အခန်း (၁၃၅-၁၃၆)

အခန်း ၁၃၅ ဒီအဘိုးကြီးက မင်းကို စော်ကားရတော့မှာပဲ

တွမ့်ယာကျောင်းတော်သည် ချွမ်ရှုနယ်မြေတွင် တည်ရှိလေသည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်၏ လက်အောက်ရှိ ကြီးမြတ်သောကျောင်းတော်ကြီးလေးခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သည့် တွမ့်ယာကျောင်းတော်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ သဘာဝကျကျပင် အလွန် ကျော်ကြားလှပေသည်။

သို့သော် အခြားသော ကြီးမြတ်သည့် ကျောင်းတော်ကြီးသုံးခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တွမ့်ယာကျောင်းတော်၏ ပတ်ဝန်းကျင်အငွေ့အသက်မှာ ပိုမို ရှေးရိုးဆန်သည်ဟု ထင်ရသည်။ ထိုကျောင်းတော်မှ ပညာရှင်အများစုမှာ ရှေးဟောင်းဓလေ့ထုံးတမ်းများကို လေးစားမြတ်နိုးကြပြီး ရှေးဟောင်းပညာရပ်များကို လိုက်စားရန် စိတ်အားထက်သန်ကြလေသည်။

အခြားတစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် တွမ့်ယာကျောင်းတော်မှ ပညာရှင်များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုမို တင်းကျပ်ခေါင်းမာပုံရပြီး အသစ်အဆန်းများကို လက်ခံနိုင်စွမ်း အတော်လေး နည်းပါးကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် ရှောင်မိုက စိတ်ပညာကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ထိုပညာရပ်က နာမည်ကြီးလာပြီးနောက်တွင် တွမ့်ယာကျောင်းတော်က ၎င်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ရှုတ်ချခဲ့ကြသည်။

သူတို့က ရှောင်မိုကို တွမ့်ယာကျောင်းတော်သို့ လာရောက်ကာ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးငြင်းခုံရန်ပင် မျှော်လင့်နေခဲ့ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်မိုအား အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းဖြင့် ထွက်ပြေးသွားစေနိုင်ပြီး စိတ်ပညာကို နောက်ထပ် မဖြန့်ဝေရဲအောင် လုပ်ပစ်နိုင်မည်ဟု သူတို့က အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်မိုက တွမ့်ယာကျောင်းတော်သို့ ခြေချလိုက်သောအခါ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းက သူတို့၏ လက်သီးများကို ပွတ်သပ်ကာ အစမ်းသပ်ချင်နေကြပြီး ရှောင်မိုမှာ သူတို့ ကြာရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရသော သားကောင်တစ်ကောင်အလားပင်။

ဘိုင်ရုရွှယ်ပင်လျှင် ပညာရှင်များက သူမ၏ရှောင်မိုအပေါ် ကြည့်နေသော အကြည့်များထဲတွင် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့ဖျော့ တောက်ပနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ချွမ်ရှုနယ်မြေမှ ပညာရှင်များသည် သူမကို အမြဲလိုလို ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ရပ်ကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

ရှောင်မိုကို ဧည့်ခံကြိုဆိုရန် တာဝန်ကျသော တွမ့်ယာကျောင်းတော်မှ ပညာရှင်က သူ့ကို ကျောင်းတော်အတွင်းရှိ ရေကန်တစ်ခု၏ ကမ်းစပ်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပညာရှင်များသည် ရေကန်ဘေးရှိ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေကြပြီဖြစ်ပြီး အခြားလူများစွာကလည်း အဝေးမှနေ၍ ရပ်ကြည့်နေကြလေသည်။

ဤပညာရှင်များထဲတွင် အချို့က အခြားကျောင်းတော်များမှ ခရီးနှင်လာကြသူများဖြစ်ပြီး အချို့မှာ တွမ့်ယာကျောင်းတော်၏ တပည့်သစ်များဖြစ်ကြသည်။ အများစုကတော့ ပွဲလာကြည့်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ကြသည်။

ရှောင်မိုက ထိုင်ဖုံပေါ်တွင် မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်ပြုံးကာ "ဘယ်ပညာရှင်မွန်က ကျွန်တော်နဲ့အရင်ဆုံး ဆွေးနွေးငြင်းခုံချင်သလဲဆိုတာ မေးပါရစေ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါ အရင်စမယ်" ဟု တွမ့်ယာကျောင်းတော်မှ ကျောင်းတော်ညွှန်မှူးတစ်ဦးက တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ရှောင်မို၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ခိုင်မာတည်ကြည်စွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

"စပါ" ရှောင်မိုက ဖိတ်ခေါ်သည့်ဟန်ပန် လုပ်ပြလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို အရင်စကားပြောကာ မေးခွန်းထုတ်ရန် အချက်ပြလိုက်ရာ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုက တရားဝင် စတင်သွားလေတော့သည်။

