အခန်း (၆၅၅-၆၅၆)

အခန်း ၆၅၅ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရန် မလိုအပ်

ကုအန်၏ မိစ္ဆာအရိပ် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူက မိစ္ဆာအရိပ်ကို ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်သော်လည်း မကြောက်ရွံ့ခဲ့ချေ။

သူသည် ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာ၏ ကောင်းချီးပေးခြင်းကို ခံထားရသော ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကို မနိုင်လျှင်ပင် သူ၏ တည်ရှိမှုက လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံရမည် မဟုတ်ပေ။

ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက ကုအန်၏ ဇာစ်မြစ်ကို မမေးမြန်းခဲ့ချေ။ အကြောင်းမှာ မေးခြင်းက အဓိပ္ပာယ်ရှိမည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဤကောင်က သူ့ထံသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လာရဲသဖြင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တစ်ပါးအနေဖြင့် သူက အသေခံရန် စောင့်နေမည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ ညာဘက် လက်ဝါးကို မြှောက်၍ ကုအန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။ သူ၏ အမူအရာက အေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်သည့်ဟန် ရှိသည်။

ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး၊ မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ်များနှင့် မိစ္ဆာဆိုးများက ကုအန်၏ မိစ္ဆာအရိပ်ပေါ်သို့ အကြည့်များ ကျရောက်နေကြပြီး ထိုအထဲတွင် ထျန်ဟောင်နှင့် လုရှန်တို့လည်း ပါဝင်သည်။ ထျန်ဟောင်က အမျှော်လင့်ဆုံးနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားဆုံး ဖြစ်နေ၏။

သူက သူ၏ ဆရာနှင့် သိုင်းယှဉ်ပြိုင်ဖူးသော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကွာဟချက်က အလွန် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သူ၏ ဆရာ အမှန်တကယ် မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်းကို သူ မသိခဲ့ချေ။

ထို့ပြင် သူ၏ ဆရာက ရန်သူနှင့် အသေအကြေ တိုက်ခိုက်သည်ကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သူ၏ စီနီယာ အစ်ကိုများနှင့် အစ်မများထံမှ အတိတ်အကြောင်းကိုသာ ကြားဖူးခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဆရာ၏ အစွမ်းထက်သော ဘက်ခြမ်းကို မြင်တွေ့ချင်စိတ်များ ပြင်းပြနေမိ၏။

ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား၏ လက်ဝါးထဲတွင် ရွှေနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု စုစည်းလာခဲ့သည်။ လျှပ်စီးတန်းများ ယှက်နွယ်နေပြီး ဘီလီယံချီသော မိစ္ဆာငှက်များ အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ ရှိ၏။ လျှပ်စီးရောင်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံး၏ မျက်နှာများကို လင်းထိန်သွားစေပြီး သူတို့၏ အမူအရာများကို အလင်းနှင့် အမှောင်ကြားတွင် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက စတင် တုန်ခါလာ၏။ ကမ္ဘာကြီး ပြိုကျတော့မည့်အလား မြေကြီးများ ကွဲအက်သွားပြီး အသက်ရှူကျပ်စေသော အန္တရာယ်ရှိသည့် အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့လာသည်။

အနီးနားတွင် ရှိနေသော ယွမ်စုန်ကျီက ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ခံစားမိနိုင်သည်။ သူ၏ အကြည့်က ကုအန်ပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားပြီး သူက ခန့်မှန်းချက် တစ်ခုကို တွေးလိုက်၏။

" ဆရာသခင်ဓားအရှင်များလား... သူ မထွက်သွားသေးဘူးလား..."

