အခန်း (၁၃၉-၁၄၀)

အခန်း ၁၃၉ ငါ့ကို လိမ်ပြောခွင့် မရှိဘူး

"ဒါပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံးက သခင်လေးရှောင်အပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်"

ဖူချန်က ရှောင်မိုကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်မိုက တစ်ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် "စီနီယာဖူချန်၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောပါ" ဟု သံသယဝင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"နဂါးသတ်ဓားကို သွန်းလုပ်ခဲ့တုန်းက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကျောင်းတော်ပေါင်းစုံက ရှေးဟောင်းပညာရှိကြီးတွေဟာ နတ်သံမဏိသုံးမျိုးကို အခြေခံပြီး ကနဦးဟင်းလင်းပြင် မီးတောက်ကို မီးဖိုအဖြစ်သုံးကာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအားနဲ့ ဓားသွားကို ထက်မြက်စေခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ နာကြည်းချက်တွေကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းခဲ့ကြတယ်"

"ပြီးတော့ မိစ္ဆာစွမ်းအင်ရဲ့ အနှစ်သာရက လူသားမျိုးနွယ်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်အပေါ် ထားရှိတဲ့ နာကြည်းချက်တွေပဲ"

"ဒါကြောင့်မလို့ ဒီမိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို ချေဖျက်ချင်ရင် လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက်ကို အသုံးပြုပြီး ဖြေလျှော့တာ တစ်နည်းပဲ ရှိတယ်"

"လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက်" ရှောင်မိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကံတရားအကျိုးဆက်လို့ ခေါ်တာက တကယ်တော့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအားရဲ့ နောက်ထပ် ပုံပေါ်လာတဲ့ အသွင်သဏ္ဌာန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး နံ့သာတိုင်ပူဇော်မှုတွေနဲ့ ဆင်တူတယ်"

"မင်း လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်လိုက်တဲ့အခါ အဲဒီလူက မင်းအပေါ် ကျေးဇူးတင်စိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီကျေးဇူးတင်စိတ်က မျက်စိနဲ့မမြင်နိုင်တဲ့ လောကမှာ မင်းဆီကို နံ့သာတိုင်ပူဇော်မှုတွေလိုမျိုး စုစည်းလာလိမ့်မယ်။ အဲဒါက ကံတရားအကျိုးဆက်ပဲ"

"လူတွေကို တိုက်ရိုက်ကယ်တင်ခြင်းကနေ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက်ကို ရရှိနိုင်သလို သွယ်ဝိုက်ပြီး ကယ်တင်တာကလည်း အလုပ်ဖြစ်တာပါပဲ"

"အခု လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ စစ်ပွဲကြီးက နီးကပ်လာပြီဖြစ်လို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို ကာကွယ်ရာမှာ မင်း ပါဝင်မယ့် အခန်းကဏ္ဍ၊ သူတို့ကို ကာကွယ်ဖို့ မင်းပေးဆပ်မယ့် အချိန်နဲ့ မိစ္ဆာဘယ်လောက်များများကို မင်းသတ်ဖြတ်မလဲဆိုတာတွေ အားလုံးက..."

"ဒါတွေအားလုံးက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်"

"စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ အကျဉ်းချုပ်ရရင် လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက်ဆိုတာ မင်း လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ဘယ်လောက်များများ လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သလဲ၊ အဲဒီလုပ်ရပ်တွေအားလုံးကတစ်ဆင့် အသက်ဘယ်နှစ်ချောင်းကို ကယ်တင်ခဲ့သလဲ ဆိုတာပဲ"

"ဒီကံတရားအကျိုးဆက်က ဗုဒ္ဓကျင့်ကြံသူတွေအတွက် အလွန် အသုံးဝင်ပေမယ့် တခြားကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ ယေဘုယျအားဖြင့် သိပ်အကျိုးမသက်ရောက်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကျင့်ကြံသူတော်တော်များများက ဒါကို ဂရုမစိုက်ကြသလို သိတောင်မသိကြဘူးလေ"

ဖူချန်၏စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်သွားခဲ့သည်။ "တာအိုသီလရှင်ဖူချန်ကို မေးပါရစေ၊ ရုရွှယ်ရဲ့ ကိုယ်တွင်းက မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ ကံတရားအကျိုးဆက် ဘယ်လောက်များများ လိုအပ်မလဲဆိုတာ ဒီမျိုးဆက်သစ်လေးက မသိပါဘူး"