ထိုကျောင်းတော်ညွှန်မှူးက ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူက အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းတော့သည်။ ဗိုက်ထဲတွင် ဒေါသများ အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသကဲ့သို့ သူ၏စကားလုံးများက ထက်ရှနေပြီး ဤမိစ္ဆာဆန်သော ပညာရှင်ကို ချေမှုန်းပစ်ရန် ရန်လိုစွာ ကြိုးပမ်းနေလေသည်။

ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှု အစပိုင်းတွင် ရှောင်မိုနှင့် ကျောင်းတော်ညွှန်မှူးတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အချေအတင် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သိပ်မကြာမီမှာပင် ထိုကျောင်းတော်ညွှန်မှူးသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အားနည်းလာသည့် လက္ခဏာများ ပြသလာခဲ့သည်။ ရှောင်မို၏ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ယုတ္တိကျကျ တင်းကျပ်လှသော သီအိုရီ ရှင်းလင်းချက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူက ဘယ်လိုချေပရမည်ကို ရုတ်တရက် မသိတော့ချေ။

သူ၏ အဖြေများက ဗလုံးဗထွေးဖြစ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားပြီး သူ၏ တာအိုနှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ရာ သူက စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့်သာ နေရာမှ ထွက်ခွာသွားရလေတော့သည်။

သူ၏ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပညာရပ်အပေါ် နက်ရှိုင်းသော သံသယများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဒုတိယမြောက် ဆွေးနွေးမည့်သူက စိန်ခေါ်ရန် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ငါးရက်ငါးည တိုင်တိုင် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

တွမ့်ယာကျောင်းတော်မှ သာမန်ဆရာများမှစ၍ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူများ၊ ထို့နောက် အလွန် လေးစားခံရသော ကျောင်းတော်တာဝန်ရှိသူများအထိ ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။

ရှောင်မိုက သူ့ကို လာရောက်စိန်ခေါ်ကြသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ပညာရှင်များကို ဆွေးနွေးငြင်းခုံပြီး အနိုင်ယူခဲ့သည်။

တွမ့်ယာကျောင်းတော်၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်မပါဝင်သေးသည်မှလွဲ၍ ရှောင်မိုသည် ကျောင်းတော်တစ်ခွင်ရှိ ဆရာတိုင်းလိုလိုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

တွမ့်ယာကျောင်းတော်၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဝင်ရောက်မပါဝင်သေးသည့် အကြောင်းရင်းမှာ လူကြီးက လူငယ်ကို အနိုင်ကျင့်မည်စိုး၍ မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ တာအိုတွင် ဗဟုသုတရှိသူက ဦးစားပေးခံရပြီး ပညာရပ်နက်ရှိုင်းမှုမှာ အသက်အရွယ်နှင့် မဖြစ်မနေ သက်ဆိုင်မှု မရှိပေ။

သူ နှုတ်ဆိတ်နေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရှောင်မို၏ စိတ်ပညာ စနစ်၏ သိမ်မွေ့မှုနှင့် ရင့်ကျက်မှုကို သူ အသိအမှတ်ပြုမိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရှောင်မိုက တင်ပြသော အဓိက သဘောတရားများဖြစ်သည့် လက်တွေ့အသုံးချရန် သင်ယူခြင်း နှင့် အသိနှင့်အလုပ် ပေါင်းစပ်ခြင်း တို့မှာ ရိုးရာ ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒသစ်၏ အားနည်းချက်များကို နက်ရှိုင်းစွာ ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းနှင့် တိုးတက်စေခြင်း ဖြစ်သည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

တကယ်လို့ သူကိုယ်တိုင် ရှေ့ထွက်လာခဲ့လျှင်ပင် ရှုံးနိမ့်ကာ ကမန်းကတန်း ပြန်ဆုတ်သွားရလိမ့်မည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိနေခဲ့သည်။

တကယ်လို့ ထိုသို့သာဖြစ်မည်ဆိုလျှင် သူက ဘာကြောင့် မိမိကိုယ်ကို အရှက်ခွဲခံရမည်နည်း။

"ဒီနေ့ပြီးရင် ရှောင်မိုရဲ့ စိတ်ပညာ အုတ်မြစ်က ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခုလို့ ကြေညာလို့ရလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီ"

မလှမ်းမကမ်းတွင် တွမ့်ယာကျောင်းအုပ်ကြီးက ရှောင်မို၏ ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်ရင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် သက်ပြင်းချကာ သူ၏ဘေးရှိ ကိုယ်ပိုင်တပည့်ကို ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ လက်ရှိခရီးစဉ် ပြီးဆုံးသွားလို့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရင်း ဒီပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲတွေကနေ ရလာတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို သေချာ စနစ်တကျ ပြန်စီစဉ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ သူ့ရဲ့ ကျမ်းစာကို ရေးသားကာ အယူဝါဒကို တည်ထောင်လိုက်တဲ့အခါ သူက လုံးဝအသစ်ဖြစ်တဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုတစ်ခုကို တကယ်ပဲ ဖန်တီးနိုင်သွားတော့မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