ယွမ်စုန်ကျီသည် ဆရာသခင်ဓားအရှင်က မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ထုတ်သည်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော်လည်း ဒဏ္ဍာရီများကို ကြားဖူးခဲ့ပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်တို့ တိုက်ခိုက်စဉ်က ဆရာသခင်ဓားအရှင်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်အဝါကိုပင် ခံစားခဲ့ဖူးသည်။

သူက ဆရာသခင်ဓားအရှင် ဖြစ်ရမည်ဟုသာ တွေးနိုင်တော့၏။

ဆရာသခင်ဓားအရှင်က မထွက်သွားသေးချေ။

ကုအန်က ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားထံသို့ ပိုမို နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပို၍ပို၍ များပြားသော ကျင့်ကြံသူများက ဆရာသခင်ဓားအရှင်၏ ဒဏ္ဍာရီကို ပြန်လည် သတိရလာကြသည်။

ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ အထက်ရှိ တိမ်တိုက်များကို ရွှေရောင် လျှပ်စီးတန်းများက ထိုးဖောက်သွားပြီး သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် ယှက်နွယ်သွားကြသည်။ သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး အော်ဟစ်နေသော လေပြင်းမုန်တိုင်းများကို ဖွဲ့စည်းကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ တုန်ခါမှုကို ပိုမို ပြင်းထန်လာစေ၏။

ကျူးကွမ်ဟန်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စပ်စုချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေလျက် ကုအန်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူက တိတ်ဆိတ်စွာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားနှင့် ကုအန်၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မပြုချေ။

ထျန်ဟောင်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မိုးကြိုးများဆီသို့ လျှောက်သွားနေသော ကုအန်က အလွန် အစွမ်းထက်ပုံရပြီး သူ၏ ပုံရိပ်က တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ် မရှိသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက ကုအန်ထံသို့ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ အဆုံးမဲ့ ရွှေရောင် လျှပ်စီးများက မျိုချတော့မည့် အင်အားဖြင့် ကုအန်ထံသို့ ရိုက်ခတ်သွား၏။

ဘုန်း...

ကျယ်ပြောလှသော ရွှေရောင် လျှပ်စီးများက ချက်ချင်းပင် ပြန့်ကျဲသွားပြီး ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသည်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ပေတစ်ရာ မြင့်မားသော ကျူးကွမ်ဟန်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။

သူနှင့် သူ၏ မျိုးနွယ်များက ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား၏ ကျွန်ပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်း သိလေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား၏ ရှေ့တွင် သူက သာမန်သေမျိုး တစ်ဦးနှင့် မခြားနားချေ။

ထိုသို့သော အစွမ်းထက်သည့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားက ဤလူ၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ကုအန် မည်သို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်ကိုပင် သူ မမြင်လိုက်ရချေ။

သို့သော် ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားက ရှောင်တိမ်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ပါ လုံးဝ အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိသည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တစ်ပါးသည် ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်သဖြင့် သူ့ကို အပြီးတိုင် သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ခက်ခဲလှ၏။

ထို့ကြောင့် သူက ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားကို အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလျက် ကုအန်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

အရာအားလုံးက မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

ယခင်က ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိပုံရသော်လည်း ယခုအခါ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးက တည်ငြိမ်မှုဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

မည်သူကမျှ စကားမပြောကြဘဲ ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ ဆွံ့အသွားကြကာ မိစ္ဆာအရိပ်ကိုသာ ငေးမော စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ကုအန်က ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မှုန်ကုပ်နေသော အမူအရာဖြင့် နောက်လှည့် မပြေးဘဲ ရပ်နေသည့် ကျူးကွမ်ဟန်ကို ဘေးတိုက် လှမ်းကြည့်လိုက်သကဲ့သို့ ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်၏။

သူက အကျဉ်းသား တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ထွက်ပြေးစရာ နေရာလည်း မရှိသကဲ့သို့ သူ ထွက်ပြေး၍ မလွတ်နိုင်မှန်းလည်း သိသဖြင့် သူ၏ နိဂုံးကိုသာ သူ စောင့်နေနိုင်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ၏ ခြံဝင်းအတွင်း၌ ရှန်းကျန်၊ အန်ရှင်းနှင့် ဖူယိုသရဲမယ်တော်တို့က ရတနာဖန်တီးခြင်း မီးဖိုအထက်ရှိ ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး အမျိုးသမီး သုံးဦးစလုံး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ဘေးဘက်သို့ ခေါင်းလှည့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ကုအန်က ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် စာအုပ်ဖတ်ရင်း လှဲလျောင်းနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့က ရှေ့နောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး တိုက်ပွဲမြေပြင်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာအရိပ်သည် ကုအန်၏ ပုံရိပ်နှင့် အတိအကျ တူညီကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ကြသည်။

