နောက်ဆုံးတော့ တွေ့ဆုံကြပြီ
Vol. 61 Ch. 798
လင်းဟန်သည် တုန်လှုပ်ရာမှ ပြန်သတိကပ်လာချိန်တွင်၊ စူးချန်ကဲ၏ အရိပ်သည် ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာ ဓာတ်ငါးပါး အမတစေတီအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဖြစ်သည်။
သူအရင်က ပြောခဲ့သော စကားများသည် မဟာလမ်းစဉ်၏ ပဲ့တင်ထပ်သံကဲ့သို့ လင်းဟန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။
"သင်ယူခြင်းကို ခံယူလိုက်ရပါပြီ!"
ခဏအကြာတွင် လင်းဟန်သည် ခံစားချက်ပါပါ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ စူးချန်ကဲရှိရာဘက်သို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကိုယ်ကိုငုံ့ကာ ဦးညွှတ်အလေးပြုလိုက်သည်။
စူးချန်ကဲ၏ စကားများသည် အိပ်မက်ထဲမှ လူတစ်ယောက်ကို နှိုးထစေခဲ့သည့် စကားတစ်ခွန်းဟု ဆိုနိုင်သည်။
အမှန်အားဖြင့် လင်းဟန်၏ စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ညီမဖြစ်သူ၏ လောကကြီးသည် အရေးကြီးသော်လည်း ၊ သို့သော် ညီမဖြစ်သူ၏ လောကအတွက် လူသားတို့၏လောကကြီးကို ပစ်ပယ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။
ယင်းသည် သူ လိုက်စားသော လမ်းစဉ်နှင့် သူ လိုက်စားသော ဓားနှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီပေ။
"ဒီကောင်လေးက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာပဲ"
"ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အဆိုးမြင်စွမ်းအားတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပေမယ့် စူးချန်ကဲရဲ့ ဒီစကားကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်....."
အမှောင်ထဲမှ ရှစ်ထျန်းတိ့သည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ငါ့မှာ တခြားအတွေးတွေ မရှိပေမယ့် ဒါပေမယ့် ငါကတော့ စူးချန်ကဲနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် လုပ်ရတာကို ပိုကြိုက်တယ်"
ထို့နောက် သူသည် ဤအမှောင်ထုရုပ်သေး၏ နောက်ဆုံး အမှောင်ထုနတ်အသိစိတ်ကို မျိုးစေ့ပုံစံဖြင့် လင်းဟန်အပေါ်တွင် တိတ်တဆိတ် ပူးတွဲထားလိုက်သည်။
ရှစ်ထျန်းတိ့သည် အကွက်ချရာတွင် ခြေလှမ်းခြောက်လှမ်းစာကို ကြိုတင်တွက်ချက်လေ့ရှိသူအဖြစ် နာမည်ကြီးသည်။
သူသည် အမှောင်ထုစွမ်းအင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဟွရှင်းအပိုင်းအစအပေါ်တွင် တွယ်ကပ်ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ၊ သို့သော် ၎င်းသည် သူ၏ အစီအစဉ်ကို လုံးဝ အောင်မြင်စေလိမ့်မည်ဟု မဆိုလိုပေ။
ကိစ္စတိုင်းတွင် နောက်ကွယ်မှ အစီအစဉ် ချန်ထားခြင်းသည် ရှစ်ထျန်းတိ့၏ အမြဲသုံးလေ့ရှိသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။
..........
အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာ ဓာတ်ငါးပါး အမတစေတီသည် နှစ်ကာလ၏ အမှတ်အသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ အနည်းငယ် ဆွေးမြေ့နေပုံပေါက်သည်။
သို့သော်လည်း ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်း မြင်ကွင်းမှာမူ ၊ စူးချန်ကဲ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သုမေရုတောင်အတွင်းရှိ လောကကြီးကဲ့သို့ သီးသန့်ဖန်တီးထားသော အာကာသ နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာ ဓာတ်ငါးပါး အမတစေတီအတွင်းတွင် မဟာလမ်းစဉ်၏ အနုစိတ်သော ပုံစံများဖြင့် ထွင်းထုထားသော သံမဏိသတ္တုတိုင်များ မရေတွက်နိုင်အောင် များပြားစွာ တည်ရှိနေသည်။
ပို၍ အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ ခေတ်ကာလ မရေတွက်နိုင်အောင် ကုန်လွန်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့အပေါ်တွင် ရေးထိုးထားသော ရှေးဟောင်း အနုစိတ်ပုံစံများသည် အမတစွမ်းအင်များကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။
မှောင်မိုက်နေသော အာကာသအတွင်း တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပနေသော အလင်းရောင်များသည် ညကောင်းကင်ယံရှိ ဝေဝါးသော ကြယ်စင်များကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။
"ဒီသံမဏိသတ္တုတိုင်တွေက ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာ ဓာတ်ငါးပါး အမတစေတီထဲက အုတ်မြစ်တွေပဲ... သူတို့ကို သခင်ကိုယ်တိုင် ကမ္ဘာပေါ်က အကောင်းဆုံးပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း သောင်းနဲ့ချီ ရှိတယ်"
ရှေ့ကနေ လမ်းပြနေသော အားရှင်းသည် လမ်းလျှောက်ရင်း ထိုအရာများကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။
စိတ်အထင်လား မသိနိုင်သော်လည်း၊ အားရှင်း၏ နောက်မှ လိုက်နေသော စူးချန်ကဲသည် တစ်ဖက်လူထံမှ လူသားဆန်သော ဝမ်းမြောက်မှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
သခင်ဖြစ်သူကို မကြာမီ တွေ့ဆုံရတော့မည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်နေဟန်ရသည်။
"ငါ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကပဲ မှားယွင်းနေတာ ဖြစ်မှာပါ..."