"အများကြီး၊ အများကြီးပဲ လိုအပ်တယ်"

ဖူချန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ပယင်းကျောက်တစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ထိုအထဲတွင် အနက်ရောင်ရေခဲတစ်တုံး ပါဝင်နေလေသည်။

"ဒီပယင်းကျောက်တုံးကို မင်းနဲ့အတူ ဆောင်ထားပါ။ မင်း ကံတရားအကျိုးဆက်တွေကို များများစုဆောင်းနိုင်လေလေ၊ ပယင်းကျောက်ထဲက အနက်ရောင်ရေခဲက ရေအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်သွားလေလေပဲ။ ပယင်းကျောက်တစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါကျရင်တော့ လုံလောက်သွားလောက်ပါပြီ"

ရှောင်မိုက ပယင်းကျောက်ကို ယူလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် တင်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဖူချန်က ရှောင်မိုကို စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်လေးရှောင်၊ မင်းက ကျောင်းတော်ညွှန်မှူးဖြစ်ပြီး ဒီတာအိုသီလရှင်ကတော့ သာမန် တာအိုကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်တယ်။ မင်းကို ဆုံးမဩဝါဒပေးဖို့ ငါ့မှာ အခွင့်အရေး မရှိပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဘဝမှာ ငါရရှိခဲ့တဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအချို့ကို ဒီတာအိုသီလရှင်အနေနဲ့ မင်းကို မျှဝေပေးရလိမ့်မယ်လို့ ခံစားရတယ်"

"သခင်လေးရှောင်က ယုတ္တိရှိတယ်လို့ ထင်ရင် နားထောင်ပေးပါ။ တကယ်လို့ ရိုင်းစိုင်းတယ်လို့ ထင်ရင် ဒီတာအိုသီလရှင်က အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"

"ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပြသပေးပါ တာအိုသီလရှင်" ဟု ရှောင်မိုက နှိမ့်ချစွာဖြင့် ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဖူချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မိစ္ဆာကမ္ဘာမှာဆိုရင် လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက အရမ်းကို နိမ့်ကျတယ်။ သူတို့က ကျေးကျွန်တွေလို၊ စားစရာ ရိက္ခာတွေလို ဖြစ်နေကြတာ"

"အနန္တဓမ္မလောကမှာဆိုရင်လည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို ဆေးဖော်စပ်ဖို့၊ မှော်ရတနာ အမျိုးမျိုး ဖန်တီးဖို့အတွက် အသုံးပြုကြပြီး လူတိုင်းက သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားကြတယ်"

"ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ထဲမှာလည်း လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပေးပြီး မိစ္ဆာကမ္ဘာရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းချင်ကြတဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အချို့လည်း ရှိနေသေးတယ်"

"ပြီးတော့ အနန္တဓမ္မလောကမှာလည်း လူသားနဲ့ မိစ္ဆာဆိုတဲ့ ကွဲပြားမှုကို လျစ်လျူရှုပြီး အကောင်းနဲ့အဆိုးကိုသာ ဂရုစိုက်တတ်တဲ့ သခင်လေးရှောင်လို လူမျိုးတွေလည်း ရှိနေတာပဲ"

"လူသားမျိုးနွယ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတာအိုသီလရှင်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ သူတို့အားလုံးက အတူတူပါပဲ"

"လူသားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေကြားက ကွာခြားချက်က ဘာလဲ"

"အခြေခံအကျဆုံး ကွာခြားချက်က မျိုးနွယ်မှာ မဟုတ်ဘဲ နှလုံးသားမှာပဲ ရှိတယ်"

"သခင်လေးရှောင် ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ကြားဖူးလား"

"တစ်ခါတုန်းက မြေခွေးတစ်ကောင်ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီပညာရှင်က မြေခွေးကို အိမ်ခေါ်သွားပြီး ဒဏ်ရာတွေကို ပတ်တီးစည်းပေးကာ အစားအသောက်တွေ ကျွေးမွေးခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှာ အဲဒီပညာရှင်က မြေခွေးဟာ သူတို့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို အကြီးအငယ်မရွေး စားသောက်ပစ်လိုက်တယ်လို့ အိပ်မက်မက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းပြချက်လေးတစ်ခုနဲ့တင်"