"အဲဒါက ကိုယ်ပွားလား..." အန်ရှင်းက ကုအန်ကို မအောင့်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။

ကုအန်က သူ၏ စာအုပ်ကို စာမျက်နှာ တစ်ရွက် လှန်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... အဲဒီကောင်တွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ငါက ဘာလို့ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားနေရမှာလဲ... ငါ အရမ်း အလုပ်များတယ်လေ"

အမတနတ်ဘုရားများ ဖြစ်စေ၊ မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ် ဖြစ်စေ သူ့ကို သက်တမ်း ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်းမရှိကြချေ။ ထို့ကြောင့် သူက သဘာဝကျစွာပင် ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရန် စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။

စပ်စုချင်နေသော ရှန်းကျန်က ရတနာဖန်တီးခြင်း မီးဖိုအထက်ရှိ ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိုမိစ္ဆာအရိပ်၏ အကြောင်းနှင့်အကျိုးကို သူမ အာရုံခံ၍ မရကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမသည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားများ၏ ကံကြမ္မာကိုပင် စစ်ဆေးနိုင်သော်လည်း ကုအန်၏ ကိုယ်ပွားကိုတော့ ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်၏။ ကုအန်၏ အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အတိအကျ မည်မျှ မြင့်မားနေရသနည်း။

နှစ်ပေါင်း ရှစ်သောင်းကျော် အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက်တွင်ပင် မည်သူကမျှ ကုအန်၏ အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မသိကြသေးပေ။

ဖူယိုသရဲမယ်တော်သည်လည်း ဤကိစ္စကို စပ်စုချင်နေပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ခံစားလွယ်နေခဲ့သည်။ ကုအန်နှင့် ဆုံတွေ့ရခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှသော အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူမက ကုအန်ကို ပို၍ပို၍ ကျေးဇူးတင်လာမိလေသည်။

သူမ လုပ်ခဲ့သည့် အရာများကို အခြား မည်သူမဆို အစားထိုး လုပ်ဆောင်နိုင်၏။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကုအန်က အခြား မည်သည့် သက်ရှိမှ မရနိုင်သော အခွင့်အရေးများကို သူမအား ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်နေသော သွေးရောင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်စေ၊ မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ်များ ဖြစ်စေ အားလုံးက ကုအန်ကို ငေးမော စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ယခင်က ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား ပြသခဲ့သော အရှိန်အဟုန်က ပို၍ အစွမ်းထက်လေ၊ ကုအန်က သူတို့ကို ယူဆောင်လာပေးသော တုန်လှုပ်မှုက ပို၍ ကြီးမားလေ ဖြစ်လေသည်။

မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ်များက ပို၍ပင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသည် အစွမ်းအထက်ဆုံး သက်ရှိဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ထာဝရ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည့် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလိက ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရ၏။

တကယ် ကျိန်စာဆိုးပင်။

ဤနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာသော မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ် အများစုမှာ သူတို့ မျိုးနွယ်၏ ထောက်တိုင်များ ဖြစ်ကြပြီး ဤစူးစမ်းလေ့လာရေး ခရီးစဉ်၏ အကျိုးဆက်များကို သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ်မှ မိစ္ဆာဆိုးများ အများအပြားက သက်သာရာရသွားသည့် အမူအရာကို ပြသကြ၏။ နှိပ်စက်ခံရသော ဘဝနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားကဲ့သို့ သူတို့ ချက်ချင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်မည် ဆိုပါက ၎င်းက လွတ်မြောက်ခြင်း တစ်မျိုး မဟုတ်ပါလား။

ထို့ပြင် နာကျင်မှုလည်း ကင်းမဲ့လှ၏။

ကျူးကွမ်ဟန်လည်း ထိုသို့ တွေးမိသဖြင့် သူက ခုခံလိုစိတ်များ မရှိတော့ဘဲ သေမင်း ရောက်ရှိလာမည့် အချိန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကာ သူ၏ အကြည့်က ကုအန်၏ မိစ္ဆာအရိပ်ပေါ်တွင် ဆက်တိုက် ရပ်တန့်နေ၏။

"အရမ်းကို အစွမ်းထက်တာပဲ... မင်းက တာအိုသခင်ဓားအရှင်လား..."