စူးချန်ကဲသည် ခေါင်းခါကာ ရယ်မိလေသည်။
မကြာမီ အားရှင်း၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် ၊ သူတို့သည် နတ်ဘုရားလက်နက် အမတမျှော်စင်၏ အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံး အာကာသထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အာကာသ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရာဂဏန်းမျှ ကျယ်ဝန်းသော ဧရာမ မြေပုံကြီးတစ်ခုကို ရေးဆွဲထားသည်။ ၎င်း၏ ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများသည် မိုးတိမ်ပုံစံများနှင့် ဆင်တူကာ အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်။
"ဒါက သခင်ကြီး ရေးဆွဲထားတဲ့ ကြယ်ခုနစ်လုံး အကာအကွယ်နတ်ဘုရား မြေပုံပဲ!"
အားရှင်းက ပြောလိုက်သည်။
"ထျန်းရှူး၊ ထျန်းရွှမ်၊ထျန်းကျီ၊ ထျန်းကွမ် စတဲ့ ကောင်းကင်နယ်မြေ ခုနစ်ခုရဲ့ ကြယ်တာရာ နိမိတ်ပုံတွေကို ထင်ဟပ်ပြီး ...ကြယ်စုတစ်ခုချင်းစီရဲ့ အမတစွမ်းအင်တွေကို ဒီနေရာမှာ စုဝေးစေတယ်.... နတ်ဆိုးရန်ဘေးကနေ ဖယ်ရှားပြီး နည်းလမ်းပေါင်းစုံလည်း ရှောင်ရှားနိုင်တယ်...."
"ကြယ်ခုနစ်လုံး အကာအကွယ်နတ်ဘုရား မြေပုံ......"
စူးချန်ကဲသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
သူ့တွင် ကြိုတင်ခံစားမှုတစ်ခု ရှိသည်။ ရှေ့တွင် ရှိနေသော ဤကြီးမားလှသည့် မြေပုံသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေဟန် ရှိသော်လည်း ၊ အကယ်၍ ထိုအရာသည် လုံးဝ နိုးထကာ ပေါက်ကွဲလာခဲ့မည်ဆိုပါက သူတို့အတွက် သေလမ်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိလိမ့်မည်။
ဤကဲ့သို့သော မြေပုံဖြင့် ဤနေရာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားခြင်းမှာ ပြောစရာပင် မလိုချေ။ ဤနေရာတွင် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိမည်မှာ သေချာသည်။
သူ စဉ်းစားနေခိုက်တွင်၊ အားရှင်းသည် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်ထဲတွင် ရောက်ရှိသွားမှန်း မသိလိုက်ပေ။
ဝုန်း! !
အားရှင်း၏ ရင်ဘတ်ရှိ ကြည်လင်သော ကျောက်စိမ်းသည် တောက်ပသော နတ်အလင်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ၊ ဟွရှင်းအပိုင်းအစ ကိုးခုသည် ၎င်းအတွင်းမှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
အဆိုပါ လျို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများအောက်တွင် ၊ ၎င်းတို့သည် တစ်ခုနှင့် တစ်ခု ပြန်လည် ပေါင်းစည်းသွားသည်။ မူလက တသီးတခြားစီ ဖြစ်နေသော အပိုင်းအစများသည် တစ်သားတည်းဖြစ်လာခဲ့ပြီး ၊ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော နေတစ်စင်းအလား ထင်မှတ်ရသည်။
သို့သော်လည်း ပူပြင်းတောက်လောင်သော စွမ်းအားနှင့် မတူညီသည်မှာ ဤအရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် အကန့်အသတ်မရှိသော အသက်ဝင်မှု နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ ပါဝင်နေပုံရသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နိယာမစွမ်းအားများသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို လွင့်စဉ်ရိုက်ခတ်သွားသည်။
ကြီးမားသော ကြယ်ခုနစ်လုံး အကာအကွယ်နတ်ဘုရား မြေပုံသည် တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ၊ ၎င်းပေါ်ရှိ ရှုပ်ထွေးသော မိုးတိမ်ပုံစံများသည် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ခမ်းနားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ပြသခဲ့သည်။
အဆိုစွမ်းအား၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ၊ ဟင်းလင်းပြင်သည် ညင်သာစွာ တုန်ခါသွားသည်။
မြေပုံအတွင်း အိပ်စက်နေသော တည်ရှိမှုတစ်ခုသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် လုံးဝ နှိုးထလာတော့မည်ဟန် ရှိသည်။
ဝုန်း!