တပည့်များက သူတို့ဆရာဖြစ်သူထံမှ ရှောင်မိုအပေါ် ဤမျှမြင့်မားသော ချီးကျူးစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အားလုံးက ဆွံ့အသွားကြလေသည်။

လုံးဝအသစ်ဖြစ်သော ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုတစ်ခုကို ဖန်တီးခြင်း။

၎င်းက ဆိုလိုသည်မှာ ဆရာဖြစ်သူက ရှောင်မို၏ စိတ်ပညာ ကို လမ်းလွဲလမ်းမှားတစ်ခုအဖြစ် လုံးဝ မသတ်မှတ်ဘဲ အလွန် အရေးပါသော လက်တွေ့ကျသည့် အဓိပ္ပါယ်နှင့် ထူးခြားသော တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ယုံကြည်ကာ ရှောင်မိုကို သမိုင်းဝင် ကျော်ကြားမည့် ကွန်ဖြူးရှပ်သူတော်စင်အသစ် တစ်ပါး ဖြစ်လာစေနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်သည် ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်က ပေးအပ်နိုင်သော ဘွဲ့အမည်မဟုတ်ပေ။ တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းမှာ ရှောင်မိုက ထိုအဆင့်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ မဟာတာအို၏ စာပေကံတရား ပဲ့တင်ထပ်မှုကို လှုံ့ဆော်နိုင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ခုန်ပျံကျော်လွှားသွားမည့် အချိန်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်နဲ့ ရှေ့ထွက်ပြီး ဆွေးနွေးငြင်းခုံချင်တဲ့ တခြားပညာရှင်မွန် ရှိပါသေးသလားလို့ မေးပါရစေ" ရှောင်မိုက ဖြည်းညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

သူ၏ အသံက မကျယ်လောင်သော်ငြားလည်း ရှိနေသူအားလုံး၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများဆီသို့ တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ရပ် ပါဝင်နေပုံရသည်။

သို့သော် မည်သူကမျှ ရှေ့ထွက်မလာကြတော့ပေ။

တွမ့်ယာကျောင်းတော်က ရှုံးနိမ့်ကြောင်း တွမ့်ယာကျောင်းအုပ်ကြီးက လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင်။

သတင်းပေးပို့သော ဓားပျံတစ်လက်က လေထုကို ခွဲဖြတ်ကာ သူ၏ဆီသို့ တိကျစွာ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

တွမ့်ယာကျောင်းအုပ်ကြီးက လက်လှမ်းကာ ဓားပျံကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် လန့်ဖျပ်သွားခဲ့သည်။

ဤဓားပျံမှာ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်က အရေးပေါ် သတင်းအချက်အလက်များ ပေးပို့ရာတွင် အထူးအသုံးပြုသော မှော်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်သည်။

သူက အချိန်မဆွဲရဲဘဲ ဓားပျံ၏ ကိုယ်ထည်အတွင်း ဝှက်ထားသော စာကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

စက္ကူဖြူပေါ်ရှိ အနက်ရောင် စာလုံးများပေါ်သို့ သူ၏ အကြည့်များ ကျရောက်သွားသောအခါ တွမ့်ယာကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လေးလံသွားခဲ့သည်။

သူက စာထဲရှိ အကြောင်းအရာများကို အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ဖတ်ရှုလိုက်ပြီး သူများ စာလုံးများ မှားဖတ်မိလေသလားဟုပင် သံသယဝင်သွားခဲ့သည်။

ရေကန်ဘေး မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် သူ့ကို စိန်ခေါ်ရန် မည်သူမျှ ရှေ့ထွက်မလာတော့သည်ကို ရှောင်မို မြင်သောအခါ သူက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော တွမ့်ယာကျောင်းအုပ်ကြီးကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီးခင်ဗျာ၊ လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ကျောင်းတော်က ဘယ်သူမှ ရှောင်မိုနဲ့ ထပ်ပြီး ဆွေးနွေးငြင်းခုံချင်ပုံ မရတော့ဘူး။ ရှောင်မိုက အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာပြီး လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ ကျောင်းတော်ကို ဆက်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး"

"တူတော်မောင်ရှောင်၊ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ ပညာရပ်က တစ်လောကလုံးကို အံ့ဩမှင်တက်သွားစေနိုင်ပြီး ဒီအဘိုးကြီးက မင်းကို တကယ်ပဲ အထင်ကြီးလေးစားမိပါတယ်။ မင်းရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိဘူး။ မင်းရဲ့ ကျမ်းစာကို ထုတ်ဝေပြီး တစ်လောကလုံးမှာ ကျော်ကြားလာမယ့် နေ့ကို ငါ စောင့်မျှော်နေပါ့မယ်" တွမ့်ယာကျောင်းအုပ်ကြီးက ရှောင်မိုကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "တူတော်မောင်၊ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထွက်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သခင်မလေးဘိုင်ကိုတော့ လောလောဆယ် ဒီမှာ နေခဲ့ပေးဖို့ ငါ တောင်းဆိုရလိမ့်မယ်"