နောက်ပြောင်သည့် ရယ်သံတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သံနုပျိုလှပြီး ကောင်လေး တစ်ယောက်၏ အသံနှင့် ဆင်တူ၏။

ကုအန်၏ ပတ်ဝန်းကျင် လေဟာပြင်ထဲမှ ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး အားလုံးက မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော အမတအလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေကာ မှိုင်းညို့နေသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ထျန်ဟောင်၊ ယွမ်စုန်ကျီနှင့် အခြားသူများမှာ ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါး ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် လန့်သွားကြ၏။ ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားအပေါ် ထားရှိခဲ့သည့် အလားတူ ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုမျိုးကို သူတို့ အလိုအလျောက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ အများစုမှာ ရွှေရောင်အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားထက် ပို၍ အစွမ်းထက်ကြောင်းကိုပင် သူတို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

အထူးသဖြင့် အဲဒီလူတွေ..

ထျန်ဟောင်၊ ယွမ်စုန်ကျီနှင့် ဝူရှီမှ အခြားသူများက ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်ပေါ်သို့ သူတို့၏ အကြည့်များကို မသိမသာ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်၏ အရပ်အမောင်းက အခြား ရွှေဂူ အမတများထက် သိသိသာသာ ပို၍ မြင့်မားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါက လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိလှ၏။ ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်ကို ကြည့်ရင်း ပြိုင်ဘက်ကင်းသူ တစ်ဦးအပေါ် သူတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အကောင်အထည် ပေါ်လာသည်။

"သူ့မှာ ဘယ်လို နောက်ခံရှိလဲ မင်း သိလား..." ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်က ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာ မေးလိုက်ပြီး မိစ္ဆာချီများ ဝန်းရံနေသည့် ကုအန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးများက ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန် ရှိကာ ကုအန်ကို စိုးရိမ်စရာ တစ်ခုအဖြစ် မမြင်သကဲ့သို့ ရှိ၏။

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် အခြားသော ရွှေဂူ အမတများကလည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အရှိန်အဝါများဖြင့် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာကြသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး ဘာမှမရှိသော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

သက်ရှိ အားလုံးက သူတို့ မျက်စိရှေ့ရှိ အရာအားလုံး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့သာ ခံစားလိုက်ရပြီး စကြဝဠာ လေဟာပြင်ထဲတွင် ရုတ်ချည်း ပေါ်လာကြကာ ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါး၏ အမတအလင်းတန်းများက သူတို့၏ အကြည့်ကို ဖမ်းစားထားသဖြင့် အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေးနိုင်တော့ဘဲ အကြည့်လွှဲ၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

အခန်း ၆၅၆ ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားတော်၊ အတွေ့အကြုံ ယူခြင်း

ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါး၏ ဝိုင်းရံထားမှုကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ကုအန်၏ မိစ္ဆာအရိပ်က တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါး ရောက်လာမည်ကို ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သည့်အလား ရှိနေ၏။

သူက ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်ကို အဖြေမပေးခဲ့ချေ။ ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်က သူ့ကို စကားပြောရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီဟု သူ ခံစားရပြီး ကိစ္စရပ်များက ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဆွေးနွေးစရာ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းများ မရှိတော့ပေ။

ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါး၏ ပစ်မှတ်မှာ ထျန်ဟောင် ဖြစ်ပြီး ဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် ကုအန်က သဘာဝကျစွာပင် ရှေ့ထွက်ရပေမည်။

ထို့ပြင် အမတနတ်ဘုရားများကြားရှိ ပဋိပက္ခက သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကိုလည်း သက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်၏။ ကုအန်သည် လုံ့လဝီရိယရှိသော ကယ်တင်ရှင် တစ်ဦး မဖြစ်ချင်သော်လည်း အခြားသူများ လုံးဝ မဖြေရှင်းနိုင်သော ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ရချိန် ၎င်းကို သူ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ပါက တမင်တကာ လျစ်လျူရှုထားမည် မဟုတ်ချေ။