"အဲဒီပညာရှင်က အိပ်ရာကနိုးလာပြီးနောက်မှာ မြေခွေးကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ မြေခွေးသားရေကို လည်စည်းလုပ်ပစ်လိုက်တယ်"

(black myth wukong reference)

"မိစ္ဆာတွေကို ကြောက်ရွံ့နေတဲ့ လူက မိစ္ဆာတစ်ကောင်ထက်ကို ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတယ်"

"လူတွေကို ကြောက်ရွံ့နေတဲ့ မိစ္ဆာက အသိဉာဏ်မပွင့်သေးတဲ့ သားရဲဆိုးတစ်ကောင်ထက်ကို ပိုပြီး အရိုင်းဆန်တယ်"

"တာအိုသီလရှင်ဖူချန်က ရုရွှယ်ရဲ့ အခြေအနေကြောင့် ကျွန်တော်က လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ယုံကြည်မှု လုံးဝပျောက်ဆုံးသွားပြီး သူတို့အပေါ် အမုန်းတရားတွေ ကြီးထွားလာမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား"

"ဟုတ်တယ်" ဖူချန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

"လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ တင်းချန်လိုမျိုး တစ်ဖက်သတ်ဆန်ပြီး ရူးသွပ်နေတဲ့သူတွေ ရှိတယ်။ သူတို့မျက်လုံးထဲမှာတော့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို လုံးဝ မျိုးဖြုတ်ပစ်ရမယ်ပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ အမှားနဲ့အမှန်ကို ခွဲခြားသိမြင်ပြီး မျိုးနွယ်ကို လျစ်လျူရှုပြီး အကောင်းနဲ့အဆိုးကိုသာ ဆုံးဖြတ်တတ်တဲ့သူတွေလည်း ရှိတယ်"

"ပြီးတော့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေက အပြစ်ကင်းကြပါတယ်။ သူတို့က ဘာအမှားတွေများ လုပ်ခဲ့လို့လဲ"

"သူတို့က ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ရှင်သန်ချင်ရုံသက်သက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ စစ်ပွဲကြီးက သူတို့ရှေ့မှောက်ကို တိတ်တဆိတ် ရောက်လာခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေက သူတို့ကို မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ဖို့ လောဘတကြီး စောင့်ကြည့်နေကြတယ်"

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ထဲမှာလည်း စစ်ပွဲကို ဆန့်ကျင်တဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ သူတို့က မိစ္ဆာကမ္ဘာမှာ နေထိုင်ရတာ လုံလောက်နေပြီပဲ၊ ဘာလို့ စစ်ပွဲ စတင်ရမှာလဲလို့ ယုံကြည်ကြတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီမိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေက အများသဘောထားရဲ့ ဖိအားပေးမှုကြောင့် စစ်မြေပြင်ကို အတင်းအဓမ္မ တွန်းပို့ခံရတာပါ"

"လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သခင်လေးရှောင်က သာမန်ပြည်သူတွေကို မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားဖို့၊ လူ့သဘာဝကို ခွဲခြားသိမြင်ဖို့နဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရှေ့မှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့သူတစ်ယောက်အဖြစ် ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်ဖို့ ဒီတာအိုသီလရှင်က မျှော်လင့်ပါတယ်"

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သခင်လေးရှောင်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အားလုံးကို သားရဲတွေလို သဘောမထားဖို့ ဒီတာအိုသီလရှင်က မျှော်လင့်ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အချို့က လူသားတွေထက်တောင် ပိုပြီး လူပီသတတ်ကြတယ်လေ"

"သင်ကြားပြသမှုကို ခံယူမှတ်သားထားပါပြီ" ရှောင်မိုက လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဒါက မြင့်မြတ်တဲ့ အချည်းနှီးစကားတွေလောက် သက်သက်ပါပဲ" ဖူချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သခင်လေးရှောင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲဝင်သွားလိုက်ပါ။ ရုရွှယ် မကြာခင် နိုးလာတော့မယ်။ သူမ နိုးလာပြီးရင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကြောင့် ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုကို ခံစားရလိမ့်မယ်။ သခင်လေးရှောင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဆေးလုံးကို ရုရွှယ်ကို တိုက်လိုက်ပါ။ အဲဒီနောက် သူမ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားလိမ့်မယ်"