"ဟင်" ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်မိုက ဇဝေဇဝါဖြင့် သူ၏ဘေးရှိ ဘိုင်ရုရွှယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်လည်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေပုံပေါ်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ အကြည့်များကို ကျောင်းအုပ်ကြီးဆီသို့ ပြန်လည်ပို့လွှတ်ကာ "ကျောင်းအုပ်ကြီးက ဘာလို့ ရုရွှယ်ကို ဒီမှာ နေခဲ့စေချင်ရတာလဲလို့ မေးပါရစေ" ဟု မေးလိုက်သည်။

တွမ့်ယာကျောင်းအုပ်ကြီးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ စာကို မြှောက်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသော အသံဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ဖတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျောင်းတော်တာဝန်ရှိသူ ဖန်ရှန်းက သဘောတူညီချက်တစ်ခု လက်မှတ်ရေးထိုးဖို့ မြောက်ပိုင်းပင်လယ်ကို ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ခုနစ်ယောက်ကို ဦးဆောင်ပြီး သွားခဲ့ပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ မြောက်ပိုင်းပင်လယ်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေရဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက် ဝိုင်းရံတာကို ခံခဲ့ရပြီး ရက်စက်စွာ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်"

"ဘေးဘက်နတ်ကွန်းမှ သူတော်စင် တင်းချန်က သူပုန်ထမှုကို နှိမ်နင်းဖို့ အထက်တန်းလွှာ ကျင့်ကြံသူ ငါးရာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဦးဆောင်ပြီး မြောက်ပိုင်းပင်လယ်ဆီ သွားရောက်ခဲ့ကာ လက်ရှိမှာ မြောက်ပိုင်းပင်လယ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေနဲ့ အသေအကျေ တိုက်ပွဲဝင်နေတယ်"

"ကျောင်းတော်အမိန့်၊ မြောက်ပိုင်းပင်လယ်မှ ပုန်ကန်မှုကြောင့် မြောက်ပိုင်းပင်လယ်အရှင်သခင် ဘိုင်ရုရွှယ်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးရမည်"

စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တွမ့်ယာကျောင်းအုပ်ကြီးက သူ၏ အကြည့်များကို ရှောင်မိုဆီသို့ လှည့်ကာ နက်ရှိုင်းသော ကူကယ်ရာမဲ့မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တူတော်မောင်ရှောင်၊ ဒါက ဒီအဘိုးကြီး သခင်မလေးဘိုင်ကို ဒီမှာ ထားခဲ့ရမယ့် အကြောင်းရင်းပဲ"

"လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး" ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဘိုင်ရုရွှယ်က ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူမ၏ အသံမှာ ရုတ်ချည်း အေးစက်ကာ ပြတ်သားသွားခဲ့သည်။ "ဒါက ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။ ငါ့ညီမက ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီအဘိုးကြီးလည်း အသေးစိတ်ကိုတော့ သိဖို့ နည်းလမ်းမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းတော်ရဲ့ အမိန့်ကိုတော့ ဖီဆန်လို့မရဘူး။ သခင်မလေးဘိုင်ကို လောလောဆယ် ဒီမှာ နေခဲ့ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်"

"တကယ်လို့ ဒီသခင်မလေးက မနေခဲ့ချင်ဘူးဆိုရင်ကော"

"ဒါဆိုရင်တော့... ဒီအဘိုးကြီး မင်းကို ပြစ်မှားရတော့မှာပဲ"

တွမ့်ယာကျောင်းအုပ်ကြီးက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။

သူက သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် လှိုင်းထန်နေသော ပညာရပ်ဆိုင်ရာ စွမ်းအင်များက မှိန်ဖျော့ဖျော့ တောက်ပနေသည့် မရေမတွက်နိုင်သော သံကြိုးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘိုင်ရုရွှယ်ဆီသို့ ဝိညာဉ်မြွေများအလား လျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်ချည်နှောင်ရန် တိုးဝင်သွားလေတော့သည်။

အခန်း ၁၃၆ နင် ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ

ရစ်ပတ်လာသော စာလိပ်သံကြိုးများကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင် ဘိုင်ရုရွှယ်၏ မျက်မှောင်များ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

သူမက ခုခံရန်အတွက် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ စွမ်းအင်များကို လှည့်ပတ်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ရှောင်မို၏ ဘေးမှနေ၍ မှင်ရည်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် မှင်ရောင်နဂါးကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာကာ သံကြိုးများကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သံကြိုးအချို့ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက ရှေ့သို့တိုးလာပြီး တွမ့်ယာကျောင်းတော်၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး လုချောင်ကို လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကာ "ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ဒီကိစ္စမှာ နားလည်မှုလွဲတာ တစ်ခုခုရှိရမယ်" ဟု လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်မှုလွဲတာ ရှိ၊ မရှိ နောက်မှ ဆွေးနွေးလည်း နောက်မကျသေးပါဘူး" လုချောင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "သူတို့ကို ဖမ်းလိုက်" ဟု ကျောင်းတော်၏ ဆရာများကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တွမ့်ယာကျောင်းတော်၏ ဆရာများသည် ထိုအမိန့်ကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် တွေဝေစွာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ဇာတ်လမ်းအစအဆုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိကြသော်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ အမိန့်ကိုတော့ မေးခွန်းထုတ်၍ မရပေ။ သူတို့က ဘိုင်ရုရွှယ်နှင့် ရှောင်မိုတို့ကို လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