၎င်းကို ဤနယ်မြေတွင် သီးခြားနေထိုင်စဉ် သူ ရယူခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာသော သက်တမ်းများအတွက် ကျေးဇူးဆပ်ခြင်းဟုသာ သတ်မှတ်လိုက်၏။

ကုအန်က ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

အခြားသော ရွှေဂူ အမတ ၇၁ ပါး၏ အမတအလင်းတန်းများ ပေါင်းဆုံသွားပြီး သေမျိုးကမ္ဘာထက် သာလွန်သော ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းကာ တာအိုနိယာမများကို ဖိတ်ခေါ်၍ ကုအန်ကို သိုသိပ်စွာ ဖိနှိပ်ထားကြသည်။

ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်မှာ ထိုက်ချင်း ရွှေအမတ တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး အခြားသော ရွှေဂူ အမတများ အားလုံးမှာ ဟန်ထျန်းရွှေအမတများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ ဖွဲ့စည်းထားသော ဝင်္ကပါသည် ထိုက်ချင်း ရွှေအမတ တစ်ပါး ခံနိုင်ရည်ရှိသော ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်၏။ ၎င်းက ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတ တစ်ပါးကို ဖိနှိပ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းမထက်သော်လည်း တာလော့ တာအိုအသီး အဆင့်အောက်ရှိ တည်ရှိမှု အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ရန် လုံလောက်သည်။

"ဒီဝင်္ကပါက ရွှေဂူ အကြွင်းမဲ့ အမတဝင်္ကပါပဲ... တာလော့အမတကလွဲရင် ဘယ်သူမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး..."

ရွှေဂူ အမတ တစ်ပါးက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤနယ်မြေ၌ တာလော့အမတ တစ်ပါးကရှိနေရန်မဖြစ်နိုင်ချေ။

အကယ်၍ သူတို့၏ ပစ်မှတ်က သူတို့နှင့် တူညီပါက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာတွင် ဘာကြောင့် နေနေစရာ လိုမည်နည်း။ သူတို့ ရှာဖွေနေသူကို သူတို့ ခေါ်သွားပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အဝေးမှ ကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများ၊ မူလဘူတ လူသားမျိုးနွယ်မှ မိစ္ဆာဆိုးများနှင့် အခြားသူများ အားလုံးက တိုက်ပွဲကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြပြီး မလှုပ်ရှားရဲကြချေ။

ထျန်ဟောင်၊ ယွမ်စုန်ကျီ၊ လုရှန်နှင့် ထျန်းယောင်အာတို့ အပါအဝင် အခြားသူများက တာလော့အမတ ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ကြောင်း သိချင်နေကြ၏။

ဝူရှီများက ဤနာမည်ကို ကုအန် ရေးသားခဲ့သော စာအုပ်များမှ အမှန်တကယ် ကြားဖူးခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ဆရာ ရေးသားခဲ့သော စာအုပ်များသည် လုံးဝ စိတ်ကူးယဉ် သက်သက် မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်လမ်းများ ဖြစ်သည်ဟု သူတို့က တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်ကြသည်။

ကျူးကွမ်ဟန်က ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာက တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားသကဲ့သို့ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူက အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်လာပြီး ဤနေရာမှ အလွန် ထွက်ပြေးချင်နေ၏။

ရွှေဂူ အကြွင်းမဲ့ အမတဝင်္ကပါကို ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်နှင့် ဝင်္ကပါ အပြင်ဘက်ရှိ သူများသည် ၎င်း၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကိုသာ ခံစားနိုင်ကြပြီး ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားကို ကိုယ်တိုင် မခံစားနိုင်ကြချေ။ သို့သော်လည်း ရွှေဂူ အကြွင်းမဲ့ အမတဝင်္ကပါ၏ အမတအလင်းတန်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရရုံဖြင့် သူတို့၏ သေးနုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အမတအလင်းတန်းနှင့် ထိတွေ့ရုံဖြင့် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည့်အလား ရှိ၏။