ရုတ်တရက် ၊ ထိုနေရာမှ ပြင်းထန်သောဖိအားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကြယ်ခုနစ်လုံး အကာအကွယ်နတ်ဘုရား မြေပုံကို ဗဟိုပြုကာ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များ လှည့်ပတ်နေသော ကြယ်တာရာကမ္ဘာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာဟန် ရှိသည်။
နေနှင့်လတို့သည် မြင့်မားစွာ တည်ရှိလျက် ၊ အာကာသတစ်ခုလုံးကို အေးခဲသွားစေသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဒင် ဒင်.......
ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာ ဓာတ်ငါးပါး အမတစေတီအတွင်း တည်ရှိနေသော သံမဏိသတ္တုတိုင်များသည် ရုတ်တရက် ပို၍ တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ၊ အဆိုပါ လျို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင်နှင့် ပဲ့တင်ထပ်လေသည်။
ဝုန်း ဝုန်း! !
ဆက်လက်၍ ၊ ကြယ်ခုနစ်လုံး အကာအကွယ်နတ်ဘုရား မြေပုံ တည်ရှိရာ ဧရိယာတွင် ကျယ်လောင်သော ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ဟင်းလင်းပြင်သည်ပင် အနည်းငယ်ရွှဲ့စောင်းသွားသည်။
ထို့နောက် ကြီးမားသော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုသည် အစီအရင်ကြီးထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထို့ပြင် ယဇ်ပလ္လင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ၊ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တလက်လက် တောက်ပနေသော ထောင့်မှန်စတုဂံပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခု ၊ အတိအကျဆိုရလျှင်ဖြင့် ခေါင်းတလားတစ်လုံး ရှိနေခဲ့သည်။
၎င်းအပေါ်တွင် မဟာလမ်းစဉ်၏ အနုစိတ်သော ပုံစံများကို အပြည့်ထွင်းထုထားပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော ဂီယာဘီးများစွာ တပ်ဆင်ထားသည်မှာ မြင်ရသူအဖို့ နက်နဲဆန်းကြယ်သော ခံစားချက်ကို ခံစားရစေသည်။
ထို့အပြင် ရွှေရောင် အမတအလင်းတန်းများအတွင်းမှ မဟာလမ်းစဉ်၏ ဖိအားများ ပွင့်ထွက်လာပြီး ၊ အဝေးကနေ ရှိနေသော စူးချန်ကဲသည်ပင် စိတ်ဝိညာဉ်၏ တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရကာ ဖော်ပြ၍မရသော ဖိအားတစ်ခုက သူ၏စိတ်နှလုံးသားကို ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့သည်။
"ဒါက....."
စူးချန်ကဲသည် ရွှေရောင် အမတခေါင်းတလားဘေး၌ တည်ရှိနေသော ရွှေဝါရောင် နတ်ဘုရားတိုင်နှစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ ၎င်းတို့အပေါ်တွင် စာသားများကို အသီးသီး ရေးထိုးထားသည်—
"ကိရိယာဖြင့် လမ်းစဉ်ကို ဖန်တီးမည်၊ ဒေဝလောကကို ဖန်တီးမည်"
ဤစာကြောင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ စူးချန်ကဲသည် မိုးကြိုးပစ်ခံရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒေဝလောကကို ဖန်တီးမယ်!
ဤမျှ ရဲရင့်သော စကားကို ချန်ထားခဲ့နိုင်သော တည်ရှိမှုသည် မည်မျှ ခမ်းနားထည်ဝါကာ ထူးခြားလိမ့်မည်နည်း။
စူးချန်ကဲသည် အားရှင်း၏ ခြေလှမ်းအတိုင်း ရွှေရောင် အမတခေါင်းတလားဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ရှေ့သို့ တိုးလေလေ ၊ အဆိုပါ ခမ်းနားလှသော စွမ်းအားများသည် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလေ ဖြစ်လာပြီး ၊ ရှေးဟောင်း နတ်တောင်ကြီးတစ်ခုက ခေါင်းကို ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ သူ၏ ခြေလှမ်းများသည် အနည်းငယ် လေးလံလာသည်။
ခြေလှမ်း ဆယ်ဂဏန်းမျှသာ ရှိသော အကွာအဝေးကို စူးချန်ကဲသည် နာရီဝက်ခန့် ကြာအောင် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် စူးချန်ကဲသည် ရွှေရောင် အမတခေါင်းတလားရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း မျက်စိထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော မြင်ကွင်းသည် စိတ်ကို အသင့်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သော စူးချန်ကဲကိုပင် မလွှဲမရှောင်သာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူရှိုက်မိစေသည်။
သူ စိတ်ကူးထားသည်နှင့် မတူညီသည်မှာ ခေါင်းတလားအတွင်း၌ လဲလျောင်းနေသော သူသည် သူ့လို အသွေးအသားရှိသော လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ ၊ သံမဏိသတ္တုဖြင့် ဖန်တီးထားသော 'လူသား' တစ်ယောက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။