း ဝူဝေတာအိုအရှင်၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့လေသည်။ သူသည် ရှေ့မှအမျိုးသား ပြောသည့်စကား၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်လိုက်၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည်လည်း ဂမ္ဘီရအတတ်နှင့် ကံကြမ္မာလမ်းစဉ်အကြောင်း အနည်းငယ် နားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
ကုယုံဂိုဏ်း၏ကံကြမ္မာ ကုန်ဆုံးသွားပြီဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။
သူသည် ကုယုံဂိုဏ်း၏ နောက်ဆုံးဆက်ခံသူ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ ကုယုံဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံရုံသာမက ကုယုံဂိုဏ်း၏ ဝဋ်ကြွေးကံကြွေးများကိုပါ ဆက်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် တစ်ဘဝလုံး ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုများနှင့် ကြုံတွေ့နေရခြင်း ဖြစ်၏။
အကယ်၍ ကုယုံဂိုဏ်းဆိုသည့် နာမည်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ဤမျှအထိ ကံဆိုးနေမည် မဟုတ်ချေ။
သို့သော် သူသည် မစွန့်လွှတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
“ရွှမ်ဟွမ်ရောင်းရင်းက ကျုပ်တို့ကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရှာတာလဲဆိုတာကို သိချင်ပါတယ်...”
ဝူဝေတာအိုအရှင်သည် ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှင့် စကားပြောရာတွင် ဝေ့ဝိုက်မနေသင့်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်တော့သည်။
“ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပါပဲ...”
“မင်းတို့ကို ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်စေချင်လို့...”
“မင်းတို့ ကုယုံဂိုဏ်းကို ပြန်မထူထောင်နိုင်ရင်တောင်မှ ‘ကုယုံတောင်ထွတ်’ ကိုတော့ တည်ထောင်နိုင်တာပဲ...”
“ဒီလိုဆိုရင် အရင်က ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာပါ...”
ကျိုးစွေ့က သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြလိုက်လေသည်။
သိသာစွာပင် ဤနှစ်ယောက်သည် ကုယုံဂိုဏ်း၏ နောက်ဆုံးဆက်ခံသူများ ဖြစ်ကြရာ၊ ကုယုံဂိုဏ်းမှ ချန်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များစွာကို သိမ်းဆည်းထားမည်မှာ သေချာလှသည်။
အကယ်၍ သူတို့ကို စည်းရုံးနိုင်ခဲ့လျှင် ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ ကံကြမ္မာကို တိုးမြှင့်နိုင်ရုံသာမက၊ ကုယုံဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များကိုပါ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပင် ဖြစ်လေ၏။
“ဟားဟား... ရွှမ်ဟွမ်ရောင်းရင်းက တကယ်ကို အစီအစဉ်ကောင်းတာပဲ...”
“ကုယုံတောင်ထွတ် တည်ထောင်မယ်ဆိုတာက...”
“ကျုပ်လက်ထဲက ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တွေကို လိုချင်လို့ မဟုတ်လား...”
“ဒီလို စကားအနည်းငယ်လောက်နဲ့ ကျုပ်တို့ကို သိမ်းသွင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား...”
ဝူဝေတာအိုအရှင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ကျိုးစွေ့၏ရည်ရွယ်ချက်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် မြင်သွားခဲ့လေသည်။ သူ့လက်ထဲရှိ ကုယုံဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်များကို လိုချင်နေခြင်းမှာ ထင်ရှားလှပေသည်။
“ငါ့ရဲ့ ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းကို ဝင်မယ်ဆိုရင် ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်သွေးကြောရှိတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ဂူဗိမာန်ကို ရမယ်...”
“အဲတာအပြင် စတုတ္ထအဆင့် ရတနာဆေးလုံးတွေနဲ့ နှစ်တစ်ထောင် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်တွေကိုလည်း ဈေးနှုန်းချိုချိုသာသာနဲ့ ဝယ်ယူနိုင်မယ်...”
“ပြီးတော့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကိုလည်း ဖတ်ရှုခွင့် ရလိမ့်မယ်...”
ကျိုးစွေ့က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်လေသည်။
ဒုန်း…
“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး...”
“ကျုပ် ကုယုံတောင်ထွတ်ရဲ့ တောင်ထွတ်သခင်လုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်...”
စကားပြောပြီးသည်နှင့် ဝူဝေတာအိုအရှင်မှာ ဖားယားသောအပြုံးဖြင့် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြန်သည်။
အစောပိုင်းက တည်ကြည်နေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ပုံစံမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
“ကောင်းပြီ... ဒါက ငါ့ရဲ့ ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်း တံဆိပ်ပြားပဲ...”
“ဒါကို ယူပြီး ရွှမ်ဟွမ်ကျွန်းကို သွားလိုက်ပါ… အဲ့ဒီမှာ မင်းတို့ကို ကြိုဆိုမယ့်သူ ရှိနေလိမ့်မယ်...”
ကျိုးစွေ့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ မြေခွေးအိုကြီးများနှင့် စကားပြောရခြင်းမှာ ရိုးရှင်းပြီး အချိန်မကုန်လှပေ။
သူသည် တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် တစ်ချက် လက်သွားပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့၏။
“တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ပညာရပ်... ဒါက ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုက်တာပဲ...”
“ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကိုတောင် တတ်မြောက်ထားတာလား...”
“ခုနက ငါတို့ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် သေရမှာပဲ...”
“ချန်လန်ပင်လယ်ဒေသ၏ နံပါတ်တစ်ကျင့်ကြံသူဆိုတာ တကယ့်ကို အလကား မဟုတ်ဘူးပဲ...”
ဝူဝေတာအိုအရှင်က အလွန်ပင် အံ့သြတုန်လှုပ်လျက် ရေရွတ်လိုက်မိလေတော့သည်။
သူသည် ထိုအမျိုးသားသည် အသက်နှစ်ရာပင် မပြည့်သေးသော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အမြင်မှာ သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လူချင်းယှဉ်လျှင် တကယ်ပင် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။