ကုအန်၏ မိစ္ဆာအရိပ်က တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင် သို့မဟုတ် ထိုက်ရီ အမတအရှင်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ်သည်။

အကြောင်းနှင့်အကျိုး တွက်ချက်မှု ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် အနည်းဆုံးတော့ ရေတိုကာလအတွင်း အမတအရှင် နှစ်ပါးအနက်မှ တစ်ပါးပါးက ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ကုအန်က ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါးကို ကြည့်ရင်း သူတို့ကို မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည်ကို စဉ်းစားနေခဲ့၏။

သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ အပြည့်အဝ အောင်မြင်ရန် သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ဖျက်ဆီးခံရလျှင်ပင် သူတို့က ကောင်းကင်တာအိုမှတစ်ဆင့် ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်ကြ၏။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားကို ဖြေရှင်းခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့ကို တံဆိပ်ခတ်ထားပြီး ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်းမှ တားဆီးကာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံစားစေရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။

ကုအန်က စကားပြောရန် ငြင်းဆန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှေဂူ အမတများက ဒေါသထွက်လာကြပြီး တောင့်တင်းသန်မာသောရွှေဂူ အမတ တစ်ပါးက ချက်ချင်း ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီး... သူ့ကို ဖျက်ဆီးလိုက်... ငါတို့ ရှာနေတဲ့သူက ငါတို့ ရှေ့မှာ ရှိနေပြီဆိုတော့ ဘာတွေ အများကြီး စိုးရိမ်နေစရာ လိုသေးလို့လဲ... ငါတို့က အမတနတ်ဘုရားတွေလေ..."

အမတနတ်ဘုရားများ ဖြစ်သည့်အလျောက် သူတို့တွင် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှုများ ရှိကြ၏။

အမတ ဖြစ်လာခြင်းက မသေနိုင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြု၏။ သူတို့က အခြား အမတနတ်ဘုရားများကိုသာ ကြောက်ရွံ့ကြမည် ဖြစ်သည်။

အမတနတ်ဘုရား မဟုတ်သော အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့က လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ကြချေ။

ကောင်းကင်နန်းတော်သည် သူတို့၏ အကြီးမားဆုံး ကျောထောက်နောက်ခံ ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

အဆုံးမဲ့ နှစ်ကာလများ တစ်လျှောက်တွင် သူတို့သည် မရေမတွက်နိုင်သော ကပ်ဘေးများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အခြေအနေတိုင်းကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

ခရမ်းရောင်နဂါး ကြယ်တာရာအရှင်က ကုအန်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်၍ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ ၎င်းကို မြင်သောအခါ ရွှေဂူ အမတ ၇၁ ပါးက ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ နတ်သိုင်းကွက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အမတအလင်းတန်းများက လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး လေ၊ မီး၊ မိုးကြိုးနှင့် မိုးရေများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကုအန်၏ ပုံရိပ်ကို လွှမ်းခြုံသွား၏။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ရွှေဂူ အကြွင်းမဲ့ အမတဝင်္ကပါ အတွင်း၌ နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ လက်သွားကာ ဝင်္ကပါ အတွင်းရှိ အတိအကျ အခြေအနေကို ပိုင်းခြား သိမြင်ရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် မျက်စိကွယ်စေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ရွှေဂူ အကြွင်းမဲ့ အမတဝင်္ကပါ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကိုတော့ သူတို့ အမှန်တကယ် ခံစားနိုင်ကြ၏။

ယွမ်စုန်ကျီ၊ ထျန်ဟောင်နှင့် အခြားသူများက အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ အဆင့်မှ ကျူးကွမ်ဟန် လည်းနောက်ဆုတ်လိုက်၏။

သူတို့က မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ထားကြပြီး သူတို့၏ သူငယ်အိမ်များတွင် ရွှေဂူ အကြွင်းမဲ့ အမတဝင်္ကပါ၏ အမတအလင်းတန်းများ ထင်ဟပ်နေကာ တုန်ယင်နေကြ၏။