ရှောင်မိုက ဆေးလုံးကို ယူလိုက်ပြီး သစ်သားအိမ်လေးထဲသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သစ်သားအိမ်လေးထဲရှိ ကုတင်ပေါ်တွင် ဖြူလျော့နေသော မျက်နှာဖြင့် အမျိုးသမီးက တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေပြီး သူမ၏ လက်များကို သူမ၏ ပြားချပ်နေသော ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် ယှက်တင်ထားလေသည်။

ရှောင်မိုက ကုတင်ခေါင်းရင်းတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ရုရွှယ်ကို တိတ်တဆိတ် ငေးကြည့်နေလေသည်။

တစ်ခဏအကြာတွင် ဘိုင်ရုရွှယ်၏ မျက်ခုံးလေးများက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကွေးညွတ်နေသော မျက်တောင်လေးများက ညင်သာစွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးက သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် ရှောင်မိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးများက လှပသော အပြုံးလေးတစ်ခုအဖြစ် အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်။

"နင် ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားတာတောင် ပြုံးနေနိုင်သေးတယ်ပေါ့" ရှောင်မိုက ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ငွေရောင်ဆံနွယ်လေးများကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ မျက်လုံးဖွင့်ဖွင့်ချင်း ပထမဆုံး မြင်ရတဲ့သူက နင် ဖြစ်နေလို့ပဲ။ ငါ အရမ်းပျော်တယ်" ဘိုင်ရုရွှယ်က လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ရှောင်မို၏ လက်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ တစ်ခဏအကြာမှာတော့ ဘိုင်ရုရွှယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ "ရှောင်မို၊ ငါ့တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်နေတယ်..."

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဒီဆေးလုံးကို သောက်လိုက်ရင် နာကျင်တာတွေ ရပ်သွားလိမ့်မယ်လို့ စီနီယာဖူချန်က ပြောတယ်။ လာ၊ ငါ ခွံ့ကျွေးမယ်"

ရှောင်မိုက ဘိုင်ရုရွှယ်ကို ထူမပေးလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီထားစေကာ ဆေးလုံးကို ရုရွှယ်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ခွံ့ပေးလိုက်သည်။

ဆေးလုံးကို မြိုချလိုက်ပြီးနောက် ဘိုင်ရုရွှယ်သည် အမှန်တကယ်ပင် များစွာ သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ အသိစိတ်များ တဖြည်းဖြည်း မှုန်ဝါးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ရှောင်မို၊ ငါ ဘာလို့ ထပ်ပြီး အိပ်ချင်လာရတာလဲ" ဘိုင်ရုရွှယ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဒီဆေးလုံးမှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ရှိတယ်။ အိပ်ငိုက်တာပဲ။ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ တစ်ရေးလောက် အိပ်လိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

"ဒါဆိုရင် ရှောင်မို၊ ထွက်မသွားနဲ့နော်" ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မို၏ လက်ကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။

ရှောင်မိုက ပြုံးလိုက်သည်။ "အင်း၊ ငါ ထွက်မသွားပါဘူး"

"ငါ့ကို လိမ်ပြောခွင့် မရှိဘူးနော်" ဘိုင်ရုရွှယ်၏ မျက်ခွံများက ပိုမို လေးလံလာပြီး မည်သည့်စက္ကန့်တွင်မဆို အိပ်ပျော်သွားတော့မည့်အလားပင်။

"ငါ နင့်ကို ဘယ်တော့မှ မလိမ်ပါဘူး"

"ရှောင်မို။ ငါ နိုးလာတဲ့အခါကျရင် ငါတို့ ဒီမှာပဲ လူသူကင်းဝေးစွာ အေးအေးချမ်းချမ်း အခြေချနေထိုင်ကြရအောင်" ဘိုင်ရုရွှယ်၏ မျက်ခွံများက ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်ကျသွားတော့သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ နင် ဘာပြောပြော ငါ လုပ်ပေးပါ့မယ်"

"ရှောင်ချင်းကိုလည်း ခေါ်လာပြီး အတူတူ နေကြရအောင်"

"အင်း၊ နင့်စကားကို ငါ နားထောင်ပါ့မယ်"

"ရှောင်မို" ရုရွှယ်၏ အသံလေးက မှုန်ဝါးနေပြီး စွန်ကြိုးတစ်ချောင်းအလား မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပြတ်တောက်သွားနိုင်သည့်ပုံ ပေါ်နေလေသည်။

"ဟင်"

"ငါ... ငါ နင်နဲ့ တကယ် လက်ထပ်ချင်တယ်"

"နင်... ငါ့ကို လက်ထပ်ပါနော်..."