"ရွှမ်း"

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်သည် သူမ၏ ကြီးမားခမ်းနားပြီး ဖြူလွှလွှနှင်းရောင်ရှိသော နဂါးပျံ စစ်မှန်သောကိုယ်ထည်ကို ချက်ချင်းပင် ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤနဂါးဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အစွမ်းထက်သော နဂါးစွမ်းအားတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဝိုင်းရံထားသော ကျောင်းတော်မှ ဆရာများကို ချက်ချင်းပင် အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားစေကာ နောက်ဆုတ်လူစုခွဲသွားစေခဲ့သည်။

"ရှောင်မို၊ ရှောင်ချင်းက ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနောက်ကွယ်မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိရမယ်။ ငါတို့ အရင်သွားကြစို့" ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ကြီးမားသော နဂါးခေါင်းကြီးက ရှောင်မိုဘက်သို့ လှည့်လာပြီး သူမ၏အသံမှာ အလျင်စလိုဖြစ်နေသော်လည်း ပြတ်သားနေလေသည်။

"ငါ သိပါတယ်"

ရှောင်မိုက မဆိုင်းမတွပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရုပ်သွင်က လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားကာ ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ကျယ်ပြန့်သော နဂါးခေါင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကြီးမားသော နဂါးကိုယ်ထည်ကြီးက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး မြောက်ပိုင်းပင်လယ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

တွမ့်ယာကျောင်းအုပ်ကြီး လုချောင်က ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ကြီးမားသော ရုပ်သွင်ကြီး ဝေးကွာသွားသည်ကို ငေးကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်တည်ကြည်နေလေသည်။ သူက လက်တစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အဝေးမှ တိမ်တိုက်များဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်ယံရှိ ထူထပ်သော မှင်ရောင်တိမ်တိုက်များ စုစည်းလာပြီး ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထန်လာခဲ့သည်။

တိမ်တိုက်များသည် နောက်ဆုံးတွင် အလွန်ကြီးမားသော မှင်ရောင်ဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး ထက်မြက်ကာ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လျက် ဘိုင်ရုရွှယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ညွှန်ပြနေလေသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ဘိုင်ရုရွှယ်က ပျံသန်းလာသော ဓားကြီးကို ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မာကျောသော အကြေးခွံများ ဖုံးအုပ်ထားသည့် သူမ၏ ကြီးမားသော နဂါးအမြီးကြီးက ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ကြီးမားကျယ်လောင်သော အသံကြီးတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ကြီးမားလှသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် မှင်ရောင်ဓားကြီးမှာ နဂါးအမြီး၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် အင်တိုက်အားတိုက် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကျိုးပဲ့သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မှင်ရောင်အလင်းစက်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ပိုမိုကျယ်လောင်ပြီး သတိပေးမှုများ အပြည့်ပါဝင်နေသော နဂါးဟိန်းဟောက်သံကြီးက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ကြီးမားသော ရုပ်သွင်ကြီးမှာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းရှိ တိမ်တိုက်များကြားတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"လိုက်ဖမ်းဖို့ မလိုတော့ဘူး"

ကျောင်းတော်မှ ဆရာအချို့ လိုက်ဖမ်းရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လုချောင်က လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်ကာ ပြတ်ပြတ်သားသား တားမြစ်လိုက်သည်။

"ဆရာကြီး၊ ဒါက... ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ သူတို့ကို လိုက်မဖမ်းတော့ဘူးလား"

လုချောင်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကိုယ်ပိုင်တပည့်တစ်ဦးက တိုးညင်းပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး"

လုချောင်က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက မြောက်ပိုင်းပင်လယ်ဘက်သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ရောက်ရှိနေလေသည်။

"ဒီကိစ္စမှာ ထူးဆန်းမှုတွေ အများကြီး ပါဝင်နေတယ်။ ဒီအဘိုးကြီးက ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော် အထက်ပိုင်းက ဘာတွေ အစီအစဉ်ဆွဲနေလဲဆိုတာ မသိပေမယ့် ငါ့ရဲ့ တွမ့်ယာကျောင်းတော်ကတော့ လောလောဆယ် ဟန်ဆောင်ပြရုံပဲ လိုတယ်"

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မိုကို တင်ဆောင်ကာ လေအဟုန်နှင့်အတူ မြောက်ပိုင်းပင်လယ်ဆီသို့ အစွမ်းကုန် ပျံသန်းနေခဲ့သည်။