ကုအန်၏ ပုံရိပ်ကို သူတို့ မမြင်နိုင်တော့သော်လည်း ရွှေဂူ အကြွင်းမဲ့ အမတဝင်္ကပါမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါက အရာအားလုံးကို ပျက်စီးလွယ်သကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေသည်။

ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တည်ရှိမှုက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာပါက မည်သို့သော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမျိုး ဖြစ်စေမည်ကို သူတို့ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ချေ။

ကျင့်ကြံသူကြီးများ အနေဖြင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအရှိန်အဝါကို လုံးဝ မခံနိုင်ကြသဖြင့် ထိုသို့သော အရှိန်အဝါက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်ဟု စောင့်ကြည့်နေသူများက ခံစားလိုက်ရ၏။

ဝင်္ကပါ အပြင်ဘက်တွင် ဤသို့ ဖြစ်နေပါက ၎င်း၏ အတွင်းဘက်တွင် မည်သို့ ရှိနေမည်နည်း။

လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေး ပေါ်လာစဉ်မှာပင် ရွှေဂူ အကြွင်းမဲ့ အမတဝင်္ကပါက ရုတ်တရက် ပြန့်ကျဲသွားပြီး လက်လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သော ကုအန်၏ ပုံရိပ်ကပေါ်လာခဲ့သည်။ ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါးက ရွှေရောင် အလင်းတန်း ၇၂ ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားကာ လျင်မြန်စွာ သေးငယ်သွားပြီး အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

ထို့နောက် ကုအန်က သူ၏ လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရာ မိစ္ဆာချီများ ဖုံးလွှမ်းနေသော သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် လေဟာပြင်က ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားကာ သွေးရောင် ကမ္ဘာကြီး ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့် လူတိုင်းက မတူညီသော ခေတ်ကာလ တစ်ခုတွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ကုအန်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လောကကြီးက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ရွှေဂူ အကြွင်းမဲ့ အမတဝင်္ကပါမှ အသံများက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။

လုရှန်နှင့် ထျန်းယောင်အာပင်လျှင် ဆွံ့အသွားကြသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့သော်လည်း အလွန် လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကျူးကွမ်ဟန်က လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး သူလည်း မိန်းမောတွေဝေသွား၏။

သူ ရုတ်တရက် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ချေ။

တာအိုခုံရုံးမှ ကျင့်ကြံသူများက သူတို့၏ အကြည့်များကို သူ့ထံသို့ လှည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့က ကျူးကွမ်ဟန်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြသဖြင့် အလားတူပင် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေကြသည်။

...

ကောင်းကင်က ကျယ်ပြောပြီး တိမ်ပင်လယ်က ကြည်လင်နေကာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် သက်တံတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထား၏။

သက်တံ၏ အောက်ဘက်တွင် တိမ်တိုက်များအထက်၌ မဏ္ဍပ်ငယ်လေး တစ်ခု ရှိပြီး ထိုနေရာတွင် တာအိုဆရာ နှစ်ပါးက ကျား ကစားနေကြသော်လည်း ကစားကွက်များမှာ အဖြူနှင့် အမည်း မဟုတ်ချေ။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ချောမောသည့် မျက်နှာပေါက်ရှိသည့် ဆံပင်ဖြူ အမျိုးသားက ငွေရောင် ပိုးကြိုးဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ရွှေရောင် ပုံစံတစ်ခု ရှိ၏သ။ သူက အစွန်းအထင်း ကင်းစင်သော အဖြူရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် ပန်းချီကားလိပ် တစ်ခုက လေထဲတွင် ပေါ်လောပေါနေကာ ၎င်း၏ အလင်းများက စီးဆင်းနေပြီး ပန်းချီကား အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲနေသော ရှုခင်းများကို ပုံဖော်နေ၏။

သူကား အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ထိုက်ရီ အမတအရှင်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုက်ရီ အမတအရှင်၏ ညာဘက်လက်က ကစားကွက် တစ်ခုကို လက်ချောင်းများကြားတွင် ကိုင်ထားပြီး စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် မချရသေးဘဲ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။

သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသူမှာ အိုမင်းနေသော မျက်နှာနှင့် အဝါရောင်ဝတ်ရုံ တာအိုဆရာ တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဆံပင်များက အဖြူနှင့် အမည်း ရောနှောနေကာ သူ၏ အကြည့်တွင် အုပ်စိုးသူအကြည့်များ ပါဝင်နေ၏။ ရွှေနီရောင် အလင်းဝိုင်းများက သွယ်လျရှည်လျားသော ပဝါများကဲ့သို့ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေါ်လောပေါနေပြီး သူ၏ ခေါင်းနောက်ဘက်တွင် ဆန်းကြယ်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော နတ်ဘုရားသားရဲ နှစ်ကောင် ယှက်နွယ်နေသည့် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုက ဝဲပျံနေ၏။

အဝါရောင်ဝတ်ရုံ တာအိုဆရာက ပြောလိုက်၏။ "မင်းက ကောင်းကင်ဘွဲ့နာမည်တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေမှာ တကယ်ပဲ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ သားတော်တွေ အများကြီး ရှိတဲ့အထဲက ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးခံရတဲ့ တစ်ယောက်ကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေရတာလဲ... ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါးကိုတောင် စေလွှတ်လိုက်သေးတယ်..."

ထိုက်ရီ အမတအရှင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ သားတော်တွေ အများကြီး ရှိတာ မှန်တယ်... ပြီးတော့ အများအပြားက ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးခံထားရတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက ကွာခြားတယ်... သူက တစ်ချိန်က အလွန် မျက်နှာသာပေး ခံခဲ့ရပြီး အခုတော့ ဝင်စားခြင်း သံသရာထဲကို ကျရောက်သွားပြီ... ငါ့အမြင်မှာတော့ သူက ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးခံရတာ မဟုတ်ဘဲ အတွေ့အကြုံ ယူနေတာပဲ... တကယ်လို့ ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးခံရတာသာ အမှန်ဆိုရင် ကောင်းကင် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ မလိုဘူးလေ..."

အဝါရောင်ဝတ်ရုံ တာအိုဆရာက ခေါင်းခါ၍ ရယ်မောလိုက်၏။

ထို့နောက် ထိုက်ရီ အမတအရှင်က သူ၏ ကစားကွက်ကို စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် ချလိုက်သည်။ "ဓူဝံကြယ် နန်းတော်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ သားတော်တွေ သိပ်မရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက မွေးကတည်းက တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်... အမတနတ်ဘုရား ထောင်ပေါင်းများစွာက သူ့ကို ဝိုင်းရံထားတဲ့ မြင်ကွင်းကို ငါ ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

အဝါရောင်ဝတ်ရုံ တာအိုဆရာက အပြုံးဖြင့် နောက်ပြောင်လိုက်၏။ "အဲဒါအတွက်နဲ့ မင်းက ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မလို့လား... ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်မှာ ကျောထောက်နောက်ခံကြီးကြီး ရှိတယ်ဆိုတာ မင်း သိထားသင့်တယ်..."

"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို မချိုးဖောက်သရွေ့ ကြီးမားတဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံတွေက ဘာအရေးပါလို့လဲ..." ထိုက်ရီ အမတအရှင်က ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ ရွှေရောင် ပုံစံက တောက်ပစွာ လင်းလက်လာ၏။

အဝါရောင်ဝတ်ရုံ တာအိုဆရာက ကစားကွက် တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထိုက်ရီ အမတအရှင်က ပြောလိုက်၏။ "ရွှေဂူ အမတ ၇၂ ပါး ကျရှုံးသွားပြီ... လှုပ်ရှားခဲ့တဲ့သူက မှန်းဆလို့မရအောင် မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိတယ်... သူတို့က သူ့ရဲ့ ရေအနက်အရကို မစမ်းသပ်နိုင်ခဲ့ဘူး... သေချာတာ တစ်ခုတည်းကတော့ သူ့မှာ ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ ကံကြမ္မာ မရှိဘူး..."

အဝါရောင်ဝတ်ရုံ တာအိုဆရာက စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်နန်းတော်ကို ဆန့်ကျင်ရဲတဲ့သူတွေပေါ်လာတာက တကယ်ကို ရှားပါးတာပဲ"