"နင် ငါ့ကို လက်ထပ်မှာလား"

နောက်ဆုံးစကားလုံးလေးများ လွင့်ပျံသွားသည်နှင့်အတူ ဘိုင်ရုရွှယ်၏ မျက်လုံးများက နောက်ဆုံးတွင် ပိတ်ကျသွားခဲ့ပြီး သူမက ပုံမှန်အတိုင်း အသက်ရှူနေလေတော့သည်။

အိပ်ပျော်နေသော ကောင်မလေးကို ကြည့်ရင်း ရှောင်မိုက သူမ၏ ငွေရောင်ဆံနွယ်လေးများကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"အင်း၊ ငါ နင့်ကို လက်ထပ်ပါ့မယ်"

အခန်း ၁၄၀ ဝမ်လီတံတိုင်းကြီး

သစ်တောအုပ်ထဲမှ ကြည်လင်သော ငှက်ကလေးများ၏ တေးဆိုသံများက ညင်သာစွာ လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။

တောက်ပသော နေရောင်ခြည်က ပြတင်းပေါက်ဘောင်မှတစ်ဆင့် စိမ့်ဝင်လာပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် တိုးဝင်လာကာ အမျိုးသမီး၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်လေးများနှင့် ငွေရောင်ဆံနွယ်လေးများကြားတွင် ကျရောက်နေလေသည်။

သူမက ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး ကောင်မလေးတစ်ယောက်လို အေးချမ်းစွာဖြင့် အလွန် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေလေသည်။

ရှောင်မိုက ကုတင်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ အိပ်ပျော်နေသော အမျိုးသမီးကို တိတ်တဆိတ် ငေးကြည့်ရင်း သူမ၏ လက်လေးကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်မသိ၊ ရှောင်မိုက သူမ၏ လက်သေးသေးလေးကို စောင်အောက်သို့ ဂရုတစိုက် ပြန်ထားပေးလိုက်ပြီး စောင်စွန်းများကို သေချာဖုံးလွှမ်းပေးလိုက်ကာ မတ်တတ်ရပ်၍ အခန်းထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

အခန်းအပြင်ဘက်တွင် တာအိုသီလရှင်ဖူချန်နှင့် လီစီစီတို့က သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး ရုရွှယ်ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကို ဒုက္ခပေးရတော့မယ်" ရှောင်မိုက လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ သခင်လေးရှောင်" ဖူချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "သခင်မလေးရုရွှယ် တစ်ယောက်တည်းတင်မကဘူး၊ အချိန်တန်ရင် ရှောင်ချင်းကိုပါ ပြန်ခေါ်လာဖို့ စီစီ့ကို ငါ လွှတ်လိုက်မယ်"

လီစီစီက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ "အစ်ကိုကြီးရှောင်၊ အခု ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးဆီ သွားပြီး လူသားနဲ့ မိစ္ဆာ စစ်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ ထွက်သွားတော့မလို့လား"

"အင်း" ရှောင်မိုက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်များက အခန်းထဲတွင် အိပ်ပျော်နေသော အမျိုးသမီးဆီသို့ တစ်ဖန် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ "စောစောသွားတာ ပိုကောင်းတယ်၊ မဟုတ်ရင် နောက်ကျသွားမှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်"

လီစီစီက တစ်ခုခု ပြောချင်နေသယောင် နှုတ်ခမ်းလေးများ လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း အဆုံးတွင်တော့ သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်လေသည်။

ရှောင်မိုက နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော် ရှောင်မို ဒီကနေပဲ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်"

ဖူချန်က ခေါင်းညိတ်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "ဂရုစိုက်ပါ သခင်လေးရှောင်"

"ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

ရှောင်မိုက မှိန်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးအကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်ကာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ရုပ်သွင်က အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"ဆရာ၊ သခင်လေးရှောင်က... ဒီခရီးစဉ်မှာ လိုအပ်တဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက်တွေကို တကယ်ပဲ စုဆောင်းနိုင်ပါ့မလား" လီစီစီက စိတ်မသက်မသာဖြစ်စွာဖြင့် သူမ၏ဆရာဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဖူချန်က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ "ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ"

"သခင်မလေးဘိုင်နဲ့ အစ်ကိုကြီးရှောင်တို့က တကယ်ကို သနားစရာကောင်းတာပဲ။ အရင်ဘဝကလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ခါးသီးစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပြီး ဒီဘဝမှာလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဆက်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြရဦးမယ်" လီစီစီက ခေါင်းငုံ့ကာ လွမ်းဆွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ပါပဲ"

ဖူချန်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူမ၏ နက်ရှိုင်းသော အကြည့်များက ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ပြင်ကြီးဆီသို့ စူးစိုက်ရောက်ရှိနေလေသည်။

"ဒီကောင်းကင်တာအိုက သူတို့ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆက်စောင့်ခိုင်းနေဦးမှာလဲ"

ရှောင်မို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိရန် နှစ်လတိတိ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်သည် ဝမ်လီတံတိုင်းကြီး၏ အနောက်ဘက်တွင် တည်ဆောက်ထားသော ဧရာမမြို့တော်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မြို့တော်ဟု အမည်တပ်ထားသော်လည်း ၎င်း၏ တကယ့်အရွယ်အစားမှာ အလွန် ကျယ်ဝန်းလှပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် တိုင်းပြည်တစ်ခုနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လေသည်။

ရှောင်မိုက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းထောင်ပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော တံတိုင်းကြီးက ဧရာမနဂါးကြီးတစ်ကောင်အလား ကွေ့ကောက်တွားသွားနေပြီး မိုင်သောင်းပေါင်းများစွာ ရှည်လျားကာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ဧရာမနယ်နိမိတ်မျဉ်းကြီးတစ်ခုကို စုတ်တံဖြင့် ရေးဆွဲကာ မိစ္ဆာကမ္ဘာနှင့် အနန္တဓမ္မလောကကို အတင်းအဓမ္မ ပိုင်းခြားထားသည့်အလားပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်အတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်။

ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤမြို့တော်သည် လူ့လောကမှ သာမန်မြို့လေးတစ်မြို့နှင့် ဘာမှ ကွာခြားမှု မရှိသယောင် ထင်ရသည်။

လမ်းမများပေါ်တွင် သာမန်ပြည်သူများနှင့် စည်ကားနေပြီး လမ်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ဈေးသည်လေးများက သူတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ အော်ဟစ်ရောင်းချနေကြကာ တည်းခိုခန်းများမှ စားပွဲထိုးများကလည်း ဧည့်သည်များကို ဆွဲဆောင်ရန် စားသောက်ဆိုင်များ၏ အပြင်ဘက်တွင် ကြိုးစားပမ်းစား အော်ဟစ်ခေါ်ငင်နေကြလေသည်။

ပြည့်တန်ဆာအိမ်များမှ အမျိုးသမီးများပင်လျှင် ပါးလွှာအေးမြသော ပိုးသားများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဖြူဖွေးသော အသားအရေများကို ဖော်ပြထားပြီး ပြဇာတ်ရုံအိမ်များတွင် ရပ်လျက် ဧည့်သည်များကို ဆွဲဆောင်ရန် ရနံ့သင်းသော ပဝါလေးများကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းပြနေကြလေသည်။

သို့သော် သာမန်လူ့လောကမြို့များနှင့် အခြေခံအကျဆုံး ကွာခြားချက်မှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်အတွင်း လမ်းလျှောက်နေသူတိုင်းလိုလိုက ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေကြပြီး သာမန်ပြည်သူများကိုတော့ တွေ့ရခဲလှပေသည်။

ချွေ့ဟွာပြည့်တန်ဆာအိမ်မှ အမျိုးသမီးများပင်လျှင် ရွှင်လန်းသောပေါင်းဖက်ခြင်းဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြလေသည်။