နဂါးကျောပေါ်ရှိ ရှောင်မိုရော၊ အစွမ်းကုန် ပျံသန်းနေသော ဘိုင်ရုရွှယ်ပါ နှစ်ဦးစလုံး၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် လေးနက်တည်ကြည်နေခဲ့ကြသည်။

"ရုရွှယ်" ရှောင်မို၏ အသံက လေတိုက်သံများနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "တကယ်လို့ နောက်ပိုင်း တကယ် တိုက်ခိုက်ရပြီဆိုရင် ဘာမှ ချန်မထားနဲ့။ အစွမ်းကုန်ပဲ တိုက်"

ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ကြီးမားသော နဂါးကိုယ်ထည်ကြီးက လေထဲတွင် သိသာရုံမျှလေး ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူမက တိုးညင်းပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ရှောင်မို၊ ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်မို၊ နင့်ကို အရင်ချထားပေးဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာလိုက်မယ်။ အခုအချိန် မြောက်ပိုင်းပင်လယ်က အရမ်း အန္တရာယ်များနေလောက်ပြီ"

"မလိုပါဘူး"

ရှောင်မို၏ လေသံက အလွန် ပြတ်သားနေလေသည်။

"အခု ငါ့မှာလည်း သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား ရှိနေပြီဆိုတော့ နည်းနည်းပါးပါးတော့ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ငါက ဆရာကြီးချီရဲ့ တပည့်လေ။ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော် နန်းတော်သခင်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီလေးအနေနဲ့ ငါ့ဆရာက ကျောင်းတော်မှာ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု အနည်းငယ် ရှိနေသေးတော့ သူတို့ ငါ့ကို တကယ် ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကောင်းပါပြီလေ..." ဘိုင်ရုရွှယ်သည် ရှောင်မို၏ စိတ်နေသဘောထားကို သိထားပြီး သူ့ကို ဖျောင်းဖျ၍ မရနိုင်မှန်း နားလည်သောကြောင့် မတတ်သာဘဲ သဘောတူလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူမက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် နင် အရမ်းကာရော မလုပ်ရဘူးနော်" ဟု သတိပေးလိုက်သေးသည်။

"အခြေအနေ ဘယ်လိုလာမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့" ရှောင်မိုက တိုက်ရိုက် သဘောမတူဘဲ မရေမရာ အဖြေတစ်ခုသာ ပေးလိုက်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်လည်း ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ သူမ၏ မွေးရာပါ နတ်စွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူမ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ရုတ်တရက် ထပ်မံ မြင့်တက်သွားတော့သည်။

တစ်နာရီကျော်ခန့်အကြာတွင် ကျယ်ပြောလှသော မြောက်ပိုင်းပင်လယ်နယ်မြေကြီးက သူတို့၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ငန်ကျိကျိ ပင်လယ်လေနုအေးက သူတို့၏ မျက်နှာများကို လာရောက်တိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် ရှောင်မိုနှင့် ဘိုင်ရုရွှယ်တို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။

လေထဲတွင် ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်သော သွေးနံ့များ ပါဝင်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြမ်းတမ်းပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များက မြောက်ပိုင်းပင်လယ်၏ ဗဟိုချက်မှနေ၍ ရေလှိုင်းများအလား အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

သူတို့ စစ်မြေပြင်၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားလေလေ၊ သူတို့ မြင်တွေ့ရသည့် မြင်ကွင်းများက သူတို့၏ ရင်ကို ပိုမို လေးလံလာစေလေလေဖြစ်သည်။

မူလက ကြည်လင်နေသော အပြာရောင် ပင်လယ်ရေပြင်ကြီးမှာ ယခုအခါ လတ်ဆတ်သော သွေးများစွာဖြင့် နီရဲနေပြီး ပင်လယ်မိစ္ဆာများ၏ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အပြတ်အလတ်များစွာက ရေပြင်ထက်တွင် ပြည့်နှက်စွာ ပေါလောပေါ်နေကြသည်။

"ရှောင်မို... နင် လိုက်သွားလို့ မဖြစ်သေးဘူး" ဘိုင်ရုရွှယ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်၏ စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပင်လယ်ရေများက ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်လာပြီး ရေအကျဉ်းထောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှောင်မိုကို ထိုအထဲတွင် ပိတ်လှောင်လိုက်လေသည်။

"ရုရွှယ်၊ ငါ့ကို အပြင်ပေးထွက်" ရှောင်မိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ရှောင်မို" ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မိုကို ကြင်နာယုယမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး "ငါ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဘိုင်ရုရွှယ်က အချိန်ဆွဲမနေတော့ပေ။ သူမ၏ ကြီးမားသော နဂါးကိုယ်ထည်ကြီးက လေထဲတွင် ရုတ်တရက် လှည့်ပတ်သွားပြီး အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်၏ လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသော အမြင်အာရုံထဲတွင် မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်ကာ ကျယ်ပြန့်လာနေသည့် အလွန်ကြီးမားသော မှော်ဝင်ဖွဲ့စည်းမှုအစီအရင် များကို သူမ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းတို့ထံမှ ဖျက်ဆီးခြင်းအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