အချို့သော ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့မည်ကို ခံစားရပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် အဆင့်တက်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်သို့ လာရောက်ရန် ရွေးချယ်ကြကာ ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးမှ ဆင်း၍ မိစ္ဆာကမ္ဘာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများတွင် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရင်း သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေမှတစ်ဆင့် အဆင့်တက်ရန် ကံကောင်းမှုအခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာတွေ့နိုင်ရန် မျှော်လင့်ကြလေသည်။

တကယ်လို့ အဆုံးတွင် သူတို့က အဆင့်တက်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့လျှင်ပင် စစ်မြေပြင်တွင် သေဆုံးရခြင်းက သူတို့အတွက် သင့်လျော်သော နိဂုံးတစ်ခုဟု မှတ်ယူကြလေသည်။

ထို့ပြင် အနန္တဓမ္မလောကတွင် ကြီးလေးသော အပြစ်များကို ကျူးလွန်ခဲ့သဖြင့် ဤနေရာသို့ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရသော ကျင့်ကြံသူများစွာလည်း ရှိလေသည်။

သူတို့သည် ဤနေရာမှ တစ်သက်လုံး ထွက်ခွာခွင့် ပိတ်ပင်ခံထားရပြီး သူတို့၏ အပြစ်များကို ဆေးကြောရန် ဤနယ်စပ်တွင်သာ စောင့်ကြပ်ခွင့် ပြုထားလေသည်။

ကံကောင်းမှုအခွင့်အရေးများ ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်သို့ လာရောက်ကြသူများလည်း ရှိလေသည်။

ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးမှ ဆင်း၍ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို သတ်ဖြတ်ရဲသော မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမဆို သက်ဆိုင်ရာ စစ်ပွဲစွမ်းဆောင်ရည်မှတ်များကို ရရှိနိုင်လေသည်။

ဤစုဆောင်းရရှိထားသော စစ်ပွဲစွမ်းဆောင်ရည်မှတ်များဖြင့် သူတို့ လိုချင်သည့် မည်သည့်အရာနှင့်မဆို လဲလှယ်နိုင်ပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ မသေမျိုးလက်နက်များကိုပင် လဲလှယ်ရယူနိုင်လေသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် ရန်သူများ သယ်ဆောင်လာသော ရတနာအမျိုးမျိုးကို တိုက်ရိုက် လုယူနိုင်သည်ဆိုသည်ကိုတော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် အချိန်တွေကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ကြံသူများသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြလေသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ကြီးမားသော စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် မိစ္ဆာကမ္ဘာသည် ဝမ်လီတံတိုင်းကြီး၏ အောက်တွင် အင်အားအလုံးအရင်းဖြင့် တပ်မကြီးများကို စုစည်းထားပြီး ပိုမိုများပြားသော ကျင့်ကြံသူများသည် မိမိသဘောဆန္ဒအရဖြစ်စေ၊ အတင်းအဓမ္မဖြစ်စေ စစ်မှုထမ်းရန် ဆင့်ခေါ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် စောင့်ကြပ်ရန် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်နေကြလေသည်။

အနန္တဓမ္မလောကတွင် ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးကဲ့သို့ပင် အရေးပါသော အခြား မဟာဗျူဟာမြောက် ခံတပ်ကြီး နှစ်ခု ရှိသေးသည်။

တစ်နေရာမှာ ဓားစံအိမ် ဖြစ်ပြီး။

အခြားတစ်နေရာမှာ မြောက်ပိုင်းပင်လယ်တွင် တည်ရှိသော နဂါးဧကရာဇ်ကျွန်း ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ ဤနေရာသုံးခုအနက်မှ တစ်ခုခုသာ ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင် အနန္တဓမ္မလောကသည် မလွဲမသွေ ဘေးဒုက္ခအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး အသက်ပေါင်းများစွာ လုံးဝ ပျက်စီးပြုန်းတီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်မိုက ပွဲစားတစ်ဦးကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ခြံဝန်းတစ်ခု ငှားရမ်းလိုကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပွဲစား၏ လက်ထောက်က ရှောင်မိုကို မြို့၏မြောက်ဘက်ရှိ အတော်လေး တိတ်ဆိတ်သော ခြံဝန်းတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ခြံဝန်းလေးမှာ လူသူကင်းဝေးပြီး စည်ကားသော ဈေး၏ ဆူညံသံများနှင့် ဝေးကွာရာ ရှောင်မို လိုချင်သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော် ရှောင်မို ငွေရှင်းရန် ပြင်လိုက်သောအခါ ပွဲစား၏ လက်ထောက်က လက်ကာပြကာ ငွေကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ အိမ်လခ ပေးစရာ မလိုပါဘူး" ပွဲစား၏ လက်ထောက်က ပြုံးကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ရှောင်မိုက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သခင်လေး နေထိုင်မယ့် ဒီခြံဝန်းအတွက် အိမ်လခကို မြို့သခင်က ကြိုတင်ပေးထားပြီးသားမို့လို့ပါ" ပွဲစား၏ လက်ထောက်က ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အခု စစ်ပွဲကြီးက နီးကပ်လာပြီဆိုတော့ အိမ်ရာဝယ်ယူတာ မဟုတ်သရွေ့ အိမ်ငှားရမ်းတာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့သခင်အိမ်တော်က ကျခံပေးမယ်လို့ မြို့သခင်က အထူးတလည် ညွှန်ကြားထားပါတယ်"

"ဪ ဒီလိုကိုး" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ ငါ အကျိုးအမြတ် ရသွားတာပေါ့"

"သခင်လေးက ပိုပြောနေပါပြီ။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဒီရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်ဆီ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ပေးတဲ့အတွက် လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးက သခင်လေးကို ကျေးဇူးတင်နေသင့်တာပါ" ပွဲစား၏ လက်ထောက်က ပြုံးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးသာ တစ်နေ့မှာ အဖောက်ခံလိုက်ရရင်၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော် ကျဆုံးသွားပြီး အနန္တဓမ္မလောကကြီးလည်း မီးလောင်ပြင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမယ်ဆိုရင် ပိုင်ဆိုင်မှု ပစ္စည်းဥစ္စာ ဘယ်လောက်များများ ရှိနေပါစေ ဘာမှ အရေးပါတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"အော် ဒါနဲ့ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်" ပွဲစား၏ လက်ထောက် မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်သွားပြီး ဂရုတစိုက် မှာကြားလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ ကျွန်တော်တို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်တွင်းက ခေါင်းလောင်းသံကို သေချာ ဂရုစိုက်နားထောင်ရမယ်"

"မြို့ထဲက ခေါင်းလောင်းကြီးက အထူး မှော်ရတနာ တစ်ခုပါ။ တစ်ချက် ထိုးလိုက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့အသံက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော် တစ်ခုလုံးဆီ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားနိုင်တယ်"

ခေါင်းလောင်းက တစ်ချက်တည်း မြည်ရင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် အုပ်စုငယ်လေး လာရောက်နှောင့်ယှက်တာကို ဆိုလိုတယ်"

"တကယ်လို့ နှစ်ချက် မြည်ရင်တော့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က တပ်မကြီး အင်အားတစ်သိန်းကို စုစည်းပြီး နယ်စပ်ကို ဖိအားပေးလာတာကို ဆိုလိုတယ်"

"တကယ်လို့ သုံးချက်သာ မြည်လာရင်တော့..."

"ဒေါင်"

ပွဲစား၏ လက်ထောက် စကားမဆုံးမီမှာပင် ကျယ်လောင်ပြီး နက်ရှိုင်းသော ခေါင်းလောင်းသံကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော် တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

"ဒေါင်"

"ဒေါင်"

ထွက်သက်ဝင်သက် သုံးကြိမ်အတွင်း ခေါင်းလောင်းသံက သုံးချက် မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။

"ဒီခေါင်းလောင်းသံ သုံးချက်က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ရှောင်မိုက ခေါင်းလောင်းစင်တည်ရှိရာဘက်မှ သူ၏ အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပွဲစား၏ လက်ထောက်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

လက်ထောက်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးဆုတ်ဖြူရော်သွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"သခင်လေး..."

ပွဲစား၏ လက်ထောက် နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ ချက်ချင်း စို့တက်လာခဲ့သည်။

"ခေါင်းလောင်းသံ သုံးချက်က... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတော့... ဒီနေ့ လူသားနဲ့ မိစ္ဆာ စစ်ပွဲကြီး တကယ် တရားဝင်စတင်သွားပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ပါပဲ"