မှော်ဝင်ဖွဲ့စည်းမှုအစီအရင်များ၏ အောက်တွင်တော့ ဒဏ်ရာဗရပွရနေသော အစိမ်းရောင် နဂါးပျံတစ်ကောင်က အရှုံးမပေးသော ဟိန်းဟောက်သံကို အော်ဟစ်ကာ ကြီးမားလွှမ်းမိုးနေသော မှော်ဝင်ဖွဲ့စည်းမှုအစီအရင်များဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားနေလေသည်။

အစိမ်းရောင် နဂါးပျံမှာ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကြီးမားသော အကြေးခွံများစွာ ကွာကျကာ အသားနှင့် သွေးများ ပေါ်လွင်နေသော်လည်း သူမ၏ အစိမ်းရောင် ဒေါင်လိုက်သူငယ်အိမ်များထဲတွင်တော့ ကြောက်ရွံ့ခြင်း အရိပ်အယောင် တစ်စက်မျှ မရှိပေ။

"ဝုန်း"

အထက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော မှော်ဝင်ဖွဲ့စည်းမှုအစီအရင်များ၏ ဗဟိုချက်မှနေ၍ တောင်တစ်လုံးခန့် တုတ်ခိုင်ပြီး အာကာသကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်စွမ်းရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် လျှပ်စီးကြောင်းကြီးတစ်ခုက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော အစိမ်းရောင် နဂါးပျံဆီသို့ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ရှောင်ချင်း၏ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အရ သူမသည် ဤသေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမညီမ၏ အရှေ့မှ ဝင်ရောက်ကာကွယ်လိုက်သည်။ သူမက နဂါးပါးစပ်ကြီးကို ရုတ်တရက် ဟလိုက်ပြီး အမြင့်ဆုံးအထိ စုစည်းထားသော နဂါးအသက်ရှူငွေ့ များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ၎င်းက လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည့် လျှပ်စီးကြောင်းကြီးနှင့် ချက်ချင်းပင် ဝင်တိုက်သွားတော့သည်။

"ဝုန်း"

ရေခဲတမျှ အေးစက်သော နဂါးအသက်ရှူငွေ့နှင့် ကြမ်းတမ်းသော လျှပ်စီးကြောင်းကြီးတို့ ပြင်းထန်စွာ ရင်ဆိုင်မိသွားပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နဂါးအသက်ရှူငွေ့က လျှပ်စီးကြောင်းကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရုံသာမက ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်မှာလည်း လျော့ကျမသွားဘဲ ကောင်းကင်ယံရှိ မှော်ဝင်ဖွဲ့စည်းမှုအစီအရင်များကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်သွားကာ ကြီးမားလှသော မှော်ဝင်ဖွဲ့စည်းမှုအစီအရင်များတွင် ကွက်လပ်တစ်ခုကို အတင်းအဓမ္မ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။

"အစ်မကြီး... မြန်မြန် သွားပါတော့" ရှောင်ချင်းက သူမအရှေ့တွင် ဝင်ကာကွယ်ပေးလိုက်သော ရင်းနှီးသည့် ကျောပြင်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း သူမ၏ ကြီးမားသော နဂါးမျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းသာခြင်း မရှိဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများသာ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ထွက်သွားချင်နေတာလား။ ဟွန့် နောက်ကျသွားပြီ"

တင်းချန်က ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တိုးလာပြီး သူတို့ကို အထက်စီးမှနေ၍ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင်တို့ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က တကယ်တော့ ဘာလဲ"

ဘိုင်ရုရွှယ်က ရင်ထဲတွင် လှိုင်းထန်နေသော ဒေါသများကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး သူမ၏အသံမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်နေသော်လည်း သူမ၏ ဒေါသများကြောင့် မြောက်ပိုင်းပင်လယ်တစ်ခုလုံးက ကြီးမားသော ရေလှိုင်းကြီးများအဖြစ် လှိုင်းထန်သွားခဲ့သည်။

"ငါတို့ အနန္တဓမ္မလောကက မြောက်ပိုင်းပင်လယ်နဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို ရိုးသားစွာ လက်မှတ်ရေးထိုးပြီး နှစ်ဖက်စလုံး ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ကြဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ မြောက်ပိုင်းပင်လယ်က ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီလေးကို သတ်ဖို့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး ငါ့ရဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော် တပည့်တွေကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"နင် ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ"

ရှောင်ချင်း၏ နဂါးကိုယ်ထည်ကြီးက ဒေါသကြောင့် တုန်ရီသွားခဲ့သည်။ သူမက ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ငါတို့ မြောက်ပိုင်းပင်လယ်ကို ကြားနေအဖြစ် မနေစေချင်ဘဲ မြောက်ပိုင်းပင်လယ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို မျိုးဖြုတ်ချင်နေတာ ရှင်တို့လို သူတော်ကောင်းယောင်ဆောင်နေတဲ့သူတွေပဲလေ"

"ရှင်တို့က ကိုယ့်ဂိုဏ်းတူတပည့်တွေကိုတောင် ရက်ရက်စက်စက် အဆိပ်ခတ်သတ်ဖြတ်ပြီးတော့ ငါတို့ မြောက်ပိုင်းပင်လယ်ကို အပြစ်ပုံချတယ်။ ဒီလောက်တောင် ရက်စက်ပြီး အရှက်မရှိတဲ့လုပ်ရပ်ကို လုပ်ရတာ ကောင်းကင်ရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို မကြောက်ဘူးလား"

ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်မှ ဤ ယဇ်ပူဇော်ရေးပညာရှိကြီး တင်းချန်နှင့် သူမ၏ ညီမဖြစ်သူတို့ကြားမှ အချေအတင် စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘိုင်ရုရွှယ်သည် အဖြစ်မှန်ကို နားလည်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဟွန့် စကားတွေ အများကြီး ပြောနေလည်း အပိုပဲ။ မင်းတို့ မိစ္ဆာကောင်တွေ၊ မင်းတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကိုသာ လက်ခံလိုက်တော့"

တင်းချန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ လက်များက ဂါထာမန္တာန် လက်ဟန်များကို လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။

မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသော ရိုးရှင်းပြီး လေးလံသည့် ဓားသေတ္တာတစ်လုံးက သူ၏ ကျယ်ဝန်းသော ကွန်ဖြူးရှပ်အင်္ကျီလက်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"နဂါးသတ်ဓား၊ ထွက်ပေါ်လာခဲ့စမ်း"

ဓားသေတ္တာက ဂျလပ် ဟူသော အသံနှင့်အတူ ပွင့်သွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရောင်အဆင်းကိုပင် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားတစ်ခုက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

နက်ရှိုင်းသော အနက်ရောင်ရှိပြီး ရှေးဟောင်းဒီဇိုင်းဖြင့် ဖန်တီးထားကာ ဓားသွားပေါ်တွင် နက်မှောင်သော သွေးရောင်အလင်းများ စီးဆင်းနေပုံရသည့် ကြီးမားသော ဓားရှည်ကြီးတစ်လက်က ဓားသေတ္တာထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤဓားရှည်ကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်များက ဘိုင်ရုရွှယ်နှင့် အခြားနဂါးပျံများကို မွေးရာပါ သဘာဝရန်သူနှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ရသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကို ခံစားလိုက်ရစေသည်။

လောကတစ်ခွင်ရှိ တံတားများအောက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော နဂါးသတ်ဓား ဟုခေါ်သည့် ဓားများအားလုံးမှာ ဤဓားမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်က ကိုးကွယ်ပူဇော်ထားသော ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး မသေမျိုးလက်နက်သည် လောကရှိ နဂါးသတ်ဓားများအားလုံး၏ ဘိုးဘေးပင်ဖြစ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ပထမဆုံး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လူသားနှင့် မိစ္ဆာ စစ်ပွဲအတွင်း ကျောင်းတော်ပေါင်းစုံက သူတို့၏ အင်အားအားလုံးကို စုစည်းကာ မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာ များကို အသုံးပြု၍ နဂါးမျိုးနွယ်ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်သာ ဤပြိုင်ဘက်ကင်း ကြောက်မက်ဖွယ် လက်နက်ကြီးကို အတူတကွ ပူးပေါင်းဖန်တီးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ဤဓားအောက်တွင် ရှေးဟောင်း စစ်မှန်သောနဂါး ငါးကောင်၊ ခြောက်ကောင်ခန့်၏ သွေးများ စီးကျခဲ့ရပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နဂါးပျံများလည်း အသတ်ခံခဲ့ရသည်။

"နင်တို့အားလုံး ထွက်သွားကြ"

ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ ညီမနှင့် အခြားနဂါးများကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အစ်မကြီး... ငါ မသွားဘူး၊ သေရင် အတူတူ သေမယ်" ရှောင်ချင်းက သူမ၏ နဂါးခေါင်းကို ခေါင်းမာစွာ မော့ထားပြီး တစ်လှမ်းမျှပင် နောက်မဆုတ်ချေ။

"ကျွန်တော်တို့ အရှင်မင်းကြီးနဲ့အတူ အသေအရှင် အတူတူ ရင်ဆိုင်ပါ့မယ်" အခြားနဂါးပျံများကလည်း တစ်သံတည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"နင်တို့ ဒီမှာ နေရင် သေမှာပဲ။ ငါ့ကို ဒုက္ခမပေးကြနဲ့။ နင်တို့အားလုံး ထွက်သွားကြ"

ဘိုင်ရုရွှယ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူတို့လာခဲ့ရာ လမ်းကြောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ လူသားရေခြုံထားသော တိရစ္ဆာန်ဖြစ်သည့် တင်းချန်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။